დოკუმენტის სტრუქტურა
განმარტებების დათვალიერება
დაკავშირებული დოკუმენტები
დოკუმენტის მონიშვნები
| ტექნიკური რეგლამენტის – ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმის დამტკიცების თაობაზე | |
|---|---|
| დოკუმენტის ნომერი | 513 |
| დოკუმენტის მიმღები | საქართველოს მთავრობა |
| მიღების თარიღი | 31/10/2022 |
| დოკუმენტის ტიპი | საქართველოს მთავრობის დადგენილება |
| გამოქვეყნების წყარო, თარიღი | ვებგვერდი, 03/11/2022 |
| სარეგისტრაციო კოდი | 300160070.10.003.023724 |
|
| მუხლი 1 |
„დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-15 მუხლის მე-4 პუნქტისა და პროდუქტის უსაფრთხოებისა და თავისუფალი მიმოქცევის კოდექსის 58-ე მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე, დამტკიცდეს თანდართული „ტექნიკური რეგლამენტი – ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმა“.
|
| მუხლი 2 |
„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის 25-ე მუხლის შესაბამისად, ძალადაკარგულად გამოცხადდეს „ტექნიკური რეგლამენტის − ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2015 წლის 14 ივლისის №349 დადგენილება.
|
| მუხლი 3 |
დადგენილება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.
|
|
ტექნიკური რეგლამენტი – ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმა
თავი I. შესავალი
|
მუხლი 1. მენეჯმენტის გეგმის მიზნები და მოქმედების ტერიტორიული სფერო 1. წინამდებარე მენეჯმენტის გეგმა შემუშავდა ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალისა და ლაგოდეხის აღკვეთილისათვის (შემდგომში – ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები), „დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად. 2. მენეჯმენტის გეგმის მიზანს წარმოადგენს გრძელვადიანი მიზნების დასახვა და ამ მიზნების მისაღწევად საჭირო ღონისძიებების განსაზღვრა ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებისათვის, რომლებიც უნდა განახორციელოს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციამ წინამდებარე მენეჯმენტის გეგმის ძალაში ყოფნის პერიოდში. მუხლი 2. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მარეგულირებელი საკანონმდებლო და ინსტიტუციური ჩარჩოს აღწერა ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმის სამართლებრივ საფუძველს წარმოადგენს „დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ“ საქართველოს კანონი, „თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხისა და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონი და საქართველოში მოქმედი კანონმდებლობა. მუხლი 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების შექმნის ძირითადი მიზნები 1. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის შექმნის მიზანია: ბუნების, ბუნებრივი პროცესებისა და გენეტიკური რესურსების დინამიკურ და ხელუხლებელ მდგომარეობაში შენარჩუნება და მათზე უმნიშვნელო ზეგავლენის მქონე სამეცნიერო კვლევებისა და საგანმანათლებლო საქმიანობების წარმოება, ბუნებრივი ეკოსისტემების, „თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხისა და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული საზღვრებს შიგნით მოქცეული ველური ბუნების შენარჩუნება და დაცვა. 2. ლაგოდეხის აღკვეთილის შექმნის მიზანია: ბუნებრივი პირობების დაცვა, რომელიც აუცილებელია ეროვნული მნიშვნელობის მქონე იმ ცოცხალი ორგანიზმების სახეობების ჯგუფებისა ან გარეული სახეობების, ბიოცენოზებისა და არაორგანული ბუნებრივი ფორმაციების შესანარჩუნებლად, რომლებიც საჭიროებენ განსაკუთრებულ ყურადღებასა და აღდგენას, ასევე „თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხისა და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრულ საზღვრებს შიგნით მოქცეული ბუნებრივი ეკოსისტემებისა და ბიომრავალფეროვნების აღდგენისა და დაცვის პროპაგანდა. მუხლი 4. მენეჯმენტის გეგმის განახლების პროცესი 1. მენეჯმენტის გეგმა განახლებულია მოქმედი პროცედურების სრული დაცვით, საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სსიპ – დაცული ტერიტორიების სააგენტოსა (შემდგომში – სააგენტო) და ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის მიერ; ასევე, ადგილობრივი მოსახლეობის, არასამთავრობო ორგანიზაციების, ადგილობრივი თვითმმართველობის და სხვა შესაბამისი დაინტერესებული მხარეების მონაწილეობით. მენეჯმენტის გეგმა შემუშავდა კავკასიის ბუნების ფონდის (CNF) მხარდაჭერით, GEF-UNDP-ის პროექტის „საქართველოს დაცული ტერიტორიების ფინანსური მდგრადობის ხელშეწყობა“ ფარგლებში ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მეგობართა ასოციაციის და საქართველოს დაცული ტერიტორიების მეგობართა ქსელის კონსულტანტების გუნდის ხელშეწყობით. 2. მენეჯმენტის გეგმის შემუშავების პროცესი შედგებოდა შემდეგი ეტაპებისგან:
ცხრილი 1: ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმის განახლების ეტაპები
მუხლი 5. მენეჯმენტის გეგმის მოქმედების პერიოდი მენეჯმენტის გეგმა ძალაშია მისი დამტკიცებიდან მომდევნო 9 წლის განმავლობაში, გარდა მენეჯმენტის გეგმის 46-ე და 47-ე მუხლებისა, რომლებიც ძალაშია ახალი მენეჯმენტის გეგმის დამტკიცებამდე. მუხლი 6. მენეჯმენტის გეგმაში ცვლილების შეტანა 1. მენეჯმენტის გეგმაში ცვლილების შეტანა ხორციელდება მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად. 2. მენეჯმენტის გეგმის ძალაში შესვლიდან არაუგვიანეს მეცხრე წლის პირველი კვარტლისა, სააგენტო დაიწყებს ახალი მენეჯმენტის გეგმის მომზადებას, რომელიც მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად იქნება მიღებული. თავი II. დაცული ტერიტორიების აღწერა მუხლი 7. ადგილმდებარეობა და ფართობი 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები მდებარეობს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთებზე, საქართველოს უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციულად ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები კახეთის რეგიონში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს. მას უკავია 24,255 ჰა და მოიცავს სახელმწიფო ნაკრძალსა და აღკვეთილს. 2. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის ფართობი შეადგენს 19,755 ჰექტარს. ნაკრძალი მოიცავს მაწიმისხევის, ლაგოდეხისხევის, შრომისხევის, ნინოსხევის, ბაისუბნისხევის და კაბალის მდინარეების აუზებს. მისი ჩრდილოეთი საზღვარი ემთხვევა საქართველოს სახელმწიფო საზღვარს რუსეთის ფედერაციასთან (დაღესტნის რესპუბლიკა). ნაკრძალს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მდ. მაწიმისწყალი, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს სახელმწიფო საზღვარს აზერბაიჯანთან. სამხრეთიდან და დასავლეთიდან სახელმწიფო ნაკრძალს ესაზღვრება ლაგოდეხის აღკვეთილი, ხოლო დასავლეთიდან და სამხრეთიდან გარკვეულ ნაწილში ესაზღვრება სსიპ – ეროვნული სატყეო სააგენტოს ბაისუბნის და ფონის სატყეო უბნებს. 3. ლაგოდეხის აღკვეთილის ფართობი შეადგენს 4,500 ჰექტარს. აღკვეთილი ორი ნაწილისაგან შედგება: სამხრეთით, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის დასახლებებსა და სახელმწიფო ნაკრძალს შორის არსებული ტყე და ჩრდილოეთით – ალპური საძოვარი, რომელიც გამოიყენება საზაფხულო საძოვრებად. ტყიან ნაწილს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალი, ხოლო სამხრეთიდან – დასახლებული პუნქტები (სოფ. გურგენიანი, სოფ. ხიზაბავრა, სოფ. ხიზა, სოფ. კავშირი, სოფ. შრომა, ქ. ლაგოდეხი, სოფ. რაჭისუბანი და სოფ. მაწიმი). აღკვეთილის ამ ნაწილის აღმოსავლეთის საზღვარი ემთხვევა საქართველოს სახელმწიფო საზღვარს აზერბაიჯანთან და ესაზღვრება მდ. მაწიმისწყალი, დასავლეთის საზღვარს კი ბაისუბნის ქედი ქმნის, რომლის დასავლეთი ნაწილი სსიპ – ეროვნული სატყეო სააგენტოს დაქვემდებარებაშია. აღკვეთილის ალპური საძოვრების ჩრდილოეთ საზღვარი ემთხვევა საქართველოს სახელმწიფო საზღვარს რუსეთის ფედერაციასთან (დაღესტნის რესპუბლიკა), ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ალპური საძოვრებს. აღმოსავლეთის და სამხრეთის საზღვარს კი ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალი ქმნის. 4. ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის საერთო რაოდენობა 2014 წლის ბოლო საყოველთაო აღწერის მონაცემებით 41,678-ია. ნაკრძალისა და აღკვეთილის მიმდებარე დასახლებული პუნქტებია: ქ. ლაგოდეხი, სოფლები: მაწიმი, რაჭისუბანი, შრომა, კავშირი, ნინიგორი, ხიზა, გურგენიანი, ხიზაბავრა, ბაისუბანი, ქვემო და ზემო მსხალგორი, კაბალი, განჯალა, უზუნთალა და ყარაჯალა. მუხლი 8. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადგილმდებარეობა ეროვნულ დონეზე 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები, რომელიც ერთ-ერთია 14 სახელმწიფო ნაკრძალსა (IUCN Ia კატეგორია) და 23 აღკვეთილს (IUCN-ის IV კატეგორია) შორის, საქართველოს დაცული ტერიტორიების სისტემის მნიშვნელოვან შემადგენელ ნაწილს წარმოადგენს. 2. ლაგოდეხის ნაკრძალი, რომელიც შეიქმნა 1912 წელს, პირველი ოფიციალურად დაარსებული დაცული ტერიტორიაა საქართველოში. აქ წარმოდგენილია ძირითადად ხელუხლებელი ტყე, ძუძუმწოვართა კარგად შენარჩუნებული პოპულაციების დიდი მრავალფეროვნება და ენდემიზმის მაღალი დონე. ქვეყნის მასშტაბით იგი წარმოადგენს ერთ-ერთ მთავარ სამიზნეს ეროვნული ბიომრავალფეროვნების დაცვის კუთხით. 3. კავკასიის ეკორეგიონის კონსერვაციის გეგმის მიხედვით (Ecoregional Conservation Plan (ECP) For The Caucasus 2020 Edition) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები წარმოადგენს საკონსერვაციო ლანდშაფტის „აღმოსავლეთ დიდი კავკასიონი“ ნაწილს და საკვანძო ბიომრავალფეროვნების ადგილს „ლაგოდეხი“ (Key Biodiversity Area – Lagodekhi 107). 4. სამხრეთ-აღმოსავლეთით მასთან ყველაზე ახლოსაა ვაშლოვანის, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთით – თუშეთის დაცული ტერიტორიები. მუხლი 9. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მნიშვნელობა საერთაშორისო დონეზე 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები განლაგებულია აზერბაიჯანისა და დაღესტნის (რუსეთის ფედერაცია) საზღვრებთან. ზაქათალას სახელმწიფო ნაკრძალი (IUCN Ia კატეგორია) აზერბაიჯანში მდებარეობს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების აღმოსავლეთით. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ტლიარატას აღკვეთილი (IUCN-ის IV კატეგორია) დაღესტანში. ლაგოდეხის, ზაქათალასა და ტლიარატას დაცული ტერიტორიები ერთად ქმნის დიდ საკონსერვაციო არეალს, ბუნებრივი პროცესების ეკოლოგიური სტაბილურობისა და გენეტიკური გაცვლის უზრუნველსაყოფად. 2. ზაქათალას დაცული ტერიტორიის ადმინისტრაციასთან თანამშრომლობით ხორციელდება კავკასიური კეთილშობილი ირმისა და აღმოსავლეთ კავკასიური ჯიხვის ტრანსასაზღვრო მონიტორინგი უნიფიცირებული მეთოდოლოგიის გამოყენებით. ადმინისტრაციებს შორის ხდება მონიტორინგის შედეგად მოპოვებული ინფორმაციის გაცვლა. 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების 88% ფრინველთა კონსერვაციის მნიშვნელოვანი ტერიტორიის ნაწილია ((IBA) GEO 24), რომლის ფართობი შეადგენს 23,065.35 ჰა-ს. 4. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები წარმოადგენს ზურმუხტის ქსელის პირველ ტერიტორიას საქართველოდან. 2017 წლის 5-8 დეკემბერს, ქ. სტრასბურგში (საფრანგეთი) გამართულ, „ევროპის ველური ბუნებისა და ბუნებრივი ჰაბიტატების დაცვის“ (ბერნის) კონვენციის მუდმივმოქმედი კომიტეტის 37-ე შეხვედრაზე ლაგოდეხის (GE0000001) დაცულ ტერიტორიებს მიენიჭა ზურმუხტის ტერიტორიების სტატუსი. მუხლი 10. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ისტორია 1. ლაგოდეხის ჩრდილოეთით მდებარე მთები და მდინარეთა აუზები ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნის ბოლოდან იწვევდა ბოტანიკოსებისა და ნატურალისტების ინტერესს. პოლონელ მოყვარულ ნატურალისტს ლუდვიგ მლოკოსევიჩს მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვის ლაგოდეხის ფაუნისა და ფლორის შესწავლისა და პოპულარიზაციის საქმეში. მან უშუალოდ შეუწყო ხელი რამდენიმე ენდემური მცენარის გამოვლენას და მეცნიერულ აღწერას: იულიას ფურისულა (Primula juliae), ლაგოდეხის ნაღველა (Gentiana lagodechiana), მლოკოსიევიჩის იორდასალამი (Paeonia mlokosewitschii), ლაგოდეხის იორდასალამი (P. lagodechiana). მასვე უკავშირდება კავკასიური როჭოს, როგორც დამოუკიდებელი სახეობის აღწერა. როჭოს ლათინური სახელწოდებაც ამ პიროვნების სახელთან არის დაკავშირებული – Tetrao mlokosiewiczi. 2. 1903 წლის დასაწყისში, ლაგოდეხის ხეობა, როგორც სანადირო მეურნეობა, იჯარით გადაეცა რუსი დიდგვაროვნების დემიდოვ სან დონატოს ოჯახს. ხეების ჭრა, ძოვება და მიწით სხვა სახის სარგებლობა მკაცრად იკრძალებოდა. 1912 წელს ხეობის ნაწილი რუსეთის იმპერიის მეცნიერებათა აკადემიამ და გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის ფილიალმა ნაკრძალად გამოაცხადა, რითაც ლაგოდეხი საქართველოში და მთლიანად კავკასიის რეგიონში პირველ დაცულ ტერიტორიად იქცა. იმ დროისთვის ნაკრძალი მოიცავდა 3,500 ჰექტარს – ლაგოდეხისხევს და შრომისხევს (ანწალი). 3. 1929 წელს აღნიშნული ტერიტორია პირველად გაფართოვდა. 1945 წელს ნაკრძალს მიემატა სუბალპური და ალპური საძოვრები. სახელმწიფო ნაკრძალის სტატუსი საბჭოთა ეპოქაში გულისხმობდა როგორც ფლორის, ისე ფაუნის სახეობების, და რაც მთავარია, ტყის მაქსიმალურ დაცვას. კანონის თანახმად, ადამიანის მხრიდან ჩარევა მხოლოდ სამეცნიერო-კვლევითი და საგანმანათლებლო საქმიანობით შემოიფარგლებოდა, თუმცა იყო ნადირობის შემთხვევებიც. მოსახლეობას უფლება ეძლეოდა ნაკრძალის ქვედა პერიფერიული ზონები რეკრეაციული მიზნებისა და ტყის არამერქნული პროდუქტების (მაგ., კენკრა, თხილი, სამკურნალო მცენარეები და ა.შ.) შესაგროვებლად გამოეყენებინათ. 4. საბჭოთა პერიოდში ნაკრძალის მართვას ახორციელებდა ნაკრძალების სამმართველო, რომელიც სატყეო სამინისტროს დაქვემდებარებაში იყო. 1990 წელს ნაკრძალების სამმართველო უშუალოდ დაექვემდებარა საქართველოს პრეზიდენტს. 1993 წლიდან შეიქმნა დაცული ტერიტორიების, ნაკრძალებისა და სანადირო მეურნეობების მთავარი სამმართველო. 2004 წელს ეს უწყება დაექვემდებარა გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს დაცული ტერიტორიების დეპარტამენტის სახით (ამჟამად სააგენტო). 5. 2003 წელს „თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხისა და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონით ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების საერთო ფართობი გაიზარდა 24,258 ჰა-მდე და დაცული ტერიტორიის ორი კატეგორია გამოიყო – ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალი (22,385 ჰა) და ლაგოდეხის აღკვეთილი (1,998 ჰა), რომელსაც ერთი ადმინისტრაცია მართავს. 6. 2007 წელს ცვლილება შევიდა საქართველოს კანონში „თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხისა და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“, რომლის თანახმადაც ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის ფართობი შემცირდა 22,296 ჰა-მდე, ხოლო აღკვეთილის გაიზარდა 2,156 ჰა-მდე. 7. 2013 წელს „თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხისა და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონში შეტანილი ცვლილების თანახმად, სახელმწიფო ნაკრძალიდან აღკვეთილის კატეგორიაში 2,547 ჰა ფართობის ტერიტორია გადავიდა და ლაგოდეხის აღკვეთილის საერთო ფართობმა 4,500 ჰა შეადგინა. 8. საბოლოო განახლება განხორციელდა 2017 წელს – გაიმიჯნა აღკვეთილისა და ნაკრძალის საზღვრები, ასევე დაზუსტდა გარე საზღვრებიც. მუხლი 11. გეოლოგია და ჰიდროლოგია რელიეფი, გეოლოგია და ნიადაგები: ა) რელიეფი: ა.ა) ნაკრძალის ტერიტორია რთული მთიანი რელიეფითა და გეომორფოლოგიური სტრუქტურით ხასიათდება, რომლის ფორმირებაში მთავარი როლი მდინარეულ ეროზიას მიუძღვის. ძველი გამყინვარების კვალი მყინვარული რელიეფისა და მორენული ნაფენების სახით სუსტადაა გამოხატული და, ძირითადად, თხემისპირა ზოლში და ქოჩალოს მწვერვალზე გვხვდება; ა.ბ) დაცულ ტერიტორიებზე ხუთი მთავარი წყალგამყოფი ქედია: მსხალგორის, უღელტეხილის, ნინიგორის, კუდიგორის და ქოჩალოს. ეს უკანასკნელი რთული მთიანი სისტემაა და, თავის მხრივ, მოიცავს მრავალ გვერდით შტოქედსა და ხეობას; ა.გ) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების უდაბლეს და უმაღლეს წერტილებს შორის სიმაღლე ზღვის დონიდან 400 მ-დან – 3,500 მ-მდე მერყეობს. რელიეფი სიმაღლის მიხედვით იცვლება. დაბალ სიმაღლეებზე 400-დან 500 მ.ზღ.დ. რელიეფი შედარებით რბილია. მდინარეების კალაპოტები განიერია და ფერდობები ზომიერად დაქანებული – 5-8°. 500 მეტრის ზემოთ რელიეფი მეტად რთულდება, ბევრია ღრმა ხეობა და ციცაბო კლდოვანი ფერდობი. რთული რელიეფი დომინირებს ზღვის დონიდან 1,550 მეტრამდე. საშუალო დაქანება 20-25°-ია. განსაკუთრებით ციცაბოა სამხრეთი ფერდობები, სადაც დაქანება 60°-საც კი აღწევს. ჩრდილოეთის ექსპოზიციის ფერდობები ნაკლებად დაქანებულია. ზღვის დონიდან 1,800 – 2,200 მ-ის სიმაღლეზე რელიეფი მეტად დანაოჭებულია, თუმცა დაქანება მცირეა – 15-20°. 2,200 – 2,600 მ. სიმაღლეზე ისევ დომინირებს დიდი დაქანების 30-40° ეროზიული და ციცაბო კლდოვან-ნაშალიანი ფერდობები. ზღვის დონიდან 2,600 – 2,850 მ-ზე მყინვარული რელიეფი ხასიათდება რბილი ფორმებითა და მაღალმთის ტალღური ვაკეებით. უფრო ზემოთ კი ჭარბობს დიდი დაქანების კლდე-ნაშალიანი ფერდობები და გაშიშვლებული კლდეები; ბ) გეოლოგია და გეომორფოლოგია: ნაკრძალის რელიეფის უმეტესი ნაწილი აგებულია იურული თიხა-ფიქლებითა და ქვიშაქვებით, რომელიც დიდი დაქანების ფერდობებზე მრავალგან გაშიშვლებულია. ნაკრძალის ქვედა ზონებში მდინარისპირა ტერასები აგებულია მეოთხეული პროლუვიური (ქვიანი, ქვიშნარი) ნაფენებით, რაც ზოგან გამდიდრებულია ალუვიური ჩამონატანით; გ) ნიადაგები: დაცულ ტერიტორიებზე ნიადაგის სხვადასხვა ტიპი გვხვდება, რომელიც განსხვავდება ნიადაგის ფენის სისქის, ტენის შემცველობის, სტრუქტურისა და ნაყოფიერების მიხედვით. ამ პარამეტრების ვარიაცია ხშირად დამოკიდებულია რელიეფზე, ექსპოზიციასა და სიმაღლეზე. სამხრეთ ფერდობებზე ტყით დაფარულ ქვედა ზონებში გავრცელებულია ტყის ყომრალი ნიადაგები. სუბალპურ მდელოებზე გავრცელებულია მთამდელოს მცირე სიღრმის ხირხატიანი ჰუმუსიანი ნიადაგები. სუბალპური სარტყლის ზედა ნაწილში ნიადაგური საფარი, ძირითადად, შექმნილია მთა-მდელოს ჰუმუსიანი ნიადაგებით. ყველა სახის ნიადაგში დომინირებს თიხნარი ნიადაგები. დეკიანებში (Rhododendron) გვხვდება ტორფიან-ჰუმუსიანი მჟავე ნიადაგები. ალპური სარტყლის ნიადაგური საფარი დიდი დაქანების მქონე ფერდობებზე უმთავრესად წარმოდგენილია მთა-მდელოს კორდიანი ნიადაგებით; დ) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე დიდი რაოდენობით მცირე და მოზრდილი მდინარე და ნაკადულია. ნაკრძალის მთავარი მდინარეებია: კაბალი, ბაისუბნისხევი, ნინოსხევი, შრომისხევი, ლაგოდეხისხევი, სალესავისხევი და მაწიმისწყალი. ყველა ეს მდინარე სათავეს დიდი კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფზე იღებს და სამხრეთისკენ პარალელურად მოედინება. მდინარეები და ნაკადულები ალპური ჩქარი დინებით, ქვა-ღორღიანი და ხრეშიანი კალაპოტებითა და მაღალი სიმჟავის წყლით ხასიათდება. მდინარეები სხვადასხვა ზომის ჩანჩქერებს წარმოქმნიან. შრომისწყალზე 15-მდე ჩანჩქერია, რომელთა სიმაღლე 4 მ-დან 40- მ-მდე მერყეობს. მდინარე ლაგოდეხისხევს 10 ჩანჩქერი აქვს, რომელთაგან უმაღლესი 80 მ-ს აღწევს. მდინარე ნინოსხევზე მდებარე 40 მეტრიანი ჩანჩქერი ვიზიტორებში განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობს; ე) მდინარეები და ნაკადულები არსებულ ხევებსა და უბეებს ბუნებრივად მიუყვება ყოველგვარი ხელოვნური ბარიერების გარეშე. მდინარეებისა და ნაკადულების უმრავლესობა ხშირად იცვლის კალაპოტს წყალდიდობების შემდეგ. წყალდიდობები საკმაოდ ხშირია და თან დიდი რაოდენობის გამხმარი და მოთხრილ-მოტეხილი ხე-ტყე მოაქვს, რაც მნიშვნელოვნად განაპირობებს კალაპოტის ცვლას და ანელებს წყლის დინებას; ვ) მაღალ ალპურ ზონაში არის მყინვარული წარმოშობის მრავალი ოლიგოტროპული ტბა. მათ შორის ყველაზე დიდია შავი კლდეების ტბა (ტბა ხალა ხელი), რომელიც საქართველოსა და დაღესტნის რესპუბლიკის ტერიტორიების საზღვარზე მდებარეობს. ამ ტბის ზედაპირის მთლიანი ფართობია 21 ჰა, ხოლო მაქსიმალური სიღრმე – 14 მ. ტბაში თევზი არაა, თუმცა აღინიშნებოდა თავკომბალებისა და უხერხემლო ცხოველების არსებობა; ზ) დაცული ტერიტორიები მდიდარია მინერალური წყაროებით, რომლებიც განსაკუთრებით ბევრია ლაგოდეხისხევის ხეობაში. მუხლი 12. კლიმატი 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ჰავა სიმაღლებრივი გავრცელებით არის გამოხატული. აქ წარმოდგენილია კლიმატის შემდეგი ტიპები: ა) ზომიერად ნოტიო ჰავა, ზომიერად ცივი ზამთრით და ცხელი ზაფხულით, ნალექების ორი მინიმუმით წელიწადში; ბ) ზომიერად ნოტიო ჰავა, ზომიერად ცივი ზამთრით და ხანგრძლივი თბილი ზაფხულით, ნალექების ორი მინიმუმით წელიწადში; გ) ზომიერად ნოტიო ჰავა, ცივი ზამთრით და ხანგრძლივი გრილი ზაფხულით, ნალექების ორი მინიმუმით წელიწადში; დ) ზომიერი ნოტიო ჰავა, ცივი ზამთრით და მოკლე ზაფხულით. ნალექების მინიმუმით ზამთარში. 2. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ვერტიკალური გავრცელება განაპირობებს მნიშვნელოვან განსხვავებებს ნალექების რაოდენობასა და საშუალო წლიურ ტემპერატურას შორის. 3. ქ. ლაგოდეხისა და დაცული ტერიტორიების ქვედა ზონაში ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა დაახლოებით 1,100 მმ-ია და სიმაღლის ცვლასთან ერთად იზრდება, ხოლო დაცული ტერიტორიების უმაღლეს წერტილში 2,000-2,200 მმ-აც აღწევს. ნალექების მაქსიმალური რაოდენობა მოდის აპრილიდან სექტემბრამდე პერიოდში, ხოლო მინიმალური – დეკემბერსა და იანვარში. წელიწადში საშუალოდ 133 წვიმიანი დღეა. თოვლის სტაბილური საფარი მაღალ ზონებში ნოემბრიდან შეინიშნება და მაისამდე დევს (ე.ი. წელიწადში დაახლოებით 160 დღის განმავლობაში). 4. ქ. ლაგოდეხში საშუალო წლიური ტემპერატურა 12-13°C ფარგლებში მერყეობს, ხოლო 3,500 მ.ზღ.დ – 3.2°C-დან-0.3°C-მდე. ტემპერატურის აბსოლუტური მაქსიმუმი ზაფხულში +38°C-ია, ხოლო აბსოლუტური მინიმუმი ზამთარში -23°C-ია. მუხლი 13. კლიმატის ცვლილება 1. დაცული ტერიტორიები მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ კლიმატის ცვლილების შერბილებასა და ადაპტაციაში. კარგად მართული დაცული ტერიტორია უზრუნველყოფს იქ არსებული ჰაბიტატების დაცვას, მიწათსარგებლობის ცვლილების პრევენციას და დეგრადირებული ტერიტორიების აღდგენას, ეს კი ხელს უწყობს კლიმატის ცვლილების შერბილებას. დაცული ტერიტორიები ინარჩუნებენ მნიშვნელოვან ეკოსისტემურ სერვისებს და ამით ზრდიან კლიმატის ცვილებისადმი მედეგობას. თუმცა, კლიმატის ცვლილება, თავის მხრივ, მნიშვნელოვან ზეგავლენას ახდენს თვითონ დაცულ ტერიტორიებზეც. ამის გამო ბევრმა დაცულმა ტერიტორიამ შესაძლოა ვერ უზრუნველყოს თავისი ფუნქცია – დაიცვას ძირითადი სახეობები და მათი ჰაბიტატები. 