დანართის სახით აღწერილობითი ნაწილიც ხომ უნდა ახლდეს, თორემ რა გამოდის? ვისაც როგორ უნდა ისე აღიქვამს ქართული სუფრის ტრადიციას. სუფრის რა ფორმას ანიჭებენ კულტურული მემკვიდრეობის სტატუსს? ზოგი კრამიტით დალევას, ზოგი ქალის ფეხსაცმელით, ზოგი ბოცით ან გრაფინით, ან თუნდაც ე. წ. განსხვავებული სასმისით ყველა ერთი მოზრდილი ჭიქით რომ სვამს ჩამოტარებით (ზიზღს მგვრის) და მით უარესი, რომ მამაკაცების პირნადებ განსხვავებულს, ქალებს რომ გადააწვდიან ვითომდა პატივისცემად, რაც ქალების შეურაცხყოფაა და არა პატივისცემა. ღვინის დაძალება?! ბევრს ესეც ტრადიციად მიაჩნია. ეს დიქტატორული ფორმაა და მეტი არაფერი. ყოველივე ზემოთ აღწერილი უკულტურობად მიმაჩნია და ამას ტრადიციად და მით უფრო კულტურულ მემკვიდრეობად ვერ მივიჩნევ. დადგენილებას დანართის სახით აღწერილობითი ნაწილი უნდა ახლდეს-მეთქი რომ ვწერ, ვგულისხომ მეცნიერების მიერ გამოკვლეულ და დადგენილ ფორმებს. აუცილებელი და სავალდებულო სადრეგრძელოები სუფრის მიზნიდან გამომდინარე (საზეიმო: ქორწილი, დაბადების დღე, ნათლობა და ა.შ, სამწუხარო: ქელეხი, ორმოცი, გარდაცვლილის მოსაგონარი და ა. შ. სამეგობრო, კორპორაციული, საპიკნიკო და ა.შ. ) შესაძლო თანმიმდევრობა, თავისუფალი აზრის (სადღეგრძელოს) გამოთქმის შესაძლებლობა და ა.შ. ეს დადგენილება არაფრისმთქმელია.....და კიდევ ღვინოსაც ხომ აქვს მნიშვნელობა?! ხუთჯერ ნათხოვარ ჭაჭაზე შაქარს რომ დააყრიან ეს სუფრის ღვინოა?
დანართის სახით აღწერილობითი ნაწილიც ხომ უნდა ახლდეს, თორემ რა გამოდის? ვისაც როგორ უნდა ისე აღიქვამს ქართული სუფრის ტრადიციას. სუფრის რა ფორმას ანიჭებენ კულტურული მემკვიდრეობის სტატუსს? ზოგი კრამიტით დალევას, ზოგი ქალის ფეხსაცმელით, ზოგი ბოცით ან გრაფინით, ან თუნდაც ე. წ. განსხვავებული სასმისით ყველა ერთი მოზრდილი ჭიქით რომ სვამს ჩამოტარებით (ზიზღს მგვრის) და მით უარესი, რომ მამაკაცების პირნადებ განსხვავებულს, ქალებს რომ გადააწვდიან ვითომდა პატივისცემად, რაც ქალების შეურაცხყოფაა და არა პატივისცემა. ღვინის დაძალება?! ბევრს ესეც ტრადიციად მიაჩნია. ეს დიქტატორული ფორმაა და მეტი არაფერი. ყოველივე ზემოთ აღწერილი უკულტურობად მიმაჩნია და ამას ტრადიციად და მით უფრო კულტურულ მემკვიდრეობად ვერ მივიჩნევ. დადგენილებას დანართის სახით აღწერილობითი ნაწილი უნდა ახლდეს-მეთქი რომ ვწერ, ვგულისხომ მეცნიერების მიერ გამოკვლეულ და დადგენილ ფორმებს. აუცილებელი და სავალდებულო სადრეგრძელოები სუფრის მიზნიდან გამომდინარე (საზეიმო: ქორწილი, დაბადების დღე, ნათლობა და ა.შ, სამწუხარო: ქელეხი, ორმოცი, გარდაცვლილის მოსაგონარი და ა. შ. სამეგობრო, კორპორაციული, საპიკნიკო და ა.შ. ) შესაძლო თანმიმდევრობა, თავისუფალი აზრის (სადღეგრძელოს) გამოთქმის შესაძლებლობა და ა.შ. ეს დადგენილება არაფრისმთქმელია.....და კიდევ ღვინოსაც ხომ აქვს მნიშვნელობა?! ხუთჯერ ნათხოვარ ჭაჭაზე შაქარს რომ დააყრიან ეს სუფრის ღვინოა?