2. ამ წესების საფუძველზე ხორციელდება ქალაქ რუსთავის დაგეგმარების დოკუმენტების ზონირების ნაწილის შემუშავება.

3.  დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები მოიცავს:

ა)  ქალაქ რუსთავის დაგეგმარების დოკუმენტების ზონირების ნაწილის შემუშავების  პირობებს;

ბ)  შესაბამისი სამსახურის   ფუნქციონირებას;

გ) დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხთა კომისიის ფუნქციონირებას;

დ)  სპეციალური ზონალური შეთანხმების გაცემის წესს.

  4. კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავი ზონებისათვის, ტერიტორიების გამოყენება და განაშენიანების რეგულირება უნდა განხორციელდეს არსებული განაშენიანების, განაშენიანების ძირითადი დებულებების და კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დაცვითი კანონმდებლობის მოთხოვნათა შესაბამისად.

1. აივანი - შენობის ფასადის სიბრტყიდან გამოწეული, მოაჯირით შემოკავებული ჰორიზონტალური კონსტრუქციული/კონსოლური სიბრტყე, რომელიც წარმიადგენს შენობის ძირითადი კონსტრუქციის ნაწილს და მის შიდა სივრცესთან არის დაკავშირებული;
2. განაშენიანების რეგულირების გეგმა - ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტი, რომელიც დასახლებათა ტერიტორიებისთვის ადგენს მიწათსარგებლობის ზონებს (ქვეზონებს) ან/და აზუსტებს ცალკეული გეგმარებითი ერთეულების, განაშენიანების არქიტექტურულ-გეგმარებით და სივრცით-მოცულობით მახასიათებლებს, შენობა-ნაგებობების განთავსებას, მათ გეგმარებით პარამეტრებს; აზუსტებს უძრავი კულტურული მემკვიდრეობის დაცვისა და განვითარების ქალაქთმშენებლობით მახასიათებლებს, რელიეფის ორგანიზებას, ტერიტორიების კეთილმოწყობასა და გამწვანებას, საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფას;
3. განაშენიანების რეგულირების ხაზ(ებ)ი (წითელი ხაზ(ებ)ი) – მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტით დადგენილი წარმოსახვითი მიჯნა, რომლის მიღმაც უნდა განთავსდეს შენობა-ნაგებობები; მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) შეიძლება დადგინდეს ერთი ან რამდენიმე წითელი ხაზი;
4. განაშენიანების სავალდებულო ხაზები (ლურჯი ხაზები) - მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტით დადგენილი წარმოსახვითი მიჯნა, რომელზედაც უნდა განთავსდეს შენობა-ნაგებობები; მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) შეიძლება დადგინდეს ერთი ან რამდენიმე ლურჯი ხაზი;
5. გამოყენება. საქმიანობა, რომლისთვისაც პროექტდება მიწის ნაკვეთი ან შენობა-ნაგებობა ან რა დანიშნულებითაც მიწა ან შენობა-ნაგებობა გამოიყენება ან შეიძლება გამოყენებულ იქნას. აქ შედის ასევე ყველა დამხმარე გამოყენება.
6. გამოყენება, მთავარი. ოჯახის, დაწესებულების ან სხვა გამოყენების მთავარი ფუნქციის შესრულება.
7. გამოყენება, დროებითი. გამოყენება, რომელიც მოქმედებს დროის ფიქსირებულ მონაკვეთში. დროებით გამოყენებაში შედის: სოფლის მეურნეობის პროდუქტების გაყიდვა, კონტრაქტორების კანტორები და აღჭურვილობების ანგარები, ფეიერვერკები, კარნავალები, ძველმანების (ძველი, ნახმარი ნივთების) ბაზრობები.
8. გამოყენება, შეუსაბამო. კანონიერად დაკავებული შენობა-ნაგებობა ან მიწა, რომელიც ამ წესის ძალაში შესვლის შემდეგ აღარ აკმაყოფილებს გამოყენებასთან დაკავშირებული დებულებების მოთხოვნებს.
9. გამოყენების შეცვლა. ნაგებობის ან შენობის კლასიფიცირებული გამოყენების შეცვლა.
10. გამწვანებული ტერიტორია - მიწის ნაკვეთი, რომლის ფართობის არანაკლებ 80%-სა დაკავებულია მცენარეული საფარით, ღია სათამაშო მოედნით, ბილიკებით ან/და ქვეითთათვის განკუთვნილი მოპირკეთებული გრუნტის ზედაპირით, სადაც შესაძლებელია მოეწყოს დასასვენებელი/გასართობი ადგილები (მაგ. ბულვარი, პარკი, ბაღი, სკვერი, გაზონი).
11. განაშენიანების დაბალი, საშუალო, მაღალი სიმჭიდროვე - ამ წესებით განსაზღვრული განაშენიანების სიმჭიდროვის კოეფიციენტის მაჩვენებლით განპირობებული, ტერიტორიების ან მიწის ნაკვეთის განაშენიანების სიმჭიდროვე.
12. ერკერი - შენობის ფასადის სიბრტყიდან გამოწეული გადახურული, კედლებით და შემინული ღიობებით შემოსაზღვრული სივრცე, რომელიც წარმიადგენს შენობის ძირითადი კონსტრუქციის ნაწილს;
13. ეზო. ღია, დაუკავებელი სივრცე მიწის ნაკვეთზე, გარდა შიდა ეზოსა, სადაც არ დგას შენობა-ნაგებობები, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ სხვაგვარად არაა მითითებული ამ წესებში.
14. ეზო, წინა. ეზო, რომელიც ვრცელდება მიწის ნაკვეთის მთელ სიგანეზე, რომლის სიღრმე/სიგრძე მინიმალური ჰორიზონტალური მანძილია მიწის ნაკვეთის წინა ხაზსა (საზოგადოებრივი საზღვარი) და მის პარალელურ ხაზს შორის.
15. ეზო, უკანა. ეზო, რომელიც ვრცელდება მიწის ნაკვეთის მთელ სიგანეზე, რომლის სიღრმე/სიგრძე მინიმალური ჰორიზონტალური მანძილია მიწის ნაკვეთის უკანა ხაზსა და მის პარალელურ ხაზს შორის.
16. ეზო, გვერდითი. ღია, დაუკავებელი სივრცე იმავე მიწის ნაკვეთზე შენობით და შენობის ხაზსა და მიწის ნაკვეთის გვერდითა ხაზს შორის.
17. ეზო, შიდა. სივრცე ღია ცის ქვეშ, რომელიც მდებარეობს მიწის დონეზე ან მის მაღლა მიწის ნაკვეთზე და სამი ან მეტი მხრიდან შემოსაზღვრულია შენობის კედლებით.
18. ვერანდა - გადახურული, ერთი ან ორი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული ან კედლებით შემოუსაზღვრავი და ღია მხრიდან/მხარეებიდან მოაჯირით შემოკავებული სივრცე;
19. კომერციული ცენტრი, საზოგადოებრივი. მთლიანად დაგეგმარებული და დაპროექტებული კომერციული საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს შერეული პროდუქტებისა და/ან ყოველდღიური მოხმარების საგნებისა და მომსახურებების რეალიზაციას. საზოგადოებრივი კომერციული ცენტრი უნდა უზრუნველყოფდეს შერეული პროდუქტებით ვაჭრობას და მოიცავდეს უნივერსალურ მაღაზიებს, ფასდაკლების მაღაზიებს ან სუპერმარკეტებს.
20. კომერციული ცენტრი, ყოველდღიური მოხმარების. მთლიანად დაგეგმარებული და დაპროექტებული კომერციული საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს ყოველდღიური მოხმარების საგნებისა და მომსახურებების გაყიდვას. ყოველდღიური საჭიროებისათვის განკუთვნილ კომერციულ ცენტრებში უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ჯგუფი მაღაზიებისა და მომსახურებების გამწევი ცენტრებისა, სადაც მომხმარებელს შეეძლება ყოველდღიური საჭიროების დაკმაყოფილება.
21. კომერციული ცენტრი, სამეზობლო. მთლიანად დაგეგმარებული და დაპროექტებული კომერციული საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს შერეული პროდუქტებისა და/ან ყოველდღიური მოხმარების საგნების ან მომსახურებების გაყიდვას. სამეზობლო კომერციული ცენტრი უნდა უზრუნველყოფდეს ყოველდღიური მოხმარების საგნების გაყიდვასა და ყოველდღიური საჭიროების მომსახურებებს და მისი ძირითადი მფლობელი უნდა იყოს სუპერმარკეტი.
22. კომერციული ცენტრი, რეგიონალური. მთლიანად დაგეგმარებული და დაპროექტებული კომერციული საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს შერეული პროდუქტებისა და/ან ყოველდღიური მოხმარების საგნების ან მომსახურებების გაყიდვას. რეგიონალური ცენტრი უნდა უზრუნველყოფდეს შერეული პროდუქტების, ტანსაცმლის, ავეჯის, საოჯახო საქონლის გაყიდვას და სხვა საცალო ვაჭრობასა და მომსახურებას.
23. კომერციული საცალო ვაჭრობა და მომსახურებები. დაწესებულებები, რომლებიც ეწევიან საერთო საცალო საქონლით ვაჭრობას და უზრუნველყოფენ დამხმარე მომსახურებებს. აქ იგულისხმება ვაჭრობა და შენახვა, რაც მთლიანად დახურულ ნაგებობაში წარმოებს (გარეთ  „ტროტუარზე” მოწყობილი სარეკლამო ვაჭრობის გარდა, რაც ხანდახან ეწყობა ხოლმე); ფირმები, რომლებიც ეწევიან შერეული პროდუქტებით ან ყოველდღიური მოხმარების საქონლით ვაჭრობას. 