2. კლიმატის ცვლილების სცენარის მიხედვით 2041-2070 და 2071-2100 წლებში საბაზისო პერიოდთან (1971-2000) მიმართებით საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე მოსალოდნელია დათბობა. ეს ცვლილება ზეგავლენას იქონიებს საქართველოს დაცული ტერიტორიების ყველა ეკოსისტემაზე მეტ-ნაკლებად, თუმცა ყველაზე სწრაფი და მკვეთრი ცვლილებები მაღალმთაშია მოსალოდნელი, როგორც ერთ-ერთ ყველაზე სენსიტიურ ბიომში. კლიმატის ცვლილების შედეგად ტყის ზედა საზღვრის ვერტიკალურად მაღლა წანაცვლება შეამცირებს ისედაც ვიწრო სუბალპურ და ალპურ ზონას და, შესაბამისად, საფრთხეს შეუქმნის იქ არსებული იშვიათი სახეობების (არჩვი, აღმოსავლეთკავკასიური ჯიხვი, შურთხი, როჭო და სხვ.) ჰაბიტატებს. კლიმატის ცვლილების შედეგად, შეფასებების მიხედვით, ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები ინვაზიური სახეობების ზეგავლენის მიღმა დარჩება, თუმცა შესაძლოა გაიზარდოს არსებული მავნებლებისა და დაავადებების გააქტიურება. 3. კლიმატის ცვლილებასთან ერთად სავარაუდოა ბუნებრივი კატასტროფების გააქტიურებაც. დაცულ ტერიტორიებზე, ისევე როგორც მთლიანად საქართველოში, ბოლო წლებში, გააქტიურებულია ბუნებრივი კატასტროფები. ძლიერი გადაუღებელი წვიმების შედეგად ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე 2011 და 2018 წლებში ძლიერი წყალდიდობები დაფიქსირდა. 2011 წლის წყალდიდობისას ადიდებულმა მდინარეებმა 100-წლოვანი ხეები ჩამოიტანეს, დაზიანდა ტურისტული ინფრასტრუქტურა (ჩანჩქერებთან მისასვლელი ბილიკები). საყურადღებოა, რომ ლაგოდეხში გაზრდილია თვის და წლის მანძილზე ერთ დღეში მოსული ნალექების მაქსიმალური რაოდენობა. კლიმატის ცვლილებასთან ერთად მოსალოდნელია, რომ ეს მაჩვენებელი 2041-2070 წლებში გაიზარდოს 20%-ით, ხოლო 2071-2100 წლებში 9%-ით, რაც სავარაუდოდ გაზრდის გეოლოგიური პროცესების აქტივობას. მუხლი 14. ლანდშაფტები 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები მდებარეობს კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთებზე, საქართველოს უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ამ ნაწილში კავკასიონი არ გამოირჩევა დიდი სიმაღლის მთებით, მაგრამ მისი კალთები ზღვის დონიდან 400-დან 3,500 მ-მდე მკვეთრად აღიმართება ალაზნის ველის ვრცელი დაბლობიდან, რითაც მაქსიმალური სიმაღლეთა სხვაობა მთების ძირიდან წვერამდე 3,100 მ-ს აღწევს. 2. დაცული ტერიტორიების უმეტესი ნაწილი (დაახლოებით 13,000 ჰა) დაფარულია სხვადასხვა ტიპის ფოთლოვანი ტყეებით ზღვის დონიდან 400-1,850 მ-მდე. ლანდშაფტი წარმოადგენს ტყით დაფარულ მთიან მასივს წყალგამყოფებითა და ღრმა ხეობებით. აღინიშნება სტრუქტურითა და სახეობრივი შემადგენლობით განსხვავებული ფოთლოვანი ტყის სხვადასხვა ტიპი. ტყის ცენოზის კონკრეტული ტიპები ერთმანეთს ენაცვლება სიმაღლისა და ექსპოზიციის მიხედვით. 3. ტყის სარტყლის ზემოთ უკვე სუბალპური ლანდშაფტი გვხვდება, რომელსაც დაახლოებით 7,000 ჰა ფართობი უკავია ზღვის დონიდან 1,850 მ-ს და 2,500 მ-ს შორის. ამ ლანდშაფტისთვის დამახასიათებელია სუბალპური ტყეების, სუბალპური ბუჩქნარებისა და მდელოების მოზაიკა. ლანდშაფტების ამ სამი მთავარი ელემენტის გავრცელების კანონზომიერებები უმეტესწილად დამოკიდებულია ექსპოზიციასა და სიმაღლეზე. ზღვის დონიდან 1,800-2,200 მ-ზე რელიეფი საკმაოდ რთული და დანაწევრებულია, თუმცა, გვხვდება მარტივი ფორმებიც. სუბალპური მეჩხერი ტყეები, ჩვეულებრივ, ზღვის დონიდან 2,100-2,300 მ-ზეა განვითარებული და ხასიათდება განსხვავებული სტრუქტურისა და ფორმის თვალსაზრისით – უმთავრესად წარმოდგენილია მეჩხერი ე.წ. პარკისებური და ტანბრეცილი ტყეებით, რაც ძლიერი ქარებისა და თოვლის წნევისაგან არის განპირობებული. 4. ალპური ლანდშაფტები ზღვის დონიდან 2,450-2,500-დან 3,000 მ-მდე გვხვდება. ამ უტყეო ლანდშაფტებს დაახლოებით 4,000 ჰა ფართობი უკავია, ხასიათდება ციცაბო, კლდოვანი და ასევე რბილი და მომრგვალებული რელიეფებით. ეროზიული, კლდოვანი და კლდენაშალიანები ამ ლანდშაფტის მთავარი დამახასიათებელი ფიზიკური ნიშანია. რელიეფი მაღალი დახრილობით გამოირჩევა (35-40°). აღსანიშნავია, ე.წ. დემიდოვის ნაშლები, რომელიც ყველაზე დიდი ნაშალებია დაცულ ტერიტორიებზე. ლანდშაფტის სხვა მნიშვნელოვანი მახასიათებლებია შედარებით რბილი რელიეფის ფორმები (ე.წ. მყინვარული ცირკები) და მცირე მყინვარული ტბები. რბილი რელიეფი უმეტესად ალპური ზონის შუა ნაწილს ახასიათებს ზღვის დონიდან 2,600-2,850 მ-ის სიმაღლეზე. სხვადასხვა ფიზიკური თუ გარემო ფაქტორი ალპური მდელოების, კლდოვანი ფორმებისა და კლდენაშლიანების მოზაიკას ქმნის. ალპური მდელოების ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანია ალპური ხალები, რომელიც შედარებით უფრო ტენიან ადგილებში, ჩაღრმავებებსა და ვაკეებზე ვითარდება და მრავალფეროვანი ფლორით გამოირჩევა. ნაშალები მეჩხერი მცენარეული საფარით ხასიათდება და ფლორისტული შემადგენლობაც მეტად თავისებურია. 5. სუბნივალური ზონა ზღვის დონიდან 3,000-3,500 მ-ის სიმაღლეზე ვითარდება. ამ ზონისთვის დამახასიათებელია მეტად რთული რელიეფი დიდი დაქანების კლდენაშალიანი ფერდობები და გაშიშვლებული კლდეები. მცენარეები აქ მცირე დაჯგუფებების სახითაა წარმოდგენილი, რომელიც ქარებისგან შედარებით დაცულ ადგილებში ვითარდება, სადაც ნიადაგის თხელი ფენაა წარმოქმნილი. მუხლი 15. ჰაბიტატები 1. ტყის სარტყლის ქვედა ზონა: ჰაბიტატის ეს ტიპი გვხვდება ზღვის დონიდან 400 მ-დან 1,050 მ-ს შორის სიმაღლეებზე და შედარებით რბილ (5-8° დაქანება) რელიეფურ ადგილებსა და დიდი დაქანების კლდოვან ფერდობებს, ღრმად ჩაჭრილ ჩანჩქერიან ვიწრო ხეობებს მოიცავს. ტყის სარტყლის ქვედა ზონაში წმინდა წიფლნარი ტყეები დომინირებს. სამხრეთ-დასავლეთისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთის ფერდობებზე გაბატონებულია რცხილნარები და შერეული ფართოფოთლოვანი ტყეები. ქვედა იარუსი არ ვითარდება ან სუსტადაა განვითარებული. ბალახოვანი საფარი ჩვეულებრივ ვითარდება მხოლოდ ტყის ფანჯრებში. 2. ტყის სარტყლის შუა ზონა: ტყის შუა ზონა მდებარეობს ზღვის დონიდან 1,000 მ-დან 1,550 მ სიმაღლეზე და ხასიათდება უაღრესად რთული ღრმა ხეობებით, ხევებით და ძლიერ დანაწევრებული რელიეფით. ტყის საფარი სტრუქტურისა და სახეობების მხრივ მრავალფეროვანია. გაბატონებულია წიფლნარი (Fageta, Fagus orientalis), წიფლნარ-რცხილნარი (Fago-Carpinetun; Carpinus caucasica) და რცხილნარი (Carpinetum, C. caucasica) ტყეები. კლდოვანი ადგილები (რომლებიც მრავლად გვხვდება, განსაკუთრებით კი სამხრეთის ექსპოზიციის ფერდობებზე) მდიდარია ენდემური და რელიქტური მცენარეებით, მათ შორის უთხოვარი (Taxus baccata), პასტუხოვის სურო (Hedera pastuchovii), მაღალი მოცვი (Vaccinium arctostaphylos), ლაგოდეხის იორდასალამი (Paeonia lagodechiana), მლოკოსევიჩის იორდასალამი (Paeonia mlokosewitschii), ლაგოდეხის ნაღველა (Gentiana lagodechiana), ჩვეულებრივი წაბლი (Castanea sativa), ქართული თხილი (Corylus iberica) და ა.შ. ეს ჰაბიტატები მოიცავს ქალწულებრივი ტყეების დიდ კორომებს. 3. ტყის სარტყლის ზედა ზონა: ზედა ზონის ტყეები გვხვდება ზღვის დონიდან 1,500 მ-დან 1,850 მ-ის სიმაღლეზე. რელიეფი მეტად რთულია, ფერდობები კი – ძლიერ დაქანებული (60°). რელიეფის შედარებით რბილი ფორმები გვხვდება ჩრდილოეთის ექსპოზიციის კალთებზე. ტყეებიდან დომინირებს წიფლნარები, წიფლნარ-რცხილნარები და შერეული ფართოფოთლოვანი ტყეები. ტყის სტრუქტურა და შემადგენლობა მნიშვნელოვნად იცვლება დაქანების მატებასთან, ექსპოზიციასთან და განსაკუთრებით კი სიმაღლის ცვლილებასთან ერთად. წიფლნარის კორომებითაა დაფარული ჩრდილოეთის, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ექსპოზიციის ფერდობები და ასევე ნაკლებად ციცაბო სამხრეთი ფერდობები. სამხრეთის ექსპოზიციის დიდი დაქანების (30-50°) ფერდობებზე დომინირებს წიფლნარ-რცხილნარები და შერეული ფართოფოთლოვანი ტყეები. დიდი დაქანების კლდოვან ფერდობებზე გავრცელებულია შერეული შემადგენლობის, მეჩხერი ტყეები. ტყის სარტყლის ზედა საზღვართან (ზღვის დონიდან 1,700-1,800 მ) სულ უფრო ხშირად ჩნდება ტყის ფანჯრები. წიფლნარის კორომების შემადგენლობაში ჩნდება სუბალპური მცენარეულობის წარმომადგენლები: მაღალმთის ბოკვი/ნეკერჩხალი (Acer trautvetteri), ლიტვინოვის არყი (Betula litwinowii), ცირცელი (Sorbus caucasigena), მაღალმთის მუხა (Quercus macranthera) და სხვ. ტყის ფანჯრების ბალახოვან საფარში ასევე დომინირებს სუბალპური სახეობები. 4. სუბალპური ტყეები: ჰაბიტატის ეს ტიპი გვხვდება ზღვის დონიდან 1,800-1,850 მეტრიდან და ტყის ზედა საზღვრამდე, რომელიც, როგორც წესი, ზღვის დონიდან 2,400-2,500 მეტრზეა (ტყის ზედა საზღვარი ჩრდილოეთის, ჩრდილო-დასავლეთისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთის ფერდობებზე 2,250- 2,300 მ-ზე და ზოგან უფრო მაღლაც კი გადის). სუბალპური ტყეები წარმოდგენილია მეჩხერი, ანუ პარკისებრი და ე.წ. ტანბრეცილი ტყეებით. საკმაოდ ფართოდაა გავრცელებული მაღალმთის ბოკვის/ნეკერჩხლის (Acer trautvetteri), აღმოსავლური წიფლის (Fagus orientalis), მაღალმთის მუხისა (Quercus macranthera) და ლიტვინოვის არყის (Betula litwinowii) ტყეები. ნეკერჩხლისა და წიფლის ტყეები დომინირებს ჩრდილოეთის, დასავლეთისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთის ფერდობებზე. ლიტვინოვის არყის (Betula litwinowii) პარკისებრი ტყის კორომები სამხრეთის ფერდობების გარდა ყველგან არის გავრცელებული. სამხრეთის შედარებით უფრო მშრალ ფერდობებზე ტყის მცენარეულობა ძირითადად წარმოდგენილია პარკული ტიპის მაღალმთის მუხნარით (Quercus macranthera). სხვა სუბალპურ ტყეებთან შედარებით რამდენადმე უფრო მაღლა ვრცელდება ლიტვინოვის არყის (Betula litwinowii) ტანბრეცილი ტყეები. ტანბრეცილ არყნარში ხშირად შერეულია კავკასიური ცირცელი (Sorbus caucasigena). ზოგან ცირცელი ისე მრავლადაა, რომ ჩამოყალიბებულია ბიდომინანტური (ორი დომინანტი სახეობა) ცირცელიან არყნარი თანასაზოგადოებებიც. სუბალპური ტყეები სტრუქტურულად და სახეობრივად მრავალფეროვანია. მრავალ ადგილას აქტიურად იჭრება სუბალპური მაღალბალახეულობისა და მდელოსა და ბუჩქნარის ელემენტები, რაც ჰაბიტატების საერთო მრავალფეროვნებას კიდევ უფრო ზრდის. 5. სუბალპური მდელოები და ბუჩქნარი: ჰაბიტატის ეს ტიპი წარმოადგენს ბუჩქნარის, მდელოებისა და მაღალბალახეულობის სხვადასხვა ვარიანტისგან შედგენილ მოზაიკურ ჰაბიტატს. ჩრდილოეთის ექსპოზიციის ფერდობებზე განვითარებულია გართხმული დეკიანები (Rhododendron caucasicum). ჩრდილოეთისა და დასავლეთის ფერდობებზე მცირე დაჯგუფებებისა და ფრაგმენტების სახით წარმოდგენილია მეორადი იელიანებიც (Rhododendron luteum), მოცვიანი (Vaccinium myrtillus) და ღვიიანი (Juniperus depressa) ცენოზებიც. ჰაბიტატი მოიცავს პირველად და მეორად სუბალპურ მდელოებს. მეორად მდელოებს პარკისებრი და ტანბრეცილი ტყეების გავრცელების ადგილი აქვს დაკავებული, აქედან გამომდინარე, ისინი გვხვდება პირველად სუბალპურ მდელოებთან შედარებით უფრო დაბალ სიმაღლეებზე. თუმცა ეს მდელოები შედგენილობისა და სტრუქტურის მხრივ უკვე თითქმის პირველადი სუბალპური მდელოების იდენტურია. მეორადი მდელოები ფართოდაა გავრცელებული სამხრეთის, სამხრეთ-აღმოსავლეთისა და სამხრეთ-დასავლეთის შედარებით მშრალ ფერდობებზე, სადაც მათ მაღალმთის მუხნარის ყოფილი ადგილსამყოფელი უჭირავთ. სუბალპური მდელოები ძირითადად სხვადასხვა ნაირბალახოვანი შერეული თანასაზოგადოებებისაგან არის ფორმირებული. 6. ალპური მდელოები და ალპური ხალები ჰაბიტატების ეს ტიპი ფრაგმენტულადაა გავრცელებული ალპური ზონის კლდოვან წარმონაქმნებსა და ღორღიან ტერიტორიებს შორის (ზღვის დონიდან 2,450 მ-დან 3,000 მ-მდე). ალპურ ზონაში გვხვდება მცენარეულობის განსაკუთრებული ტიპი, რომელსაც ლაქისებრ-მოზაიკური გავრცელების გამო „ალპურ ხალებს“ უწოდებენ. ალპური ხალებისათვის დამახასიათებელი სახეობებია: Alchemilla caucasica, Campanula biebersteiniana, Carex oreophila, Carum caucasicum, Catabrosella variegata, Chamaesciadium acaule, Colpodiumversicolor, Corydalis conorhiza, Festuca supina, Gentiana djimilensis, Gypsophila tenuifolia, Kobresia humilis, Luzula pseudosudetica, L. spicata, Minuartia aizoides, Nardus glabriculmis, Ornithogalum schmalhausenii, Pedicularis crassirostris, Phleum alpinum, Poa caucasica, Potentillagelida, Sibbaldia semiglabra, Trifolium ruprechtii, , Trilius patulus, და სხვ. ალპურ სარტყელში მეტწილად სამხრეთისა და სამხრეთ-დასავლეთის ექსპოზიციის ფერდობებზე ფართოდაა გავრცელებული ჭრელი წივანას (Festuca varia) მონოდომინანტური მკვრივკორდიანი მდელოები. დომინანტურ სახეობასთან ერთად აქ გვხვდება: Betonica macrantha, Leontodon hispidus, Sedum involucratum, და Trifolium canescens. ალპური მდელოების დამრეც ფერდობებსა და გავაკებებზე ზღვის დონიდან 3,000 მ-მდე გავრცელებულია კიდევ ერთი მკვრივკორდიანი ფორმაცია ძიგვიანი (Nardetum; Nardus glabriculmis). ასევე გავრცელებული სახეობებია ცხვრის წივანა (Festica ovina), ისლები (Carex meinshauseniana, C. canescens, C. capillaris და C. micropodioides). 7. ლაგოდეხის აღკვეთილის ალპური საძოვრები (რომლებიც გამოიყენება პირუტყვის ძოვებისთვის): 2006 წელს ჩატარებული კვლევის თანახმად, აღკვეთილში საზაფხულო საძოვრებად გამოყენებული ალპური მდელოების დიდი ნაწილი დეგრადირებულია პირუტყვის ჭარბი რაოდენობის გამო. გადაჭარბებული ძოვებისა და ფეხით გათელვის შედეგად, დაიკარგა ბუნებრივი ალპური მდელოების სახეობების მრავალფეროვნება. არსებულ ბალახოვანი საფარი ნაწილობრივ ჩანაცვლდა მცირე ზომის სახეობებით – ე.წ. „მეორადი ხალები“, რომლებიც შედგება შემდეგი ბალახოვანი სახეობებისგან: მარმუჭი (Alchemilla sericata), ფესვმაგარა (Sibbaldia parviflora), ძიგვა (Nardus stricta) და კორდისკბილა (Euphrasia pectinata). 8. სუბნივალური ზონის ჰაბიტატი: სუბნივალური ზონისთვის (ზღვის დონიდან 3,000-დან 3,500 მ-მდე) დამახასიათებელი მკაცრი კლიმატური პირობების გამო ეს ჰაბიტატი მოკლებულია შეკრულ მცენარეულ საფარს. მცენარეულობა მიკროდაჯგუფებების სახით არის წარმოდგენილი. მცენარეთა მიკროდაჯგუფებები, ჩვეულებრივ, 3-7-მდე სახეობისაგან შედგება, იშვიათად კი 9-11 სახეობასაც შეიცავს. სუბნივალურ სარტყელში გვხვდება: Alopecurus dasyanthus, A. glacialis, Anthennaria caucasica, Anthemis sosnowskyana, Arenaria lychnidea, Carex tristis, Cerastium cerastoides, C. multiflorum, C. polymorphum, Colpodium versicolor, Corydalis alpestris, C, conorhiza, Draba bryoides, D. siliquosa, D. supranivalis, Erigeron uniflorus, Gnaphalium supinum, Festuca supina, Lamium tomentosum, Luzula spicata, Minuartia aizoides, Minuartia inamoena , Myosotis alpestris, Poa alpina, Sedum involucratum, S. tenellum, Senecio taraxacifolius, Sibbaldia semiglabra, Taraxacum crepidiforme, T. porphyranthum, Thymus nummularius, Tripleurospermum caucasicum, T. subnivale, Trisetum spicatum, Viola minuta და სხვა. გავრცელებულია ასევე რამდენიმე ენდემური სახეობა: Alopecurus dasyanthus, Corydalis alpestric, Draba supranivalis, Nepeta supina, Scrophularia minuta, Senecio sosnowskyi, Veronica minuta, და Viola minuta. 9. მტკნარი წყლის ჰაბიტატები: მთების მასივებიდან გამოდინებული ნაკადულები და მდინარეები ხევების მეტად თავისებურ ლანდშაფტებს ქმნიან. ნაკადულების კალაპოტი ქვა-ღორღიანი, ხრეშიანია და დაბალი ორგანული შემადგენლობით ხასიათდება, რის გამოც ამ წყლებში მხოლოდ ისეთი თევზი ბინადრობს, რომელიც მთელი წლის განმავლობაში სწრაფ დინებასა და ცივ წყალს ეგუება, ასეთებია: მტკვრის წვერა (Barbus lacerta), კავკასიური ქაშაპი (Leuciscus cephalus), სწრაფულა ნაფოტა (Alburnoides bipunctatus), მდინარის/კალმახი (Salmo trutta). სხვა სახეობის მტკნარი წყლის ჰაბიტატები გვხვდება ძველი გამყინვარების შედეგად წარმოშობილ და შემდეგში წყლით ამოვსებულ ჩაღრმავებებში, სადაც ოლიგოტროპული ტბები ჩამოყალიბდა. მკაცრი კლიმატით განპირობებული ტბის დაბალი ორგანული შემადგენლობის შედარებით დაბალი დონის გამო ტბებში შეინიშნება რამდენიმე სახის მიკროორგანიზმი, თავკომბალები და უხერხემლო ცხოველები, გარდა თევზისა. მუხლი 16. ბიომრავალფეროვნება 1. ბიოლოგიური მრავალფეროვნების კუთხით ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ადგილია არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მთელი კავკასიის რეგიონში. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მრავალი სახეობა, როგორც გლობალურ დონეზე იშვიათი და საფრთხეში მყოფი სახეობები, შეტანილია ბუნების დაცვის მსოფლიო კავშირის (IUCN) წითელ ნუსხაში, აგრეთვე საქართველოს „წითელ ნუსხაში“ – როგორც ეროვნულ დონეზე არსებული იშვიათი და საფრთხეში მყოფი სახეობები. 2. დღეისთვის არსებული მონაცემებით, ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებზე გავრცელებულია 1,000-ზე მეტი მცენარის სახეობა, ასევე, ძუძუმწოვართა 69, ფრინველთა 139, რეპტილიების 18, ამფიბიების 9, თევზების 4 სახეობა, 1700-ზე მეტი უხერხემლო ცხოველი და სოკოები. 3. ფლორის და მცენარეულობის ტიპები: ა) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე წარმოდგენილი სახეობებიდან 7 შეტანილია საქართველოს „წითელ ნუსხაში“. 2021 წლის მონაცემების მიხედვით, ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებში წარმოდგენილი ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის (IUCN) „წითელი ნუსხით“ დაცული 154 სახეობის მცენარეებიდან საფრთხის ქვეშ მყოფის (EN) სტატუსი გააჩნია 2 სახეობას, მოწყვლადი (VU) – 3 და საფრთხესთან ახლოს მყოფი (NT) – 4 სახეობა; ბ) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე წარმოდგენილ მცენარეთა 213 სახეობა წარმოადგენს კავკასიის ენდემს; გ) ამ პუნქტში აღწერილი მცენარეულობის ტიპების უმეტესობა რეგიონისთვის ტიპური და დამახასიათებელია. თუმცა, მცირე ნაწილი ანთროპოგენური ზემოქმედების შედეგად მეორადი წარმოშობისაა. მცენარეულობის სივრცული განაწილება, ძირითადად, გარკვეულ ბუნებრივ კანონზომიერებებს ემორჩილება, თუმცა, გარკვეული კორექტივები ანთროპოგენურ ფაქტორებს შეაქვს; დ) წიფლნარი ტყე (Fageta, Fagus orientalis): წიფლნარი ტყე ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დამახასიათებელი და ფართოდ გავრცელებული მცენარეულობის ტიპია ნაკრძალში. გვხვდება ზღ. დონიდან 450-2,150 მ-მდე სხვადასხვა ექსპოზიციაზე. წიფლნარი ტყეები ნაკრძალში წარმოდგენილია სხვადასხვა სახესხვაობით. როგორიცაა: დ.ა) წიფლის ტყე ქვეტყის / ბუჩქნარის გარეშე; დ.ბ) წიფლის ტყე მაყვლის ბუჩქნარით; დ.გ) წიფლის ტყე გვიმრის სახეობებით; დ.დ) წიფლის ტყე მაყვლისა და გვიმრის ქვეტყით; დ.ე) ბალახის საფარიანი წიფლის ტყე; დ.ვ) ბალახით დაფარული წიფლის და რცხილის ტყე; დ.ზ) ხშირი სუროთი დაფარული წიფლის ტყე; დ.თ) წიფლის ტყე, რომელიც დაფარულია ,,შავი გვიმრით”; დ.ი) წიფლის ტყე მოცვის ქვეტყით. ე) რცხილნარი ტყე (Carpineta, Carpinus caucasica): ერთ-ერთი ყველაზე დამახასიათებელი და ფართოდ გავრცელებული ფიტოცენოზია. ძირითადად, გვხვდება მდინარეების შრომისწყლის, ლაგოდეხისწყლისა და მაწიმისწყლის ქვემო წელის ვაკეებსა და შუაწელის ფერდობებზე ზღვის დონიდან 450-1,500 მ-ის ფარგლებში. რცხილნარი ტყეების კალთაშეკრულობა 70-80 % შორის მერყეობს. დამახასიათებელი ხეებია ჩვეულებრივი წაბლი (Castanea sativa), ქართული მუხა (Quercus iberica) და ქორაფი, ნეკერჩხალი (Acer laetum). სხვა მნიშვნელოვანი სახეობებია: მაყვალი (Rubus caucasicus), თხილი (Corylus avellana), ზღმარტლი (Mespilus germanica), ჭანჭყატი (Euonymus latifolia), სამეფო გვიმრა (Dryopteris fliix-mas), შალამანდილი (Salvia glutinosa), ხახია (Pachyphragma macrophyllum), ნიგვზისძირა (Geum urbanum), ია (Viola odorata), მარწყვი (Fragaria vesca), და სხვ. მცენარეთა ეს კლასი სხვადასხვა ვარიანტებით არის წარმოდგენილი (Carpinetum oplismenosum, Carpinetum pachyphragmosum, Carpinetum hederosum, Carpinetum hederoso-dryopteridosum, Fago-Carpinetum hederosodryopteridosum, Carpinetum festucosum, და სხვ.), რომელთა შორის ძირითადი განსხვავება ბალახოვანი საფარის დომინანტებშია; ვ) ქართული მუხის ტყე (Querceta, Quercus iberica): მცენარეულობის ეს ტიპი ხასიათდება ნაკრძალში შეზღუდული არეალით და წარმოდგენილია პატარ-პატარა ნაკვეთების სახით სამხრეთის ექსპოზიციის ძლიერ დაქანებულ (20-35°) ფერდობებზე. გვხვდება მდინარეების: შრომისწყლის (,,საჯინიბოს სერი”), ლაგოდეხისწყლის (,,მონასტრის სერი”) და მაწიმისწყლის ხეობებში ზღვის დონიდან 400-950 მ-ის ფარგლებში. კალთაშეკრულობა 40-დან 80 %-მდე მერყეობს. დამახასიათებელ სახეობებს შორის აღსანიშნავია რცხილა (Carpinus caucasica), ცაცხვი (Tilia begonifolia) და მაღალი იფანი (Fraxinus excelsior). ქვეტყეში დამახასიათებელია Cornus mas, Mespilus germanica, Lonicera caprifolium, L. caucasica, Corylues avellana და სხვ. ზოგ შემთხვევაში ქვეტყის დომინანტია Carpinus orientalis. ბალახოვან საფარში ამ რეგიონისათვის ყველაზე მეტად დამახასიათებელია Festuca montana, Galium odoratum, Primula woronowii, Lathyrus roseus, Brachypodium sylvaticum, Dactylis glomerata და Viola odorata; ზ) შერეულფოთლოვანი ტყე: განვითარებულია მდინარეების ნინოსწყლის, შრომისწყლის, ლაგოდეხისწყლისა და მაწიმისწყლის ქვემოწელის პროლუვიურ ტერასებსა და შუაწელის ფერდობებზე ზღვის დონიდან 450-1,100 მ-ის ფარგლებში. ხევნარის შემადგენლობა პოლიდომინანტურია და მასში მონაწილეობენ აღმოსავლეთის წიფელი (Fagus orientalis), რცხილა (Carpinus caucasica), კავკასიური ცაცხვი (Tilia cavcasica), ჩვეულებრივი იფანი (Fraxinus excelsior), ბოყვი, ბოკვი (Acer velutinum), ქართული მუხა (Quercus iberica), წაბლი (Castanea sativa), ქორაფი (Acer laetum). ქვეტყე და ბალახოვანი საფარი ზემოთ განხილულ ვარიანტთა მსგავსია. ტიპური შერეულფოთლოვანი ტყის კორომები გვხვდება ნინიგორზე (,,დიდი წაბლიანი”, ,,პატარა წაბლიანი”) და კუდიგორის სერზე, სალესავისწყლის ხეობაში (რაჭისუბანი) და სხვ; თ) მაღალმთის ნეკერჩხლის ტყე (Aceretum, Acer trautvetteri): ძირითადად გავრცელებულია ნაკრძალის სუბალპურ სარტყელში ზღვის დონიდან 1,800-2,050 მ-ის ფარგლებში. მისი საუკეთესო და ყველაზე მოზრდილი კორომები გვხვდება ქოჩალოს მთის ფერდობებზე (მეტეოსადგურის მიდამოები) და ნინიგორზე. კალთაშეკრულობა 30-დან 60%-მდე მერყეობს. ნეკერჩხლის გარდა მონაწილეობენ: Fagus orientalis, Sorbus caucasigena, Betula litwinowii და Quercus macranthera. ქვეტყე არ არის განვითარებული. ერთეული ინდივიდის სახით წარმოდგენილია Rubus idaeus, R. caucasicus, Daphne mesereum, Rhododendron luteum. ბალახეულ საფარში წარმოდგენილია როგორც ტყის, ასევე სუბალპური მაღალბალახეულობის ელემენტები, როგორიცაა Dryopteris filix-mas, Athyrium filix femina, Gadelia lactiflora, Senecio rhombifolius, Symphytum asperum, Euphorbia macroceras, Impaniens noli tangere, Brachypodium sylvaticum, Lapsana grandiflora, Petasites albus, Betonica macrantha, Salvia glutinosa, Senecio propinquus და მრავალი სხვ; ი) მაღალმთის მუხნარი ტყე (Quercetum, Quercus macranthera): ფიტოცენოზის არეალი მცირეა და გვხვდება ზღვის დონიდან 1,800-2,000 მ-ის ფარგლებში, სამხრეთის ექსპოზიციის ფერდობებზე. მისი მცირე ფრაგმენტები წარმოდგენილია ,,ბნელ ხევში” მეტეოსადგურთან ახლოს. მუხის გარდა ერთეული ინდივიდების სახით მონაწილეობენ Acer trautvetteri, Fagus orientalis, Sorbus caucasigena და Betula litwinowii. ქვეტყე არ არის კარგად გამოხატული. დამახასიათებელი სახეობებია: Rubus caucasicus, Rhododendron luteum. ბალახოვანი საფარი წარმოდგენილია ტყის სუბალპური და ალპური სახეობებით; კ) არყნარი ტყე (Betuleta, Betula litwinowii): სუბალპური სარტყლის ერთ-ერთი დამახასიათებელი მცენარეულობაა და გავრცელებულია ზღვის დონიდან 1,900-2,300 მ-ის ფარგლებში, როგორც წესი, ჩრდილო ფერდობებზე, თუმცა, გვხვდება სამხრეთ-დასავლეთის, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ექსპოზიციებზეც. კალთაშეკრულობა 40-დან 60 %-მდე მერყეობს. არყნარი ტყეები წარმოდგენილია მრავალი ვარიანტის სახით, რომელთა შორის ძირითადი განსხვავება ბალახოვანი საფარის დომინანტებშია. ზოგ ადგილას არყნარ ტყეებში ასევე გვხვდება დეკის საფარი (Betuletum rhododendrosum). არყნარ ტყეებს სხვადასხვა ბალახოვანი საფარი გააჩნია. გვხვდება ასევე არყნარისა და წიფლის შერეული ვარიანტები; ლ) ჯაგრცხილნარი ტყე (Carpinetum, Carpinus orientalis): ამ ტყეებით დაფარულია მდ. მაწიმისწყლის ტერასები. ტყეები მეორადი წარმოშობისაა და პირველადი ტყეების ჭრის შედეგად ვითარდება. კალთაშეკრულობა 60-დან 80 %-მდე მერყეობს. ჯაგრცხილას გარდა აქ შეხვდებით შემდეგ სახეობებს: Carpinus caucasica, Quercus iberica და Acer campestre. ქვეტყე ნაკლებად განვითარებულია. ბალახოვანი მცენარეებიდან განვითარებულია Oplismenus undulatifolius, Salvia glutinosa და Viola odorata; მ) მურყნარი ტყე (Alnetum, Alnus barbata): მურყნარების ფრაგმენტები გავრცელებულია მდინარეთა ნაპირებიდან ოდნავ დაშორებით ალუვიურ ტერასებზე, ზღვის დონიდან 800-1,000 მ-მდე. ტიპური ფრაგმენტები წარმოდგენილია მდ. შრომისწყლისა და ლაგოდეხისწყლის ხეობებში. კალთაშეკრულობა 40-დან 70 %-მდე მერყეობს. აქ წარმოდგენილია: Pterocarya pterocarpa, Juglans regia, Salix excelsa, Populus nigra. ქვეტყეში გვხვდება Corylus avelana, Staphylea pinnata, Rubus caucasicus, Sambucus nigra, Hedera pastuchowii და სხვ. ბალახოვანი საფარის ფლორისტული შემადგენლობა ჭრელია; ნ) დეკიანი ბუჩქნარი (Rhododendretum, Rhododendron caucasicum): სუბალპური სარტყლის დამახასიათებელი ფიტოცენოზია და ძირითადად გავრცელებულია ზღვის დონიდან 2,200-2,500 მ-ის ფარგლებში, თუმცა ფრაგმენტულად გვხვდება უფრო დაბლა, ზღვის დონიდან 1,900-2,000 მ-ისა და უფრო მაღლაც – ზღვის დონიდან 2,700 მ-ის ფარგლებში. როგორც წესი, გვხვდება ჩრდილოეთის ექსპოზიციის ფერდობებზე. მისი შედარებით დიდი რაყები წარმოდგენილია მთა ,,უნაგირას” ჩრდილოეთ ფერდობებზე; ო) სუბალპური მაღალბალახეულობა: სუბალპების ერთ-ერთი დამახასიათებელი მცენარეულობაა. ახასიათებს ფრაგმენტული გავრცელება ზღვის დონიდან 1,900-2,800 მ-ის ფარგლებში ჩრდილოეთის, დასავლეთისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთის ფერდობებსა და გავაკებებზე. ხშირად მეორადი წარმოშობისაა და ტყეების გაჩეხვის შედეგად წარმოიქმნება. სუბალპური მაღალბალახეულობა წარმოდგენილია რამდენიმე ვარიანტის სახით, სადაც დომინანტურია Heracleum sosnowskyi, Senecio rhombifolius ან Rumex alpinus. ამას გარდა, გავრცელებულია ასევე პოლიდომინანტური მაღალბალახეულობა Aconitum nasutum, A. orientale, Gadelia lactiflora, Campanula latifolia, Cephalanthera gigantean, Dryopteris filix-mas, Heracleum sosnowskyi, Symphytum asperum, Telekia speciosa, Senecio rhombifolius და სხვ; პ) მაღალმთის მდელოები: გავრცელებულია ზღვის დონიდან 1,800-3,100 მ-ის სიმაღლეზე ნაკრძალის მთელ ტერიტორიაზე. ამ ფიტოცენოზების ყველაზე მეტად გავრცელებული ვარიანტებია: პ.