„ტექნიკური რეგლამენტის − სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2018 წლის 16 თებერვლის №87 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე

„ტექნიკური რეგლამენტის − სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2018 წლის 16 თებერვლის №87 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე
დოკუმენტის ნომერი 452
დოკუმენტის მიმღები საქართველოს მთავრობა
მიღების თარიღი 09/09/2022
დოკუმენტის ტიპი საქართველოს მთავრობის დადგენილება
გამოქვეყნების წყარო, თარიღი ვებგვერდი, 13/09/2022
სარეგისტრაციო კოდი 300160070.10.003.023663
452
09/09/2022
ვებგვერდი, 13/09/2022
300160070.10.003.023663
„ტექნიკური რეგლამენტის − სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2018 წლის 16 თებერვლის №87 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე
საქართველოს მთავრობა
 

საქართველოს მთავრობის

დადგენილება №452

2022 წლის 9 სექტემბერი

ქ. თბილისი

 

„ტექნიკური რეგლამენტის − სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2018 წლის 16 თებერვლის №87 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე

მუხლი 1

ნორმატიული აქტების შესახებსაქართველოს ორგანული კანონის მე -20 მუხლის მე -4 პუნქტის შესაბამისად , „ტექნიკური რეგლამენტისსამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების /ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების დამტკიცების თაობაზესაქართველოს მთავრობის 2018 წლის 16 თებერვლის №87 დადგენილებაში (www.matsne.gov.ge, 22/02/2018, 300160070.10.003.020402) შეტანილ იქნეს ცვლილება და დადგენილებით დამტკიცებულტექნიკურ რეგლამენტში − „სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების /ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითად პირობებში “:

1. მე -2 მუხლის :

) „ 12“, „ 26“, „ 27“, „ 79ქვეპუნქტები ამოღებულ იქნეს . „ “ − „ “, „ “, „ “, „ “, „ “, „ “, „ 6“, „ 16“, „ 20“, „ 22“, „ 24“, „ 38“, „ 41 “, „ 48“, „ 51“, „ 53“, „ 54“, „ 56“, „ 58“, „ 59“, „ 72“, „ 76-78“, „ 80“, „ 82“, „ 86ქვეპუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) ადამიანის შესაძლებლობა ადამიანის უნარი და მისი შესაძლებლობების ზღვარი , რომელიც გავლენას ახდენს საავიაციო საქმიანობის უსაფრთხოებასა და ეფექტურობაზე ;

) ადამიანური ფაქტორის ასპექტები პრინციპები , რომლებიც გამოიყენება ავიაციაში დაპროექტების , სერტიფიცირების , კადრების მომზადების , საექსპლუატაციო საქმიანობის და ტექნიკური მომსახურების მიმართ და გამიზნულია ადამიანსა და სისტემის სხვა კომპონენტებს შორის უსაფრთხო ურთიერთქმედების უზრუნველსაყოფად , ადამიანის შესაძლებლობების სათანადო გათვალისწინებით ;

) ასაფრენ -დასაფრენ ზოლზე (ადზ ) არასანქცირებული შეღწევის გამაფრთხილებელი ავტონომიური სისტემა (ARIWS)სისტემა , რომელიც უზრუნველყოფს ადზ -ზე შესაძლო არასანქცირებული შეღწევის ან მოქმედი ადზ-ის დაკავების შემთხვევების დამოუკიდებლად ამოცნობას და საფრენოსნო ეკიპაჟის ან სატრანსპორტო საშუალების მძღოლის უშუალო გაფრთხილებას ;

) ადზ -ზე მოსაბრუნებელი მოედანი სახმელეთო აეროდრომზე განსაზღვრული მონაკვეთი , რომელიც ემიჯნება ადზ-ის და განკუთვნილია საჰაერო ხომალდების 1800-ით მოსაბრუნებლად ადზ -ზე , სამიმოსვლო ბილიკის (სბ ) არარსებობის შემთხვევაში ;

) ადზ -ზე ხილვადობის სიშორე (RVR)მანძილი , რომლის ფარგლებშიც ადზს ღერძულა ხაზზე მდებარე საჰაერო ხომალდის პილოტს შეუძლია შეამჩნიოს ადზ-ის ზედაპირის მარკირების ნიშნები ან ადზ-ის აღმნიშვნელი , ან ღერძულა ხაზის სანათები ;“;

) აეროდრომის /ვერტოდრომის სერტიფიკატი დოკუმენტი , რომელიც აეროდრომის /ვერტოდრომის ექსპლუატანტს ანიჭებს შესაბამისი აეროდრომის /ვერტოდრომის ექსპლუატაციის უფლებას და ადასტურებს მისი მფლობელის შესაძლებლობას , უსაფრთხოდ განახორციელოს აეროდრომზე /ვერტოდრომზე საჰაერო ხომალდების მიღება , მოძრაობა , გაშვება და მომსახურება სერტიფიკატით განსაზღვრული პირობების და შეზღუდვების შესაბამისად ;“;

) აღუჭურველი ასაფრენ -დასაფრენი ზოლი ადზ , რომელიც განკუთვნილია იმ საჰაერო ხომალდებისათვის , რომლებიც ახორციელებენ დასაფრენად ვიზუალურ შესვლას ან სახელსაწყო შესვლას იმ წერტილამდე , რომლის შემდეგ დასაფრენად შესვლა შეიძლება გაგრძელდეს ვიზუალურ მეტეოროლოგიურ პირობებში ;

) აღჭურვილი ასაფრენ -დასაფრენი ზოლი საჰაერო ხომალდების დასაფრენად სახელსაწყო შესვლის განსახორციელებლად განკუთვნილი ადზ-ის ერთ -ერთი ქვემოთ მოყვანილი ტიპი :

. ) დასაფრენად არაზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ ადზ , აღჭურვილი ვიზუალური და არავიზუალური საშუალებ (ებ )ით , რომელიც განკუთვნილია საჰაერო ხომალდის დაფრენის უზრუნველსაყოფად , დასაფრენად სახელსაწყო შესვლის A ტიპის პროცედურების განხორციელების შემდეგ , არანაკლებ 1000 ხილვადობის პირობებში ;

. ) პირველი კატეგორიით დასაფრენად ზუსტი შესვლისთვის აღჭურვილი ადზ (CAT I)ადზ , აღჭურვილი ვიზუალური და არავიზუალური საშუალებ (ებ )ით , რომელიც განკუთვნილია საჰაერო ხომალდის დაფრენის უზრუნველსაყოფად , დასაფრენად სახელსაწყო შესვლის B ტიპის პროცედურების განხორციელების შემდეგ , გადაწყვეტილების მიღების (DH) არანაკლებ 60 (200 ფტ ) სიმაღლემდე და არანაკლებ 800 ხილვადობის პირობებში ან ადზ -ზე არანაკლებ 550 ხილვადობის სიშორის პირობებში ;

. ) მე -2 კატეგორიით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ (CAT II)ადზ , აღჭურვილი ვიზუალური და არავიზუალური საშუალებ (ებ )ით , რომელიც განკუთვნილია საჰაერო ხომალდის დაფრენის უზრუნველსაყოფად , დასაფრენად სახელსაწყო შესვლის B ტიპის პროცედურების განხორციელების შემდეგ , გადაწყვეტილების მიღების (DH) 60 -ზე (200 ფტ ) ნაკლები , მაგრამ არანაკლებ 30 სიმაღლემდე და ადზ -ზე არანაკლებ 300 ხილვადობის სიშორის პირობებში ;

. ) მე -3 კატეგორიით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ (CAT III) − ადზ , აღჭურვილი ვიზუალური და არავიზუალური საშუალებ (ებ )ით , რომელიც განკუთვნილია საჰაერო ხომალდის დაფრენის უზრუნველსაყოფად , დასაფრენად სახელსაწყო შესვლის B ტიპის პროცედურების განხორციელების შემდეგ , გადაწყვეტილების მიღების 30 -ზე ნაკლებ სიმაღლემდე (DH) ან გადაწყვეტილების მიღების შეუზღუდავ სიმაღლემდე , ადზ -ზე ხილვადობის სიშორის 300 -ზე ნაკლებ ან შეუზღუდავ პირობებში ;

შენიშვნა 1. არ არის აუცილებელი , ვიზუალური საშუალებების განლაგება შეესაბამებოდეს არავიზუალური საშუალებების განლაგების სქემას . ვიზუალური საშუალებების შერჩევის კრიტერიუმს წარმოადგენს ის პირობები , რომლებშიც , სავარაუდოდ , განხორციელდება ფრენები .

შენიშვნა 2. დასაფრენად სახელსაწყო შესვლის და აეროდრომის საექსპლუატაციო მინიმუმის დადგენის პროცედურების შესახებ დეტალური ინფორმაცია მოცემულიანებისმიერი ამინდის პირობებში ფრენის სახელმძღვანელოს “ (Doc 9365) მე -2 თავში .“;

) ბაქანი სახმელეთო აეროდრომზე განსაზღვრული ფართობი საჰაერო ხომალდის (შემდგომსხ ) განსალაგებლად , მასში მგზავრების ჩასხდომა -გადმოსხდომის, ტვირთისა და ფოსტის ჩატვირთვა-გადმოტვირთვის, საწვავით გამართვის, დგომის ან ტექნიკური მომსახურების უზრუნველყოფის მიზნით;“;

) გეოიდი ეკვიპოტენციური ზედაპირი , დედამიწის გრავიტაციულ ველში , რომელიც ემთხვევა წყნარი ზღვის საშუალო დონეს (MSL) და მის გაგრძელებას კონტინენტებზე ;“;

6) დამცავი არე შვეულმფრენის სადგომის ირგვლივ დადგენილი არე , რომლის დანიშნულებაა , სადგომიდან შემთხვევით გადასული შვეულმფრენისაგან შესაძლო დაზიანების რისკის შემცირება ;“;

12) ქვეპუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

16) დინამიკური დატვირთვის მქონე ზედაპირი ზედაპირი , რომელიც უძლებს შვეულმფრენის მოძრაობით წარმოქმნილ დატვირთვას ;“;

20) ვერტოდრომი ზედაპირის დონეზე ვერტოდრომი , განთავსებული ხმელეთზე ან წყლის ზედაპირზე არსებულ ნაგებობაზე ;“;

22) ვერტოდრომის საკონტროლო წერტილი (HRP)ვერტოდრომის ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი წერტილი ;“;

24) თვითმფრინავის ტიპისთვის გაანგარიშებული საფრენი ველის სიგრძე საფრენი ზოლის მინიმალური სიგრძე , რომელიც აუცილებელია საჰაერო ხომალდის მაქსიმალური სერტიფიცირებული ასაფრენი მასით , ზღვის დონიდან , სტანდარტულ ატმოსფერულ პირობებში , უქარო ამინდის პირობებში და ადზ-ის ნულოვანი ქანობისას საჰაერო ხომალდის ასაფრენად , რომელიც მითითებულია საჰაერო ხომალდის შესაბამის საფრენოსნო ექსპლუატაციის სახელმძღვანელოში , რომელიც დადგენილია სერტიფიცირების უფლებამოსილი ორგანოს მიერ ან საჰაერო ხომალდის მწარმოებლისგან მიღებული ანალოგიური დოკუმენტით . საფრენი ზოლის სიგრძე , შესაბამის შემთხვევებში , ნიშნავს საფრენი ზოლის შეწონასწორებულ სიგრძეს ან სხვა შემთხვევებშიასაფრენ მანძილს ;“;

26) ქვეპუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

27) ქვეპუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

38) მოსაცდელი მოედანი განსაზღვრული მოედანი , რომელიც განკუთვნილია საჰაერო ხომალდების დროებით გასაჩერებლად ან მათი შემოსავლელად , საჰაერო ხომალდების სახმელეთო მოძრაობის მოწესრიგების მიზნით ;“;

41 ) ცვალებადი ინფორმაციის შემცველი ნიშანი , რომელიც უზრუნველყოფს წინასწარ განსაზღვრული რამდენიმე ინფორმაციის გადმოცემის შესაძლებლობას ან , აუცილებლობისას , რომელიმე ინფორმაციის გადაცემის შეწყვეტის შესაძლებლობას ;“;

48) სამიმოსვლო ბილიკი სახმელეთო აეროდრომზე საჰაერო ხომალდების მიმოსვლისთვის და აეროდრომის ერთი ნაწილის მეორესთან დასაკავშირებლად განკუთვნილი ბილიკი , მათ შორის :

48 ) სხ -ის სადგომზე სამიმოსვლო ზოლი ბაქნის ნაწილი , რომელიც აღნიშნულია , როგორც სამიმოსვლო ბილიკი და გამოიყენება მხოლოდ სხ -ის სადგომამდე მისასვლელად ;

48 ) ბაქნის სამიმოსვლო ბილიკი ბაქანზე განლაგებული სამიმოსვლო ბილიკების სისტემის ნაწილი , რომელიც უზრუნველყოფს ბაქნის გავლით სხის მარშრუტს ან სხ -ის სადგომის სამიმოსვლო ზოლზე წვდომას ;

48 ) ჩქაროსნული გამყვანი სამიმოსვლო ბილიკი ადზ -თან მახვილი კუთხით მიერთებული სბ , რომელიც დაფრენილ საჰაერო ხომალდს ადზ -დან იმაზე უფრო მეტი სიჩქარით გასვლის საშუალებას აძლევს , ვიდრე ეს სხვა სბ -ზეა შესაძლებელი , რითაც მცირდება ადზ-ის დაკავების დრო ;“;

51) სამიმოსვლო არე (სამუშაო მოედანი )აეროდრომის ნაწილი , რომელიც მოიცავს სამანევრო არეს და ბაქანს (ბაქნებს ) და განკუთვნილია სხ -ების აფრენადაფრენისა და მიმოსვლისათვის ;“;

53) საფარის საკლასიფიკაციო მაჩვენებელი (PCR)რიცხვი , რომელიც გამოხატავს ხელოვნური საფარის მზიდუნარიანობას ;

54) საფრენი ზოლი დადგენილი მონაკვეთი , რომელიც მოიცავს ადზ-ის და დამუხრუჭების ბოლო ზოლს (ასეთის არსებობის შემთხვევაში ) და განკუთვნილია :

) ადზ -დან გადაცდომის შემთხვევაში , საჰაერო ხომალდების დაზიანების რისკის შესამცირებლად ;

) მასზე (საფრენ ზოლზე ) გადამფრენი საჰაერო ხომალდების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად , აფრენისას ან დაფრენისას ;“;

56) სახმელეთო სააერნაოსნო სანათი ნებისმიერი სანათი , გარდა საჰაერო ხომალდზე განთავსებულისა , რომელიც სპეციალურად გამოიყენება , როგორც სააერნაოსნო საშუალება ;“;

58) საჰაერო ხომალდის საკლასიფიკაციო მაჩვენებელი (ACR)რიცხვი , რომელიც გამოხატავს საჰაერო ხომალდის ფარდობით ზემოქმედებას ხელოვნურ საფარზე , საფუძვლის სიმტკიცის განსაზღვრული სტანდარტული კატეგორიისათვის ;

59) სერტიფიცირებული აეროდრომი აეროდრომი , რომლის ექსპლუატანტზე გაცემულია აეროდრომის სერტიფიკატი ;“;

72) ადზ -ის მდგომარეობის შესახებ შეტყობინება (RCR)დეტალური შეტყობინება ადზ -ის ზედაპირის მდგომარეობის და სხ -ის ასაფრენ -დასაფრენ მახასიათებლებზე მისი გავლენის შესახებ ;“;

76) შვეულმფრენის სადგომი მგზავრების ჩასხდომა /გადმოსხდომის , ტვირთისა და ფოსტის ჩატვირთვა /გადმოტვირთვის , საწვავით გაწყობის , დგომის ან ტექნიკური მომსახურების უზრუნველყოფის მიზნით , შვეულმფრენის განსათავსებლად განსაზღვრული არე , ხოლო იქ , სადაც გათვალისწინებულია საჰაერო მიმოსვლადაფრენისა და მოწყვეტის არე (TLOF);

77) შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტი დადგენილი ტრაექტორია , რომელიც დაწესებულია შვეულმფრენის გადასაადგილებლად ვერტოდრომის ერთი ნაწილიდან მეორეში ;

77 ) საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტი მონიშნული მარშრუტი , რომელიც განკუთვნილია საჰაერო მიმოსვლისათვის ;

77 ) სახმელეთო სამიმოსვლო მარშრუტი სამიმოსვლო მარშრუტი , რომელიც გადის სამიმოსვლო ბილიკის ღერძულა ხაზზე ;

78) შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკი (სბ )ვერტოდრომზე განსაზღვრული მარშრუტი , რომელიც განკუთვნილია შვეულმფრენების სახმელეთო მიმოსვლისთვის და რომელიც შესაძლებელია გაერთიანებულ იქნეს საჰაერო მიმოსვლის მარშრუტთან , რაც იძლევა , როგორს სახმელეთო , ისე საჰაერო მიმოსვლის განხორციელების შესაძლებლობას ;“;

79) ქვეპუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

80) შუალედური მოსაცდელი ადგილი განსაზღვრული ადგილი , რომელიც განკუთვნილია მოძრაობის მართვის მიზნებისთვის , სადაც ჩერდებიან და იცდიან მოძრავი საჰაერო ხომალდები და სატრანსპორტო საშუალებები , მოძრაობის გასაგრძელებლად შემდგომი ნებართვის მისაღებად , როდესაც ასეთი სახის მითითებებს იღებენ სააეროდრომო სამეთვალყურეო პუნქტიდან ;“;

82) ცალკეული პარალელური ოპერაციები პარალელური ან თითქმის პარალელური აღჭურვილი ადზ -ების ერთდროული გამოყენება , როდესაც ერთი ადზ გამოიყენება მხოლოდ დასაფრენად შესვლისთვის , ხოლო მეორეაფრენისათვის ;“;

86) Dშვეულმფრენის უდიდესი გაბარიტული ზომა ხრახნ (ებ )ის ბრუნვისას , გაზომილი მზიდი ხრახნის ფრთის ბრუნვის სიბრტყის წინა კიდურა წერტილიდან ბოლო ხრახნის ბრუნვის სიბრტყის უკანა კიდურა წერტილამდე ან შვეულმფრენის კონსტრუქციის ბოლოს კიდურა წერტილამდე .“;

) დაემატოს შემდეგი შინაარსის 88“ − „ 98ქვეპუნქტები :

88) ადზ -ის მდგომარეობის კოდი (RWYCC) − ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობის გამომხატველი რიცხვი , რომელიც გამოიყენება ადზ-ის მდგომარეობის შესახებ შეტყობინებისას ;

შენიშვნა : ადზ-ის მდგომარეობის კოდის მიზანია , პილოტს შესაძლებლობა მისცეს , გამოთვალოს საჰაერო ხომალდის საექსპლუატაციო მახასიათებლები ;

89) ადზ -ის მდგომარეობის შეფასების მატრიცა (RCAM)მატრიცა , რომელიც შესაბამისი პროცედურების მეშვეობით იძლევა ადზ -ის მდგომარეობის კოდის შეფასების საშუალებას , ადზ -ის ზედაპირის მდგომარეობის დაკვირვების პარამეტრების ნაკრების , სხ -ის დამუხრუჭების ეფექტურობის და პილოტის ანგარიშის საფუძველზე ;

90) ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობა − ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობის აღწერილობა , რომელიც გამოიყენება ადზ-ის მდგომარეობის შესახებ შეტყობინებისას და წარმოადგენს ადზ-ის მდგომარეობის კოდის განსაზღვრის საფუძველს , სხ -ის საფრენოსნო ტექნიკური მახასიათებლების გაანგარიშების მიზნით :

) ადზ -ზე არსებული მდგომარეობა შესაძლებელია იყოს :

. ) მშრალი ადზ ადზ , რომლის ზედაპირზე არ შეიმჩნევა ნესტი და არ არის დაბინძურებული იმ არეში , რომელიც განკუთვნილია გამოსაყენებლად ;

. ) სველი ადზ ნებისმიერი ხილული ნესტით ან 3 მმ -ის ჩათვლით , წყლის ფენით დაფარული ადზ-ის ზედაპირის ის არე , რომელიც განკუთვნილია გამოსაყენებლად ;

. ) სველი მოლიპული ადზ სველი ადზ , სადაც ზედაპირთან შეჭიდების მახასიათებლები , ადზ-ის მნიშვნელოვან ნაწილზე არის გაუარესებული ;

. ) დაბინძურებული ადზ ადზ , რომლის ზედაპირის მნიშვნელოვანი ნაწილი , დაფარულია ერთი ან რამდენიმე სახეობის დამაბინძურებლით , რომელიც ჩამოთვლილია ადზ -ის ზედაპირის მდგომარეობის აღწერილობაში ;

) ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობის აღწერილობა ადზ -ის ზედაპირი დაფარული ერთი ან რამდენიმე შემდეგი სახეობის დამაბინძურებლით :

. ) დატკეპნილი თოვლი მყარ მასად დატკეპნილი თოვლი , რომლის ზედაპირზე თვითმფრინავის საბურავები , საექსპლუატაციო წნევისას და დატვირთვისას , იმოძრავებს თოვლის შემდგომი მნიშვნელოვანი დატკეპნის და კვალის დატოვების გარეშე ;

. ) მშრალი თოვლი თოვლი , რომლის შეერთება და თოვლის გუნდის გაკეთება შეუძლებელია ;

. ) ჭირხლი ჰაერში არსებული ნესტის გამო , ხელოვნური საფარის ზედაპირზე წარმოქმნილი ყინულის კრისტალები :

შენიშვნა : ჭირხლი წარმოიქმნება მაშინ , როდესაც ხელოვნური საფარის ტემპერატურა , გაყინვის ტემპერატურაზე (0 გრადუსი ) ნაკლებია . ყინულისაგან განსხვავდება იმით , რომ მისი კრისტალები იზრდებიან დამოუკიდებლად , რის გამოც გააჩნია უფრო მარცვლოვანი სტრუქტურა ;

. ) ყინული გაყინული წყალი ან ცივ და მშრალ პირობებში ყინულად ქცეული დატკეპნილი თოვლი ;

. ) თოვლჭყაპი წყლით გაჟღენთილი თოვლი , რომლის შეხებისას ხდება წყლის გადმოდინება ან იშხეფება მასზე ფეხის დარტყმისას ;

. ) მდგარი წყალი წყალი , რომლის ფენა აღემატება 3 მმ - სისქეს ;

. ) სველი ყინული ყინული , რომლის ზედაპირზე წყალი ან მდნარი ყინულია ;

. ) სველი თოვლი თოვლი , რომელიც შეიცავს საკმარისი რაოდენობის წყალს , რათა წარმოიქმნას მჭიდროდ შეკუმშული მკვრივი გუნდა , საიდანაც არ გამოიწურება წყალი ;

91) აეროდრომის კარტოგრაფიული მონაცემები (AMD) − საავიაციო მიზნებისათვის , აეროდრომის რუკების შედგენის მიზნით შეგროვებული მონაცემები ;

92) აეროდრომის კარტოგრაფიული მონაცემთა ბაზა (AMDB) − აეროდრომის რუკების მონაცემების კრებული , ორგანიზებული და შესრულებული , როგორც სტრუქტურირებული მონაცემთა ნაკრები ;

93) ზედაპირთან შეხების ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი მარკირება (TDPM)მარკირება ან მისი ნაკრები , რომელიც გამოიყენება , როგორც ვიზუალური ორიენტირი შვეულმფრენის განთავსების უზრუნველსაყოფად ;

94) ზედაპირთან შეხების ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი წრე (TDPC)ზედაპირთან შეხების ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი წრიული ფორმის მარკირება , რომელიც გამოიყენება შვეულმფრენის შემოყვანისათვის დაფრენისა და მოწყვეტის არეში (TLOF), ყველა მიმართულებიდან ;

95) შვეულმფრენის საპროექტო Dიმ შვეულმფრენის D, რომელიც აღებულია კრიტიკულად /საპროექტოდ ;

96) ძირითადი შასის გარე ბორბლებს შორის მანძილი (OMGWS)ძირითადი შასის გარე ბორბლების კიდეებს შორის მანძილი ;

97) წაგრძელებული TLOF/FATO − TLOF-სა ან FATO-სთან მიმართებაში , „წაგრძელებულინიშნავს არეს , რომლის სიგრძე ორჯერ მეტია სიგანეზე ;

98) D-სიდიდევერტოდრომის , ვერტობანის ან გემბანის ვერტოდრომის , ან მათ ფარგლებში განსაზღვრული არეს ზღვრული გაბარიტები , გამოხატული D-თი .“.

2. მე -3 მუხლის :

) სათაური ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 3. აეროპორტის პროექტირების მიმართ მომიჯნავე კანონმდებლობის მოთხოვნები და გენერალური გეგმა “;

) მე -2 პუნქტის შემდეგ დაემატოს მე -3 − მე -5 პუნქტები შემდეგი რედაქციით :

„3. გენერალური გეგმა , რომელიც მოიცავს აეროდრომის ინფრასტრუქტურის განვითარების დეტალურ გეგმებს , დგება იმ აეროდრომებისათვის , საიდანაც ხორციელდება საერთაშორისო ფრენები .

შენიშვნა 1. გენერალური გეგმა არის კონკრეტული აეროდრომის განვითარების გეგმა . გეგმის შემუშავებას ახდენს აეროდრომის ექსპლუატანტი ეკონომიკური რენტაბელურობის , პროგნოზირებული საჰაერო მოძრაობის საფუძველზე , საჰაერო ხომალდების ექსპლუატანტების და სხვა დაინტერესებული მხარეების მიმდინარე და სამომავლო მოთხოვნების გათვალისწინებით .

შენიშვნა 2. გენერალური გეგმის შედგენა საჭიროა მაშინ , როდესაც აეროპორტის გამტარუნარიანობა , რომელიც გამოწვეულია , მაგრამ არ არის შეზღუდული ისეთი ფაქტორებით , როგორიცაა , მოსალოდნელი საჰაერო მოძრაობის ზრდა , მეტეოროლოგიური და კლიმატური პირობების ცვლილება ან როდესაც უსაფრთხოებასთან /ეკოლოგიასთან დაკავშირებული პრობლემების გადასაჭრელად მნიშვნელოვანი სამუშაოების ჩატარებამ რისკის ქვეშ შეიძლება დააყენოს გეოგრაფიული რაიონის ხელმისაწვდომობა ან გამოიწვიოს საჰაერო გადაყვანა -გადაზიდვების ქსელის სერიოზული მოშლა .

შენიშვნა 3. აეროდრომის გრძელვადიანი განვითარების გენერალური გეგმა გადმოსცემს აეროდრომის ეტაპობრივი განვითარების ძირითად პრინციპებს და მოიცავს იმ მონაცემებსა და ალგორითმებს , რომელთა საფუძველზეც იგი დგება . გენერალური გეგმის დანიშნულებაა , არსებული აეროდრომების მოდერნიზაციის მხარდაჭერა და ახალი აეროდრომების მშენებლობა , მათი ზომის , კომპლექსურობის და დანიშნულების მიუხედავად . აღსანიშნავია , რომ გენერალური გეგმა არ წარმოადგენს განხორციელების /დანერგვის დამტკიცებულ პროგრამას . მასში მოყვანილია ინფორმაცია სხვადასხვა ეტაპებზე განსახორციელებელი მოქმედებების ტიპების შესახებ . აეროდრომების დაგეგმარების ყველა ასპექტი მოცემულიააეროპორტის დაგეგმარების სახელმძღვანელოს “ (Doc 9184) 1-ლ თავში .

4. გენერალური გეგმა :

) უნდა შეიცავდეს პრიორიტეტების ჩამონათვალს , ეტაპობრივი განხორციელების გეგმის ჩათვლით ;

) პერიოდულად უნდა გადაიხედებოდეს აეროდრომზე მიმდინარე და სამომავლო მიმოსვლის მოცულობის გათვალისწინების მიზნით .

5. გენერალური გეგმის შედგენის პროცესის გამარტივების მიზნით , საკონსულტაციო და ურთიერთთანამშრომლობის გამოყენების გზით , აეროდრომის დაინტერესებულ მხარეებს შორის , განსაკუთრებით საჰაერო ხომალდების ექსპლუატანტებთან , უნდა ხდებოდეს საკონსულტაციო ხასიათის შეხვედრები .

შენიშვნა : მონაცემების მიწოდების და საიდუმლო კომერციული ინფორმაციის დაცვის კუთხით , მომხმარებლებთან კონსულტაციების ჩატარების ინსტრუქცია მოცემულია იკაოს Doc 9082-ის (იკაოს პოლიტიკა სააეროპორტო და სააერნაოსნო მომსახურების გაწევაში მოსაკრებლებთან დაკავშირებით ) 1-ლ ნაწილში .“.

3. მე -4 მუხლის მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. აეროდრომის კოდური აღნიშვნა შედგება ორი ელემენტისაგან , რომელიც განსაზღვრავს სხ -ის საფრენოსნო ტექნიკურ მახასიათებლებს და ზომებს , კერძოდ :

) პირველ ელემენტს წარმოადგენს ციფრი , რომელიც გამოხატავს თვითმფრინავის ტიპისათვის გაანგარიშებული საფრენი ველის სიგრძის უდიდეს მნიშვნელობას , სტანდარტულ პირობებში ;

) მეორე ელემენტი წარმოადგენს ლათინურ ასოს , რომელიც გამოხატავს თვითმფრინავის ფრთის გაშლის უდიდეს მნიშვნელობას .

შენიშვნა 1. თვითმფრინავის ტიპისათვის გაანგარიშებული საფრენი ველის სიგრძის განსაზღვრა ხდება მხოლოდ კოდური აღნიშვნის დადგენის მიზნით და არ უნდა მოქმედებდეს ადზ-ის ფაქტობრივ უზრუნველყოფილ სიგრძეზე .

შენიშვნა 2. ადზ-ის სიგრძის დადგენის სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია

აეროდრომების დაპროექტების სახელმძღვანელოს 1-ლ ნაწილშიასაფრენდასაფრენი ზოლები (Doc 9157).

შენიშვნა 3. აეროდრომის კოდური აღნიშვნის დადგენის სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომების დაპროექტების სახელმძღვანელოს 1- და მე -2 ნაწილში (Doc 9157).“.

4. დაემატოს შემდეგი შინაარსის 41 მუხლი :

მუხლი 41. აეროდრომის ექსპლუატაციის სპეციფიკური პროცედურები

1. თუ აეროდრომი ემსახურება იმ თვითმფრინავს , რომლის მახასიათებლები აღემატება მის სერტიფიცირებულ მახასიათებლებს , უნდა მოხდეს ამ თვითმფრინავის ექსპლუატაციის და აეროდრომის ინფრასტრუქტურის და მისი ექსპლუატაციის პირობების თავსებადობის შეფასება , შეიქმნას და დაინერგოს ფრენების უსაფრთხოების უზრუნველმყოფის მისაღები დონის შესანარჩუნებელი შესაბამისი ზომები .

შენიშვნა . არსებულ აეროდრომზე ახალი თვითმფრინავის ექსპლუატაციის თავსებადობის შეფასების პროცედურები მოცემულია „PANS-Aerodromes“-ის დოკუმენტში (Doc 9981).

2. ამ მუხლის 1-ლი პუნქტის შესაბამისად , აეროდრომზე არსებული ალტერნატიული ზომების , საექსპლუატაციო პროცედურების და შეზღუდვების შესახებ ინფორმაცია ექვემდებარება გამოქვეყნებას .

შენიშვნა 1. ადგილობრივი საჰაერო მოძრაობის წესების დეტალური აღწერის ინფორმაციის წარდგენის შესახებ მოთხოვნები მოცემულია სსიპსამოქალაქო ავიაციის სააგენტოს დირექტორის 2018 წლის 2 თებერვლის №24 ბრძანებით დამტკიცებულიჰაერსანაოსნო ინფორმაციით მომსახურების წესში “.

შენიშვნა 2. ფრენების უსაფრთხოების შესახებ ინფორმაციის გამოქვეყნებასთან დაკავშირებით მოთხოვნები მოცემულია „PANS-Aerodromes“-ის დოკუმენტის (Doc 9981) მე -3 თავის 3.6 ნაწილში .“.

5. მე -5 მუხლის პირველი პუნქტისქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემების შესახებ .“.

6. დაემატოს შემდეგი შინაარსის 51 მუხლი :

მუხლი 51. ჰაერსანაოსნო მონაცემები

1. აეროდრომთან დაკავშირებული ჰაერსანაოსნო მონაცემების განსაზღვრა და გადაცემა საბოლოო მომხმარებლებისთვის უნდა ხდებოდეს სიზუსტისა და მთლიანობის კლასიფიკაციის მოთხოვნების დაცვით .

შენიშვნა : აეროდრომთან დაკავშირებული ჰაერსანაოსნო მონაცემების სიზუსტისა და მთლიანობის კლასიფიკაციის მოთხოვნები განისაზღვრება სსიპსამოქალაქო ავიაციის სააგენტოს დირექტორის 2018 წლის 2 თებერვლის  24 ბრძანებით დამტკიცებულიჰაერსანაოსნო ინფორმაციით მომსახურების წესისშესაბამისად .

2. აეროდრომის კარტოგრაფიული მონაცემები უზრუნველყოფილი უნდა იქნეს იმ აეროდრომისათვის , საიდანაც ხორციელდება საერთაშორისო ფრენები ან /და გააჩნია აღჭურვილი ადზ .

შენიშვნა : აეროდრომის კარტოგრაფიული მონაცემებთან (aerodrome mapping data) დაკავშირებული მოთხოვნები განისაზღვრება სსიპსამოქალაქო ავიაციის სააგენტოს დირექტორის 2018 წლის 2 თებერვლის N24 ბრძანებით დამტკიცებულიჰაერსანაოსნო ინფორმაციით მომსახურების წესით “, ხოლო სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის დამატება A- 23- ნაწილში .

3. ამ მუხლის მე -2 პუნქტით განსაზღვრული აეროდრომისათვის , აეროდრომის ელემენტების შესაგროვებელი კარტოგრაფიული მონაცემების ნაკრები უნდა შეირჩეს გამოყენების მიზნობრიობის გათვალისწინებით .

შენიშვნა : გამოყენების მიზნობრიობა გულისხმობს , აეროდრომის ელემენტების შერჩევისას , გარკვეული საექსპლუატაციო მოთხოვნების გათვალისწინებას .

4. ჰაერსანაოსნო და ციფრულ  მონაცემთა ნაკრების გადაცემის ან /და შენახვის დროს , გათვალისწინებული უნდა იყოს შეცდომების გამოვლენის მეთოდები .“.

7. მე -6 მუხლის პირველი და მე -2 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. ექსპლუატანტის მიერ აეროდრომისათვის განისაზღვრება საკონტროლო წერტილი .

2. აეროდრომის საკონტროლო წერტილი უნდა განთავსდეს აეროდრომის დაგეგმილი ან საწყისი გეომეტრიული ცენტრის სიახლოვეს და მისი მდებარეობა დარჩეს უცვლელი .“.

8. მე -7 მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. აეროდრომის შემაღლება და გეოიდის ტალღა , აეროდრომის შემაღლების ადგილზე , იზომება ნახევარ მეტრამდე (0.5 ) ან ერთ ფუტამდე (1 ფტ ) სიზუსტით , რომელიც ექსპლუატანტის მიერ მიეწოდება სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურს .“.

9. მე -8 მუხლის მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. აეროდრომის რაიონში ჰაერის გაანგარიშებული ტემპერატურა წარმოადგენს საანგარიშო თვის საშუალო ტემპერატურას , რომელიც გამოთვლილია წლის ყველაზე ცხელი თვის დღე -ღამის მაქსიმალური ტემპერატურის საფუძველზე (ითვლება , რომ ყველაზე ცხელია თვე , რომლის საშუალო ტემპერატურა ყველაზე მაღალია ). გაანგარიშებისას აღებული უნდა იქნეს რამდენიმე წლის განმავლობაში განხორციელებული გაზომვების საშუალო მაჩვენებელი .“.

