დოკუმენტის სტრუქტურა
განმარტებების დათვალიერება
დაკავშირებული დოკუმენტები
დოკუმენტის მონიშვნები
კონსოლიდირებული პუბლიკაციები
| ,,ყურძნის ღვინოების წარმოების ზოგადი წესებისა და რეგლამენტების შესახებ დებულების“, ,,ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვის წესის შესახებ დებულების“, ,,მევენახეობა-მეღვინეობის დარგში სასაქონლო პროდუქციის წარმოებასთან და რეალიზაციასთან დაკავშირებული საქმიანობის სავალდებულო შეტყობინების წესის შესახებ დებულების“ დამტკიცების შესახებ” | |
|---|---|
| დოკუმენტის ნომერი | 2-51 |
| დოკუმენტის მიმღები | საქართველოს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის მინისტრი |
| მიღების თარიღი | 06/03/2003 |
| დოკუმენტის ტიპი | საქართველოს მინისტრის ბრძანება |
| გამოქვეყნების წყარო, თარიღი | სსმ, 19, 12/03/2003 |
| ძალის დაკარგვის თარიღი | 25/01/2019 |
| სარეგისტრაციო კოდი | 340.050.000.11.113.005.715 |
| კონსოლიდირებული პუბლიკაციები | |
დოკუმენტის კონსოლიდირებული ვარიანტის ნახვა ფასიანია, აუცილებელია სისტემაში შესვლა და საჭიროების შემთხვევაში დათვალიერების უფლების ყიდვა, გთხოვთ გაიაროთ რეგისტრაცია ან თუ უკვე რეგისტრირებული ხართ, გთხოვთ, შეხვიდეთ სისტემაში
პირველადი სახე (12/03/2003 - 07/08/2006)
სახელმწიფო სარეგისტრაციო კოდი 340.150.000.11.113.005.715
საქართველოს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის
მინისტრის ბრძანება №2-51
2003 წლის 6 მარტი
ქ. თბილისი
,,ყურძნის ღვინოების წარმოების ზოგადი წესებისა დარეგლამენტების შესახებ დებულების“, ,,ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვის წესის შესახებ დებულების“, ,,მევენახეობა-მეღვინეობის დარგში სასაქონლო პროდუქციის წარმოებასთან და რეალიზაციასთან დაკავშირებული საქმიანობის სავალდებულო შეტყობინების წესის შესახებ დებულების“ დამტკიცების შესახებ
,,ვაზისა და ღვინის შესახებ” საქართველოს კანონით საქართველოს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის სამინისტროს დაევალა საქართველოს მევენახეობისა და მეღვინეობის დარგის მარეგულირებელი ნორმატიული აქტების გამოცემა. ზემოაღიშნულიდან გამომდინარე, ვბრძანებ:
1. დამტკიცდეს თანდართული დებულება ,,ყურძნის ღვინოების წარმოების ზოგადი წესებისა და რეგლამენტების შესახებ”;
2. დამტკიცდეს თანდართული დებულება ,,ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვის წესის შესახებ”;
3. დამტკიცდეს თანდართული დებულება ,,მევენახეობა-მეღვინეობის დარგში სასაქონლო პროდუქციის წარმოებასთან და რეალიზაციასთან დაკავშირებული საქმიანობის სავალდებულო შეტყობინების წესის შესახებ”;
4. იურიდიული, კანონშემოქმედებითი და პარლამენტთან ურთიერთობის სამსახურმა (გ. მერაბიშვილი) უზრუნველყოს ამ ბრძანების რეგისტრაცია საქართველოს იუსტიციის სამინისტროში და გამოქვეყნება;
5. ეს ბრძანება ამოქმედდეს 2003 წლის 1 მაისიდან;
6. კონტროლი ბრძანების შესრულებაზე განახორციელოს მინისტრის მოადგილემ დ. გრიგოლიამ.
დ. კირვალიძე
დებულება
ყურძნის ღვინოების წარმოების ზოგადი წესებისა და რეგლამენტების შესახებ
მუხლი 1. ზოგადი დებულებები
1. წინამდებარე დებულება შემუშავებულია ,,ვაზისა და ღვინის შესახებ” საქართველოს კანონის შესაბამისად და ადგენს ყურძნის ღვინოების წარმოების აუცილებელ პირობებსა და რეგლამენტებს, რომელთა დაცვა სავალდებულოა ყურძნის ღვინოების წარმოებისას.
2. დებულება ეფუძნება ღვინის წარმოების სამამულო ტრადიციებსა და ამ სფეროში საქართველოს საკანონმდებლო აქტებს და ევროსაბჭოს 1999 წლის 17 მაისს №1493/1999 დადგენილებას „ღვინის ბაზრის ერთობლივი ორგანიზების შესახებ“.
3. დებულებით გათვალისწინებული წესებისა და რეგლამენტების დაცვა სავალდებულოა ყველა იმ ფიზიკური და იურიდიული პირისათვის, რომლის საქმიანობა მოიცავს ყურძნის ღვინოების სასაქონლო წარმოებას.