ა) ბრძამიანი (Calamagrostis arundinacea): წარმოდგენილია მეტეოსადგურთან (,,მიტოს სერი”), ,,ბნელი ხევის” ზემო ნაწილში და სხვაგან; პ.ბ) ჭრელწივანიანი (Festuca varia): დიდ ფართობებზე გვხვდება ,,პრინცის ბინის”, გონგიჩაის და სხვა მიდამოებში; პ.გ) მზიურიანი (Inula grandiflora): როგორც წესი, გვხვდება შედარებით პატარა ნაკვეთების სახით, მაგალითად, ტიპურია მონაკვეთისათვის მეტეოსადგური – ,,წყარო”; პ.დ) ნემსიწვერიანი (Geranium ibericum): ფრაგმენტები კარგად არის გამოხატული ,,წყაროსა” და ,,დემიდოვის ნაშალებს” შორის ფერდობებზე; პ.ე) ძიგვიანი (Nardus glabiculmis): უმეტესად მეორადი წარმოშობისაა და გადაჭარბებული ძოვების შედეგად წარმოიქმნება. გვხვდება ,,პრინცის ბინის”, გონგიჩაის და სხვა მიდამოებში; პ.ვ) მარცვლოვან-ნაირბალახოვანი მდელო (Graminoso mixtoherbum) წარმოდგენილია ფრაგმენტულად, თუმცა მოზრდილი ნაკვეთების სახით. გვხვდება თითქმის ყველგან, მაგალითად მეტეოსადგურსა და ,,წყაროს” შორის, ,,პრინცის ბინის” მიდამოებში და სხვ. ჟ) ალპური მდელო-ხალები: ალპური ხალები ალპური მდელოების პატარა ნაკვეთებია და ხშირად მხოლოდ რამდენიმე კვადრატული მეტრის ფართობს მოიცავს, უმეტესად, განვითარებულია რბილი რელიეფის ფორმებზე – მყინვარულ დადაბლებებსა და გავაკებებზე ზღვის დონიდან 2,700-3,000 მეტრის ფარგლებში, ზოგჯერ კი – 3,100 მეტრზეც. ალპური მდელო-ხალების ძირითადი ვარიანტებია Taraxacetum (Taraxacum crepidiforme); Sibbaldietum (Sibbaldia semiglabra) და Achemiletum (Alchemila caucasica); რ) სუბნივალური კლდე-ნაშალების მცენარეულობა: ეს დამახასიათებელი მცენარეულობა წარმოდგენილია ზღვის დონიდან 2,900-3,500 მ-ის ფარგლებში და მოიცავს მდინარეების – შრომისწყლისა და ლაგოდეხისწყლის სათავეებს. ხასიათდება რთული, დანაწევრებული რელიეფით, სადაც ჭარბობს კლდენაშალიანი და ქვაღორღიანი ფერდობები და გაშიშვლებული კლდეები. ფიტოცენოზები ჩამოყალიბებული არ არის. მცენარეები ერთეული ინდივიდების ან 2-5-მდე სახეობის დაჯგუფებების (ნანოცენოზები) სახითაა გაფანტული რელიეფის ჩაღრმავებებში ან სხვა შედარებით დახურულ ადგილებში, მაგალითად, დიდი ქვის ძირებში. დღეისათვის დაცული ტერიტორიიდან ცნობილია მაკრომიცეტების 230 სახეობა, რომელთა უმრავლესობა (139 სახეობა) რიგ Agaricales წარმომადგენელია. აღნიშნული 230 სახეობიდან 23 სახეობა საქართველოს ტერიტორიაზე ნანახია მხოლოდ ლაგოდეხის ნაკრძალში. ერთი სახეობა – Cantharellus caucasicus მხოლოდ ამ დაცულ ტერიტორიაზე გვხვდება. ქუდიანი სოკოებიდან ნაკრძალის ტერიტორიაზე განსაკუთრებით ხშირია დათვის სოკო (Boletus edulis), მიქლიო (Cantharellus cibarius), ხეთამხალი (Pleurotus ostreatus), მელნის ძირა (Lepista sordida), მინდვრის ქამა (Agaricus arvensis), ლამბაქა (Sarcoscifa coccinea) და სხვა. 4. ფაუნა: ა) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფაუნა საკმაოდ მაღალი სახეობრივი მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ლაგოდეხის ნაკრძალში წარმოდგენილია დაახლოებით 235 სახეობის ხერხემლიანი, რომელთაგანაც გვხვდება: ოთხი სახეობის თევზი, ცხრა სახეობის ამფიბია, 18 სახეობის რეპტილია, 139 სახეობის ფრინველი და 69 სახეობის ძუძუმწოვარი. აღნიშნული 233 სახეობიდან 60 სახეობა არის ისეთი, რომელიც არის ან ენდემი და/ან დაცული სახეობა; კერძოდ, დაცული ტერიტორიების საზღვრებში შესაძლოა დაფიქსირდეს 22 სახეობის კავკასიის ენდემი, საქართველოს წითელი ნუსხის 26 სახეობა, მოწყვლადი ან გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი სტატუსის IUCN წითელი ნუსხის ცხრა სახეობა და ევროპის ველური ბუნებისა და ბუნებრივი ჰაბიტატების დაცვის შესახებ კონვენციის (ბერნის კონვენცია) მე-6 რეზოლუციის მიხედვით დაცული 28 სახეობა; ბ) ძუძუმწოვრები: ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების საზღვრებში შესაძლოა დაფიქსირდეს 69 სახეობის ძუძუმწოვარი. ამ ძუძუმწოვართა სახეობებიდან 12 სახეობის ძუძუმწოვარი – ევროპული მაჩქათელა (Barbastella barbastellus), აღმოსავლეთ კავკასიური ჯიხვი (Capra cylindricornis), ნიამორი (Capra aegagrus), კეთილშობილი ირემი (Cervus elaphus), წავი (Lutra lutra), ფოცხვერი (Lynx lynx), გრძელყურა მღამიობი (Myotis bechsteinii), ჯიქი (Panthera pardus saxicolor), არჩვი (Rupicapra rupicapra), კავკასიური ციყვი (Sciurus anomalus), მურა დათვი (Ursus arctos) – შესულია საქართველოს ,,წითელ ნუსხაში“, ხოლო ორი მათგანი შესულია IUCN წითელ ნუსხაში როგორც საფრთხის წინაშე მყოფი სახეობები – გიგანტური მეღამურა (Nyctalus lasiopterus) და ჯიქი (Panthera pardus). ასევე, 10 სახეობა და/ან ქვესახეობა წარმოადგენს კავკასიის ენდემს. დამატებით აღნიშნული 10 სახეობა დაცულია ბერნის კონვენციის მე-6 რეზოლუციით. დაცული სახეობებიდან ნიამორის (Capra aegagrus) დაფიქსირების ერთეული შემთხვევები არსებობს. აქვე ხაზგასასმელია, რომ არ არსებობს ისეთი დაცული სახეობების დაცულ ტერიტორიაზე არსებობის დამადასტურებელი ფაქტები როგორებიცაა გრძელყურა მღამიობი (Myotis bechsteinii) და ჯიქი (Panthera pardus saxicolor). თუმცა, თუ გავითვალისწინებთ ამ სახეობებისთვის დამახასიათებელ ჰაბიტატებს და დაცული ტერიტორიის სიახლოვეს, მათი დაფიქსირების ფაქტებს, შესაძლოა მათი არსებობა დაცული ტერიტორიების ფარგლებშიც; გ) ფრინველები: ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე, წლის სხვადასხვა დროს შესაძლოა დაფიქსირდეს დაახლოებით 139 სახეობის ფრინველი. აღნიშნული სახეობებიდან 46 სახეობა საქართველოში გვხვდება და მრავლდება მთელი წლის განმავლობაში, ხოლო 34 სახეობა კი არის მიგრირებადი სახეობა, რომელიც მრავლდება საქართველოში. ასევე, იმ სახეობებიდან რომლებიც შესაძლოა დაფიქსირდეს დაცულ ტერიტორიაზე, 15 სახეობა წარმოადგენს საქართველოს წითელი ნუსხის (2014) სახეობას – ქორცქვიტა (Accipiter brevipes), ველის (ან გრძელფეხა) კაკაჩა (Buteo rufinus), ბექობის არწივი (Aquila heliacal), დიდი მყივანი არწივი (Clanga clanga), მთის არწივი (Aquila chrysaetos), ფასკუნჯი (Neophron percnopterus), ბატკანძერი (Gypaetus barbatus), სვავი (Aegypius monachus), ორბი (Gyps fulvus), ბარი (Falco cherrug), წითელფეხა შავარდენი (Falco vespertinus), მცირე კირკიტა (Falco naumanni), კავკასიური როჭო (Lyrurus mlokosiewiczi), ბუკიოტი (Aegolius funereus), ბუხრინწა (Tyto alba), ხოლო ხუთი სახეობა – ბექობის არწივი (Aquila heliacal), დიდი მყივანი არწივი (Clanga clanga), ველის არწივი (Aquila nipalensis), ფასკუნჯი (Neophron percnopterus), ბარი (Falco cherrug) კი შესული ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის (IUCN) წითელ ნუსხაში, როგორც საფრთხის წინაშე მყოფი სახეობები. ასევე, ორი სახეობა – კავკასიური როჭო (Lyrurus mlokosiewiczi) და კავკასიური შურთხი (Tetraogallus caucasicus) – კავკასიის ენდემებს წარმოადგენენ. გარდა ამისა, 16 სახეობა დაცულია ბერნის კონვენციის მე-6 რეზოლუციის მიხედვით; დ) რეპტილიები: ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე შესაძლოა შეგხვდეს 18 სახეობის რეპტილია. აღნიშნული სახეობებიდან ორი სახეობა – ხმელთაშუაზღვისპირეთის კუ (Testudo graeca) და დინიკის გველგესლა (Vipera dinniki) – შესულია საქართველოს წითელ ნუსხაში მოწყვლადი (VU) კატეგორიის სტატუსით. აღნიშნული სახეობები ასევე არის ბუნების დაცვის საერთაშორის კავშირის (IUCN) წითელ ნუსხაში კატეგორიით მოწყვლადი (VU). გავრცელებული 17 სახეობიდან ხუთი სახეობა – ბოხმეჭა (Anguis colchica), კავკასიური ხვლიკი (Darevskia caucasica), ართვინის ხვლიკი (Darevskia derjugini), დინიკის გველგესლა (Vipera dinniki), ამიერკავკასიური მცურავი (Zamenis hohenackeri) – წარმოადგენს კავკასიის ენდემს, ხოლო ორი სახეობა – ჭაობის კუ (Emys orbicularis) და ხმელთაშუაზღვისპირეთის კუ (Testudo graeca) – დაცულები არიან ბერნის კონვენციის მე-6 რეზოლუციით. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებზე გავრცელებული სახეობებიდან დაცვის სტატუსის თვალსაზრისით, განსაკუთრებით აღსანიშნავი სახეობები არიან: (i) ხმელთაშუაზღვისპირეთის კუ (Testudo graeca), რომელიც შესულია საქართველოს წითელი ნუსხაში და IUCN წითელ ნუსხაში კატეგორიით მოწყვლადი (VU) და ასევე, დაცულია ბერნის კონვენციის მე-6 რეზოლუციის მიხედვით; და (ii) დინიკის გველგესლა (Vipera dinniki), რომელიც შესულია როგორც საქართველოს წითელი ნუსხაში, ასევე IUCN წითელ ნუსხაში კატეგორიით მოწყვლადი (VU) და ამავე დროს, წარმოადგენს კავკასიის ენდემს; ე) ამფიბიები: ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე აღწერილია 9 სახეობის ამფიბია, რომელთაგან ორი სახეობა – კავკასიური გომბეშო (Bufo verrucosissimus) და კავკასიური ჯვარულა (Pelodytes caucasicus) – წარმოადგენენ კავკასიის ენდემებს, ხოლო ერთი სახეობა – მცირეაზიური ტრიტონი (Ommatotriton ophryticus) – კავკასიის ენდემური ქვესახეობაა. ასევე, კიდევ ერთი სახეობა – კარელინის სავარცხლიანი ტრიტონი (Triturus karelinii) დაცულია ბერნის კონვენციის მე-6 რეზოლუციის მიხედვით; ვ) თევზები: ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ტერიტორიაზე შესაძლოა დაფიქსირდეს ოთხი სახეობის თევზი; ზ) უხერხემლოები: ლაგოდეხის ენტომოფაუნის პირველი სრულყოფილი ნუსხა 1956 წელს გამოქვეყნდა (კობახიძე, 1956), სადაც მოყვანილია 16 რიგის 635 სახეობა. ახალი კვლევის მიხედვით (გ. ჯაფოშვილი, 2021), უხერხემლოები წარმოდგენილია განახლებული სიის სახით და შედგება 16 რიგის, 145 ოჯახის, 989 გვარის და 1702 სახეობისგან. დაცულ ტერიტორიებზე ფიქსირდება საფრთხის წინაშე მყოფი IUCN-ის შემდეგი წითელი ნუსხის სახეობები: ირანული შავტუხა (Erebia iranica), კუჰასტინის ლურჯი პეპელა (Plyommatus daphnis), ლურჯი ხის ფუტკარი (Xylocopa violacea), ალპური ხარაბუზა (Rosalia alpine), მსგავსი ნემსიყლაპია (Onychogomphus assimilis). ზურმუხტის ქსელის სახეობაა მჟაუნას მრავალთავა (Lycaena dispar). ნაკრძალში სხვადასხვა ენდემური მოლუსკია გავრცელებული, რომელთაგანაც გამოირჩევა კავკასიის ენდემი და ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ბუხის ლოკოკინა (Helix buchi), რომელიც საქართველოს წითელ ნუსხაში მოწყვლადი სტატუსითაა შესული და ჩვეულებრივია მტკნარი წყლის კიბო (Potamon tauricum). 5. ამ მუხლში აღწერილი ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ბიომრავალფეროვნება და არაცოცხალი ბუნება შეიძლება შეჯამდეს ძირითად ღირებულებებში, რომელიც მოიცავს: ა) ტყის ეკოსისტემებს (წიფლისა და ფართოფოთლოვანი ტყეები); ბ) ალპურ და სუბალპურ მდელოებს; გ) მტკნარ წყლებს (მდინარეები, ტბები); დ) საფრთხის ქვეშ მყოფ ტყის მტაცებლებს (მურა დათვი (Ursus arctos), ფოცხვერი (Lynx lynx)); ე) საფრთხის ქვეშ მყოფი ჩლიქოსნებს (აღმოსავლეთ კავკასიური ჯიხვი (Capra cylindricornis), კეთილშობილი ირემი (Cervus elaphus), არჩვი (Rupicapra rupicapra)); ვ) ენდემურ და საფრთხის ქვეშ მყოფ ფრინველებს (როჭო (Lirurus mlokosiewiczi), მთის არწივი (Aquila chrysaetos)). მუხლი 17. კვლევა-მონიტორინგი 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები წარმოადგენს სამეცნიერო კვლევებისა და მონიტორინგისათვის მნიშვნელოვან და მიმზიდველ ადგილს. იგი საქართველოში ერთ-ერთ ყველაზე უკეთ გამოკვლეული და შესწავლილი ტერიტორიაა, განსაკუთრებით კი მისი ფლორისა და მცენარეულობის თვალსაზრისით. სამეცნიერო ინტერესი ამ ტერიტორიის მიმართ ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში დაიწყო, მთელ საბჭოთა პერიოდში გაგრძელდა და დღესაც მაღალი რჩება. მთელი კავკასიის რეგიონის მასშტაბით სწორედ ლაგოდეხის რაიონში მოხდა მრავალი სახეობის თავდაპირველი აღწერა. 2. სამეცნიერო და საგანმანათლებლო კუთხით ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები მნიშვნელოვან ფასეულობებს წარმოადგენს ლანდშაფტების, მცენარეების და ველური ცხოველთა სახეობების მრავალფეროვნება, აგრეთვე მათი მაღალი ენდემიზმი. 3. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებს დიდი პოტენციალი აქვს გეობოტანიკური, ეკოლოგიური და მცენარეთა სახეობების კვლევის თვალსაზრისით. 4. ადგილობრივი და საერთაშორისო სამეცნიერო დაწესებულებები და მკვლევრები აქტიურად თანამშრომლობენ სააგენტოსა და ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციასთან. 5. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები საინტერესოა ასევე გეოგრაფიული, გეოლოგიური, არქეოლოგიური, ეთნოგრაფიული, კულტურული, სატყეო, ვეტერინარული და სხვა კვლევების თვალსაზრისითაც. მუხლი 18. ეკოგანათლება 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ადგილია მოსწავლე-ახალგაზრდობის გარემოსდაცვითი განათლების, საველე გაკვეთილების ჩატარების, ბუნებაში ქცევის წესების შესწავლისა და საჭირო უნარ-ჩვევების გამომუშავებისთვის. 2. დაცული ტერიტორიები უნიკალურ შესაძლებლობას იძლევა (კანონმდებლობით დადგენილი წესების ფარგლებში) მცენარეთა და ცხოველთა კვლევებისთვის, სასკოლო და სტუდენტური საველე პრაქტიკისთვის. 3. დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია აქტიურად მუშაობს ეკოსაგანმანათლებლო მიმართულებით, ძირითადად, მიმდებარე სოფლების სკოლებსა და, ზოგადად, კახეთის რეგიონის მოსახლეობასთან. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მეგობართა ასოციაციასთან თანამშრომლობით, ადმინისტრაცია ატარებს სხვადასხვა ეკოსაგანმანათლებლო ღონისძიებას სკოლის მოსწავლეებისათვის; ადმინისტრაცია ასევე თანამშრომლობს საზოგადოებრივი კოლეჯი „აისის“ ლაგოდეხის ფილიალთან, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტთან, აგრარულ უნივერსიტეტთან, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან და სხვა. მუხლი 19. საზოგადოებასთან ურთიერთობა ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მიმდებარედ მცხოვრები ადგილობრივი მოსახლეობა თავისი საქმიანობით გარკვეულ ზეგავლენას ახდენს დაცულ ტერიტორიებზე. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია, თავის მხრივ, გარკვეულ რეგულაციებს (მაგ.: ძოვება, ტყის რესურსებით სარგებლობა და ა.შ.) აწესებს. ამიტომ მნიშვნელოვანია მიმდებარედ მცხოვრებ მოსახლეობასთან რეგულარული შეხვედრები, მათთვის დაცული ტერიტორიების სარგებლისა და კანონმდებლობით განსაზღვრული რეგულაციების არსის გაცნობა. მუხლი 20. მიწათსაკუთრება და მიწათსარგებლობა 1. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალისა და აღკვეთილის საზღვრებში მოქცეული მიწა სახელმწიფო საკუთრებაა. 2. აღკვეთილის გარკვეული ტერიტორიები, განსაკუთრებით კი სუბალპური მდელოები, წლების მანძილზე ცხვრის საზაფხულო საძოვრებად გამოიყენება. პირუტყვის მწყემსვა ამ ადგილებში ადგილობრივი მოსახლეობისათვის შემოსავლის წყაროს წარმოადგენს. ცხვრის ძოვება ხდება მაისიდან სექტემბრამდე პერიოდში აღნიშნულ საზაფხულო საძოვრებზე. მუხლი 21. ისტორიულ-კულტურული მემკვიდრეობა 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები ისტორიული ჰერეთის ტერიტორიაზე დაარსდა, რომელიც ჯერ ალბანთა ქვეყნის შემადგენლობაში შედიოდა, შემდეგ ჰერეთის ადრეფეოდალური ხანის ქართულ სახელმწიფოებრივ ერთეულში, საბოლოოდ კი კახეთის სამეფოსთან ერთად ერთიანი ფეოდალური საქართველოს ორგანული ნაწილი გახდა. 2. ჰერეთის ეკონომიკურ ცხოვრებაში დიდ როლს ასრულებდა ცნობილი საქარავნო სავაჭრო გზა, რომელიც მის ტერიტორიაზე გადიოდა და აღმოსავლეთ ქვეყნებს დასავლეთის ქვეყნებთან აკავშირებდა. ეს გზა ლაგოდეხის რაიონის ტერიტორიაზე გადიოდა, რასაც არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული სხვადასხვა ქვეყნისა თუ ეპოქის ნუმიზმატიკური ნიმუშები ადასტურებს. ჩვ.წ. აღ.-მდე VI საუკუნიდან ვენახების მასიური გაშენება მოწმობს, რომ რეგიონი, რომელიც ღვინის აკვნად არის მიჩნეული, მეღვინეობის მდიდარი კულტურით გამოირჩევა. 3. ისტორიული წყაროების მიხედვით საზაფხულო რეზიდენციის ,,მაჭის ციხის“ (თოღა) აშენება ლაგოდეხის ბუნებრივი სილამაზით მოხიბლულ მეფე არჩილს უბრძანებია. ნაგებობა VII საუკუნით თარიღდება და ორი ხევის – მდინარე მაწიმისწყლისა და ბნელიხეობის შესაყართან მდებარეობს. მისი ფართობი 3,5 ჰა-ს აღწევდა. მეფეთა სასახლის ქვევით, მიწაში ოთახებია ძლიერი სვეტებით, რომლებიც გარკვეულ პერიოდში, როგორც ისტორიული წყაროებიდან ჩანს, კახეთის მეფეთა დილეგს (საპატიმროს) და თავშესაფარსაც წარმოადგენდა. თოღა ფეოდალურ ხანაში კახეთის სამეფოს თვალსაჩინო ციხე-სიმაგრედ ქცეულა, რადგან სტრატეგიულ ადგილას მდებარეობდა. დაღესტნიდან კახეთის სატახტო ქალაქ გრემისკენ მიმავალი გზა თოღაზე გადიოდა. 4. ციხე-ქალაქში, დილეგის სიახლოვეს 15 მეტრის დაშორებით მდებარეობს ჭა, რომლის დიამეტრიც 50 სმ-ია, ხოლო დაახლოებით სიღრმე 10 მ ნაშენებია კირითა და ქვით. ციხე-ქალაქის ტერიტორიაზე დღემდე კარგადაა შემონახული კარის ეკლესია, რომელიც მეცნიერთა აზრით გვიან ფეოდალურ პერიოდს უნდა ეკუთვნოდეს, კერძოდ XV-XVI საუკუნეებს. მუხლი 22. ეკოტურიზმი და რეკრეაცია 1. მთიანი და ტყიანი ლანდშაფტების კომბინაცია მრავალრიცხოვანი ჩანჩქერებით, მდიდარი ბიომრავალფეროვნებით, ისტორიული თუ კულტურული მემკვიდრეობით სხვადასხვა ეროვნების, ასაკისა და ინტერესების მქონე ვიზიტორს იზიდავს. 2. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები ტურისტული აქტივობების ფართო სპექტრს სთავაზობს ვიზიტორებს: სალაშქრო და საცხენოსნო ბილიკები, გასეირნება, ბუნებრივი და კულტურული ლანდშაფტების დათვალიერება, ვიდეო და ფოტოგადაღება, საგანმანათლებლო და კულტურული ტურები, დაკვირვება ფრინველებზე და სხვა ცხოველებზე, მათ შორის ველურ ჩლიქოსნებზე, საზაფხულო ბანაკები და სხვა. 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია თანამშრომლობს მომსახურების ადგილობრივ მომწოდებლებთან (სასტუმროები, საოჯახო სასტუმროები). ადგილობრივი მოსახლეობა და ბიზნესი ვიზიტორებს სხვადასხვა სახის მომსახურებას სთავაზობს, როგორიცაა სასტუმროს, ცხენების, გიდების, ტრანსპორტირების, კვების მომსახურება და სხვა. მუხლი 23. ადგილობრივი ეკონომიკის და ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ურთიერთკავშირი 1. დაცული ტერიტორიების წვლილი ადგილობრივი ეკონომიკის განვითარებაში ძირითადად გულისხმობს ტურიზმთან დაკავშირებული ადგილობრივი რესურსების განვითარების ხელშეწყობას, როგორიცაა: განთავსება, კვება, ტრანსპორტირება, ტურისტული აქტივობები, ინფრასტრუქტურა, სანახაობები, კომუნიკაციები და სხვა დაქვემდებარებული სერვისები. დაცული ტერიტორიების მხარდაჭერის პროექტის (მსოფლიო ბანკის ხელშეწყობით) ფარგლებში განხორციელებული აქტივობებით მოხდა კერძო მეწარმეების მხარდაჭერა საოჯახო ტიპის სასტუმროების დაარსებაში (2007). 2. ამ რეგიონში ვიზიტორების მზარდი რაოდენობიდან გამომდინარე, გამასპინძლებასთან დაკავშირებული მომსახურებები მნიშვნელოვნად გაიზარდა. კერძო წარმოებებმა მოახდინა სასტუმროებსა და საოჯახო ტიპის სასტუმროებში ინვესტირება და ახალი ობიექტების გახსნა ქ. ლაგოდეხში. 3. აღსანიშნავია, რომ 2018 წელს SPPA-საქართველოს პროექტის ფარგლებში ჩატარებული კვლევის „ტურიზმის ეკონომიკური გავლენა საქართველოს დაცულ ტერიტორიებზე“ თანახმად, ლაგოდეხის რეგიონის ეკონომიკაში ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ვიზიტორებს მნიშვნელოვანი წვლილი აქვთ – ტურიზმიდან მიღებული რეგიონული შედეგის ეფექტის მაჩვენებელი, დაახლოებით 8,129,821 ლარია. 4. აღკვეთილის ალპური საძოვრები გამოიყენება საზაფხულო საძოვრებად. აღკვეთილის ტყიდან შეშით მარაგდება ადგილობრივი მოსახლეობის ნაწილი, ასევე ხდება სხვადასხვა არამერქნული ტყის პროდუქტების შეგროვება, როგორიცაა წაბლი, კაკალი, სამკურნალო მცენარეები, სოკო და ა.შ. 5. ლაგოდეხის აღკვეთილიდან გაერთიანებული წყალმომარაგების კომპანიის მიერ ხდება წყალაღება ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სასმელი წყლით მომარაგებისათვის. წყალაღება ხდება კერძო ბიზნესების მიერაც, იყენებენ სარწყავი მიზნებისთვის. თავი III. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების გრძელვადიანი მიზნები მუხლი 24. გრძელვადიანი მიზნები ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მენეჯმენტის გეგმის გრძელვადიანი მიზნები აღწერს ძირითადი ღირებულებების (ბიომრავალფეროვნების და სხვა) იმ მდგომარეობას, რომლის მიღწევასაც სააგენტო და ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია მიზნად ისახავს მენეჯმენტის გეგმის დამტკიცებიდან 25 წლის განმავლობაში. მუხლი 25. ბუნებრივი ეკოსისტემების, ლანდშაფტებისა და ცოცხალი ორგანიზმების მდგომარეობასთან დაკავშირებული მიზნები 1. ზოგადი: ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის, ისევე როგორც ლაგოდეხის აღკვეთილის ბუნებრივი ლანდშაფტები და ჰაბიტატები დაცულია და შენარჩუნებულია, საჭიროების შემთხვევაში, კანონით დაშვებულ ადგილებში აღდგენილია. ცხოველთა და მცენარეთა პოპულაციები და ჯგუფები დაცულია მათ ბუნებრივ და დიდწილად ხელუხლებელ გარემოში. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები მნიშვნელოვნად უწყობს ხელს ეროვნულ და გლობალურ დონეზე საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობების გენოფონდის გრძელვადიან კონსერვაციას. სახეობების პოპულაციის რაოდენობა აღწევს ტერიტორიისთვის დამახასიათებელ ბუნებრივ ტევადობას. 2. ზემოთ აღნიშნული ზოგადი გრძელვადიანი მიზანი შეიძლება განისაზღვროს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებისთვის იდენტიფიცირებული ძირითადი ბიომრავალფეროვნების და გეომორფოლოგიური ღირებულებებისთვის. მენეჯმენტის გეგმის დამტკიცებიდან 25 წლის შემდეგ: ა) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფართოფოთლოვანი ტყეების კონსერვაციის სტატუსი შენარჩუნებული ან გაუმჯობესებულია 2022 წელთან შედარებით, ტყით დაფარული ფართობი შენარჩუნებულია, ტყის კორომის მახასიათებლები ასახავენ ჯანსაღ, თითქმის ბუნებრივ ან ბუნებრივ ტყეებს, მნიშვნელოვანი ტყის მცენარეული სახეობები, მათ შორის წიფელი (Fagus orientalis), ჩვეულებრივი წაბლი (Castanea sativa) და სხვები წარმოადგენენ მინიმუმ იგივე რაოდენობას, როგორც 2021 წელს; ბ) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ალპურ და სუბალპურ მდელოებს აქვს საშუალო ან დაბალი დეგრადაცია 2021 წელთან შედარებით, რომელიც ასახულია საძოვრების დეგრადაციის ინდექსებში; გ) ფართოფოთლოვანი ტყეები, ალპური და სუბალპური მდელოები იქ არსებული საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობებით – ევრაზიული ფოცხვერი (Lynx lynx), აღმოსავლეთკავკასიური ჯიხვი (Capra cylindricornis), არჩვი (Rupicapra rupicapra), კეთილშობილი ირემი (Cervus elaphus), მურა დათვი (Ursus arctos), კავკასიური როჭო (Lirurus mlokosiewiczi), მთის არწივი (Aquila chrysaetos), წარმოადგენენ მინიმუმ იგივე რაოდენობას, როგორც 2021 წელს. მუხლი 26. ეკოგანათლებასა და გარემოსდაცვითი ცნობიერების ამაღლებასთან დაკავშირებული მიზნები ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები წარმოადგენენ მდიდარ ეკოსაგანმანათლებლო რესურსს. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან და სხვა დაინტერესებულ მხარეებთან თანამშრომლობის გზით უზრუნველყოფს საზოგადოებაში გარემოსდაცვითი ცნობიერებისა და ცოდნის ზრდას, რაც ხელს უწყობს საზოგადოების პოზიტიური დამოკიდებულების გაზრდას ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მიმართ და მათ ჩართულობას მართვაში, და საბოლოო ჯამში ხელს უწყობს ბუნებრივი ეკოსისტემების, ლანდშაფტებისა და ცოცხალი ორგანიზმების მდგომარეობასთან დაკავშირებული მიზნების მიღწევას. მუხლი 27. ბუნებრივ და ისტორიულ-კულტურულ გარემოში რეკრეაციის, ჯანმრთელობის დაცვისა და ტურიზმისათვის ხელსაყრელი პირობების უზრუნველყოფასთან დაკავშირებული მიზნები ბუნებრივი ეკოსისტემების, ლანდშაფტებისა და ცოცხალი ორგანიზმების მდგომარეობასთან დაკავშირებული მიზნების მიღწევის შედეგად, ლაგოდეხის აღკვეთილში წარმატებით ვითარდება ეკოტურიზმი, სადაც ვიზიტორებისთვის უზრუნველყოფილია სუფთა, უსაფრთხო და მიმზიდველი გარემო. მუხლი 28. კულტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნებასთან და ინტეგრაციასთან დაკავშირებული მიზნები ადგილობრივი კულტურული მემკვიდრეობის ღირსშესანიშნავი ადგილები დაცულია და წარმოადგენს ვიზიტორთა პროგრამის შემადგენელ ნაწილს ეკოსისტემის პროდუქტებსა და ღირსშესანიშნაობებთან ერთად. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია, სსიპ − საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტო და საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალიური მართლმადიდებელი ეკლესია ეფექტურად თანამშრომლობენ კულტურული მემკვიდრეობის შესანარჩუნებლად. მუხლი 29. სოციალურ-ეკონომიკურ განვითარებასთან დაკავშირებული მიზნები ადგილობრივი ეკონომიკისა და მოსახლეობის სასარგებლოდ ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები მდგრადად უზრუნველყოფენ ეკოსისტემური სერვისების ფართო სპექტრს, მათ შორისაა ტყის პროდუქტები, საძოვრები, წყალი, ეკოტურიზმი და სხვა, რაც ახდენს ადგილობრივი ეკონომიკის სტიმულირებას და აუმჯობესებს ადგილობრივი მოსახლეობის სოციალურ-ეკონომიკურ მდგომარეობას და ზოგად კეთილდღეობას. ეს ხელს უწყობს ბუნებრივი ეკოსისტემების, ლანდშაფტებისა და ცოცხალი ორგანიზმების მდგომარეობასთან დაკავშირებული მიზნების მიღწევას. მუხლი 30. ბუნებრივი რესურსების მდგრად სარგებლობასთან დაკავშირებული მიზნები ადგილობრივ მოსახლეობას სრულად აქვს გაცნობიერებული ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მნიშვნელობა. დაცული ტერიტორიები ხელს უწყობს მიმდებარედ მცხოვრები მოსახლეობის კეთილდღეობას ბუნებრივი რესურსების მდგრადი სარგებლობის გზით. ამასთან, ადგილობრივი თემებისთვის ქმნის ბუნებრივი რესურსების არამომხმარებლურ გამოყენებაზე დაფუძნებულ შემოსავლის ალტერნატიულ წყაროებს (მაგ.: ეკოტურიზმი), რაც ამცირებს მათ დამოკიდებულებას დაცული ტერიტორიების ბუნებრივ რესურსებზე. მუხლი 31. მეცნიერებასა და განათლებასთან დაკავშირებული მიზნები ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები წარმოადგენენ საინტერესო სამეცნიერო-კვლევით ბაზას ქართველი და უცხოელი მეცნიერებისთვის. წარმატებით გრძელდება თანამშრომლობა საქართველოს და უცხოეთის სამეცნიერო-კვლევით და საგანმანათლებლო ცენტრებთან, ასევე დამოუკიდებელ მკვლევრებთან. ადმინისტრაციას გააჩნია საკმარისი სამეცნიერო ინფორმაცია ტერიტორიის ყველა ძირითადი ღირებულებების შესახებ დაცული ტერიტორიის მართვის ეფექტურად წარმართვისთვის. მუხლი 32. ადმინისტრაციის განვითარებასთან დაკავშირებული მიზნები ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციას გააჩნია ყველა აუცილებელი რესურსი იმისათვის, რომ განაგრძოს ტერიტორიის ძირითადი ღირებულებების კონსერვაცია და მდგომარეობის გაუმჯობესება. ადმინისტრაციას ჰყავს სათანადო რაოდენობის შესაბამისი კვალიფიკაციის თანამშრომლები და ადეკვატურად აღჭურვილია ფინანსური, ტექნიკური და ინფრასტრუქტურული რესურსით. მუხლი 33. ტრანსსასაზღვრო თანამშრომლობასთან დაკავშირებული მიზნები ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია თანამშრომლობს მეზობელ ზაქათალას დაცულ ტერიტორიების ადმინისტრაციასთან (აზერბაიჯანი), კოორდინირებულად ახორციელებს ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგს, საკონსერვაციო ღონისძიებებს, ინფორმაციის გაცვლას და ტრანსსასაზღვრო ტურიზმის განვითარებას. თავი IV. სიტუაციური ანალიზი მუხლი 34. დაცული ტერიტორიების ძირითადი ღირებულებების არსებული მდგომარეობა 1. ძირითადი ბიომრავალფეროვნების ღირებულებების მდგომარეობა: ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ძირითადი ეკოსისტემების და ბიომრავალფეროვნების ღირებულებები განისაზღვრა მე-16 მუხლით. მდგომარეობის ატრიბუტები (მახასიათებლები) განისაზღვრა თითოეული ძირითადი ეკოსისტემების და ბიომრავალფეროვნების ღირებულებისთვის და მაქსიმალურად შეგროვდა ინფორმაცია არსებული სიტუაციის შესახებ (ცხრილი 2). თუმცა, ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია არ ფლობს სრულყოფილ და განახლებულ ინფორმაციას დაცული ტერიტორიების ძირითადი ღირებულების მდგომარეობის შესახებ.
ცხრილი 2: ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ძირითადი ბიომრავალფეროვნების ღირებულებები და შესაბამისი ატრიბუტების არსებული მდგომარეობა
2. სხვა ღირებულებები: ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების სხვა ღირებულებებს შორისაა ბერნის კონვენციის დანართებში მოცემული ის სახეობები, რომლებიც გავრცელებულია ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე. დამატებით, როგორც ზემოთ, მე-2 თავში აღინიშნა, ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების სხვა ღირებულებები მოიცავენ უშუალოდ ეკოსისტემურ სერვისებზე დამოკიდებულ ღირებულებებს (ბუნებრივ რესურსებთან დაკავშირებული, სამეცნიერო და საგანმანათლებლო, ტურისტული და საერთო სოციალურ-ეკონომიკური ღირებულებები). მუხლი 35. დაცული ტერიტორიების ძირითადი ღირებულებების საფრთხეები1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ბიომრავალფეროვნების ძირითადი ღირებულებების პირდაპირი და არაპირდაპირი საფრთხეები მოცემულია მე-3 ცხრილში.
ცხრილი 3: სამიზნე ღირებულებების პირდაპირი და არაპირდაპირი საფრთხეები
2. სხვა ღირებულებების საფრთხეები: კულტურულ ღირებულებებზე საფრთხეები შესაძლოა გამოიწვიოს ვიზიტორთა გაზრდილმა რაოდენობამ/დაზიანებამ, ინფრასტრუქტურის განვითარებამ, ე.წ. შავმა არქეოლოგიამ, სტიქიურმა მოვლენებმა, კლიმატის ცვლილებამ და ეროზიამ, რისთვისაც შესაძლებლობის ფარგლებში უნდა განხორციელდეს აღნიშნული საფრთხეების პრევენცია/აღკვეთა, საიფორმაციო ბანერების განთავსება და სხვა. 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ეკოსაგანმანათლებლო, ეკოტურისტულ და მთლიანად ისტორიულ-კულტურულ ღირებულებებთან დაკავშირებული ბუნებრივი რესურსების საფრთხეებად მოიაზრება ის საფრთხეები, რომელიც გავლენას ახდენს ეკოსისტემების შესაძლებლობებზე და საბოლოო ჯამში, ეკოსისტემური სერვისების მიწოდებაზე (ცხრილი №3). მუხლი 36. ბუნებრივი რესურსების დაცვა და პატრულირება1. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალი და ლაგოდეხის აღკვეთილი ესაზღვრება ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის შემდეგ დასახლებულ პუნქტებს: ქ. ლაგოდეხი, სოფლები: მაწიმი, რაჭისუბანი, შრომა, კავშირი, ნინიგორი, გურგენიანი, ხიზაბავრა, ბაისუბანი, მსხალგორი, ხიზა, ნინიგორი, განჯალა, უზუნთალა, ყარაჯალა და კაბალი. შესაბამისად, ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობა და ანთროპოგენური ზეწოლა ბიომრავალფეროვნების ღირებულებებზე უფრო ინტენსიურია სოფლების მიმდებარე მონაკვეთებზე. 2. ადმინისტრაციას არ გააჩნია ტერიტორიის დაცვის სტრატეგია და სამოქმედო გეგმა. დაცვის ღონისძიებების განხორციელება ხდება წლიური სამუშაო გეგმის შესაბამისად, ადმინისტრაციის დირექტორის მიერ დამტკიცებული საპატრულო გეგმების მიხედვით. საპატრულო მარშრუტების დაგეგმვისას ითვალისწინებენ წინა წლების ანთროპოგენური ზეწოლების შემთხვევების ანალიზის შედეგებს. 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის საპატრულო საქმიანობა მიმართულია ნაკრძალისა და აღკვეთილის დაცვაზე და აღკვეთილის რესურსთსარგებლობის (საძოვრები, მერქნული და არამერქნული ტყის რესურსი, ტერიტორიის დანაგვიანება და ვიზიტორთა გადაადგილება) კონტროლზე. 4. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალი და აღკვეთილი ფიზიკური დაცვის მიზნით დაყოფილია 17 სამცველოდ და გაპიროვნებულია რეინჯერებზე. ამ სამცველოებზე დაგეგმილია 45 ერთდღიანი საპატრულო მარშრუტი, რომლებზეც რეინჯერები ინდივიდუალურად პატრულირებენ. გარდა ამისა, ადმინისტრაციას შემუშავებული აქვს 16 ჯგუფური საპატრულო მარშრუტი, რომელზეც 2-3 რეინჯერი ერთდროულად გადაადგილება დამტკიცებული გეგმა-გრაფიკის მიხედვით ცხენით ან ფეხით. ადმინისტრაციის ოფისიდან რეინჯერების გადაყვანა საპატრულო ბილიკის დასაწყისამდე ხორციელდება ავტომანქანების საშუალებით. 5. რეინჯერთა პატრულირების სისტემის გაუმჯობესების და ეფექტურობის გაზრდის მიზნით ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე, სატესტო რეჟიმში, მიმდინარეობს რეინჯერთა თანამედროვე პატრულირების SMART სისტემის დანერგვა. ამ ეტაპზე ყველა რეინჯერი აღჭურვილია სმარტფონით, რომელშიც ჩაწერილია აპლიკაცია CyberTracker. 6. 2021 წელს დაფიქსირდა 32 ადმინისტრაციული სამართალდარღვევა. სახეების მიხედვით ეს დარღვევები ასე გამოიყურება: 4 – ხე-ტყის უკანონო ჭრა, 18 – უკანონო ძოვება, 9 – იარაღით უკანონო გადაადგილება, 1 – დანაგვიანება. აღსანიშნავია, რომ 2019 წელთან შედარებით გაზრდილია სამართალდარღვევათა რაოდენობა და სპექტრი. ამ წელს სულ 13 სამართალდარღვევა დაფიქსირდა, მათ შორის 3 იარაღით უკანონო გადაადგილება და 10 უკანონო ძოვება. როგორც ჩანს ბრაკონიერების ზეწოლა არ მცირდება. 7. ადმინისტრაციას შემუშავებული აქვს ადამიანსა და მტაცებელს შორის არსებული კონფლიქტის შესახებ მონაცემების შეგროვების ინსტრუქცია. 2020 წელს ადგილი ჰქონდა შინაურ პირუტყვზე მტაცებლის თავდასხმის 16 შემთხვევას, ხოლო 2021 წელს 25 შემთხვევას. ყველა შემთხვევა უკავშირდება მგელს. 8. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის დაცვის განყოფილების თანამშრომლებმა სააგენტოს და სხვადასხვა დონორი ორგანიზაციების (TJS, CNF, USDOT-ITAP/USAID NPE Program, UNDP) ძალისხმევით მონაწილეობა მიიღეს სხვადასხვა ტრენინგებში: საძოვრების მართვა, ტყის მართვა, საფეხმავლო ბილიკების მოვლა-პატრონობა და რეაბილიტაცია, ფიტოპათოლოგიური კვლევის ჩატარება, პირველადი სამედიცინო დახმარება, ხანძრებთან ბრძოლა, SMART პროგრამა ოფიცრებისთვის, კანონაღსრულება, საძოვრების მდგრადობის შეფასება და მონიტორინგი და სხვა. გარდა ამისა, რეინჯერებმა სსიპ – საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემიაში შეისწავლეს იარაღის გამოყენება და სამართალდამრღვევთან ურთიერთობის საკითხები. 9. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების დაცვა ხორციელდება პატრულირების მეშვეობით. ადმინისტრაციის მიერ შემუშავებულია 16 საპატრულო მარშრუტი (მათ შორის 3 საფეხმავლო, 8 საცხენოსნო, 3 საავტომობილო, 2 საავტომობილო – საფეხმავლო), რომლებსაც ამტკიცებს ადმინისტრაციის დირექტორი. პატრულირების მარშრუტების დაგეგმვა ხდება სარეინჯეროების სპეციფიკიდან გამომდინარე. მარშრუტებზე პატრულირების ინტენსივობა იცვლება სეზონების და ანთროპოგენური რისკების შესაბამისად. ყოველწლიურად ხდება არსებული პატრულირების მარშრუტების გადახედვა და საჭიროებისდა მიხედვით კორექტირება. 2021 წელს განხორციელდა 2,255 ყოველდღიური პატრულირება და 142 გეგმური რეიდი. პატრულირებისას გავლილმა მანძილმა შეადგინა 98,300 კმ. მათ შორის ცხენით 9,000 კმ., ფეხით 43,700 კმ., ავტომანქანით 44,800 კმ. 10. ადმინისტრაციის საქმიანობის ანალიზმა აჩვენა, აგრეთვე, რეინჯერებისთვის აღჭურვილობის ნაკლებობის პრობლემა. კერძოდ, რეინჯერის პირადი აღჭურვილობის ნაკლებობა (ხარისხიანი უნიფორმები და ფეხსაცმელი (ზამთრის და ზაფხულის სეზონებისთვის) საველე პირობებისთვის, ზურგჩანთები და სხვა). მუხლი 37. ადამიანური რესურსები1. გერმანიის განვითარების ბანკის (KFW) დაცული ტერიტორიების მხარდაჭერის პროგრამა SPPA-საქართველოს მხარდაჭერით 2014 წელს შემუშავდა სააგენტოს ადამიანური რესურსების მართვის სტრატეგია.2. ადმინისტრაციული განყოფილების ფუნქციებში შედის ადმინისტრაციის მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა, ორგანიზაციული საკითხების მართვა, ვიზიტორთა მომსახურება.3. დაცვის განყოფილების თანამშრომლების ძირითად ფუნქციებში შედის ტერიტორიის ფიზიკური დაცვა, პატრულირება და კანონაღსრულება ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფარგლებში, ადგილობრივი მოსახლეობის გარემოსდაცვითი ცნობიერების ამაღლება, ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგსა და კონსერვაციულ ღონისძიებებში მონაწილეობა. ზემოაღნიშნული ფუნქციების განხორციელებისას, საჭიროების შემთხვევაში, თანამშრომლობენ სასაზღვრო პოლიციასთან.4. რეინჯერები პასუხისმგებელნი არიან არა მარტო კანონაღსრულებაზე და ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგზე, არამედ ჩართულები არიან ტერიტორიის დასუფთავებასა და ვიზიტორებთან ურთიერთობაში.5. თანამშრომლების ნაწილს გააჩნიათ ადმინისტრაციაში მუშაობის მრავალწლიანი გამოცდილება. 2019-2021 წლებში ადმინისტრაციის თანამშრომლებს გავლილი აქვთ შემდეგი ტრენინგები: დაცული ტერიტორიების მმართველობა და მართვა, კანონაღსრულება, სახანძრო უსაფრთხოება, GPS და ფოტომახეების გამოყენება, საფეხმავლო ბილიკების მოვლა-პატრონობა და რეაბილიტაცია, ტურიზმი და მარკეტინგი, ვიზიტორთა მომსახურების ხარისხის ამაღლება, გარემოსდაცვითი განათლება და ეფექტური კომუნიკაცია, ეკო-განათლება და ინტერპრეტაცია (ვიზიტორთა მომსახურებისა და ბუნებრივი რესურსების სპეციალისტებისთვის), პროექტების წერა და ფონდების მოძიება, ბუღალტერია და ფინანსების მართვა და სხვა. შესაძლებლობების გაძლიერების მიზნით საჭიროა დამატებით სხვადასხვა მიმართულებით კვალიფიკაციის ამაღლება, რომელსაც პერმანენტული ხასიათი უნდა ჰქონდეს.6. 2020 წელს საკონსულტაციო კომპანია PMO Business Consulting-მა CNF-ის დაკვეთით მოამზადა საქართველოს დაცული ტერიტორიების სისტემის შესაძლებლობების შეფასების დოკუმენტი, რომლის ერთ-ერთი ძირითადი შემადგენელია ტერიტორიული ადმინისტრაციების როლის გაძლიერების საკითხი ადამიანური რესურსების მართვაში და შეიმუშავა რეკომენდაციები მათი უნარების და კომპეტენციების განვითარებაზე.მუხლი 38. ადმინისტრაციის მდგომარეობა, ინფრასტრუქტურა და აღჭურვილობა 1. ინფრასტრუქტურა: ა) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის ოფისი მდებარეობს ქალაქ ლაგოდეხში, ვაშლოვანის ქ. №197. ადმინისტრაციის შენობა შეკეთდა 2020 წელს, სადაც შესაძლებელია შეხვედრებისა და ტრენინგების ჩატარება. ადმინისტრაციის ეზოში არის ავტოსადგომი, რომელიც გაფართოებას საჭიროებს; ბ) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების საზღვრები დადგენილია „თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხისა და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონით. ამჟამად საზღვრებთან დაკავშირებული საკითხები მოწესრიგებულია, დარჩენილია მხოლოდ მცირე მონაკვეთი სოფელ ხიზასთან, სადაც სასაფლაო მოქცეულია დაცული ტერიტორიების საზღვრებში. შესაბამისად, საჭიროა ამ ტერიტორიაზე საზღვრის შეცვლა/დაზუსტება; გ) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებს დღეისათვის აქვს რეინჯერთა ორი სადგური – მაწიმი და გურგენიანი. მეტეოსა და დემიდოვის ვიზიტორთა თავშესაფრები ასევე გამოიყენება ადმინისტრაციის რეინჯერების მიერ; დ) ამჟამად მიმდინარეობს გურგენიანის და მაწიმის რეინჯერთა სადგურების რემონტი, რომელიც 2022 წელს დასრულდება; ე) მზის ენერგიით ხდება მეტეოსა და დემიდოვის ტურისტული თავშესაფრის უზრუნველყოფა. დემიდოვის ვიზიტორთა თავშესაფარში უპრიანია წყლის გამაცხელებელი სისტემის მოწყობა, თუმცა ამას ხელს უშლის წყალმომარაგების შესაბამისი სისტემის არარსებობა; ვ) ადმინისტრაცია მაწიმში ფლობს ცხენების თავლას. თავლა 2007-2008 წლებშია აშენებული და კარგ მდგომარეობაშია. 2022 წელს CNF-ის დახმარებით განხორციელდა თავლის და საცხენოსნო მცირე ინფრასტრუქტურის რეკონსტრუქცია; ზ) აღკვეთილის ტერიტორიაზე ძირითადად გვხვდება ძველი სატყეო გზები. ადმინისტრაციის განცხადებით, შიდა გზები კარგ მდგომარეობაშია; თ) რეაბილიტაციას საჭიროებს ლაგოდეხის აღკვეთილთან გურგენიანის მხრიდან მისასვლელი გზა, დაახლოებით 300 მეტრი. რეაბილიტაციას საჭიროებს ასევე ადმინისტრაციულ შენობასთან მისასვლელი გზა (აღმაშენებლის ქუჩა ქალაქ ლაგოდეხში); ი) 2020 წელს არასამთავრობო ორგანიზაცია CENN-ის დახმარებით შემუშავდა ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ნარჩენების მართვის გეგმა. დაცული ტერიტორიების საზღვრებში ნარჩენების შეგროვებას რეინჯერები ახდენენ, სეზონურად დამატებით ხდება თანამშრომელთა დაქირავება ბილიკების გასაწმენდად. შეგროვებული ნარჩენების გატანას მუნიციპალიტეტი ახორციელებს. დაცული ტერიტორიების საზღვრებში განთავსებული ნაგვის ურნების რაოდენობა ამ ეტაპისთვის საკმარისია. 2. აღჭურვილობა: ა) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია არ არის სრულად აღჭურვილი იმისათვის, რომ უზრუნველყოს ტერიტორიის დაცვა. საჭიროა რიგი აღჭურვილობების განახლება/შეძენა. ადმინისტრაციას აქვს 5 მაღალი გამავლობის ავტომანქანა – 3 მიცუბიში L200, 1 ფორდ რეინჯერის მარკის ავტომანქანა და BRP მარკის ბაგის ტიპის ავტროსატრანსპორტო საშუალება მოდელი TRAXTER DPS HD8. აქედან 1 მიცუბიში L200 ემსახურება დირექტორს, ფორდ რეინჯერი ემსახურება დაცვის განყოფილების უფროსს, დანარჩენები ემსახურებიან უფროს რეინჯერებს, როგორც პატრულირების განსახორციელებლად, ასევე საგუშაგოებზე ცვლაში მყოფი მორიგე რეინჯერის სარეინჯეროზე აყვანა-ჩამოყვანის მიზნით. 14 რეინჯერს აქვს ცეცხლსასროლი იარაღი. დამატებით საჭიროა 5 ცეცხლსასროლი იარაღის შეძენა. 2020 წელს CNF-ის მხარდაჭერით ადმინისტრაციას გადაეცა ახალი უნიფორმები და ფეხსაცმელები. ყოველწლიურად საჭიროა მათი განახლება. გადასახედია მათი ხარისხი და სტანდარტი. ძირითადი ყოველდღიური საჭიროება, რომელიც ყველა რეინჯერს უნდა ჰქონდეს არის ე.წ. ერთდღიანი ჩანთები (დაახლოებით 30 – 35 ლიტრიანი). UNDP/GEF პროექტის მხარდაჭერით ადმინისტრაციას გადაეცა 21 SMART მოწყობილობა. ადმინისტრაციის თანამშრომლებმა 2018 და 2021 წლებში გაიარეს SMART მოწყობილობების გამოყენებასთან დაკავშირებული სწავლება. საჭიროებას წარმოადგენს ცეცხლმაქრების და არსებული პირველადი დახმარების პაკეტი განახლებაც. ადმინისტრაციის განცხადებით, აუცილებელია რამდენიმე ავტომატური მეტეოსადგურის განთავსება დაცულ ტერიტორიებზე; ბ) ადმინისტრაციას აქვს ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგისთვის საჭირო ძირითადი აღჭურვილობა; გ) არსებობს დამატებითი საოფისე აღჭურვილობის საჭიროება: ასევე არ არის სერვერი ინფორმაციის შესანახად; COVID19-ის სიტუაციიდან და SMART პატრულირების სისტემის დანერგვიდან გამომდინარე გამოვლინდა დამატებითი ლეპტოპ(ებ)ის საჭიროება თანამშრომელთათვის; დ) ადმინისტრაციას გააჩნია ინფრასტრუქტურის მოვლა-პატრონობის გეგმა, რომელიც შემუშავდა ადმინისტრაციის მიერ 2017 წელს, CNF-ის მიერ დაქირავებული ექსპერტის ჩართულობით. ინფრასტრუქტურასა და აღჭურვილობის მოვლა-პატრონობაზე პასუხისმგებელი არიან რეინჯერები. მუხლი 39. დაფინანსება 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის ძირითადი ბიუჯეტი სახელმწიფოს მიერ ფინანსდება და შესაბამისად, მდგრად ფინანსირებას წარმოადგენს. თუმცა, აღნიშნული ბიუჯეტი არ არის საკმარისი ადმინისტრაციის ყველა საქმიანობის განხორციელებისთვის. 2. 2011 წლიდან ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის სათანადო ფუნქციონირების უზრუნველსაყოფად ხდება კავკასიის ბუნების ფონდის (CNF) მიერ ადმინისტრაციის მხარდაჭერა – ხორციელდება სახელფასო დანამატის გაცემა, ველზე პატრულირებისას კვების დანამატით რეინჯერების უზრუნველყოფა, ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგის რიგი ღონისძიებებისა, საჭირო ინფრასტრუქტურის განვითარებისა და მოვლა-პატრონობის ხარჯების დაფარვა. 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის შემოსავლების დამატებითი წყაროა ვიზიტორთა მომსახურებიდან მიღებული შემოსავალი (მაგ. საკონფერენციო დარბაზის, საკემპინგო და საპიკნიკო ადგილების, კარვების და საძილე ტომრების გაქირავება და ა.შ.), რომელიც სააგენტოს ბიუჯეტში ირიცხება. 4. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის ბიუჯეტი ამ ეტაპზე სამი ძირითადი წყაროდან ივსება, ეს არის სახელმწიფო ბიუჯეტი, კავკასიის ბუნების ფონდი (CNF) და ადგილზე გენერირებული შემოსავლები (ცხრილი 4).