10. მე -9 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 9. აეროდრომის ინფრასტრუქტურის ზომები

1. აეროდრომზე განლაგებული ყველა ნაგებობისათვის უნდა გაიზომოს და აღიწეროს შემდეგი მონაცემები :

) ადზგეოგრაფიული აზიმუტი , ერთი მეასედი გრადუსის სიზუსტით , ციფრული აღნიშვნა , სიგრძე , სიგანე , ადზ-ის წანაცვლებული ზღურბლის მდებარეობა უახლოეს მეტრამდე ან ფუტამდე სიზუსტით , ქანობი , ზედაპირის ტიპი , ადზ-ის ტიპი , ხოლო I კატეგორიით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ-ის შემთხვევაშიდაბრკოლებებისაგან თავისუფალი არე , თუ იგი გათვალისწინებულია ;

) საფრენი ზოლის , უსაფრთხოების ბოლო არეს (RESA) და დამუხრუჭების ბოლო ზოლისსიგრძე და სიგანე , უახლოეს მეტრამდე ან ფუტამდე სიზუსტით , ზედაპირის ტიპი ; და ავარიული დამუხრუჭების სისტემის ადგილმდებარეობა (ადზ-ის რომელ ბოლოზე ) და მისი აღწერა ;

) სამიმოსვლო ბილიკიაღნიშვნა , სიგანე , საფარის ტიპი ;

) ბაქანისაფარის ზედაპირის ტიპი , საჰაერო ხომალდების სადგომები ;

) საჰაერო მოძრაობის სამეთვალყურეო მომსახურების საზღვრები ;

) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი ზოლისიგრძე უახლოეს მეტრამდე ან ფუტამდე სიზუსტით , მიწის ზედაპირის პროფილი ;

) ვიზუალური საშუალებები დასაფრენად შესვლის სქემებისთვის , ადზ-ის, სბს და ბაქნების მარკირება და შუქსასიგნალო საშუალებები , სბ -ზე და ბაქანზე ვიზუალური მიმართვის და მართვის სხვა საშუალებები , მათ შორის , მიმოსვლისას მოცდის ადგილის დასდექხაზის სანათები და ტელესკოპურ ტრაპებთან ვიზუალური შეპირაპირების სამართი სისტემის ტიპი და განლაგება

) აეროდრომზე VOR-ის შესამოწმებელი ნებისმიერი წერტილის ადგილმდებარეობა და რადიო სიხშირე ;

) მიმოსვლის სტანდარტული მარშრუტების განლაგება და აღნიშვნა ;

) საკურსო და საგლისადო რადიოშუქურებს და დაკავშირებული ადზ-ის ბოლოებს შორის მანძილი , უახლოეს მეტრამდე ან ფუტამდე სიზუსტით , რომელიც წარმოადგენს სახელსაწყო დაფრენის (ILS) ან დაფრენის მიკროტალღურ (МLS) სისტემას .

2. ადზ-ის ყოველი ზღურბლის , სბ - ღერძულა ხაზის წერტილების , საჰაერო ხომალდის ყოველი სადგომის გეოგრაფიული კოორდინატი იზომება გრადუსებში , წუთებში , წამებში , წამის მეასედებში და ექსპლუატანტის მიერ მიეწოდება სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურს .“.

11. მე -10 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 10. აეროდრომის ხელოვნური საფარის სიმტკიცე (მზიდუნარიანობა )

1. აეროდრომის ხელოვნური საფარისათვის განისაზღვრება შესაბამისი მზიდუნარიანობა .

2. ბაქანზე (სხ -ის სადგომზე ), 5700 კგ -ზე მეტი მასის მქონე საჰაერო ხომალდებისთვის ხელოვნური საფარის მზიდუნარიანობა განისაზღვრებასაჰაერო ხომალდის და საფარის საკლასიფიკაციო მაჩვენებლების (ACR-PCR) შეფარდების მეთოდით “, შემდეგი მონაცემების წარდგენით

) საფარის საკლასიფიკაციო მაჩვენებელი (PCR) და რიცხვითი მნიშვნელობა ;

) საფარის ტიპი , ACR-PCR-ის განსასაზღვრავად ;

) საფუძვლის სიმტკიცის კატეგორია ;

) სხ -ის საბურავებში მაქსიმალური დასაშვები წნევის კატეგორია ან მაქსიმალური დასაშვები წნევის სიდიდე და ;

) შეფასების მეთოდი .

3. საფარის გამოქვეყნებული საკლასიფიკაციო მაჩვენებელი (РСR) მიუთითებს , რომ აღნიშნული საფარით სარგებლობა შეუძლიათ იმ საჰაერო ხომალდებს , რომელთა საკლასიფიკაციო მაჩვენებელი (ACR) ტოლი ან ნაკლებია საფარის გამოქვეყნებული საკლასიფიკაციო მაჩვენებლისა (РСR), მითითებული ტიპ (ებ )ის სხ -ის საბურავებში წნევის მიმართ ან სრულ საფრენ მასაზე შეზღუდვების გათვალისწინებით . თუ საფარის მზიდუნარიანობა განიცდის მნიშვნელოვან სეზონურ ცვლილებას , შეიძლება წარმოდგენილი იყოს PCR-ის რამდენიმე მონაცემი .

4. საჰაერო ხომალდის საკლასიფიკაციო მაჩვენებელი (ACR) განისაზღვრება АСR-РСR შეფარდების მეთოდთან დაკავშირებული სტანდარტული პროცედურების შესაბამისად .

5. საჰაერო ხომალდის საკლასიფიკაციო მაჩვენებლის (ACR) განსაზღვრის მიზნით , ხელოვნური საფარი კლასიფიცირდება , როგორც ხისტი ან არახისტი კონსტრუქციის .

6. АСR-РСR შეფარდების მეთოდისათვის , საფარის ტიპის შესახებ ინფორმაცია , საფუძვლის სიმტკიცის კატეგორია , სხ -ის საბურავებში მაქსიმალურად დასაშვები წნევის კატეგორია და შეფასების მეთოდი , გამოსახული უნდა იქნეს შემდეგი კოდების (ლათინური ასოები ) გამოყენებით :

) საფარის ტიპებისთვის :

. ) R − ხისტი საფარი ;

. ) F − არახისტი საფარი ;

) საფუძვლის სიმტკიცის კატეგორიისთვის :

. ) A − მაღალი სიმტკიცე , ხასიათდება დრეკადობის მოდულით E=200 მპა და წარმოადგენს დრეკადობის მოდულის , E- 150 მპა -ის ტოლ ან მეტ ყველა მნიშვნელობას , როგორც ხისტი , ასევე არახისტი საფარისათვის ;

. ) B – საშუალო სიმტკიცე , ხასიათდება დრეკადობის მოდულით E=120 მპა და წარმოადგენს დრეკადობის მოდულის , E- 100 მპა -ის ტოლ და მეტი მნიშვნელობის , მაგრამ მკაცრად 150 მპა -ზე ნაკლებ დიაპაზონს , როგორც ხისტი , ასევე არახისტი საფარისათვის ;

. ) C − დაბალი სიმტკიცე ხასიათდება დრეკადობის მოდულით E=80 მპა და წარმოადგენს დრეკადობის მოდულის , E- 60 მპა -ის ტოლ და მეტი მნიშვნელობის , მაგრამ მკაცრად 100 მპა -ზე ნაკლებ დიაპაზონს , როგორც ხისტი , ასევე არახისტი საფარისათვის ;

. ) D − ძალიან დაბალი სიმტკიცე , დრეკადობის მოდულით E=50 მპა და წარმოადგენს დრეკადობის მოდულის , E- 50 მპა -ის ტოლ და 60 მპა -ზე ნაკლებ ყველა მნიშვნელობას , როგორც ხისტი , ასევე არახისტი საფარისათვის ;

) სხ -ის საბურავში მაქსიმალური დასაშვები წნევის კატეგორიისათვის :

. ) W − შეუზღუდავი (წნევა არ არის შეზღუდული );

. ) X − მაღალი (წნევა არ აღემატება 1,75 მპა - );

. ) Y − საშუალო (წნევა არ აღემატება 1,25 მპა - );

. ) Z − დაბალი (წნევა არ აღემატება 0,50 მპა - );

) შეფასების მეთოდისთვის :

. ) T − ტექნიკური შეფასება (ხელოვნური საფარის მახასიათებლების და საჰაერო ხომალდების იმ ტიპების სპეციალური შესწავლა , რომელთათვისაც განკუთვნილია საფარი );

. ) U – საჰაერო ხომალდების საექსპლუატაციო გამოცდილების გამოყენებით შეფასება (როდესაც ცნობილია , რომ ხელოვნური საფარი უძლებს გარკვეული ტიპის და მასის თვითმფრინავის ექსპლუატაციას ).

7. აეროდრომის ექსპლუატანტის მიერ , აეროდრომზე წესდება ხელოვნური საფარით სარგებლობის კრიტერიუმი იმ საჰაერო ხომალდებისთვის , რომელთა საკლასიფიკაციო მაჩვენებელი (ACR) აღემატება არსებული ხელოვნური საფარის საკლასიფიკაციო მაჩვენებელს (PCR), რომელიც უნდა შეესაბამებოდეს ამ მუხლის მე -2 და მე -3 პუნქტების მოთხოვნებს .

8. მონაცემები , იმ ხელოვნური საფარის მზიდუნარიანობის შესახებ , რომელიც განკუთვნილია ბაქანზე (სხ -ის სადგომზე ) 5700 კგ . ან ნაკლები მასის მქონე საჰაერო ხომალდებისთვის , განისაზღვრება შემდეგი სახით :

) საჰაერო ხომალდის მაქსიმალური დასაშვები მასა და ;

) სხ -ის საბურავებში მაქსიმალურად დასაშვები წნევა .“.

12. მე -12 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 12. გამოცხადებული მანძილები

საჰაერო ხომალდებისთვის გამოსაყენებლად განკუთვნილი ასაფრენდასაფრენი ზოლზე გამოითვლება შემდეგი მანძილები , უახლოეს მეტრამდე ან ფუტამდე სიზუსტით :

) გასაქანად არსებული მანძილი ;

) ასაფრენად არსებული მანძილი ;

) შეწყვეტილი აფრენისათვის არსებული მანძილი ;

) დასაფრენად არსებული მანძილი .“.

13. მე -13 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 13. აეროდრომის სამუშაო მოედნის მდგომარეობა და მასთან დაკავშირებული ნაგებობები და საშუალებები

„1. სამუშაო მოედნის მდგომარეობა და მასთან დაკავშირებული ნაგებობის და საშუალებების საექსპლუატაციო მდგომარეობა ექვემდებარება მონიტორინგს . ამასთან , სავალდებულოა შეტყობინების გადაცემა საჰაერო ხომალდებისა და აეროდრომის ექსპლუატაციაზე გავლენის მქონე შემდეგი საკითხების შესახებ :

) სამშენებლო და ტექნიკური მომსახურების სამუშაოები ;

) ადზ-ის, სბ - ან ბაქნის ზედაპირის უსწორმასწორობები ან დაზიანებები ;

) წყლის , თოვლის , თოვლჭყაპის , ყინულის ან ჭირხლის არსებობა ადზ -ზე , სბ -ზე ან ბაქანზე ;

) შემოყინვის საწინააღმდეგო თხევადი ქიმიური ნივთიერებების ან სხვა დამაბინძურებლების არსებობა ადზ -ზე , სბ -ზე ან ბაქანზე ;

) თოვლის ნამქერის ან გროვის არსებობა ადზ-ის, სბ - ან ბაქნის სიახლოვეს ;

) სხვა დროებითი დაბრკოლებების არსებობა , მათ შორის , გაჩერებული საჰაერო ხომალდები ;

) აეროდრომის ვიზუალური საშუალებების მუშაობის სრული ან ნაწილობრივი მტყუნება ან არასწორი ფუნქციონირება ;

) ელექტრომომარაგების ძირითადი ან სათადარიგო წყაროს მტყუნება .

შენიშვნა : ადზ -ის ხელოვნურ საფარზე არსებული მდგომარეობის შეფასება და შეტყობინება ხორციელდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად .

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული მოთხოვნების შესრულების მიზნით , ყოველდღიურად უნდა განხორციელდეს :

) 1 და 2 კოდის მქონე აეროდრომებზე , სამუშაო მოედნის შემოწმება , სულ მცირე , დღეში ერთხელ და 3 და 4 კოდის მქონე აეროდრომებზე , სულ მცირე , დღეში ორჯერ ;

) დამატებით უნდა შემოწმდეს ადზ , როდესაც ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობა შეიძლება მნიშვნელოვნად შეიცვალოს მეტეოროლოგიური პირობების გამო .

3. პერსონალი , რომელიც განახორციელებს ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობის შეფასებას და შეტყობინებას , უნდა იყოს შესაბამისად მომზადებული და უფლებამოსილი საკუთარი მოვალეობების შესასრულებლად .

შენიშვნა : პერსონალის მომზადების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია სსიპსამოქალაქო ავიაციის სააგენტოს დირექტორის 2021 წლის 4 მარტის №32 ბრძანებით დამტკიცებულისამოქალაქო აეროდრომების /ვერტოდრომების სერტიფიცირებისა და საფრენი მოედნების რეგისტრაციის და აღრიცხვის წესის “ №4 დანართში .“.

14. მე -14 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 14. გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემები (AT-VASIS, PAPI ან APAPI)

აეროდრომზე , გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემების განთავსების შემთხვევაში , აღნიშნული სისტემების ექსპლუატანტი უზრუნველყოფს შემდეგი ინფორმაციის მომხმარებლისთვის ხელმისაწვდომობას :

) ადზ-ის შესაბამისი აღნიშვნის შესახებ ;

) გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემის ტიპზე . AT-VASIS, PAPI ან APAPI განთავსებისას , უნდა მიეთითოს ადზ -თან მიმართ , რომელ მხარეს არის დაყენებული სანათები , მარჯვნივ თუ მარცხნივ ;

) წანაცვლების კუთხესა და მიმართულებაზე (მარჯვნივ თუ მარცხნივ ) იმ შემთხვევაში , თუ გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემის ღერძი არ არის ადზ-ის ღერძულა ხაზის პარალელური ;

) გლისადის ნომინალური კუთხე (ებ )ზე . T-VASIS ან AT-VASIS-სთვის , ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 22- ნახაზზე ნაჩვენები ფორმულის შესაბამისად , ეს კუთხე არის θ, ხოლო PAPI ან APAPI სისტემებისთვის ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 24- ნახაზის მიხედვით , ეს კუთხე შესაბამისად არის (В+С)/2 და (А+В)/2;

) ადზ-ის ზღურბლიდან პილოტის თვალის მინიმალური სიმაღლეზე , როდესაც ის ხედავს სიგნალსგლისადაზე “. T-VASIS და AT-VASIS სისტემებისთვის წარმოადგენს ყველაზე დაბალ სიმაღლეს , როდესაც ჩანს მხოლოდ ფლანგური ჰორიზონტები , მაგრამ შეიძლება დამატებით გადმოიცეს სხვა სიმაღლეები , როდესაც ხილვადობის არეში ხვდება ფლანგური ჰორიზონტი პლუს ერთი , ორი ან სამი საგლისადე სანათებიიფრინე დაბლა “, თუ აღნიშნული ინფორმაცია სასარგებლო იქნება საჰაერო ხომალდებისთვის , დასაფრენად შესვლის განხორციელებისას . PAPI- სისტემისთვის ეს არის დადგენილი კუთხე , ადზ -დან მესამე საგლისადე სანათს მინუს 2’, ანუ B-კუთხეს მინუს 2’, APAPI-ის სისტემისთვისდადგენილი კუთხე , ადზ -დან შორეულ საგლისადე სანათს მინუს 2’, ანუ A-კუთხეს მინუს 2’.“.

15. მე -16 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 16. შველა და ხანძართან ბრძოლა

1. აეროდრომზე საჰაერო ხომალდების სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის დონე უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მოთხოვნებს .

2. აეროდრომზე ჩვეულებრივ უზრუნველყოფილი სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის დონე უნდა გამოიხატოს სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის კატეგორიით , აეროდრომზე არსებული ცეცხლმაქრი საშუალებების ტიპის და რაოდენობის შესაბამისად .

3. სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის კატეგორიის დაგეგმილი ცვლილებისას , აეროდრომზე არსებულ სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის ახალ კატეგორიას ანიჭებს ექსპლუატანტი სააგენტოსთან შეთანხმებით .

4. აეროდრომის ექსპლუატანტის მიერ უზრუნველყოფილი უნდა იქნეს მომხმარებლისთვის ინფორმაციის ხელმისაწვდომობა , აეროდრომზე საჰაერო ხომალდების სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის დონის შესახებ .“.

16. მე -17 მუხლის მე -2 − მე -6 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. მყისიერი გაფრენისწინა ინფორმაციისა და საფრენოსნო ინფორმაციის უზრუნველყოფის მიზნით , მონაცემების მისაღებად და გასავრცელებლად , სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურსა და აეროდრომის ექსპლუატანტს შორის ფორმდება შეთანხმება შემდეგი ინფორმაციის დაუყოვნებელ მიწოდებაზე :

) აეროდრომის სასერტიფიკაციო სტატუსის და აეროდრომზე არსებული პირობების შესახებ ;

) შესაბამისი აღჭურვილობების , სამსახურების , სამუშაო მოედნის და მასთან დაკავშირებული ნაგებობის და საშუალებების საექსპლუატაციო მდგომარეობის და სააერნაოსნო საშუალებების საექსპლუატაციო მდგომარეობის შესახებ ;

) ამ რეგლამენტის მე -13 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ინფორმაციის შესახებ ;

) სხვა სახის ინფორმაციის შესახებ , რომელიც აუცილებელია უსაფრთხო ფრენებისათვის .

3. საჰაერო მოძრაობის მართვის სამსახურისთვის გადაცემას ექვემდებარება :

) სამუშაო მოედნის და მასთან დაკავშირებული ნაგებობის და საშუალებების საექსპლუატაციო მდგომარეობის შესახებ საექსპლუატაციო თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი ინფორმაცია , მათ მიერ მომფრენი და გამფრენი საჰაერო ხომალდების საჭირო ინფორმაციით უზრუნველყოფის მიზნით . ინფორმაცია  მუდმივ განახლებადია და გარემოებების ნებისმიერი ცვლილება ექვემდებარება დაუყოვნებელ შეტყობინებას;

) ინფორმაცია , როდესაც ადზ ან ადზ -ის მონაკვეთი სველ მდგომარეობაში არის მოლიპული ;

) ინფორმაცია აეროდრომზე არსებული სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის კატეგორიის ცვლილების შესახებ , ასევე , ინფორმაცია სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის გაუარესებული კატეგორიის გამოსწორების შესახებ .

4. ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის კრებულში ცვლილებების შეტანამდე , აეროდრომის ექსპლუატანტმა უნდა გაითვალისწინოს დრო , რომელიც სჭირდება სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურს შესაბამისი გამოსაქვეყნებელი მასალის მოსამზადებლად , გასაფორმებლად და გამოსაცემად , რათა დროულად მოხდეს ასეთი ინფორმაციის მიწოდება სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურისთვის

5. რუკებისა და /ან სააერნაოსნო ავტომატიზებული სისტემების უწყვეტი ფუნქციონირებისთვის ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის ნებისმიერი ცვლილება ექვემდებარება შეტყობინებას ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის რეგულირების და კონტროლის სისტემის (АIRАС) არხების მეშვეობით . აეროდრომის ექსპლუატანტმა , სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურისთვის საწყისი ინფორმაციის /მონაცემების მიწოდებისას , უნდა გაითვალისწინოს AIRAC-ის სისტემით ინფორმაციის ძალაში შესვლის თარიღი , რომელიც წინასწარ განსაზღვრულია და შეთანხმებულია საერთაშორისო დონეზე .

6. აეროდრომის ექსპლუატანტმა , რომლებიც პასუხისმგებელია საწყისი ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის /მონაცემების გადაცემაზე სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურისთვის , უნდა უზრუნველყოს სიზუსტის და მთლიანობის მოთხოვნების დაცვა , ჰაერსანაოსნო მონაცემების საბოლოო მომხმარებლის მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლადჰაერსანაოსნო მონაცემების და ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის მიმწოდებლების , მათი უფლება -მოვალეობების და ჰაერსანაოსნო მონაცემების და ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის მიწოდების წესის დამტკიცების შესახებსაქართველოს მთავრობის 2016 წლის 11 ოქტომბრის №471 დადგენილებით განსაზღვრული მოთხოვნების შესაბამისად .“.

17. მე -19 მუხლის :

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. ადზ-ის ზღურბლი უნდა განთავსდეს ადზ-ის კიდესთან , გარდა იმ შემთხვევისა , როდესაც საექსპლუატაციო მახასიათებლებიდან გამომდინარე , გამართლებულია სხვა მდებარეობის შერჩევა .

შენიშვნა : ადზ-ის ზღურბლის განლაგების თაობაზე სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- , მე -11 ნაწილში .“;

 

) მე -7 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„7. ამ მუხლის მე -9 პუნქტში აღნიშნულის გარდა , ძირითადი ადზ-ის ფაქტობრივი სიგრძე საკმარისი უნდა იყოს იმ საჰაერო ხომალდების საექსპლუატაციო მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად , რომლისთვისაც განკუთვნილია ადზ და არ უნდა იყოს იმ სიგრძეზე ნაკლები , რომელიც შეირჩევა შესაბამისი სხ -ის საფრენოსნო მახასიათებლების გათვალისწინებით , ადგილობრივ პირობებში .“;

 

) მე -9 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

9. როდესაც ადზ-ის უერთდება დამუხრუჭების ბოლო ზოლი ან

დაბრკოლებისაგან თავისუფალი ზოლი და ადზ-ის ფაქტობრივი სიგრძე ნაკლებია , ამ მუხლის მე -7 და მე -8 პუნქტების მოთხოვნების შესაბამისი გამოყენებისას მიღებულ შედეგზე , ის შეიძლება ჩაითვალოს მისაღებად , თუ დამუხრუჭების ბოლო ზოლთან ან დაბრკოლებისაგან თავისუფალ ზოლთან აღნიშნული ადზის ნებისმიერი შერწყმა უზრუნველყოფს თვითმფრინავის აფრენა -დაფრენის საექსპლუატაციო მოთხოვნებს , რომლისთვისაც განისაზღვრება ადზ .

შენიშვნა . დამუხრუჭების ბოლო ზოლების და დაბრკოლებისაგან თავისუფალი ზოლების გამოყენების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე- 14 დანართის დამატება A- , მე -2 ნაწილში .“;

 

) მე -12 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„12. გარდა ამ პუნქტისქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა , როდესაც პარალელური აღჭურვილი ადზ -ები განკუთვნილია ერთდროული გამოყენებისთვის :

) მინიმალური მანძილი მათ ღერძულა ხაზებს შორის უნდა იყოს :

. ) 1035 დასაფრენად დამოუკიდებელი პარალელური შესვლისთვის ;

. ) 915 დასაფრენად დამოკიდებელი პარალელური შესვლისათვის ;

. ) 760 დამოუკიდებელი პარალელური აფრენისათვის ;

. ) 760 ცალკეული პარალელური ოპერაციებისთვის ;

) ცალკეული პარალელური ოპერაციების განსახორციელებლად დადგენილი მინიმალური მანძილი :

. ) შეიძლება შემცირდეს 30 -ით ყოველ 150 -ზე , დაფრენის ადზ-ის ზღურბლის , მომფრენი სხ -ის მიმართულებით წანაცვლებისას მინიმუმ 300 -ის ტოლ მინიმალურ მნიშვნელობამდე ;

. ) უნდა გაიზარდოს 30 -ით ყოველ 150 -ზე , დაფრენის ადზ-ის ზღურბლის მომფრენი სხ -ის საწინააღმდეგო მიმართულებით წანაცვლებისას ;

) დასაფრენად დამოუკიდებელი პარალელური შესვლის განხორციელებისას , შეიძლება გამოყენებული იყოს ისეთი მინიმალური მანძილები და სათანადო პირობები , თუ დადგინდება , რომ აღნიშნული , უარყოფით გავლენას არ იქონიებს საჰაერო ხომალდების ფრენების უსაფრთხოებზე .“;

 

) მე -15 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„15. იმ შემთხვევაში , როდესაც გარდაუვალია გრძივი ქანობის ცვლილება , მაშინ ორ მოსაზღვრე ქანობს შორის სხვაობა არ უნდა აღემატებოდეს :

) 1.5%- , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 3 ან 4;

) 2%- , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 1 ან 2.

შენიშვნა . სახელმძღვანელო მასალა ადზ-ის წინ ქანობის ცვლილების შესახებ მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის დამატება A- , მე -4 ნაწილში .“;

 

) მე -17 და მე -18 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„17. იმ შემთხვევაში , როდესაც გარდაუვალია ქანობის ცვლილება , უზრუნველყოფილი უნდა იყოს სრული ხილვადობა :

) ადზ -დან 3 მეტრის სიმაღლეზე მდებარე ნებისმიერი წერტილიდან , ყველა სხვა წერტილამდე , რომელიც მდებარეობს ადზ -დან ამავე სიმაღლეზე , მინიმუმ , ადზ-ის სიგრძის ნახევარი მანძილის სიშორეზე , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის C, D, E ან F;

) ადზ -დან 2 მეტრის სიმაღლეზე მდებარე ნებისმიერი წერტილიდან , ყველა სხვა წერტილამდე , რომელიც მდებარეობს ადზ -დან ამავე სიმაღლეზე , მინიმუმ , ადზ-ის სიგრძის ნახევარი მანძილის სიშორეზე , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის B;

) ადზ -დან 1.5 მეტრის სიმაღლეზე მდებარე ნებისმიერი წერტილიდან , ყველა სხვა წერტილამდე , რომელიც მდებარეობს ადზ -დან ამავე სიმაღლეზე , მინიმუმ , ადზ-ის სიგრძის ნახევარი მანძილის სიშორეზე , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის A.

18. ადზ-ის გასწვრივ დაუშვებელია ზედაპირის ტალღოვანი უსწორმასწორობები ან ერთმანეთთან ახლოს მდებარე წერტილებში ქანობის მკვეთრი ცვლილება . ორი თანმიმდევრული მრუდის გადაკვეთის წერტილებს შორის მანძილი უნდა იყოს არანაკლები შემდეგი სიდიდისა და იმის მიხედვით , რომელი სიდიდე უფრო მეტია :

) ქანობის შესაბამისი ცვლილებების აბსოლუტური რიცხვითი მნიშვნელობების ჯამის ნამრავლისა შემდეგ მნიშვნელობაზე :

. ) 30 000 , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 4;

. ) 15 000 , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 3;

. ) 5 000 , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 1 ან 2. ან

) 45 .

შენიშვნა . ამ პუნქტის მოთხოვნების შესასრულებლად საჭირო სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- , მე -4 ნაწილში .“;

 

) 21- პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„21. განივი ქანობი ძირითადად უცვლელი უნდა იყოს ადზ-ის მთელ სიგრძეზე , გარდა სხვა ადზ-ის ან სბ -ი გადაკვეთის ადგილებისა , სადაც უზრუნველყოფილი უნდა იყოს მდორე გადასვლა , წყლის სათანადო დრენაჟირების გათვალისწინებით .

შენიშვნა . სახელმძღვანელო მასალა განივი ქანობის შესახებ მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -3 ნაწილში (Doc 9157).“;

 

) 25- − 27- პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„25. ხელოვნურ -საფარიანი ადზ-ის მშენებლობის ან საფარის შეცვლის სამუშაოების დასრულების შემდეგ , მოწმდება შეჭიდების კოეფიციენტის შესაბამისობა გაანგარიშებულ მონაცემებთან .

შენიშვნა . შეჭიდების კოეფიციენტის შემოწმების შესახებ დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროპორტების სამსახურების სახელმძღვანელოს მე -2 ნაწილში (Doc 9137).

26. ადზ-ის ახალი ან შეცვლილი საფარის შეჭიდების კოეფიციენტის განსაზღვრა უნდა განხორციელდეს უწყვეტი მეთოდით , თვით დასველების შესაძლებლობის მქონე მზომი ხელსაწყოს მეშვეობით .

შენიშვნა . შეჭიდების კოეფიციენტის განსაზღვრის დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროპორტების სამსახურების სახელმძღვანელოს მე -2 ნაწილში (Doc 9137).

27. ადზ-ის ხელოვნური საფარის ახალი ზედაპირის ტექსტურის საშუალო სიღრმე არ უნდა იყოს 1.0 მმ -ზე ნაკლები .

შენიშვნა 1. ადზ-ის ხელოვნური საფარის ახალი ზედაპირის პროექტირების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის A დამატების მე -8 ნაწილში .

შენიშვნა 2. სახელმძღვანელო მასალა იმ მეთოდების შესახებ , რომლებიც გამოიყენება ხელოვნური საფარის ზედაპირის ტექსტურის განსაზღვრისათვის მოცემულია აეროპორტების სამსახურების სახელმძღვანელოს მე -2 ნაწილში

(Doc 9137).

შენიშვნა 3. სახელმძღვანელო მასალა ხელოვნური საფარის ზედაპირის ტექსტურის დაპროექტების და მისი გაუმჯობესების მეთოდების შესახებ მოცემულია აეროდრომების პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -3 ნაწილში

(Doc 9157).“.

18. მე -20 მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 20. ადზ-ის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლები

„1. ადზ-ის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლები უნდა მოეწყოს იმ ადზ -თვის , რომლის კოდური აღნიშვნა არის D, E და F.

2. იმ სხ -ებისათვის , რომელთა ძირითადი შასის გარე ბორბლების კიდეებს შორის მანძილი (OMGWS) 9 -დან 15 -დეა (მაგრამ არ არის 15 ), ადზ-ის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლები უნდა განთავსდეს სიმეტრიულად , ადზ -ის ორივე მხარეს ისე , რომ ადზ -ის და მისი უსაფრთხოების გვერდითა ზოლების საერთო სიგანე იყოს არანაკლები :

) 60 -ისა , როცა კოდური აღნიშვნა არის D ან E;

) 60 -ისა ორ ან სამ ძრავიანი სხ -ებისათვის , როცა კოდური აღნიშვნა არის F; და

) 75 -ისა ოთხ ან მეტ ძრავიანი სხ -ებისთვის , როცა კოდური აღნიშვნა არის F.

3. ადზ-ის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლის ზედაპირი უნდა მოეწყოს ადზ-ის ზედაპირის დონეზე და მისი განივი ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 2,5%- .

4. ადზ-ის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლის ნაწილი , რომელიც მდებარეობს ადზ -ის კიდის მიღმა , ადზ -ის ღერძულა ხაზიდან 30 -ის მანძილზე , უნდა მოეწყოს ისე , რომ ადზ -დან სხ -ის გადაცდენისას გაუძლოს დატვირთვას და არ გამოიწვიოს სხ -ის კონსტრუქციის დაზიანება ან გაუძლოს სახმელეთო სატრანსპორტო საშუალებების დატვირთვას , რომლებიც გადაადგილდებიან უსაფრთხოების გვერდითა ზოლზე .

შენიშვნა . უსაფრთხოების გვერდითა ზოლების სიმტკიცის შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს 1-ლ ნაწილში (Doc 9157).

5. ადზ -ის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლი უნდა მომზადდეს ან მოეწყოს ისე , რომ აღიკვეთოს საფარის ეროზია და სხ -ის ძრავებით საფარის მასალის შეწოვა .

6. ადზ-ის უსაფრთხოების ზოლებს , რომლებიც გამოიყენებიან F კოდის საჰაერო ხომალდების მიღება /გაშვებისათვის , უნდა გააჩნდეთ ხელოვნური საფარი . ამასთანავე , ადზ-ის და უსაფრთხოების ზოლების საერთო სიგანე უნდა იყოს არანაკლებ 60 -ის .“.

19. 21- მუხლის :

) მე -2 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა . მოსაბრუნებელი მოედნის პროექტირების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს 1- ნაწილში (Doc 9157), ხოლო სახელმძღვანელო მასალა მოსაბრუნებელი სბ -ი შესახებ , რომელიც გამოიყენება როგორც ალტერნატიული საშუალება , მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -2 ნაწილში (Doc 9157).“;

) მე -5 და მე -6 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

5. „ადზ -ზე მოსაბრუნებელი მოედნის პროექტირებისას , გასათვალისწინებელია სხ -ის წინა ბორბლის მობრუნების კუთხე , რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს 450- .

6. ადზ -ზე მოსაბრუნებელი მოედანი უნდა დაპროექტდეს ისე , რომ საჰაერო ხომალდის ეკიპაჟის კაბინა , რომლისთვისაც განკუთვნილია მოსაბრუნებელი მოედანი , როდესაც მდებარეობს მოსაბრუნებელი მოედნის მარკირების ზემოთ , სხ -ის შასის გარე ბორბალი მოედნის კიდიდან დაცილებული იყოს არანაკლებ :

) 1,5 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -ზე ნაკლებია , მაგრამ არ შეადგენს 4,5 - ;

) 2,25 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -დან 6 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 6 - ;

) 3* ან 4** -ისა , როდესაც OMGWS 6 -დან 9 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 9 - ;

) 4 -ისა , როდესაც OMGWS 9 -დან 15 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 15 - ;

შენიშვნა 1. *. თუ მოსაბრუნებელი მოედანი გამოიყენება ისეთი სხ -ის მიერ , რომლის შასის ბაზა 18 -ზე ნაკლებია ;

**. თუ მოსაბრუნებელი მოედანი გამოიყენება ისეთი სხ -ის მიერ , რომლის შასის ბაზა ტოლია ან აღემატება 18 - .

შენიშვნა 2. ტერმინიშასის ბაზანიშნავს საჰაერო ხომალდის წინა შასის და

ძირითადი შასის გეომეტრიულ ცენტრს შორის მანძილს .“;

) მე -7 პუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

) მე -9 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : თუ მოსაბრუნებელი მოედნის საფარი არის არახისტი , ზედაპირი უნდა უძლებდეს , თვითმფრინავის ძირითადი შასის მიერ წარმოქმნილ ჰორიზონტალურ ძვრებს , მობრუნების მანევრის შესრულებისას .“;

) მე -12 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„12. ადზ -ზე მოსაბრუნებელი მოედანი უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ისეთი სიგანის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლით , რომელიც აღკვეთს ყველაზე დიდი სხ -ის მიერ , ბრუნის შესრულებისას , რეაქტიული ძრავის ჭავლით გამოწვეულ ზედაპირის ეროზიას და სხ -ის ძრავის შესაძლო დაზიანებას რომელიმე უცხო საგნით .“.

20. 22- მუხლის პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა . ადზ-ის უსაფრთხოების ბოლო არეების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -10 ნაწილში .“.

21. 23- მუხლის :

) მე -3 − მე -4 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. საფრენი ზოლის სიგანე , დასაფრენად ზუსტი და არაზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილ ადზ-ისთვის , უნდა გავრცელდეს ადზ-ის ღერძულა ხაზის ორივე მხარეს , საფრენი ზოლის მთელ სიგრძეზე არანაკლებ :

) 140 -ზე , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 3 ან 4;

) 70 -ზე , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 1 ან 2;

4. საფრენი ზოლის სიგანე , აღუჭურველი ადზ-ისთვის , უნდა გავრცელდეს ადზს ღერძულა ხაზის ორივე მხარეს , საფრენი ზოლის მთელ სიგრძეზე არანაკლებ :

) 75 -სა , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 3 ან 4;

) 40 -სა , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 2; და

) 30 -სა , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის 1.“;

) მე -7 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„7. დაუშვებელია დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ -ის საფრენი ზოლის ნებისმიერ ნაწილში , შიდა გარდამავალი ზედაპირების ქვედა საზღვრებით შემოსაზღვრულ რომელიმე მონაკვეთზე უძრავი ობიექტების არსებობა , გარდა აერნაოსნობისთვის საჭირო ვიზუალური საშუალებებისა ან იმ ობიექტებისა , რომლებიც აუცილებელია სხ -ის ფრენის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად , აკმაყოფილებენ მსხვრევადობის მიმართ წაყენებულ მოთხოვნებს და თავისი ფუნქციონირებიდან გამომდინარე , განთავსებუ ლი უნდა იქნან საფრენი ზოლის ფარგლებში .“;

) მე -11 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა . ძრავების მიერ წარმოქმნილი რეაქტიული ჭავლისაგან დაცვის სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომების პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -2 ნაწილში (Doc 9157).“;

) მე -12 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„12. როდესაც ამ მუხლის მე -11 პუნქტში მითითებულ მონაკვეთს გააჩნია ხელოვნურ -საფარიანი ზედაპირი , მან უნდა გაუძლოს იმ სხ -ის შემთხვევით გადაცდენისას გადაცემულ დატვირთვას , რომელიც კრიტიკულია ადზ-ის საფარის საპროექტო პარამეტრების მიხედვით .“.

