„წყლის რესურსების მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე

1. მე-6 მუხლის მე-9 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„9. საქართველოს ავტონომიური რესპუბლიკების ხელისუფლების ორგანოების კომპეტენციას განეკუთვნება:

ა) შესაბამისი ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე არსებული წყლის რესურსების მართვაში მონაწილეობა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით;

ბ) შესაბამისი ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე წყლის რესურსების გამოყენების სახელმწიფო აღრიცხვა.“.

2. 33-ე მუხლის მე-2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„2. წყლის გამოყენების სახელმწიფო აღრიცხვას აწარმოებს სამინისტრო, ხოლო საქართველოს ავტონომიური რესპუბლიკების ტერიტორიებზე − შესაბამისი ავტონომიური რესპუბლიკის აღმასრულებელი ხელისუფლების სათანადო ორგანო.“.

3. 37-ე მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„1. საქართველოს მთავრობამ:

ა) 2026 წლის 1 სექტემბრამდე უზრუნველყოს შემდეგი კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების მიღება:

ა.ა) „მდინარეთა აუზების/სააუზო უბნების საზღვრების დამტკიცების თაობაზე“;

ა.ბ) „სააუზო მართვის გეგმების შემუშავების, განხილვისა და დამტკიცების პროცედურის შესახებ“;

ა.გ) „წყლის რესურსების მონიტორინგის დაგეგმვისა და განხორციელების წესი“;

ა.დ) „პოტენციური წყალდიდობების რისკის ქვეშ მყოფი არეალების შეფასების შესახებ“;

ა.ე) ტექნიკური რეგლამენტი „ზედაპირული წყლის ობიექტებში ურბანული და სამრეწველო ჩამდინარე წყლების ჩაშვების პირობები“;

ა.ვ) ტექნიკური რეგლამენტი „წყალარინების (საკანალიზაციო) სისტემაში ჩამდინარე წყლის ჩაშვებისა და მიღების პირობებისა და დამაბინძურებელ ნივთიერებათა ზღვრულად დასაშვები ნორმები“;

ა.ზ) ტექნიკური რეგლამენტი − „მიწისქვეშა მტკნარი სასმელი წყლის მოპოვების მიზნით ჭაბურღილების აღრიცხვის წესი“;

ა.თ) „სააუზო მართვის საკონსულტაციო-საკოორდინაციო საბჭოების შექმნისა და საქმიანობის წესის თაობაზე“;

ბ) 2027 წლის 1 სექტემბრამდე უზრუნველყოს შემდეგი კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების მიღება:

ბ.ა) „წყლის ობიექტების იდენტიფიკაციისა და საზღვრების დადგენის წესი“;

ბ.ბ) ტექნიკური რეგლამენტი „ადამიანის მოხმარებისთვის განკუთვნილი წყლის ხარისხის შესახებ“;

ბ.გ) ტექნიკური რეგლამენტი „წყალდაცვითი ზოლის შესახებ“;

ბ.დ) „სასმელი წყლის წყალმომარაგების ობიექტების სანიტარიული დაცვის ზონის დადგენისა და მის ფარგლებში საქმიანობის განხორციელების წესის დამტკიცების თაობაზე“;

ბ.ე) „ზედაპირული წყლის ხარისხის სტანდარტების დამტკიცების თაობაზე“;

ბ.ვ) „ზედაპირული წყლის ობიექტებზე სპეციალური წყალსარგებლობის ნებართვის გაცემის წესისა და პირობების დამტკიცების თაობაზე“.