ცხრილი 4: ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის ბიუჯეტი. წყარო: CNF
5. სხვადასხვა ღონისძიებისთვის დაფინანსების მოძიება აგრეთვე ხდება ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მეგობართა ასოციაციის საშუალებით. ასოციაცია პროექტებს ახორციელებს ისეთი მიმართულებებით, როგორიცაა: ეკობანაკები სხვადასხვა სამიზნე ჯგუფებისათვის, ეკოსაგანმანათლებლო ღონისძიებები, ეკოტურიზმის ხელშეწყობა, მონიტორინგის პროგრამის განხორციელების ხელშეწყობა და ა.შ. 6. 2020 წლის მაისში კავკასიის ბუნების ფონდის (CNF) მიერ განხორციელდა საქართველოს დაცული ტერიტორიების ფინანსური საჭიროებების შეფასება, რომელიც მოიცავს არსებული დაფინანსების შესახებ ინფორმაციას, ასევე თითოეული დაცული ტერიტორიის მართვისათვის საბაზისო და ოპტიმალურ ფინანსურ საჭიროებებს 2021-2026 წლების პერიოდისათვის. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების არსებული დაფინანსებაა 3,876,000 ლარი მაშინ, როდესაც საბაზისო საჭიროება 5,689,424 ლარს, ხოლო ოპტიმალური საჭიროება 7,989,962 ლარს შეადგენს. ფინანსური დეფიციტი 2021 წელს იწყება 770,000 ლარით და 2026 წლისათვის მცირდება 660,000 ლარამდე. საერთო ფინანსური დეფიციტი (2021-2026) კი შეადგენს დაახლოებით 4,110,000 მლნ ლარს, რაც დაახლოებით 106 %-ით მეტი დაფინანსების საჭიროებას გულისხმობს. მუხლი 40. ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობა1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მიმდებარედ მცხოვრები მოსახლეობა დამოკიდებულია დაცული ტერიტორიის ბუნებრივ რესურსებზე. ადგილობრივები სარგებლობენ ტყის მერქნული და არამერქნული რესურსებით, ტყის მერქნიანი მცენარეების პროდუქტების და წყლის რესურსებით. ლაგოდეხის ალპური საძოვრები ადგილობრივების მიერ საზაფხულო საძოვრებად გამოიყენება. 2. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობს ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის შემდეგი დასახლებები: ქ. ლაგოდეხი, სოფლები: მაწიმი, რაჭისუბანი, შრომა, კავშირი, ნინიგორი, ხიზა, გურგენიანი, ხიზაბავრა, ბაისუბანი, მსხალგორი, განჯალა, უზუნთალა, ყარაჯალა და კაბალი. 3. ლაგოდეხის აღკვეთილი ყოველწლიურად შეშით ამარაგებს მიმდებარე მოსახლეობას. ძირითადად ხდება მოთხრილ-მოტეხილი და ზეხმელი მერქნის გაცემა. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მიმდებარე სოფლების უმეტესობა გაზიფიცირებულია, იგეგმება მუნიციპალიტეტის სოფლების სრულად გაზიფიცირება. ამან გარკვეულად შეამცირა ტყეზე ზეწოლა – შეშის გამოყენება საჭმლის მოსამზადებლად აღარ ხდება. ტყის რესურსზე დამოკიდებულია 6 დასახლებული პუნქტი (ქ. ლაგოდეხი, სოფლები მაწიმი, რაჭისუბანი, შრომა, კავშირი, ხიზაბავრა, ხიზა, გურგენიანი). თითო კომლზე ხდება 2- 5 მ3 საშეშე მერქნის გაცემა. 2018 წელს გაცემულია 1,901.43 მ3, 2019 წელს – 1,628 მ3, 2020 წელს – 1,312 მ3, ხოლო 2021 წელს – 1,457მ3 საშეშე მერქანი. 4. 2014 წელს აღკვეთილის ტყეებისთვის განხორციელდა გამარტივებული ინვენტარიზაცია და ტაქსაცია, რათა დადგენილიყო წლიურად გასაცემი საშეშე მერქნის რაოდენობა. ინვენტარიზაციასთან დაკავშირებული მასალები არასრულყოფილია და არ შეესაბამება არსებულ რეალობას. განახლებული ინფორმაციის არქონა ართულებს ტყის ეკოსისტემების მონიტორინგს და საშეშე მერქნის შესაბამისი კვოტების დადგენას აღკვეთილის ტრადიციული გამოყენების ზონაში, რათა უზრუნველყოფილი იყოს რესურსის მდგრადი მოხმარება. არსებულ სიტუაციაში ხე-ტყის გაცემა ადმინისტრაციის გადაწყვეტილების საფუძველზე ხდება. ადმინისტრაცია ცდილობს თავიდან აიცილოს ტყეზე ზეწოლა, განსაკუთრებით აღკვეთილის უშუალო მოსაზღვრე მოსახლეობისაგან და არსებული მარაგის გათვალისწინებით მოახდინოს მოსახლეობაზე შეშის გაცემა ისე, რომ არ გამოიწვიოს ნეგატიური დამოკიდებულება დაცული ტერიტორიების მიმართ. ამის გამო, დღესდღეობით შეშა მიეწოდება მხოლოდ აღკვეთილის უშუალო მოსაზღვრედ განლაგებულ უბნებში მცხოვრებ კომლებს – ქ. ლაგოდეხისა და რამდენიმე სოფლის შერჩეული უბნები/ქუჩები. 5. 2022 წელს დაგეგმილია ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ტყეების ინვენტარიზაცია და შემუშავდება ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ტყის მართვის გეგმა. 6. ლაგოდეხის აღკვეთილიდან ხდება წაბლის, სოკოს, რკოს, მინდვრის მხლის, მოცვის, მაყვლის, კაკლის, თეთრყვავილას და სამკურნალო მცენარეებს შეგროვება. რესურსებით სარგებლობა ხდება, ძირითადად, ოჯახების პირადი მოხმარების მიზნით, თუმცა ხდება ასევე წაბლისა და სოკოს, ასევე მცირე ოდენობით კაკლისა და თეთრყვავილას შეგროვება რეალიზაციის მიზნითაც. დღეისათვის არ არის შეფასებული ამ არამერქნული რესურსების მარაგები და არ არის დადგენილი მოხმარების კვოტები. არ არის შეფასებული არამერქნული რესურსით სარგებლობის არსებული პრაქტიკის გავლენა ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე. 7. ლაგოდეხის აღკვეთილის ალპური საძოვრები მაისი – სექტემბრის პერიოდში ძირითადად ცხვრის საძოვრად გამოიყენება. ზოგიერთ ფერმერს ასევე ჰყავს მსხვილფეხა პირუტყვი. საძოვრებზე დამოკიდებულია ძირითადად სოფლები კაბალი და მსხალგორი, მეცხვარეები ძირითადად აზერბაიჯანული ეროვნების არიან. 2019 წლის მდგომარეობით, ლაგოდეხის აღკვეთილის ალპურ საძოვრებზე სულ გაიჯარებულია 1,017.26 ჰა საძოვარი. იჯარები გაცემულია 2017 და 2019 წლებში, 5 წლის ვადით. იჯარის ხელშეკრულებები გაცემულია 13 ადგილობრივზე (კაბალის, ყარაჯალის, უზუნთალას, მსხალგორის, განჯალისა და ლაგოდეხის მაცხოვრებლები). ადგილზეა 4090 წვრილფეხა რქოსანი პირუტყვი (ცხვარი, თხა), 37 ცხენი და 52 მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვი. გაცემული იჯარების საზღაურმა 2019 წელს შეადგინა 17,798.5 ლარი. 8. 2003 წელს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფართობი გაიზარდა ჩრდილო-დასავლეთ მიმართულებით დაახლოებით 6000 ჰა-თი და მოიცვა ის ტერიტორიები, რომლებიც ტრადიციულად გამოიყენება ცხვრის საზაფხულო საძოვრებად. 2013 წელს ტრადიციული საძოვრის დიდმა ნაწილმა, რომელიც 2003 წელს გადაეცა ნაკრძალს, განიცადა რეკატეგორიზაცია და გადავიდა აღკვეთილში, იმ მოტივით, რომ დასაშვები ყოფილიყო ძოვება გარკვეული პირობების დაცვით და გატარებულიყო აღდგენითი ღონისძიებები ეროზიებთან და ნიადაგების დეგრადაციასთან საბრძოლველად, რაც გადაჭარბებულმა ძოვებამ გამოიწვია (წარსულში ამ ტერიტორიებზე დაახლოებით 35,000-40,000-მდე ერთეული ცხვარი ძოვდა). 9. 2014 წელს დაიწყო USAID-ის მიერ დაფინანსებული პროექტი, რომელიც მიზნად ისახავდა საძოვრების მართვის გეგმის შემუშავებას. პროექტის ფარგლებში მომზადდა მცენარეულობის რუკა და შესწავლილ იქნა საძოვრების მდგომარეობა. პროექტი შეწყდა საძოვრების მართვის გეგმის შემუშავებამდე. ლაგოდეხის აღკვეთილის საძოვრების მართვის გეგმა შემუშავდა სახეობათა კონსერვაციის ცენტრის – ნაკრესის მიერ 2016 წელს. 10. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები წარმოადგენს მიმდებარე სოფლების წყლით მომარაგების წყაროს. ლაგოდეხის აღკვეთილიდან შპს „გაერთიანებული წყალმომარაგების კომპანიის“ და შპს „საქართველოს მელიორაციის“ მიერ ხდება წყალაღება ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სასმელი წყლით მომარაგებისათვის. წყალს იღებენ კერძო ბიზნესებიც, როგორიცაა საკალმახე მეურნეობა. დიდია წყლის რესურსების საირიგაციო მნიშვნელობა. კონსერვაციის თვალსაზრისით წყლის მოპოვება ზეგავლენას არ ახდენს ბუნებაზე. თუმცა ზაფხულის თვეებში წყლის დებეტი იკლებს და მოსახლეობას ექმნება როგორც სასმელი, ასევე საირიგაციო წყლის დეფიციტი. მუხლი 41. ეკოტურიზმი1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფარგლებში ვიზიტორთა გადაადგილება დაშვებულია აღკვეთილის ტერიტორიაზე. ნაკრძალში შესვლა შესაძლებელია მხოლოდ სამეცნიერო და საგანმანათლებლო მიზნით, სააგენტოსთან წინასწარ შეთანხმებით. 2. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე შესვლა შესაძლებელია ლაგოდეხიდან, სადაც განთავსებულია ადმინისტრაციული შენობა და ვიზიტორთა საინფორმაციო ცენტრი, ასევე სოფელ გურგენიანიდან და მაწიმიდან, სადაც განლაგებულია რეინჯერთა სადგურები. ტურისტების შესვლა დაცულ ტერიტორიებზე უფრო ხშირად ხდება ცენტრალური შესასვლელიდან და გურგენიანიდან. საზოგადოებრივი ტრანსპორტი რეგულარულად დადის ლაგოდეხში, გურგენიანში ან სხვა სოფლამდე მისასვლელად ვიზიტორები ქირაობენ ტაქსს. 3. ვიზიტორთა ცენტრში შესაძლებელია ეკოტურისტული სერვისების შესახებ ინფორმაციის მიღება, ანგარიშსწორება და ტურისტული აღჭურვილობის დაქირავება. ადმინისტრაციულ შენობაში არსებულ პატარა მაღაზიაში შესაძლებელია რუკების შეძენა. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე შესვლა უფასოა, თუმცა განიხილება შესასვლელი გადასახადის დაწესების საკითხი. 4. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე ვიზიტორთა რაოდენობა მუდმივად იზრდება. 2018 წელს დაცულ ტერიტორიებს სტუმრობდა 57,472 ვიზიტორი, 2019 წელს – 59,761 ვიზიტორი, ხოლო 2020 წელს, COVID19 სიტუაციიდან გამომდინარე, მხოლოდ 6,079 ვიზიტორი. 2021 წელს ვიზიტორთა რაოდენობა წინა წელთან შედარებით 26%-ით გაიზარდა. 2019 წლის სტატისტიკის მიხედვით, ვიზიტორთა 75% საქართველოს, ხოლო 25% უცხო ქვეყნის მოქალაქე იყო. 2021 წლის მონაცემებით 83% საქართველოს მოქალაქეა, 17% კი უცხო ქვეყნის მოქალაქეა. 5. 2018 წელს SPPA-საქართველოს პროექტის ფარგლებში ჩატარებული კვლევის „ტურიზმის ეკონომიკური გავლენა საქართველოს დაცულ ტერიტორიებზე“ მიხედვით ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ვიზიტორთა უმეტესობისთვის (94.3%) აქ სტუმრობის მთავარი მოტივი ლაშქრობაა. მიმზიდველი ბუნებრივი ლანდშაფტების მონახულება, როგორც ძირითადი ტურისტული აქტივობა, მთავარ ღირსშესანიშნაობად იქნა დასახელებული ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ვიზიტორთა 98.6%-ის მიერ. 6. ვიზიტორთა მზარდი ტენდენციის ფონზე მნიშვნელოვანია ვიზიტორების, ტურისტული ინფრასტრუქტურის განვითარებისა და ბუნებრივი რესურსების ეფექტური მართვა, რათა თავიდან იქნეს აცილებული ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ძირითად ღირებულებებზე ტურიზმის პირდაპირი და არაპირდაპირი ზეგავლენა. ვიზიტორთა გამტარუნარიანობის შესწავლა ეროვნულ პარკში მნიშვნელოვანია ვიზიტორთა მზარდი ტენდენციის ფონზე. 7. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციული და ვიზიტორთა ცენტრი მდებარეობს ლაგოდეხში, ვაშლოვანის ქ. №197 დაცული ტერიტორიების შესასვლელში. ვიზიტორთა ცენტრი მთელი წლის განმავლობაში ღიაა ვიზიტორებისთვის. აქტიური ტურისტული სეზონი არის გვიანი გაზაფხულიდან შუა ოქტომბრამდე, ივლისსა და აგვისტოში ყველაზე მეტი ვიზიტორთა რაოდენობით. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ეკოტურისტული ბილიკები ღიაა მთელი წლის მანძილზე, გარდა შავი კლდეების ტბის ბილიკისა, რომელიც მხოლოდ ივნისიდან ნოემბრამდე მასპინძლობს ვიზიტორებს. 8. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ვიზიტორთა ინფრასტრუქტურა მოიცავს შემდეგს: ვიზიტორთა ცენტრი, საკონფერენციო დარბაზი, 2 ტურისტული თავშესაფარი – მეტეო“ და „დემიდოვის ბინა“ (თითოეული 16 ადგილიანი, სველი წერტილებით), 2 საპიკნიკე ადგილი (4-4 ცალი 8 ადგილიანი მაგიდა), ადმინისტრაციის შენობასთან მდებარე საკემპინგე „ოჩო კემპი“ (საკარვე და საპინკნიკე ადგილებით, სველი წერტილებით და სამზარეულოთი), რომელიც ამჟამად იჯარითაა გაცემული. ვიზიტორთა ცენტრის შენობაში არსებული სასტუმრო, ჰოსტელი და კაფე იჯარითაა გაცემული. ადმინისტრაციის სიახლოვეს ასევე ფუნქციონირებს სასტუმრო (ჯამში 40 ნომერი, მათ შორის 1 ადაპტირებული შშმ პირებზე), რომელიც ასევე გაცემულია იჯარით. ადმინისტრაციის შენობასთან მოწყობილია ავტოსადგომი. 9. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე დაგეგმილია დამატებითი ტურისტული ინფრასტრუქტურის მოწყობა – გურგენიანის შესასვლელთან, იჯარით გაცემულ ნაკვეთზე უკვე მოეწყო 10 კოტეჯი, 4 ფანჩატური, 11 სველი წერტილი და დამხმარე ნაგებობები. 10. 2019 წელს, ,,ბუნების დაცვის მსოფლიო ფონდის" (WWF) კავკასიის წარმომადგენლობამ, ტრანსსასაზღვრო გაერთიანებული სამდივნოს (TJS) პროექტის ფარგლებში მოამზადა „ხის კენწეროები ბილიკის“ პროექტი და იგეგმება ამ ბილიკის მოწყობა. 11. ევროკავშირის და გაეროს განვითარების საქართველოს ტყეების მდგრადი მართვის ხელშეწყობის პროგრამის ფარგლებში დაგეგმილია მრავალენოვანი მობილური აპლიკაციის შექმნა, რომელიც ვიზიტორებს მიაწვდის ინფორმაციას საქართველოს ყველა დაცული ტერიტორიის შესახებ. პროექტის განხორციელება 2022 წლის ბოლომდე გაგრძელდება. 12. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია ვიზიტორებს სთავაზობს შემდეგი სახის ეკოტურისტულ მომსახურებებს: ა) ტურისტული ინფორმაციის მიწოდება საინტერპრეტაციო და საინფორმაციო მასალებით (ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ტურისტული რუკა, საინტერპრეტაციო დაფები და სხვ.); ბ) სალაშქრო, საცხენოსნო, ეკოსაგანმანათლებლო, კულტურული და სამეცნიერო ტურების ორგანიზება დაცულ ტერიტორიაზე (ერთდღიანი და რამდენიმედღიანი); გ) გამყოლის მომსახურების უზრუნველყოფა (ვიზიტორთა მომსახურების სპეციალისტი ეხმარება ვიზიტორს გამყოლთან დაკავშირებაში); დ) სპეციალური აღჭურვილობის გაქირავება (კარვები, საძილე ტომრები, პარალონი. აღჭურვილობის ნაწილი საჭიროებს განახლებას); ე) ტურისტული თავშესაფრების, საკარვე და საპიკნიკო ადგილების და ცხენის ქირაობა. 13. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე 4 ეკოტურისტული ბილიკია – ნინოსხევის ჩანჩქერის, როჭოს ჩანჩქერის, მაჭის ციხის და შავი კლდეების ტბის ბილიკები: ა) ნინოსხევის ჩანჩქერის ბილიკი – საშუალო სირთულის საფეხმავლო მარშრუტი, 16 კმ სიგრძის (ბილიკის სიგრძე 8 კმ, ბილიკი იგივე გზით ბრუნდება უკან). ბილიკი იწყება გურგენიანის სარეინჯეროდან, ლაშქრობის ხანგრძლივობა 5-6 სთ. ძირითად ღირსშესანიშნაობას მდინარე ნინოსხევის 40 მ სიმაღლის ნინოსხევის ჩანჩქერი წარმოადგენს. გამონაკლის შემთხვევებში ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციასთან შეთანხმებით დაიშვება ცხენით გადადგილება; ბ) როჭოს ჩანჩქერის ბილიკი – რთული, საფეხმავლო მარშრუტი, 9 კმ სიგრძის. (ბილიკის სიგრძე 4.5 კმ, ბილიკი იგივე გზით ბრუნდება უკან). ბილიკი იწყება ადმინისტრაციული შენობიდან, ლაშქრობის ხანგრძლივობა – 4-6 სთ. ძირითად ღირსშესანიშნაობას მდინარე შრომისხევზე არსებული როჭოს ჩანჩქერი წარმოადგენს; გამონაკლის შემთხვევებში ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციასთან შეთანხმებით დაიშვება ცხენით გადადგილება; გ) მაჭის ციხის ბილიკი – მარტივი, საფეხმავლო, საცხენოსნო მარშრუტი, 10 კმ სიგრძის. ბილიკი იწყება მაწიმის რეინჯერთა სახლიდან, ლაშქრობის ხანგრძლივობა – 3-4 სთ. ძირითად ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს გზის გასწვრივ არსებული ხელუხლებელი ტყეები და VII ს-ით დათარიღებული მაჭის ციხე; დ) შავი კლდის ტბის ბილიკი – რთული, 42 კმ სიგრძის საფეხმავლო და საცხენოსნო ბილიკი. ბილიკი იწყება ადმინისტრაციული შენობიდან, მეტეოს ტურისტული თავშესაფრის გავლით შავი კლდის ტბისკენ მიემართება, ბილიკის გავლის ხანგრძლივობა 3 დღეს შეადგენს. ძირითად ღირსშესანიშნაობას ალპური მდელოებისაკენ მიმავალ გზაზე არსებული ხელუხლებელი ტყეები და შემდეგ კი მყინვარული წარმოშობის ტბა წარმოადგენს. ამ მარშრუტზე განსაკუთრებით მაღალია ველურ ბუნებაზე დაკვირვების, კავკასიურ ჯიხვთან შეხვედრის ალბათობა; ე) გარდა აღნიშნული ეკოტურისტული ბილიკებისა ადმინისტრაციულ შენობასთან არის 600 მ-ის სიგრძის მარტივი სირთულის ბუნების შემეცნებითი წრიული ბილიკი, რომელიც გათვლილია 3-9 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის. 2020 წელს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციამ, ტრანსკავკასიური ბილიკი (TCT) საქართველოს მიერ, კავკასიის კონსერვაციის (CCC) პროგრამის ფარგლებში, ამერიკის შეერთებული შტატების სატყეო სერვისთან ერთად იმუშავეს არსებულ და დაგეგმილ ბილიკებზე; დაიგეგმა ახალი ბილიკი, რომელიც ლაგოდეხის რეინჯერთა ორ სადგურს დააკავშირებს ერთმანეთთან. პარკის ბილიკების ქსელის გაფართოებასთან ერთად, ბილიკი საბოლოოდ ფორმირდება TCT-ის ნაწილად. 14. აღნიშნულ ბილიკებზე ტურისტული სეზონის დაწყების წინ რეგულარულად ხდება ბილიკების გაწმენდა (მოთხრილ-მოტეხილი ხეები, ბუჩქების, ბალახოვანი საფარის გასუფთავება), საჭიროებისამებრ ხიდების კეთილმოწყობა, მარკირება, ა.შ. 15. 2020 წელს მომზადდა საინფორმაციო და მიმართულების მაჩვენებელ დაფებზე დასატანი განახლებული ტექსტები ქართულ და ინგლისურ ენებზე. შეიცვალა კლიმატური პირობების შედეგად დაზიანებული სტიკერები, განახლდა მარკირება. მომზადდა ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებზე არსებული ბილიკების დეტალური აღწერილობა ქართულ, ინგლისურ, გერმანულ და რუსულ ენებზე. საინფორმაციო ნიშნები განთავსებულია დაცული ტერიტორიების გარეთაც ლაგოდეხში, ასევე მაჭის ციხის მაჩვენებელი სოფელ მაწიმში და ნინოსხევის ჩანჩქერის მაჩვენებელი სოფელ ნინიგორში. 16. 2021 წლის ბოლოს დასრულდა ნინოსხევის ჩანჩქერის (გურგენიანი) ბილიკის სრული განახლება. მოეწყო 8 კმ. სიგრძის ბილიკი, საკემპინგე, საპიკნიკე ადგილები, სანკვანძები და სხვა მნიშვნელოვანი ინფრასტრუქტურა. 17. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიაზე საფეხმავლო ბილიკების ქსელისა და თანმდევი რეკრეაციულ-ტურისტული ინფრასტრუქტურის მოწყობის მიზნით გაფორმებულია ხელშეკრულება შპს „თრეილ ქონსთრაქშენთან“. დაგეგმილია საერთაშორისო სტანდარტების 60 კმ-ზე მეტი ბილიკი მოწყობა. 18. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე წარმოდგენილია ისტორიულ-კულტურული ღირებულებები, რომლებიც ვიზიტორთა ყურადღებას იპყრობენ. ესენია: წარსულში არსებული ლაგოდეხის დენდროლოგიური პარკი, სადაც წარმოდგენილია მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან შემოტანილი 30-ზე მეტი სახეობის მცენარე; მაჭის ციხე, ეკლესია-მონასტრები (მაჭისციხის ეკლესია, რაჭისუბნის ეკლესია, ლაგოდეხის მონასტერი), მლოკოსევიჩის მემორიალი. 19. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ეკოტურისტული სერვისებიდან მიღებულმა შემოსავალმა 2019 წელს შეადგინა 94,861 ლარი (ტურისტული თავშესაფარი – 19,620 ლარი, ცხენები – 14,700 ლარი, პარალონი – 561 ლარი, საძილე ტომარა – 2,185 ლარი, კარავი – 630 ლარი, საკარვე ადგილი – 10,095 ლარი, საკონფერენციო დარბაზი – 1,950 ლარი, საპიკნიკე მაგიდა – 3,600 ლარი, შემოწირულება – 30 ლარი, რუკა (ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები, ქართული) – 112 ლარი, რუკა (ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები, ინგლისური) – 1,232 ლარი, რუკა (საქართველოს დაცული ტერიტორიები, ინგლისური) – 188 ლარი, წიგნი – 30 ლარი, იჯარა – 39,928 ლარი). 2020 წელს, COVID19-ის გამო შემოსავლები მნიშვნელოვნად შემცირდა და შეადგინა 33,109 ლარი. შემოსავლების 80% (26,549 ლარი) წარმოადგენს იჯარიდან მიღებულ შემოსავალს, 12% (3,980 ლარი) საკარვე ადგილის გაქირავებიდან, დაახლოებით 7% (2,300 ლარი) ცხენით მომსახურებიდან, 1% კი ნაწილდება რუკაზე (130 ლარი) და საკონფერენციო დარბაზის (150 ლარი) გაქირავებაზე. 20. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციას პარტნიორული ურთიერთობა აქვს მომსახურების ადგილობრივ მიმწოდებლებთან. ადგილობრივი მოსახლეობა და ბიზნესი ვიზიტორებს სთავაზობს სხვადასხვა სახის სერვისებს, ესენია: ღამისთევა სასტუმროებში ან საოჯახო ტიპის სასტუმროებში (2010 არსებობდა მხოლოდ 3 საოჯახო სასტუმრო, დღეს კი მათი რიცხვი 40-ზე მეტია), კაფეები და რესტორნები, ცხენების ქირაობა, გიდების/გამყოლების მომსახურება, ადგილობრივი პროდუქტის შეთავაზება (ლაგოდეხის ბაზარში ან ოჯახიდან), სხვა. რიგი საკითხები საჭიროებს გაუმჯობესებას: კვალიფიციური გიდების ნაკლებობა და გიდების მომსახურების არასტაბილურობა, მოთხოვნების შესაბამისი სერვისების გაუმჯობესება. 21. ადმინისტრაციის მიერ მომზადდა მონაცემთა ბაზა, რომელშიც მოგროვებულია ინფორმაცია რეგიონში არსებულ საოჯახო ტიპის სასტუმროებზე, კვების ობიექტებზე, სასტუმროებზე, ღირსშესანიშნაობებზე, ტრანსპორტის განრიგზე და ა.შ. აღნიშნული ინფორმაცია საინფორმაციო პაკეტების სახით მიეწოდება ვიზიტორებს. 22. TJS-ის III ფაზის ფარგლებში 2017 წელს შემუშავდა „ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ტურიზმის განვითარების სტრატეგია და სამოქმედო გეგმა“, რომელიც განსაზღვრავს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების გრძელვადიან ხედვას და სტრატეგიულ მიმართულებებს, ამ მიზნების მისაღწევად დასახულ ამოცანებს და კონკრეტულ ქმედებებს. სამოქმედო გეგმის მნიშვნელოვანი ნაწილი განხორციელებულია და საჭიროებს განახლებას. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია მისდევს სააგენტოს რეკომენდაციებს მარკეტინგის კუთხით. არ არსებობს მარკეტინგის პროგრამა ადმინისტრაციის დონეზე. 23. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე ტურიზმის პოპულარიზაციის და განვითარების მიზნით ადმინისტრაცია რეგულარულად ახორციელებს სხვადასხვა ბეჭდური მასალის გადაცემას ტურისტული საინფორმაციო ცენტრებისა და სხვა დაინტერესებულ ორგანიზაციებისა თუ პირთათვის. 24. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია მასპინძლობს მედია-ტურებს ტელევიზიების და ბლოგერებისთვის. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებს ხშირად სტუმრობენ სხვადასხვა დიპლომატიური კორპუსის წარმომადგენლები. მუხლი 42. ეკოგანათლება და საზოგადოებასთან ურთიერთობა1. ეკოგანათლება: ა) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის მიერ ორგანიზებული საგანმანათლებლო აქტივობები ესადაგება სააგენტოს ეკოსაგანმანათლებლო სტრატეგიის ზოგად მიმართულებას – ხელი შეუწყოს ადგილობრივი მოსახლეობის ცნობიერების გაზრდას და ამით უზრუნველყოს დაცული ტერიტორიების ეკოლოგიური პირობების შენარჩუნება. აღსანიშნავია, რომ ადმინისტრაცია ეკოსაგანმანათლებლო ღონისძიებების დაგეგმვის პროცესში ძირითადად მენეჯმენტისა და სამოქმედო გეგმით გაწერილ ქმედებებს ეყრდნობა და ცალკე საგანმანათლებლო სტრატეგია არ გააჩნია; ბ) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიების ადმინისტრაციას არ ჰყავს ეკოსაგანმანათლებლო საქმიანობაზე პასუხისმგებელი ცალკე კადრი. აღნიშნულ საქმიანობაში ძირითადად ჩართულია ბუნებრივი რესურსების სპეციალისტი და ვიზიტორთა სპეციალისტი (ძირითადად ვიზიტორებთან). საველე გასვლების დროს ჩართული არიან რეინჯერებიც; გ) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის მიერ ორგანიზებულ ეკოსაგანმანათლებლო ღონისძიებების სამიზნე ჯგუფებს ძირითადად წარმოადგენენ სკოლის მოსწავლეები, პედაგოგები და ადგილობრივი მოსახლეობა. წლების მანძილზე ადმინისტრაცია ასევე მასპინძლობს სტუდენტთა ჯგუფებს სხვადასხვა უნივერსიტეტებიდან (მაგ.: 2020 წელს საველე პრაქტიკა ჩაუტარდათ GIPA-ს გარემოსდაცვითი მენეჯმენტისა და პოლიტიკის სამაგისტრო პროგრამის სტუდენტებს). გასული 4 წლის განმავლობაში ეკოსაგანმანათლებლო საქმიანობაში ჩართულ მონაწილეთა საერთო რაოდენობა წლების მიხედვით ასე გამოიყურება: 2017 წელი – 1,552 მონაწილე, 2018 წელი – 1,493 მონაწილე, 2019 წელი – 1,699 მონაწილე, 2020 წელი – 584 მონაწილე, 2021 წელი – 537 (2020 და 2021 წელს მონაწილეთა შემცირებული რაოდენობა განპირობებულია პანდემიის გავრცელების შედეგად ქვეყანაში დაწესებული შეზღუდვებით); დ) ეკოსაგანმანათლებლო საქმიანობა ძირითადად მოიცავს ლექცია-სემინარებს და პრეზენტაციებს სხვადასხვა გარემოსდაცვითი თემატიკით, დასუფთავებისა და გამწვანების აქციებს და ეკოტურებს დაცულ ტერიტორიებზე, ასევე შეხვედრებს ადგილობრივ მოსახლეობასთან. დაინტერესებულ პირებს საგამოფენო დარბაზში შეუძლიათ ნახონ ფილმი ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე. წლის განმავლობაში, ადმინისტრაციის მიერ აღინიშნება ე.წ ,,მწვანე კალენდრის” დღეები. ჩატარებულ აქტივობებში ჩართული არიან სკოლამდელი და სასკოლო ასაკის მოსწავლეები; ე) 2020 წელს განახლდა „ნორჩ რეინჯერთა“ პროგრამა, რომელშიც ჩაერთნენ ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სკოლების მოსწავლეები. პირველი აქტივობები ამ პროგრამის ფარგლებში 2009 წელს ლაგოდეხის მეგობართა ასოციაციის ხელშეწყობით განხორციელდა. პროგრამის ფარგლებში მოსწავლეთათვის განხორციელდა სხვადასხვა ეკოსაგანმანათლებლო აქტივობა: ერთი დღე რეინჯერთან, ბილიკების მარკირება, დასუფთავების აქცია, სხვა; ვ) საგანმანათლებლო ინფრასტრუქტურას წარმოადგენს ვიზიტორთა ცენტრში არსებული საგამოფენო-საინფორმაციო დარბაზი, რომლის განახლებაც დაგეგმილია 2022 წელს; ზ) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე, ადმინისტრაციის შესასვლელში, მოწყობილია ბუნების შემეცნებით-საგანმანათლებლო 600 მ-იანი ბილიკი დაწყებითი სკოლის ასაკის ბავშვებისთვის. ამჟამად ბილიკი საჭიროებს განახლებას; თ) 2020 წელს სხვადასხვა ასაკის სამიზნე ჯგუფისთვის მომზადდა 3 თემატური პრეზენტაცია, რომლებიც ძირითადად მოიცავს საქართველოს დაცული ტერიტორიების, ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების, ბიომრავალფეროვნების, ეკოსისტემური სერვისების საკითხებს. ეკოსაგანმანათლებლო ღონისძიებების მრავალფეროვნებისთვის მნიშვნელოვანია საგანმანათლებლო პროგრამების შემუშავება და შესაბამისი მასალების/აღჭურვილობი/ინფრასტრუქტურის არსებობა, რაც უფრო მიმზიდველს გახდის ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებს ეკოსაგანმანათლებლო კუთხით. 