მუხლი 2. ყურძნის ღვინოებისათვის დადგენილი ნორმატივები
1. ყურძნის ღვინოების ორგანოლეპტიკური მაჩვენებლები:
ა) ყურძნის ღვინოები უნდა იყოს უზადო, მდგრადი, მიკრობიოლოგიურად ჯანსაღი, უნალექო, მექანიკური მინარევების გარეშე, ყურძის ჯიშითა და წარმოების ტექნოლოგიით განპირობებული ფერითა და ორგანოლეპტიკური მახასიათებლებით.
ბ) მხარისა და ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები უნდა ხასიათდებოდნენ შემდეგი ორგანოლეპტიკური მახასიათებლებით:
– მშრალი ღვინოები – გემოზე ჰარმონიული, სრული, დახვეწილი, ხავერდოვანი, ჯიშური არომატით და განვითარებული ბუკეტით;
– ნახევრადმშრალი ღვინოები – გემოზე ჰარმონიული, ნაზი, ხალისიანი, სასიამოვნო სიტკბოთი და ჯიშური არომატით;
– ნახევრადტკბილი და ტკბილი ღვინოები – გემოზე ჰარმონიული, ხავერდოვანი, დახვეწილი, სასიამოვნო სიტკბოთი, ხილის ტონებითა და ჯიშური არომატით;
– შემაგრებული ღვინოები – გემოზე ჰარმონიული, სრული, ენერგიული, დახვეწილი, ღვინის წარმოების ტექნოლოგიით განპირობებული სპეციფიკური ტონებით;
2. ყურძნის ღვინოების ფიზიკო-ქიმიური მაჩვენებლები:
ა) ყურძნის ღვინოებში ფაქტობრივი მოცულობითი სპირტშემცველობა და შაქრიანობა მოყვანილია 1-ლ დანართში;
ბ) სუფრის ღვინოებში ტიტრული მჟავიანობა არ უნდა იყოს 4,0 გ/დმ3-ზე ნაკლები, ხოლო მხარისა და ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოებში – 5,0 გ/დმ3-ზე ნაკლები.
გ) ფაქტობრივი მოცულობითი სპირტშემცველობა, შაქრიანობა და მჟავიანობა კონკრეტული დასახელების ღვინისათვის უნდა განისაზღვროს ტექნოლოგიური ინსტრუქციით, რომელიც მტკიცდება უშუალოდ მეწარმე სუბიექტის მიერ და თანხმდება დეპარტამენტ ,,სამტრესტში”.
დ) კონკრეტული დასახელების ღვინისათვის ფაქტობრივი მოცულობითი სპირტშემცველობის, შაქრიანობისა და მჟავიანობის დადგენილი ზღვრული მნიშვნელობის შემთხვევაში ამ ზღვრიდან გადახრა დაუშვებელია;
ე) თუ კონკრეტული დასახელების ღვინისათვის ზღვრული მნიშვნელობები დადგენილი არ არის, ამ შემთხვევაში დასაშვებია ტექნოლოგიურ ინსტრუქციაში მითითებული ნორმიდან გადახრა:
– ფაქტობრივი მოცულობითი სპირტშემცველობისა + 0,5%;
– შაქრიანობისა + 5,0 გ/დმ3, მშრალი ღვინოების გამოკლებით;
– მჟავიანობისა + 1,0 გ/დმ3.
ვ) ღვინოებსა და ღვინომასალებში აქროლადი მჟავიანობა არ უნდა აღემატებოდეს:
– თეთრ ღვინოებში – 1,0 გ/დმ3.
– ვარდისფერ ღვინოებში – 1,1 გ/დმ3.
– წითელ ღვინოებსა და დურდოზე დუღილით მიღებულ თეთრ ღვინოებში – 1,2 გ/დმ3.
ზ) გოგირდოვანი მჟავის საერთო მასის კონცენტრაცია ღვინოებსა და ღვინომასალებში არ უნდა აღემატებოდეს:
წითელ ღვინოებში:
– თუ შაქრიანობა 5 გ/დმ3-ზე ნაკლებია – 160 მგ/დმ3;
– თუ შაქრიანობა 5 გ/დმ3-ზე მეტია – 210 მგ/დმ3;
თეთრ და ვადრისფერ ღვინოებში:
– თუ შაქრიანობა 5 გ/დმ3-ზე ნაკლებია – 210 მგ/დმ3;
– თუ შაქრიანობა 5 გ/დმ3-ზე მეტია – 260 მგ/დმ3;
თავისუფალი გოგირდოვანი მჟავის შემცველობა არ უნდა აღემატებოდეს 30 მგ/დმ3.
თ) დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია ღვინოებსა და ღვინომასალებში უნდა იყოს არანაკლები:
– წითელ ღვინოებში – 20 გ/დმ3;
– დურდოზე დუღილით მიღებულ თეთრ ღვინოებში – 18 გ/დმ3;
– სხვა დანარჩენი – 16 გ/დმ3.
ი) რკინის შემცველობა ყურძნის ღვინოებში არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ/დმ3-ს.
კ) სპილენძის მასის კონცენტრაცია ღვინოებში არ უნდა აღემატებოდეს 5 მგ/დმ3-ს.