24. კომერციული-სავაჭრო, მცირე მომსახურებები. დაწესებულება ან საქმიანობა, რომელიც, ჩვეულებრივ, ეწევა საცალო ან საბითუმო ვაჭრობას, საოფისე მომსახურებებს, რომელსაც არ ახასიათებს ხმაური ან სხვა ზემოქმედება და შეესაბამება ნაკლები სიმჭიდროვის გამოყენებებს. ამ ტიპის საქმიანობებია: საცალო ვაჭრობის მაღაზიები, ოფისები, სასადილოები ან რესტორნები.
25. ლოჯია – შენობის ფასადში შეჭრილი, გადახურული, სამი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული და ფასადის მხრიდან გახსნილი და მოაჯირით შემოკავებული სამყოფი;
26. მანსარდა – წარმოადგენს, შენობის ბოლო სართულის გადახურვის ზედა ზედაპირს ზემოთ, გარე კედლებს, ქანობიანი სახურავის ფერდ(ებ)ის შიდა ზედაპირებს და მასზედ მოწყობილ სამტრედეებს შორის არსებულ ისეთ სხვენის სივრცეს, რომელიც გამოყენებულია საცხოვრებლად/სამყოფად. მანსარდა ითვლება სრულ სართულად, როდესაც სხვენის იატაკის ზედაპირის ფართობის 3/4-დან მანსარდის ჭერამდე საშუალო სიმაღლე არის 2,4 მეტრი (მეათედის სიზუსტით) ან მეტი;
27. მიწის ნაკვეთი – ელემენტარული საკადასტრო ერთეული დადგენილი შესაბამისი კანონმდელობით, ოფიციალურად დადგენილი საზღვრებით (საკადასტრო საზღვარი) სარგებლობის/გამოყენების, განკარგვისა და განვითარებისათვის.
28. მიწის ნაკვეთის ფართობი – ნაკვეთის საზღვრებით შემოფარგლული ტერიტორიის ორთოგონალური პროექციის ფართობი.
29. მიწის ნაკვეთის საზღვარი  -  მიწის ნაკვეთის არსებული ან საპროექტო გამყოფი ხაზი.
30. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ფართობი – კანონმდებლობით და ამ წესების შესაბამისად განსაზღვრული მიწის ნაკვეთის განაშენიანებული ნაწილის ფართობი.
31. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი - მიწის ნაკვეთის გამწვანებული ზედაპირის ფართობის შეფარდება მიწის ნაკვეთის ფართობთან მეათედის სიზუსტით.
32. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტი - მიწის ნაკვეთის განაშენიანებული ზედაპირის ფართობის შეფარდება მიწის ნაკვეთის ფართობთან მეათედის სიზუსტით.
33. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების სიმჭიდროვის კოეფიციენტი - მიწის ნაკვეთზე განთავსებული  შენობა-ნაგებობების სართულების ჯამური ფართობის შეფარდება მიწის ნაკვეთის ფართობთან მეათედის სიზუსტით.
34. მიწის ნაკვეთის გამოყენების სახეობა - მიწის ნაკვეთის არსებული ან დაგეგმარების დუკუმენტებით განსაზღვრული გამოყენების სახეობა.
35. მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონა - მიწის ნაკვეთის ნაწილი, რომელიც მიწის ნაკვეთის სამეზობლო საზღვრიდან დაშორებულია 3 მეტრითა და ნაკლები მანძილით.
36. მიწის ნაკვეთი, შეუსაბამო. მიწის ნაკვეთი, რომლის სიგანე, ფართობი ან სხვა ზომა არ შეესაბამებოდა დებულებებს ამ წესის ამოქმედების დროს.
37. მრავალბინიანი სახლი. საცხოვრებელი შენობა, რომელიც დაპროექტებულია ან გამოიყენება სამი ან მეტი საცხოვრებელი ერთეულისათვის.
38. მრეწველობა, მსუბუქი. პროდუქციის ან მოწყობილობების წარმოება, შერევა, გადამუშავება, აწყობა, შეფუთვა ან შემოწმება, ასევე, კვლევითი საქმიანობა, რაც მთლიანად დახურულ ნაგებობაში წარმოებს და არ იყენებს გარეთ მდებარე სათავსოებს, რომელსაც ემსახურება საშუალო მოცულობის სატვირთო მანქანები ან ფურგონები.
39. მრეწველობა, საშუალო სიმძლავრის. პროდუქციის ან მოწყობილობების წარმოება, შერევა, გადამუშავება, აწყობა, შეფუთვა ან შემოწმება, რაც წარმოებს მთლიანად დახურულ ნაგებობაში ან ღია ეზოში და რომელიც მეზობელი საკუთრებებისგან დაფარულია და რომელსაც ემსახურება საშუალო მოცულობის სატვირთო მანქანები ან სხვა სატრანსპორტო საშუალებები.
40. საზოგადოებრივი სივრცე – განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში მდებარე ქუჩა, მოედანი, ხიდი, სკვერი, პარკი, ბაღი, წყლის ზედაპირი და მისი სანაპირო ზოლი, ბუნებრივი ან ხელოვნული ლანდშაფტი, მიწის ნაკვეთებს შორის გასასვლელი და სხვა მსგავსი ტიპის სივრცეები;
41. სართული, მიწისზედა  - სართული, რომლის იატაკის ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრი (მეათედის სიზუსტით) ან მეტია;
42. სართული, მიწისქვეშა  - სართული, რომლის ჭერის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრს (მეათედის სიზუსტით) არ აღემატება;
43. სართული, მიწისპირა  - სართული, რომლის იატაკის ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრამდეა (მეათედის სიზუსტით), ხოლო მისი ჭერის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრს (მეათედის სიზუსტით) აღემატება.
44. სართული, სრული  – სართული, რომლის საშუალო სიმაღლე, იატაკის ნიშნულიდან ჭერამდე არის 2,4 მეტრი ან მეტი.
45. სართული, არასრული  – ის სართული, რომლის საშუალო სიმაღლე, იატაკის ნიშნულიდან ჭერამდე 1.8 მეტრიდან 2.4 მეტრამდეა.
46. სასტუმრო, მოტელი. ნებისმიერი შენობა, რომელიც შეიცავს ექვს ან მეტ საძინებელ ერთეულს, რომლებიც დაპროექტებული ან გამიზნულია, ან გამოიყენება, გაიცემა იჯარით ან ქირავდება, ან დაკავებულია სტუმრების მიერ დასაძინებლად.
47. საზოგადოებრივი გზა. ნებისმიერი ქუჩა, ჩიხი ან მიწის მსგავსი ნაკვეთი, არსებითად ცარიელი მიწიდან ცამდე, რომელიც გადაცემულია მუდმივ საკუთრებაში საზოგადოებრივი მოხმარებისათვის.
48. სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება - შეთანხმება, რომლის მიღება სავალდებულოა მიწის ნაკვეთში და/ან შენობა-ნაგებობაში ცვლილებების შეტანამდე ისეთი გამოყენების შემთხვევაში, რომელიც ამ წესების შესაბამისად მოითხოვს სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას.
49. პარკი. საზოგადო ან კერძო მიწის ფართობი, შენობა-ნაგებობებიით ან მათ გარეშე, რომელსაც აქვს შენობა-ნაგებობის გარეთ აქტიური ან პასიური რეკრეაციული დანიშნულება.
50. ტექნიკური სართული – ის სართული, რომლის საშუალო სიმაღლე, იატაკის ნიშნულიდან ჭერამდე 1.8 მეტრზე ნაკლებია.
51. ტერასა (ბანი) – გადაუხურავი, ერთი, ორი, სამი ან ოთხი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული და ღია მხრიდან/მხარეებიდან საჭიროების შემთხვევაში მოაჯირით შემოკავებული ფართობი, აგრეთვე ისეთი ბრტყელი სახურავი ან ბრტყელი სახურავის ნაწილი, რომლის ზედაპირი მოპირკეთებულია ისე რომ შესაძლებელია მისი გამოყენება სამყოფად და ღია მხრიდან/მხარეებიდან შემოსაზღვრულია მოაჯირით ან/და პარაპეტით. ტერასაზე შესაძლებელია მოეწყოს მარკიზი და საჩრდილობელი.
52. უფლებრივი ზონირება - საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი დასახლებათა ტერიტორიების ცალკეული ზონებისთვის სივრცითი განვითარების პირობების დადგენა
53. ფუნქციური ზონირება - ქალაქთმშენებლობითი ზონირების ნაწილი, რომელიც ახდენს ქალაქის ტერიტორიების იდენტიფიცირებას მათი გამოყენების სახეობის მიხედვით.
54. ფრონტი, შენობის. ერთ ნაკვეთზე მდებარე შენობის ან ნაგებობის ექსტერიერის კედლის სიგრძე, რომელიც მიმართულია საზოგადოებრივი გზისკენ ან მის წინ მდებარე სხვა საკუთრებებისკენ.
55. ფრონტი, მიწის ნაკვეთის. ერთი მიწის ნაკვეთის საკუთრების ხაზ(ებ)ის სიგრძე საზოგადოებრივი გზის ან სხვა მოსაზღვრე საკუთრებების გასწვრივ.
56. ქუჩა – განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში არსებული გადადგილებისათვის განკუთვნილი ნებისმიერი მთავარი ან საზოგადოებრივი გზა, რომელიც გადაცემულია საზოგადოებრივი გამოყენებისთვის და რომელიც შესაძლებელია შედგებოდეს:

ა) არაუმცირეს 2.0 მ სიგანის, მხოლოდ ფეხით მოსიარულეთა სავალი ნაწილისგან (ტროტუარისაგან) ;

ბ) არაუმცირეს 5.0 მ სიგანის, ტრანსპორტისათვის განკუთვნილი სავალი ნაწილისაგან და ფეხით მოსიარულეთა სავალი ნაწილებისგან (ტროტუარებისაგან).

57. ქუჩა, კერძო. გასვლის უფლება კერძო საკუთრების ტერიტორიაზე, რომელიც არ არის გადაცემული საზოგადოებისთვის ან არ არის დაცული, როგორც საზოგადოებრივი ქუჩა, რომლითაც უზრუნველყოფილია ორ ან მეტ ადგილთან მისადგომი.
58. ღობე – წარმოადგენს მიწის ნაკვეთების გამმიჯნავ ნაგებობას, რომელიც შეიძლება მდებარეობდეს, როგორც საკადასტრო საზღვერზე (საზიარო ღობე) ისე მიწის ნაკვეთის საზღვრებში. თუ ღობის სხვადასხვა მხარეს ღობისა და გრუნტის ზედაპირის გადაკვეთის ნიშნული სხვადასხვაა, მაშინ ყრუ ღობის მაქსიმალური სიმაღლე განისაზღვრება უფრო მაღალი ნიშნულიდან;
59. ღია სივრცე. მიწის ფართობები, სადაც არ არის შენობები, ნაგებობები, ავტომობილების გასაჩერებელი ადგილები, ქუჩები, ჩიხები ან აუცილებელი ეზოები. ღია სივრცეში დასაშვებია ლანდშაფტური არქიტექტურა, ბუნებრივი თავისებურებების დაცვა, შიდა ეზოებისა და რეკრეაციული ზონების მოწყობა.
60. შეწევის მანძილი. მინიმალური აუცილებელი მანძილი საკუთრების ხაზსა და შენობის ხაზს შორის.