22. 24- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი ზოლი ვრცელდება ადზ -ის ღერძულა ხაზის გაგრძელების თითოეულ მხარეს , არანაკლებ :

) 75 მანძილზე , აღჭურვილი ადზ-ის შემთხვევაში ; და

) საფრენი ზოლის ნახევარი სიგანის ტოლ მანძილზე  აღუჭურველი ადზ-ის შემთხვევაში .“.

23. 25- მუხლის :

) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : დამუხრუჭების ბოლო ზოლის გამოყენებასთან დაკავშირებით ინფორმაცია მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -2 ნაწილში .“;

) მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. დამუხრუჭების ბოლო ზოლის გრძივი და განივი ქანობი და მისი ცვლილება , აგრეთვე , ადზ -დან დამუხრუჭების ბოლო ზოლზე გადასვლა უნდა განხორციელდეს ადზ-ის მიმართ წაყენებული მოთხოვნების შესაბამისად , რომელსაც უერთდება დამუხრუჭების ბოლო ზოლი , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც :

) აუცილებელი არ არის დამუხრუჭების ბოლო ზოლებზე გავრცელდეს მე -19 მუხლის მე-14 პუნქტის შეზღუდვები, ადზ-ის პირველი და ბოლო მეოთხედი მონაკვეთების 0.8% დახრილობის მოწყობასთან დაკავშირებით;

) ადზ -თან დამუხრუჭების ბოლო ზოლის საზღვარზე და დამუხრუჭების ბოლო ზოლის მთელ სიგრძეზე ქანობის ცვლილების მაქსიმალური მაჩვენებელი შეიძლება იყოს 0.3 % 30 -ზე (მრუდის მინიმალური რადიუსი 10 000 -ია ), ადზ -თვის , როდესაც კოდური რიცხვია 3 ან 4.“.

24. 27- მუხლის :

) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : სამიმოსვლო ბილიკების განლაგების სქემების და უნიფიცირებული მონიშვნის შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულიააეროდრომის დაპროექტების სახელმძღვანელოს “ (Doc 9157) მე -2 ნაწილში .“;

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. სბ უნდა დაპროექტდეს ისე , რომ სბ - ღერძულა ხაზის მარკირების თავზე სხ -ის ეკიპაჟის კაბინის მდებარეობისას , ძირითადი შასის გარეთა ბორბალი სბს კიდიდან დაცილებული იყოს , სულ მცირე , შემდეგ მანძილზე :

) 1,5 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -ზე ნაკლებია , მაგრამ არ შეადგენს 4,5 - ;

) 2,25 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -დან 6 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 6 - ;

) 3* **ან 4*** -ისა , როდესაც OMGWS 6 -დან 9 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 9 - ;

) 4 -ისა , როდესაც OMGWS 9 -დან 15 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 15 - ;

შენიშვნა 1. *. სწორხაზოვან მონაკვეთზე .

**. მრუდ წირულ მონაკვეთზე , თუ სამიმოსვლო ბილიკი განკუთვნილია საჰაერო ხომალდებისათვის , რომელთა შასის ბაზა 18 -ზე ნაკლებია .

***. მრუდ წირულ მონაკვეთზე , თუ სამიმოსვლო ბილიკი განკუთვნილია საჰაერო ხომალდებისათვის , რომელთა შასის ბაზა ტოლია ან აღემატება 18 - .

შენიშვნა 2. ტერმინიშასის ბაზანიშნავს მანძილს საჰაერო ხომალდის წინა შასის და

ძირითადი შასის გეომეტრიულ ცენტრს შორის მანძილს .“;

) მე -4 პუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. სბ -ი სწორხაზოვანი მონაკვეთის სიგანე , უნდა იყოს არანაკლებ :

) 7,5 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -ზე ნაკლებია , მაგრამ არ შეადგენს 4,5 - ;

) 10,5 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -დან 6 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 6 - ;

) 15 -ისა , როდესაც OMGWS 6 -დან 9 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 9 - ;

) 23 -ისა , როდესაც OMGWS 9 -დან 15 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 15 - ;

შენიშვნა : სამიმოსვლო ბილიკის სიგანის განსაზღვრასთან დაკავშირებული სახელმძღვანელო მასალები მოცემულია აეროდრომების პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -2 ნაწილში (Doc 9157“).“;

) მე -15 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„15. სბ -ი საფარის სიმტკიცე , უნდა იყოს არანაკლები ადზ-ის საფარის სიმტკიცისა , რომელსაც ის ემსახურება . ასევე , გათვალისწინებული უნდა იყოს ის ფაქტი , რომ სბ -ზე მოძრაობის ინტენსივობა მეტია , ხოლო თვითმფრინავის , დაბალი სიჩქარით მოძრაობისას და გაჩერებით , სბ განიცდის უფრო დიდ დატვირთვას ვიდრე ადზ , რომელსაც ის ემსახურება .“.

25. 28- მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. სბ - სწორხაზოვან მონაკვეთზე , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის C, D, E ან F, გასათვალისწინებელია უსაფრთხოების გვერდითა ზოლი , რომელიც უნდა განთავსდეს სბ - ორივე მხარეს სიმეტრიულად ისე , რომ სბ - საერთო სიგანე უსაფრთხოების გვერდითა ზოლებით იყოს არანაკლები :

  ) 44 -ისა , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის F;

) 38 -ისა , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის E;

) 34 -ისა , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის D;

) 25 -ისა , როდესაც კოდური აღნიშვნა არის C.

შენიშვნა : სამიმოსვლო ბილიკის უსაფრთხოების გვერდითა ზოლების მახასიათებლების და მათი დამუშავების შესახებ სახელმძღვანელო მასალები მოცემულია აეროდრომების დაპროექტების სახელმძღვანელოს მე -2 ნაწილში (Doc 9157).“.

26. 29- მუხლის მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. სბ -ი ზოლის ცენტრალური ნაწილი უნდა წარმოადგენდეს მოშანდაკებულ მონაკვეთს სბ -ი ღერძულა ხაზიდან არანაკლებ :

) 10,25 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -ზე ნაკლებია , მაგრამ არ შეადგენს 4,5 - ;

) 11 -ისა , როდესაც OMGWS 4,5 -დან 6 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 6 - ;

) 12,5 -ისა , როდესაც OMGWS 6 -დან 9 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 9 - ;

) 18,5 -ისა , როდესაც OMGWS 9 -დან 15 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 15 - და კოდური აღნიშვნა არის D;

) 19 -ისა , როდესაც OMGWS 9 -დან 15 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 15 - და კოდური აღნიშვნა არის E;

) 22 -ისა , როდესაც OMGWS 9 -დან 15 -დეა , მაგრამ არ შეადგენს 15 - და კოდური აღნიშვნა არის F.“.

27. 30- მუხლის მე -6 − მე -9 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 „6. მანძილი , მოსაცდელ მოედანს , ადზ -თან მოსაცდელ ადგილს , რომელიც მოწყობილია სბ -ი /ადზ-ის გადაკვეთის ადგილზე , ან მოძრაობის მარშრუტზე მოსაცდელ ადგილსა და ადზ-ის ღერძულა ხაზს შორის , უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -4 ცხრილით განსაზღვრულ მნიშვნელობას , ხოლო დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ-ის შემთხვევაში , ეს მანძილი უნდა იყოს ისეთი , რომ მოსაცდელ მოედანზე მყოფმა საჰაერო ხომალდმა ან სატრანსპორტო საშუალებამ არ შეუქმნას დაბრკოლება სანავიგაციო საშუალებების მუშაობას ან არ შეაღწიოს შიდა გარდამავალი ზედაპირის საზღვრებში .

შენიშვნა : ადზ -თან მოსაცდელი ადგილების განლაგების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულიააეროდრომის დაპროექტების სახელმძღვანელოს “ (Doc 9157) მე -2 ნაწილში .

7. 700 -ზე (2300 ფუტზე ) მეტი შემაღლების შემთხვევაში , დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ -თვის , კოდური ნომრით 4, ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -4 ცხრილში მოცემული მანძილი − 90 , უნდა გაიზარდოს შემდეგი თანაფარდობით :

) 2000 (6600 ფტ ) შემაღლებამდე : 1 ყოველ 100 -ზე (330 ფტ ), 700 შემაღლების შემდეგ ;

) 2000 -დან 4000 -მდე (13 320 ფტ ) შემაღლებისთვის : 13 , დამატებული 1.5 ყოველ 100 -ზე (330 ფტ ), 2000 შემაღლების შემდეგ ;

) 4000 -დან (13 320 ფტ ) 5000 -მდე (16 650 ფტ ) შემაღლებისთვის : 43 , დამატებული 2 ყოველ 100 -ზე (330 ფტ ), 4000 შემაღლების შემდეგ .

8. თუ დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილ ადზ -ზე , კოდური აღნიშვნით 4, მოსაცდელი მოედნის , ადზ-ისთან მოსაცდელი ადგილის ან მოძრაობის მარშრუტზე მოსაცდელი ადგილის შემაღლება მეტია ადზ-ის ზღურბლის შემაღლებაზე , მაშინ ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -4 ცხრილით განსაზღვრული მანძილი , დამატებით იზრდება 5 -ით , ამ მოედნების /ადგილების შემაღლების ყოველ მეტრზე , ადზ-ის ზღურბლის შემაღლების მიმართ .

9. ამ მუხლის მე -3 პუნქტის შესაბამისად განსაზღვრული ადზ -თან მოსაცდელი ადგილი , უნდა განთავსდეს ისე , რომ მოლოდინის რეჟიმში მყოფმა საჰაერო ხომალდმა ან სატრანსპორტო საშუალებამ არ დაარღვიოს დაბრკოლებისაგან თავისუფალი არე (OFZ), დასაფრენად შესვლის ზედაპირი , აფრენისას სიმაღლის აღების ზედაპირი ან ILS/MLS კრიტიკული /მგრძნობიარე არე და არ შეუქმნას დაბრკოლება სარადიოლოკაციო საშუალებების მუშაობას .“.

28. 31- მუხლის :

) პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„1. ბაქანი უნდა იყოს გათვალისწინებული იქ , სადაც საჭიროა საჰაერო ხომალდში მგზავრთა ჩასხდომა /გადმოსხდომისათვის , ტვირთის , მათ შორის ფოსტის ჩატვირთვა -გადმოტვირთვის პირობების შექმნა , ასევე საჰაერო ხომალდის მომსახურებისათვის . ამასთანავე , არ უნდა შეექმნას შეფერხება სააეროდრომო მოძრაობას .“.

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. ბაქნის ნებისმიერი ნაწილის საფარის სიმტკიცე უნდა იყოს ისეთი , რომ გაუძლოს საჰაერო ხომალდის მოძრაობით გამოწვეულ დატვირთვას , რომელსაც ის ემსახურება ; ამასთან , სათანადო ყურადღება უნდა გამახვილდეს იმ გარემოებაზე , რომ ბაქნის ზოგიერთ მონაკვეთზე მოძრაობის ინტენსივობა გაცილებით მაღალია და საჰაერო ხომალდების ნელი მოძრაობის ან გაჩერების დროს , აღნიშნული მონაკვეთები განიცდიან მეტ დატვირთვას , ვიდრე ადზ .“;

) მე -7 პუნქტისქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) საჰაერო ხომალდის სადგომის ნებისმიერ ნაწილში , რომელიც უზრუნველყოფილია ვიზუალური შეპირაპირების სამართი სისტემის მეშვეობით აზიმუტით მიმართვით .“.

29. 33- მუხლის :

) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსის შენიშვნა :

შენიშვნა : საჰაერო ხომალდების შემოყინვის საწინააღმდეგო არეს მოწყობისას განსაკუთრებული ყურადღება ენიჭება სხ -ების უსაფრთხო და ეფექტურ ექსპლუატაციას . დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა შემოყინვის საწინააღმდეგო არეს მოწყობის შესახებ მოცემულიასაჰაერო ხომალდების ხმელეთზე შემოყინვის საწინააღმდეგო დაცვის სახელმძღვანელოში (Doc 9640).“;

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. შემოყინვის საწინააღმდეგო დამუშავების დაშორებული არე უნდა განთავსდეს აეროდრომის დაცვის არეს ზედაპირების გარეთ , არ შეაფერხოს სარადიოლოკაციო საშუალებების მუშაობა და სრულად ჩანდეს სამეთვალყურეო კოშკურიდან , შემოყინვის საწინააღმდეგო სითხით დამუშავებული სხ -სთვის აფრენის ნებართვის გაცემის მიზნით .“;

) მე -9 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„9. შემოყინვის საწინააღმდეგო დამუშავების მოედანზე უზრუნველყოფილი უნდა იყოს სხ -ის სადგომებისთვის , ამ რეგლამენტის 31- მუხლის მე -6 პუნქტით გათვალისწინებული მინიმალური უსაფრთხო მანძილი . თუ მოედნის კონფიგურაცია უზრუნველყოფს , სხ -ის მოძრაობისას სხვა სხ -ის შემოვლის შესაძლებლობას , გასათვალისწინებელია ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -3 ცხრილის მე -13 სვეტში მითითებული მინიმალური გამყოფი მანძილები .“;

 

) მე -10 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„10. თუ შემოყინვის საწინააღმდეგო დამუშავების მოედანი ესაზღვრება ძირითად გამოყენებად სბ - , უზრუნველყოფილი უნდა იყოს , ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -3 ცხრილის მე -11 სვეტში მითითებული სბ -ი მინიმალური გამყოფი მანძილი (ილუსტრაცია მოცემულია მე -2 დანართის მე -4 ნახაზზე ).“.

30. 34- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 34. ამ თავის მიზანი

1. ამ თავის მიზანია , აეროდრომის პროექტირებისას და მისი ექსპლუატაციის პროცესში , გათვალისწინებული იყოს ისეთი ვიზუალური სააერნაოსნო საშუალებები , რომლებიც უზრუნველყოფენ საჰაერო ხომალდის კოორდინირებულ , მოწესრიგებულ და უსაფრთხო განთავსებას , სახმელეთო მიმოსვლას და აფრენა -დაფრენას .

2. აეროდრომის ექსპლუატანტი უზრუნველყოფს ამ თავში გათვალისწინებული ვიზუალური სააერნაოსნო საშუალებების მოწესრიგებულ და უსაფრთხო ექსპლუატაციას .“.

31. 35- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. ქარის მიმართულების მაჩვენებელს უნდა ჰქონდეს წაკვეთილი კონუსის ფორმა , დამზადებული უნდა იყოს ქსოვილისაგან , სიგრძით არანაკლებ 3.6 -ისა და ფუძესთან დიამეტრით 0.9 -ისა . ქარის მაჩვენებელი დამზადებული უნდა იყოს ისეთი გაანგარიშებით , რომ ნათლად აჩვენებდეს მიწისზედა ქარის მიმართულებას და საერთო წარმოდგენას ქმნიდეს ქარის სიჩქარეზე . მაჩვენებლის ფერები შერჩეუ ლი უნდა იქნეს ისე , რომ მკვეთრად გამოირჩეოდეს საერთო ფონიდან და მისი მაჩვენებლები გასაგები იყოს 300 სიმაღლიდან მაინც . საჭიროა  გამოყენებულ იქნეს ერთი ფერი , სასურველია თეთრი ან ნარინჯისფერი . იმ შემთხვევაში , როდესაც ქარის მაჩვენებელი განთავსებულია არაერთგვაროვან ფონზე , საჭირო კონტრასტულობის მისაღწევად აუცილებელია , გამოყენებულ იქნეს ორი ფერის შეხამება , უპირატესობა უნდა მიენიჭოს თეთრის ნარინჯისფერთან , თეთრის წითელთან ან თეთრის შავთან შეხამებას . ფერები უნდა განლაგდეს ხუთ ზოლად , ერთმანეთის მონაცვლეობით ისე , რომ პირველი და ბოლო ზოლი იყოს უფრო მუქი .“.

32. 36- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. დაფრენის მიმართულების მაჩვენებლის (T) ფორმა და მინიმალური ზომები უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -5 ნახაზით დადგენილ მოთხოვნებს . დაფრენის მიმართულების მაჩვენებლისათვის (T) შეირჩევა თეთრი ან ნარინჯისფი . ფერის შერჩევა ხდება იმის მიხედვით , რომელიც უფრო კონტრასტულია იმ ზედაპირთან შედარებით , რომელზეც ეს ნიშანი უნდა განთავსდეს . იმ შემთხვევაში , როდესაც დაფრენის მიმართულების მაჩვენებელი (T) გამოიყენება ღამის პერიოდში , იგი უნდა განათდეს ან გამოყოფილ იქნეს თეთრი სანათებით .“.

33. 38- მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. როდესაც აეროდრომზე გათვალისწინებულია სასიგნალო მოედანი , ის უნდა განთავსდეს ისე , რომ 300 -ის სიმაღლიდან და ჰორიზონტის მიმართ 100-ზე მეტი დახრის კუთხისას ჩანდეს ყველა მიმართულებიდან .“.

34. 39- მუხლის მე -7 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსის შენიშვნა :

შენიშვნა . სახელმძღვანელო მასალა , რომელიც ეხება შუქამრეკლ მასალას , მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში (Doc 9157).“.

35. მე -40 მუხლის :

) მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. ხელოვნური საფარის არმქონე ადზ-ის ზღურბლთან , შეძლებისდაგვარად , დაიტანება ადზ-ის აღმნიშვნელი მარკირება .“.

) მე -4 პუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის შენიშვნა :

შენიშვნა : თუ ადზ-ის ზღურბლი წანაცვლებულია , შეიძლება  გათვალისწინებულ იქნეს ადზ-ის აღმნიშვნელი ნიშანი , რომელიც განკუთვნილია ამფრენი თვითმფრინავებისათვის .“.

36. 42- მუხლის :

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. ადზ-ის ზღურბლის განივი მიმართულებით , ზოლები განლაგდება ისე , რომ არ იყვნენ დაშორებული ადზ-ის გვერდებიდან 3 -ზე მეტი მანძილით , ან განლაგდება ღერძულა ხაზის ორივე მხრიდან 27 მანძილზე , იმის მიხედვით , თუ რომელი განივი მანძილი აღმოჩნდება ნაკლები . იმ შემთხვევაში , როდესაც ადზ-ის აღმნიშვნელი მარკირება დაიტანება ადზ-ის ზღურბლის მარკირების საზღვრებში , ღერძულა ხაზის თითოეული მხრიდან დაიტანება სულ მცირე სამი ზოლი მაინც . იმ შემთხვევაში , თუ ადზ-ის აღმნიშვნელი მარკირება განთავსებულია ზღურბლის აღმნიშვნელ მარკირების ზემოთ , ზოლები დაიტანება ადზ-ის მთელ სიგანეზე . ზოლებს , სულ მცირედ გააჩნიათ 30 სიგრძე , დაახლოებით 1.8 სიგანე და ზოლებს შორის , დაახლოებით 1.8 -ის ტოლი ინტერვალი , იმის გამოკლებით , რომ როდესაც ზოლები დაიტანება ადზს მთელს სიგანეზე , დაცულია ორმაგი ინტერვალი ღერძულა ხაზის ორ უახლოეს ზოლს შორის , ხოლო იმ შემთხვევაში , როდესაც ადზ-ის აღმნიშვნელი მარკირება განთავსებულია ზღურბლის აღმნიშვნელი მარკირების საზღვრებში , ეს ინტერვალი უდრის 22.5 - .“;

) მე -9 და მე -10 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„9. მუდმივად წანაცვლებული ადზ-ის ზღურბლის წინ არსებულ ნაწილზე დატანი ლი უნდა იქნეს მიმართულების ისრები , ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -8 ნახაზის ( ) ვარიანტის შესაბამისად .

10. ადზ-ის ზღურბლის დროებითი წანაცვლების შემთხვევაში , მისი მარკირება ხორციელდება ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -8 ნახაზის ( ) ან ( ) ვარიანტების შესაბამისად და ზღურბლის წანაცვლებამდე არსებული მარკირება სრულად უქმდება , გარდა ადზ-ის ღერძულა ხაზის მარკირებისა , რომელიც გარდაიქმნება მიმართულების ისრებად .“.

37. 43- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. დაფრენის სამიზნე წერტილის მარკირება შედგება ორი კარგად შესამჩნევი ზოლისაგან . ამ ზოლების ზომები და შიდა მხარეებს შორის განივი ინტერვალი უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -5 ცხრილში მოცემულ მონაცემებს . იმ შემთხვევაში , როდესაც ადზ -ზე გათვალისწინებულია დაფრენის არეს მარკირება , დაფრენის სამიზნე წერტილის მარკირების ზოლების განივი ინტერვალი შეესაბამება დაფრენის ზონის მარკირებას შორის ინტერვალს .“.

38. 44- მუხლის მე -3 − მე -5 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. დაფრენის არეს მარკირება შედგება წყვილი მართკუთხა ფორმის ნიშნებისაგან , რომლებიც სიმეტრიულად არიან განთავსებული ადზ-ის ღერძულა ხაზის მიმართ . ამ წყვილი ნიშნების რაოდენობა დამოკიდებულია როგორც დასაფრენად არსებულ მანძილზე , ასევე , იქ , სადაც მარკირება ხორციელდება ადზ -ზე დასაფრენად შესვლის ორივე მიმართულებიდან , ზღურბლებს შორის არსებულ მანძილზე , შემდეგნაირად :

) დასაფრენად არსებული მანძილი ან მანძილი ადზ-ის ზღურბლებს შორის 900 -ზე ნაკლებია , წყვილი ნიშნების რაოდენობაა − 1;

) დასაფრენად არსებული მანძილი ან მანძილი ადზ-ის ზღურბლებს შორის 900 -დან 1200 -მდე , მაგრამ არა 1200 , წყვილი ნიშნების რაოდენობაა − 2;

) დასაფრენად არსებული მანძილი ან მანძილი ადზ-ის ზღურბლებს შორის 1200 -დან 1500 -მდე , მაგრამ არა 1500 , წყვილი ნიშნების რაოდენობაა − 3;

) დასაფრენად არსებული მანძილი ან მანძილი ადზ-ის ზღურბლებს შორის 1500 -დან 2400 -მდე, მაგრამ არა 2400 , წყვილი ნიშნების რაოდენობაა4;

) დასაფრენად არსებული მანძილი ან მანძილი ადზ-ის ზღურბლებს შორის 2400 და მეტი , წყვილი ნიშნების რაოდენობაა − 6.

4. დაფრენის არეს მარკირება უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -9 ნახაზზე მოცემული ორი სქემიდან ერთ -ერთს . ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -9 ნახაზის ( ) ვარიანტში მოცემულ სქემაზე , მარკირების ნიშნის სიგრძე უნდა იყოს არანაკლებ 22.5 -ის და სიგანე 3 -ის ტოლი . მე -2 დანართის მე -9 ნახაზის ( ) ვარიანტში მოცემულ სქემაზე , ნებისმიერი მარკირების ნიშნის თითოეული ზოლის სიგრძე უნდა იყოს 22.5 -ის და სიგანე 1.8 -ის ტოლი , ხოლო უახლოეს ზოლებს შორის ინტერვალი − 1.5 . მართკუთხედის შიდა მხარეებს შორის განივი ინტერვალი ტოლია დასაფრენად სამიზნე წერტილის მარკირების ანალოგიური ინტერვალისა , თუ ის გათვალისწინებულია . თუ არ არის გათვალისწინებული დასაფრენად სამიზნე წერტილის მარკირება , მაშინ მართკუთხედის შიდა მხარეებს შორის განივი ინტერვალი უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -5 ცხრილის მე -2, მე -3, მე -4 და მე -5 სვეტებში მოცემულ მნიშვნელობას , რომელიც განსაზღვრულია დასაფრენად სამიზნე წერტილის მარკირებისათვის . გრძივი ინტერვალი , დაფრენის არეს მარკირების წყვილ ნიშნებს შორის შეადგენს 150 - , რომელიც იწყება ადზ-ის ზღურბლიდან , გარდა იმ შემთხვევისა , როდესაც დაფრენის არეს მარკირების ერთერთი წყვილი ნიშანი ემთხვევა დასაფრენად სამიზნე წერტილის მარკირებას ან განთავსებულია აღნიშნული მარკირებიდან 50 -ის ფარგლებში , მაშინ ის ამოღებული უნდა იყოს სქემიდან .

5. დასაფრენად არაზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილ ადზ -ზე , კოდური ნომრითუნდა განხორციელდეს დაფრენის არეს მარკირების დამატებითი წყვილი ნიშნის დატანა , დაფრენის სამიზნე წერტილის მარკირების დასაწყისიდან 150 მანძილზე .“.

39. 46- მუხლის :

) მე -3 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : სბ -ი ღერძულა ხაზის გაუმჯობესებული მარკირება შეიძლება იყოს ადზ -ზე არასანქცირებული შეჭრის აღკვეთის ერთ -ერთი საშუალება .“;

) მე -8 პუნქტისქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) იგი უნდა დაიწყოს ადზ -თან მოცდის ადგილიდან , რომელიც შეესაბამება ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -10 ნახაზის (A) ნიმუშს და გავრცელდეს 47 მზე ადზ -დან გასვლის მიმართულებით , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -11 ნახაზის ( ) ვარიანტზე .“. 

40. 47- მუხლის მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. ადზ -ზე მოსაბრუნებელი მოედნის მარკირების სქემა უნდა იყოს ისეთი , რომ მოსაბრუნებელი მოედნის მარკირებაზე სხ -ის კაბინის მდებარეობისას , მისი შასის ნებისმიერი ბორბალი მოსაბრუნებელი მოედნის კიდიდან დაცილებული უნდა იყოს არანაკლებ 21- მუხლის მე -6 პუნქტში მითითებული მანძილით .

შენიშვნა : E და F კოდის საჰაერო ხომალდების მანევრირების გამარტივების მიზნით , გათვალისწინებუ ლი უნდა იქნეს მოსაბრუნებელი მოედნის კიდიდან დაშორების მეტი მანძილის უზრუნველყოფის საკითხი .“.

41. 48- მუხლის :

) მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. თუ ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის მარკირება ხორციელდება , ამ რეგლამენტის 30- მუხლის მე -3 პუნქტის შესაბამისად დადგენილ ადზ -თან მოცდის ადგილზე , ის უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -10 ნახაზის ( ) ნიმუშს .“;

 

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„6. იმ შემთხვევაში , როდესაც ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის მარკირება , რომელიც შესრულებულია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -12 ნახაზის ( ) ნიმუშის მიხედვით , მდებარეობს მონაკვეთზე , სადაც მისი სიგრძე გადააჭარბებს 60 - , ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის მარკირების ბოლოში , უნდა განხორციელდეს „CAT II“ ან „CAT III“ (კატეგორიის შესაბამისად ) წარწერის მქონე მარკირების ნიშნების დატანა თანაბარი ინტერვალით , არაუმეტეს 45 -სა მეზობელ მარკირების ნიშნებს შორის . ასოების სიმაღლე უნდა იყოს არანაკლებ 1,8 და დატანილ იქნან მოცდის ადგილის მარკირების მიღმა , არაუმეტეს 0,9 მანძილზე .“.

42. 49- მუხლის მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. შემოყინვის საწინააღმდეგო დამუშავების დაშორებული მოედნის გასასვლელთან შუალედური მოსაცდელი ადგილის მარკირებასა და მოსაზღვრე სბ - ღერძულა ხაზს შორის მანძილი უნდა იყოს არანაკლები ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -3 ცხრილის მე -11 სვეტში მოცემული მნიშვნელობისა .“.

43. 50- მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. აეროდრომზე VOR-ის შესამოწმებელი ადგილის არსებობისას , უნდა განხორციელდეს მისი სათანადო მარკირება და ნიშნის განთავსება .“.

44. 51- მუხლის :

) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : საჰაერო ხომალდების სადგომების სქემის მარკირების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში

(Doc 9157).“;

) მე -2 და მე -3 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. ხელოვნურსაფარიან ბაქანზე და შემოყინვის საწინააღმდეგო დამუშავების არეში საჰაერო ხომალდების სადგომების მარკირება უნდა განთავსდეს ისე , რომ უზრუნველყოფილი იყოს ამ რეგლამენტის 31- მუხლის მე -6 პუნქტში და 33- მუხლის მე -9 პუნქტში მოცემული უსაფრთხო მანძილი , როდესაც წინა შასის ბორბალი მოძრაობს სადგომის მარკირებაზე .

3. საჰაერო ხომალდების სადგომების მარკირება , უნდა მოიცავდეს ისეთ ელემენტებს , როგორიცაა : სადგომის აღნიშვნა , შესვლის ხაზი , მობრუნების ნიშანი , მობრუნების ხაზი , დაყენების ხაზი , „სდექხაზი და გასვლის ხაზი , როგორც დამატება სხვა საშუალებებზე , სადგომის განლაგების კონფიგურაციის შესაბამისად .“.

45. 52- მუხლის პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “: „შენიშვნა : ბაქანზე უსაფრთხოების ზოლების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში (Doc 9157).“.

46. 54- მუხლის :

 

) პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. იმ შემთხვევაში , როდესაც პრაქტიკულად შეუძლებელია ამ რეგლამენტის 90-მუხლის 1-ლი პუნქტის შესაბამისად სავალდებულოდ შესასრულებელი მითითებების შემცველი ნიშნის განთავსება , მაშინ სავალდებულოდ შესასრულებელი მითითებების შემცველი მარკირება დატანი ლი უნდა იქნეს ხელოვნური საფარის ზედაპირზე .

შენიშვნა . სავალდებულოდ შესასრულებელი მითითებების შემცველი მარკირების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში (Doc 9157).“;

 

) მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„4. მარკირება , რომელიც მოიცავს სავალდებულოდ შესასრულებელ მითითებებს , უნდა განთავსდეს სბ -ზე , კოდური აღნიშვნით E ან F, მისი ღერძულა ხაზის მარკირების ორივე მხარეს და ადზ -თან მოცდის ადგილის მარკირების მხარეს , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე 14 ნახაზის ( ) ვარიანტზე . მანძილი აღნიშნული მარკირების უახლოეს კიდესა და ადზ -თან მოცდის ადგილის მარკირებას ან სბ - ღერძულა ხაზის მარკირებას შორის უნდა იყოს არანაკლებ 1 . საექსპლუატაციო საჭიროების შემთხვევის გარდა , სავალდებულოდ შესასრულებელი მითითებების მარკირება არ დაიტანება ადზ-ის ზედაპირზე .“.

47. 55- მუხლის :

) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : საინფორმაციო მარკირების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში (Doc 9157).“;

) მე -7 და მე -8 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„7. იმ შემთხვევაში , როდესაც საინფორმაციო მარკირების ფონი და საფარის ზედაპირი არ არის საკმაოდ კონტრასტული , მარკირება უნდა განხორციელდეს შემდეგნაირად :

) შავი წარწერის შემთხვევაში , მარკირება დაკონტურდეს შავი ფერის კანტით ; და

) ყვითელი წარწერის შემთხვევაში , მარკირება დაკონტურდეს ყვითელი ფერის კანტით .

8. საინფორმაციო მარკირების წარწერის სიმაღლე უნდა იყოს 4 . წარწერის ფორმა და ზომები უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება 3-ში მოცემულ მოთხოვნებს .“.

48. 56- მუხლის მე -12 და მე -13 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„12. ადზ-ის სანათებს უნდა გააჩნდეს საკმარისი ინტენსივობა მინიმალური ხილვადობის და გარემო განათების იმ პირობებში , რა პირობებშიც გათვალისწინებულია ადზ-ის გამოყენება და შეესაბამებოდეს მიახლოების სანათების სისტემის უახლოესი სექციის ინტენსივობას , ასეთის არსებობის შემთხვევაში .

შენიშვნა 1. ადზ-ის სანათების სისტემა , სანათების სინათლის ფარდობითი ინტენსივობის შესაბამისი შესატყვისობის უზრუნველსაყოფად უნდა განიხილებოდეს როგორც ერთიანი სისტემა (იხ . ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -16 ნაწილი და აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილი (Doc 9157)).

შენიშვნა 2. მიახლოების სანათების სისტემის ინტენსივობა შეიძლება მეტი იყოს ადზ-ის სანათების ინტენსივობაზე , თუმცა , მიზანშეწონილია თავიდან აცილებულ იქნეს მკვეთრი გადასვლები , რათა აღნიშნული შესაძლებელია პილოტს შეუქმნას ხილვადობის ცვლილების ცრუ შთაბეჭდილება დასაფრენად შესვლისას .

13. მაღალი ინტენსივობის შუქების სისტემის შემთხვევაში  გათვალისწინებულ უნდა იყოს რეგულირების შესაბამისი საშუალებები , რომელიც უზრუნველყოფს შუქის ინტენსივობის კორექტირებას კონკრეტული პირობების გათვალისწინებით . ინტენსივობის ცალკეული რეგულირება ან სხვა შესაბამისი მეთოდები გასათვალისწინებელია , რათა შესაძლებელი გახდეს ინტენსივობის თანხვედრა ქვემოთ ჩამოთვლილი სისტემების დაყენების შემთხვევაში :

  ) მიახლოების შუქის სისტემა ;

) ადზ-ის გვერდითა შუქები ;

) ადზ-ის ზღურბლის შუქები ;

) ადზ-ის შემზღუდავი შუქები ;

) ადზ-ის ღერძული ხაზის შუქები ;

) ადზ-ის დაფრენის არეს შუქები ; და

) სბ - ღერძული ხაზის შუქები .“.

49. 57- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. საავარიო სანათების ფერი უნდა შეესაბამებოდეს ადზ-ის შუქ -სასიგნალო სისტემების მიმართ არსებულ მოთხოვნებს , გარდა იმ შემთხვევისა , როდესაც შეუძლებელია ადზ-ის ზღურბლის სანათების და შემზღუდავი სანათების შესაბამისი ფერადი სანათებით უზრუნველყოფა , ყველა სანათი შეიძლება იყოს თეთრი , ინტენსივობის ცვლილების შესაძლებლობით ან შეძლებისდაგვარად , მიახლოებული ამ ტიპთან .“.

50. 59- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 59. მიახლოების სანათების სისტემა

1. როდესაც აღუჭურველი ადზ -თვის მითითებულია 3 ან 4 კოდური აღნიშვნა , რომელიც გათვალისწინებულია ღამით გამოყენებისათვის , აუცილებელია დამონტაჟდეს , ამ მუხლის 5 − 13 პუნქტებში აღწერილი მიახლოების სანათების მარტივი სისტემა , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც ადზ გამოიყენება მხოლოდ კარგი ხილვადობის პირობებში და სხვა ვიზუალური საშუალებებით უზრუნველყოფილია კარგი ორიენტაცია .

2. დასაფრენად არაზუსტი შესვლისათვის მოწყობილი ადზ -თვის უნდა დამონტაჟდეს  ამ მუხლის 5 − 13 პუნქტებში აღწერილი მიახლოების სანათების მარტივი სისტემა , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც ადზ გამოიყენება მხოლოდ კარგი ხილვადობისას ან როდესაც სხვა ვიზუალური საშუალებები უზრუნველყოფენ კარგ ორიენტირებას .

3. დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის I კატეგორიით აღჭურვილი ადზ -თვის უნდა დამონტაჟდეს , ამ მუხლის 14 − 24 პუნქტებში აღწერილი I კატეგორიის მიახლოების სანათების სისტემა .

4. მე -2 და მე -3 კატეგორიის მიხედვით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილ ადზ -ზე უნდა დამონტაჟდეს , ამ მუხლის 25 − 41 პუნქტებში აღწერილი მიახლოების სანათები , მე -2 და მე -3 კატეგორიის მიხედვით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის .

5. მიახლოების სანათების მარტივი სისტემა შედგება რიგი სანათებისაგან , რომლებიც დამონტაჟებულია ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელებაზე , ადზ-ის ზღურბლიდან არანაკლებ 420 მანძილზე , სადაც ეს შესაძლებელია , და რიგი სანათებისაგან , რომლებიც ქმნიან 18 -იან ან 30 -იან შუქ -ჰორიზონტს , ადზ-ის ზღურბლიდან 300 მანძილზე .

6. სანათები , რომელიც წარმოქმნის შუქ -ჰორიზონტს , უნდა განთავსდეს რაც შეიძლება ზუსტად ჰორიზონტალურ სწორზე , რომელიც ღერძულა სანათების ხაზის პერპენდიკულარულია და ისე , რომ ეს ხაზი მას ყოფდეს შუაზე . შუქჰორიზონტის სანათები უნდა განთავსდეს ერთი მეორის მიმართ ისეთი ინტერვალით , რომ შეიქმნას უწყვეტი ხაზის ეფექტი , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც 30 -იანი შუქ -ჰორიზონტის შემთხვევაში დასაშვებია წყვეტა ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელების ორივე მხარეს . გარემო პირობების გათვალისწინებით , აღნიშნული წყვეტა დაყვანილი უნდა იქნეს მინიმუმამდე და თითოეული არ აღემატებოდეს 6 - .