ლ) ტოქსიკური ელემენტების შემცველობა არ უნდა აღემატებოდეს:
– ტყვია – 0,3 მგ/კგ,
– დარიშხანი – 0,2 მგ/კგ,
– კადმიუმი – 0,03 მგ/კგ,
– ვერცხლისწყალი – 0,005 მგ/კგ,
– მეთანოლი – 0,05 მგ/კგ,
მ) ცქრიალა ღვინოებში ყურძნის ტკბილის პირველადი ან ღვინის მეორადი დუღილის შედეგად წარმოქმნილი ჭარბი წნევა 200 C ტემპერატურაზე არ უნდა იყოს 3 ბარზე ნაკლები;
ნ) შუშხუნა ღვინოებში ნახშირბადის დიოქსიდით ხელოვნურად გაჯერების შედეგად წარმოქმნილი ჭარბი წნევა 200 C ტემპერატურაზე არ უნდა იყოს 2,5 ბარზე ნაკლები
მუხლი 3. ყურძნის წარმოების სპეციფიკური ზონები
1. მევენახეობის სპეციფიკურ ზონას და მევენახეობის მხარეს განსაზღვრავს საქართველოს მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი სოფლის მეურნეობისა და სურსათის სამინისტროს მიერ დადგენილი წესით.
2. სპეციფიკურ ზონას და მევენახეობის მხარეს ამტკიცებს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის სამინისტრო.
3. სპეციფიკურ ზონის და მევენახეობის მხარის დადგენისას ხდება იმ ფაქტორების გათვალისწინება, რომლებიც განსაზღვრავენ ღვინის განსაკუთრებულ თვისებებსა და ხარისხს – ნიადაგისა და ქვენიადაგის ბუნება, კლიმატი, სავენახე ნაკვეთის ან ნაკვეთების ერთობლიობის განლაგება, ექსპოზიცია და სხვა.
4. ნებისმიერ ფიზიკურ ან იურიდიულ პირს ან მეწარმეთა ნებისმიერ გაერთიანებას, რომელსაც გააჩნია ვენახი ისეთ ტერიტორიაზე, სადაც ნიადაგურ-კლიმატური პირობები უზრუნველყოფენ უმაღლესი ხარისხის ღვინოების მიღებას, უფლება აქვს დააყენოს საკითხი ამ ტერიტორიის სპეციფიკურ ზონად აღიარებისა და მისი გეოგრაფიული სახელის, როგორც ღვინის ადგილწარმოშობის დასახელების რეგისტრაციის შესახებ.
5. ღვინის ადგილწარმოშობის დასახელებას რეგისტრაციაში ატარებს საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრი – ,,საქპატენტი”, „საქონლის ადგილწარმოშობის დასახელებისა და გეოგრაფიული აღნიშვნის შესახებ“ საქართველოს კანონის ამოქმედებასთან დაკავშირებულ ღონისძიებათა თაობაზე“ საქართველოს პრეზიდენტის 2002 წლის 28 თებერვლის №88 ბრძანებულებით დამტკიცებული ,,ღვინისა და ღვინის ბრენდის ადგილწარმოშობის დასახელების დადგენის, რეგისტრაციის, გამოყენებისა და კონტროლის შესახებ” დებულების მე-3 მუხლის შესაბამისად.
მუხლი 4. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოების ზოგადი პრინციპები
1. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების კატეგორია შეიძლება მიენიჭოს მხოლოდ იმ ღვინოებს, რომლებიც დამზადებულია წინამდებარე დებულების მოთხოვნათა შესაბამისად.
2. მეწარმე-სუბიექტი, რომელსაც გააჩნია განზრახვა, აწარმოოს ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები, მოვალეა დეპარტამენტ „სამტრესტში“ წარადგინოს შეტყობინება აღნიშნულის თაობაზე, „მევენახეობა-მეღვინეობის დარგში სასაქონლო პროდუქციის წარმოებასთან და რეალიზაციასთან დაკავშირებული საქმიანობის სავალდებულო შეტყობინების წესის “ შესაბამისად.
3. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოება ეფუძნება შემდეგ კრიტერიუმებს:
– ყურძნის და ღვინის წარმოებას სპეციფიკურ ზონებში;
– ყურძნის ჯიშებს;
– ყურძნის წარმოების ტექნოლოგიურ წესებს;
– ყურძნის ხარისხს და მის მაქსიმალურ მოსავლიანობას 1 ჰექტარიდან;
– ღვინის დამზადების ტექნოლოგიურ წესებს;
– ღვინის მაქსიმალურ გამოსავლიანობას 1 ტონა ყურძნიდან;
– ღვინის ფიზიკო-ქიმიურ და მიკრობიოლოგიურ მონაცემებს და ორგანოლეპტიკურ შეფასებას.
4. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოებისას, სოფლის მეურნეობისა და სურსათს სამინისტროს მიერ დადგენილი წესით დასაშვებია ყურძნის გადამუშავება და ღვინის წარმოება სპეციფიკური ზონის ფარგლებს გარეთაც, მხოლოდ მევენახეობის იმავე ზონის ფარგლებში, ხოლო ღვინის ჩამოსხმა – მევენახეობის მოცემული ზონის საზღვრებს გარეთაც საქართველოს ფარგლებში.