2. საზოგადოებასთან ურთიერთობა: ა) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის საქმიანობის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან კომპონენტს წარმოადგენს საზოგადოებასთან ურთიერთობა, რაც ხელს უწყობს დაცული ტერიტორიების შესახებ საზოგადოების ინფორმირებულობის ზრდასა და დაცული ტერიტორიების მიმართ საზოგადოების პოზიტიური დამოკიდებულების ჩამოყალიბებას. ეს თავის მხრივ განაპირობებს საზოგადოების ჩართულობას დაცული ტერიტორიების განვითარების პროცესში და ზრდის ადმინისტრაციის მენეჯმენტის ეფექტურობას; ბ) საზოგადოებასთან ურთიერთობა ხორციელდება ცენტრალიზებულად სააგენტოს მარკეტინგისა და საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის მიერ დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის ჩართულობით; გ) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის მიერ მოსახლეობასთან კომუნიკაცია ძირითადად პირდაპირი კონტაქტით ზეპირი ფორმით ხდება ყოველდღიური მუშაობის პროცესში ან სპეციალურად მოწყობილი შეხვედრებისას, რომლის დროსაც მათ მიეწოდებათ ინფორმაცია დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის საქმიანობის, დაცული ტერიტორიების წესების და რეგულაციების შესახებ. შეხვედრები ტარდება მწყემსებთან ალპურ საძოვრებზე, სასტუმროს მეპატრონეებთან და მიმდებარე ტერიტორიებზე მცხოვრებ მოსახლეობასთან; დ) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია ამზადებს წლიურ ანგარიშს სააგენტოსთან ანგარიშგებისთვის და ,,ბუნების მატიანეს”; ე) დაინტერესებულ მხარეებს ინფორმაციის მიღება შეუძლიათ ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციისგან, ქ. ლაგოდეხში მდებარე ადმინისტრაციულ შენობაში და ასევე, უშუალოდ რეინჯერებისგან; ვ) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებს აქვს საკუთარი ფეისბუქგვერდი. სიახლეების, ფოტო და ვიდეო მასალის გავრცელება რეგულარულად ხორციელდება სოციალური ქსელის საშუალებით: https://www.facebook.com/LagodekhiProtectedAreas. გვერდს ამ დროისთვის 24,000 მოწონება და ყოველდღიურად 70 უნიკალური მომხმარებელი ჰყავს; ზ) მოსახლეობის ცნობიერების დონე დაცული ტერიტორიების ფარგლებში მოქმედი რეგულაციების შესახებ დამაკმაყოფილებელია, თუმცა საჭიროებს გაუმჯობესებას; თ) ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებს ადმინისტრაციას არ აქვს კომუნიკაციის სტრატეგია და სამოქმედო გეგმა. დოკუმენტის არსებობა ხელს შეუწყობს დაცული ტერიტორიების ცნობადობას, საზოგადოების ცნობიერების ამაღლებას სხვადასხვა ჯგუფებში და დაცული ტერიტორიებისადმი პოზიტიური განწყობის გაღრმავებას მიმდებარედ მცხოვრებ მოსახლეობაში; ი) 2020 წლის ივნისში UNDP/GEF/CNF პროექტის „საქართველოს დაცული ტერიტორიების სისტემის ფინანსური მდგრადობის ხელშეწყობა“ ფარგლებში შემუშავდა „საქართველოს დაცულ ტერიტორიებზე ცნობიერების ამაღლების სამოქმედო გეგმა“, რომლის მიზანია სამიზნე დაცული ტერიტორიების (მათ შორის ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები) ცნობიერების ასამაღლებლად აუცილებელი შესაძლებლობების გაძლიერება და ცნობიერების ამაღლების ისეთი სამოქმედო გეგმის თანამონაწილეობრივი შემუშავება და ეტაპობრივი დანერგვა, რომელიც: საზოგადოებას ეროვნულ და ადგილობრივ დონეზე თვალნათლივ დაანახებს დაცულ ტერიტორიებზე საქართველოს ბიომრავალფეროვნების დაცვისა და მდგრადი გამოყენების ეკონომიკურ სარგებელს და, ბუნებრივია, გააძლიერებს ეროვნული საგანძურის ფლობის განცდას და უზრუნველყოფს დაცული ტერიტორიების მზაობას დამოუკიდებლად განაგრძონ ცნობიერების ამაღლების ეფექტური ქმედებების დანერგვა CNF/UNDP პროექტის დასრულების შემდეგაც. სამოქმედო გეგმით განსაზღვრულია 2020-2023 წლებში ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებისთვის განსახორციელებელი ღონისძიებები: საჯარო შეხვედრებისა და სხვა ღონისძიებების მოწყობა, მულტიმედია კლიპების და ბლოგების მომზადება. მუხლი 43. პარტნიორული თანამშრომლობა1. 2009 წლიდან შექმნილია და ფუნქციონირებს ა(ა)იპ − ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მეგობართა ასოციაცია, რომელმაც დონორებისგან მიღებული გრანტების ფარგლებში განახორციელა სხვადასხვა ტიპის პროექტები ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებისთვის. მის მიერ განხორციელებული პროექტები ხელს უწყობენ საზოგადოების ცნობიერების დონის ამაღლებას და ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის საქმიანობების განხორციელებას. 2. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მართვაში საუწყებათაშორისო და ადგილობრივ თვითმმართველობის ორგანოებთან თანამშრომლობის მიზნით (პირველად 2006 წელს) შეიქმნა კანონით განსაზღვრული სამეცნიერო-საკონსულტაციო საბჭო, რომელიც შემდგომ რამდენჯერმე განახლდა. ამ დროისთვის საბჭო არ ფუნქციონირებს. 3. დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია თანამშრომლობს მუნიციპალიტეტში არსებულ სასტუმროებთან, ეწყობა შეხვედრები სერვისების შეფასების, ნაკლოვანებების გამოვლენისა და მომსახურების ხარისხის გაუმჯობესების მიზნით. ინფორმაცია არსებული საოჯახო სასტუმროების, სასტუმროების, კვების ობიექტების, ტრანსპორტის და ა.შ. შესახებ მოგროვებული მონაცემთა ბაზაში და მიეწოდება ვიზიტორებს. 4. ადმინისტრაცია თანამშრომლობს სხვადასხვა ეროვნულ, რეგიონულ და ადგილობრივ უწყებებთან, მათ შორის, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტთან, სასაზღვრო პოლიციასთან, ეროვნულ სამაშველო სამსახურთან, ადგილობრივ პოლიციასთან და სხვა. ლაგოდეხის ადმინისტრაცია მჭიდროდ თანამშრომლობს სხვადასხვა სამეცნიერო და საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან: საქართველოს ეროვნულ ბოტანიკურ ბაღთან, განათლების რესურსცენტრთან, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტთან (დედამიწის შემსწავლელ მეცნიერებათა ინსტიტუტი, ბოტანიკის ინსტიტუტი, ზოოლოგიის ინსტიტუტი), საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტთან (ენტომოლოგიის ინსტიტუტი), სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის აგროსატყეო სამსახურთან, სხვა. 5. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია ნაყოფიერად თანამშრომლობს მრავალ ადგილობრივ, ეროვნულ და საერთაშორისო არასამთავრობო და დონორ ორგანიზაციასთან, მათ შორის: გაეროს განვითარების პროგრამა (UNDP), კავკასიის ბუნების ფონდი (CNF), WWF/TJS, იაპონიის საერთაშორისო თანამშრომლობის სააგენტო, სახეობათა კონსერვაციის ცენტრი „ნაკრესი“, სხვა. 6. 2018 წელს, TJS-III-ის ფარგლებში, დაიწყო ტრანსსასაზღვრო თანამშრომლობა ლაგოდეხის და ზაქათალის დაცულ ტერიტორიებს შორის ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგთან (კავკასიური ირემი და აღმოსავლეთ კავკასიური ჯიხვის მონიტორინგი) დაკავშირებით. მუხლი 44. კვლევა-მონიტორინგი1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის საქმიანობის მნიშვნელოვანი მიმართულებაა სამეცნიერო კვლევა-მონიტორინგი. ბუნებრივი რესურსების სპეციალისტი, რეინჯერებთან ერთად, პასუხისმგებელია განახორციელოს და მოამზადოს ანგარიში მიმდინარე კვლევებსა და მონიტორინგის შედეგებზე. 2. 2016 წლიდან სახეობათა კონსერვაციის ცენტრი (NACRES) კავკასიის ბუნების ფონდის (CNF) და TJS-ის დაკვეთით ახორციელებს სამეცნიერო კვლევას ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე აღმოსავლეთკავკასიური ჯიხვის მონიტორინგის მიზნით. 3. პროექტის ფარგლებში, 2018 წლიდან, ხდება ჯიხვების აღჭურვა GPS საყელურით და მათ მოძრაობაზე დაკვირვება. 4. 2015 წლიდან საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის ენტომოლოგიის ინსტიტუტი ახორციელებს მასშტაბურ სამეცნიერო კვლევას ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მწერების შესასწავლად. კვლევის საველე ნაწილი დასრულებულია და სისტემატიზებულია შეგროვებული მასალები. 5. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია ყოველწლიურად ახორციელებს კეთილშობილი ირმის აღრიცხვას და შესაბამისი ანგარიშების მომზადებას. მონიტორინგის ღონისძიებები ეფუძნება 2018-2019 წლებში NACRES-ის მიერ CNF-ის და TJS-ის დაკვეთით შემუშავებულ ირმის მონიტორინგის ტრანსასაზღვრო სისტემას (აზერბაიჯანის ზაქათალის ნაკრძალთან ერთად). 6. 2020 წელს, CNF-ის დაფინანსებით, 12 სამიზნე დაცულ ტერიტორიაზე, რომელთა შორისაცაა ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები, განისაზღვრა ბიომრავალფეროვნების ინდიკატორი სახეობები და მომზადდა შერჩეული ინდიკატორების მონიტორინგის 10 წლიანი გეგმა. 7. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის მონიტორინგისა და სამეცნიერო კვლევების შესაძლებლობები შეზღუდულია რესურსების სიმწირის გამო, მათ შორის ფინანსური, ადამიანური და ტექნიკური. დღეისათვის ადმინისტრაცია არ ფლობს სრულყოფილ ინფორმაციას დაცული ტერიტორიების ფარგლებში არსებული ბიომრავალფეროვნებისა და საფრთხეების შესახებ. ძირითადად, მონიტორინგი ეყრდნობა რეინჯერთა პატრულირებისას და ასევე წინასწარ შერჩეულ ადგილებზე განხორციელებულ დაკვირვებებს. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის რეინჯერების მიერ მიმდინარეობს დაკვირვება მსხვილი ძუძუმწოვრებიდან შერჩეულ საკვანძო სახეობებზე: აღმოსავლეთ კავკასიური ჯიხვი, კეთილშობილი ირემი, რომელთა რიცხოვნობა პოზიტიურ დინამიკას აჩვენებს. ამ სახეობებზე მონიტორინგისთვის გამოიყენება დაკვირვება, ფოტოხაფანგის მასალა, მიმდინარეობს კვალისა და ექსკრემენტების დაფიქსირება, შეხვედრიანობის აღრიცხვა. ადმინისტრაცია ახორციელებს ფრინველების მონიტორინგსაც. ხდება გადამფრენ და მობუდარ ფრინველებზე შეხვედრიანობის აღრიცხვა. ფრინველების რაოდენობის დადგენა ხდება ფოტოხაფანგებით გადაღებული კადრებიდან და რეინჯერების ჩანაწერების მიხედვით. თუმცა, ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე განსახორციელებელი მონიტორინგისათვის ადამიანური რესურსი, მათი კვალიფიკაცია და აღჭურვილობა საკმაოდ მცირეა. ამასთან, აღნიშნული მეთოდები ვერ იძლევა ზუსტ ინფორმაციას პოპულაციის დინამიკისა და სხვა მახასიათებლების შესახებ. 8. ადმინისტრაციის საქმიანობის ანალიზმა აჩვენა, რომ ლაგოდეხის აღკვეთილში არსებული საძოვრების მართვის სრულფასოვნად განსახორციელებლად საჭიროა ადმინისტრაციას ჰყავდეს ამ მიმართულების შესაბამისი კვალიფიკაციის სპეციალისტი. 9. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია ყოველწლიურად აგროვებს მასალებს „ბუნების მატიანესთვის“, რომელიც შეიცავს მეტეოროლოგიურ მონაცემებს, სტიქიური მოვლენების შემთხვევებს, სახეობებზე დაკვირვების მონაცემებს, საფრთხეში მყოფი სახეობების და ჰაბიტატების ჩათვლით, აგრეთვე გარე მკვლევარებისა და მეცნიერების საქმიანობების შესახებ ანგარიშებს, რომლებიც მუშაობენ ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე. მუხლი 45. დაავადებები და მავნებლებილაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე იდენტიფიცირებული მწერებიდან ტყის მავნებლებად ითვლება: მურყნის ფოთოლჭამია (Agelastica alni), მუხის ფოთოლხვევია (Altica quercetorum), რკოს ცხვირგრძელა (Curculio grandium), ირემა ხოჭო (Lucanus cervus), ამიერკავკასიის მაისის ღრაჭა (Melolontha pectoralis), ამიერკავკასიის მარმარა ღრაჭა (Polyphyla olivieri), მუხის ერთფეროვანი ჩრჩილი (Tischeria complanella), ვაშლის ნაყოფჭამია (Cydua pomonella), ოქროკუდა (Euproctis phaeorrhea), არაფარდი პარკიხვევია (Lymantria dispar), წიფლის შკალა (Cryptococcus fagisuga). თავი V. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიბზე დაშვებულისაქმიანობებიმუხლი 46. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის ფართობი და დაშვებული საქმიანობები 1. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის ფართობი შეადგენს ,,თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხის და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ 19 755 ჰექტარ ფართობს. 2. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის ტერიტორიაზე ,,დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ” საქართველოს კანონის შესაბამისად, აკრძალულია ყოველგვარი საქმიანობა, გარდა შემდეგი საქმიანობებისა: ა) არამანიპულაციური სამეცნიერო კვლევა; ბ) საგანმანათლებლო საქმიანობა; გ) სტიქიური უბედურების, კატასტროფისა და საგანგებო მდგომარეობის დროს, სამსახურებრივი მოვალეობების განხორციელების მიზნით, ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის ადმინისტრაციის პერსონალის ავტო, მოტო და საჰაერო სატრანსპორტო საშუალებებით შეზღუდული გადაადგილება; დ) მონიტორინგის სამუშაოების წარმოება; ე) აქტიური დაცვის ღონისძიებების გატარება (დაცვის ინფრასტრუქტურა და სახანძრო პირსების მოწყობა, მავნებლებთან ბიოლოგიური მეთოდებით ბრძოლა); ვ) უმოტორო ტრანსპორტით გადაადგილება მენეჯმენტის გეგმით გათვალისწინებული შეზღუდვებით (სხვა სახის ტრანსპორტით გადაადგილება მხოლოდ ადმინისტრაციასთან შეთანხმებით); ზ) სახელმწიფო ნაკრძალის საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული დაცვის რეჟიმის განხორციელებისათვის აუცილებელი ღონისძიებების გატარება (სახელმწიფო ნაკრძალის ფიზიკური დაცვა), მათ შორის სახელმწიფო საზღვრის სასაზღვრო ზონისა და ზოლის მოვლა, სახელმწიფო საზღვრის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მიზნით, სასაზღვრო ზონისა და ზოლის ფარგლებში სასაზღვრო-პოლიციური ღონისძიებების განხორციელება. 3. „საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად, სასაზღვრო ზონასა და სასაზღვრო ზოლში ამ მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრული საქმიანობები ხორციელდება საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს შესაბამის უფლებამოსილ ორგანოებთან შეთანხმებით. მუხლი 47. ლაგოდეხის აღკვეთილის ფართობი და დაშვებული საქმიანობები 1. ლაგოდეხის სახელმწიფო ნაკრძალის ფართობი შეადგენს ,,თუშეთის, ბაწარა-ბაბანეურის, ლაგოდეხის და ვაშლოვანის დაცული ტერიტორიების შექმნისა და მართვის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-13 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ 4 500 ჰექტარ ფართობს. 2. ლაგოდეხის აღკვეთილის ტერიტორიაზე ,,დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ” საქართველოს კანონის შესაბამისად, აკრძალულია ყოველგვარი საქმიანობა, გარდა შემდეგი საქმიანობებისა: ა) ტერიტორიაზე ეკოლოგიური წონასწორობის შენარჩუნება; ბ) ტერიტორიაზე არსებული ეკოსისტემებისა და მის ფარგლებში გავრცელებულ გარეულ ცხოველთა და ველურ მცენარეთა სახეობების დაცვა, მოვლა და აღდგენა; გ) ტერიტორიის ჰიდროლოგიური დაცვა და მონიტორინგი; დეგრადირებული ეკოსისტემების დაცვა და აღდგენა; დ) სამეცნიერო კვლევა; ე) საგანმანათლებლო საქმიანობა; ვ) ადგილობრივი მოსახელეობისათვის ამ მენეჯმენტის გეგმით განსაზღვრული რესურსებით სარგებლობის დროს, ტურისტების გადაადგილება გამყოლის/გიდის თანხლებით, სამსახურებრივი მოვალეობის განხორციელების მიზნით, ავტო-მოტო და საჰაერო სატრანსპორტო საშუალებებით შეზღუდული გადაადგილება; ზ) მონიტორინგის სამუშაოთა წარმოება; თ) საკადასტრო სამუშაოთა განხორციელება; ი) უმოტორო ტრანსპორტით გადაადგილება; კ) ვიზიტორთა ყოფნა და გადაადგილება; ლ) მიმდებარე დასახლებული პუნქტების მოსახლეობის პირადი მოხმარებისათვის, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, ტყის არამერქნული რესურსებით სარგებლობა, ტყის მერქნიანი მცენარეების პროდუქტებით სარგებლობა, ხის მეორეხარისხოვანი მასალებით სარგებლობა „ტყითსარგებლობის წესის შესახებ“ დებულების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2021 წლის 18 მაისის №221 დადგენილებით დამტკიცებული დებულების 89-ე მუხლით განსაზღვრული სოციალური დანიშნულების ჭრის შედეგად მიღებული მერქნით სარგებლობა (არსებული რესურსის გათვალისწინებით, გამოყოფილი ტყეკაფიდან ერთ კომლზე გაიცემა 5 მ3-მდე საშეშე მერქანი), ძოვება (ტყით დაუფარავ ფართობებზე), თიბვა, ,,დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ" საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის 26 პუნქტით განსაზღვრული სპეციალური დანიშნულებით სარგებლობა და საქართველოს ტყის კოდექსის 37-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ა.გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული განსაკუთრებული დანიშნულებით ტყით სპეციალური სარგებლობა; მ) „სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვების ლიცენზიის გაცემის წესისა და პირობების შესახებ დებულების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2005 წლის 11 აგვისტოს №136 დადგენილებით დამტკიცებული დებულების 21 მუხლით განსაზღვრულ შემთხვევებში მიწისქვეშა წყლებით სარგებლობა; ნ) საფუტკრეების მოწყობა; ო) ტრადიციულ საზაფხულო საძოვრებზე მწყემსებისთვის და ტურისტებისთვის ტრადიციული თავშესაფრების, აგრეთვე შინაურ ცხოველთა სადგომების მოწყობა ადმინისტრაციასთან შეთანხმებით; პ) გადასარეკი ტრასების მოწყობა მცირე ინფრასტრუქტურით (დასარწყულებელი, დასასვენებელი) და სხვა; ჟ) ადგილობრივი მოსახლეობის სასმელი წყლით უზრუნველყოფა; რ) დაცვისა და ეკოტურიზმისათვის აუცილებელი ინფრასტრუქტურის შექმნა და სარგებლობა, მათ შორის: რ.ა) საპიკნიკე ფანჩატურის მოწყობა (სიგრძე – არანაკლებ 4 მ-ისა, სიგანე – არანაკლებ 3 მ-ისა და სიმაღლე – არანაკლებ 2,3 მ-ისა); რ.ბ) კოტეჯის/ტურისტული თავშესაფრების მოწყობა (სიგრძე – არანაკლებ 4 მ-ისა, სიგანე -არანაკლებ 3 მ-ისა, სიმაღლე – არანაკლებ 3 მ-ისა) და მათთან ერთად სამზარეულოს (ასეთის აუცილებლობის შემთხვევაში) მოწყობა (სიმაღლე – არანაკლებ 2,5 მ-ისა, სიგანე – არანაკლებ 3 მ-ისა და სიგრძე – არანაკლებ 5 მ-ისა); რ.გ) ვიზიტორთა ცენტრის მოწყობა (სიგრძე − არანაკლებ 15 მ-ისა, სიგანე − არანაკლებ 5 მ-ისა, სიმაღლე − არანაკლებ 3 მ-ისა); რ.დ) კაფეტერიის მოწყობა (სიგრძე − არანაკლებ 15 მ-ისა, სიგანე − არანაკლებ 6 მ-ისა, სიმაღლე −არანაკლებ 3,5 მ-ისა); რ.ე) საკონფერენციოს მოწყობა (სიგრძე − არანაკლებ 15 მ-ისა, სიგანე − არანაკლებ 7 მ-ისა, სიმაღლე −არანაკლებ 3 მ-ისა); რ.ვ) გამაჯანსაღებელი კომპლექსის მოწყობა (სიგრძე − არანაკლებ 15 მ-ისა, სიგანე − არანაკლებ 5 მ-ისა, სიმაღლე − არანაკლებ 3 მ-ისა); რ.ზ) საჯინიბოს მოწყობა (სიგრძე − არანაკლებ 10 მ-ისა, სიგანე − არანაკლებ 8 მ-ისა, სიმაღლე −არანაკლებ 6 მ-ისა); რ.თ) სველი წერტილების მოწყობა (სიგრძე – არანაკლებ 3 მ-ისა, სიგანე – არანაკლებ 3 მ-ისა, სიმაღლე- არანაკლებ 2,5 მ-ისა); რ.ი) დამხმარე ნაგებობის (სამზარეულო, დამხმარე ტექნიკური ნაგებობა, შენობა სამედიცინო პუნქტის, დაცვისა და თანამშრომლების განთავსებისათვის) მოწყობა (სიგრძე – არანაკლებ 5 მ-ისა, სიგანე – არანაკლებ 4 მ-ისა, სიმაღლე – არანაკლებ 3 მ-ისა); რ.კ) „რ.ა“ – „რ.ი“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული ინფრასტრუქტურის სიმაღლე არ უნდა აღემატებოდეს 10 მ-ს; ს) აქტიური დაცვის ღონისძიებების გატარება (დაცვის ინფრასტრუქტურის და სახანძრო პირსების მოწყობა, მავნებლებთან ბიოლოგიური მეთოდებით ბრძოლა); ტ) „თევზჭერისა და თევზის მარაგის დაცვის ტექნიკური რეგლამენტის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 31 დეკემბრის №423 დადგენილებით დამტკიცებული ტექნიკური რეგლამენტის მე-2 მუხლის 31 პუნქტით განსაზღვრული რეკრეაციული თევზჭერა, მოქმედი კანონმდებლობით დადგენილი წესით; უ) სახელმწიფო საზღვრის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მიზნით, სასაზღვრო ზონისა და ზოლის ფარგლებში სასაზღვრო-პოლიციური ღონისძიებების განხორციელება, საზღვრის დაცვის ტექნიკური საშუალებებისა და ინფრასტრუქტურული ობიექტების მშენებლობა/მოწყობა/განთავსება; ფ) საქართველოს კანონმდებლობით დაშვებული სხვა საქმიანობა. 3. „საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად, სასაზღვრო ზონასა და სასაზღვრო ზოლში ამ მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრული საქმიანობები ხორციელდება საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს შესაბამის უფლებამოსილ ორგანოებთან შეთანხმებით. თავი VI. მენეჯმენტის გეგმის პროგრამებიმუხლი 48. პატრულირების და კანონაღსრულების პროგრამაპატრულირების და კანონაღსრულების პროგრამის ძირითადი მიზანია უზრუნველყოს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიებისა და მისი ძირითადი ფასეულობების (მუხლი 34) დაცვა და საფრთხეების (მუხლი 35) პრევენცია საქართველოს კანონმდებლობის მიხედვით.
მუხლი 49. ბიომრავალფეროვნების ძირითადი ღირებულებების და საფრთხეების მონიტორინგიეს პროგრამა უზრუნველყოფს ყველაზე მნიშვნელოვანი ინფორმაციის არსებობას ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ბიომრავალფეროვნების ღირებულებების, კონსერვაციის სტატუსის ცვლილების, საფრთხეების ტენდენციებისა და მართვის ღონისძიებების ეფექტურობის შესახებ. აღნიშნული პროგრამის მთვარი მიზანია უზრუნველყოს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ძირითადი ბიომრავალფეროვნების და სხვა ღირებულებების და საფრთხეების რეგულარული მონიტორინგი და ხელი შეუწყოს რეგულარულად განახლებული ინფორმაციის ხელმისაწვდომობას.
მუხლი 50. ბუნებრივი რესურსების მდგრადი გამოყენების (მართვის) პროგრამალაგოდეხის დაცული ტერიტორიების მართვა მიზნად ისახავს ბიომრავალფეროვნების ყველა ძირითადი ღირებულების კონსერვაციას და, ამავდროულად, უზრუნველყოფს ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ბუნებრივი რესურსების მდგრად, სამართლიან და თანაბარ გამოყენებას ლაგოდეხის აღკვეთილში. ბუნებრივი რესურსების მდგრადი გამოყენების პროგრამა მიზნად ისახავს, დააკმაყოფილოს ადგილობრივი მოსახლეობის მოთხოვნები და, ამავდროულად, დაარეგულიროს საძოვრებისა და ტყის მართვის საკითხები.
მუხლი 51. ხანძრების, მავნებელი მწერების, სოკოების და დაავადებების მენეჯმენტის პროგრამააღნიშნული პროგრამა მიზნად ისახავს თავიდან აიცილოს და რეაგირება მოახდინოს ხანძრებით გამოწვეულ საფრთხეზე. ასევე, თავიდან აიცილოს, ან მართოს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ძირითადი ღირებულებებისათვის დაავადებებითა და მავნებლებით მიყენებული ზიანი.
მუხლი 52. ეკოტურიზმისა და ვიზიტორთა მენეჯმენტის პროგრამაეკოტურიზმის პროგრამა მიზნად ისახავს შექმნას და გააძლიეროს არსებული ეკოტურისტული პოტენციალი და შესაძლებლობები ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე, ეკოლოგიური მთლიანობისა და დაცული ტერიტორიების ღირებულებების ხელყოფის გარეშე.
მუხლი 53. გარემოსდაცვითი განათლების პროგრამაგარემოსდაცვითი განათლების პროგრამა მიზნად ისახავს, ხელი შეუწყოს ბუნებრივი რესურსებისა და ბიომრავალფეროვნების ღირებულებების დაცვას ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე საზოგადოების ცნობიერების გაზრდითა და ეკოსაგანმანათლებლო ღონისძიებების განხორციელების მეშვეობით, რომლებიც მიმართულია სხვადასხვა სამიზნე ჯგუფზე, როგორიცაა: ადგილობრივი მოსახლეობა, ფერმერები, ბიზნესი, დაცული ტერიტორიების ვიზიტორები, მესაზღვრეები, სკოლის მოსწავლეები, სტუდენტები და სხვა.
მუხლი 54. საზოგადოებასთან ურთიერთობის პროგრამასაზოგადოებასთან ურთიერთობის პროგრამა მიზნად ისახავს, გაზარდოს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ცნობადობა და საზოგადოების ცნობიერება დაცულ ტერიტორიებთან მიმართებით, ასევე, ხელი შეუწყოს დადებითი კომუნიკაციის განვითარებას სხვადასხვა დაინტერესებულ მხარესთან და საკუთრების განცდის ჩამოყალიბებას ადგილობრივ მოსახლეობაში.
მუხლი 55. ადმინისტრაციის შესაძლებლობების გაძლიერების პროგრამააღნიშნული პროგრამა მიზნად ისახავს შექმნას და გააძლიეროს ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის ინსტიტუციური საფუძვლები და შესაძლებლობები. პროგრამა, ძირითადად, მიმართულია საკმარისი ფინანსური რესურსების მოზიდვაზე, შესაბამისი ინფრასტრუქტურის განვითარებასა და ადმინისტრაციის თანამშრომლების შესაბამისი უნარ-ჩვევებისა და ცოდნის გაძლიერებაზე, რათა შესაძლებელ იქნას მენეჯმენტის გეგმის პროგრამების ეფექტიანი განხორციელება.
