ქ. თბილისის ტერიტორიაზე ადგილობრივი გადასახადის შემოღების შესახებ

ქალაქ თბილისის საკრებულოს

გადაწყვეტილება №1-9

2011 წლის 28 იანვარი

ქ. თბილისი

ქ. თბილისის ტერიტორიაზე ადგილობრივი გადასახადის შემოღების შესახებ

საქართველოს კანონის „საქართველოს საგადასახადო კოდექსის“ , „ საქართველოს დედაქალაქის – თბილისის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-9¹ მუხლის მეორე პუნქტის „ დ“ ქვეპუნქტისა და მე-12 მუხლის „ ი“ ქვე პუნქტის და „ ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის 25-ე მუხლის თანახმად,

ქ. თბილისის საკრებულომ გადაწყვიტა:

1. ქ. თბილისის ტერიტორიაზე შემოღებულ იქნეს ადგილობრივი გადასახადი – ქონების გადასახადი.

2. დასაბეგრი ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთი შეადგენს:

ა) რეზიდენტი საწარმოსთვის/ ორგანიზაციისთვის – მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივების, დაუმონტაჟებელი მოწყობილობების, დაუმთავრებელი მშენებლობის და არამატერიალური აქტივების, აგრეთვე მის მიერ  ლიზინგით გაცემული ქონების საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულების 1% -ს. ამასთან:

ა.ა) ადგილობრივი სამგზავრო-სატრანსპორტო გადაზიდვისას მიწისქვეშა ელექტროტრანსპორტისათვის და ავტობუსებისათვის (M₃ კატეგორია – 5 ტონაზე მეტი), მათ ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივების, დაუმონტაჟებელი მოწყობილობების, დაუმთავრებელი მშენებლობის და არამატერიალური აქტივების, აგრეთვე მის მიერ ლიზინგით გაცემული ქონების საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულების გადასახადის წლიური განაკვეთი შეადგენს 0,01 პროცენტს, 2013 წლის 1 იანვრამდე;

ა.ბ) საქმიანობისათვის სპორტის დარგში გადასახადის წლიური განაკვეთი შეადგენს მათ ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივების, დაუმონტაჟებელი მოწყობილობების, დაუმთავრებელი მშენებლობის და არამატერიალური აქტივების, აგრეთვე მის მიერ ლიზინგით გაცემული ქონების საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულების 0,01 პროცენტს 2013 წლის 1 იანვრამდე.

ბ) არარეზიდენტი საწარმოსათვის – საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული ქონების - მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივების, დაუმონტაჟებელი მოწყობილობების, დაუმთავრებელი მშენებლობის და არამატერიალური აქტივების, (მათ შორის, იჯარით, ქირით, უზუფრუქტით, ან სხვა ამგვარი სახის ხელშეკრულების საფუძველზე გაცემულ, საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული ქონების) საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულების 1% -ს.

გ) ფიზიკური პირისათვის: საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების (მათ შორის დაუმთავრებელი მშენებლობის, შენობა- ნაგებობების ან მათი ნაწილის) იახტების ( კატარღების) თვითმფრინავების, შვეულმფრენების; არარეზიდენტისაგან ლიზინგით მიღებული ქონების; ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელების შემთხვევაში მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივების, დაუმონტაჟებელი მოწყობილობების და არამატერიალური აქტივების, აგრეთვე მის მიერ ლიზინგით გაცემული ქონების; პირის მფლობელობაში ან/ და სარგებლობაში არსებული გარდაცვლილი პირის სახელზე რეგისტრირებულ ქონების ( გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მფლობელობა ხორციელდება იჯარის, ქირის, უზუფრუქტის ან სხვა ამგვარი ხელშეკრულების საფუძველზე) – დასაბეგრი ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთის ოდენობა დიფერენცირებულია გადასახადის გადამხდელის ოჯახის მიერ საგადასახადო წლის განმავლობაში მიღებული შემოსავლების მიხედვით და შეადგენს:

გ. ა) 100000 (ასი ათასი) ლარამდე შემოსავლების მქონე ოჯახებისთვის – საგადასახადო პერიოდის ბოლოსათვის დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულების 0, 2%- ს;

გ. ბ) 100000 (ასი ათასი) ლარი და მეტი შემოსავლების მქონე ოჯახებისთვის – საგადასახადო პერიოდის ბოლოსათვის დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულების 0, 8 %- ს.

3. სასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთი მიწის ერთ ჰექტარზე განისაზღვროს დანართი №1- ის შესაბამისად.

4. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთი მიწის ერთ კვ.მ -ზე განისაზღვრება მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, გადასახადის საბაზისო განაკვეთის შესაბამის ტერიტორიულ კოეფიციენტზე გადამრავლებით . ამასთან:

ა) გადასახადის საბაზისო განაკვეთი ერთ კვადრატულ მეტრზე შეადგენს 0,24 ლარს;

ბ) კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის არასასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწის გადასახადის წლიური განაკვეთის დადგენისას ამ მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობა განისაზღვრება ქ. თბილისის ტერიტორიის ზონირების საფუძველზე და ამ ზონისათვის შესაბამისი ტერიტორიული კოეფიციენტის მინიჭებით;

გ) არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის გადასახადისათვის ზონირება ემთხვევა ქ. თბილისის საკრებულოს მიერ დედაქალაქის ტერიტორიაზე სახელმწიფო და დედაქალაქის საკუთრებაში არსებული არასასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნორმატიული ფასისათვის დადგენილ ზონირ ება ს;

დ) კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის ტერიტორიული კოეფიციენტი განისაზღვრება დანართი №2-ი ს შესაბამისად.

5. ქონების გადასახადისაგან თავისუფლდება თბილისის ტერიტორიაზე მდებარე:

ა) საცხოვრებელ სახლებზე (გარდა მრავალბინიანი სახლებისა) 600 კვ. მ. მიწის ნაკვეთის ფართობი;

ბ) ავტოფარეხებზე მიმაგრებული 18 კვ. მ მიწის ნაკვეთის ფართობი.

6. ქალაქ თბილისის მთავრობამ უზრუნველყოს ქონების გადასახადის დაბეგვრის მიზნებისათვის შესაბამისი ინფორმაციის დადგენილი წესით წარდგენა.

7. ძალადაკარგულად გამოცხადდეს:

ა) „ ქ. თბილისის ტერიტორიაზე ადგილობრივი გადასახადის შემოღების შესახებ“ ქ. თბილისის საკრებულოს 2009 წლის 6 თებერვლის № 2- 7 გადაწყვეტილება;

ბ) „ ქ. თბილისის ტერიტორიაზე ( მიწის) ზონირების დამტკიცების შესახებ“ ქ. თბილისის საკრებულოს 1999 წლის 16 ივნისის № 17- 1 გადაწყვეტილება.

8. გადაწყვეტილება ძალაში შევიდეს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

საკრებულოს თავმჯდომარე            ზ. სამადაშვილი

დანართი №1

სასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთები ქ. თბილისში

ა) სათიბებისა და საძოვრებისათვის:

ბ) სხვა მიწებისათვის:

დანართი №2

არასასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწის გადასახადის წლიური განაკვეთის გამოანგარიშებისას, კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის შესაბამისი კოეფიციენტის განსაზღვრის წესი

1. ტერიტორიული კოეფიციენტის განსაზღვრა კონკრეტული არასასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთისათვის ხდება აღნიშნული მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით.

2. არასასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობა დგინდება თბილისის ტერიტორიაზე სახელმწიფო და თბილისის საკუთრებაში არსებული არასასოფლო- სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნორმატიული ფასის განსაზღვრისათვის არსებული ზონების აღწერის საფუძველზე.

3. კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ტერიტორიული კოეფიციენტი გამოიანგარიშება ფორმულით:

სადაც:

K – არის ტერიტორიული კოეფიეციენტი.

/კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის ტერიტორიული კოეფიციენტის გამოანგარიშებისას მიღებული ოდენობა მრგვალდება მეასედამდე/.

Kmax – არის მაქსიმალური ტერიტორიული კოეფიციენტი, რომელიც 1,5 -ის ტოლია

Kmin – არის მინიმალური ტერიტორიული კოეფიციენტი, რომელიც 1 -ის ტოლია

N- არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნორმატიულ ფასთა რაოდენობა.

Sn – არასასოფლო -სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნორმატიულ ფასთა რაოდენობის რიგითობა, სადაც ყველაზე მაღალი ნორმატიული ფასი რიგით არის პირველი ნომერი და ყოველი მომდევნო ნორმატიულ ფასს რიგით შეესაბამება ნომერი 2, 3, 4, და ა. შ. ნორმატიული ფასის კლებადობის მიხედვით.