1. ქალაქ რუსთავის დაგეგმარების დოკუმენტების მონიტორინგისა და განახლების, ასევე ქალაქ რუსთავის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ეფექტიანი მართვის მიზნით საკრებულოს გადაწყვეტილებით იქმნება   უფლებამოსილი სამსახური, რომელიც  წარმოადგენს  თვითმმართველი ქალაქი  რუსთავის  სტრუქტურულ ერთულს.
2. სამსახურიის კომპეტენციათა სფეროს განეკუთვნება:

ა)  მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში მისი განახლებისათვის აუცილებელი საკითხების განსახილველად მომზადება;

ბ)  კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტის მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში მისი განახლებისათვის აუცილებელი საკითხების განსახილველად მომზადება;

გ) განაშენიანების რეგულირების გეგმების განხილვა და დასამტკიცებლად წარდგენა;

დ) „ქალაქ რუსთავის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების  წესების” აღსრულების მონიტორინგი და პრობლემური საკითხების განსახილველად მომზადება;

ე) მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების განხილვა და დამტკიცება;

ვ) ამ წესების მოთხოვნათა შესაბამისად  სამშენებლოდ განსავითარებელი მიწის ნაკვეთების დაყოფა–გაერთიანებაზე, მათი სამშენებლო პოტენციალის გამოყენებაზე, ასევე კონფიგურაციის ცვლილებაზე მონიტორინგი და პრობლემური საკითხების განსახილველად მომზადება.

3. სამსახურს ფუნქცია და უფლება-მოვალეობები განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს თვითმმართველი ქალაქი რუსთავის საკრებულო.

2. კომისიის კომპეტენციასსფეროს განეკუთვნება:

ა) საკრებულოსათვის ქალაქის  ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხებში რეგულარული მოხსენებების მომზადება და კონსულტაციების გაწევა;

ბ)  დაგეგმარების დოკუმენტების შემუშავების, განხილვისა და დამტკიცების პროცესების საჯაროობის მიზნით საზოგადოებრივი ინფორმირების სამუშაოებისა და განხილვების ორგანიზება შესაბამის  სამსახურთან ერთად;

გ)  ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხებზე წინადადებების, შენიშვნების და საჩივრების განხილვა;

დ)  დაგეგმარების დოკუმენტების გეგმარებითი დავალებების გაცემის თაობაზე  გადაწყვეტილებათა მომზადება შესაბამის  სამსახურთან ერთად;

ე)  მიწათსარგებლობის უფლებრივი ზონირების რუკების დამტკიცებისათვის საკრებულოების გადაწყვეტილებათა მომზადება შესაბამის  სამსახურთან ერთად;

ვ)  დაგეგმარების დოკუმენტების ან მათი ნაწილების დამტკიცების თაობაზე თვითმმართველობის გადაწყვეტილებების და/ან დასკვნების მომზადება;

ზ) სპეციალური ზონალური შეთანხმებისათვის საკრებულოს გადაწყვეტილების მომზადება.

3. კომისიის  ფუნქცია და უფლება-მოვალეობები განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს თვითმმართველი ქალაქი რუსთავის საკრებულო.

1. მიწის ნაკვეთების ეფექტიანად განაშენიანებისათვის შესაძლებელია მიწის ნაკვეთ(ებ)ის დაყოფა და გაერთიანება კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით.
2. მიწის ნაკვეთის დაყოფის შედეგად წარმოქმნილი მიწის ნაკვეთების სამშენებლოდ განვითარება ხდება იმ შემთხვევაში, თუ დაყოფის შედეგად ახლად წარმოქმნილი მიწის ნაკვეთი აკმაყოფილებს ამ წესებით დადგენილი მიწის ნაკვეთისადმი წაყენებულ მოთხოვნებს.
3. მიწის ნაკვეთის დაყოფისას შესაძლებელია სამშენებლოდ მხოლოდ იმ მიწის ნაკვეთის განვითარება, რომლის ამ წესებით დადგენილი სამშენებლო პოტენციალი (პარამეტრები/ზომები) არ არის ათვისებული, წინააღმდეგ შემთხვევაში ახლად წარმოქმნილი მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ განვითარება დაუშვებელია.
4. სამშენებლო პოტენციალის მქონე და სამშენებლო პოტენციალის არმქონე მიწის ნაკვეთების გაერთიანების შემთხვევაში ახლად წარმოქმნილ მიწის ნაკვეთს ექნება ამ წესებით დადგენილი ის სამშენებლო პოტენციალი, რაც გაერთიანებამდე ჰქონდა სამშენებლო პოტენციალის მქონე მიწის ნაკვეთს.
5. ისეთი მიწის ნაკვეთის დაყოფა, რომელზეც განთავსებულია შენობა-ნაგებობები, უნდა მოხდეს ისე, რომ დაცული იყოს ,,დასახლებათა ტერიტორიების გამო­ყე­ნებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებუ­ლე­ბების დამტკიცების თაობაზე” საქართველოს ეკონომიკური განვითარების მინისტრის 2008 წლის 8 ივლისის N1-1/1254 ბრძანების V თავით მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსე­ბის პირობებისა და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსა­ზღვ­რი­სათვის  დადგენილი მოთხოვნები.
6. მიწის ნაკვეთების სამშენებლოდ ეფექტიანად გამოყენებისათვის შესაძლებელია მათი საზღვრების კონფიგურაციის შე­ცვლა, მესაკუთრეებს შორის სათანადო ხელშეკრულების, მათ შორის, ნატურა­ლური ან/და ფულადი კომპენსაციის საფუძველზე;
7. მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ განვითარებისათვის, მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრების ის ადგილები სადაც იქმნება კუთხეები, აღნიშნული უნდა იქ­ნეს წერტილით, მისი კოორდინატებისა და აბსოლუ­ტური ნიშ­ნულის მითითებით.

2. ამ პუნქტში განსაზღვრულ შემთხვევებში, არსებული ზოგადი ფუნქციური ზონების ცვლილება ხდება ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის VI თავით დადგენილი მარტივი ადმინისტრაციული წარმოების წესის შესაბამისად:

ა) ამ თავით განსაზღვრული ყველა არსებული ფუნქციური ზონების ცვლილება ლანდშაფტურ-სარეკრეაციო ზონად;

ბ) ამ თავით განსაზღვრული ყველა არსებული ფუნქციური ზონების, გარდა ლანდშაფტურ-სარეკრეაციო ზონისა, ცვლილება სარეკრეაციო ზონად;

გ) სამრეწველო და საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონების ცვლილება საცხოვრებელ ან სატრანსპორტო ზონად.