შენიშვნა 1. შუქ -ჰორიზონტის სანათებს შორის გამოიყენება 1 -დან 4 -მდე ინტერვალი . ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელების ორივე მხარეს წყვეტამ შეიძლება გააუმჯობესოს ორიენტირება დასაფრენად შესვლისას გვერდითი წანაცვლების შემთხვევაში და გააადვილოს საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურების სატრანსპორტო საშუალებების გადაადგილება .

შენიშვნა 2. სანათების მონტაჟისას დასაშვები ცდომილების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -12 ნაწილში .

7. სანათები , რომლებიც ქმნიან ღერძულა ხაზს , უნდა განთავსდნენ 60 -იანი გრძივი ინტერვალით , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც ორიენტაციის გასაუმჯობესებლად შეიძლება 30 -იანი ინტერვალის გამოყენება . უახლოესი სანათი უნდა განთავსდეს ადზ-ის ზღურბლიდან 30 ან 60 მანძილზე , ღერძულა ხაზის სანათებისთვის დადგენილ გრძივ ინტერვალზე დამოკიდებულებით .

8. როდესაც პრაქტიკულად შეუძლებელია ღერძულა ხაზის სანათების გაგრძელება ადზ-ის ზღურბლიდან 420 მანძილზე , მაშინ იგი უნდა გაგრძელდეს 300 მანძილზე ისე , რომ მოიცვას შუქ -ჰორიზონტი . თუ აღნიშნული პირობის დაცვაც შეუძლებელია , მაშინ ღერძულა სანათები უნდა განთავსდეს შესაძლო სიგრძეზე და ამ შემთხვევაში ყოველი სანათი წარმოადგენს არანაკლებ 3 -იან სახაზო სანათს . თუ მიახლოების სანათების სისტემის შუქ -ჰორიზონტი განთავსებულია ადზ-ის ზღურბლიდან 300 მანძილზე , შესაძლოა დამატებითი შუქ -ჰორიზონტის გათვალისწინება ადზ-ის ზღურბლიდან 150 მანძილზე .

9. სანათების სისტემა  უნდა განთავსდეს ადზ-ის ზღურბლზე გამავალ ჰორიზონტალურ სიბრტყეში , იმ პირობით , რომ :

) ILS-ის ან MLS-ის აზიმუტური ანტენის გარდა  არც ერთი ობიექტი არ კვეთდეს მიახლოების სანათების სიბრტყეს , სისტემის ღერძულა ხაზიდან 60 მ-ის ფარგლებში ;

) ყველა სანათი , გარდა შუქ -ჰორიზონტის ცენტრალურ ნაწილში განთავსებული სანათისა ან ღერძულა ხაზის სახაზო სანათისა (გარდა მისი ბოლოებისა ), უნდა მოჩანდეს საჰაერო ხომალდიდან , რომელიც ახორციელებს დასაფრენად შესვლას .

10. ILS-ის ნებისმიერი დანადგარი ან MLS-ის აზიმუტური ანტენა , რომელიც კვეთს სანათების სიბრტყეს , ითვლება დაბრკოლებად და ექვემდებარება სათანადო მარკირებას და განათებას .

11. მიახლოების სანათების მარტივი სისტემის ნათურები უნდა იყოს მუდმივი ნათების და გააჩნდეს ისეთი ფერი , რომელიც ადვილად განასხვავებს მას სხვა სააერნაოსნო სახმელეთო სანათებისგან და სხვა გარეშე სანათებისგან , თუ ასეთი არსებობს . ღერძულა ხაზის ყოველი სანათი შედგება :

) სინათლის ცალკეული წყაროსაგან ; ან

) სახაზო სანათისაგან , არანაკლებ 3 სიგრძით .

შენიშვნა 1. თუ ამ პუნქტისქვეპუნქტში მოცემული სახაზო სანათი შედგება სინათლის წერტილოვან წყაროსთან გათანაბრებული სანათებისაგან , მათ შორის 1,5 მის ინტერვალი ითვლება დამაკმაყოფილებლად .

შენიშვნა 2. თუ სამომავლოდ გათვალისწინებულია მიახლოების სანათების მარტივი სისტემის გარდაქმნა დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის მიახლოების სანათების სისტემად , მიზანშეწონილია გამოყენებულ იქნეს 4 -ის სიგრძის სახაზო სანათი .

შენიშვნა 3. იმ ადგილებში , სადაც ღამის პერიოდში ძნელია მიახლოების სანათების მარტივი სისტემის ამოცნობა მიმდებარე სხვა შუქების გამო , სისტემის გარე ნაწილში , მიმდევრობით მოციმციმე სანათების განთავსებამ შეიძლება გადაჭრას აღნიშნული პრობლემა .

12. აღუჭურველ ადზ -ზე განთავსებულ სანათებს პილოტი უნდა ხედავდეს ყველა მიმართულებიდან , მე -3 და მე -4 ბრუნის შესრულებას შორის ფრენის მონაკვეთზე და დასაფრენად შესვლის დასკვნით საფეხურზე . ნათურების ინტენსივობა საკმარისი უნდა იყოს ხილვადობის და განათების ყოველგვარ პირობებში , რომელზეც გათვლილია სისტემა .

13. დასაფრენად არაზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილ ადზ -ზე განთავსებულ სანათებს პილოტი უნდა ხედავდეს ყველა მიმართულებიდან , დასაფრენად შესვლის დასკვნით საფეხურზე , როდესაც სხ არ სცილდება ტრაექტორიიდან ჩვეული გადახრის საზღვრებს , რაც განისაზღვრება არავიზუალური საშუალებებით . სანათები უნდა იძლეოდეს ორიენტირების საშუალებას როგორც დღისით , ისე ღამით  ყველაზე არახელსაყრელი ხილვადობის და განათების პირობებში , როდესაც სავარაუდოდ სისტემამ უნდა შეინარჩუნოს საექსპლუატაციო დანიშნულება .

14. 1-ლი კატეგორიის მიხედვით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის მიახლოების სანათების სისტემა უნდა შედგებოდეს რიგი სანათებისგან , რომელიც განთავსდება ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელებაზე , ფაქტობრივი შესაძლებლობის შემთხვევაში , ადზ-ის ზღურბლიდან 900 -ის ფარგლებში და რიგი სანათებისგან , რომლებიც შექმნიან 30 სიგრძის შუქ -ჰორიზონტს , ადზ-ის ზღურბლიდან 300 მანძილზე .

შენიშვნა . 900 -ზე ნაკლები სიგრძის მიახლოების სანათების სისტემის განთავსებამ შეიძლება გამოიწვიოს , ადზ-ის გამოყენებისას საექსპლუატაციო შეზღუდვები . (იხ . ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1 -ლი ტომის დამატება A- მე -12 ნაწილი ).

15. სანათები , რომლებიც ქმნიან შუქ -ჰორიზონტს , უნდა განთავსდნენ რაც შეიძლება ზუსტად ჰორიზონტალურ სწორზე , ღერძულა სანათების ხაზის პერპენდიკულარულად ისე , რომ ამ ხაზით გაყოს შუაზე . შუქ -ჰორიზონტის სანათები უნდა განთავსდეს ერთი მეორის მიმართ ისეთი ინტერვალით , რომ შეიქმნას უწყვეტი ხაზის ეფექტი , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც დასაშვებია წყვეტა ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელების ორივე მხარეს .

ადგილობრივი მოთხოვნების გათვალისწინებით , აღნიშნული წყვეტა დაიყვანება მინიმუმამდე და არ უნდა აღემატებოდეს 6 - .

შენიშვნა 1. შუქ -ჰორიზონტის სანათებს შორის გამოიყენება 1 -დან 4 -მდე ინტერვალი . ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელების ორივე მხარეს წყვეტამ შეიძლება გააუმჯობესოს ორიენტირება დასაფრენად შესვლისას გვერდითი წანაცვლების შემთხვევაში და გააადვილოს საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურების სატრანსპორტო საშუალებების გადაადგილება .

შენიშვნა 2. სანათების მონტაჟისას დასაშვები ცდომილების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -12 ნაწილში .

16. სანათები , რომლებიც ქმნიან ღერძულა ხაზს , უნდა განთავსდნენ 30 -იანი გრძივი ინტერვალით , ამასთან უახლოესი სანათი უნდა განთავსდეს ადზ-ის ზღურბლიდან 30 მანძილზე .

17. სანათების სისტემა , რამდენადაც შესაძლებელია  უნდა განთავსდეს ადზ-ის ზღურბლზე გამავალ ჰორიზონტალურ სიბრტყეში , იმ პირობით , რომ :

) ILS-ის ან MLS-ის აზიმუტური ანტენის გარდა  არც ერთი ობიექტი არ უნდა კვეთდეს მიახლოების სანათების სიბრტყეს , სისტემის ღერძულა ხაზიდან 60 -ის ფარგლებში ;

) ყველა სანათი , გარდა შუქ -ჰორიზონტის ცენტრალურ ნაწილში განთავსებული სანათისა ან ღერძულა ხაზის სახაზო სანათისა (გარდა მისი ბოლოებისა ), უნდა ჩანდეს საჰაერო ხომალდიდან , რომელიც ახორციელებს დასაფრენად შესვლას ;

შენიშვნა : ILS-ის ნებისმიერი დანადგარი ან MLS-ის აზიმუტური ანტენა , რომელიც კვეთს სანათების სიბრტყეს , ითვლება დაბრკოლებად და ექვემდებარება სათანადო მარკირებას და განათებას .

18. 1-ლი კატეგორიის მიხედვით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის მიახლოების სანათების სისტემის ღერძულა სანათებს და შუქ -ჰორიზონტის სანათებს უნდა გააჩნდეს ცვალებადი -თეთრი ფერის მუდმივი ნათება . ღერძულა ხაზის სანათების თითოეული ბლოკი უნდა შედგებოდეს

) სინათლის ცალკეული წყაროსგან , ადზ-ის ღერძულა ხაზის უახლოეს 300 -იან მონაკვეთზე ; სინათლის გაორმაგებული წყაროსაგანღერძულა ხაზის შუა 300 -იან მონაკვეთზე ; და სინათლის გასამმაგებული წყაროსაგან − ადზ-ის ღერძულა ხაზის შორეულ 300 -იან მონაკვეთზე , რათა უზრუნველყოფილი იყოს ინფორმაცია მანძილის შესახებ ; ან

) სახაზო სანათებისგან .

19. იმ შემთხვევაში , როდესაც უზრუნველყოფილია მიახლოების სანათების საექსპლუატაციო საიმედოობა , როგორც ტექნიკური მომსახურების მიზნობრივი მაჩვენებელი , ღერძულა ხაზის სანათების თითოეული ბლოკი შეიძლება შედგებოდეს :

) სინათლის ცალკეული წყაროსაგან ; ან

) სახაზო სანათებისაგან .

20. სახაზო სანათის სიგრძე უნდა იყოს არანაკლებ 4 -ისა . იმ შემთხვევაში , როდესაც სახაზო სანათი შედგება სინათლის წერტილოვან წყაროსთან გათანაბრებული ნათურებისგან , მაშინ ნათურები უნდა განლაგდეს თანაბარი , არაუმეტეს 1,5 მის ტოლი ინტერვალებით .

21. როდესაც ღერძულა ხაზი შედგება  ამ მუხლის მე -18 პუნქტისქვეპუნქტსა და მე -19 პუნქტისქვეპუნქტში მოცემული სახაზო სანთებისგან , მაშინ ყოველ ასეთ სანათს უნდა დაემატოს ციმციმა , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც სისტემის მახასიათებლების და მეტეოროლოგიური პირობების გათვალისწინებით  მსგავსი ციმციმა სანათები საჭირო არ არის .

22. ამ მუხლის 21- პუნქტში მითითებული ყოველი ციმციმა სანათი წამში ორ გაკრთომას უნდა ასრულებდეს დადგენილი თანამიმდევრობით , დაწყებული ადზ-ის ზღურბლიდან სისტემის ყველაზე შორი სანათიდან უახლოეს სანათამდე . ამასთან , ელექტროქსელის სქემა უნდა იყოს ისეთი , რომ შესაძლებელი იყოს ამ სანათების მიახლოების სანათების სისტემის სხვა სანათებისგან დამოუკიდებლად მართვა .

23. თუ ღერძულა ხაზი შედგება ამ მუხლის მე -18 პუნქტისქვეპუნქტსა და მე -19 პუნქტისქვეპუნქტში მოცემული სანათებისგან , მაშინ ზღურბლიდან 300 -ზე გათვალისწინებულ შუქ -ჰორიზონტს დამატებით უნდა დაემატოს შუქ -ჰორიზონტის სანათები 150 , 450 , 600 და 750 მანძილზე , ადზ-ის ზღურბლიდან . სანათები , რომლებიც წარმოქმნიან თითოეულ შუქ -ჰორიზონტს , უნდა განთავსდნენ რაც შეიძლება ზუსტად ჰორიზონტალურ სწორზე , რომელიც ღერძულა სანათების ხაზის პერპენდიკულარულია და ისე , რომ ეს ხაზი მას ყოფდეს შუაზე . შუქჰორიზონტის სანათები უნდა განთავსდეს ერთი მეორის მიმართ ისეთი ინტერვალით , რომ შეიქმნას უწყვეტი ხაზის ეფექტი , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც დასაშვებია წყვეტა ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელების ორივე მხარეს . გარემო ფაქტორების გათვალისწინებით , აღნიშნული წყვეტა დაყვანი ლი უნდა იქნეს მინიმუმამდე და არ აღემატებოდეს 6 - .

შენიშვნა : სანათების დეტალური განლაგების სქემის შესახებ ინფორმაცია მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -12 ნაწილში .

24. როდესაც სისტემა , დამატებით მოიცავს ამ მუხლის 23- პუნქტში აღნიშნულ შუქ -ჰორიზონტებს , მათი გარეთა ბოლოები უნდა განთავსდეს ორ სწორ ხაზზე , რომლებიც ვრცელდება ღერძულა ხაზის გაგრძელების პარალელურად ან გადაიკვეთონ ადზ-ის ღერძულა ხაზის იმ წერტილში , რომელიც მდებარეობს ადზ-ის ზღურბლიდან 300 მანძილზე და მათი ნათება უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის მე -2 დამატების А2-1 ნახაზზე მოცემულ მოთხოვნებს .

შენიშვნა : აღნიშნული სანათების პროექტირებისას გამოყენებული ფრენის ტრაექტორიის დიაპაზონები მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- , ნახ . A-6-ზე .

25. მე -2 და მე -3 კატეგორიის მიხედვით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის მიახლოების სანათების სისტემა უნდა შედგებოდეს რიგი სანათებისაგან , რომლებიც მონტაჟდება ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელებაზე , ადზ-ის ზღურბლიდან არანაკლებ 900 მანძილზე , სადაც ეს შესაძლებელია . გარდა ამისა , სისტემას უნდა გააჩნდეს სანათების ორი გვერდითი რიგი , ადზ-ის ზღურბლიდან 270 მანძილზე და ორი შუქ -ჰორიზონტი : ერთი − ადზ-ის ზღურბლიდან 150 მანძილზე , მეორე − 300 მანძილზე , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -18 ნახაზზე . იმ შემთხვევაში , როდესაც უზრუნველყოფილია მიახლოების სანათების საექსპლუატაციო საიმედოობა , როგორც ტექნიკური მომსახურების მიზნობრივი მაჩვენებელი , სისტემას შეიძლება გააჩნდეს სანათების ორი გვერდითი რიგი , ადზ-ის ზღურბლიდან 240 მანძილზე და ორი შუქ -ჰორიზონტი : ერთი 150 მანძილზე და მეორე 300 მანძილზე , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -19 ნახაზზე .

შენიშვნა : 900 -ის სიგრძე დაფუძნებულია 1-ლი, მე -2 და მე -3 კატეგორიის პირობებში ფრენების მართვის საფუძველზე . ნაკლები სიგრძის მიახლოების სანათების სისტემის განთავსებამ შეიძლება უზრუნველყოს მე -2 და მე -3 კატეგორიის პირობებში ფრენები , მაგრამ შეიძლება გამოიწვიოს საექსპლუატაციო შეზღუდვები 1-ლი კატეგორიის პირობებში ფრენებისათვის . (იხ . ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -12 ნაწილი ).

26. სანათები , რომლებიც ქმნიან ღერძულა ხაზს , უნდა განთავსდნენ 30 -იანი გრძივი ინტერვალით , ამასთან, უახლოესი სანათი უნდა განთავსდეს ადზ-ის ზღურბლიდან 30 მანძილზე .

27. სანათები , რომლებიც ქმნიან გვერდითა რიგებს , უნდა განთავსდნენ ღერძულა ხაზის ორივე მხარეს , ისეთივე გრძივი ინტერვალით , როგორც ღერძულა სანათები , ამასთან უახლოესი სანათი უნდა განთავსდეს ადზ-ის ზღურბლიდან 30 მანძილზე . იმ შემთხვევაში , როდესაც უზრუნველყოფილია მიახლოების სანათების საექსპლუატაციო საიმედოობა , როგორც ტექნიკური მომსახურების მიზნობრივი მაჩვენებელი , გვერდითა რიგების შემადგენლობაში შემავალი სანათები შეიძლება განთავსდეს ღერძულა ხაზის ორივე მხარეს , 60 -ის ტოლი გრძივი ინტერვალით . ამასთან , პირველი სანათი უნდა განთავსდეს ადზ-ის ზღურბლიდან 60 მანძილზე . ადზ-ის ზღურბლთან უახლოეს გვერდითა რიგის სანათებს შორის განივი ინტერვალი უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 18 - და არაუმეტეს 22,5 - (უპირატესობა ენიჭება 18 -იან ინტერვალს ), მაგრამ ნებისმიერ შემთხვევაში , განივი ინტერვალი უნდა იყოს ტოლი დაფრენის არეს სანათებს შორის მანძილისა

28. ადზ-ის ზღურბლიდან 150 მანძილზე გათვალისწინებული შუქჰორიზონტი უნდა ავსებდეს ღერძულა სანათებსა და გვერდითა რიგის სანათებს შორის შუალედს .

29. ადზ-ის ზღურბლიდან 300 მანძილზე გასათვალისწინებელი შუქჰორიზონტი უნდა გაგრძელდეს ღერძულა სანათების ორივე მხარეს , ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელებიდან 15 მანძილზე .

30. თუ ადზ-ის ზღურბლიდან გარეთ 300 მანძილზე ღერძულა ხაზი შედგება ამ მუხლის 34- პუნქტისქვეპუნქტსა და 35- პუნქტისქვეპუნქტში მოცემული სანათებისგან წყაროსაგან , გასათვალისწინებელია დამატებითი შუქ -ჰორიზონტები 450 , 600 და 750 მანძილზე , ადზ-ის ზღურბლიდან .

31. როდესაც  სისტემა  დამატებით მოიცავს ამ მუხლის 30- პუნქტით გათვალისწინებულ შუქ -ჰორიზონტებს , მათი გარეთა ბოლოები უნდა განთავსდეს ორ სწორ ხაზზე , რომლებიც ვრცელდება ღერძულა ხაზის გაგრძელების პარალელურად ან გადაიკვეთონ ადზ-ის ღერძულა ხაზის იმ წერტილში , რომელიც მდებარეობს ადზ-ის ზღურბლიდან 300 მანძილზე .

32. სანათების სისტემა , რამდენადაც ეს შესაძლებელია , უნდა განთავსდეს ადზს ზღურბლზე გამავალ ჰორიზონტალურ სიბრტყეში , იმ პირობით , რომ :

) ILS-ის ან MLS-ის აზიმუტური ანტენის გარდა , არც ერთი ობიექტი არ უნდა კვეთდეს მიახლოების სანათების სიბრტყეს , სისტემის ღერძულა ხაზიდან 60 -ის ფარგლებში ; და

  ) ყველა სანათი , გარდა შუქ -ჰორიზონტის ცენტრალურ ნაწილში განთავსებული სანათისა ან ღერძულა ხაზის სახაზო სანათისა (გარდა მისი ბოლოებისა ), უნდა ჩანდეს საჰაერო ხომალდიდან , რომელიც ახორციელებს დასაფრენად შესვლას .

შენიშვნა : ILS-ის ნებისმიერი დანადგარი ან MLS-ის აზიმუტური ანტენა , რომელიც კვეთს სანათების სიბრტყეს , ითვლება დაბრკოლებად და ექვემდებარება სათანადო მარკირებას და განათებას .

33. მე -2 და მე -3 კატეგორიის მიხედვით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის მიახლოების სანათების სისტემის ღერძულა სანათები ადზ-ის ზღურბლიდან პირველ 300 -ზე უნდა წარმოადგენდნენ ცვალებადი -თეთრი ფერის სახაზო სანათს , გარდა იმ შემთხვევისა , როდესაც ადზ-ის ზღურბლი 300 -ით ან მეტითაა წანაცვლებული და ღერძულა ხაზი შეიძლება შედგებოდეს სინათლის ცალკეული წყაროსაგან , რომელიც გამოსცემს ცვალებადი ინტენსივობის თეთრ ფერს . იმ შემთხვევაში , როდესაც უზრუნველყოფილია მიახლოების სანათების საექსპლუატაციო საიმედოობა , როგორც ტექნიკური მომსახურების მიზნობრივი მაჩვენებელი , მიახლოების სანათების სისტემის ღერძულა სანათები , მე -2 და მე -3 კატეგორიის მიხედვით დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის ადზ-ის ზღურბლიდან პირველ 300 -ზე უნდა გააჩნდეს ცვალებადი თეთრი ფერის ნათება და წარმოადგენდეს :

) სახაზო სანათებს , როდესაც ადზ-ის ზღურბლის გარეთ 300 -ის ფარგლებში ღერძულა ხაზი შედგება ამ მუხლის 35- პუნქტისქვეპუნქტში მოცემული სახაზო სანათებისგან ; ან

) სინათლის ცალკეული წყაროსა და სახაზო სანათების მონაცვლეობას , როდესაც ადზ-ის ზღურბლიდან გარეთ 300 -ის ფარგლებში ღერძულა ხაზი შედგება ამ მუხლის 35- პუნქტისქვეპუნქტში მოცემული სინათლის ცალკეული წყაროებისაგან , ამასთან , სინათლის ცალკეული წყაროების პირველი ერთეული განლაგდება ადზ-ის ზღურბლიდან 30 -ის მანძილზე , ხოლო სახაზო სანათის პირველი ერთეული − 60 მანძილზე ; ან

) სინათლის ცალკეულ წყაროს , როდესაც ადზ-ის ზღურბლი 300 -ით ან მეტითაა წანაცვლებული .

34. ადზ-ის ზღურბლიდან 300 -იანი მონაკვეთის ფარგლებს გარეთ , ღერძულა სანათების ყოველ ბლოკს უნდა გააჩნდეს ცვალებადი თეთრი ფერი და შედგებოდეს :

) სახაზო სანათებისაგან , რომლებიც გამოიყენებიან ადზ-ის ზღურბლიდან პირველ 300 -ში ; ან

) სინათლის გაორმაგებული წყაროსაგან , ღერძულა ხაზის შუა 300 -იან მონაკვეთზე და სინათლის გასამმაგებული წყაროსაგან , ადზ-ის ზღურბლიდან ღერძულა ხაზის შორეულ 300 -იან მონაკვეთზე .

35. იმ შემთხვევაში , როდესაც უზრუნველყოფილია მიახლოების სანათების საექსპლუატაციო საიმედოობა , როგორც ტექნიკური მომსახურების მიზნობრივი მაჩვენებელი , ადზ-ის ზღურბლიდან 300 -ის ფარგლებს გარეთ ღერძული სანათების ყოველი ბლოკს უნდა გააჩნდეს ცვალებადი თეთრი ფერი და შედგებოდეს :

) სახაზო სანათებისაგან ; ან

) სინათლის ცალკეული წყაროსაგან .

36. სახაზო სანათების სიგრძე უნდა იყოს არანაკლებ 4 . იმ შემთხვევაში , როდესაც სახაზო სანათი შედგება სინათლის წერტილოვან წყაროსთან გათანაბრებული ნათურებისაგან , მაშინ ნათურები უნდა განლაგდეს თანაბარი , არაუმეტეს 1,5 -ის ტოლი ინტერვალებით .

37. თუ ადზ-ის ზღურბლიდან გარეთ 300 მანძილზე ღერძულა ხაზი შედგება ამ მუხლის 34- პუნქტისქვეპუნქტსა და 35- პუნქტისქვეპუნქტში მოცემული სახაზო სანათებისაგან , ყოველ ასეთ სანათს 300 -ის ფარგლებს გარეთ უნდა დაემატოს ციმციმა სანათი , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც სისტემის მახასიათებლების და მეტეოროლოგიური პირობების გათვალისწინებით , მსგავსი ციმციმა სანათები საჭირო არ არის .

38. ამ მუხლის 37- პუნქტით მითითებული ყოველი ციმციმა სანათი უნდა ასრულებდეს წამში ორ გაკრთომას დადგენილი თანამიმდევრობით , დაწყებული , ადზ-ის ზღურბლიდან სისტემის ყველაზე შორი სანათიდან უახლოეს სანათამდე . ამასთან , ელექტროქსელის სქემა უნდა იყოს ისეთი , რომ შესაძლებელი იყოს ამ სანათების მიახლოების სანათების სისტემის სხვა სანათებისგან დამოუკიდებლად მართვა .

39. გვერდითი რიგის სახაზო სანათები უნდა შედგებოდეს წითელი ფერის სანათებისაგან . გვერდითი რიგის სახაზო სანათების სიგრძე და ინტერვალი ნათურებს შორის უნდა იყოს ისეთივე , როგორც დაფრენის არის სახაზო სანათებისა .

40. სანათებს , რომლებიც ქმნიან შუქ -ჰორიზონტებს , უნდა გააჩნდეთ ცვალებადი -თეთრი ფერის მუდმივი ნათება . თანაბრად განლაგებულ სანათებს შორის ინტერვალი არ უნდა აღემატებოდეს 2,7 - .

41. წითელი ფერის სანათების ინტენსივობა უნდა იყოს თეთრი ფერის სანათების ინტენსივობის მსგავსი , რომლებიც უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის მე -2 დამატების А2-1 და А2-2 ნახაზებზე მოცემულ მოთხოვნებს .

შენიშვნა : აღნიშნული სანათების პროექტირებისას გამოყენებული ფრენის ტრაექტორიის დიაპაზონები მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- , ნახ . A-6-ზე .“.

51. მე -60 მუხლის :

) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემის განლაგების პრიორიტეტის შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -13 ნაწილში .“;

) მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სტანდარტული სისტემა , როგორც ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -20 ნახაზზე , უნდა მოიცავდეს :

) T-VASIS და AT-VASIS სისტემებს , რომლებიც უნდა შეესაბამებოდეს ამ მუხლის 6 − 22 პუნქტებში მოცემულ ტექნიკურ მოთხოვნებს ;

) PAPI და APAPI სისტემებს , რომლებიც უნდა შეესაბამებოდნენ ამ მუხლის 23-40 პუნქტებში მოცემულ ტექნიკური მოთხოვნებს .“;

) მე -3 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : T-VASIS ან AT-VASIS სისტემა არ უნდა იქნეს გამოყენებული, როგორც გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სტანდარტული სისტემა .“;

) მე -8 და მე -9 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„8. საგლისადე სანათები უნდა განთავსდეს ისე , რომ დასაფრენად შესვლისას პილოტს :

) გლისადის ზემოთ ყოფნისას  შეეძლოს დაინახოს ფლანგური ჰორიზონტი (ჰორიზონტები ) თეთრად და ერთი , ორი ან სამი სანათიიფრინე დაბლა “, რაც უფრო გლისადის ზემოთ იმყოფება პილოტი , მით მეტ სანათს დაინახავსიფრინე დაბლა “;

) გლისადაზე ყოფნისას  შეეძლოს დაინახოს ფლანგური ჰორიზონტი (ჰორიზონტები ) თეთრად

) გლისადის ქვემოთ ყოფნისას , შეეძლოს დაინახოს ფლანგური ჰორიზონტი (ჰორიზონტები ) და ერთი , ორი ან სამი სანათიიფრინე მაღლათეთრად . რაც უფრო გლისადის ქვემოთ იმყოფება პილოტი , მით უფრო მეტ სანათს დაინახავსიფრინე მაღლა “. თუ პილოტი იმყოფება გლისადის მნიშვნელოვნად ქვემოთ , იგი უნდა ხედავდეს ფლანგურ ჰორიზონტს (ჰორიზონტებს ) და სამ სანათსიფრინე მაღლა “- წითლად .

შენიშვნა : გლისადაზე ან მის ზემოთ ყოფნისას , საგლისადე სანათებიიფრინე მაღლაარ უნდა ჩანდნენ , ხოლო გლისადაზე ან მის ქვემოთ ყოფნისას , საგლისადე სანათებიიფრინე დაბლაარ უნდა ჩანდნენ .

9. საგლისადე სანათები უნდა განთავსდეს ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 21- ნახაზის შესაბამისად და ამავე ნახაზზე მითითებული მონტაჟის მოთხოვნების დაცვით .“;

 

) მე -11-მე -19 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

11. T-VASIS და AT-VASIS გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემები  უნდა გამოიყენებოდეს ფრენების მომსახურებისთვის როგორც დღისით , ისე ღამით .

12. T-VASIS და AT-VASIS სისტემის ყოველი საგლისადე სანათის სინათლის სხივის გაშლას უნდა ჰქონდეს მარაოს ფორმა და მოსჩანდეს დასაფრენად შესვლის მიმართულებიდან ფართო კუთხით , ჰორიზონტალურად . ფლანგური ჰორიზონტის საგლისადე სანათები უნდა წარმოქმნიდნენ თეთრი ფერის სხივს 1054’-იან და 60-იანი აღმავალი დახრის კუთხეებს შორის სექტორის ფარგლებში და წითელი ფერის სხივს − 00-სა და 1054’-იანი აღმავალი დახრის კუთხეს შორის სექტორის ფარგლებში . საგლისადე სანათიიფრინე დაბლაუნდა წარმოქმნიდეს თეთრი ფერის სხივს , 60-იანი აღმავალი დახრის კუთხესა და დაახლოებით , გლისადის დახრის კუთხეს შორის სექტორის ფარგლებში , სადაც სხივი მკვეთრად წაკვეთილია . საგლისადე სანათიიფრინე მაღლაუნდა წარმოქმნიდეს თეთრი ფერის სხივს , დაახლოებით გლისადის დახრის კუთხესა და 1054’-იანი ამაღლების კუთხეს შორის სექტორის ფარგლებში და წითელი ფერის სხივს 1054’-იანი აღმავალი დახრის კუთხის ქვემოთ . შესაძლოა გაიზარდოს ფლანგური ჰორიზონტის საგლისადე სანათების დაიფრინე მაღლასანათების წითელი ფერის სხივის ზედა საზღვრის კუთხე , ამ მუხლის 22- პუნქტის მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად .

13. T-VASIS და AT-VASIS სისტემისიფრინე დაბლა “, ფლანგური ჰორიზონტის დაიფრინე მაღლასაგლისადე სანათების სიმძლავრის განაწილება უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის მე -2 დამატების А2-22 ნახაზს .

14. T-VASIS და AT-VASIS სისტემისათვის წითელი ფერიდან თეთრ ფერზე გადასვლა ვერტიკალურ სიბრტყეში უნდა იყოს ისეთი , რომ არანაკლებ 300 მანძილზე მყოფ დამკვირვებელს შეეძლოს მისი დანახვა არაუმეტეს 15’-იანი აღმავალი დახრის კუთხის ფარგლებში .

15. T-VASIS და AT-VASIS სისტემისათვის წითელი სანათის Y-კოორდინატი  მისი სრული ინტენსივობის დროს  არ უნდა აღემატებოდეს 0,320- .

16. T-VASIS და AT-VASIS სისტემისათვის უზრუნველყოფილი უნდა იყოს სინათლის ინტენსივობის სათანადო რეგულირება , რათა შესაძლებელი იყოს მისი კორექტირება გაბატონებული ამინდის პირობების გათვალისწინებით და გამოირიცხოს თვალისმომჭრელი ზემოქმედება პილოტზე , დასაფრენად შესვლის დროს

17. T-VASIS და AT-VASIS სისტემის საგლისადე სანათები , რომლებიც ქმნიან ფლანგურ ჰორიზონტს ან საგლისადე სანათები , რომლებიც ქმნიან სანათების წყვილსიფრინე დაბლაანიფრინე მაღლა “ უნდა განლაგდეს ისე , რომ დასაფრენად შესვლისას პილოტი ძირითადად ხედავდეს მათ ერთ ჰორიზონტალურ ხაზზე განლაგებულს . საგლისადე სანათები უნდა განთავსდეს რაც შეიძლება დაბლა და გააჩნდეს მყიფე კონსტრუქცია .

18. T-VASIS და AT-VASIS სისტემის საგლისადე სანათების კონსტრუქცია უნდა იყოს ისეთი , რომ კონდენსატი , ტალახი და სხვა დამაბინძურებლები , რომელიც შეიძლება აღმოჩნდეს ოპტიკურ ელემენტებზე ან ამრეკლ ზედაპირებზე , უმნიშვნელო გავლენას ახდენდეს შუქ -სიგნალის გადაცემაზე და არანაირად არ შეცვალოს სხივის კუთხე ან კონტრასტი წითელი და თეთრი ფერის სიგნალებს შორის . საგლისადე სანათის კონსტრუქცია უნდა იყოს ისეთი , რომ მინიმუმამდე იყოს დაყვანილი სანათის ჭრილების თოვლით ან ყინულით სრულად ან ნაწილობრივ ამოვსება , როდესაც ადგილი აქვს მსგავს მეტეომოვლენებს

19. T-VASIS და AT-VASIS სისტემის გლისადის დახრის კუთხე შესაფერისი უნდა იყოს სხ -თვის , რომელიც გამოიყენებს აღნიშნულ სივრცეს დასაფრენად შესვლისას .“;

 

) 21- პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„21. გლისადის ვიზუალური T-VASIS და AT-VASIS სისტემისათვის ადზ-ის ორივე მხარეს ფლანგური ჰორიზონტების საგლისადე სანათების სხივის ამაღლების კუთხე უნდა იყოს ერთნაირი . „იფრინე მაღლასაგლისადე სანათის სხივის აღმავალი დახრის ზედა საზღვარი , რომელიც უახლოესია ყოველ ფლანგური ჰორიზონტთან დაიფრინე დაბლასაგლისადე სანათის სხივის აღმავალი დახრის ქვედა საზღვარი უნდა იყოს ერთნაირი და შეესაბამებოდეს გლისადის დახრის კუთხეს . ფლანგური ჰორიზონტიდან გარეთ ყოველი მომდევნო საგლისადე სანათისიფრინე მაღლასხივის ზედა საზღვრის წაკვეთის კუთხე უნდა შემცირდეს 5’-იანი რკალით , სანათის სხივის აღმავალი დახრის კუთხის მიმართ . ფლანგური ჰორიზონტიდან გარეთ ყოველი მომდევნო საგლისადე სანათისიფრინე დაბლასხივის ქვედა საზღვრის წაკვეთის კუთხე უნდა შემცირდეს 7’-იანი რკალით , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 22- ნახაზზე .“;

 

) 28- პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„28. PAPI- და APAPI- სისტემის სანათები უნდა განლაგდეს ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 23- ნახაზზე მოცემული ძირითადი სქემის მიხედვით , ტექნიკური მოთხოვნების დაცვით . სანათები , რომლებიც ქმნიან ფლანგურ ჰორიზონტს , უნდა განთავსდნენ ისე , რომ დასაფრენად შესვლისას პილოტი ძირითადად ხედავდეს მათ ერთ ჰორიზონტალურ ხაზზე განლაგებულს . საგლისადე სანათები უნდა განლაგდეს რაც შეიძლება დაბლა და უნდა გააჩნდეთ მსხვრევადი კონსტრუქცია .“;

 

  ) 32- პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

 

შენიშვნა : საგლისადე სანათების მახასიათებლების დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში

(Doc 9157).“.