5. დასაშვებია სპეციფიკურ ზონებში წარმოებული ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების ან ღვინომასალების გადაცემა ერთი მეწარმე სუბიექტის მიერ მეორესათვის ჩამოსხმის ან შემდგომი დამუშავების ან/და ჩამოსხმის მიზნით, მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ორივე მხარე ვაზისა და ღვინის დეპარტამენტ ,,სამტრესტში” წარადგენენ შეტყობინებას გადაცემის განზრახვის შესახებ.
6. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების ექსპორტირება, აგრეთვე მათი რეალიზაცია ქვეყნის სამომხმარებლო ბაზარზე დასაშვებია მხოლოდ ბოთლებში ჩამოსხმული სახით.
მუხლი 5. ვაზის ჯიშები და ყურძნის წარმოების აგროტექნიკური მეთოდები
1. საქართველოს ვაზის ჯიშების სტანდარტულ სორტიმენტსა და კლასიფიკაციას, აგრეთვე მევენახეობა-მეღვინეობის ზონებსა და ქვეზონებში დარაიონებულ ყურძნის სტანდარტულ ჯიშებს ადგენს და სპეციფიკურ ზონებში არსებული ვაზის ჯიშებისადმი მოთხოვნებს აწესებს საქართველოს კანონი ,,ვაზისა და ღვინის შესახებ”.
2. სპეციფიკურ ზონაში დარაიონებული ვაზის სტანდარტული სორტიმენტის შევსება ახალი ჯიშებითა და გამოვლენილი კლონებით ხორციელდება სოფლის მეურნეობისა და სურსათის სამინისტროს მიერ დადგენილი წესით.
3. სპეციფიკური ზონის დასახელების რეგისტრაციიდან 5 წლის განმავლობაში ამ ზონაში დასაშვებია ვაზის იმ ჯიშების არსებობაც, რომლებიც ჩამოთვლილი არ არის ამ ზონისათვის დამტკიცებულ ვაზის ჯიშების სტანდარტულ სორტიმენტში.
4. სპეციფიკურ ზონის რეგისტრაციიდან 5 წლის შემდეგ ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოებისათვის განკუთვნილ ვენახებში ვაზის იმ ჯიშების არსებობისას, რომლებიც არ შედიან ამ ზონისათვის დამტკიცებულ ვაზის ჯიშების სტანდარტულ სორტიმენტში, იკრძალება მოწეული ყურძნისაგან დამზადებული ღვინისათვის ადგილწარმოშობის დასახელების სტატუსის მინიჭება.
5. სპეციფიკური ზონებში ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოებისათვის განკუთვნილი ყურძნის წარმოებისათვის უნდა შეირჩეს ისეთი აგროტექნიკური მეთოდები, რომლებიც უზრუნველყოფენ ვაზის ნორმალურ ფიზიოლოგიურ ზრდა-განვითარებას (ფუნქციონირებას) და ზოგადად მოიცავენ:
– შესაბამის აგროფონს;
– ვაზის მაქსიმალურ დაცვას დაავადებებისა და მავნებლებისაგან;
– გამოყენებულ პესტიციდებს და სასუქებს.
6. სპეციფიკურ ზონებში ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოებისათვის განკუთვნილ ვენახებში დაცული უნდა იყოს საქართველოს მოქმედი კანონმდებლობით განსაზღვრული მოთხოვნები.
მუხლი 6. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოებისათვის განკუთვნილი ყურძნისათვის დადგენილი რეგლამენტები
1. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოები იწარმოება მხოლოდ ჯანსაღი, ტექნიკურად მწიფე ყურძნიდან, რომლის დაზიანების ხარისხი არ აღემატება 5%-ს.
2. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოებისათვის განკუთვნილ ვენახებში ყურძნის მაქსიმალური მოსავლიანობა რეგლამენტირებულია.
3. 1 ჰექტარიდან ყურძნის მაქსიმალური მოსავლიანობა მოყვანილია მე-2 დანართში.
მუხლი 7. ყურძნის ღვინოების წარმოების ზოგადი ტექნოლოგიური წესი
1. ყურძნის ღვინოების წარმოება დასაშვებია ერთი ან რამდენიმე ვაზის სტანდარტული ჯიშის ყურძნისაგან.
2. ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოება დასაშვებია მხოლოდ ვაზის სტანდარტულ სორტიმენტში ჩამოთვლილი ჯიშებისაგან.
3. გადამუშავების წინ ყურძენი უნდა აიწონოს, განისაზღვროს მისი შაქრიანობა, ტიტრული მჟავიანობა, დაზიანების ხარისხი. მონაცემები ჯიშისა და ყურძნის წარმოების სპეციფიკური ზონის დასახელებასთან ერთად შეტანილ უნდა იქნეს ყურძნის მიღების ჟურნალში ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვის წესის შესაბამისად.