3. ამ პუნქტში განსაზღვრულ შემთხვევებში, არსებული კონკრეტული ფუნქციური ზონების ცვლილება ხდება ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის VI თავით დადგენილი მარტივი ადმინისტრაციული წარმოების წესის შესაბამისად:

ა) სამრეწველო ზონა 2 (ს-2) – ის ცვლილება სამრეწველო ზონა 1 (ს-1) – ად;

ბ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 (სსზ-2) – ის ცვლილება საცხოვრებელ ზონა 6 (სზ-6) – ად;

გ) საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6) – ის ცვლილება საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ-5) – ად;

დ) საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ-5) – ის ცვლილება საცხოვრებელ ზონა 3 (სზ-3) – ად და საცხოვრებელ ზონა 2 (სზ-2) – ად;

ე) საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ-3) – ის ცვლილება საცხოვრებელ ზონა 2 (სზ-2) – ად.

2. სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებაზე გადაწყვეტილებას ამზადებს ქ. რუსთავის დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საკითხთა კომისია, ხოლო გადაწყვეტილებას იღებს ქ. რუსთავის საკრებულო, საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროსთან შეთანხმებით.

3. სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებაზე გადაწყვეტილება მიიღება მშენებლობის ნებართვის გაცემის პირველ სტადიაზე.

2. მიწის ნაკვეთები და შენობა-ნაგებობები, რომლებიც თავისი მახასიათებლებით არ შეესაბამება შესაბამისი ზონის განაშენიანების რეგულირების მოთხოვნებს და შესაბამისობის უზრუნველყოფა შეუძლებელია, ენიჭება განპირობებული (იძულებითი) შეუსაბამო მიწის ნაკვეთებისა და შენობა-ნაგებობების სტატუსი.

3. შეუსაბამო და განპირობებული (იძულებითი) შეუსაბამო სტატუსის მქონე მიწის ნაკვეთებისა და შენობა-ნაგებობების შემდგომი განვითარება (ტერიტორიის გაფართოება, ფუნქციის/გამოყენების შეცვლა, რეკონსტრუქცია) ხორციელდება მხოლოდ შეუსაბამობის აღმოფხვრის ან შემცირების პირობით. შემცირების პირობები შესაძლებელია განისაზღვროს ეტაპობრივად, საბოლოო აღმოფხვრის მიზნით.

4. შეუსაბამობის აღმოფხვრის შემთხვევაში შეუსაბამო სტატუსის მქონე მიწის ნაკვეთებსა და შენობა-ნაგებობებებს ეხსნება შეუსაბამო სტატუსი.

ა) მიწათსარგებლობის ზოგადი უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი;

ბ) მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი.

2. მიწათსარგებლობის ზონირების დოკუმენტი მოიცავს:

ა) ზოგად ფუნქციურ ზონებს;

ბ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს.

3. მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტები მოიცავს:

ა) დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების პირობებს;

ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების, განაშენიანების სიმჭიდროვის და გამწვანების კოეფიციენტებს;

გ) კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებს და მათდამი ამ წესებით წაყენებულ მოთხოვნებს.

დ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს.

ა) მიწათსარგებლობის ზოგადი უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი;

ბ) მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი.

2. მიწათსარგებლობის ზონირების დოკუმენტი მოიცავს:

ა) ზოგად ფუნქციურ ზონებს;

ბ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს.

3. მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტები მოიცავს:

ა) დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების პირობებს;

ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების, განაშენიანების სიმჭიდროვის და გამწვანების კოეფიციენტებს;

გ) კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებს და მათდამი ამ წესებით წაყენებულ მოთხოვნებს.

დ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს.

2. ზონების ტერიტორიების საზღვრების დადგენისას, როგორც წესი, გამოყენებულ უნდა იქნეს:

ა) დასახლებათა ტერიტორიის ადმინისტრაციული საზღვრები;

ბ) დასახლებათა განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრები;

გ) ბუნებრივი და ხელოვნური საზღვრები/მიჯნები;

დ) დაცული ტერიტორიების საზღვრები;

ე) კულტურული მემკვიდრეობის კონკრეტული ძეგლის ტერიტორიის ან/და დამცავი ზონების ტერიტორიის საზღვრები/ფარგლები;

ვ) საცხოვრებელი, საზოგადოებრივ-საქმიანი, სამრეწველო, სარეკრეაციო ტერიტორიების საზღვრები;

ზ) ქუჩებისა და მაგისტრალების ტერიტორიების საზღვრები;

თ) რკინიგზის, მილსადენებისა და სხვა საინჟინრო ინფრასტრუქტურის ტერიტორიების ან/და გასხვისების ზოლის საზღვრები.

3. მიწათსარგებლობის ზოგადი უფლებრივი ზონების ტერიტორიის გამოკვეთა ხდება ფუნქციური, კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავი ზონების საზღვრების დადგენის შედეგად.

2. კ-1 კოეფიციენტი განისაზღვრება შენობა-ნაგებობის მიწისპირა სართულის იატაკის ზედაპირის გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობით.

3. იმ შემთხვევაში, როდესაც შენობა-ნაგებობას არ გააჩნია მიწიპირა სართული მაშინ კ-1 კოეფიციენტი განისაზღვრება პირველი მიწისზედა სართულის იატაკის ზედაპირის გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობით.

4. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტით განსაზღვრულ საანგარიშო ფართობში არ შედის:

ა) შენობა-ნაგებობების მიწისქვეშა სართულ(ებ)ი;

ბ) ქუჩის ზედაპირის დონეზე, შენობაში მოწყობილი ავტომობილის გასასვლელი;

გ) შენობა-ნაგებობები, როლებიც არ საჭიროებენ მშენებლობის ნებართვას.

5. კ-1 კოეფიციენტი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით.

2. კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობი გამოითვლება ქვემოთ განსაზღვრული ჩამონათვალის შესაბამისად:

ა) მიწისპირა და მიწისზედა სრული სართულის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის გარე კონტურში მოქცეული ზედაპირის ფართობი – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად;

ბ) არასრული სართულის იატაკის კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობი – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის 1/2-ით;

გ) სხვენში, რომელშიც მოწყობილია ისეთი მანსარდა, რომელიც წარმოადგენს სრულ სართულს, მაშინ ასეთი მანსარდა – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის ასეთი სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 3/4-ით;

დ) სხვენში, რომელშიც მოწყობილია ისეთი მანსარდა, რომელიც წარმოადგენს არასრულ სართულს, მაშინ ასეთი მანსარდა – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის ასეთ სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 1/3-ით;

ე) მიწისპირა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის და შესაბამის სართულზე არსებული ლიფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 60 მ²-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად;

ვ) შენობისა და ქუჩის ზედაპირის გადაკვეთის დონე(ებ)ზე, შენობაში ავტომობილის გასასვლელად მოწყობილი გვირაბის გზის ზედაპირის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 50 მ²-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად;

ზ) პირველ მიწისზედა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირთადი კონსტრუქციის ზედაპირის და შესაბამის სართულზე არსებული ლიფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 60 მ2-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად;

თ) პირველი მიწისზედა სართულის გარდა, სხვა მიწისზედა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის და შესაბამის სართულზე არსებული ლიფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 40 მ²-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად;

ი) აივანის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც გამოწეულია შენობა-ნაგებობის ფასადის გარე კედლიდან 1,5 მ-ზე მეტი მანძილით - კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად;

კ) ვერანდის, ერკერის, ლოჯის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობი - კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად.

3. კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით.

2. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი არის მიწის ნაკვეთის გამწვანებული ზედაპირის, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან შეფარდების მინიმალური მაჩვენებელი.

3. კ-3 კოეფიციენტის დამრგვალება შესაძლებელია მეათედი სიზუსტით.

ა) ზოგად ფუნქციურ ზონებად:

ა.ა) ლანდშაფტურ-სარეკრეაციო ზონა – (ლსზ);

ა.ბ) სარეკრეაციო ზონა _ (რზ);

ა.გ) სპეციალური ზონა – (სპეცზ);

ა.დ) საცხოვრებელი ზონა – (სზ);

ა.ე) სატრანსპორტო ზონა – (ტზ);

ა.ვ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა – (სსზ);

ა.ზ) სამრეწველო ზონა – (ს);

ა.თ) სანიტარიული ზონა – (სანზ);

ა.ი) სამხედრო დანიშნულების ზონა – (სდზ).

ბ) კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებად:

ა.ა) ლანდშაპტურ-სარეკრეაციო ზონა' – (ლსზ');

ბ.ა) სარეკრეაციო ზონა 1 - (რზ-1);

ბ.ბ) სარეკრეაციო ზონა 2 - (რზ-2);

ბ.გ) სპეციალური ზონა' – (სპეცზ');

ბ.დ) საცხოვრებელი ზონა 2 _ (სზ-2);

ბ.ე) საცხოვრებელი ზონა 3 _ (სზ-3);

ბ.ვ) საცხოვრებელი ზონა 5 _ (სზ-5);

ბ.ზ) საცხოვრებელი ზონა 6 _ (სზ-6);

ბ.თ) სატრანსპორტო ზონა 1 – (ტზ-1);

ბ.ი) სატრანსპორტო ზონა 2 – (ტზ-2);

ბ.კ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 1 – (სსზ-1);

ბ.ლ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 – (სსზ-2);

ბ.მ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 – (სსზ-3);

ბ.ნ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 4 – (სსზ-4);

ბ.ო) სამრეწველო ზონა 1 – (ს-1);

ბ.პ) სამრეწველო ზონა 2 – (ს-2);

ბ.ჟ) სანიტარული ზონა' _ (სანზ');

ბ.რ) სამხედრო დანიშნულების ზონა 2 – (სდზ-2).

2. ტერიტორიის ზოგად ფუნქციურ ზონებად დაყოფა აისახება მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის შესაბამის მიწათსარგებლობის ზოგადი უფლებრივი ზონირების დოკუმენტში.

3. ტერიტორიის კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებად დაყოფა აისახება განაშენიანების რეგულირების გეგმის შესაბამის მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტში.

ა) საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ-2) - დაბალი სიმჭიდროვის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა ერთი ან ორი ოჯახის საცხოვრებელი სახლები ან საცხოვრებელი-სამუშაო ერთეულები. ასევე დასაშვები გამოყენებებია: სახელმწიფო ან თვითმმართველობის საკუთრებაში არსებული პარკები, რეკრეაციული ცენტრები, საცურაო აუზები, სპორტული მოედნები, პოლიციისა და ხანძარსაწინააღმდეგო განყოფილების სადგურები, საჯარო და სამთავრობო სამსახურები, საჯარო ბიბლიოთეკები, რელიგიური დანიშნულების ნაგებობები, საბავშვო ბაღები, სკოლები და კოლეჯები, საზოგადოებრივი ავტოსადგომების ტერიტორიები, კერძო გარაჟები, მცირე კომერციული-სავაჭრო მომსახურებები, ზემოთ ნებადართული გამოყენებების დამხმარე შენობა-ნაგებობები (მათ შორის გარაჟები და დამატებითი საცხოვრებელი), ასევე დროებითი შენობა-ნაგებობები.

ბ) საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ-3) - საშუალო სიმჭიდროვის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა ერთი ან ორი ოჯახის საცხოვრებელი სახლები, საცხოვრებელი-სამუშაო ერთეულები ან მრავალ ერთეულიანი (მრავალბინიანი) საცხოვრებელი სახლები. ასევე ყველა გამოყენება, რომელიც დასაშვებია საცხოვრებელ ზონა 2 (სზ-2)-ში.

გ) საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ-5) - მაღალი სიმჭიდროვის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა მრავალ ერთეულიანი საცხოვრებლები, როგორიცაა: მრავალბინიანი კორპუსები, სასტუმროები, კონდომინიუმები, ამხანაგობები და საერთო საცხოვრებლები. ასევე დასაშვები გამოყენებებია საზოგადოებრივი, ყოველდღიური მოხმარების და სამეზობლო კომერციული ცენტრები, ამასთანავე ყველა გამოყენება, რომელიც დასაშვებია საცხოვრებელ ზონა 3 (სზ-3)-ში.

დ) საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6) - მაღალი სიმჭიდროვის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებული სახეობაა მრავალ ერთეულიანი საცხოვრებლები, როგორიცაა: მრავალბინიანი კორპუსები, სასტუმროები, კონდომინიუმები, ამხანაგობები და საერთო საცხოვრებლები.  ასევე ყველა გამოყენება, რომელიც დასაშვებია საცხოვრებელ ზონა 5 (სზ-5)-ში. საზოგადოებრივ გზის მიმდებარედ განთავსებული მრავალ ერთეულიანი საცხოვრებლების მიწისპირა სართულები გამოყენებულ უნდა იქნას კომერციული ან საზოგადოებრივი დანიშნულებით.