52. 61- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. წრეზე ფრენის მართვის სანათები უნდა მოიცავდეს ქვემოთ მოცემულს ან მათ კომბინაციას :

) სანათებს , რომელიც მიუთითებს ადზ-ის ღერძულა ხაზის და /ან მიახლოების სანათების ნებისმიერი სისტემის ნაწილის გაგრძელებაზე ; ან

) სანათებს , რომელიც მიუთითებს ადზ-ის ზღურბლის ადგილმდებარეობას ; ან

) სანათებს , რომელიც მიუთითებს ადზ-ის მიმართულებას ან ადგილმდებარეობას .

შენიშვნა : წრეზე ფრენის მართვის სანათების განთავსების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომის პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში (Doc 9157).“.

53. 64- მუხლის :

 

) მე -4 და მე -5 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. ადზ-ის გვერდითი სანათები უნდა განლაგდეს იმ არეს გვერდითა ნაპირის გასწვრივ , რომელიც გამოცხადებულია და გამოიყენება როგორც ადზ , ან აღნიშნული არეს გვერდითი ნაპირების მიღმა , არაუმეტეს 3 -ის მანძილზე .

5.როდესაც იმ არეს სიგანე , რომელიც გამოცხადებულია და გამოიყენება როგორც ადზ , აღემატება 60 - , უნდა განისაზღვროს მანძილი სანათების რიგებს შორის , ფრენის ხასიათის , ადზ-ის გვერდითი სანათების სინათლის განაწილების მახასიათებლების და სხვა ვიზუალური საშუალებების გათვალისწინებით , რომლებიც განკუთვნილნი არიან ადზ-ის მომსახურებისთვის .“;

 

) მე -9 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„9. ადზ-ის გვერდითი სანათების შუქი , უნდა გავრცელდეს ამ მუხლის მე -8 პუნქტში მოცემული ყველა მიმართულებით , ჰორიზონტიდან არაუმეტეს 150მდე კუთხით და ინტენსივობით , რომელიც უნდა შეესაბამებოდეს ხილვადობის პირობებსა და განათებას ადზ -ზე , რომელიც განკუთვნილია აფრენადაფრენისათვის . ნებისმიერ შემთხვევაში სინათლის ძალა უნდა იყოს , სულ მცირე , 50 კდ (კანდელი ), გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც აეროდრომზე გარეშე განათების არარსებობის შემთხვევაში , შესაძლებელია სანათების ინტენსივობა შემცირდეს არანაკლებ 25 კდ -მდე , რათა გამოირიცხოს პილოტზე თვალისმომჭრელი ეფექტი .“.

54. 65- მუხლის მე -5 პუნქტისქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) ადზ-ის ღერძულა ხაზის სიმეტრიულად , ორ ჯგუფად . ამასთან , თითოეულ ჯგუფში სანათები უნდა განთავსდეს ერთნაირი ინტერვალებით და ამ ჯგუფებს შორის ინტერვალი ტოლი უნდა იყოს დაფრენის არეში მარკირებას ან სანათებს შორის არსებული განივი მანძილისა , სადაც ეს გათვალისწინებულია ან წინააღმდეგ შემთხვევაში , ეს მანძილი არ უნდა აღემატებოდეს ადზ-ის გვერდითი სანათების რიგებს შორის არსებული მანძილის ნახევარს .“.

55. 67- მუხლის :

) მე -3 და მე -4 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. ადზ-ის ღერძულა ხაზის სანათები უნდა დამონტაჟდეს ადზ -ზე , რომელიც განკუთვნილია ასაფრენად , ადზ -ზე საექსპლუატაციო მინიმუმით 400 -ზე ნაკლებ ხილვადობის სიშორის პირობებში .

4. ადზ-ის ღერძულა ხაზის სანათები უნდა დამონტაჟდეს იმ ადზ -ზე , რომელიც განკუთვნილია ასაფრენად , ადზ -ზე საექსპლუატაციო მინიმუმით 400 -ზე მეტი ხილვადობის სიშორის პირობებში და როდესაც ადზ განკუთვნილია მაღალი ასაფრენი სიჩქარის მქონე სხ -ებისათვის ან მანძილი ადზ-ის გვერდითი სანათების რიგებს შორის აღემატება 50 - .“;

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. ადზ-ის დასაწყისიდან წანაცვლებულ ზღურბლამდე , ღერძულა ხაზზე აფრენის მიმართულება უნდა მოინიშნოს :

) მიახლოების სანათების სისტემით , თუ მისი მახასიათებლები და ინტენსივობა უზრუნველყოფს ასაფრენად სათანადო დამიზნებას და არ ექნება თვალისმომჭრელი ეფექტი ამფრენი სხ -ის პილოტზე ;

) ადზ-ის ღერძულა ხაზის სანათებით ;

) 30 -ზე თანაბარი ინტერვალებით განლაგებულ , მინიმუმ , 3 სიგრძის მქონე სახაზო სანათებით , როგორც ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 26- ნახაზზე და დაპროექტდეს ისე , რომ მათი ფოტომეტრული მახასიათებლები და ინტენსივობის დონე უზრუნველყოფდეს ასაფრენად სათანადო დამიზნებას და არ წარმოქმნას თვალისმომჭრელი ეფექტი ამფრენი სხ -ის პილოტისათვის .“;

) მე -8 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„8. ადზ-ის ღერძულა ხაზის სანათებს უნდა გააჩნდეს მუდმივი გამოსხივების , ცვალებადი თეთრი ფერი , რომელიც დაიწყება ადზ-ის ზღურბლიდან და გავრცელდება ადზ-ის კიდედან 900 მანძილზე მდებარე წერტილამდე ; წითელი და ცვალებადი თეთრი ფერის მონაცვლეობითი გამოსხივებამონაკვეთზე , რომელიც დაიწყება ადზ-ის კიდედან 900 -ზე მდებარე წერტილიდან და გავრცელდება ადზ-ის ბოლოდან 300 -ზე მდებარე წერტილამდე ; და წითელი ფერის გამოსხივება − ადზ-ის ბოლომდე დარჩენილ 300 -იან მონაკვეთზე . გამონაკლისს წარმოადგენს ადზ , რომლის სიგრძე არის 1800 მეტრზე ნაკლები , რომელზეც წითელი და ცვალებადი თეთრი ფერის მონაცვლეობითი სანათები უნდა განთავსდეს ადზ-ის შუა წერტილიდან , იმ წერტილამდე , რომელიც მდებარეობს ადზ-ის ბოლოდან 300 მანძილზე .

შენიშვნა : ელექტროსისტემის პროექტირებისას გათვალისწინებუ ლი უნდა იქნეს ის ფაქტი , რომ მისი ნაწილობრივი მტყუნება არ იყოს ადზ -ზე დარჩენილი დისტანციის არასწორი ინდიკაციის მიზეზი .“.

56. 69- მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც ადზ -ზე დამონტაჟებულია დაფრენის არეს სანათები , ამ რეგლამენტის 68- მუხლის მოთხოვნების გათვალისწინებით , დაფრენის არეს მარტივი სანათები უნდა დამონტაჟდეს ადზ -ზე , როდესაც , დასაფრენად შესვლის ტრაექტორიის კუთხე აღემატება 3,50 და /ან დასაფრენად არსებული მანძილი , სხვა ფაქტორებთან ერთად ზრდის ადზ -დან გადაცდენის რისკს .

შენიშვნა : მნიშვნელოვანია ის ფაქტი , რომ პილოტებმა , რომლებიც იყენებენ ადზ-ის, რომელიც უზრუნველყოფილია დაფრენის არეს მარტივი სანათებით , უნდა იცოდნენ ამ სანათების გამოყენების და დანიშნულების შესახებ .“.

57. 70- მუხლის :

) პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. ადზ -ზე ჩქაროსნული გამომყვანი სბ - აღმნიშვნელი სანათები უნდა განთავსდეს ადზ -ზე , როდესაც ის გამოიყენება 350 -ზე ნაკლები ადზ -ზე ხილვადობის სიშორის პირობებში და /ან აეროდრომზე მოძრაობის მნიშვნელოვანი სიმჭიდროვის დროს .

შენიშვნა . დამატებითი ინფორმაცია ადზ -ზე ჩქაროსნული გამომყვანი სბ - აღმნიშვნელი სანათების შესახებ მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება A- მე -15 ნაწილში .“;

 

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. ჩქაროსნული გამომყვანი სბ - აღმნიშვნელი სანათების კომპლექტი უნდა განთავსდეს ადზ-ის ღერძულა ხაზის იმ მხარეს , სადაც განთავსებულია ჩქაროსნული გამყვანი სბ , ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 28- ნახაზზე მითითებული კონფიგურაციით . ყოველ კომპლექტში სანათი უნდა განთავსდეს ერთმანეთისაგან 2 -ის ინტერვალით , ხოლო ადზ-ის ღერძულა ხაზთან უახლოესი სანათი წანაცვლდება ადზ-ის ღერძულა ხაზიდან 2 -ით .“;

 

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. ჩქაროსნული გამომყვანი სბ - მაჩვენებელი სანათები უნდა აკმაყოფილებდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება 2-ის A2-6 ან A2-7 ნახაზზე მოცემულ შესაბამის ტექნიკურ მოთხოვნებს .“.

58. 71- მუხლის მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. დამუხრუჭების ბოლო ზოლის სანათები უნდა განლაგდეს დამუხრუჭების ზოლის მთელ სიგრძეზე ორ პარალელურ რიგად , ადზ-ის ღერძულა ხაზიდან თანაბარი დაშორებით და უნდა დაემთხვეს ადზ-ის გვერდითა სანათების რიგებს . დამუხრუჭების ბოლო ზოლის სანათები უნდა განთავსდეს აგრეთვე დამუხრუჭების ბოლო ზოლის სიგანის გასწვრივ , დამუხრუჭების ბოლო ზოლის ღერძის მართობულად რაც შეიძლება ახლოს დამუხრუჭების ბოლო ზოლის კიდესთან , არაუმეტეს 3 -ის მოშორებით .“.

59. 72- მუხლის მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. სბ - ღერძულა ხაზის სანათები უნდა დამონტაჟდეს იმ ადზ -ზე , რომელიც გამოიყენება ხილვადობის ნებისმიერ პირობებში , წარმოადგენს მიმოსვლის სტანდარტული მარშრუტის ნაწილს და განსაზღვრულია როგორც სახმელეთო მოძრაობის მართვისა და კონტროლის გაუმჯობესებული სისტემის (A-SMGCS) კომპონენტი .“.

60. 73- მუხლის :

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. სბ -ზე , რომელიც გამოიყენება ადზ -ზე ხილვადობის 350 -ზე ნაკლებ სიშორის პირობებში , მოსახვევზე , სბ - ღერძული ხაზის სანათები უნდა განლაგდეს არაუმეტეს 15 -ის ინტერვალით , ხოლო მოსახვევებზე , რომელთა რადიუსი არ აღემატება 400 - − არაუმეტეს 7.5 -ის ინტერვალით . ეს ინტერვალი შენარჩუნებული უნდა იყოს 60 -ის მონაკვეთზე მოსახვევამდე და მოხვევის შემდეგ .“;

) მე -4 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა 1. ასევე იხილეთ ამ რეგლამენტის 27- მუხლის მე -6 პუნქტი და მე -2 დანართის მე -2 ნახაზი .

შენიშვნა 2. სბ - ღერძულა ხაზის სანათების მიმართ წაყენებული მოთხოვნები თანაბრად ვრცელდება ვერტოდრომებისთვისაც .“.

61. 77- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. სბ - სწორხაზოვან მონაკვეთზე და ადზ -ზე სბ - გვერდითა სანათები , რომელიც წარმოადგენს სტანდარტული სამიმოსვლო მარშრუტის ნაწილს , უნდა განლაგდეს თანაბარი , არაუმეტეს 60 -ის გრძივი ინტერვალებით . სანათებს შორის ინტერვალი მოსახვევში უნდა იყოს 60 -ზე ნაკლები , მოსახვევის მკაფიო აღნიშვნისათვის .“.

62. 78- მუხლის :

) მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. ამ მუხლის 1-ლი პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევის გარდა , მოსაბრუნებელი მოედნის სანათები შესაძლებელია განთავსდეს ადზ -ზე , როდესაც ის გამოიყენება ღამის პირობებში .“;

 

) მე -7 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„7. ადზ -ზე მოსაბრუნებელი მოედნის სანათები უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის მე -2 დამატების A2-13, A2-14 ან A215 ნახაზებზე მოცემულ მოთხოვნებს .“.

63. 79- მუხლის :

) პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. „სდექხაზის სანათი უნდა განთავსდეს ადზ -თან ყოველი მოცდის ადგილას , თუ ადზ გამოიყენება , ადზ -ზე 550 -ზე ნაკლები ხილვადობის პირობებში , გარდა იმ შემთხვევების , როდესაც :

) არსებობს ადზ -ზე არასანქცირებული შესვლის აღკვეთის შესაბამისი საშუალებები და პროცედურები ; ან

) არსებული საექსპლუატაციო პროცედურებით , ადზ -ზე 550 -ზე ნაკლები ხილვადობის სიშორის პირობებში , შეიზღუდება :

. ) სამანევრო მოედნის ფარგლებში , დროის ნებისმიერ მომენტისათვის საჰაერო ხომალდების რიცხვი ერთამდე ;

. ) სამანევრო მოედნის ფარგლებში არსებული სატრანსპორტო საშუალებების რიცხვი დასაშვებ მინიმუმამდე .“;

) მე -2 პუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

) მე -8 და მე -9 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„8. ადზ -თან მოსაცდელ ადგილას განთავსებულსდექხაზის სანათებს უნდა გააჩნდეს ერთი მიმართულება და წითელი ფერის ნათება , ადზ -თან მიახლოების მიმართულებით .

9. როდესაც აუცილებელია ამ მუხლის მე -7 პუნქტით გათვალისწინებული დამატებითი სანათების განთავსება , მათ უნდა გააჩნდეთ ისეთივე მახასიათებლები , როგორიცსდექხაზის ნებისმიერ სანათს , მაგრამ უნდა მოსჩანდნენ , მიახლოებული საჰაერო ხომალდიდან , „სდექხაზის პოზიციამდე .“;

) მე -11 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„11. როდესაცსდექხაზის სანათები გამოიყენება როგორც სახმელეთო მოძრაობის მართვისა და კონტროლის გაუმჯობესებული სისტემის კომპონენტები და საექსპლუატაციო თვალსაზრისით , ცუდი ხილვადობის პირობებში ან დღის ნათელ პერიოდში განსაზღვრული სიჩქარის შესანარჩუნებლად საჭიროა ინტენსივობის უფრო მაღალი მაჩვენებელი , წითელი სანათების ინტენსივობა დასდექხაზის სანათების სხივის გაშლის კუთხე უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის მე -2 დამატების A2-17, A2-18 ან A2-19 ნახაზებზე მოცემულ მოთხოვნებს .“;

) მე -13 პუნქტისქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) შემსვლელი სბ - სიგანეზე განლაგებულისდექხაზის სანათები ჩაირთოს შერჩევით ;“.

64. მე -80 მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. შუალედური მოსაცდელი ადგილების სანათები უნდა განლაგდეს იმ შუალედურ მოსაცდელ ადგილებზე , რომლებიც გამოიყენება ადზ -ზე 350 -ზე ნაკლები ხილვადობის სიშორის პირობებში , გარდა იმ ადგილებისა , სადაც დაყენებულიასდექხაზის სანათები .“.

65. 82- მუხლის :

) პირველი და მე -2 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. ადზ-ის დამცავი სანათები , ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 32- ნახაზზე მოცემულიკონფიგურაციის მიხედვით უნდა განთავსდეს ადზ -თან დაკავშირებული სბ -სა და ადზ-ის ყოველ გადაკვეთაზე , როდესაც ადზ გამოიყენება :

) ადზ -ზე 550 -ზე ნაკლები ხილვადობის სიშორის პირობებში , სადაც არ არის განთავსებულიასდექხაზის სანათები ; და

) ადზ -ზე 550-1200 ხილვადობის სიშორის პირობებში მოძრაობის მნიშვნელოვანი სიმჭიდროვის დროს .

შენიშვნა 1. საჭიროებისას , კონფიგურაციის ადზ-ის დამცავ სანათებს შეიძლება დაემატოს კონფიგურაციის ადზ -ის დამცავი სანათები .

შენიშვნა 2. კონფიგურაციის ადზ -ის დამცავი სანათების პროექტირების , ექსპლუატაციის და განლაგების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულიააეროდრომის დაპროექტების სახელმძღვანელოს “ (Doc 9157) მე -4 ნაწილში .

2. ადზ -ზე არასანქცირებული შესვლის აღმკვეთი ზომების ფარგლებში , ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 32- ნახაზზე მოცემულიდაკონფიგურაციის ადზ-ის დამცავი სანათები უნდა განლაგდეს იმ სბ -ების ადზ -თან გადაკვეთის ადგილებში , რომლებიც , ადზ -ზე არასანქცირებული შესვლის აღკვეთის ზომების თვალსაზრისით იდენტიფიცირებულია როგორც სახიფათო მონაკვეთები და გამოყენებუ ლი უნდა იქნეს ამინდის ნებისმიერ პირობებში , დღისით და ღამით .“;

 

) დაემატოს შემდეგი შინაარსის 31 პუნქტი :

„31. როდესაც , სამიმოსვლო ბილიკსა და ადზ -ის გადაკვეთის ადგილში არსებობს ადზ -თან მოსაცდელი ერთზე მეტი ადგილი , ანთებული უნდა იყოს მხოლოდ ადზ-ის დამცავი ის სანათები , რომლებიც დაკავშირებულია მოქმედი ადზ-ის მოსაცდელ ადგილთან .“;

 

) მე -4 და მე -5 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„4. ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 32- ნახაზზე მოცემულიკონფიგურაციის ადზ-ის დამცავი სანათები უნდა განლაგდეს სბ - ორივე მხარეს , ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის მარკირებასთან .

5. ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 32- ნახაზზე მოცემულიკონფიგურაციის ადზ-ის დამცავი სანათები უნდა განლაგდეს სბ -ზე , განივად , ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის მარკირებასთან .“;

 

) მე -9 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„9. ადზ-ის დამცავი სანათების სინათლის სხივს უნდა გააჩნდეს ერთი მიმართულება და იყოს ყვითელი ფერის , ადზ -თან მოსაცდელ ადგილთან მიახლოების მხრიდან .

შენიშვნა : ადზ-ის დამცავი სანათების სინათლის ორიენტაციის და დაყენების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროდრომების პროექტირების სახელმძღვანელოს მე -4 ნაწილში (Doc 9157).“;

 

) მე -11 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„11. როდესაც ადზ-ის დამცავი სანათები გამოიყენება დღისით , ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 32- ნახაზზე მოცემულიკონფიგურაციის სანათის ყვითელი ფერის ნათების ინტენსივობა და სხივის განშლის კუთხე უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის მე -2 დამატების A2-25 ნახაზზე მოცემულ ტექნიკურ მოთხოვნებს .“;

 

) მე -13 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„13. ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 32- ნახაზზე მოცემულიკონფიგურაციის სანათების ყვითელი ფერის ნათების ინტენსივობა და სხივის გაშლის კუთხე უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის მე -2 დამატების A2-12 ნახაზზე მოცემულ ტექნიკურ მოთხოვნებს .“;

) მე -17 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 „17. ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 32- ნახაზზე მოცემულიკონფიგურაციის ადზ-ის დამცავი სანათების მომიჯნავე სანათები უნდა ციმციმებდნენ მონაცვლეობით , ხოლო ყოველი მეორე სანათი ინთებოდეს ერთდროულად .“.

66. 83- მუხლის მე -9 − მე -12 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„9. აზიმუტური მიმართვის ბლოკი უნდა განთავსდეს სხ -ის სადგომის ღერძულა ხაზის გაგრძელებაზე ან მის სიახლოვეს , საჰაერო ხომალდის წინ ისე , რომ მისი სიგნალები მოჩანდეს საჰაერო ხომალდის პილოტის კაბინიდან შეპირაპირების სრული მანევრის განმავლობაში და , სულ მცირე , ხედავდეს მარცხენა სავარძელში მჯდომი პილოტი .

10. აზიმუტით მიმართვის ბლოკი , შეძლებისდაგვარად , უნდა განთავსდეს ისე , რომ სიგნალს აკვირდებოდეს სხ -ის როგორც მარცხენა , ასევე მარჯვენა სავარძელში მჯდომი ორივე პილოტი .

11. აზიმუტით მიმართვის ბლოკი უნდა უზრუნველყოფდეს სხ -ის მოძრაობის ცალსახა მართვას მარცხნივ /მარჯვნივ , სიგნალების მეშვეობით , რაც საშუალებას მისცემს პილოტს , სხ გაიყვანოს მოძრაობის ხაზზე წინ და შეინარჩუნოს ის ზედმეტი მანევრის გარეშე .

12. როდესაც სხ -ის აზიმუტით მიმართვა ხორციელდება ფერების ცვლილების მეშვეობით , მწვანე ფერის გამოყენება უნდა მოხდეს ღერძულა ხაზის აღნიშვნისთვის , ხოლო წითელი ფერისღერძულა ხაზიდან გადახრის აღნიშვნისთვის .“.

67. 84- მუხლის :

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. მანევრირების შესაბამის ეტაპზე შეპირაპირებისას მიმართვის უზრუნველსაყოფად , ტელესკოპურ ტრაპთან ვიზუალური შეპირაპირების გაუმჯობესებული სისტემა , სულ მცირე , უნდა გადმოსცემდეს შემდეგ ინფორმაციას :

) მითითებას ავარიული გაჩერების შესახებ ;

) საჰაერო ხომალდის ტიპსა და მოდელს , რომლის მიმართვაც ხორციელდება ;

) სხ -ის სადგომის ღერძულა ხაზის მიმართ სხ -ის გვერდითი წანაცვლების მითითებას ;

) აზიმუტური კორექციის მიმართულებას , რაც აუცილებელია სხ -ის

სადგომის ღერძულა ხაზის მიმართ წანაცვლების აღმოსაფხვრელად ;

) სხ -ის გაჩერების ადგილამდე მანძილის ასახვას ;

) მითითებას იმაზე , რომ სხ -მა მიაღწია გაჩერების სწორ ადგილს ;

) გამაფრთხილებელ მითითებას მასზედ , რომ სხ სცილდება შესაბამისი სადგომის საზღვრებს .“;

 

) მე -14 და მე -15 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„14. ტელესკოპურ ტრაპთან ვიზუალური შეპირაპირების გაუმჯობესებული სისტემა უნდა მოიცავდეს სხ -ის მანევრირების პროცესში შეპირაპირებისასდაუყოვნებელი გაჩერებისაუცილებლობის ასახვის მეთოდს და აღნიშნულის დროს , მათ შორის , სისტემის მტყუნებისას არ უნდა გადაიცემოდეს არანაირი სხვა ინფორმაცია .

 15. სადგომზე ექსპლუატაციის უსაფრთხოებაზე პასუხისმგებელ პერსონალს უნდა გააჩნდეს შეპირაპირების პროცედურებისდაუყოვნებლივი გაჩერებისინიცირების შესაძლებლობა .“.

68. 85- მუხლის მე -7 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„7. სანათების ელექტროქსელი უნდა დაპროექტდეს ისე , რომ სანათები ჩაირთოს , როდესაც გამოიყენება სადგომი და გამოირთოს , როდესაც სადგომი არ გამოიყენება .“.

69. 87- მუხლს :

) მე -2 პუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 21 პუნქტი :

21. „შესვლა აკრძალულიახაზის სანათები უნდა განთავსდესშესვლა აკრძალულიანიშანთან და /ან მარკირებასთან ერთად .“;

) მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. როდესაც  თოვლის ან წვიმის გამო  პილოტისათვის ძნელიაშესვლა აკრძალულიახაზის ჩაღრმავებული ტიპის სანათების შემჩნევა , ან როდესაც სანათებთან სხ -ის ახლოს გაჩერებით , სხ -ის კონსტრუქციის გამო  პილოტისათვის შეუძლებელიაშესვლა აკრძალულიახაზის სანათების დანახვა , „შესვლა აკრძალულიახაზის სანათებს  უნდა დაემატოს წყვილი მიწისზედა დამატებითი სანათები .“;

 

) მე -8 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„8. სამიმოსვლო ბილიკის ღერძულა ხაზის ის სანათები , რომლებიც განლაგებულნი არიანშესვლა აკრძალულიახაზის სანათების მიღმა , არ უნდა მოჩანდნენ ადზ -ის მიმართულებით .“.

70. 88- მუხლის :

 

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. სბ - და ადზ-ის ყოველი გადაკვეთის ადგილში განთავსებული REL-სანათების ჩართვა უნდა განხორციელდეს სისტემის მიერ გაფრთხილების შეტყობინების გაცემის აუცილებლობიდან 2 წმ -ზე ნაკლებ დროში .“;

 

) მე -9 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„9. ადზ -ზე THL-სანათების ჩართვა უნდა განხორციელდეს სისტემის მიერ გაფრთხილების შეტყობინების გაცემის აუცილებლობიდან 2 წმ -ზე ნაკლებ დროში .“.

71. 89- მუხლის მე -11 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„11. ცვალებადი ინფორმაციის შემცველ ნიშანზე ერთი შეტყობინების მეორეთი შესაცვლელად , დროის ინტერვალი , შეძლებისდაგვარად , უნდა იყოს მოკლე და არ აღემატებოდეს 5 წამს .“.

72. 90- მუხლის :

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის მე -12 ნახაზზე მოცემულ ნიმუში “- მიხედვით განხორციელებული და ამ რეგლამენტის 30- მუხლის მე -3 პუნქტის შესაბამისად დატანილ , ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის მარკირებას უნდა დაემატოს ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის ნიშანი .“;

 

) მე -8 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„8. სბ -სა და ადზ-ის კვეთაზე ან ადზ-ის ადზ -თან კვეთაზე , ადზ-ის აღმნიშვნელი ნიშანი უნდა განთავსდეს ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის მარკირების ყოველ მხარეს და უნდა მოსჩანდეს ადზ -თან მიახლოების მიმართულებიდან .“;

 

) მე -11 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 „11. ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის ნიშანი უნდა განთავსდეს ამ რეგლამენტის 30- მუხლის მე -3 პუნქტის შესაბამისად დადგენილი , ადზ -თან მოსაცდელი ადგილის ყოველ მხარეს და უნდა მოჩანდეს დაბრკოლებათა შეზღუდვის ზედაპირის ან ILS/MLS მგძნობიარე /კრიტიკულ არესთან მიახლოების მიმართულებით .“;

 

) მე -15 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„15. I, II და III კატეგორიების ან ერთობლივი II/III ან ერთობლივი I/II/III კატეგორიის მოსაცდელი ადგილის ნიშანზე , შესაბამის შემთხვევაში , წარწერა უნდა შეიცავდეს ადზ-ის აღნიშვნას და ასოებსა და ციფრებს CAT I, CAT II, CAT

III ან CAT II/III ან CAT I/II/III.“;

 

) მე -17 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„17. ამ რეგლამენტის 30- მუხლის მე -3 პუნქტის შესაბამისად , განსაზღვრულ ადზ-ის მოსაცდელ ადგილთან დაყენებულ ნიშანზე , წარწერა უნდა შეიცავდეს სბ - აღნიშვნას და ციფრებს .“.

73. 91- მუხლის :

) მე -14 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

14. მაჩვენებელი ნიშნები , გარდა ამ მუხლის მე -16 და 24- პუნქტებში მითითებულისა , უნდა განლაგდეს სბ - მარცხენა მხარეს , ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -8 ცხრილის შესაბამისად .“;

 

) მე -15 პუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : ადგილმდებარეობის აღმნიშვნელი ნიშანი , რომელიც ყენდება სბ - გადაკვეთის შემდეგ , შეიძლება  განთავსდეს მის ნებისმიერ მხარეს .“;

 

  ) მე -17 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„17. ადზ -დან გასვლის ნიშანი უნდა განთავსდეს ადზ -დან გასვლის წერტილამდე , ადგილში , რომელიც ნებისმიერ შემთხვევაში მდებარეობს , მინიმუმ , 60 -ის მანძილზე , ადზ -დან გასვლის წერტილამდე , როდესაც კოდური აღნიშვნაა 3 ან 4 და მინიმუმ 30 -ის მანძილზე , როდესაც კოდური აღნიშვნაა 1 ან 2.“.

 

) 24- პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„24. მოძრაობის მიმართულების ნიშანი , გადამღობი და /ან სხვა შესაბამისი ვიზუალური საშუალება , რომელიც გამოიყენება „T“-სებრი გადაკვეთის აღსანიშნად , შეძლებისდაგვარად უნდა განთავსდეს სბ - გადაკვეთის მოპირდაპირედ , სახით სამიმოსვლო ბილიკისკენ .“;

 

) 35- პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„35. სამიმოსვლო ბილიკზე გათვალისწინებული უნდა იყოს მისი აღმნიშვნელი , რომელიც აეროდრომზე გამოიყენება მხოლოდ ერთხელ და უნდა შედგებოდეს ერთი ლათინური ასოსგან , ან ორი ასოსგან , ან ასო (ები )სა , ან ასო (ები )სა და ციფრის კომბინაციისაგან .“;

 

) 36- პუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 361 პუნქტი :

„361. სბ - აღნიშვნისას , არ უნდა იქნეს გამოყენებული ისეთი სიტყვები , როგორიცააშიდადაგარე “.“;

 

) 37- პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„37. სამანევრო არეში , მხოლოდ ციფრების გამოყენებისას , უნდა მოხდეს მათი რეზერვირება ადზ-ის აღნიშვნის მიზნით .“;

) 37- პუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 38- პუნქტი :

  38. ბაქანზე , საჰაერო ხომალდების სადგომების აღმნიშვნელები

(ასოები /ციფრები ) უნდა განსხვავდებოდნენ სბ - აღმნიშვნელებისაგან .“.

 

74. 92- მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. აეროდრომზე VOR-ის შემოწმების პუნქტის არსებობისას  უნდა მოხდეს მისი შესაბამისი მარკირებითა და ნიშნებით აღნიშვნა .“.

75. 94- მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. საჰაერო ხომალდის სადგომის მარკირებას , შეძლებისდაგვარად , უნდა დაემატოს ნიშანი , რომელიც აღნიშნავს საჰაერო ხომალდის სადგომს .“.

76. 97- მუხლის მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. როდესაც , ხელოვნური საფარის არმქონე ადზ -ზე განთავსებულია სანათები , ადზ-ის საზღვრების მომნიშვნელები უნდა დაემთხვეს სანათების კონსტრუქციას . იმ შემთხვევაში , როდესაც ადზ -ზე არ არის განთავსებული სანათები , საჭიროა ბრტყელი სწორკუთხა ან კონუსური ფორმის მომნიშვნელების განთავსება , რათა ზუსტად მოინიშნოს ადზ-ის საზღვრები .“. 

77. მე -100 მუხლის მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. სბ - გვერდითა კიდეების მომნიშვნელებს უნდა გააჩნდეს მყიფე კონსტრუქცია . მათი სიმაღლე ზედაპირის დონიდან უნდა იყოს საკმაოდ მცირე , რათა უზრუნველყოფილი იყოს საჰაერო ხომალდის ძრავის ხრახნსა და რეაქტიული ძრავის გონდოლას შორის დაცილება .“.

78. 103- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. საზღვრების მომნიშვნელებს უნდა გააჩნდეს ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 37- ნახაზზე მოცემული ფორმა ან კონუსური ფორმა , არანაკლებ 50 სმ სიმაღლით და არანაკლებ 75 სმ ფუძის დიამეტრით . მომნიშვნელები უნდა შეიღებოს გარემოსთან კონტრასტული ფერით . როდესაც გამოიყენება ერთი ფერი , მომნიშვნელს უნდა გააჩნდეს ნარინჯისფერი ან წითელი ფერი , როდესაც გამოიყენება ორი კონტრასტული ფერი , მომნიშვნელს უნდა გააჩნდეს : ნარინჯისფერი და თეთრი ან წითელი და თეთრი , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც აღნიშნული ფერები ერწყმიან გარემოს .“.

79. 105- მუხლის მე -4 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

 შენიშვნა . სამუშაო მოედანზე , სამუშაოების დაგეგმარების , კოორდინაციის , მონიტორინგის და სამუშაოების წარმოების უსაფრთხოების მართვის პროცედურები მოცემულია PANS-Aerodromes (Doc 9981) სახელმძღვანელოში .“.

80. 107- მუხლის მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. „შევრონისტიპის მარკირება უნდა განხორციელდეს ისე , რომ კუთხე მიმართული იყოს ადზ-ისკენ , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -2 დანართის 39- ნახაზზე .“.

81. 108- მუხლის მე -3 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : გამოსაყენებლად გამოუსადეგარი არეების მოსანიშნი სანათების განლაგების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის დამატება A- მე -14 ნაწილში .“.

82. 110- მუხლის :

  ) მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. ამ მუხლის მე -9 პუნქტში მოცემული სააეროდრომო საშუალებების ძირითადი კვების წყაროს გათიშვასა და მოწყობილობების სრული ფუნქციონირების აღდგენას შორის დროის ინტერვალი უნდა იყოს რაც შეიძლება მცირე , მაგრამ იმ ვიზუალური საშუალებების მიმართ , რომლებიც მიეკუთვნებიან დასაფრენად არაზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილ ადზ-ის, დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილ ადზ-ის და მხოლოდ ასაფრენად განკუთვნილ ადზ-ის, უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -9 ცხრილში მოცემულ გადართვის დროის მაქსიმალური მნიშვნელობების შესახებ მოთხოვნებს .“;

 

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. ასაფრენად განკუთვნილ ადზ -ზე , რომელიც გამოიყენება ადზ -ზე 800 -ზე ნაკლები ხილვადობის სიშორის პირობებში , უზრუნველყოფი ლი უნდა იქნეს სათადარიგო ელექტროკვების წყარო , რომელიც უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -9 ცხრილის მოთხოვნებს .“;

 

) მე -8 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„8. აეროდრომზე , რომლის ძირითადი ადზ არის აღუჭურველი , უზრუნველყოფი ლი უნდა იქნეს სათადარიგო ელექტროკვების წყაროთი , რომელიც უნდა შეესაბამებოდეს ამ მუხლის მე -4 პუნქტის მოთხოვნებს , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც არ არსებობს სათადარიგო ელექტროკვების წყაროს უზრუნველყოფის აუცილებლობა ვიზუალური საშუალებებისთვის , თუ ამ რეგლამენტის 57- მუხლის შესაბამისად გათვალისწინებულია საავარიო შუქ სასიგნალო სისტემა , რომელსაც ფუნქციონირების დაწყება შეუძლია 15 წთ -ში .“;

  ) მე -9 პუნქტისქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) ამ მუხლის მე -5 − მე -8 პუნქტებში განსაზღვრული , მიახლოების სანათები ,

ადზ-ის და სამიმოსვლო ბილიკების სანათები ;“.

 

83. 112- მუხლის მე -4 და მე -5 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

4. ადზ -თვის , რომელიც გამოიყენება 550 -ზე ნაკლები ხილვადობის პირობებში , უნდა განხორციელდეს ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -9 ცხრილში მოცემული შუქ -სასიგნალო სისტემების ავტომატური კონტროლი , რათა , ნებისმიერი ელემენტისათვის , ამ რეგლამენტის 128-მუხლის მე -7 − მე -12 პუნქტებში მითითებული საექსპლუატაციო საიმედოობის მინიმალური დონის ქვემოთ ვარდნისას , მოხდეს შესაბამისი ინდიკაცია . აღნიშნული ინფორმაცია ავტომატურად უნდა გადაეცემოდეს ტექნიკური მომსახურების სამსახურს .

5. ადზ -თვის , რომელიც გამოიყენება 550 -ზე ნაკლები ხილვადობის პირობებში , უნდა განხორციელდეს ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -9 ცხრილში აღწერილი შუქ -სასიგნალო სისტემების ავტომატური კონტროლი , რათა ექსპლუატანტის მიერ დადგენილი , ნებისმიერი ელემენტის საექსპლუატაციო საიმედოობის მინიმალური დონის გაუარესების შემთხვევაში , უზრუნველყოფილი იყოს შესაბამისი ინდიკაცია და არ განხორციელდეს ფრენები . აღნიშნული ინფორმაცია ავტომატურად უნდა გადაეცემოდეს საჰაერო მოძრაობის მართვის სამსახურს , რომელიც უნდა გამოისახებოდეს თვალსაჩინო ადგილას .“.