4. სპეციფიკურ ზონებში წარმოებული ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების დამზადებისას მისმა გამოსავლიანობამ 1 ტონა ყურძნიდან უნდა შეადგინოს არა უმეტეს 65 დეკალიტრისა.
5. აღნიშნულზე მეტი გამოსავლიანობის შემთხვევაში იკრძალება ღვინისათვის ადგილწარმოშობის დასახელების სტატუსის მინიჭება.
6. სპეციფიკურ ზონებში წარმოებული ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოებისას დასაშვებია 15%-მდე იმ ყურძნის, ღვინომასალის ან ღვინის გამოყენება, რომელიც მიღებულია იმავე მევენახეობის ზონის სხვა სპეციფიკურ ზონაში ვაზის სტანდარტული ჯიშებიდან.
7. მხარის ღვინის წარმოებისას მევენახეობის ამ მხარეში დამზადებული ყურძნის ხვედრითი წილი უნდა იყოს არანაკლებ 80%.
8. მხარისა და ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების წარმოებისას დაუშვებელია ყურძნის ტკბილის ან კონცენტრირებული ყურძნის ტკბილის დამატება, გარდა ცქრიალა და შემაგრებული ღვინოებისა.
9. მხარისა და ადგილწარმოშობის დასახელების ცქრიალა და შემაგრებული ღვინოების დამზადებისას გამოყენებული ყურძნის ტკბილი ან კონცენტრირებული ყურძნის ტკბილი მზადდება ვაზის სტანდარტული ჯიშების სორტიმენტისაგან.
10. ვარდისფერი ღვინოები იწარმოება ფერადყურძნიანი საღვინე ჯიშების გადამუშავებით, ან ერთი და იმავე ხარისხის (სუფრის, მხარის, ადგილწარმოშობის დასახელების) თეთრი და წითელი ღვინოების შერევით, ან თეთრი ყურძნის ტკბილის დადუღებით წითელი ყურძნის გამოუწნეხავ დურდოზე.
11. მოტკბო (ნახევრადმშრალი, ნახევრადტკბილი, ტკბილი) სუფრის ღვინოების წარმოებისას დასაშვებია ყურძნის ტკბილის ან კონცენტრირებული ყურძნის ტკბილის დამატება დურდოზე, ყურძნის ტკბილზე, მადუღარ ყურძნის ტკბილზე ან სუფრის ღვინომასალაზე შაქრიანობის არა უმეტეს 8%-ით გაზრდის მიზნით.
12. დასაშვებია სუფრის ღვინის მჟავიანობის გაზრდა ღვინის მჟავით – არა უმეტეს 2 გ/დმ3-სა ან ლიმონმჟავით არაუმეტეს 1 გ/დმ3-სა.
13. მჟავიანოვის შემცირება დასაშვებია არაუმეტეს 1 გ/დმ3-სა.
14. ცქრიალა ღვინოების დამზადებისათვის განკუთვნილი სატირაჟე და რეზერვუარული ლიქიორი შეიძლება შეიცავდეს: ყურძნის ტკბილს, მადუღარ ყურძნის ტკბილს, კონცენტრირებულ ყურძნის ტკბილს, ან საქაროზას, და ცქრიალა ღვინის დასამზადებლად განკუთვნილ ღვინოს ან მათ ნაზავს და ლიმონის სიმჟავეს. საექსპედიციო ლიქიორი შეიძლება შეიცავდეს ყურძნის ტკბილს, კონცენტრირებულ ყურძნის ტკბილს, ან საქაროზას, და ცქრიალა ღვინის დასამზადებლად განკუთვნილ ღვინოს ან მათ ნაზავს, აგრეთვე არანაკლებ 5-წლიანი დავარგების საბრენდე სპირტს და ლიმონის სიმჟავეს.
15. ღვინის მეორადი დუღილით ცქრიალა ღვინის წარმოებისას სადუღარი ნაზავის მოცულობითი სპირტშემცველობა არ უნდა იყოს 10%-ზე ნაკლები.
16. სატირაჟე და რეზერვუარული ლიქიორის დამატებამ არ უნდა გამოიწვიოს კიუვეს ან სადუღარი ნაზავის მოცულობითი სპირტშემცველობის გაზრდა 1,5%-ზე მეტად.
17. საექსპედიციო ლიქიორის დამატებამ არ უნდა გამოიწვიოს ცქრიალა ღვინის მოცულობითი სპირტშემცველობის გაზრდა 0,5%-ზე მეტად.
18. ნებადართულია კიუვეს ან სადუღარი ნაზავის ან მათი შემადგენელი კომპონენტების მჟავიანობის გაზრდა ან შემცირება. ამასთან მჟავიანობის გაზრდა ნებადართულია არა უმეტეს 1,5 გ/დმ3.
19. ადგილწარმოშობის დასახელების ცქრიალა ღვინის დამზადების პროცესის ხანგრძლივობა დუღილის დაწყებიდან უნდა იყოს სულ მცირე:
– 6 თვე, რეზერვუარული მეთოდით წარმოებისას;
– 9 თვე, ბოთლური მეთოდით წარმოებისას.