2. მინისტრმა:

ა) 2026 წლის 1 სექტემბრამდე უზრუნველყოს „წყლის გამოყენების სახელმწიფო აღრიცხვის წარმოების წესის“ დამტკიცება;

ბ) 2027 წლის 1 სექტემბრამდე უზრუნველყოს:

ბ.ა) „ადამიანის მოხმარებისთვის განკუთვნილი წყლის მდგომარეობის ანგარიშის შინაარსის შესახებ“ ბრძანების გამოცემა;

ბ.ბ) წყლის რესურსების მართვის სფეროს მარეგულირებელი შესაბამისი მეთოდოლოგიების დამტკიცება;

ბ.გ) ზედაპირულ წყლებზე ნიტრატებით დაბინძურებული ან დაბინძურების რისკის ქვეშ მყოფი ზონების იდენტიფიცირება და ნიტრატებისადმი მოწყვლადი ზონების განსაზღვრა;

ბ.დ) ნიტრატების მიმართ მოწყვლადი ზონებისთვის კარგი სასოფლო-სამეურნეო პრაქტიკის წესების განსაზღვრა და შესაბამისი სამოქმედო გეგმების შემუშავება;

ბ.ე) მიწისქვეშა წყლებზე ნიტრატებით დაბინძურებული ან დაბინძურების რისკის ქვეშ მოქცეული ზონების იდენტიფიცირება და ნიტრატებისადმი მოწყვლადი ზონების განსაზღვრა;

ბ.ვ) ურბანული ჩამდინარე წყლებით ზემოქმედების რისკის ქვეშ მოქცეული სენსიტიური არეალებისა და აგლომერაციების იდენტიფიცირება.“.

4. 39-ე მუხლის მე-3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„3. პირი, რომლის საქმიანობაც არ ექვემდებარება გარემოზე ზემოქმედების შეფასებას და რომელიც ზედაპირული წყლის ობიექტში დამაბინძურებელ ნივთიერებათა შემცველი ჩამდინარე წყლების ჩაშვებას ახორციელებს, ვალდებულია შესაბამისი სპეციალური წყალსარგებლობის ნებართვა აიღოს 2028 წლის 1 მარტამდე.“.

5. 42-ე მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„2. ამ კანონის პირველი−მე-4 მუხლები, მე-6 მუხლის პირველი პუნქტი, მე-2 პუნქტის „ა“−„გ“, „ე“−„კ“, „მ“, „ნ“ და „რ“–„უ“ ქვეპუნქტები, მე-4–მე-7 პუნქტები, მე-8 პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტები და მე-9 პუნქტი, მე-7 მუხლი, მე-8 მუხლის პირველი და მე-3 პუნქტები, მე-9 მუხლის პირველი პუნქტი, მე-10 მუხლი, მე-11 მუხლის პირველი პუნქტი, მე-12 მუხლი, მე-13 მუხლის „ა“ და „გ“–„ვ“ ქვეპუნქტები, მე-14 მუხლის პირველი პუნქტი, მე-15 და 22-ე მუხლები, 23-ე მუხლის მე-2–მე-4 პუნქტები, 24-ე, 25-ე და 28-ე მუხლები, 29-ე მუხლის „ა“–„დ“ და „ვ“–„ი“ ქვეპუნქტები, 30-ე მუხლი, 31-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“, „ბ“ და „დ“ ქვეპუნქტები, მე-2 პუნქტის „ბ“–„დ“ ქვეპუნქტები და მე-3 და მე-5 პუნქტები, 32-ე−34-ე და 36-ე მუხლები, 37-ე მუხლის მე-5 პუნქტი და 41-ე მუხლი ამოქმედდეს 2026 წლის 1 სექტემბრიდან.

3. ამ კანონის მე-5 მუხლი, მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის „დ“, „ლ“, „ო“−„ჟ“ და „ფ“−„ჩ“ ქვეპუნქტები და მე-3 პუნქტი, მე-9 მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტები, მე-11 მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტები, მე-13 მუხლის „ბ“ ქვეპუნქტი, მე-14 მუხლის მე-2−მე-4 პუნქტები, მე-16 მუხლი, მე-17 მუხლის პირველი პუნქტი, მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი და მე-3−მე-5 და მე-7−მე-10 პუნქტები, მე-18−21-ე მუხლები, 23-ე მუხლის პირველი პუნქტი, 26-ე და 27-ე მუხლები, 29-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტი, 31-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი და 35-ე და 38-ე−მე-40 მუხლები ამოქმედდეს 2027 წლის 1 სექტემბრიდან.“.

მუხლი 2. ეს კანონი ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.