84. 114- მუხლის :

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. აეროდრომზე საგანგებო ვითარებაში სამოქმედო გეგმა , სულ მცირე , უნდა მოიცავდეს შემდეგ ინფორმაციას :

) საგანგებო ვითარების სახეებს , რომლისთვისაც შემუშავდა ღონისძიებათა გეგმა ;

) უწყებებს , რომელთა მონაწილეობაც გათვალისწინებულია გეგმით ;

) ყველა სახის საგანგებო ვითარებისთვის , ყოველი უწყების , საგანგებო ოპერატიული ცენტრის და საკომანდო პუნქტის , პასუხისმგებლობას და როლს ;

) კონკრეტულ საგანგებო ვითარებაში დასაკავშირებლად , საკონტაქტო პირების გვარებს და ტელეფონის ნომრებს ;

) აეროდრომის და მისი შემოგარენის რუკას , კოორდინატთა ბადით .“;

) მე -6 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსის შენიშვნა 1 და შენიშვნა 2:

შენიშვნა 1: სახელმძღვანელო მასალა ადამიანის ფაქტორების პრინციპების შესახებ მოცემულია ადამიანის ფაქტორის შესახებ სასწავლო სახელმძღვანელოში (Doc 9683).

შენიშვნა 2: პერსონალის მომზადების ზოგადი პრინციპები და პროცედურები , მათ შორის მომზადების და კომპეტენციის შემოწმებების პროგრამები მოცემულია PANSAerodromes (Doc 9981).“;

) მე -13 პუნქტისქვეპუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

) მე -13 პუნქტს დაემატოს 131პუნქტი შემდეგი რედაქციით :

„131. ამ მუხლის მე -13 პუნქტის თანახმად განხორციელებული ღონისძიებების დროს ან ფაქტობრივი საგანგებო სიტუაციის ლიკვიდაციის შემდგომ გამოვლენილი ხარვეზების აღმოფხვრის მიზნით , უნდა განხორციელდეს შედეგების ანალიზი .“.

85. 115- მუხლის :

 

) პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. აეროდრომის ექსპლუატანტის მიერ , აეროდრომზე , კომერციული საჰაერო გადაყვანა -გადაზიდვების მომსახურებისას უზრუნველყოფილი უნდა იყოს საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო აღჭურვილობა .“;

 

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. თუ აეროდრომზე საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის უზრუნველყოფის კატეგორიის შერჩევის შემდეგ , რომელიც შეესაბამება უდიდესი სხ -ის საერთო სიგრძეს , ამ სხ -ის ფიუზელაჟის სიგანე აღემატება ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -10 ცხრილის მე -3 სვეტში მითითებულ მაქსიმალურ მნიშვნელობას აღნიშნული კატეგორიისთვის , მაშინ ამ სხ -ის ფაქტობრივი კატეგორია განისაზღვრება ერთი საფეხურით მეტი .

შენიშვნა 1: აეროდრომის , მათ შორის სატვირთო გადაზიდვებისათვის განკუთვნილ აეროდრომისათვის საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის უზრუნველყოფის კატეგორიის განსაზღვრის სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია სააეროპორტო სამსახურების სახელმძღვანელოს 1-ლ ნაწილში (Doc 9137, part 1).

შენიშვნა 2: პერსონალის მომზადების ზოგადი პრინციპები და პროცედურები , მათ შორის მომზადების პროგრამები და კომპეტენციის შემოწმებები მოცემულია PANSAerodromes (Doc 9981). დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა , რომელიც ეხება პერსონალის მომზადებას , რთული პირობებისათვის განკუთვნილ საავარიო -სამაშველო აღჭურვილობას და სხვა საშუალებებს და საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის უზრუნველყოფის სამსახურებს , მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის , 1-ლი ტომის A დამატების მე -18 ნაწილში და სააეროპორტო სამსახურების სახელმძღვანელოს 1-ლ ნაწილში (Doc 9137, part 1).“.

86. 117- მუხლის :

) მე -2 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : ბაქანზე საქმიანობის მართვის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის პროცედურები მოცემულია PANS-Aerodromes-ში (Doc9981). ბაქანზე საქმიანობის მართვის სამსახურის სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია აეროპორტების სამსახურების სახელმძღვანელოს მე -8 ნაწილში (Doc 9137, part 8) და მიწისზედა მოძრაობის მართვის და კონტროლის სისტემების სახელმძღვანელოში (Doc 9476 SMGCS).“;

) მე -7 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

 შენიშვნა : პერსონალის მომზადების და ბაქანზე საქმიანობის მართვის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის პროცედურები მოცემულია PANS-Aerodromes-ის (Doc9981) მე -2 ნაწილის 1-ლ და მე -7 თავში .“.

87. 119- მუხლის მე -8 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„8. სამანევრო არეში სახმელეთო მოძრაობის მართვის რადიოლოკატორი უზრუნველყოფილი უნდა იყოს იმ აეროდრომზე , რომლის გამოყენების პირობები განსხვავდება ამ მუხლის მე -7 პუნქტში მოცემული პირობებისაგან , იმ შემთხვევაში , როდესაც აეროდრომზე მოძრაობის სიმჭიდროვის და ექსპლუატაციის პირობებიდან გამომდინარე შეუძლებელია სატრანსპორტო ნაკადის რეგულირება ალტერნატიული პროცედურებით და საშუალებებით .“.

 

88. 120- მუხლის :

 

) მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. ნებისმიერი მოწყობილობა ან დანადგარი , რომელიც აუცილებელია აერნაოსნობის ან საჰაერო ხომალდების ფრენების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად , უნდა იყოს მსხვრევად ფუძეზე განთავსებული , მიწის დონიდან რაც შეიძლება დაბალ სიმაღლეზე და განთავსდეს :

  ) საფრენი ზოლის იმ ნაწილში , რომელიც მდებარეობს :

. ) 75 -ის ფარგლებში , ადზ-ის ღერძულა ხაზიდან , კოდური ნომრით 3 ან 4; ან

. ) 45 -ის ფარგლებში , ადზ-ის ღერძულა ხაზიდან , კოდური ნომრით 1 ან 2; ან

) სამიმოსვლო ბილიკის ზოლში , ადზ-ის უსაფრთხოების ბოლო არეში ან ამ რეგლამენტის პირველი დანართის მე -3 ცხრილში მოცემული მანძილების ფარგლებში ; ან

) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ ზოლზე , რომელიც საფრთხეს უქმნის ჰაერში მყოფ საჰაერო ხომალდს .“;

 

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. აერნაოსნობის ან საჰაერო ხომალდების ფრენების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად აუცილებელი ნებისმიერი მოწყობილობა ან დანადგარი , რომელიც უნდა განთავსდეს I, II ან III კატეგორიის დასაფრენად ზუსტი შესვლისათვის აღჭურვილი ადზ-ის საფრენ ზოლზე ან მის სიახლოვეს , უნდა იყოს მსხვრევად საფუძველზე და დამონტაჟებული რაც შეიძლება დაბლა . და რომლებიც :

) მდებარეობენ საფრენი ზოლის ბოლოდან 240 -ის ფარგლებში :

. ) 60 -ის ფარგლებში , ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელებაზე , კოდური ნომრით 3 ან 4;

. ) 45 -ის ფარგლებში , ადზ-ის ღერძულა ხაზის გაგრძელებაზე , კოდური ნომრით 1 ან 2;

) კვეთენ დასაფრენად შესვლის შიდა ზედაპირს , შიდა გარდამავალ ზედაპირს ან შეწყვეტილი დაფრენისას მეორე წრეზე წასვლის ზედაპირს .“.

89. 124- მუხლის მე -2 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა 1: სახელმძღვანელო მასალა ადამიანური ფაქტორების პრინციპების შესახებ მოცემულია ადამიანის ფაქტორის შესახებ სასწავლო სახელმძღვანელოში (Doc 9683).

შენიშვნა 2: პერსონალის მომზადების ზოგადი პრინციპები და პროცედურები , მათ შორის მომზადების და კომპეტენციის შემოწმებების პროგრამები მოცემულია PANSAerodromes (Doc 9981).“.

90. 125- მუხლის :

) მე -3 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : აღნიშნული საკითხის დამატებითი ინფორმაცია მოცემულია „ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობის შეფასების , გაზომვის და მონაცემების შეტყობინებისდოკუმენტში (Cir 355).“;

) მე -4 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა : ადზ-ის ზედაპირის შეჭიდების მახასიათებლების შეფასების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია „ადზ-ის ზედაპირის მდგომარეობის შეფასების , გაზომვის და მონაცემების შეტყობინებისდოკუმენტში (Cir 355).“;

 

  ) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. პროფილაქტიკური ტექნიკური მომსახურება ხორციელდება იმ მიზნით , რომ აღმოიფხვრას ადზ-ის მთელ ზედაპირზე ან მის ნაწილზე შეჭიდების მახასიათებლების გაუარესება , სახელმწიფოს მიერ დადგენილ მინიმალურ დონესთან მიმართებით .“;

 

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. უნდა ხდებოდეს ადზ-ის ზედაპირის სათანადო , ვიზუალური შეფასება წვიმის ან ხელოვნურად წარმოქმნილი წვიმის პირობებში , დატბორვის ან ცუდი დრენაჟირების გამოვლენის მიზნით , ხოლო საჭიროების შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს ტექნიკური მომსახურება .“;

  ) მე -7 პუნქტის შემდეგ დაემატოს მე -8 და მე -9 პუნქტები შემდეგი რედაქციით :

„8. როდესაც ხელოვნური საფარის ტექნიკური მომსახურების მიზნით ხდება ადზ-ის ზედაპირის შეჭიდების მახასიათებლების გაზომვა უწყვეტ რეჟიმში , თვით -დასველების შესაძლებლობის მქონე მზომი ხელსაწყოს მეშვეობით , ამ ხელსაწყოს მახასიათებლები უნდა შეესაბამებოდეს დადგენილ სტანდარტებს და კორელაციის კრიტერიუმებს .

9.პერსონალს , რომელიც განახორციელებს ადზ-ის ზედაპირის შეჭიდების მახასიათებლების გაზომვას , როგორც ეს გათვალისწინებულია ამ მუხლის მე -8 პუნქტში , უნდა ჰქონდეს გავლილი შესაბამისი სწავლება თავისი მოვალეობის შესასრულებლად .“.

91. 126- მუხლის :

) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

 შენიშვნა : ზემოაღნიშნული მოთხოვა არ გულისხმობს იმას , რომ ზამთარში ფრენის ოპერაციები დატკეპნილ თოვლსა და ყინულზე აკრძალულია . თოვლისაგან დასუფთავების და ყინულის წარმოქმნის კონტროლის სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია PANS-Aerodromes-ის დოკუმენტში (Doc 9981).“;

) მე -5 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

 შენიშვნა : აეროდრომის ხელოვნურ საფარზე ქიმიკატების გამოყენების ინფორმაცია მოცემულია PANS-Aerodromes-ის დოკუმენტში (Doc 9981).“.

92. 128- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. პროფილაქტიკური ტექნიკური მომსახურების სისტემა , რომელიც განკუთვნილია დასაფრენად ზუსტი შესვლის II ან III კატეგორიის მიხედვით აღჭურვილი ადზ-ისთვის , მინიმუმ , უნდა ითვალისწინებდეს შემდეგი სახის შემოწმებას :

) მიახლოების და ადზ-ის შუქ -სასიგნალო სისტემის სანათების ინტენსივობის

სხივის გავრცელების კუთხის და მიმართულების ვიზუალურ და საველე გაზომვებს ;

) მიახლოების და ადზ-ის შუქ -სასიგნალო სისტემის ყოველი სქემის ელექტრომახასიათებლების გაზომვა და კონტროლი ;

) საჰაერო მოძრაობის მართვის ორგანოების მიერ გამოსაყენებლად განკუთვნილი სანათების ინტენსივობის რეგულირების სისტემის სწორი ფუნქციონირების კონტროლი .“.

 

93. 130- მუხლის პირველი და მე -2 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. ვერტოდრომისთვის , რომელიც არ მდებარეობს აეროდრომზე , დგინდება ვერტოდრომის საკონტროლო წერტილი .

2. ვერტოდრომის საკონტროლო წერტილი განთავსებული უნდა იყოს ვერტოდრომის პირველადი ან დაგეგმილი გეომეტრიული ცენტრის სიახლოვეს და მისი საწყისი ადგილმდებარეობა რჩება უცვლელი .“.

94. 132- მუხლის :

) პირველი პუნქტის “, „ “, „დაქვეპუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) ვერტოდრომის ტიპი : ზედაპირის დონეზე განთავსებული , ზედაპირიდან შემაღლებული , გემბანის ვერტოდრომი ან ვერტობანი ;“;

) დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არე (FATO): FATO- ტიპი , ჭეშმარიტი /გეოგრაფიული პელენგი ერთი მეასედი გრადუსის სიზუსტით , აღნიშვნის ნომერი (თუ გაითვალისწინება ), სიგრძე და სიგანე უახლოეს მეტრამდე ან ფუტამდე სიზუსტით , დახრილობა , ზედაპირის ტიპი ;“;

) შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკი და შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტი : აღნიშვნა , სიგანე , ზედაპირის ტიპი ;“;

) დასაფრენად შესვლის ვიზუალური საშუალებები , FATO- , TLOF-ის , შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკების , შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტების და შვეულმფრენის სადგომების მარკირება და განათება .“;

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. შვეულმფრენის სბ - და შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტის შესაბამისი ღერძულა ხაზის წერტილების გეოგრაფიული კოორდინატები იზომება გრადუსებში , წუთებში , წამებში და წამის მეასედებში და ეცნობება ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის სამსახურს .“.

95. 134- მუხლის მე -3 და მე -4 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. რუკების და /ან სააერნაოსნო ავტომატიზებული სისტემების უწყვეტი ფუნქციონირებისთვის ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის ნებისმიერი ცვლილება ექვემდებარება შეტყობინებას ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის რეგულირების და კონტროლის სისტემის (АIRАС) არხების მეშვეობით . აეროდრომის ექსპლუატანტმა , სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურისთვის საწყისი ინფორმაციის /მონაცემების მიწოდებისას , უნდა გაითვალისწინოს AIRAC-ის სისტემით ინფორმაციის ძალაში შესვლის თარიღი , რომელიც წინასწარ განსაზღვრულია და შეთანხმებულია საერთაშორისო დონეზე .

4. ვერტოდრომის ექსპლუატანტი , რომელიც პასუხისმგებელია საწყისი ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის /მონაცემების გადაცემაზე სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურისთვის , უნდა უზრუნველყოს ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის სიზუსტესა და მთლიანობაზეჰაერსანაოსნო მონაცემების და ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის მიმწოდებლების , მათი უფლება -მოვალეობების და ჰაერსანაოსნო მონაცემების და ჰაერსანაოსნო ინფორმაციის მიწოდების წესის დამტკიცების შესახებსაქართველოს მთავრობის 2016 წლის 11 ოქტომბრის №471 დადგენილებით განსაზღვრული მოთხოვნების დაცვა .“.

96. 134- მუხლის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 1341 მუხლი :

მუხლი 1341. ხანძართან ბრძოლა და შველა

1. ვერტოდრომის ექსპლუატანტის მიერ უზრუნველყოფი ლი უნდა იქნეს მომხმარებლისთვის ინფორმაციის ხელმისაწვდომობა , ვერტოდრომზე შვეულმფრენების სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის დონის შესახებ .

2. ვერტოდრომზე ჩვეულებრივ უზრუნველყოფილი სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის დონე უნდა განისაზღვროს , ამ დადგენილების 171- მუხლის შესაბამისი სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის კატეგორიით , ვერტოდრომზე არსებული ცეცხლმაქრი საშუალებების ტიპის და რაოდენობის შესაბამისად .

3. ვერტოდრომზე უზრუნველყოფილი სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის არსებული დონის ცვლილების შემთხვევაში , ინფორმაცია ცვლილების შესახებ მიეწოდებათ სააერნაოსნო ინფორმაციის სამსახურს და საჰაერო მოძრაობის მართვის სამსახურს (ასეთის არსებობის შემთხვევაში ), რათა მათ შეძლონ აუცილებელი ინფორმაციის მიწოდება მომფრენი და გამფრენი შვეულმფრენებისათვის . შესაბამისად , ზემოთ ხსენებული სამსახურები ინფორმირებულნი უნდა იყვნენ ცვლილების გამოსწორების შესახებაც .

შენიშვნა : ვერტოდრომზე უზრუნველყოფილი სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის არსებული დონის ცვლილება გამოწვეული შეიძლება  იყოს (მაგრამ ამით არ იზღუდებოდეს ) ვერტოდრომზე არსებული ცეცხლმაქრი საშუალებების , მათ მისაწოდებლად განკუთვნილი მოწყობილობის ან ამ მოწყობილობის გამოყენების უზრუნველმყოფი პერსონალის ცვლილებით .

4. ვერტოდრომზე უზრუნველყოფილი სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო დაცვის დონის ცვლილება უნდა გამოიხატოს ახალი კატეგორიით .“.

97. 135- მუხლს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

შენიშვნა 1. ამ ნაწილში მოყვანილი საპროექტო პირობები ეფუძნება იმ დაშვებას , რომ არ მოხდება დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO) ერთდროული გამოყენება ერთზე მეტი შვეულმფრენისათვის .

შენიშვნა 2. ამ ნაწილში მოყვანილი საპროექტო პირობები ეფუძნება იმ დაშვებას , რომ როდესაც ოპერაციები სრულდება ერთმანეთის სიახლოვეს მდებარე დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეებში (FATO), ისინი არ სრულდება ერთდროულად . თუ არის ერთდროული ოპერაციების შესრულების აუცილებლობა , დაწესებული უნდა იყოს დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეებს (FATO) შორის უსაფრთხო მანძილი ისეთი ასპექტების გათვალისწინებით , როგორებიცაა მზიდი ხრახნის ჭავლი და საჰაერო სივრცე , რათა არ მოხდეს ამ FATO- არეთათვის განსაზღვრული ფრენის ტრაექტორიების ურთიერთ გადაფარვა . დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა აღნიშნულ საკითხთან მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

შენიშვნა 3. თუ სხვაგვარად არ არის განსაზღვრული , ამ ნაწილში მოყვანილი საპროექტო პირობები ერთნაირად ვრცელდება როგორც ზედაპირის დონეზე მდებარე , ასევე , დედამიწის ზედაპირიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებზე .

შენიშვნა 4. მინიმალური ზომები , რომლებიც აუცილებელია დედამიწის ზედაპირიდან შემაღლებულ FATO/TLOF არეებს ჰქონდეს , რათა შესაძლებელი იყოს ვერტოდრომის ირგვლივ მნიშვნელოვანი ოპერაციების შესრულება , მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

 შენიშვნა 5. ვერტოდრომის დაპროექტების სახელმძღვანელო , რომელშიც გათვალისწინებულია შემაღლებულ ვერტოდრომზე პერსონალის , თოვლის , ტვირთის , საწვავ გასამართი და ხანძარსაწინაღო მოწყობილობების და სხვა ობიექტების განთავსება , მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

შენიშვნა 6. ვერტოდრომის განლაგების და მასზე სხვადასხვა განსაზღვრული არეების განთავსების სახელმძღვანელო , ისეთი ფაქტორების გათვალისწინებით , როგორებიცაა მესამე მხარეებზე მზიდი ხრახნის ჭავლისა და შვეულმფრენის ფრენის ოპერაციებთან დაკავშირებული სხვა ასპექტების ზემოქმედება , მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).“.

98. 136- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 136. მიწის დონეზე განლაგებული ვერტოდრომი

„1. დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არე (FATO):

) უზრუნველყოფს :

. ) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ არეს , რომელიც თავისუფალია დაბრკოლებებისაგან (გარდა იმ ობიექტებისა , რომლებიც საკუთარი ფუნქციური დანიშნულების გამო განთავსებული უნდა იყვნენ აღნიშნულ არეში ) და რომლის ზომა და კონფიგურაცია საკმარისია იმისათვის , რომ უზრუნველყოფილი იქნეს მის ფარგლებში საპროექტო შვეულმფრენის ყოველი ნაწილის დატევა დაგეგმილი პროცედურის მიხედვით დასაფრენად შესვლის დასკვნით საფეხურზე და აფრენის დაწყებისას ;

. ) ზედაპირს და როდესაც ის მყარიაუნდა უძლებდეს მზიდი ხრახნის ჭავლის ზემოქმედებას ; და :

. . ) თუ ის შეთავსებულია აფრენის და მოწყვეტის არესთან (TLOF), უნდა ესაზღვრებოდეს მას ან იყოს მასთან თანმხვედრი , გააჩნდეს ისეთი მზიდუნარიანობა , რომ უძლებდეს დაგეგმილ დატვირთვებს და უზრუნველყოფდეს ეფექტურ დრენაჟირებას ; ან

. . ) თუ ის აფრენის და მოწყვეტის არესთან (TLOF) არ არის შეთავსებული , თავისუფალია დაბრკოლებებისაგან და არ შეიცავს საფრთხეს იძულებითი დაფრენის შემთხვევაში ;

) დაკავშირებული უნდა იყოს უსაფრთხოების არესთან

შენიშვნა : ვერტოდრომზე დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არის (FATO) განთავსების და ორიენტაციის სახელმძღვანელო მასალა , ისეთი ფაქტორის გათვალისწინებით , როგორიცაა დასახლებულ და ხმაურისადმი მგრძნობიარე სხვა რაიონებზე მოფრენის და გაფრენის მარშრუტების ზემოქმედების მინიმუმამდე დაყვანა , მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261). 2. ვერტოდრომზე გათვალისწინებული უნდა იყოს დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის , სულ მცირე , ერთი არე (FATO), რომელიც არ არის აუცილებელი , რომ იყოს მყარი .

3. FATO- არეს მინიმალური ზომები უნდა იყოს :

) 1-ლი კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვის :

. ) შეწყვეტილი აფრენის მანძილის (RTOD) სიგრძის ტოლი , რომელიც საჭიროა შვეულმფრენის საფრენოსნო სახელმძღვანელოში (HFM) მოცემული აფრენის პროცედურის შესასრულებლად , იმ შვეულმფრენებისათვის , რომლისთვისაც გამოიყენება მოცემული FATO ან 1.5 საპროექტო D- ტოლი , იმისდა მიხედვით , თუ რომელი სიდიდეა მეტი ; და

. ) სიგანის ტოლი , რომელიც საჭიროა შვეულმფრენის საფრენოსნო სახელმძღვანელოში (HFM) მოცემული პროცედურის შესასრულებლად , იმ შვეულმფრენებისათვის , რომლისთვისაც გამოიყენება მოცემული FATO ან 1.5 საპროექტო D- ტოლი , იმისდა მიხედვით , თუ რომელი სიდიდეა მეტი ;

) მე -2 ან მე -3 კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვის ქვემოთ ჩამოთვლილთა შორის უმცირესი :

. ) იმ არეს ტოლი , რომლის ფარგლებშიც შესაძლებელია 1.5 საპროექტო D- დიამეტრის მქონე წრის შემოხაზვა ; ან

. ) როდესაც დასაფრენად შესვლის და დაფრენის მიმართულების მიმართ დადგენილია შეზღუდვებიიმ არეს ტოლი , რომელიც აკმაყოფილებს ამ მუხლის 1-ლი პუნქტის .ქვეპუნქტის მოთხოვნებს , მაგრამ , არ უნდა იყოს საპროექტო შვეულმფრენის საერთო სიგანეზე 1.5-ჯერ ნაკლები .

შენიშვნა : დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

4. FATO- არეში განთავსებული მნიშვნელოვანი ობიექტები არ უნდა კვეთდნენ , FATO- არეს შემაღლების მიმართ 5 სმ -ის სიმაღლეზე გამავალ ჰორიზონტალურ სიბრტყეს

5. როდესაც დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO) ზედაპირი მყარია , მისი ქანობი :

) არ უნდა აღემატებოდეს 2%- ნებისმიერი მიმართულებით , გარდაანქვეპუნქტებით განსაზღვრული შემთხვევებისა ;

) თუ დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO) აქვს წაგრძელებული ფორმა და განკუთვნილია 1-ლი კლასის საფრენოსნოტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვისმისი საერთო ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 3%- მთელ პერიმეტრზე , ხოლო ადგილმდებარეობის ქანობი − 5%- ;

) თუ დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO) აქვს წაგრძელებული ფორმა და განკუთვნილია მე -2 ან მე -3 კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვისმისი საერთო ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 3%- მთელ პერიმეტრზე , ხოლო ადგილმდებარეობის ქანობი − 7%- ;

6. FATO- არე უნდა განთავსდეს იმგვარად , რომ მინიმუმამდე იყოს დაყვანილი გარემოს , მათ შორისტურბულენტობის ზემოქმედება , რამაც შესაძლოა უარყოფითი გავლენა იქონიოს ფრენების წარმოებაზე .

შენიშვნა : ტურბულენტობის ზემოქმედების განსაზღვრის სახელმძღვანელო მასალა მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

7. FATO- არე გარშემორტყმული უნდა იყოს უსაფრთხოების არეთი , რომლის ზედაპირიც აუცილებელი არ არის იყოს მყარი .

8. უსაფრთხოების არე უზრუნველყოფს :

) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ არეს , რომელიც თავისუფალია დაბრკოლებებისაგან (გარდა იმ ობიექტებისაგან , რომლებიც საკუთარი ფუნქციური დანიშნულების გამო განთავსებული უნდა იყვნენ აღნიშნულ არეში ) და რომელიც განკუთვნილია მანევრირებისას დაშვებული შეცდომების საკომპენსაციოდ ; და

) ზედაპირს , როდესაც ის მყარია , ესაზღვრება დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO) და განლაგებულია ერთ დონეზე , მაშინ უნდა უძლებდეს მზიდი ხრახნის ჭავლის ზემოქმედებას და უზრუნველყოფდეს ეფექტურ დრენაჟირებას .

9. FATO- არეს გარშემო არსებული უსაფრთხოების არე ვრცელდება FATO- არეს პერიმეტრიდან , სულ მცირე , 3 -ის ან 0.25 საპროექტო D- მანძილზე , იმისდამიხედვით , თუ რომელია უდიდესი (იხ . დანართი 4-ის 1-ლი ნახაზი ).

10. შვეულმფრენით ფრენის შესრულებისას დაუშვებელია რაიმე მოძრავი ობიექტის არსებობა უსაფრთხოების არეში .

11. უსაფრთხოების არეში განთავსებული მნიშვნელოვანი ობიექტები არ უნდა კვეთდნენ FATO- ზედაპირის მიმართ 25 სმ -ზე გამავალ სიბრტყეს , რომელიც იწყება FATO- საზღვრებიდან და რომელსაც გააჩნია აღმავალი , 5%-იანი ქანობი FATO- არედან გარეთა მიმართულებით .

12. თუ უსაფრთხოების არეს გააჩნია მყარი ზედაპირი , მისი აღმავალი ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 4%- FATO- არედან გარეთა მიმართულებით .

13. დაუშვებელია გვერდითა დამცავი ზედაპირის სიბრტყეს კვეთდეს რაიმე დაბრკოლება .

14. შვეულმფრენებისათვის დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი ზოლი უზრუნველყოფს :

) არეს , რომელიც თავისუფალია დაბრკოლებებისაგან (გარდა იმ ობიექტებისაგან , რომლებიც საკუთარი ფუნქციური დანიშნულების გამო განთავსებული უნდა იყვნენ აღნიშნულ არეში ) და რომლის ზომა და კონფიგურაცია საკმარისია იმისათვის , რომ მის ფარგლებში უზრუნველყოფილი იყოს საპროექტო შვეულმფრენის შენარჩუნება , ჰორიზონტალური ფრენის დროს აჩქარებისას და ზედაპირის სიახლოვესთან , სიმაღლის აკრეფის უსაფრთხო სიჩქარის მისაღწევად .

) ზედაპირს , როდესაც ის მყარია , ესაზღვრება დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO), განლაგებულია ერთ დონეზე , უძლებს მზიდი ხრახნის ჭავლის ზემოქმედებას და არ შეიცავს საფრთხეებს იძულებითი დაფრენის შემთხვევაში .

15. იმ შემთხვევაში , თუ გათვალისწინებულია დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი არე , ის უნდა განთავსდეს FATO- არეს საზღვრის მიღმა .

16. დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი არეს სიგანე არ უნდა იყოს FATO-სა და მასთან დაკავშირებული უსაფრთხოების არეს სიგანეზე ნაკლები , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის პირველ ნახაზზე .

17. როდესაც , დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი არეს ზედაპირი არის მყარი , ის არ უნდა მდებარეობდეს იმ ზედაპირზე მაღლა , რომელსაც გააჩნია 3%-იანი აღმავალი საერთო ქანობი ან 5%-ზე მეტი ადგილმდებარეობის ქანობი და რომლის ქვედა საზღვარი წარმოადგენს FATO- პერიმეტრზე მდებარე ჰორიზონტალურ ხაზს .

18. ობიექტი , რომელიც მდებარეობს დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი ზოლის არეში და შესაძლოა საფრთხე შეუქმნას შვეულმფრენს ფრენისას , განიხილება როგორც დაბრკოლება და ექვემდებარება დემონტაჟს საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით .

19. დაფრენისა და მოწყვეტის არე (TLOF):

) უზრუნველყოფს :

. ) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ არეს , რომლის ზომა და კონფიგურაცია საკმარისია იმისათვის , რომ მის ფარგლებში უზრუნველყოფილი იყოს ყველაზე დიდი შვეულმფრენის შასის შენარჩუნება , რომლის მომსახურებისათვის განკუთვნილია TLOF-ის არე დასახული მიმართულების შესაბამისად ;

. ) ზედაპირს :

. . ) რომლის მზიდუნარიანობა უძლებს დაგეგმილი ტიპის შვეულმფრენის დაფრენის დროს მიერ წარმოქმნილ დინამიურ დატვირთვებს ;

. . ) რომელსაც არ გააჩნია უსწორმასწორობები , რომლებმაც შესაძლოა უარყოფითი გავლენა იქონიოს შვეულმფრენის დაფრენასა ან მოწყვეტაზე ;

. . ) რომელსაც გააჩნია საკმარისი შეჭიდება , რათა არ მოხდეს შვეულმფრენის ან პერსონალის მოცურება

. . ) რომელიც უძლებს მზიდი ხრახნის ჭავლის მიერ წარმოქმნილ ზემოქმედებას ;

. . ) რომელზეც უზრუნველყოფილია ეფექტური სადრენაჟე სისტემა , რომელსაც არ გააჩნია უარყოფითი გავლენა შვეულმფრენის მართვასა ან სტაბილურობაზე , აფრენის და მოწყვეტისას , ან გაჩერების დროს ; და

) დაკავშირებული უნდა იყოს FATO-სთან ან სადგომთან .

20. ვერტოდრომზე უზრუნველყოფილი უნდა იყოს სულ მცირე , ერთი დაფრენის და მოწყვეტის არე (TLOF).

21. დაფრენის და მოწყვეტის არე (TLOF) ვერტოდრომზე უნდა მოეწყოს ყოველთვის , როდესაც ივარაუდება , რომ დაფრენისას შვეულმფრენის შასი ზედაპირს შეეხება FATO- არეს ან სადგომის ფარგლებში ან აფრენა შესრულდება FATO- არედან ან სადგომიდან .

22. TLOF-ის მინიმალური ზომები უნდა იყოს :

) როდესაც FATO განკუთვნილია 1-ლი კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვისზომები უნდა შეესაბამებოდეს იმ შვეულმფრენის საფრენოსნო ექსპლუატაციის სახელმძღვანელოთი (HFM) გათვალისწინებული პროცედურის მიხედვით მანევრის შესასრულებლად განკუთვნილ პარამეტრებს , რომლისთვისაც განკუთვნილია TLOF- ; და

) როდესაც FATO განკუთვნილია მე -2 ან მე -3 კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისათვის , ან რომლებიც იმყოფებიან სადგომზე :

. ) თუ დაფრენის კურსის მიმართ შეზღუდვები დაწესებული არ არის , TLOF უნდა გააჩნდეს საკმარისი ზომები , რათა მოიცვას წრე , რომლის დიამეტრი უდრის , სულ მცირე , 0.83D- :

. . ) FATO- არეშისაპროექტო შვეულმფრენისა ,; ან

. . ) სადგომზეყველაზე დიდი შვეულმფრენისა , რომლის მომსახურებისათვის განკუთვნილია სადგომი ;

. ) თუ დაფრენის კურსის მიმართი დაწესებულია შეზღუდვები , TLOF- უნდა გააჩნდეს სიგანე , რომელიც აკმაყოფილებს ამ მუხლის მე -19 პუნქტის )1)“-ის მოთხოვნებს , მაგრამ არანაკლებ შასის გაორმაგებული სიგანისა :

. . ) FATO- არეშისაპროექტო შვეულმფრენისა ,; ან

. . ) სადგომზეყველაზე დიდი შვეულმფრენისა , რომლის მომსახურებისათვის განკუთვნილია სადგომი .

23. ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომის შემთხვევაში , TLOF- , როდესაც ის განთავსებულია FATO- არეში , უნდა გააჩნდეს საკმარისი ზომები , რათა მოიცვას წრე , რომლის დიამეტრი , სულ მცირე ტოლია საპროექტო შვეულმფრენის 1 D-ის .

24. დაფრენის და მოწყვეტის არეს (TLOF) ქანობი :

) არ უნდა აღემატებოდეს 2%- ნებისმიერი მიმართულებით , გარდა , ამ პუნქტისანქვეპუნქტებით განსაზღვრული შემთხვევებისა ;

) თუ დაფრენის და მოწყვეტის არე (TLOF) წაგრძელებული ტიპისაა და განკუთვნილია 1-ლი კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვისქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 3%- მთელ პერიმეტრზე ან არ უნდა ჰქონდეს 5%-ზე მეტი ადგილობრივი ქანობი ;

) თუ დაფრენის და მოწყვეტის არე (TLOF) წაგრძელებული ტიპისაა და განკუთვნილია მე -2 ან მე -3 კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვისქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 3%- მთელ პერიმეტრზე ან არ უნდა ჰქონდეს 7%-ზე მეტი ადგილობრივი ქანობი .

25. თუ TLOF-ის არე განთავსებულია FATO- არეში :

) ის განლაგებული უნდა იყოს FATO- ცენტრში ; ან

) წაგრძელებული ტიპის FATO- შემთხვევაში , უნდა განლაგდეს FATO- არეს ცენტრში , მისი ღერძის გასწვრივ .

26. თუ TLOF- განთავსებულია შვეულმფრენის სადგომის არეს ფარგლებში , ის უნდა განთავსდეს სადგომის ცენტრში .

27. TLOF-ის არეს უნდა გააჩნდეს მარკირება , რომელიც ნათლად მიუთითებს შეხების წერტილის ადგილმდებარეობას , ხოლო მისი ფორმამანევრირების მიმართ დადგენილ შეზღუდვებს .

შენიშვნა : როდესაც , FATO- არეში განთავსებული TLOF-ის არეს ზომები აღემატება მის მინიმალურ ზომებს , ზედაპირთან შეხების ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი მარკირება (TDPM) შეიძლება იყოს წანაცვლებული , მაგრამ ის მაინც უნდა უზრუნველყოფდეს TLOF-ის არეს ფარგლებში შვეულმფრენის შასის , ხოლო FATO- არეში ფარგლებში , თვით შვეულმფრენის შენარჩუნებას .

28. როდესაც , 1-ლი კლასის საფრენოსნო -ტექნიკური მახასიათებლების მქონე შვეულმფრენებისთვის განკუთვნილი წაგრძელებული ტიპის FATO/TLOF, შეიცავს ერთზე მეტ ზედაპირთან შეხების ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელ მარკირებას (TDPM), ასეთ შემთხვევაში არ უნდა მოხდეს მათი ერთდროული გამოყენება .

29. იქ , სადაც გაითვალისწინება ზედაპირთან შეხების ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი მარკირების (TDPM) ალტერნატიული ვარიანტები , რომლებიც უნდა განლაგდეს ისე , რომ უზრუნველყოფდნენ TLOF-ის არეს ფარგლებში შვეულმფრენის შასის , ხოლო FATO- არეში ფარგლებში , თვით შვეულმფრენის შენარჩუნებას .