დანართი 1
ყურძნის ღვინოების ფიზიკო-ქიმიური მაჩვენებლები
| ღვინის ხარისხი და ტიპი | ფაქტობრივი მოცულობითი სპირტშემცველობა, %, არანაკლებ
| შაქრიანობა, გ/დმ 3 |
| 1 | 2 | 3 |
| ა) სუფრის |
|
|
| მშრალი | 9,0 | არაუმეტეს 4,0 |
| ნახევრადმშრალი | 9,0 | 4,0-25,0 |
| ნახევრადტკბილი | 9,0 | 30,0-50,0 |
| ტკბილი | 9,0 | 51,0-80,0 |
| ცქრიალა | 9,0 | 0-120,0 |
| შუშხუნა | 9,0 | 0-120,0 |
| შემაგრებული | 15,0 | 40,0-300,0 |
| არომატიზებული | 16,0 | 60,0-100,0 |
| ბ) მხარის |
|
|
| მშრალი | 10,0 | არაუმეტეს 4,0 |
| ნახევრადმშრალი | 10,0 | 4,0-25,0 |
| ნახევრადტკბილი | 10,0 | 30,0-50,0 |
| ტკბილი | 10,0 | 51,0-80,0 |
| ცქრიალა | 10,0 | 0-120,0 |
| შუშხუნა | 10,0 | 0-120,0 |
| შემაგრებული | 15,0 | 40,0-300,0 |
| გ) ადგილწარმოშობის დასახელების |
|
|
| მშრალი | 10,5 | არაუმეტეს 4,0 |
| ნახევრადმშრალი | 10,5 | 4,0-25,0 |
| ნახევრადტკბილი | 10,5 | 30,0-50,0 |
| ტკბილი | 10,5 | 51,0-80,0 |
| ცქრიალა | 10,5 | 0-120,0 |
| შუშხუნა | 10,0 | 0-120,0 |
| შემაგრებული | 15,0 | 40,0-300,0
|
დანართი 2
ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოებისათვის განკუთვნილი ყურძნის მაქსიმალური მოსავლიანობა
| ვაზის თეთრყურძნიანი ჯიშები | მაქსიმალური მოსავალი 1 ჰა-დან, ტონა | ვაზის ფერადყურძნიანი ჯიშები | მაქსიმალური მოსავალი 1 ჰა-დან, ტონა |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| ავასირხვა | 8 | ალადასტური | 10 |
| ალიგოტე | 10 | ალექსანდროული | 7 |
| გორული მწვანე | 10 | თავკვერი | 12 |
| კრახუნა | 8 | კაბერნე სოვინიონი | 10 |
| კახური მწვანე | 8 | მუჯურეთული | 8 |
| კახური მწვანე, კლონი 12 | 8 | ოცხანური საფერე | 8 |
| რქაწითელი | 12 | ოჯალეში | 7 |
| რქაწითელი, კლონი 48 | 12 | ოჯალეში ორბელური | 8 |
| რქაწითელი მუსკატური | 10 | პინო შავი | 7 |
| ქისი | 8 | საფერავი | 10 |
| შარდონე | 6 | საფერავი |
|
| ჩინური | 8 | ბუდეშურისებრი | 10 |
| ციცქა | 10 | საფერავი კლონი 359 | 10 |
| ცოლიკაური | 10 | უსახელოური | 7 |
| წულუკიძის თეთრა | 10 | შავკაპიტო | 8 |
| ხიხვი | 6 | ჩხავერი | 8 |
| კაპისტონი თეთრი | 7 | ძელშავი | 10 |
| პინო თეთრი | 7 | კაჭიჭი | 7 |
| მალბეკი | 5 |
|
|
| მერლო | 7 |
|
|
დ ე ბ უ ლ ე ბ ა
ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვის წესის შესახებ
მუხლი 1. ზოგადი დებულებები
1. წინამდებარე დებულება შემუშავებულია „ვაზისა და ღვინის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად.
2. დებულების მიზანია ქვეყნის მევენახეობა-მეღვინეობის სექტორში ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვიანობის მოწესრიგება, პროდუქციის სერთიფიკაციის უზრუნველყოფა ობიექტური მასალებით და ფალსიფიკაციის აღკვეთა.
3. ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვის წინამდებარე წესი სხვა ნორმატიულ აქტებთან ერთად უზრუნველყოფს სავალდებულო სერტიფიკაციას დაქვემდებარებული ყურძნისეული წარმოშობის კონკრეტული ალკოჰოლიანი სასმელის წარმომავლობის, მისი წარმოების მეთოდების, გამოყენებული მასალების და მახასიათებლების შესაბამისობის დადგენას საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ მოთხოვნებთან.
4. ტექნოლოგიური პროცესების სავალდებულო აღრიცხვა მოიცავს დროულ და ობიექტურ ჩანაწერებს საწარმოს ვენახისა და ტექნოლოგიურ წიგნებში და ლაბორატორიულ ჟურნალში.
5. ამ დებულებით დადგენილი ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვის წესი სავალდებულოა ნებისმიერი მეწარმე სუბიექტისათვის, რომელიც ახორციელებს ყურძნისა და ყურძნისეული წარმოშობის ალკოჰოლიანი სასმელების სასაქონლო წარმოებასა და რეალიზაციას.