2. ზომების რეგულირება კონკრეტულ საცხოვრებელ ზონებში

ა) ზოგადი. მინიმალური ფართობი, უბნის ან ქვეუბნის მაქსიმალური სიმჭიდროვე, მინიმალური სიგრძე და სიგანე, შეწევის მაძილები, მაქსიმალური სიმაღლე, განაშენიანების, განაშენიანების სიმჭიდროვისა და გამწვანების კოეფიციენტები უნდა შეესაბამებოდეს ცხრილ  1-ს

ცხრილი 1

კონკრეტულ საცხოვრებელ ზონებში ზომების რეგულირება ა,ბ,გ

ა. დამხმარე კოშკების, სატელიტური ანტენების თეფშებისა და მსგავსი ნაგებობების/სტრუქტურების სიმაღლეები დასაშვებია აღემატებოდეს მაქსიმალურ სიმაღლეს, თუ დამტკიცებულია მშენებლობის ნებართვის გამცემის მიერ.

ბ. შეწევის მანძილებისადმი და შენობის მაქსიმალური სიმაღლეებისადმი დამატებითი მოთხოვნები შესაძლებელია განისაზღვროს   ქ. რუსთავის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტით ან განაშენიანების რეგულირების გეგმით.

გ. მიწის ნაკვეთის განაშენიანებისა და განაშენიანების სიმჭიდროვის მაქსიმალური კოეფიციენტების გაზრდა შესაძლებელია მაქიმუმ 10%-ით სპეციალური ზონალური შეთანხმების საფუძველზე.

ა) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 1 (სსზ-1) - საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა კომერციული დანიშნულების შენობა-ნაგებობები, როგორებიცაა ავტომობილების მომსახურების შენობა-ნაგებობები, საზოგადოებრივი და ყოველდღიური მოხმარების სავაჭრო-კომერციული ცენტრები. ასევე დასაშვები გამოყენებებია: ნაგებობები ავტომობილების შესაკეთებლად, ავტოგასამართი სადგურები, თვითმომსახურების ავტოგასამართი სადგურები, საქმიანი ან ფინანსური მომსახურებები,  საჯარო და სამთავრობო სამსახურები, პოლიციისა და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის სადგურები, საწყობები, რელიგიური დანიშნულების ნაგებობები, სკოლები და კოლეჯები, სათემო მომსახურების სადგურები და საზოგადოებრივი კვების ობიექტები. 

ბ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 (სსზ-2) - მაღალი სიმჭიდროვის საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა საზოგადოებრივ-საქმიანი დანიშნულების შენობა-ნაგებობები, როგორებიცაა კომერციული, სავაჭრო, საცხოვრებელი, სასტუმრო, საოფისე და მათი შერეული გამოყენება. ასევე დასაშვები გამოყენებებია: გასართობი ცენტრები, საზოგადოებრივი კვების ობიექტები, კინოთეატრები, ფინანსური მომსახურებები, საჯარო და სამთავრობო სამსახურები, პოლიციისა და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის სადგურები, რელიგიური დანიშნულების ნაგებობები, სკოლები და კოლეჯები, სახელობო სასწავლებლები, უნივესიტეტები, სასპორტო ნაგებობები, კულტურული ცენტრები, კინოთეტრები, სათემო მომსახურებები, რესტორნები და სხვა მსგავსი გამოყენებები. საზოგადოებრივ გზის მიმდებარედ განთავსებული მრავალ ერთეულიანი საცხოვრებლების მიწისპირა სართულები გამოყენებულ უნდა იქნას კომერციული ან საზოგადოებრივი დანიშნულებით.

გ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 (სსზ-3) - მაღალი სიმჭიდროვის საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა რეგიონული და მსხვილი საქალაქო სავაჭრო დანიშნულების ცენტრები და შენობა-ნაგებობები, როგორებიცაა მოლები, ავტომობილების და ავტონაწილების, სამშენებლო მასალების, ავეჯისა, საზოგადოებრივი და ყოველდღიური მოხმარების სავაჭრო-კომერციული ცენტრები. ასევე დასაშვები გამოყენებებია: გასართობი ცენტრები, სასტუმროები, საზოგადოებრივი კვების ობიექტები, კინოთეატრები, საწყობები და სხვა მსგავსი გამოყენებები.  

დ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 4 (სსზ-4) - საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებებია სახელმწიფო და საქალაქო ადმინისტრაციული, კომერციული, კულტურული, საგანმანათლებლო, ჯანდაცვისა და სამედიცინო დაწესებულებები (კერძოდ, საავადმყოფოები), მსხვილი სასპორტო შენობა-ნაგებობები. ასევე დასაშვები გამოყენებებია: სასტუმროები, საზოგადოებრივი კვების ობიექტები, რელიგიური დანიშნულების ნაგებობები.

2. ზომების რეგულირება კონკრეტულ საზოგადოებრივ-საქმიან ზონებში

ა) ზოგადი. მინიმალური ფართობი, უბნის ან ქვეუბნის მაქსიმალური სიმჭიდროვე, მინიმალური სიგრძე და სიგანე, შეწევის მაძილები, მაქსიმალური სიმაღლე, განაშენიანების, განაშენიანების სიმჭიდროვისა და გამწვანების კოეფიციენტები უნდა შეესაბამებოდეს  ცხრილ 2-ს

ცხრილი 2

კონკრეტულ საზოგადოებრივ-საქმიან ზონებში ზომების რეგულირება ა,ბ,გ

ა.    დამხმარე კოშკების, სატელიტური ანტენების თეფშებისა და მსგავსი ნაგებობების/სტრუქტურების სიმაღლეები დასაშვებია აღემატებოდეს მაქსიმალურ სიმაღლეს, თუ დამტკიცებულია მშენებლობის ნებართვის გამცემის მიერ.

ბ.    უბნის ან ქვეუბნის მაქსიმალური სიმჭიდროვისადმი, შეწევის მანძილებისადმი და შენობის მაქსიმალური სიმაღლეებისადმი დამატებითი მოთხოვნები შესაძლებელია განისაზღვროს  ქ. რუსთავის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტით ან განაშენიანების რეგულირების გეგმით.

გ.    მიწის ნაკვეთის განაშენიანებისა და განაშენიანების სიმჭიდროვის მაქსიმალური კოეფიციენტების გაზრდა შესაძლებელია მაქიმუმ 10%-ით სპეციალური ზონალური შეთანხმების საფუძველზე.

ა) სამრეწველო 1 (ს-1) - სამრეწველო ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა სამრეწველო  დანიშნულების შენობა-ნაგებობები,  რომლებშიც არ მიმდინარეობს გარემოსა და ადამიანის ჯანმრთელობისათვის სახიფათო/მავნე საწარმოო პროცესები, იგი მოიცავს მსუბუქ  მრეწვწლობას, საშუალო სიმძლავრის მრეწველობას, კვების მრეწველობას, სხვადასხვა ტექნოლოგიურ მრეწველობას და საწარმოო გამოყენებას, როგორიცაა: საწყობები, კვლევითი ან საცდელი ლაბორატორიები, პროდუქციის გამანაწილებელ ცენტრები და პროდუქციის საგამოფენო სივრცეები. ასევე დასაშვებია საჯარო და სამთავრობო სამსახურები, ავტომობილების მომსახურების შენობა-ნაგებობები, სათემო მომსახურებები და მცირე საცალო სავაჭრო მომსახურებები.  