შენიშვნა : შეწყვეტილი აფრენის ან დაფრენისათვის განკუთვნილი მანძილის ეფექტურობა დამოკიდებულია იმაზე , თუ რამდენად სწორ პოზიციას იკავებს შვეულმფრენი აფრენის ან დაფრენის მანევრის შესასრულებლად

30. უსაფრთხოების უზრუნველმყოფი მოწყობილობები , როგორიც არის უსაფრთხოების ბადეები ან უსაფრთხოების კიდეები (რებორდები ), განთავსებული უნდა იქნეს ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომის საზღვრების ირგვლივ , მაგრამ არ უნდა აღემატებოდეს TLOF-ის არეს სიმაღლეს .

31. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკი :

) უზრუნველყოფს :

. ) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ არეს , რომლის სიგანე საკმარისია იმისათვის , რომ მის ფარგლებში უზრუნველყოფილი იქნეს ყველაზე დიდი შვეულმფრენის ბორბლიანი შასის შენარჩუნება , რომლის მომსახურებისათვის განკუთვნილია სამიმოსვლო ბილიკი ;

. ) ზედაპირს :

. . ) რომლის მზიდუნარიანობა უძლებს მიმოსვლის დროს იმ შვეულმფრენით წარმოქმნილ დატვირთვებს , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია სამიმოსვლო ბილიკი ;

. . ) რომელსაც არ გააჩნია უსწორმასწორობები , რომლებმაც შესაძლოა უარყოფითი გავლენა იქონიოს შვეულმფრენის სახმელეთო მიმოსვლაზე ;

. . ) რომელიც უძლებს მზიდი ხრახნის ჭავლის მიერ წარმოქმნილ ზემოქმედებას

. . ) რომელზეც უზრუნველყოფილია ეფექტური სადრენაჟე სისტემა , რომელსაც არ გააჩნია უარყოფითი გავლენა ბორბლიანი შასის მქონე შვეულმფრენის მართვასა ან სტაბილურობაზე , საკუთარი წევის ხარჯზე მანევრირებისას ან გაჩერების დროს ;

) დაკავშირებული უნდა იყოს სამიმოსვლო მარშრუტთან .

შენიშვნა 1. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკები განკუთვნილია საკუთარი წევის ხარჯზე ბორბლიანი შასის მქონე შვეულმფრენების სახმელეთო მიმოსვლისთვის . შენიშვნა 2. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკი , შეიძლება გამოყენებული იყოს ბორბლიანი შასის მქონე შვეულმფრენების საჰაერო მიმოსვლისათვისაც , თუ სამიმოსვლო ბილიკი შვეულმფრენის საჰაერო მიმოსვლის მარშრუტთანაა დაკავშირებული

შენიშვნა 3. როდესაც სამიმოსვლო ბილიკი განკუთვნილია როგორც თვითმფრინავების , ასევე შვეულმფრენებისათვის , გასათვალისწინებელია თვითმფრინავების სამიმოსვლო ბილიკების , საფრენი ზოლების , შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკების და სამიმოსვლო მარშრუტების მიმართ დადგენილი ტექნიკური მოთხოვნები და გამოყენებული უნდა იყოს ყველაზე მკაცრი მოთხოვნები .

32. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის მინიმალური სიგანე უნდა იყოს ქვემოთ მოცემული მნიშვნელობებიდან უმცირესი :

) ყველაზე დიდი შვეულმფრენის შასის (UCW) ორმაგი სიგანისა , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია ის ; ან

) სიგანისა , რომელიც აკმაყოფილებს ამ მუხლის 31- პუნქტის .ქვეპუნქტის მოთხოვნებს .

33. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის განივი ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 2%- , ხოლო გრძივი − 3%- .

34. შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტი უზრუნველყოფს :

) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ არეს , რომელიც თავისუფალია დაბრკოლებებისაგან (გარდა იმ ობიექტებისა , რომლებიც საკუთარი ფუნქციური დანიშნულების გამო განთავსებული უნდა იყვნენ აღნიშნულ არეში ), მოწყობილია შვეულმფრენების მიმოსვლისათვის და რომელსაც აქვს საკმარისი სიგანე , რომ მის ფარგლებში უზრუნველყოფილი იყოს ყველაზე დიდი შვეულმფრენის შენარჩუნება , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია სამიმოსვლო მარშრუტი ;

) ზედაპირს და როდესაც ის მყარიაუნდა უძლებდეს მზიდი ხრახნის ჭავლით წარმოქმნილ ზემოქმედებას ;

. ) თუ ის შეთავსებულია სამიმოსვლო ბილიკთან :

. . ) ემიჯნება მას და არის მისი თანმხვედრი ;

. . ) არ შეიცავს საფრთხეებს მანევრების შესრულებისათვის ; და

. . ) უზრუნველყოფს ეფექტურ დრენაჟს ;

. ) თუ ის არ არის შეთავსებული სამიმოსვლო ბილიკთანარ შეიცავს საფრთხეებს და თავისუფალია დაბრკოლებებისაგან იძულებითი დაფრენის შემთხვევაში .

35. დაუშვებელია შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტზე რაიმე მოძრავი ობიექტის არსებობა შვეულმფრენის მანევრირების დროს .

შენიშვნა : დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტის შესახებ მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

36. თუ შვეულმფრენის სამიმოსვლო მარშრუტის ზედაპირი არის მყარი და შეთავსებულია სამიმოსვლო ბილიკთან , მისი აღმავალი ქანობი სამიმოსვლო ბილიკის ნაპირის გარეთ არ უნდა აღემატებოდეს 4%- .

37. შვეულმფრენის სახმელეთო სამიმოსვლო მარშრუტის მინიმალური სიგანე შეადგენს ყველაზე დიდი შვეულმფრენის საერთო სიგანის 1,5- , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია ის და უნდა გადიოდეს სამიმოსვლო ბილიკის ღერძულა ხაზზე (იხ . მე -4 დანართის მე -2 ნახაზი ).

38. შვეულმფრენის სახმელეთო სამიმოსვლო მარშრუტზე განთავსებული მნიშვნელოვანი ობიექტები :

) არ უნდა განთავსდნენ შვეულმფრენის სახმელეთო სამიმოსვლო ბილიკის ნაპირიდან 50 სმ -ზე ნაკლებ მანძილზე ;

) არ უნდა შეაღწიონ სიბრტყეში , რომელიც იწყება შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის ნაპირიდან 50 სმ მანძილზე , მისი ზედაპირის თავზე 25 სმ -ის სიმაღლეზე და გააჩნია 5%-იანი აღმავალი ქანობი , სამიმოსვლო ბილიკის ფარგლებს გარეთ .

39. შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტის მინიმალური სიგანე უნდა შეესაბამებოდეს ყველაზე დიდი შვეულმფრენის გაბარიტული სიგანის ორმაგ სიდიდეს , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია ის .

40. თუ შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტი დაკავშირებულია სამიმოსვლო ბილიკთან , რათა შესაძლებელი იყოს როგორც სახმელეთო , ასევე , საჰაერო მიმოსვლა (იხ . მე -4 დანართის მე -3 ნახაზი ):

) შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტი უნდა გადიოდეს სამიმოსვლო ბილიკის ღერძულა ხაზზე ;

) შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტზე განლაგებული მნიშვნელოვანი ობიექტები :

. ) არ უნდა განთავსდნენ შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის ნაპირიდან 50 სმ -ზე ნაკლებ მანძილზე ;

. ) არ უნდა შეაღწიონ სიბრტყეში , რომელიც იწყება შვეულმფრენის სახმელეთო სამიმოსვლო ბილიკის ნაპირიდან 50 სმ მანძილზე , მისი ზედაპირის თავზე 25 სმ -ის სიმაღლეზე და გააჩნია 5%-იანი აღმავალი ქანობი , სამიმოსვლო ბილიკის ფარგლებს გარეთ .

41. თუ შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტი არ არის დაკავშირებული სამიმოსვლო ბილიკთან , მისი ზედაპირის დახრა არ უნდა აღემატებოდეს იმ დახრას , რომელიც დადგენილია იმ შვეულმფრენის დასაფრენად , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტი . მაგრამ , ნებისმიერ შემთხვევაში , განივი დახრა არ უნდა აღემატებოდეს 10%- , ხოლო გრძივი – 7%- .

42. შვეულმფრენის სადგომი :

) უზრუნველყოფს :

. ) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ არეს , რომლის ზომა და კონფიგურაცია საკმარისია იმისათვის , რომ მის ფარგლებში უზრუნველყოფილი იყოს ყველაზე დიდი შვეულმფრენის ყოველი ნაწილის შენარჩუნება , რომლის მომსახურებისათვის განკუთვნილია ის , როდესაც შვეულმფრენი იმყოფება სადგომის ფარგლებში ;

. ) ზედაპირს :

. . ) რომელიც უძლებს მზიდი ხრახნის ჭავლის მიერ წარმოქმნილ ზემოქმედებას ;

. . ) რომელსაც არ გააჩნია უსწორმასწორობები , რომლებმაც შესაძლოა უარყოფითი გავლენა იქონიონ შვეულმფრენის მანევრირებაზე ;

. . ) რომლის მზიდუნარიანობა უძლებს დაგეგმილ დატვირთვებს

. . ) რომელსაც აქვს საკმარისი შეჭიდება , რომ არ მოხდეს შვეულმფრენის ან პერსონალის მოცურება

. . ) რომელზეც უზრუნველყოფილია ეფექტური სადრენაჟე სისტემა , რომელსაც არ გააჩნია უარყოფითი ზეგავლენა ბორბლიანი შასის მქონე შვეულმფრენის მართვადობასა ან სტაბილურობას საკუთარი წევის ხარჯზე მანევრირებისას ან გაჩერების დროს ; და

) დაკავშირებული უნდა იყოს დამცავ არესთან .

შენიშვნა : წინამდებარე ნაწილით არ განისაზღვრება შვეულმფრენის სადგომის ადგილმდებარეობა , მაგრამ იძლევა ვერტოდრომის დაპროექტებისადმი ძალზე მოქნილ მიდგომას . მიუხედავად ამისა , ფრენის ტრაექტორიის ქვეშ შვეულმფრენის სადგომის მოწყობა არ არის რეკომენდებული . დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

43. შვეულმფრენის სადგომის მინიმალური ზომა :

) უნდა შეესაბამებოდეს წრეს , რომლის დიამეტრი ტოლია ყველაზე დიდი შვეულმფრენის 1.2D დიამეტრისა , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია აღნიშნული სადგომი ; ან

) როდესაც დაწესებულია შეზღუდვები შვეულმფრენის მანევრირების და განთავსების /პოზიციონირების მიმართ , უნდა იყოს საკმარისი , რათა უზრუნველყოფილი იყოს ამ მუხლის 42- პუნქტის .ქვეპუნქტის მოთხოვნა , მაგრამ არანაკლებ ყველაზე დიდი შვეულმფრენის საერთო სიგანის 1,2-ისა , რომლის მომსახურებისათვის განკუთვნილია სადგომი .

შენიშვნა 1. თუ შვეულმფრენის სადგომი განკუთვნილია გამჭოლი მიმოსვლისთვის , ნებადართულია , ამ მუხლის 42- პუნქტის .ქვეპუნქტის მოთხოვნის შესაბამისად , 1.2D-ზე ნაკლები სიგანის გამოყენება , მაგრამ იმ პირობით , რომ სადგომზე უზრუნველყოფილი იქნება შვეულმფრენის შენარჩუნება და ყველა საჭირო ფუნქციის შესრულების შესაძლებლობა .

შენიშვნა 2. თუ შვეულმფრენის სადგომი განკუთვნილია ხმელეთზე მობრუნებისათვის , მინიმალური ზომები შესაძლოა , შეიცვალოს მწარმოებლის მიერ წარმოდგენილი მობრუნების რადიუსებიდან გამომდინარე და , დიდი ალბათობით , 1.2D-ზე მეტი იქნება . დამატებითი სახელმძღვანელო მასალა მოცემულიავერტოდრომის სახელმძღვანელოში “ (Doc 9261).

44. შვეულმფრენის სადგომის საშუალო ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 2%- ნებისმიერი მიმართულებით .

45. შვეულმფრენის ყოველ სადგომს უნდა ჰქონდეს განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირება , რომელიც გასაგებად მიუთითებს შვეულმფრენის განთავსების ადგილზე , ხოლო მისი ფორმამანევრირებისათვის არსებულ შეზღუდვებზე .

46. სადგომის ირგვლივ უზრუნველყოფილი უნდა იყოს დაცვის არე , რომლის ზედაპირიც აუცილებელი არ არის , იყოს მყარი .

47. დაცვის არე უზრუნველყოფს :

) დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ არეს , რომელიც თავისუფალია დაბრკოლებებისაგან , გარდა იმ ობიექტებისა , რომლებიც საკუთარი ფუნქციური დანიშნულების გამო განთავსებუ ლი უნდა იქნეს აღნიშნულ არეში ;

) ზედაპირს და როდესაც ის მყარია , ესაზღვრება სადგომს და მისი თანმხვედრიაუნდა უძლებდეს მზიდი ხრახნის ჭავლის მიერ წარმოქმნილ ზემოქმედებას და უზრუნველყოფდეს ეფექტურ დრენაჟირებას .

48. თუ დაცვის არე დაკავშირებულია სადგომთან , რომელიც განკუთვნილია შვეულმფრენის მობრუნებისათვის , ის ვრცელდება 0.4D- ტოლ მანძილზე შვეულმფრენის სადგომის საზღვრიდან , როგორც ეს ნაჩვენებია მე -4 დანართის მე -4 ნახაზზე .

49. თუ დაცვის არე დაკავშირებულია სადგომთან , რომელიც განკუთვნილია გამჭოლი მიმოსვლისთვის , სადგომის და დაცვის არეს მინიმალური სიგანე არ უნდა იყოს დაკავშირებული სამიმოსვლო მარშრუტის სიგანეზე ნაკლები , როგორც ეს ნაჩვენებია მე -4 დანართის მე -5 და მე -6 ნახაზებზე .

50. თუ დაცვის არე დაკავშირებულია სადგომთან , რომელიც არ არის განკუთვნილი ერთდროული ოპერაციების შესასრულებლად (იხ . მე -4 დანართის ნახაზი 7 და ნახაზი 8):

) მომიჯნავე სადგომების დაცვის არეები შეიძლება ფარავდნენ ერთმანეთს ,

მაგრამ არ უნდა იქნეს იმ დაცვის არეზე ნაკლები , რომელიც გააჩნია მომიჯნავე სადგომებს შორის უდიდესს ; და

) მომიჯნავე , გამოუყენებელ სადგომზე შეიძლება  განთავსდეს უძრავი ობიექტი , მხოლოდ იმ პირობით , რომ ის მთლიანად იქნება განთავსებული სადგომის ფარგლებში .

51. დაუშვებელია დაცვის არეში რაიმე მოძრავი ობიექტის არსებობა შვეულმფრენის ფრენის ოპერაციების შესრულების დროს .

52. დაცვის არეში განთავსებული მნიშვნელოვანი ობიექტები :

) არ უნდა კვეთდნენ ცენტრალური არეს ზედაპირიდან 5 სმ -ის სიმაღლეზე მდებარე სიბრტყეს , თუ ისინი განთავსებულნი არიან შვეულმფრენის სადგომის ცენტრიდან 0,75D-ზე ნაკლებ მანძილზე ;

) არ უნდა კვეთდნენ ცენტრალური არეს ზედაპირიდან 25 სმ -ის სიმაღლეზე მდებარე სიბრტყეს , რომელსაც გააჩნია 5%-იანი აღმავალი ქანობი შვეულმფრენის სადგომის ცენტრიდან გარეთ , თუ ისინი განთავსებულნი არიან შვეულმფრენის სადგომის ცენტრიდან 0,75D და მეტ მანძილზე .

53. თუ დაცვის არეს ზედაპირი არის მყარი , მისი აღმავალი ქანობი , სადგომის ნაპირიდან გარეთ , არ უნდა აღემატებოდეს 4%- .

54. იმ შემთხვევაში , როდესაც FATO- არე განთავსებულია ადზ-ის ან სბ - სიახლოვეს და დაგეგმილია ერთდროული ფრენების შესრულება , ადზ-ის ან სბ - საზღვარსა და FATO არეს საზღვარს შორის მანძილი არ უნდა იყოს ამ რეგლამენტის მე -3 დანართის პირველ ცხრილში მოცემულ შესაბამის სიდიდეზე ნაკლები .“.

99. 137- მუხლი ამოღებულ იქნეს .

100. 138- მუხლის :

) მე -10 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„10. 1D ან მეტი ზომის მქონე ნებისმიერი TLOF-ისა და ნებისმიერი TLOF-ისთვის , რომელიც გამოიყენება იმ შვეულმფრენებით , რომელთა D 16 -ზე მეტია დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ სექტორში განთავსებული ობიექტების სიმაღლე , რომლებიც საკუთარი ფუნქციური დანიშნულების გამო უნდა განთავსდნენ TLOF-ის არეს საზღვარზე , უნდა იყოს რაც შეიძლება მცირე და ნებისმიერ შემთხვევაში არ უნდა აღემატებოდნენ 15 სმ - .“;

) მე -11 პუნქტი ამოღებულ იქნეს .

101. 139- მუხლის :

  ) მე -7 პუნქტისქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

) დაფრენის შეზღუდული მიმართულების პირობებში ფრენების შესრულებისას , მოიცვას არე , რომლის საზღვრებშიც შეიძლება  განთავსდეს არანაკლებ 1D-დიამეტრის მქონე ორი მოპირდაპირე რკალი , შვეულმფრენის გრძივი მოძრაობის მიმართულებით . ვერტოდრომის მინიმალური სიგანე უნდა იყოს არანაკლებ 0.83 D- ტოლი , ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -9 ნახაზის შესაბამისად .“;

  ) მე -12 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„12. 1D ან მეტი ზომის მქონე ნებისმიერი TLOF-ისთვის და /ან TLOF-ისთვის , რომელიც გამოიყენება იმ შვეულმფრენებით , რომელთა D 16 -ზე მეტია , დაბრკოლებებისაგან თავისუფალ სექტორში განთავსებული ობიექტების სიმაღლე , რომლებიც საკუთარი ფუნქციური დანიშნულების გამო უნდა განთავსდნენ TLOF-ის არეს საზღვარზე , არ უნდა აღემატებოდნენ 15 სმ - .“;

 

) მე -13 პუნქტი ამოღებულ იქნეს ;

) მე -16 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„16. უსაფრთხოების უზრუნველმყოფი მოწყობილობები , როგორიცაა უსაფრთხოების ბადეები ან უსაფრთხოების თაროები , უნდა განთავსდნენ ვერტობანის საზღვარზე , გარდა იმ შემთხვევისა , როდესაც კონსტრუქციით გათვალისწინებულია დამცავი საშუალებები , მაგრამ ისინი არ უნდა აღემატებოდნენ TLOF-ის არეს სიმაღლეს .“.

102. 140- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 140. ამ თავის მიზანი

ამ თავის მიზანია ვერტოდრომის პროექტირება /შეთანხმებისა და ექსპლუატაციის პროცესში გათვალისწინებული იყოს ისეთი ვიზუალური საშუალებები , რომლებიც უზრუნველყოფენ შვეულმფრენის კოორდინირებულ , მოწესრიგებულ და უსაფრთხო განთავსებას , სახმელეთო მიმოსვლას და აფრენა -დაფრენას .“.

103. 141- მუხლის :

) მე -3 პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსისშენიშვნა “:

 შენიშვნა : ქარის მაჩვენებლის განთავსების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc 9261).“;

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. ქარის მიმართულების მაჩვენებელი უნდა იყოს დამზადებული მსუბუქი ქსოვილისაგან , წაკვეთილი კონუსის ფორმის , შემდეგი მინიმალური ზომებით :

) ზედაპირის დონეზე განთავსებული ვერტოდრომის შემთხვევაში :

. ) სიგრძე − 2,4

. ) დიამეტრი (დიდი ბოლო ) − 0,6

. ) დიამეტრი (მცირე ბოლო ) − 0,3

) ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომის და ვერტობანის შემთხვევაში:

. ) სიგრძე − 1,2

. ) დიამეტრი (დიდი ბოლო ) − 0,3

. ) დიამეტრი (მცირე ბოლო ) − 0,15 .“.

104. 142- მუხლის პირველი და მე -2 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. ჯალამბარის სპეციალიზებული მოედანი ექვემდებარება ჯალამბარის მოედნის მარკირებას , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -10 ნახაზზე .

2. ჯალამბარის მოედნის მარკირება უნდა მოხდეს ისე , რომ მისი ცენტრ (ებ ) დაემთხვეს ჯალამბარის მოედნის დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი არეს ცენტრს , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -10 ნახაზზე .“.

105. 143- მუხლის :

 

) მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. როდესაც FATO- არე არ მოიცავს TLOF-ის არეს და FATO- არეში არის დასაფრენად მონიშნული წერტილის მარკირება , ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირება დაიტანება დასაფრენად მონიშნული წერტილის მარკირების ცენტრში , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -11 და მე -12 ნახაზებზე .“;

 

) მე -6 − მე -8 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირება დაიტანება ადზ-ის ტიპის FATO- არეში , ხოლო FATO- არეს აღმნიშვნელ მარკირებასთან ერთად მისი გამოყენებისას , ის დაიტანება ადზ-ის ტიპის FATO- არეს ორივე ბოლოში , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -13 ნახაზზე .

7. ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირება , გარდა საავადმყოფოებთან არსებული ვერტოდრომებისა , ხდება თეთრი ფერის „H“- ასოთი . H-ნიშნის მარკირების ზომები არ უნდა იყოს ნაკლები ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -14 ნახაზზე მითითებულისა და , თუ ეს მარკირება გამოიყენება ადზ-ის ტიპის FATO-სთვის , მისი ზომები უნდა გაიზარდოს 3-ჯერ , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -13 ნახაზზე .

8. საავადმყოფოსთან არსებული ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირება წარმოადგენს წითელი ფერის ასო ”H”, თეთრი ფერის ჯვრის ფონზე , რომელიც შედგება კვადრატებისაგან და კვადრატის თითო მხარე ესაზღვრება და შეიცავს H-ასოს , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -12 და მე -14 ნახაზზე .“;

 

) მე -10 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„10. ვერტობანის და გემბანის ვერტოდრომის შემთხვევაში , რომლის D სიდიდე ტოლია ან აღემატება 16 - , ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირების Н-ნიშნის სიმაღლე უნდა იყოს 4 , საერთო სიგანით არაუმეტეს 3 -ისა და ასოს შემადგენელი ნაწილების სიგანით არაუმეტეს 0.75 - . თუ D სიდიდე 16 -ზე ნაკლებია , ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირების Н-ნიშნის სიმაღლე უნდა იყოს 3 , საერთო სიგანით არაუმეტეს 2,25 -ისა და ასოს შემადგენელი ნაწილების სიგანით არაუმეტეს 0.5 - .“.

106. 144- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 144. მაქსიმალურად დასაშვები მასის მარკირება

1. მაქსიმალურად დასაშვები მასის მარკირება უნდა განხორციელდეს ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომზე , ზედაპირიდან შემაღლებულ ვერტოდრომზე , ვერტობანსა და გემბანის ვერტოდრომზე .

2. ვერტოდრომზე მაქსიმალური დასაშვები მასის მარკირება უნდა განხორციელდეს TLOF-ის ან FATO- არეში და ისე , რომ იკითხებოდეს დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის უპირატესი მიმართულებიდან .

3. მაქსიმალურად დასაშვები მასის მარკირება შედგება ერთ , ორ ან სამ ციფრიანი რიცხვისგან .

4. მაქსიმალურად დასაშვები მასა გამოისახება ტონებში , უახლოეს 1000 კგ -მდე დამრგვალებით , რომელსაც უნდა მიეწეროს ლათინური ასო „t“.

5. მაქსიმალურად დასაშვები მასის ასახვა შესაძლებელია უახლოეს 100 კგ -მდე დამრგვალებით . მისი მნიშვნელობა გამოისახება მეათედის სიზუსტით , რომელსაც უნდა მიეწეროს ლათინური ასო „t“. როდესაც მაქსიმალურად დასაშვები მასა გამოისახება 100 კგ -მდე დამრგვალებით , მეათედის წინ უნდა დაესვას წერტილი , 30 სმ -იანი გვერდების მქონე კვადრატის სახით

6. 30 -ზე მეტი D-სიდიდისათვის , (გარდა ადზ-ის ტიპისა FATO-სი ) ციფრული და ასოითი ნიშნების მარკირების ფერი კონტრასტული უნდა იყოს ფონის მიმართ , ხოლო თვით ციფრებს და ასოებს უნდა გააჩნდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -15 ნახაზზე მითითებული ზომა და ფორმა . 15 -დან 30 -მდე Dსიდიდისათვის , მარკირების ციფრული და ასოითი ნიშნების სიმაღლე უნდა იყოს მინიმუმ 90 სმ , ხოლო 15 -ზე ნაკლები D-სიდიდისათვის მარკირების ციფრული და ასოითი ნიშნების სიმაღლე უნდა იყოს მინიმუმ 60 სმ , მათი სიგანის და სისქის პროპორციული შემცირებით .

7. ადზ-ის ტიპის FATO- არეს ციფრული და ასოითი მარკირების ნიშნების ფერი უნდა იყოს კონტრასტული ფონის მიმართ , ხოლო ზომები და ფორმა უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -15 ნახაზზე მითითებულისა .

8. მარკირების ციფრული და ასოითი ნიშნების ფერი უნდა იყოს კონტრასტული ფონის მიმართ , ხოლო ზომები და ფორმა უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -12 ნახაზზე მითითებულისა .“.

107. 145- მუხლის :

 

) მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„2. D-სიდიდის მარკირება ხდება ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომებსა და ზედაპირიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებზე .

შენიშვნა . ადზ-ის ტიპის FATO- მქონე ვერტოდრომებზე არ არის აუცილებელი Dსიდიდის მარკირების დატანა .“;

 

) მე -5 და მე -6 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. D-სიდიდის მარკირება ხდება თეთრი ფერით . D-სიდიდე მრგვალდება უახლოეს მთელ მეტრამდე ან ფუტამდე , ამასთანავე , 0.5 მრგვალდება ნაკლები ციფრისკენ .

6. 30 -ზე მეტი D-სიდიდისათვის , (გარდა ადზ-ის ტიპისა FATO-სი ) ციფრული და ასოითი ნიშნების მარკირების ფერი კონტრასტული უნდა იყოს ფონის მიმართ , ხოლო თვით ციფრებს და ასოებს უნდა გააჩნდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -15 ნახაზზე მითითებული ზომა და ფორმა . 15 -დან 30 -მდე Dსიდიდისათვის , მარკირების ციფრული და ასოითი ნიშნების სიმაღლე უნდა იყოს მინიმუმ 90 სმ , ხოლო 15 -ზე ნაკლები D-სიდიდისათვის მარკირების ციფრული და ასოითი ნიშნების სიმაღლე უნდა იყოს მინიმუმ 60 სმ , მათი სიგანის და სისქის პროპორციული შემცირებით .“.

108. 146- მუხლი ამოღებულ იქნეს .

109. 147- მუხლის :

) სათაური ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 147. ზედაპირის დონეზე განთავსებული ვერტოდრომების დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO) პერიმეტრის მარკირება ან მომნიშვნელები “;

) პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

 „1. FATO- არეს პერიმეტრის მარკირება ან მომნიშვნელების დატანა ხორციელდება ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომზე , სადაც მყარი ზედაპირის მქონე FATO- არეს განფენილობა არ არის ზუსტად გამოხატული .“;

 

) მე -3-მე -9 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

„3. ადზ-ის ტიპის FATO- არეს პერიმეტრის ნიშანდება ხორციელდება არაუმეტეს 50 სიგრძის , თანაბარი ინტერვალებით დაშორებული მომნიშვნელებით ან მარკირების ნიშნებით , ამასთან , პერიმეტრის ყოველ მხარეს უნდა განთავსდეს , სულ მცირე , სამი მარკირების ნიშანი ან მომნიშვნელი , თითოეულ კუთხეში არსებულ მარკირების ნიშანთან ან მომნიშვნელთან ერთად .

4. ადზ-ის ტიპის FATO- არეს პერიმეტრის მარკირება ხდება მართკუთხა ზოლით , რომლის სიგრძე უდრის 9 - ან FATO- არეს პერიმეტრის იმ გვერდის ერთ მეხუთედს , რომელსაც ის აღნიშნავს , ხოლო სიგანე 1 -ის ტოლია .

5. ადზ-ის ტიპის FATO- არეს პერიმეტრის მარკირება ხორციელდება თეთრი ფერით .

6. ადზ-ის ტიპის FATO- არეს პერიმეტრის მომნიშვნელის ზომები უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -16 ნახაზზე მოცემულისა .

7. ადზ-ის ტიპის FATO- არეს პერიმეტრის მომნიშვნელების ფერ (ებ ) კონტრასტული უნდა იყოს გარშემო მდებარე ფონის მიმართ .

8. ადზ-ის ტიპის FATO- პერიმეტრის მომნიშვნელები უნდა იყოს ერთი ფერის : ნარინჯისფერი ან წითელი ან გამოისახოს ორი კონტრასტული ფერით : ნარინჯისფერი და თეთრი , ან ალტერნატიულიწითელი და თეთრი , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც ეს ფერები ერწყმიან ფონს .

9. FATO- არეს (გარდა ადზ-ის ტიპისა ), რომელსაც არ გააჩნია ხელოვნური საფარი , პერიმეტრი აღინიშნება მიწაში ჩაღრმავებული მომნიშვნელებით . FATO- არეს პერიმეტრის მომნიშვნელებს გააჩნია 30 სმ სიგანე და 1.5 სიგრძე , ხოლო მომნიშვნელების ბოლოებს შორის ინტერვალი არანაკლებ 1,5 და არაუმეტეს 2 -ია . კვადრატის ან მართკუთხედის ფორმის FATO- არეს შემთხვევაში ხორციელდება კუთხეების ნიშანდება .“.

110. 148- მუხლის მე -2 და მე -3 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. FATO- არეს აღმნიშვნელი მარკირება უნდა განთავსდეს FATO- არეს დასაწყისში , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -13 ნახაზზე .

3. FATO- არეს აღმნიშვნელი მარკირება შედგება ორნიშნა რიცხვისგან . ეს ორნიშნა მთელი რიცხვი წარმოადგენს მაგნიტური ჩრდილოეთის ერთი მეათედამდე დამრგვალებულ უახლოეს მნიშვნელობას , როდესაც დაკვირვება წარმოებს დასაფრენად შესვლის მიმართულებიდან . თუ ზემოთ აღნიშნულის თანახმად , მიიღება ერთნიშნა რიცხვი , მაშინ მის წინ იწერება ნული . ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -13 ნახაზზე მითითებულ მარკირებას ემატება ვერტოდრომის ამოსაცნობი ნიშანი .“.

111. 149- მუხლის მე -2-მე -4 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. დასაფრენად დამიზნების წერტილის მარკირება უნდა განხორციელდეს ადზ-ის ტიპის FATO- არეს საზღვრებში .

3. დაფრენის დამიზნების წერტილის მარკირება უნდა განთავსდეს FATO- არეს ცენტრში , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -11 ნახაზზე .

4. დაფრენის დამიზნების წერტილის მარკირება წარმოადგენს ტოლგვერდა სამკუთხედს , რომლის ერთი -ერთი კუთხის ბისექტრისაც ემთხვევა დასაფრენად შესვლის უპირატეს მიმართულებას . მარკირება ხორციელდება ფონთან კონტრასტული ფერის უწყვეტი ხაზით , რომლის ზომებიც შეესაბამება ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -17 ნახაზზე მითითებულისა .“.

112. 150- მუხლის :

) პირველი და მე -2 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. TLOF-ის არეს პერიმეტრის მარკირება ხორციელდება TLOF-ის არეს ზედაპირზე , რომელიც მდებარეობს ზედაპირის დონეზე განთავსებული ვერტოდრომის FATO- არეში , თუ TLOF-ის არეს პერიმეტრი არ არის ზუსტად გამოხატული .

2.TLOF-ის არეს პერიმეტრის მარკირებას ექვემდებარებიან ზედაპირის დონიდან შემაღლებული ვერტოდრომი , ვერტობანი და გემბანის ვერტოდრომი .“;

) მე -3 პუნქტი ამოღებულ იქნეს .

113. 151- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 151. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირება

1. შვეულმფრენის დაფრენისათვის და მისი , განსაზღვრულ ადგილზე ზუსტი განთავსების მიზნით , უზრუნველყოფილი უნდა იყოს დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირება (TDPM).

2. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირება წარმოადგენს :

) წრეს (TDPC), რომელიც განსაზღვრავს დაფრენის წერტილს /განსაზღვრულ ადგილმდებარეობას (TDPC), თუ დაფრენის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის დაკავების კურსების მიმართ არ არის დაწესებული შეზღუდვები ; და

) თუ დაწესებულია შეზღუდვები დაფრენის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის დაკავების კურსების მიმართ :

. ) ერთი მიმართულებითშემზღუდავ ხაზს და შესაბამისს ღერძულა ხაზს ; ან

. ) სხვადასხვა მიმართულებით − TDPC-ის მარკირებას , დასაფრენად აკრძალული სექტორ (ებ )ის მონიშვნით .

3. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირების შიდა საზღვარი /შიდა კონტური უნდა მდებარეობდეს შვეულმფრენის განთავსების არეს ცენტრიდან 0.25D- მანძილზე .

4. ვერტობანზე TDPC-ის მარკირების ცენტრი უნდა განთავსდეს FATO- არეს ცენტრში , გარდა იმ შემთხვევისა , როდესაც მარკირება შეიძლება იყოს წანაცვლებული დაბრკოლებებისაგან თავისუფალი სექტორის საწყისიდან , არაუმეტეს 0.1 D- ტოლ მანძილზე , თუ ჰაერსანაოსნო კვლევის საფუძველზე დადგინდა , რომ ამგვარი წანაცვლება აუცილებელია და უსაფრთხოებას საფრთხეს არ შეუქმნის .

5. დასაფრენად აკრძალული სექტორის მარკირება , თუ ის დატანილია , უნდა განთავსდეს დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირებაზე , შესაბამისი კურსების ფარგლებში , და განფენილი იყოს TLOF-ის არეს პერიმეტრის მარკირების შიდა საზღვრამდე .

6. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის წრის (TDPC) შიდა დიამეტრი ტოლი უნდა იყოს იმ ყველაზე დიდი შვეულმფრენის 0.5D-ისა , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია აღნიშნული არე .

7. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირება წარმოადგენს ხაზს , რომლის სიგანე , სულ მცირედ 0,5 -ის ტოლია . ხოლო ვერტობანებსა და სპეციალურად აღჭურვილი გემბანის ვერტოდრომებზე , ხაზის სიგანე , სულ მცირედ , 1 -ის ტოლია .

8. შემზღუდავი ხაზის სიგრძე ტოლი უნდა იყოს იმ ყველაზე დიდი შვეულმფრენის 0.5 D-ისა , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია არე .

9. დასაფრენად აკრძალული სექტორის მარკირება , თუ ის დატანილია , წარმოადგენს თეთრი და წითელი ფერის ზოლებით დაშტრიხულ მონაკვეთს , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -18 ნახაზზე .

10. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირებას უპირატესობა ენიჭება მაშინ , როდესაც ის , ერთობლივად გამოიყენება TLOF არეს სხვა მარკირებებთან ერთად , გარდა დასაფრენად აკრძალული სექტორის მარკირებისა .“.

114. 152- მუხლის :

 

) მე -2 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„2. ვერტობანზე დაბრკოლებათა შეზღუდვის სექტორის არსებობისას (LOS), ვერტოდრომის დასახელების მარკირება უნდა განთავსდეს ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირების მხარეს . გემის გვერდითა ნაწილში განთავსებულ სპეციალურად აღუჭურვავ ვერტოდრომზე , ვერტოდრომის დასახელების მარკირება უნდა განთავსდეს ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირების შიდა მხარეს , TLOF-ის არეს პერიმეტრის მარკირებასა და დაბრკოლებათა შეზღუდვის სექტორის (LOS) საზღვარს შორის არსებულ სივრცეში .“;

 

) მე -5 და მე -6 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

5. ადზ-ის ტიპის FATO- შემთხვევაში , მარკირების ნიშნების სიმაღლე უნდა იყოს არანაკლებ 3 -ისა .