ა ღრიცხვის წესის დარღვევა ისჯება საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 1052 მუხლის შესაბამისად.
მუხლი 2. ვაზის სამყნობი მასალებისა და ნამყენი ნერგის წარმოების ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვა
1. მეწარმე სუბიექტი, ვისაც აქვს საკუთარი საძირეთა და სანამყენეთა სადედეები და ნამყენ ნერგს აწარმოებს საკუთარი სამყნობი მასალებით ვალდებულია აწარმოოს საძირეთა და სანამყენეთა სადედეების ჟურნალი და მყნობის ჟურნალი.
2. საძირე და სანამყენეთა სადედეების ჟურნალში შეტანილი უნდა იქნეს შემდეგი მონაცემები:
ა) საძირეთა და სანამყენე ვაზის ჯიშების დასახელება;
ბ) სადედეთა ადგილმდებარეობა;
გ) გაშენების ფართობი;
დ)კვების არე;
ე) ჩატარებული აგროტექნიკური ღინისძიებები;
ვ) ინფორმაცია აპრობაციის და მასობრივი სელექციის შესახებ;
ზ) წარმოებულ საძირეთა სტანდარტული რქების რაოდენობა;
თ) წარმოებულ სანამყენე კვირტების რაოდენობა;
ი) ინფორმაცია სამყნობი მასალების რეალიზაციის შესახებ (მათი რეალიზაციის შემთხვევაში);
კ) სამყნობი მასალების მყიდველის ვინაობა და მისამართი (რეალიზაციის შემთხვევაში).
3. მყნობის ჟურნალში შეტანილ უნდა იქნეს შემდეგი მონაცემები:
ა) საძირეს ჯიში;
ბ) სანამყენეს ჯიში;
გ) მყნობის რაოდენობა;
დ) ნამყენის გამოყვანის წესი (ცივად, სტრატიფიკაციით, მწვანე ნერგი);
ე) მყნობის ადგილმდებარეობა;
ვ) სანერგეს ადგილმდებარეობა და ფართობი;
ზ) სანერგეში ჩატარებული აგროტექნიკური ღონისძიებები;
თ) დახარისხების შემდეგ მიღებული სტანდარტული ნამყენი ნერგის რაოდენობა;
ი) ინფორმაცია ნამყენი ნერგის რეალიზაციის შესახებ (რეალიზაციის შემთხვევაში).
4. მეწარმე სუბიექტი, რომელიც ნამყენ ნერგს აწარმოებს შესყიდული სამყნობი მასალებით, აწარმოებს მხოლოდ მყნობის ჟურნალს, რომელშიც, გარდა ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული მონაცემებისა, ვალდებულია შეიტანოს მონაცემები შესყიდული სამყნობი მასალების რაოდენობისა და ამ მასალების გამყიდველის ვინაობისა და მისამართის შესახებ.
მუხლი 3. ვენახის წიგნი
1. ვენახის წიგნში ასახული უნდა იყოს ვენახის შესახებ შემდეგი მონაცემები:
ა) ვენახის ადგილმდებარეობა;
ბ) ფართობი;
გ) ვაზის ძირითადი ჯიში;
დ) შერეული ჯიშების დასახელება და რაოდენობა;
ე) საძირეს დასახელება, რომელზედაც დამყნობილია ვაზი;
ვ) მანძილი რიგთა შორის;
ზ) მანძილი ვაზთა შორის მწკრივში;
თ) ვაზთა რაოდენობა 1 ჰა-ზე;
ი) მეჩხერიანობა, %;
კ) მსხმოიარე, ახალშენი, გაშენების წელი;
ლ) ჩატარებული აგროტექნიკური ღონისძიებები;
მ) ინფორმაცია ყურძნის კრეფის თარიღის, მთლიანი მოსავლის და საშუალო საჰექტრო მოსავლიანობის შესახებ.
მუხლი 4. ტექნოლოგიური წიგნი
1. ყურძნის გადამუშავების სეზონზე საწარმოში მიღებული ყურძნის აღრიცხვა ხდება დანართი №1-ის ფორმით წარმოებულ ჟურნალში;
ჟურნალში აღირიცხება საწარმოში გადასამუშავებლად შემოსული ყურძნის თითოეული პარტია.
ჟურნალში მიეთითება ყურძნის მიღება-გადამუშავების თარიღი, ყურძნის ჯიში, ვენახის ადგილმდებარეობა, ყურძნის პარტიის რაოდენობა, შაქრიანობა, მჟავიანობა, დაავადებებითა და მავნებლებით გამოწვეული და მექანიკური დაზიანების ჯამური ხარისხი, ყურძნის გამოყენების მიმართულება.
„ვენახის ადგილმდებარეობის“ გრაფაში მიეთითება სპეციფიკური ზონის და იმ კონკრეტული ადგილის დასახელება, საიდანაც შემოსულია ყურძენი.