ბ) სამრეწველო 2 (ს-2) - სამრეწველო ზონა, სადაც განაშენიანების მთავარი გამოყენებაა სამრეწველო დანიშნულების შენობა-ნაგებობები, რომლებშიც მიმდინარეობს გარემოსა და ადამიანის ჯანმრთელობისათვის სახიფათო/მავნე საწარმოო პროცესები. ამ ზონას ასევე მიეკუთვნება ნაგავსაყრელის ტერიტორიები. სამრეწველო ზონა 2 (ს-2) მოიცავს  ყველა გამოყენებას, რომელიც დასაშვებია სამრეწველო ზონა 1 (ს-1)-ში.

2. ზომების რეგულირება კონკრეტულ სამრეწველო ზონებში

ზოგადი. მინიმალური ფართობი, უბნის ან ქვეუბნის მაქსიმალური სიმჭიდროვე, მინიმალური სიგრძე და სიგანე, შეწევის მაძილები, მაქსიმალური სიმაღლე, განაშენიანების, განაშენიანების სიმჭიდროვისა და გამწვანების კოეფიციენტები უნდა შეესაბამებოდეს ცხრილ 3-ს

ცხრილი 3

კონკრეტულ სამრეწველო ზონებში ზომების რეგულირება^ა,ბ,გ

ა.    დამხმარე კოშკების, ტექნოლოგიისათვის საჭირო სისტემების, სატელიტური ანტენების თეფშებისა და მსგავსი ნაგებობების/სტრუქტურების სიმაღლეები დასაშვებია აღემატებოდეს მაქსიმალურ სიმაღლეს, თუ დამტკიცებულია მშენებლობის ნებართვის გამცემის მიერ.

ბ.    უბნის ან ქვეუბნის მაქსიმალური სიმჭიდროვისადმი, შეწევის მანძილებისადმი და შენობის მაქსიმალური სიმაღლეებისადმი დამატებითი მოთხოვნები შესაძლებელია განისაზღვროს  ქ. რუსთავის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტით ან განაშენიანების რეგულირების გეგმით.

1. აუცილებელი რაოდენობა. ამ წესებით დაშვებული, თითოეული გამოყენებისთვის საჭირო ქუჩის მიღმა მდებარე ავტოსადგომი სივრცეების რაოდენობა არ უნდა იყოს ცხრილ 4-ში განსაზღვრულზე ნაკლები. ავტოსადგომის დანაწევრებული სივრცის თითოეული ნაწილი შესაძლებელია გამოითვალოს, როგორც ერთიანი სივრცე.

ცხრილი 4

საზოგადოებრივი გზების მიღმა მდებარე ავტოსადგომების ნუსხა

2. შერეული გამოყენებები. თუ მიწის ნაკვეთზე წარმოდგენილია შერეული გამოყენებები, ავტოსადგომების აუცილებელი რაოდენობა უნდა შეადგენდეს თითოეული გამოყენებისთვის განსაზღვრული რაოდენობების ჯამს.

3. მიწის ნაკვეთის მდებარეობა. ამ წესების თანახმად აუცილებელი ავტოსადგომი სივრცეები უნდა განთავსდეს იმავე მიწის ნაკვეთზე, სადაც გამოყენებაა წარმოდგენილი ან სადაც უზრუნველყოფილია ამგვარი გამოყენების ექსკლუზიური გამოყენება სხვა მიწის ნაკვეთზე, რომელიც მდებარეობს იმავე ან ნაკლებად შეზღუდულ ზონაში არაუმეტეს 150 მ რადიუსზე მთავარი მიწის ნაკვეთიდან.

1. სიგანე. ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი თითოეული ადგილის მინიმალური სიგანე უნდა იყოს 2.7 მეტრი.

ა) ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი კომპაქტური ადგილის მინიმალური სიგანე დასაშვებია იყოს 2.5 მეტრი.

ბ) ავტოსადგომზე ავტომობილისათვის განკუთვნილი პარალელური ადგილის მინიმალური სიგანე დასაშვებია იყოს 2.5 მეტრი.

2. სიგრძე. ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი თითოეული ადგილის მინიმალური სიგრძე უნდა იყოს 6 მეტრი.

ა) ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი კომპაქტური ადგილის მინიმალური სიგრძე დასაშვებია იყოს 5.5 მეტრი.

ბ) ავტოსადგომზე ავტომობილისათვის განკუთვნილი პარალელური ადგილის მინიმალური სიგრძე დასაშვებია იყოს 6.7 მეტრი.

1. ავტოსადგომის საავტომობილო გზის სიგანე. ყველა ავტოსადგომს უნდა ჰქონდეს ერთი ან მეტი საავტომობილო გზა, რომლის სიგანეა შემდეგი:

ა) კერძო საავტომობილო გზები მინიმუმ 2.8 მეტრი.

   ბ) კომერციული საავტომობილო გზები:

ბ.ა) 3.6 მეტრი ცალმხრივი შესასვლელ/გასასვლელისთვის

ბ.ბ) 7.3 მეტრი ორმხრივი შესასვლელ/გასასვლელისთვის.

2. საავტომობილო გზა და პანდუსის ქანობები. ნებისმიერი საავტომობილო გზის ან პანდუსის მაქსიმალური ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 20%-ს.

3. ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი კომპაქტური და სტანდარტული ადგილების თანაფარდობა. ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი კომპაქტური და სტანდარტული ადგილების მაქსიმალური თანაფარდობა ნებისმიერ ავტოსადგომზე არ უნდა აღემატებოდეს 1 : 2.

4. დახაზვა. ყველა ავტოსადგომზე ავტომობილებისთვის განკუთვნილი ადგილები დახაზული უნდა იყოს.

ა) გამონაკლისია კერძო გარაჟი ან ავტოსადგომი ფართობი ერთი ოჯახისთვის განკუთვნილი საცხოვრებლის ექსკლუზიური გამოყენებისათვის.

ცხრილი 5

საცხოვრებელ  ზონა 2-ში (სზ-2)  და საცხოვრებელ ზონა 3-ში (სზ-3) ღობის მაქსიმალური სიმაღლეები

2. 2015 წლის 1 იანვრამდე,  მშენებლობის ნებართვის მაძიებელი სუბიექტების მიმართ, რომლებმაც საკუთრების უფლება მოიპოვეს ამ წესის ამოქმედების შემდეგ, მშენებლობის ნებართვის გაცემისას გამოყენებულ იქნას ეს წესი.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული მშენებლობის ნებართვის მაძიებელი სუბიექტებს მიმართ, ეს წესი  შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას 2015 წლის 1 იანვრამდეც, იმ შემთხვევაში თუ დაინტერესებული პირი თვითონ მოითხოვს ამას  და ამასთანავე, ეს წესი არ უარესებს მის მდგომარეობა.