თავი VII. მენეჯმენტის გეგმის მონიტორინგიმუხლი 56. ინდიკატორები და მათი შერჩევის საფუძველიმენეჯმენტის გეგმის პროგრამის მიზნები, ქმედებები და მათთან შესაბამისობაში არსებული ინდიკატორები აღწერილია მენეჯმენტის გეგმის მე-6 თავში. მიზნების და ქმედებების ინდიკატორები შემუშავებულია მათი გაზომვადობის პრინციპით (კონკრეტული, გაზომვადი, რეალისტური, მიღწევადი და დროში დაკონკრეტებული) მუხლი 57. მენეჯმენტის გეგმის მიზნების და ქმედებების შესრულების პროგრესის მონიტორინგიმენეჯმენტის გეგმის მონიტორინგის მიზანია მართვის ადაპტიური მიდგომის დანერგვა და განხორციელება. მენეჯმენტის გეგმის მუდმივი მონიტორინგი და მისი ანალიზი საჭირო ცვლილებების განხორციელების და მათი ადაპტაციის შესაძლებლობას იძლევა. მუხლი 58. მენეჯმენტის გეგმის მიზნებისა და ქმედებების მონიტორინგის პროცედურები და ეტაპებილაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია მენეჯმენტის გეგმის მონიტორინგს ახორციელებს ეტაპობრივად: ა) ყოველწლიური მონიტორინგი: ყოველი წლის ბოლოსთვის ადმინისტრაცია მოამზადებს განხორციელებული ქმედებებისა და ღონისძიებების ანგარიშს მენეჯმენტის გეგმის მე-6 თავში განსაზღვრულ და დაგეგმილ ქმედებებსა და ღონისძიებებთან მიმართებით. აღნიშნული ანგარიში წარმოადგენს 3-წლიანი საოპერაციო გეგმის განხილვა-განახლების საფუძველს, რომელიც, თავის მხრივ, წლიური ბიუჯეტის განსაზღვრისა და წარდგენის საფუძველია; ბ) მენეჯმენტის ეფექტურობის 4-წლიანი ინტერვალით მონიტორინგი: მენეჯმენტის გეგმის განხორციელების მე-4 წლის ბოლოს ადმინისტრაცია განახორციელებს მენეჯმენტის გეგმის ეფექტურობის შეფასებას. ადმინისტრაცია შეძლებს, ზუსტად შეაფასოს მართვის ეფექტურობის პროგრესი და მიღებული გამოცდილების გათვალისწინებით მოახდინოს მენეჯმენტის გეგმის ქმედებების და ღონისძიებების ადაპტირება; გ) საბოლოო შეფასება: მენეჯმენტის გეგმის განხორციელების მე-9 წელს ადმინისტრაცია განახორციელებს მენეჯმენტის გეგმის დეტალურ შეფასებას. ადმინისტრაცია შესაბამისი ექსპერტიზის და შესაბამისი ორგანიზაციების ჩართულობით მოახდენს განახლებული სიტუაციური ანალიზის, მიზნებისა და ქმედებების განხილვას. განახლებული სიტუაციური ანალიზის, მიზნებისა და ქმედებების განხილვის შედეგები წარმოადგენს ახალი, მომდევნო 9-წლიანი მენეჯმენტის გეგმის შემუშავების საფუძველს. მუხლი 59. მენეჯმენტის გეგმის მიზნებისა და ქმედებების მონიტორინგის გეგმა
მუხლი 60. მენეჯმენტის გეგმის მონიტორინგის ღონისძიებებიადაპტური მენეჯმენტის მისაღწევად, ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია მენეჯმენტის მონიტორინგის პარალელურად ახორციელებს მენეჯმენტის გეგმის რეგულარულ რევიზიას, სამწლიან საოპერაციო გეგმებსა და ყოველწლიურ სამუშაო გეგმებში ქმედებების პრიორიტეტიზაციისა და განახლების გზით. საჭიროა თითოეული ინდიკატორის მონიტორინგი გრაფიკის მიხედვით (ყოველწლიურად, ან სხვა, როგორც წესი უფრო ხანგრძლივი დროის ინტერვალით) და ყველა ქმედების შეფასება. შედეგები გათვალისწინებული უნდა იყოს საოპერაციო და ყოველწლიური გეგმის ფორმულირებისას ისევე, როგორც მენეჯმენტის გეგმის გადამოწმებისას ცხრა წლის შემდეგ. მენეჯმენტის გეგმის მონიტორინგი და შეფასება წარმოადგენს სხვადასხვა ღონისძიებების (საშუალებების) კომბინაციას. ა) ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციისა და სააგენტოს მიერ მომზადებული სამწლიანი ოპერაციული და წლიური სამუშაო გეგმები განსაზღვრავენ თითოეულ ქმედებაში მისაღწევ შედეგებს. თითოეული საქმიანობის ქვეშ მიღწეული შედეგების მონიტორინგი ჩატარდება შესაბამისი ინდიკატორის ოქმის მიხედვით (წლიური, ან უფრო დიდი ინტერვალით). შედეგები შეჯამდება შეფასების ანგარიშში, რომელიც გამოყენებული იქნება მომავალი საოპერაციო გეგმის, ან წლიური სამუშაო გეგმის შემუშავებისა და განხორციელების დროს; ბ) საოპერაციო და წლიური სამუშაო გეგმები განსაზღვრავენ განხორციელების ვალდებულებებს და მის მონიტორინგს/დოკუმენტირებას. საოპერაციო და წლიური სამუშაო დაგეგმვისას ხდება მენეჯმენტის გეგმით გათვალისწინებული ქმედებების მოდიფიკაციებისთვის კონკრეტული რეკომენდაციების შემუშავება. ეს რეკომენდაციები დოკუმენტირებულია მომავალი წლიური სამოქმედო გეგმის შემუშავებამდე, რათა მომავალი წლის ყველა დაგეგმილი საქმიანობა ადაპტირებული იყოს გასული წლის გამოცდილების, ახალი გარემოებების, ან ახალი ინფორმაციის შესაბამისად. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაციის მთავარი მონიტორინგის სისტემა შეიძლება შეივსოს ზოგად შეფასებაზე დაფუძნებული მენეჯმენტის ეფექტურობის შეფასების ინსტრუმენტის – "მენეჯმენტის ეფექტურობის მონიტორინგის ინსტრუმენტი“ – გამოყენებით. აღნიშნული ინსტრუმენტი აქტიურად გამოიყენება მთელ მსოფლიოში, დაცული ტერიტორიების მართვის ეფექტურობის გაზრდაში მიღწეული პროგრესის მონიტორინგისათვის. ეს მექანიზმი საშუალებას იძლევა დროულად მოხდეს შესაბამისი ინფორმაციის შეგროვება და მიღწეული პროგრესის შეფასება. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადმინისტრაცია აღნიშნულ შეფასებას ჩაატარებს ყოველ 3 წელიწადში ერთხელ (საოპერაციო გეგმის შემუშავებამდე, ან მენეჯმენტის გეგმის რევიზიამდე). თავი VIII. დანართებიდანართი 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადგილმდებარეობა; დანართი 2. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადგილმდებარეობა რეგიონულ ჭრილში; დანართი 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების კატეგორიები; დანართი 4. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების საზღვრები და ტყით დაფარული ტერიტორიები; დანართი 5. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ნიადაგები; დანართი 6. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ჰიდროლოგიური ქსელი; დანართი 7. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე არსებული საძოვრები; დანართი 8. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე არსებული ბერნის კონვენციით დაცული ჰაბიტატები; დანართი 9. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ტურისტული ინფრასტრუქტურა; დანართი 10. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები ტრანსსასაზღვრო კონტექსტში; დანართი 11. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფლორის სახეობები; დანართი 12. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე გავრცელებული სოკოები; დანართი 13. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფაუნის სახეობები; დანართი14. საქართველოს წითელი ნუსხის სახეობები; დანართ 15. ენდემური სახეობები; დანართ 16. ბერნის კონვენციის მე-6 რეზოლუციის სახეობები.
დანართი 1. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადგილმდებარეობა
დანართი 2. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ადგილმდებარეობა რეგიონულ ჭრილში
დანართი 3. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების კატეგორიები
დანართი 4. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების საზღვრები და ტყით დაფარული ტერიტორიები დანართი 5. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ნიადაგები
დანართი 6. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ჰიდროლოგიური ქსელი
დანართი 7. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე არსებული საძოვრები დანართი 8. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე არსებული ბერნის კონვენციით დაცული ჰაბიტატები დანართი 9. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ტურისტული ინფრასტრუქტურა
დანართი 10. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიები ტრანსსასაზღვრო კონტექსტში
დანართი 11. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფლორის სახეობები
დანართი 12. ლაგოდეხის დაცულ ტერიტორიებზე გავრცელებული სოკოები
დანართი 13. ლაგოდეხის დაცული ტერიტორიების ფაუნის სახეობები ა) ძუძუმწოვრები
ბ) ფრინველები
განმარტებანი ფრინველების ცხრილისთვის გ) ქვეწარმავლები
დ) ამფიბიები ე) თევზები
ვ) უხერხემლო ცხოველები 1. რიგი – Blattodea ტარაკნები ოჯახი – Ectobiidae გვარი Ectobius Stephens, 1835
გვარი Phyllodromica Fieber, 1853
2. რიგი Collembola კუდფეხიანები ოჯახი Tomoceridae გვარი Tomocerina Yosii, 1955
3. რიგი – Coleoptera ხეშეშფრთიანები (ხოჭოები) ოჯახი Elateridae Linnaeus გვარი Agrypnus (Eschscholtz, 1829)
გვარი Lacon Laporte, 1838
გვარი Stenagostus Thomson, 1859
გვარი Athous Eschscholtz, 1829
გვარი Denticollis Piller &Mitterpacher, 1783
გვარი Selatosimus Stephens,1830
გვარი Ampedus Dejean, 1833
გვარი Melanotus Eschscholtz, 1829
გვარი Agriotes Eschscholtz, 1830
გვარი Adrastus Eschscholtz, 1829
ოჯახი – Alexiidae გვარი Sphaerosoma Samouelle, 1819
ოჯახი – Alleculidae გვარი Isomira Mulsant, 1856
ოჯახი – Apionidae გვარი Oxystoma Dumeril, 1805
გვარი Protapion Schilsky, 1908
ოჯახი – Bostrychidae გვარი Scobicia Lesne, 1901
ოჯახი – Brentidae გვარი Eutrichapion Reitter, 1916
გვარი Rhopalapion Schilsky, 1906
ოჯახი – Carabidae გვარი Lionychus Wissman, 1846
გვარი Notiophilus Dumeril, 1806
ოჯახი – Carabidae გვარი Cicindela Linnaeus, 1758
გვარი Leistus Frölich, 1799
გვარი Nebria Latreille, 1825
გვარი Notiophilus Duméril,1806
გვარი Calosoma Weber, 1801
გვარი Carabus Linnaeus, 1758
გვარი Scarites Fabricius, 1775
გვარი Perileptus Schaum,1860
გვარი Epaphus Stephens 1827
გვარი Elaphropus Motschulsky, 1839
გვარი Bembidion Latreille, 1802
გვარი Morion Latreille, 1810
გვარი Pterostichus Bonelli, 1810
გვარი Calathus Bonelli, 1810
გვარი Platyderus Stephens,1827
გვარი Amara Bonelli, 1810
გვარი Curtonotus Stephens, 1828
გვარი Zabrus Clairville, 1806
გვარი Diachromus Erichson, 1837
გვარი Parophonus Ganglbauer, 1891
გვარი Harpalus Latreille, 1802
გვარი Callistus Bonelli, 1809
გვარი Chlaenius Bonelli, 1810
გვარი Lebia Latreille, 1802
გვარი Brachinus Weber,1801
ოჯახი – Cerambycidae გვარი Aegosoma Audinet-Serville, 1832
გვარი Agapanthia Serville, 1835
გვარი Anaesthetis Dejean, 1835
გვარი Aromia Serville, 1833
გვარი Callidium Fabricius, 1775
გვარი Cerambyx Linnaeus, 1758
გვარი Clytus Laicharting, 1784
გვარი Dorcadion Dalman, 1817
გვარი Ergates Serville, 1832
გვარი Grammoptera Serville, 1835
გვარი Hylotrupes Audinet-Serville, 1834
გვარი Leptura Linnaeus, 1758
გვარი Mesosa Latreille, 1829
გვარი Monochamus Dejean, 1821
გვარი Paraclytus Bates, 1884
გვარი Phymatodes Mulsant, 1839
გვარი Phytoecia Dejean, 1835
გვარი Pseudovadonia Lobanov, Danilevsky & Murzin, 1981
გვარი Plagionotus Mulsant, 1842
გვარი Pogonocherus Dejean, 1821
გვარი Prionus Geoffroy, 1762
გვარი Rhaesus Motschulsky, 1875
გვარი Rosalia Audinet-Serville, 1833
გვარი Semanotus Mulsant, 1839
გვარი Seperda Fabricius, 1775
გვარი Strangalia Serville, 1835
გვარი Stenurella Villiers, 1974
გვარი Stromatium Serville, 1834
გვარი Trichoferus Wollaston, 1854
გვარი Xylotrechus Chevrolat, 1860
ოჯახი – Cetoniidae გვარი Osmoderma Le Peletier & Serville, 1828
გვარი Protaetia Burmeister, 1842
ოჯახი – Chrysomelidae გვარი Acalymma Barber, 1947
გვარი Agelastica Dejean, 1836
გვარი Agelastica Dejean, 1836
გვარი Altica Muller, 1764
გვარი Cassida Linnaeus, 1758
გვარი Chaetocnema Stephens, 1831
გვარი Donacia Fabricius, 1775
გვარი Gastrophysa Chevrolat, 1836
გვარი Phaedon Dahl, 1823
გვარი Cryptocephalus Geoffroy, 1762
გვარი Cassida Linnaeus, 1758
გვარი Hypocassida Weise, 1893
გვარი Cassida Linnaeus, 1758 გვარი Agelastica Dejean, 1836
გვარი Altica Müller, 1764
გვარი Aphthona Chevrolat, 1842
გვარი Batophila Foudras, 1860
გვარი Chaetocnema Stephens, 1831
გვარი Chrysolina Motschulsky, 1860
გვარი Donacia Fabricius, 1775
გვარი Epitrix Foudras 1860
გვარი Galeruca Geoffroy, 1762
გვარი Longitarsus Berthold, 1827
გვარი Mniophila Stephens, 1831
გვარი Macrocoma Chapuis, 1874
გვარი Phyllotreta Chevrolat, 1837
გვარი Psylliodes Berthold, 1827
ოჯახი – Coccinellidae გვარი Bulaea Mulsant, 1850
გვარი Calvia Mulsant, 1846
გვარი Chilocorus Leach, 1815
გვარი Coccinella Linnaeus, 1758
გვარი Exochomus Redtenbacher, 1843
გვარი Halyzia Mulsant, 1846
გვარი Harmonia Mulsant, 1850
გვარი Hyperaspis Chevrilat, 1836
გვარი Platynaspis Redtenbacher, 1843
გვარი Propylea Mulsant, 1846
გვარი Psyllobora Chevrolat, 1836
გვარი Scymnus Kugelann, 1794
გვარი Semiadalia Crotch. 1874
გვარი Vibidia Mulsant, 1846
ოჯახი – Coccinellidae გვარი Vibidia Mulsant, 1846
ოჯახი – Curculionidae გვარი Aparopion Hampe, 1861
გვარი Cionus Clairville, 1798
გვარი Cryptocephalus O.F. Muller, 1764
გვარი Crypturgus Erichson, 1836
გვარი Curculio Linnaeus, 1758
გვარი Hylurgus Latreille, 1807
გვარი Hypera Germar, 1817
გვარი Kissophagus Chapuis, 1869
გვარი Larinus Dejean, 1821
გვარი Lixus Fabricius, 1801
გვარი Miarus Schonherr, 1826
გვარი Orthotomicus Ferrari, 1867
გვარი Otiorrhynchus Gemminger & Harold, 1871
გვარი Pholicodes Schoenherr, 1826
გვარი Phyllobius Germar, 1824
გვარი Phyllobius Germar, 1824
გვარი Plinthus Germar, 1817
გვარი Pteleobius Bedel, 1888
გვარი Rhynchaenus Clairville & Schellenberg, 1798
გვარი Sciaphilus Schénherr, 1823
გვარი Scolytus Geoffroy, 1762
გვარი Trachodes Germar, 1824
გვარი Xyleborus Eichhoff, 1864
გვარი Zacladus Reitter, 1913
Fmaily – Dryophthoridae გვარი Sitophilus Schoenherr, 1838
ოჯახი Dryopidae გვარი Helichus Erichson, 1847
გვარი Dryops Olivier, 1791
გვარი Esolus Mulsant & Rey, 1872
გვარი Lathelmis Zaitzev, 1908
გვარი Grouvellinus Champion, 1923
ოჯახი – Dytiscidae გვარი Agabus Leach, 1817
გვარი Hydroporus Clairville, 1806
გვარი Platambus Thomson, 1859
ოჯახი – Dytiscidae გვარი Hydroporus Clairville, 1806
გვარი Platambus Thomson, 1859
გვარი Agabus Leach, 1817
გვარი Ilybius Erichson, 1832
ოჯახი – Elmidae E. lmis Latreille, 1802
გვარი Esolus Mulsant & Rey, 1872
გვარი Grouvellinus Champion, 1923
გვარი Limnius Illiger, 1802
ოჯახი – Erotylidae გვარი Tritoma Fabricius, 1775
ოჯახი – Gurinidae გვარი Gyrinus O. F. Muller, 1764
ოჯახი – Haliplidae გვარი Haliplus Latreille, 1802
ოჯახი – Hydrophilidae გვარი Helophorus Fabricius, 1775
გვარი Hydraena Kugelann, 1794
გვარი Laccobius Erichson, 1837
გვარი Megasternum Mulsant, 1844
ოჯახი – Lucanidae გვარი Dorcus Macleay, 1819
გვარი Lucanus Scopoli, 1763
ოჯახი – Melolontidae გვარი Maladera Mulsant & Rey, 1871
გვარი Melolontha Fabricius, 1775
გვარი Omaloplia Schonherr, 1817
გვარი Polyphylla Harris, 1842
გვარი Serica MacLeay, 1819
Fmaily – Melolonthidae გვარი Melolontha Fabricius, 1775
გვარი Polyphylla Harris, 1842
ოჯახი – Phalacridae გვარი Phalacrus Paykull, 1800
ოჯახი – Pselaphidae გვარი Bryaxis Kugelann, 1794
გვარი Bythinus Leach, 1817
გვარი Pselaphaulax Reitter, 1909
გვარი Tribatus Motschulsky, 1851
გვარი Trimium Aube, 1833
ოჯახი – Ptiliidae გვარი Acrotrichis Motschoulsky, 1848
ოჯახი - Scarabaeidae გვარი Copris Geoffroy, 1762
გვარი Trox Fabricius, 1775
გვარი Geotrupes Latreille, 1796
გვარი Trypocopris Motschulsky, 1859
გვარი Ochodaeus Dejean, 1821
გვარი Aphodius Illiger, 1798
ოჯახი – Scydmaenidae გვარი Stenichnus Thomson, 1859
გვარი Neuraphes Thomson, 1859
ოჯახი – Silphidae გვარი Colenis Erichson, 1842
გვარი Nemadus C.G.Thomson, 1867
გვარი Nicrophorus Fabricius, 1775
ოჯახი – Staphylinidae გვარი Aleochara Gravenhorst, 1802
გვარი Cordalia Jacobs, 1925
გვარი Medon Stephens, 1833
გვარი Olophrum Erichson, 1839
გვარი Oxytelus Gravenhorst, 1802
გვარი Philonthus Stephens, 1829
გვარი Quedius Stephens, 1829
გვარი Stenus Latreille, 1797
გვარი Tachyporus Gravenhorst, 1802
გვარი Xantholinus Dejean, 1821
გვარი Megarthrus Stephens, 1829
გვარი Acrolocha Thomson, 1858
გვარი Anthophagus Gravenhorst, 1802
გვარი Eusphalerum Kraatz, 1857
გვარი Anotylus Thomson, 1859
Subოჯახი Tachyporinae გვარი Lordithon Thomson, 1859
გვარი Tachinus Gravenhorst, 1802
გვარი Tachyporus Gravenhorst, 1802
Subოჯახი Staphylininae გვარი Atrecus Jacquelin du Val, 1856
გვარი Bisnius Stephens, 1829
გვარი Dinothenarus Thomson, 1858
გვარი Gyrohypnus Leach, 1819
გვარი Gabrius Stephens, 1829
გვარი Ontholestes Ganglbauer, 1895
გვარი Platydracus Thomson, 1858
ოჯახი – Tenebrionidae გვარი Odocnemis Allard, 1876
გვარი Caluptopsis Solier 1835
გვარი Gonocephalum Solier 1834
გვარი Leichenum Dejean, 1834
გვარი Diaclina Jacquelin du Val, 1861
გვარი Corticeus Piller & Mitterpacher, 1783
გვარი Tenebrio Linnaeus 1758
გვარი Bolitophacus Illiger, 1798
გვარი Neomida Dahl, 1823
გვარი Scaphidema Redtenbacher, 1848
გვარი Platydema Laporte de Castelnau & Brullé, 1831
გვარი Metaclisa Jacquelin du Val, 1861
გვარი Alphitophagus Stephens 1832
გვარი Uloma Dejean, 1821
გვარი Cryphaeus Klug, 1833
გვარი Laena Latreille, 1829
გვარი Hedyphanes Fischer von Waldheim 1822
გვარი Nalassus Mulsant, 1854
გვარი Hydroporus Clairville, 1806
გვარი Platambus Thomson, 1859
4. რიგი – Dermatoptera წყალფრთიანები ოჯახი -Forficulidae გვარი Forficula Linnaeus, 1758
5. რიგი – Diptera ორფრთიანები ანუ ბუზები ოჯახი – Tipulidae გვარი Nephrotoma Meigen, 1803
გვარი Tipula Linnaes, 1758
ოჯახი- Culicidaea გვარი Anopheles Meigen, 1818
გვარი Culex Linnaeus, 1758
ოჯახი- Psychodidae გვარი Phlebotomus Rondani et berte, 1840
ოჯახი- Syphridae გვარი Paragus Latreille, 1804
გვარი Melanostoma Schiner, 1860
გვარი Scaeva Fabricius, 1805
გვარი Syrphus Fabricius, 1775
გვარი Sphaerophoria Le Peletier et Serville, 1828
გვარი Cheilosia Meigen, 1822
გვარი Callicera Panzer, 1809
გვარი Eristalis Latreille, 1804
გვარი Merodon Meigen, 1803
გვარი Eumerus Meigen, 1822
გვარი Xylota (Meigen, 1822)
გვარი Eristalinus Rondani, 1845
ოჯახი Sarcophagidae გვარი Sarcophaga Meigen, 1826
გვარი Sarcophila Rondani, 1856
ოჯახი Calliphoridae გვარი Bellardia Robineau-Desvoidy, 1830
გვარი Phormia Robineau-Desvoidy, 1830
6. რიგი – Hemiptera ნახევრადხეშეშფრთიანები ოჯახი – Cicadidae გვარი Agalmatium Emeljanov, 1971
გვარი Amplicephalus De Long, 1926
გვარი Anaceratagallia Zachvatkin, 1946
გვარი Aphrodes Curtis, 1833
გვარი Aphrophora Germar, 1821
გვარი Asiraca Latreille, 1796
გვარი Cercopis Fabricius, 1775
გვარი Chiasmus Mulsant & Rey, 1855
გვარი Cicada Linnaeus, 1758
გვარი Cicadella Latreille, 1817
გვარი Cicadetta Kolenati, 1857
გვარი Cixius Latreille, 1804
გვარი Deltocephalus Burmeister, 1838
გვარი Dictyophara Germar, 1833
გვარი Dictyophora Germar, 1833
გვარი Diplocolenus Ribaut, 1946
გვარი Doratura Sahlberg, 1871
გვარი Eucanthus Westwood, 1848
გვარი Eupelix Germar, 1821
გვარი Fieberiella Signoret, 1880
გვარი Hyalesthes Signoret, 1865
გვარი Ledra Fabricius, 1803
გვარი Lepyronia Amyot & Serville, 1843
გვარი Lepyroniella Melichar, 1913
გვარი Neophilaenus Haupt, 1935
გვარი Oliarus Stal, 1862
გვარი Philaenus Stal, 1864
გვარი Tibicen Latreille, 1825
ოჯახი – Acanthosomatidae გვარი Acanthosoma Curtis, 1824
გვარი Elasmostethus Fieber, 1860
გვარი Elasmucha Stål, 1864
ოჯახი – Alydidae გვარი Alydus Fabricus, 1803
გვარი Camptopus Amyot, 1843
ოჯახი – Anthocoridae გვარი Anthocoris Fallen, 1814
გვარი Orius Wolff, 1811
ოჯახი – Aphididae გვარი Macrosiphum Passerini, 1860
გვარი Aphis Linnaeus, 1758
გვარი Chromaphis Walker, 1870
გვარი Dysaphis Borner, 1931
გვარი Eucallipterus Schouteden, 1906
გვარი Myzocallis Passerini, 1860
გვარი Panaphis Kirkaldy, 1904
გვარი Acyrthosiphon cyporissiae propinquum Mordvilko, 1914
გვარი Brachycaudus van der Goot, 1913
გვარი Tinocallis Matsumura, 1919
გვარი Tuberculatus Mordvilko, 1894
გვარი Pterocallis Passerini, 1860
ოჯახი – Aradidae გვარი Aneurus Kurtis, 1825
გვარი Aradus Fabricius, 1803
ოჯახი – Berytidae გვარი Neides Latreille, 1802
ოჯახი – Coccidae გვარი Coccus Linnaeus, 1758
გვარი Pulvinaria Targioni Tozzetti, 1866
ოჯახი – Coreidae გვარი Anoplocerus Kiritshenko, 1926
გვარი Bathysolen Fieber, 1860
გვარი Centrocoris Kolenati, 1845
გვარი Ceraleptus Costa, 1847
გვარი Coreus Fabricius, 1794
გვარი Coriomeris Westwood, 1842
ოჯახი – Cydnidae გვარი Canthophorus Mulsant & Rey, 1866
გვარი Microporus Uhler, 1876
გვარი Sehirus Amyot and Serville, 1843
გვარი Tritomegas Amyot & Serville, 1843
ოჯახი – Diaspididae გვარი Aulacaspis Cockerell, 1893
გვარი Diaspidiotus Berlese, 1896
გვარი Epidiaspis Cockerell, 1899
გვარი Kuwanaspis MacGillivray, 1921
გვარი Lepidosaphes Shimer, 1898
გვარი Parlatoria Targioni Tozzetti, 1868
ოჯახი Acanthococcidae გვარი Acanthococcus Signoret, 1875
ოჯახი Coccidae გვარი Coccus Linnaeus, 1758
გვარი Rhodococcus Borchsenius, 1953
ოჯახი Criptococcidae გვარი Cryptococcus Douglas, 1890
ოჯახი Diaspididae გვარი Chionaspis Signoret, 1869
გვარი Diaspidiotus Berlese, 1896
გვარი Epidiaspis Cockerell, 1899
გვარი Lepidosaphes Shimer, 1898
გვარი Parlatoria Targioni Tozzetti, 1868
გვარი Salicola Lindinger, 1905
გვარი Unaspis McGillivray, 1921
ოჯახი – Pseudococcidae გვარი Peliococcus Borchsenius, 1948
გვარი Phenacoccus Cockerell, 1893
ოჯახი – Eriococcidae გვარი Cryptococcus Douglas, 1890
გვარი Gonocerus Berthold, 1827
გვარი Syromastus Berthold, 1827
ოჯახი – Heterogasteridae გვარი Heterogaster Schilling, 1829
გვარი Platyplax Fieber, 1860
ოჯახი – Lygaeidae გვარი Geocoris Fallén, 1814
გვარი Kleidocerys Stephens, 1829
გვარი Lygaeosoma Spinola 1837
გვარი Nysius Dallas, 1852
გვარი Ortholomus Stål, 1872
გვარი Spilostethus Stål, 1868
გვარი Tropidothorax Bergroth, 1894
ოჯახი – Miridae გვარი Adelphocoris Reuter, 1896
გვარი Adelphocoris Reuter, 1896
გვარი Campyloneura Fieber, 1858
გვარი Capsodes Dahlbom, 1851
გვარი Charagochilus Fieber, 1858
გვარი Dicyphus Fieber, 1858
გვარი Liocoris Fieber, 1858
გვარი Lygus Hahn, 1833
გვარი Mecomma Fieber, 1858
გვარი Megacoelum Fieber, 1858
გვარი Monalocoris Distant, 1884
გვარი Odontoplatys Fieber, 1858
გვარი Orthops Fieber, 1858
გვარი Phytocoris Fallen, 1814
გვარი Stenodema Laporte, 1833
გვარი Trigonotylus Fieber, 1858
ოჯახი – Nabidae გვარი Reduviolus Kirby, 1837
გვარი Himacerus wolff, 1811
გვარი Nabis Latreille, 1802
ოჯახი – Pentatomidae გვარი Acrosternum Fieber, 1860
გვარი Aelia Fabricius, 1803
გვარი Ancyrosoma Amyot & Serville, 1843
გვარი Brachynema Mulsant & Rey, 1852
გვარი Carpocoris Kolenati, 1846
გვარი Derula Mulsant & Rey, 1856
გვარი Dolycoris Mulsant & Rey, 1866
გვარი Dolycoris Mulsant & Rey, 1866
გვარი Eurydema Laporte, 1833
გვარი Eysarcoris Hahn, 1834
გვარი Graphosoma Laporte, 1833
გვარი Mustha Amyot & Serville, 1843
გვარი Neottiglossa Kirby, 1837
გვარი Nezara Amyot & Serville, 1843
გვარი Palomena Mulsant & Rey, 1866
გვარი Pentatoma Olivier, 1789
გვარი Peribalus Mulsant & Rey, 1866
გვარი Piezodorus Fieber, 1860
გვარი Pinthaeus Stål, 1868
გვარი Rhaphigaster Laporte, 1833
გვარი Sciocoris Fallen, 1829
გვარი Stagonomus Gorski, 1852
გვარი Zicrona Amyot & Serville, 1843
ოჯახი – Plataspidae გვარი Coptosoma Laporte, 1832
გვარი Odontotarsus Laporte, 1833
ოჯახი – Pyrrocoridae გვარი Pyrrhocoris Fallén, 1814
ოჯახი – Reduviidae გვარი Callistodema Reuter, 1890
გვარი Metapterus A. Costa, 1862
გვარი Nagusta Stål, 1859
გვარი Peirates Serville, 1831
გვარი Reduvius Fabricius, 1775
გვარი Rhynocoris Hahn, 1834
ოჯახი – Rhyparochromidae გვარი Acompus Fieber, 1860
გვარი Beosus Amyot & Serville, 1843
გვარი Drymus Fieber, 1860
გვარი Emblethis Fieber, 1860
გვარი Eremocoris Fieber, 1860
გვარი Graptopeltus Stal, 1872
გვარი Megalonotus Fieber, 1861
გვარი Paromius Fieber, 1861
გვარი Raglius Stal, 1872
გვარი Rhyparochromus Hahn, 1826
გვარი Scolopostethus Fieber, 1860
გვარი Tropistethus Fieber, 1860
ოჯახი - Rophalidae გვარი Agraphopus Stål, 1872
გვარი Brachycarenus Fieber, 1860
გვარი Corizus Fallen, 1814
გვარი Liorhyssus Stål, 1870
გვარი Rhopalus Schilling, 1827
გვარი Stictopleurus Stål, 1872
ოჯახი – Scutelleridae გვარი Eurygaster Laporte, 1833
გვარი Odontoscelis Laporte, 1833
ოჯახი – Stenocephalidae გვარი Dicranocephalus Hahn, 1826
ოჯახი – Tingidae გვარი Acalypta Westwood, 1840
გვარი Dictyla Stal, 1874
7. რიგი – Hymenoptera სიფრიფანაფრთიანები ოჯახი – Aphelinidae გვარი Cenrtodora Förster, 1878
გვარი Aphelinus Dalman, 1820
ოჯახი – Tenthredinidae გვარი Aglaostigma Kirby, 1882
გვარი Athalia Leach, 1817
გვარი Cladius Illiger, 1807
გვარი Hoplocampa Hartig, 1837
გვარი Sciapteryx Stephens, 1835
გვარი Tenthredo Linnaeus, 1758
გვარი Tenthredopsis A. Costa, 1859
გვარი Dolerus Jurine, 1807
გვარი Caliroa A. Costa, 1859
ოჯახი – Siricidae გვარი Tremex Jurine, 1807
ოჯახი – Pamphiliidae გვარი Neurotoma Konow, 1897.