გრაფაში „ყურძნის გამოყენების მიმართულება“ მეწარმემ უნდა დააფიქსიროს იმ ღვინის კატეგორია, ტიპი, დასახელება, რომლის დამზადებაც არის გათვალისწინებული ყურძნის კონკრეტული პარტიიდან.
2. წარმოებაში ღვინოების ბრუნვის აღრიცხვა ხდება დანართი №2-ის ფორმით წარმოებულ ჟურნალში;
ჟურნალი დგება თითოეული დასახელებისა და მოსავლის წლის ღვინოებისა და ღვინომასალებისათვის.
ჟურნალში მიეთითება ღვინის (ღვინომასალის) შემოსავლის ან გასავლის თარიღი, რაოდენობა, შემოსავლის წყარო (ლექიდან მოხსნა, ტექნოლოგიური დამუშავებიდან, ჩამოხარისხებით, სხვა საწარმოდან და ა.შ.) ან გასავლის (ტექნოლოგიურ დამუშავებაში, ჩამოხარისხება, რეალიზაცია და ა.შ.) მიმართულება, ქიმიური მაჩვენებლები, ღვინის (ღვინომასალის) ნაშთი.
3. ღვინომასალების ტექნოლოგიური დამუშავების პროცესი აღირიცხება დანართი №3-ის ფორმით წარმოებულ ჟურნალში;
ჟურნალში აღირიცხება ღვინომასალის თითოეული პარტია, რომელიც გადის ტექნოლოგიური დამუშავების პროცესს.
ჟურნალში მიეთითება ღვინომასალის დასახელება, მოსავლის წელი, რაოდენობა, დამუშავების სახე, დაწყების და დამთავრების თარიღი, დამუშავებისას გამოყენებული მასალები და ნივთიერებები, მიღებული ღვინის ძირითადი ქიმიური მაჩვენებლები.
4. დავარგებაზე არსებული ღვინოების აღრიცხვა ხდება დანართი №4-ის ფორმით წარმოებულ ჟურნალში;
დასავარგებლად ღვინოების ჩაწყობისას ჟურნალში მიეთითება ღვინის დასახელება, მოსავლის წელი, რაოდენობა, დავარგებაზე ჩაწყობის თარიღი. დავარგებიდან მოხსნის შემდეგ ჟურნალში შეიტანება მოხსნის თარიღი და ღვინის ქიმიური და ორგანოლეპტიკური მაჩვენებლები.
5. წარმოებაში საბრენდე სპირტების ბრუნვის აღრიცხვა ხდება დანართი №5-ის ფორმით წარმოებულ ჟურნალში;
ჟურნალში მიეთითება საბრენდე სპირტის ასაკი, საბრენდე სპირტის შემოსავლის და გასავლის თარიღი, რაოდენობა აბსოლუტურ ალკოჰოლში, შემოსავლის წყარო (გამოხდით, სხვა წარმოებიდან და ა.შ.) ან გასავლის (კუპაჟში, რეალიზება და ა.შ.) მიმართულება, ქიმიური და ორგანოლეპტიკური მაჩვენებლები და სპირტის ნაშთი.
წარმოებაში ღვინის ბრენდის ბრუნვის აღრიცხვა ხდება დანართი №6-ის ფორმით წარმოებულ ჟურნალში;
ჟურნალი დგება თითოეული დასახელების ღვინის ბრენდისათვის.
ჟურნალში მიეთითება ღვინის ბრენდის შემოსავლის და გასავლის თარიღი, რაოდენობა, შემოსავლის წყარო (კუპაჟიდან, სხვა წარმოებიდან და ა.შ.) ან გასავლის მიმართულება, ორგანოლეპტიკური და ქიმიური მაჩვენებლები და ბრენდის ნაშთი.
დანართი №1
ყურძნის მიღების ჟურნალი
|
№ | მიღე -ბის თარი -ღი | ყურძნის ჯიში | ვენახის ადგილმდება -რეობა | ყურძნის რაოდე -ნობა, კგ | შაქრი -ანობა, % | ტიტრუ -ლი მჟავია -ნობა, გ/დმ3 | დაზიანე -ბის ხარისხი, % | ყურძნის გამოყენების მიმართულება | შენიშ -ვნა |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
დანართი №2
ღვინოების ბრუნვის აღრიცხვის ჟურნალი
ღვინის (ღვინომასალის) კატეგორია, ტიპი, დასახელება ––––––––––– –––––––––––––––––––––––––
–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
მოსავლის წელი ––––––––––––––
| თარი-ღი | საიდან შემოვიდა, სად გაიგზავნა | მაჩვენებლები | შემოსავალი, დალ | გასავალი დალ | ნაშთი, დალ | შენიშვნა | ||
| მოცულობითი სპირტშემცვე-ლობა % | შაქრია-ნობა გ/დმ3 | ტიტრული მჟავიანობა, გ/დმ3 | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
დანართი№ ღვინომასალის
მოსავლის
რაოდე
-
ნობა
ტექნოლოგიური
ჩატარების
თარიღი
გამოყენებული
მაჩვენებლები
დაწყება
დამთავ
მოცულობითი
შაქრიანობა
ტიტრული
უკან დაბრუნება
დოკუმენტის კომენტარები