ოჯახი Vespidae გვარი Dolichovespula Rohwer, 1916
გვარი Vespula Thomson, 1869
ოჯახი – Colletidae გვარი Colletes Latreille, 1802
გვარი Hylaeus Fabricius, 1793
ოჯახი – Andrenidae გვარი Andrena Fabicius, 1775
ოჯახი – Halictidae გვარი Rophites Spinola, 1808
გვარი Halictus Latreille, 1804
გვარი Lasioglossum Curtis, 1833
ოჯახი – Melittidae გვარი Macropis Panzer, 1809
ოჯახი – Megachilidae გვარი Chelostoma Latreille, 1809
გვარი Heriades Spinola, 1808
გვარი Osmia Panzer, 1806
გვარი Stelis Panzer, 1806
გვარი Megachile Latreille, 1802
ოჯახი Apidae გვარი Xylocopa Latreille, 1802
გვარი Ceratina Latreille, 1802
გვარი – Epeolus Latreille, 1802
გვარი Amegilla Friese, 1897
გვარი Habropoda Smith, 1854
გვარი Thyreus Panzer, 1806
გვარი Bombus Latreille, 1802
ოჯახი – Heloridae გვარი Helorus Latreille, 1802
ოჯახი – Evaniidae გვარი Brachygaster Leach, 18153
ოჯახი – Gasteruptiidae გვარი Gasteruption Latreille, 1796
ოჯახი – Bethylidae გვარი Bethylus Latreille, 1802
გვარი Epyris Westwood, 1874
გვარი Laelius Ashmead, 1893
გვარი Pseudisobrachium Kieffer, 1904
ოჯახი – Chrysididae გვარი Chrysis Linnaeus, 1767
გვარი Cleptes Latreille, 1802
გვარი Pseudomalus Ashmead, 1902
გვარი Trichrysis Lichteinstein, 1876
ოჯახი – Chrysididae გვარი Chrysis Linnaeus, 1761
გვარი Cleptes Latreille, 1802
გვარი Elampus Spinola, 1806
გვარი Hedychridium Abeille de Perrin, 1878
გვარი Holopyga Dahlbom, 1845
გვარი Omalus Panzer, 1801
ოჯახი – Pompilidae გვარი Agenioideus Ashmead, 1902
გვარი Anoplius Dufour, 1834
გვარი Arachnospila Kincaid, 1900
გვარი Auplopus Spinola, 1841
გვარი Caliadurgus Pate, 1946
გვარი Ceropales Latreille, 1796
გვარი Cryptocheilus Panzer, 1806
გვარი Deuteragenia Sustera, 1912
გვარი Dicyrtomellus Gussakovskij, 1935
გვარი Episyron Schiødte, 1837
გვარი Poecilagenia Haupt, 1927
გვარი Priocnemis Schiødte, 1837
გვარი Aporinellus Banks, 1911
ოჯახი – Ampulicidae გვარი Dolichurus Latreille, 1809
ოჯახი – Bembicidae გვარი Argogorytes Ashmead, 1899
გვარი Bembecinus A.Costa, 1859
გვარი Gorytes Lateille, 1804
გვარი Nysson Latreille, 1802
გვარი Alysson Panzer, 1806
ოჯახი – Crabronidae გვარი Crossocerus Le Peletier-de-Saint-Fargeau & Brullé, 1835
გვარი Ectemnius Dahlbom, 1845
გვარი Entomognathus Dahlbom, 1844
გვარი Miscophus Jurine, 1807
გვარი Nitela Latreille, 1809
გვარი Rhopalum Stephens, 1829
გვარი Trypoxylon Latreille, 1796
გვარი Oxybelus Latreille, 1796
გვარი Parapiagetia Kohl, 1897
გვარი Tachysphex Kohl, 1883
გვარი Tachytes Panzer, 1806
ოჯახი – Pemphredonidae გვარი Passaloecus Shuckard, 1837
გვარი Pemphredon Latreille, 1796
გვარი Spilomena Shuckard, 1838
გვარი Stigmus Panzer, 1804
ოჯახი – Psenidae გვარი Psenulus Kohl, 1897
გვარი Mimesa Shuckard, 1937
გვარი Pseneo Malloch, 1933
ოჯახი – Sphecidae გვარი Sceliphron Klug, 1801
ოჯახი Ichneumonidae გვარი Agrypon Förster, 1860
გვარი Therion Curtis, 1829
გვარი Apophua Morley, 1913
გვარი Glypta Gravenhorst, 1829
გვარი Lissonota Gravenhorst, 1829
გვარი Campoletis Förster, 1869
გვარი Campoplex Gravenhorst, 1829
გვარი Casinaria Holmgren, 1859
გვარი Clypeoplex Horstmann, 1987
გვარი Cymodusa Holmgren, 1859
გვარი Diadegma Förster, 1869
გვარი Dusona Cameron, 1901
გვარი Echthonomas Förster, 1869
გვარი Eriborus Förster, 1869
გვარი Hyposoter Förster, 1869
გვარი Nemeritis Holmgren, 1860
გვარი Olesicampe Förster, 1869
გვარი Phobocampe Förster, 1869
გვარი Scirtetes Hartig, 1838
გვარი Sinophorus Förster, 1869
გვარი Transema Förster, 1869
Tribus Cryptini გვარი Agrothereutes Förster, 1850
გვარი Buathra Cameron, 1903
გვარი Cryptus Fabricius, 1804
გვარი Enclisis Townes, 1970
გვარი Gambrus Förster, 1869
გვარი Idiolispa Förster, 1869
გვარი Ischnus Gravenhorst, 1829
გვარი Listrognathus Tschek, 1871
გვარი Mesostenus Gravenhorst, 1829
გვარი Myrmeleonostenus Uchida, 1936
გვარი Nematopodius Gravenhorst, 1829
გვარი Sphecophaga Westwood, 1840
გვარი Trychosis Förster, 1869
გვარი Xylophrurus Förster, 1869
გვარი Aptesis Förster, 1850
გვარი Cubocephalus Ratzeburg, 1848
გვარი Giraudia Förster, 1869
გვარი Echthrus Gravenhorst, 1829
გვარი Polytribax Förster, 1869
გვარი Schenkia Förster, 1869
გვარი Bathythrix Förster, 1869
გვარი Dichrogaster Doumerc, 1855
გვარი Endasys Förster, 1869
გვარი Lochetica Kriechbaumer, 1892
გვარი Mesoleptus Gravenhorst, 1829
გვარი Orthizema Förster, 1869
გვარი Phygadeuon Gravenhorst, 1829
გვარი Rhembobius Förster, 1869
გვარი Glyptorhaestus Thomson, 1894
გვარი Lethades Davis, 1897
გვარი Pion Schiodte, 1839
გვარი Rhaestus Thomson, 1883
გვარი Rhorus Förster, 1869
გვარი Sympherta Förster, 1869
გვარი Trematopygus Holmgren, 1857
გვარი Absyrtus Holmgren, 1859
გვარი Lathrolestes Förster, 1869
გვარი Perilissus Förster, 1855
გვარი Scolobates Gravenhorst, 1829
გვარი Alexeter Förster, 1869
გვარი Anisotacrus Schmiedeknecht, 1913
გვარი Anoncus Townes, 1970
გვარი Campodorus Förster, 1869
გვარი Lagarotis Förster, 1869
გვარი Mesoleius Holmgren, 1856
გვარი Otlophorus Förster, 1869
გვარი Perispuda Förster, 1869
გვარი Saotis Förster, 1869
გვარი Scopesis Förster, 1869
გვარი Euryproctus Holmgren, 1857
გვარი Hadrodactylus Förster, 1869
გვარი Mesoleptidea Viereck, 1912
გვარი Cylloceria Schiodte, 1838
გვარი Hyperacmus Holmgren, 1858
გვარი Diacritus Förster, 1869
გვარი Diplazon Nees, 1819
გვარი Enizemum Förster, 1869
გვარი Homotropus Förster, 1869
გვარი Sussaba Cameron, 1909
გვარი Syrphoctonus Förster, 1869
გვარი Syrphophilus Dasch, 1964
გვარი Tymmophorus Schmiedeknecht, 1913
გვარი Woldstedtius Carlson, 1979
გვარი Xestopelta Dasch, 1964
გვარი Euceros Gravenhorst, 1829
გვარი Hybrizon Fallen, 1813
გვარი Baeosemus Förster, 1869
გვარი Colpognathus Wesmael, 1845
D. iadromus Wesmael, 1845
გვარი Dicaelotus Wesmael, 1845
გვარი Dirophanes Förster, 1869
გვარი Herpestomus Wesmael, 1845
გვარი Heterischnus Wesmael, 1859
გვარი Mevesia Holmgren, 1890
გვარი Oiorhinus Wesmael, 1845
გვარი Oronotus Wesmael, 1845
გვარი Stenodontus Berthoumieu, 1897
გვარი Tycherus Förster, 1869
გვარი Heresiarches Wesmael, 1859
გვარი Lymantrichneumon Heinrich, 1968
გვარი Cyclolabus Heinrich, 1936
გვარი Dentilabus Heinrich, 1974
გვარი Linycus Cameron, 1903
გვარი Notoplatylabus Heinrich, 1936
გვარი Platylabus Wesmael, 1845
enus Baranisobas Heinrich, 1972
გვარი Barichneumon Thomson, 1893
გვარი Chasmias Ashmead, 1900
გვარი Cratichneumon Thomson, 1893
გვარი Crypteffigies Heinrich, 1961
გვარი Diphyus Kriechbaumer, 1890
გვარი Homotherus Förster, 1869
გვარი Hoplismenus Gravenhorst, 1829
გვარი Ichneumon Linnaeus, 1758
გვარი Melanichneumon Thomson, 1893
გვარი Neischnus Heinrich, 1952
გვარი Patrocloides Heinrich, 1961
გვარი Platylabops Heinrich, 1950
გვარი Stenaoplus Heinrich, 1938
გვარი Stenichneumon Thomson, 1893
გვარი Stenobarichneumon Heinrich, 1961
გვარი Virgichneumon Heinrich, 1977
გვარი Vulgichneumon Heinrich, 1961
გვარი Pseudoplatylabus Smits van burgst, 1920
გვარი Lycorina Holmgren, 1859
გვარი Astiphromma Förster, 1869
გვარი Mesochorus Gravenhorst, 1829
გვარი Exochus Gravenhorst, 1829
გვარი Metopius Panzer, 1806
გვარი Triclistus Förster, 1869
გვარი Ophion Gravenhorst, 1798
Subოჯახი Oxytorinae გვარი Oxytorus Förster, 1869
გვარი Clistopyga Gravenhorst, 1829
გვარი Dolichomitus Smith, 1877
გვარი Endromopoda Hellen, 1939
გვარი Ephialtes Gravenhorst, 1829
გვარი Liotryphon Cameron, 1900
გვარი Paraperithous Haupt, 1954
გვარი Scambus Hartig, 1838
გვარი Townesia Ozols, 1962
გვარი Tromatobia Förster, 1869
გვარი Zaglyptus Förster, 1869
გვარი Zatypota Förster, 1869
გვარი Apechthis Förster, 1869
გვარი Itoplectis Förster, 1869
გვარი Pimpla Fabricius, 1804
გვარი Perithous Holmgren, 1859
გვარი Neoxorides Clement, 1939
გვარი Poemenia Holmgren, 1859
გვარი Podoschistus Townes, 1957
გვარი Stilbops Förster, 1869
გვარი Netelia Gray, 1860
გვარი Phytodietus Gravenhorst, 1829
გვარი Acrotomus Holmgren, 1857
გვარი Ctenochira Förster, 1855
გვარი Dyspetes Förster, 1869
გვარი Eridolius FÖRSTER, 1869
გვარი Erromenus Holmgren, 1857
გვარი Kristotomus Mason, 1952
გვარი Orthomiscus Mason, 1955
გვარი Tryphon Fallen, 1813
გვარი Ischnoceros Gravenhorst, 1829
გვარი Xorides Latreille, 1809
ოჯახი – Braconidae გვარი Praon Haliday, 1833
გვარი Lysiphlebus Foerster, 1862
გვარი Aphidius Nees, 1818.
გვარი Lipolexis Foerster, 1862.
გვარი Trioxys Haliday, 1833
გვარი Binodoxys Mackauer, 1960
ოჯახი – Eulophidae გვარი Tetrastichus Haliday, 1844
გვარი Hyperteles Forster, 1856
გვარი Pronotalia Gradwell, 1957
გვარი Aprostocetus Westwood, 1833
გვარი Minotetrastichus Kostjukov, 1977
გვარი: Anaprostocetus Graham, 1987
გვარი Holocotetrastichus Graham, 1987
ოჯახი – Formicidae გვარი Dolichoderus Lund, 1831
გვარი Formica L., 1758
გვარი Lasius Fabricius, 1804
გვარი Aphaenogaster Mayr, 1853
გვარი Crematogaster Lund, 1831
გვარი Camponatus Mayr, 1861
გვარი Messor Forel, 1890
გვარი Myrmecina Curtis, 1829
გვარი Solenopsis Westwood, 1840
გვარი Temnothorax Mayr, 1861
გვარი Tetramorium Mayr, 1855
გვარი Ponera Latreille, 1804
8. რიგი – Lepidoptera ქერცლფრთიანები ოჯახი – Lasiocampidae გვარი Malacosoma Hübner, 1820
ოჯახი – Hesperiidae გვარი Pyrgus Hübner, 1819
გვარი Gegenes Hübner, 1819
გვარი Carterocephalus Lederer, 1852
ოჯახი – Crambidae გვარი Nomophila Hubner, 1825
გვარი Ostrynia Hubner, 1825
გვარი Pyrausta Schrank, 1802
ოჯახი – Drepanidae გვარი Habrosyne Hübner, 1821
გვარი Thyatira Ochsenheimer, 1816
ოჯახი – Erebidae გვარი Apopestes Hübner, 1823
გვარი Arctia Schrank, 1802
გვარი Catocala Schrank, 1802
გვარი Eilema Hubner, 1819
გვარი Euproctis Hubner, 1819
გვარი Euproctis Hubner, 1819
გვარი Grammodes Guenée, 1852
გვარი Herminia Latreille, 1802
გვარი Laspeyria Germar, 1810
გვარი Lithosia Fabricius, 1798
გვარი Lymantria Hubner, 1819
გვარი Parasemia Hübner, 1820
გვარი Parascotia Hübner, 1825
გვარი Pechipogo Hubner, 1825
გვარი Phragmatobia Stephens, 1828
გვარი Spilosoma Curtis, 1825
ოჯახი – Glyphipterygidae გვარი Choeutis Hubner, 1825
ოჯახი – Limacodidae გვარი Heterogenea Knoch, 1783
ოჯახი – Lycaenidae გვარი Aricia Reichenbach, 1817
გვარი Cyaniris Dalman, 1816
გვარი Plebejus Kluk, 1780
გვარი Thecla Fabricius, 1807
გვარი Favonius Sibatani & Ito, 1942
გვარი Strymon Hûbner, 1818
გვარი Heodes Dalman, 1816
გვარი Lycaena Fabricius, 1807
გვარი Lampides Hübner, 1819
გვარი Maculinea van Ecke, 1915
გვარი Polyommatus Latreille, 1804
ოჯახი – Lyonetiidae გვარი Lyonetia Hübner, 1825
ოჯახი – Noctuidae გვარი Abrostola Ochsenheimer, 1816
გვარი Acontia Ochsenheimer, 1816
გვარი Actinotia Hübner, 1821
გვარი Agrotis Ochsenheimer, 1816
გვარი Anaplectoides McDunnough, 1929
გვარი Apamea Ochsenheimer, 1816
გვარი Athetis Hubner, 1821
გვარი Athypa Hubner, 1821
გვარი Autographa Hubner, 1821
გვარი Axilya Hubner, 1821
გვარი Colocasia Ochsenheimer, 1816
გვარი Cucullia Schrank, 1802
გვარი Deltote Reichenbach, 1817
გვარი Diachrysia Hubner, 1821
გვარი Diarsia Hübner, 1821
გვარი Dichonia Hübner, 1821
გვარი Dypterygia Stephens, 1829
გვარი Euchalcia Hubner, 1821
გვარი Euxoa Hübner, 1821
გვარი Helicoverpa Hardwick, 1965
გვარი Lacanobia Billberg, 1820
გვარი Litoligia Beck, 1999
გვარი Macduunnoughia Kostrowicki, 1961
გვარი Melanchra Hubner, 1820
გვარი Oligia Hübner, 1821
გვარი Pyrrhia Hübner, 1821
გვარი Sideridis Hubner, 1821
გვარი Spodoptera Guenee, 1852
გვარი Tyta Billberg, 1820
გვარი Xestia Hubner, 1818
ოჯახი – Nolidae გვარი Nola Leach, 1815
გვარი Pseudoips Hubner, 1822
ოჯახი – Notodontidae გვარი Furcula Lamark, 1816
გვარი Notodonta Ochsenheimer, 1810
გვარი Pterostoma Germar, 1812
ოჯახი – Nymphalidae გვარი Aglais Dalma, 1816
გვარი Argynnis Fabricius, 1807
გვარი Boloria Moore, 1900
გვარი Coenonympha Hübner, 1819
გვარი Issoria Hubner, 1819
გვარი Limenitis Fabricius, 1807
გვარი Melitaea Fabricius, 1807
გვარი Melitaea Fabricius, 1807
გვარი Polygonia Hübner, 1819
გვარი Vanessa Fabricius 1807
ოჯახი – Papilionidae გვარი Iphiclides Hubner, 1819
ოჯახი – Pieridae გვარი Aporia Hübner, 1819
გვარი Euchloe Hübner, 1819
გვარი Gonepteryx Leach, 1815
გვარი Leptidea Billberg, 1820
გვარი Pieris Schrank, 1801
გვარი Leptidea Billberg, 1820
გვარი Synchloe Hübner, 1818
გვარი Erebia Dalman, 1816
გვარი Satyrus Latreille, 1810
გვარი Polygonia Hübner, 1819
გვარი Boloria Moore, 1900
გვარი Oncocera Stephens, 1829
ოჯახი – Saturniidae გვარი Saturnia Schrank, 1802
ოჯახი – Sphingidae გვარი Macroglossum Scopoli, 1777
ოჯახი – Geometridae გვარი Alsophila Hübner, 1825
გვარი Orthostixis Hübner, 1823
გვარი Thetidia Boisduval, 1840
გვარი Chlorissa Stephens, 1831
გვარი Microloxia Warren, 1893
გვარი Thalera Hübner, 1823
გვარი Hemistola Warren, 1893
გვარი Jodis Hübner, 1823
გვარი Sterrha Hübner, 1825
გვარი Scopula Schranck, 1802
გვარი Cyclophora Hübner, 1822
გვარი Minoa Treitschke, 1825
გვარი Oporinia Hübner, 1825
გვარი Larentia Treitschke, 1827
გვარი Entephria Hübner, 1825
გვარი Pelugra Hübner, 1825
გვარი Xanthorhoe Hübner, 1825
გვარი Orthonama Hübner, 1825
გვარი Costaconvexa Agenjo, 1949
გვარი Scotopteryx Hübner, 1825
გვარი Epirrhoe Hübner, 1825
გვარი Catarchoe Herbulot, 1951
გვარი Coenocalpe Hübner, 1825
გვარი Herisme Hübner, 1825
გვარი Melanthia Duponchel, 1829
გვარი Euphyia Hübner, 1825
გვარი Perizoma Hübner, 1825
გვარი Trichodezia Warren, 1895
გვარი Calostigia Hübner, 1825
გვარი Coenotephria Prout, 1914
გვარი Eulithis Hübner, 1821
გვარი Chloroclysta Hübner, 1825
გვარი Cidaria Treitschke, 1825
გვარი Thera Stephens, 1831
გვარი Eupithecia Curtis, 1825
გვარი Gymnoscelis Mabille, 1868
გვარი Chloroclystis Hübner, 1825
გვარი Calliclystis Dietzs, 1813
გვარი Lithostege Hübner, 1825
გვარი Gypsochroa Hübner, 1825
გვარი Carsia Hubner, 1825
გვარი Aplocera Stephens, 1827
გვარი Acasis Duponchel, 1845
გვარი Lomographa Hübner, 1825
გვარი Semiothisa Hübner, 1818
გვარი Bapta Stephens, 1831
გვარი Cabera Treitschke, 1825
გვარი Dyscia Hübner, 1825
გვარი Synopsia Hübner, 1825
გვარი Odontognphos Wehrli, 1951
გვარი Gnophos Treitschke, 1825
გვარი Tephrosia Hübner, 1825
გვარი Mannia Prout, 1915
გვარი Alcis Curtis, 1826
გვარი Ectropis Hübner, 1825
გვარი Agriopis Hübner, 1825
გვარი Erannis Hübner, 1825
გვარი Ennomos Treitschke, 1825
გვარი Crocallis Treitschke, 1825
გვარი Elicrinia Hübner, 1823
გვარი Apeira Gistl, 1848 (=Phalaena auct, Hygrochroa auct)
გვარი Ouropteryx Leach, 1814
გვარი Plagodis Hübner, 1823
გვარი Heterolocha Lederer, 1853
გვარი Colotois Hübner, 1823
გვარი Abraxas Leach, 1815
გვარი Alcis Curtis, 1826
გვარი Aplicera Stephens, 1827
გვარი Aplocera Stephens, 1827
გვარი Ascotis Hubner, 1825
გვარი Asthena Hübner, 1825
გვარი Biston Leach, 1815
გვარი Cabera Treitschke, 1825
გვარი Campogramma Stephens, 1831
გვარი Charissa Curtis, 1826
გვარი Chiasmia Hübner, 1823
გვარი Cosmorhoe Hubner, 1825
გვარი Cyclophora Hubner, 1822
გვარი Ectropis, Hubner, 1825
გვარი Epione Duponchel, 1829
გვარი Epirrhoe Hubner, 1825
გვარი Eulithis Hubner, 1821
გვარი Geomtera Linnaeus, 1758
გვარი Gnophos Treitschke, 1825
გვარი Hemistola Warren, 1893
გვარი Hypomecis Hubner, 1821
გვარი Idaea Treitschke, 1825
გვარი Isturgia Hubner, 1823
გვარი Lomographa Hubner, 1825
გვარი Macaria Curtis, 1826
გვარი Mesotype Hubner, 1825
გვარი Minoa Treitschke, 1825
გვარი Paradarisa Warren, 1894
გვარი Pelurga Hübner, 1825
გვარი Peribatodes Wehrli, 1943
გვარი Perizoma Hubner, 1825
გვარი Pseudopanthera Hübner, 1823
გვარი Scopula Schranl, 1802
გვარი Scotopteryx Hubner, 1825
გვარი Selenia Hübner, 1823
გვარი Timandra Duponchel, 1829
ოჯახი – Syntomidae გვარი Amata Fabricius, 1807
ოჯახი – Tischeriidae გვარი Tischeria Zeller, 1839
ოჯახი – Tortricidae გვარი Cydia Hubner, 1825
გვარი Grapholyta Treitschke, 1829
გვარი Tortrix Linnaeus, 1758
ოჯახი – Tortricidae გვარი Cydia Hubner, 1821
ოჯახი – Yponomeutidea გვარი Yponomeuta Latreille, 1796
ოჯახი – Zygaenidae გვარი Zygaena Fabricius, 1775
9. რიგი – Mallophaga მალოპაგა ოჯახი – Menoponidae გვარი Goniodes Nitzsch, 1818
გვარი Menopon Nitzsch, 1818
გვარი Uchida Ewing, 1930
10. რიგი – Mantodea ჩოქელები ოჯახი -Mantidae გვარი Mantis Linnaeus, 1758
11. რიგი – Mecoptera მეკოპტერა ოჯახი Panorpidae გვარი Panorpa Linnaeus, 1758
12. რიგი – Neuroptera ბადეფრთიანები 13. რიგი – Raphidioptera ოჯახი Raphidiidae გვარი Phaeostigma Navàs, 1909
გვარი Raphidia Linnaeus, 1758
გვარი Xanthostigma Navàs, 1909
ოჯახი Chrysopidae გვარი Hypochrysa Hagen, 1866
გვარი Nineta Navàs, 1912
გვარი Chrysopidia
გვარი Chrysopa Leach in Brewster, 1815
გვარი Myrmeleon Linnaeus, 1767
გვარი Pseudomallada Tsukaguchi, 1995
გვარი Chrysoperla Steinmann, 1964
გვარი Micromus Rambur, 1842
14. რიგი – Odonata ნემსიყლაპიები ოჯახი – Aeshnidae გვარი Aeschna Fabricius, 1775
გვარი Anax Leach, 1815
ოჯახი Cordulegastridae გვარი Calopteryx Leach, 1815 =Agrion Fabricius, 1775
Agrion splendens cartvelicum (Bar- tenev, 1929) გვარი Cordulegaster Leach, 1815
გვარი Ischnura Charpentier, 1840
გვარი Sympecma Vander Linden, 1820
ოჯახი – Gomphidae გვარი Onychogomphus Selys, 1885
ოჯახი – Libelulidae გვარი Libellula Linnaeus, 1758
გვარი Orthetrum Newman, 1833
გვარი Sympetrum Newman, 1833
15. რიგი – Orthoptera სწორფრთიანები ოჯახი – Acrididae გვარი Acrida Linnaeus, 1758
გვარი Acrotylus Fieber, 1853
გვარი Aiolopus Fieber, 1853
გვარი Calliptamus Serville, 1831
გვარი Chorthippus Fieber, 1852
გვარი Eyprepocnemis Fieber, 1853
გვარი Gomphocerus Thunberg, 1815
გვარი Oedaleus Fieber, 1853
გვარი Oedipoda Latreille, 1831
გვარი Pachypodisma Dovnar-Zapolskij, 1932
გვარი Paratettix Bolivar, 1887
გვარი Phlocerus Fischer von Waldheim, 1833
გვარი Sphingonotus Fieber, 1852
გვარი Stauroderus Bolivar, 1898
გვარი Tetrix Latreille, 1802 =Acrydium Goeffroy, 1762
ოჯახი – Gryllidae გვარი Gryllotalpa Latreille, 1802
გვარი Gryllus Linnaeus, 1758
გვარი Oecanthus Serville, 1831
ოჯახი – Tettigoniidae გვარი Conocephalus Thunberg, 1815
გვარი Isophya Brunner von Wattenwyl, 1878
გვარი Leptophyes Fieber, 1853
გვარი Phaneroptera Serville, 1831
გვარი Pholidoptera Wesmael, 1838
გვარი Poecilimon Fischer, 1853
გვარი Polysarcus Fieber, 1853
გვარი Psorodonotus Brunner von Wattenwyl, 1861
გვარი Ruspolia Schulthess, 1898
16. რიგი – Siphonaptera სიფონაპტერა ოჯახი – Ceratophyllidae გვარი Paraceras J.N.Wagner, 1916
ოჯახი – Ceratophyllidae გვარი Ceratophyllus Curtis, 1832
ოჯახი Vermipsyllidae გვარი Chaetopsylla Kohaut, 1903
ოჯახი – Hystrichopsyllidae გვარი Hystrichopsylla E.O.Taschenberg, 1880
ოჯახი – Pulicidae გვარი Ctenocephalides C.W.Stiles & B.J.Collins, 1930
ოჯახი – Vermipsyllidae გვარი Chaetopsylla Kohaut, 1903
17. რიგი – Thysanoptera თრიპსები ოჯახი – Thripidae გვარი Haplothrips Amyot & Serville, 1843
გვარი Kakothrips Williams, 1914
გვარი Megathrips Targioni-Tozzetti, 1881
გვარი Prosopothrips Uzel, 1895
გვარი Sericothrips Haliday, 1836
გვარი Taeniothrips Amyot & Serville, 1843
გვარი Thrips Linnaeus, 1758
დანართი14. საქართველოს წითელი ნუსხის სახეობები ა) საქართველოს წითელი ნუსხის ფლორის სახეობები
ბ) საქართველოს წითელი ნუსხის ხერხემლიანთა სახეობები
დანართ 15. ენდემური სახეობები ხერხემლიანთა ენდემური სახეობები
დანართ 16. ბერნის კონვენციის მე-6 რეზოლუციის სახეობები
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
უკან დაბრუნება
დოკუმენტის კომენტარები