6. ზედაპირის დონეზე განთავსებული ვერტოდრომების შემთხვევაში , მარკირების ნიშნების სიმაღლე უნდა იყოს არანაკლებ 1.5 , ხოლო ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომების შემთხვევაშიარანაკლებ 1.2 , მარკირების ფერი უნდა იყოს კონტრასტული ფონის მიმართ , სასურველია იყოს თეთრი ფერის .“;

115. 154- მუხლის პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. ზედაპირის მარკირების დანიშნულებაა პილოტს გაუადვილოს ვერტობანის ან გემბანის ვერტოდრომის ადგილმდებარეობის აღმოჩენა , დღის პირობებში დასაფრენად შესვლისას .“.

116. 155- მუხლი ამოღებულ იქნეს .

117. 156- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 156. შვეულმფრენის სბ - მარკირება და მომნიშვნელები

1. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის ღერძულა ხაზი ექვემდებარება მარკირებას . ხოლო თუ , შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდეები არ არის მკვეთრად გამოხატული , ექვემდებარება მარკირებას ან მომნიშვნელებით მონიშვნას .

2. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის მარკირება უნდა განხორციელდეს ღერძულა ხაზის გასწვრივ და აუცილებლობისას , შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდეების გასწვრივაც .

3. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდეების მომნიშვნელები უნდა განთავსდეს შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის გარე ნაპირიდან 1 − 3 -ის მანძილზე .

4. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდეების მომნიშვნელები უნდა განთავსდეს არაუმეტეს 15 -იანი ინტერვალით სწორხაზოვანი უბნის ყოველი მხრიდან და 7.5 -იანი ინტერვალითმრუდწირი უბნის ყოველი მხრიდან , ამასთან , ყოველ მრუდწირულ უბანში უნდა იყოს არანაკლებ ოთხი მომნიშვნელი , დაშორებული თანაბარი ინტერვალით .

5. ხელოვნური საფარის მქონე შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის ღერძულა ხაზის მარკირება დაიტანება 15 სმ სისქის ყვითელი ფერის უწყვეტი ხაზით .

6. ხელოვნური საფარის არმქონე შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის , რომლის ზედაპირზე შეუძლებელია საღებავით მარკირების დატანა , ღერძულა ხაზის მონიშვნა ხდება მიწაში ჩაღრმავებული 15 სმ სიგანის და დაახლოებით 1.5 -ის სიგრძის ყვითელი ფერის მომნიშვნელებით , რომლებიც განთავსებულია არაუმეტეს 30 -იანი ინტერვალით სწორხაზოვან მონაკვეთებზე და არაუმეტეს 15 -იანი ინტერვალით მრუდწირულ მონაკვეთებზე , ამასთან ყოველ მრუდწირულ მონაკვეთს უნდა გააჩნდეს , თანაბარი ინტერვალით დაშორებული არანაკლებ ოთხი მომნიშვნელი .

7. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდეების მარკირება ხორციელდება 15 სმ სისქის , ორმაგი ყვითელი ფერის უწყვეტი ხაზით და მათ შიდა ნაპირებს შორის მანძილი შეადგენს 15 სმ - .

8. ბორბლიანი შასის მქონე შვეულმფრენისათვის , სამიმოსვლო ბილიკის კიდეების მომნიშვნელები უნდა განთავსდეს მსხვრევად ფუძეზე .

9. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდეების მომნიშვნელი არ უნდა კვეთდეს სიბრტყეს , რომელიც იწყება შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის ზედაპირიდან 25 სმ -ის სიმაღლეზე და შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდიდან 0.5 -ის მანძილზე და გააჩნდეს სბ -დან გარეთ აღმავალი 5%-იანი ქანობი შვეულმფრენის სბ - ნაპირიდან 3 -ის მანძილზე .

10. შვეულმფრენის სამიმოსვლო ბილიკის კიდეების მომნიშვნელი უნდა იყოს ლურჯი ფერის .

შენიშვნა 1. სათანადო კიდეების მომნიშვნელების შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc 9261).

შენიშვნა 2. აეროდრომზე , ლურჯი ფერის მომნიშვნელების გამოყენებისას , შეიძლება წარმოიქმნას ისეთი ნიშნების მოწყობის აუცილებლობა , რომლებიც მიუთითებს იმაზე , რომ სამიმოსვლო ბილიკი განკუთვნილია მხოლოდ შვეულმფრენებისათვის .

11. თუ შვეულმფრენის სბ გამოიყენება ღამის პერიოდში , მაშინ მისი კიდეების მომნიშვნელი ნათდება შიგნიდან ან არის შუქ ამრეკლი .

12. შვეულმფრენის სბ - ღერძულა ხაზის და სბ - გვერდითა სანათების მიმართ მოქმედებს ამ რეგლამენტის IV თავში განსაზღვრული მოთხოვნები .“.

118. 157- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 157. შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტის მარკირება და მომნიშვნელები

1. შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტის ღერძულა ხაზი ექვემდებარება მარკირებას ან მომნიშვნელებით მონიშვნას .

2. შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტის ღერძულა ხაზის მარკირება ან მიწაში ჩაღრმავებული მომნიშვნელები უნდა განთავსდეს შვეულმფრენის საჰაერო სბ - ღერძულა ხაზის გასწვრივ .

3. ხელოვნურ საფარის მქონე შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტის ღერძულა ხაზის მარკირება ხორციელდება 15 სმ სისქის უწყვეტი ყვითელი ფერის ხაზით .

4. ხელოვნური საფარის არმქონე შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტის ღერძულა ხაზის მონიშვნა , რომელზეც შეუძლებელია საღებავით მარკირების დატანა , ხდება მიწაში ჩაღრმავებული 15 სმ სიგანის და დაახლოებით 1.5 -ის სიგრძის ყვითელი ფერის მომნიშვნელებით , რომლებიც განთავსებულია არაუმეტეს 30 -იანი ინტერვალით სწორხაზოვან მონაკვეთებზე და არაუმეტეს 15 -იანი ინტერვალით მრუდწირულ მონაკვეთებზე . ამასთან , ყოველ მრუდწირულ მონაკვეთს უნდა გააჩნდეს , თანაბარი ინტერვალით დაშორებული არანაკლებ ოთხი მომნიშვნელი .

5. თუ , შვეულმფრენის საჰაერო სამიმოსვლო მარშრუტი გამოიყენება ღამის პერიოდში , მაშინ მისი კიდეების მომნიშვნელი ნათდება შიგნიდან ან არის შუქ ამრეკლი .“.

119. 158- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 „მუხლი 158. შვეულმფრენის სადგომის მარკირება

1. შვეულმფრენის სადგომზე უზრუნველყოფილი უნდა იყოს მისი პერიმეტრის მარკირება .

2. შვეულმფრენის სადგომი უზრუნველყოფილი უნდა იყოს შესაბამისი დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირებით

(TDPM). როგორც ეს ნაჩვენების ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -18 ნახაზზე . 3. შვეულმფრენის სადგომზე უზრუნველყოფილი უნდა იყოს სადგომზე დაყენების და სადგომზე მისასვლელი /სადგომიდან გასასვლელი ხაზები , როგორც ეს მოცემულია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -4 − მე -8 ნახაზებზე . 4. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირება (TDPM), სადგომზე დაყენების და სადგომზე მისასვლელი /სადგომიდან გასასვლელი ხაზები განლაგებული უნდა იყოს ისე , რომ , განსაზღვრული ადგილმდებარეობის დაკავებისა და ნებადართული მანევრირების დროს , სადგომის ფარგლებში მოთავსებულ იქნეს შვეულმფრენის ყოველი ნაწილი .

5. სადგომზე დაყენების ხაზები და სადგომზე მისასვლელი /სადგომიდან გასასვლელი ხაზები უნდა განთავსდეს ისე , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -19 ნახაზზე .

6. შვეულმფრენის სადგომის პერიმეტრის მარკირება წარმოადგენს ყვითელი ფერის უწყვეტ , 15 სმ სისქის მქონე ხაზს .

7. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირებას (TDPM) გააჩნია ამ დადგენილების 151- მუხლით გათვალისწინებული მახასიათებლები .

8. სადგომზე დაყენების ხაზი და სადგომზე მისასვლელი /სადგომიდან გასასვლელი ხაზები წარმოადგენს 15 სმ სისქის ყვითელი ფერის უწყვეტ ხაზს .

9. სადგომზე დაყენების ხაზების და სადგომზე მისასვლელი /სადგომიდან გასასვლელი ხაზების მრუდწირული უბნების რადიუსები შეესაბამება უდიდესი შვეულმფრენის ტიპის მობრუნების რადიუსს , რომლის მომსახურებისთვისაც განკუთვნილია შვეულმფრენის სადგომი

10. სადგომის ამოსაცნობი მარკირება ხორციელდება კონტრასტული ფერით , მისი ადვილად გარჩევადობის მიზნით .

შენიშვნა : იქ , სადაც მოიაზრება , რომ შვეულმფრენი იმოძრავებს მხოლოდ ერთი მიმართულებით , სადგომზე დაყენების ხაზებს შეიძლება დაემატოს მოძრაობის მიმართულების მიმთითებელი ისრები .

11. სადგომის ზომების , სადგომზე დაყენების და სადგომზე მისასვლელი /სადგომიდან გასასვლელი ხაზების მარკირების მახასიათებლები უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -19 ნახაზზე მოცემულს , ხოლო სადგომის და მისი მარკირების მაგალითები მოცემულია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -4 − მე -8 ნახაზებზე .“

120. 159- მუხლის მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. ფრენის ტრაექტორიაზე მიმართვის მარკირება მოიცავს ერთ ან რამდენიმე ისარს , რომლებიც დაიტანება TLOF-ის და FATO- არეს ან /და უსაფრთხოების არეს ზედაპირზე , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -20 ნახაზზე . ისრ (ებ )ის სიგანე შეადგენს 50 სმ - , სიგრძემინიმუმ 3 - . ამ მარკირების სანათების სისტემასთან შეთავსებისას , ფრენის ტრაექტორიაზე მიმართვისათვის მას გააჩნია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -20 ნახაზზე ნაჩვენები ფორმა , სადაც ასევე ნაჩვენებია მარკირების სქემაისრების წვეტები “, რომელიც უცვლელია ისრების სიგრძის მიუხედავად .

შენიშვნა : თუ ფრენის ტრაექტორია იზღუდება დასაფრენად შესვლის ერთი მიმართულებით ან გაფრენის ერთი მიმართულებით , მარკირების ისარი შეძლება იყოს ერთ მიმართულებიანი . ვერტოდრომზე , სადაც არის მხოლოდ ერთი დასაფრენად შესვლის /გაფრენის ტრაექტორია , დაიტანება ერთი ორ მიმართულებიანი ისარი .“. 

121. 160- მუხლის :

 

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. ვერტოდრომის შუქურა ასხივებს თანაბარი ინტერვალების განმეორებადი სერიის , ხანმოკლე , თეთრი ფერის ნათებას , ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 21- ნახაზზე მოცემული ფორმატის შესაბამისად .“;

) მე -5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„5. ყოველი ანთების სინათლის ძალის ეფექტური განაწილება უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 22- ნახაზის პირველ ილუსტრაციაზე მითითებულ სიდიდეს .“.

122. 161- მუხლის :

 

) მე -3 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. მიახლოების სანათების სისტემა უნდა შედგებოდეს ერთ რიგად თანაბარი ინტერვალებით განლაგებული სამი სანათისაგან , 30 -ის მანძილზე და 18 -ის სიგრძის სინათლის ჰორიზონტისაგან , FATO- არეს პერიმეტრიდან 90 -ის მანძილზე , როგორც ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 23- ნახაზზე . სანათები , რომლებიც ქმნიან სინათლის ჰორიზონტს , უნდა განლაგდნენ რაც შეიძლება ზუსტად ჰორიზონტალურ სიბრტყეში , რომელიც პერპენდიკულარულია ღერძულა ხაზისა და ამ ხაზით იყოფა შუაზე , ხოლო მათ შორის ინტერვალი უნდა იყოს 4,5 . თუ აუცილებელია დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის მიმართულების მეტი თვალსაჩინოება , სინათლის ჰორიზონტის მიღმა უნდა განლაგდეს დამატებითი სანათები , 30 -ის ტოლი თანაბარი ინტერვალით . გარემო პირობებიდან გამომდინარე , ეს სანათები შეიძლება იყვნენ მუდმივი გამოსხივების ან მორბენალი მოციმციმე .“;

 

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. მოციმციმე სანათების ციმციმის სიხშირე ტოლი უნდა იყოს წამში ერთი ანთებისა , ხოლო სინათლის გავრცელება შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 22- ნახაზზე მოცემულ მე -3 ილუსტრაციას . ანთების თანამიმდევრობა უნდა იწყებოდეს ყველაზე შორეული სანათიდან და ვრცელდება სინათლის ჰორიზონტის მიმართულებით .“.

123. 162- მუხლის :

 

) მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. ფრენის ტრაექტორიის მიმართვის სანათების სისტემა უნდა შედგებოდეს არანაკლებ 6 -ით , ერთ რიგში თანაბრად დაშორებული სამი ან მეტი სანათისაგან . ორ სანათს შორის ინტერვალი არ უნდა იყოს 1.5 -ზე ნაკლები და 3 -ზე მეტი . საკმარისი ადგილის არსებობის შემთხვევაში , უნდა განთავსდეს 5 სანათი , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -20 ნახაზზე .“;

 

) მე -6 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„6. სანათების განლაგება უნდა იყოს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 22- ნახაზის მე -5 ილუსტრაციის შესაბამისი .“.

124. 163- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 მუხლი 163. დასაფრენი მოედნის პირდაპირი მიმართვის ვიზუალური სისტემა

დასაფრენი მოედნის პირდაპირი მიმართვის ვიზუალური სისტემა გამოიყენება შვეულმფრენის დასაფრენად შესვლის მომსახურების მიზნით , როდესაც ადგილი აქვს შემდეგი პირობიდან ერთ ან მეტს , განსაკუთრებით ღამით :

) დაბრკოლებების გადაფრენის სიმაღლე , ხმაურის შემცირების ან მოძრაობის მართვის საექსპლუატაციო მეთოდები მოითხოვს ფრენის კონკრეტული მიმართულების შენარჩუნებას ;

) ვერტოდრომის გარემო პირობებში უზრუნველყოფილია მცირე რაოდენობის ვიზუალური სახმელეთო ორიენტირები ; და

) პრაქტიკულად შეუძლებელია მიახლოების სანათების სისტემის უზრუნველყოფა .

შენიშვნა : დასაფრენი მოედნის პირდაპირი მიმართვის ვიზუალური სისტემის ტექნიკური მახასიათებლები მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc. 9261).“.

125. 164- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

მუხლი 164. გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემა

ვერტოდრომზე , დასაფრენად შესვლის უზრუნველსაყოფად გათვალისწინებული უნდა იყოს გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემა , იმისდა მიუხედავად , აღჭურვილია თუ არა ვერტოდრომი დასაფრენად შესვლის ვიზუალური ან არავიზუალური საშუალებებით და როდესაც , განსაკუთრებით ღამით , ადგილი აქვს შემდეგ პირობებს :

) დაბრკოლებების გადაფრენის სიმაღლე , ხმაურის შემცირების ან მოძრაობის მართვის საექსპლუატაციო მეთოდები მოითხოვს ფრენის ტრაექტორიის დახრას კონკრეტული კუთხით ;

) ვერტოდრომის გარემო პირობები უზრუნველყოფილია მცირე რაოდენობის ვიზუალური ორიენტირებით ; და

) შვეულმფრენის მახასიათებლები მოითხოვს დასაფრენად შესვლას დადგენილ რეჟიმში .

შენიშვნა : გლისადის ვიზუალური ინდიკაციის სისტემის ტექნიკური მახასიათებლები მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc. 9261).“.

 

126. 165- მუხლის :

) სათაური ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

მუხლი 165. დასაფრენად შესვლის დასკვნითი საფეხურის და აფრენის არეს (FATO) შუქ- სასიგნალო სისტემა , ზედაპირის დონეზე განთავსებული სახმელეთო ვერტოდრომისთვის “;

) პირველი პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„1. ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომის FATO- არესთვის , რომელსაც გააჩნია მყარი ზედაპირი და რომელიც განკუთვნილია ღამის პირობებში გამოსაყენებლად , უზრუნველყოფილი უნდა იყოს FATO- არეს სანათები , გარდა იმ შემთხვევებისა , როდესაც FATO- და TLOF-ის არეები თითქმის ემთხვევა ერთმანეთს ან როდესაც FATO- არეს საზღვრები აშკარად არის გამოხატული .“;

 

) მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. FATO- სანათების შუქის განაწილება უნდა იყოს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 22- ნახაზის მე -4 ილუსტრაციის შესაბამისი .“.

127. 166- მუხლის მე -3 და მე -4 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„3. დამიზნების წერტილის სანათების სისტემა უნდა შედგებოდეს , სულ მცირე , ექვსი ყოველმხრივ მიმართული თეთრი ფერის სანათისაგან , როგორც ეს ნაჩვენებია ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის მე -17 ნახაზზე . იმ შემთხვევაში , როდესაც სანათებმა შესაძლოა საფრთხე შეუქმნან შვეულმფრენების ფრენის უსაფრთხოებას , გამოიყენება ჩაღრმავებული ტიპის სანათები

4. დამიზნების წერტილის სანათების შუქის განაწილება უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 22- ნახაზის მე -4 ილუსტრაციას .“.

128. 167- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

მუხლი 167. დაფრენისა და მოწყვეტის არის (TLOF) სანათების სისტემა

1. ღამის პერიოდში ექსპლუატაციისათვის განკუთვნილი ვერტოდრომი უზრუნველყოფილი უნდა იყოს TLOF-ის არის სანათების სისტემით .

2. ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომზე , FATO- არეში განთავსებული TLOF-ის არეს სანათების სისტემა უნდა შედგებოდეს ქვემოთ მოცემული ერთი ან რამდენიმე საშუალებისგან :

) პერიმეტრული სანათებისაგან ;

) პროჟექტორული სანათებისაგან ;

) სინათლის სეგმენტური წერტილოვანი წყაროების (ASPSL) ან ლუმინესცენტური პანელების (LP) ნაკრებისაგან , რომლებიც გამოიყენებიან TLOF-ის არეს აღნიშვნისათვის , როდესაც ზემოთ მოცემულდაქვეპუნქტებში აღნიშნული სანათების გამოყენება არაპრაქტიკულია და როდესაც არსებობს FATO- სანათები .

3. ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომის , გემბანის ვერტოდრომსა ან ვერტობანის , FATO- არეში განთავსებული TLOF-ის არეს სანათების სისტემა უნდა შედგებოდეს :

) პერიმეტრული სანათებისაგან ;

) სინათლის სეგმენტური წერტილოვანი წყაროებისაგან (ASPSL) და /ან ლუმინესცენტური პანელების (LP) ნაკრებისგან დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირების (TDPM) მოსანიშნად და /ან პროჟექტორებისგან , TLOF-ის არეს გასანათებლად .

4. ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომზე , რომელიც განკუთვნილია ღამით გამოსაყენებლად და საჭიროა სახმელეთო სტრუქტურული ორიენტირების გაძლიერება , გამოყენებული უნდა იყოს TLOF-ის არეს სეგმენტური წერტილოვანი წყაროები (ASPSL) ან /და ლუმინესცენტური პანელები (LP) დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირების (TDPM) მოსანიშნად , ან /და TLOF-ის არეს პროჟექტორული განათება .

5. TLOF-ის არის პერიმეტრული სანათები უნდა განთავსდეს იმ არის საზღვრების გასწვრივ , რომელიც დადგენილია TLOF-ის არედ ან მისი საზღვრებიდან 1.5 -ის ფარგლებში . იქ , სადაც TLOF-ის არე წარმოადგენს წრეს :

) სანათები განლაგებული უნდა იყვნენ სწორ ხაზზე იმ სქემით , რომელიც უზრუნველყოფს პილოტს ინფორმაციით წანაცვლების სიდიდის შესახებ ;

) იმ შემთხვევაში , თუპუნქტის შესრულება პრაქტიკულად შეუძლებელია , მაშინ სანათები უნდა განლაგდეს  TLOF-ის არის პერიმეტრის ირგვლივ თანაბარი ინტერვალებით , ხოლო 450-იან სექტორში აღნიშნული სანათები უნდა განთავსდეს  ნახევარი ინტერვალით .

6. TLOF-ის არეს პერიმეტრული სანათები ზედაპირის დონიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებზე და ვერტობანზე განთავსებული უნდა იქნეს თანაბრად , არაუმეტეს 3 -ის ინტერვალით , ხოლო ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომებზეარაუმეტეს 5 -ის ინტერვალით . წრის ფორმის მქონე არესთვის , სანათების მინიმალური რაოდენობა , ყოველ მხარეს უნდა იყოს ოთხის ტოლი , მათ შორის თითოეულ კუთხეში განთავსებული სანათის ჩათვლით . TLOF-ის არესთვის , რომელსაც გააჩნია წრის ფორმა და სანათები განლაგებულია ამ მუხლის მე -5 პუნქტისქვეპუნქტის შესაბამისად , განთავსებული უნდა იყოს მინიმუმ 14 სანათი .

7. TLOF-ის არეს პერიმეტრული სანათები უნდა მოეწყოს ზედაპირის დონიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებზე ან უძრავ კონსტრუქციებზე განთავსებულ ვერტობანებზე იმგვარად , რომ TLOF-ის არეს შემაღლების ქვემოთ მყოფ პილოტს არ შეეძლოს მათი განლაგების სქემის დანახვა .

8. მოძრავ ვერტობანსა ან გემბანის ვერტოდრომზე , TLOF-ის არეს პერიმეტრული სანათები უნდა მოეწყოს იმგვარად , რომ TLOF-ის არეს შემაღლების ქვემოთ მყოფ პილოტს არ შეეძლოს მათი განლაგების სქემის დანახვა  ვერტობანის ან გემბანის ვერტოდრომის ჰორიზონტალური მდებარეობის პირობებში

9. ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომებზე სინათლის სეგმენტური წერტილოვანი წყაროები (ASPSL) ან ლუმინესცენტური პანელები (LP), თუ ისინი გათვალისწინებულია TLOF-ის არეს მოსანიშნად , განთავსებული უნდა იყოს TLOF-ის არეს საზღვრის მარკირების გასწვრივ . თუ TLOF-ის არეს გააჩნია წრის ფორმა , ისინი თავსდებიან სწორ ხაზებზე , რომელიც აღნიშნავს მითითებული არეს საზღვრებს .

10. ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომებზე TLOF-ის არეში ლუმინესცენტური პანელების (LP) მინიმალური რაოდენობა უნდა იყოს ცხრის ტოლი . ლუმინესცენციური პანელების (LP) მთლიანი სიგრძე სქემაში არ უნდა აღემატებოდეს აღნიშნული სქემის სიგრძის 50%- . TLOF-ის არეს ყოველ მხარეს გათვალისწინებული უნდა იყოს  კენტი რაოდენობის , მინიმუმ სამი ბლოკის რაოდენობის ლუმინესცენტური პანელები (LP), თითოეულ კუთხეში განთავსებული ბლოკის ჩათვლით . ლუმინესცენტური პანელები (LP) უნდა განთავსდეს  თანაბარი ინტერვალებით , მოსაზღვრე ბლოკებს შორის არაუმეტეს 5 -ის ტოლი მანძილისა , TLOF-ის ყოველ მხარეს .

11. სახმელეთო სტრუქტურული ორიენტირების გაძლიერების მიზნით , ზედაპირის დონიდან შემაღლებულ ვერტოდრომზე ან ვერტობანზე ლუმინესცენტური პანელების (LP) განთავსებისას , აღნიშნული პანელები არ უნდა განთავსდეს  პერიმეტრის სანათების გვერდით . ისინი უნდა განთავსდეს  დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის მარკირების (TDPM) ირგვლივ ან ემთხვეოდნენ ვერტოდრომის ამოსაცნობ მარკირებას .

12. TLOF-ის არის პროჟექტორები უნდა განთავსდნენ ისე , რომ გამოირიცხოს თვალისმომჭრელი ზემოქმედება პილოტზე ფრენისას ან აღნიშნულ არეში მომუშავე პერსონალზე . პროჟექტორების დაყენების სქემა და მიმართულება შეირჩევა იმგვარად , რომ მინიმუმამდე დაყვანილი იყოს ჩრდილების წარმოშობა .

13. TLOF-ის არის პერიმეტრულ სანათებს უნდა გააჩნდეს მუდმივი გამოსხივების , ყოველმხრივ მიმართული მწვანე ფერის შუქი .

14. TLOF-ის არეს პერიმეტრის აღსანიშნავად , ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომებზე სინათლის სეგმენტური წერტილოვანი წყაროებს (ASPSL) და ლუმინესცენტური პანელებს (LP) უნდა გააჩნდეს მწვანე ფერის შუქი .

15. ლუმინესცენტური პანელების (LP) ქრომატულობის და ფერთა სიკაშკაშის კოეფიციენტი უნდა შეესაბამებოდეს ჩიკაგოს კონვენციის მე -14 დანართის 1-ლი ტომის დამატება 1-ის 3.4 პუნქტის მოთხოვნებს .

16. ლუმინესცენციური პანელების (LP) მინიმალური სიგანე უნდა იყოს 6 სმ -ის ტოლი , ხოლო პანელის კორპუსს უნდა გააჩნდეს იმ მარკირების ფერი , რომელსაც ის აღნიშნავს .

17. ზედაპირის დონეზე განთავსებული ან ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომის FATO- არეში განლაგებული TLOF-ის პერიმეტრული სანათების სიმაღლე არ უნდა აღემატებოდეს 5 სმ - , ხოლო როდესაც სანათის სიმაღლე საფრთხეს უქმნის ფრენის უსაფრთხოებას , ის უნდა იყოს ჩაღრმავებული ტიპის .

18. ვერტობანზე ან გემბანის ვერტოდრომზე განლაგებული TLOF-ის არეს პერიმეტრული სანათების სიმაღლე არ უნდა აღემატებოდეს 5 სმ - , ხოლო FATO/TLOF-ის არესათვის − 15 სმ - .

19. TLOF-ის არეს პროჟექტორების სიმაღლე არ უნდა აღემატებოდეს 25 სმ - , თუ ისინი მდებარეობენ ზედაპირის დონეზე განთავსებული ან ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომის უსაფრთხოების არეში .

20. ვერტობანზე ან გემბანის ვერტოდრომზე განლაგებული TLOF-ის არეს პროჟექტორული სანათების სიმაღლე არ უნდა აღემატებოდეს 5 სმ - , ხოლო FATO/TLOF-ის არესათვის − 15 სმ - .

21. ლუმინესცენტური პანელები (LP) არ უნდა აღიმართოს ზედაპირიდან 2.5 სმზე მაღლა .

22. პერიმეტრის სანათების შუქის გავრცელება უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 22- ნახაზის მე -5 ილუსტრაციას .

23. ლუმინესცენტური პანელების (LP) შუქის გავრცელება უნდა შეესაბამებოდეს ამ რეგლამენტის მე -4 დანართის 22- ნახაზის მე -6 ილუსტრაციას .

24. TLOF-ის არის პროჟექტორების განათების სპექტრული განაწილება შეირჩევა ისე , რომ ზედაპირების და დაბრკოლებების მარკირება სწორად იქნეს ამოცნობილი .

25. პროჟექტორებით ჰორიზონტალური განათების საშუალო დონე , რომელიც გაზომილია TLOF-ის ზედაპირზე , უნდა შეადგენდეს სულ მცირე 10 ლუქსს , ერთგვაროვნების კოეფიციენტითარაუმეტეს 8:1.

26. დაფრენის წერტილის /განსაზღვრული ადგილმდებარეობის წრის (TDPC) აღსანიშნავად გამოყენებული სანათები უნდა წარმოადგენდეს სეგმენტირებულ წრეს , რომელიც შედგება  ყვითელი ფერის ყოველმხრივ მიმართული სინათლის სეგმენტური წერტილოვანი წყაროების (ASPSL) ზოლებისგან . სეგმენტები უნდა შედგებოდეს წერტილოვანი სინათლის წყაროების ზოლებისაგან , ხოლო ASPSL-ის ზოლის საერთო სიგრძე უნდა შეადგენდეს წრის გარშემოწერილობის არანაკლებ 50%- .

27. თუ გამოიყენება ვერტოდრომის ამოსაცნობი მარკირების სანათები , მაშინ ისინი უნდა გამოსცემდეს ყოველმხრივ მიმართულ მწვანე ფერის შუქს .“.

129. 170- მუხლის მე -4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

„4. როდესაც ვერტოდრომზე დასაფრენად შესვლის /ასაფრენი ტრაექტორია მდებარეობს წყლის ზედაპირზე , შვეულმფრენის იძულებითი დაფრენის შემთხვევაში  ვერტოდრომის საგანგებო მართვის გეგმაში უნდა განისაზღვროს პასუხისმგებლობები სამაშველო ოპერაციების კოორდინირებაზე და იქნეს მითითებული პასუხისმგებელი უწყებების საკონტაქტო ინფორმაცია .“.

 

130. 171- მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით :

 

მუხლი 171. შველა და ხანძართან ბრძოლა ვერტოდრომზე

1. სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო აღჭურვილობა და მომსახურება უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ვერტობანებსა და ზედაპირიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებზე , რომლებიც მდებარეობენ დასახლებული შენობის /ნაგებობის თავზე .

2. დაუსახლებელი შენობის /ნაგებობის თავზე მდებარე ზედაპირის დონეზე და ზედაპირიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებზე სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო აღჭურვილობის და სამსახურების საჭიროების დასადგენად უნდა განხორციელდეს უსაფრთხოების რისკების შეფასება . შენიშვნა : უსაფრთხოების რისკების შეფასებისათვის საჭირო დამატებითი ინფორმაცია , მათ შორის , საკადრო მოდელები იმ ვერტოდრომებზე , სადაც ხორციელდება არარეგულარული ფრენები , ასევე ხალხისაგან თავისუფალი არეების მაგალითები , რომლებიც შეიძლება იყოს ზედაპირიდან შემაღლებული ვერტოდრომის ქვეშ , მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc 9261).

3. სავარაუდო პრაქტიკულ კრიტიკულ არეში (რომელიც წარმოდგენილია 2ით ), ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების მიწოდების ხარჯი ( /წთ ), დამოკიდებულია მოთხოვნაზე , რომელიც უზრუნველყოფს ვერტოდრომზე გაჩენილი ნებისმიერი ხანძრის ლოკალიზებას /კონტროლს , ხანძარსაწინააღმდეგო სისტემის ამოქმედებიდან ერთი წუთის განმავლობაში , შესაბამისი მიწოდების ხარჯის გამოყენებისას .

4. როდესაც ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერების მიწოდება ხდება უწყვეტი ჭავლის სახით , პრაქტიკული კრიტიკული არე იანგარიშება შვეულმფრენის ფიუზელაჟის სიგრძის და სიგანის ( ) ნამრავლით , რომელსაც ემატება 4 -ის ტოლი სიგანის დამატებითი კოეფიციენტი (W1). H0-დან H3-მდე ხანძარსაწინააღმდეგო უსაფრთხოების უზრუნველყოფის კატეგორიის დადგენა ხდება ამ რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -2 ცხრილში მოცემული ფიუზელაჟის ზომების მიხედვით .

5. როდესაც ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერების მიწოდება ხდება გაფრქვევის მეთოდით , პრაქტიკული კრიტიკული არე ვერტოდრომებისათვის , გარდა ვერტობანებისა , დაფუძნებულია მისი პერიმეტრის შიგნით არსებულ არეზე , რომელიც მოიცავს TLOF-ის არეს და FATO- არეს , თუ ის არის მზიდი .

6. ვერტობანებისთვის  პრაქტიკული კრიტიკული არე მოიცავს იმ ყველაზე დიდი წრის ფარგლებში არსებულ არეს , რომლის შემოხაზვაც შესაძლებელია TLOF-ის პერიმეტრის ფარგლებში .

შენიშვნა : ამ პუნქტის მოთხოვნა გამოიყენება ვერტობანის პრაქტიკული კრიტიკული არეს გაანგარიშებისათვის , იმის მიუხედავად , თუ რა მეთოდით ხდება ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების მიწოდება .

7. თუ ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომზე უზრუნველყოფილია სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო მომსახურება (RFFS) და ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერების მიწოდება ხდება უწყვეტი ჭავლის სახით , ძირითადი და დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა განისაზღვრება ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -3 ცხრილის შესაბამისად .

შენიშვნა 1. მოიაზრება , რომ ქაფის მიწოდების მოწყობილობის ინციდენტის ან საავიაციო მოვლენის ადგილამდე გადასატანად გამოყენებული იქნება შესაბამისი ავტომობილი (PFAS), გარდა ზედაპირის დონეზე განთავსებული შეზღუდული ზომის ვერტოდრომებისა .

შენიშვნა 2. მოიაზრება , რომ ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -3 ცხრილში მოცემული ცეცხლმაქრი ნივთიერებების გახარჯვის მინიმალური ხანგრძლივობა 2 წუთია , მაგრამ , თუ სპეციალიზირებული ხანძარსაწინააღმდეგო სარეზერვო სამსახური იმყოფება ვერტოდრომიდან მოშორებით , შეიძლება საჭირო გახდეს გახარჯვის ხანგრძლივობის გაზრდა სამ წუთამდე .

8. თუ ზედაპირის დონიდან შემაღლებულ ვერტოდრომზე უზრუნველყოფილია სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო მომსახურება (RFFS) და ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერების მიწოდება ხდება ქაფის მიწოდების სტაციონარული სისტემის (FFAS) მეშვეობით , უწყვეტი ჭავლის სახით , ძირითადი და დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა განისაზღვრება ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -4 ცხრილის შესაბამისად .

შენიშვნა 1. მოიაზრება , რომ ქაფის მიწოდება ხდება ქაფის მონიტორის სტაციონარული სისტემის (FMS) მეშვეობით .

შენიშვნა 2. ამ რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -4 ცხრილში მოცემული ნივთიერებების მიწოდების მინიმალურ დროდ მიიჩნევა 5 წუთი .

9. მყარი ზედაპირის მქონე , ზედაპირის დონიდან შემაღლებული /ზედაპირის დონეზე განთავსებული შეზღუდული ზომის მქონე ვერტოდრომებზე , რომლებზეც ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების მიწოდება ხდება ქაფის მიწოდების სტაციონარული სისტემის (FFAS) მეშვეობით , გაფრქვევის მეთოდით , ქაფის წარმოსაქმნელად საჭირო წყლის რაოდენობა განისაზღვრება პრაქტიკული კრიტიკული არეს ( 2) და გახარჯვის შესაბამისი ინტენსიურობის ( /წთ / 2) ნამრავლით , რის საფუძველზეც მიიღება ქაფის ხსნარის ხვედრითი ხარჯი ( /წთ ). ხვედრითი ხარჯის , გახარჯვის ხანგრძლივობაზე გამრავლებით მიიღება ქაფის წარმოსაქმნელად საჭირო წყლის რაოდენობა .

10. ქაფის მიწოდების ხანგრძლივობა  სულ მცირე  უნდა შეადგენდეს 3 წუთს .

11. დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა უნდა შეესაბამებოდეს ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -4 ცხრილში , H2 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს .

შენიშვნა : 16 -ზე მეტი სიგრძის ან /და 2,5 -ზე მეტი სიგანის ფიუზელაჟის მქონე შვეულმფრენებისათვის , დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა შესაძლებელია შეესაბამებოდეს ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -4 ცხრილში , H3 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს .

12. ცეცხლდამცავი , პასიური სისტემის ზედაპირით (DIFFS) (რომელიც იყენებს მხოლოდ წყალს ) აღჭურვილი , სპეციალურად მოწყობილი , ზედაპირიდან შემაღლებული /ზედაპირის დონეზე განლაგებული შეზღუდული ზომის მქონე ვერტოდრომებზე , რომლებზეც ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების მიწოდება ხდება სტაციონარული მიწოდების სისტემის (FAS) მეშვეობით , გაფრქვევის მეთოდით , წყლის საჭირო რაოდენობა განისაზღვრება პრაქტიკული კრიტიკული არეს ( 2) და გახარჯვის შესაბამისი ინტენსიურობის (3.75 /წთ / 2) ნამრავლით , რის საფუძველზეც მიიღება წყლის ხვედრითი ხარჯი ( /წთ ). ხვედრითი ხარჯის  გახარჯვის ხანგრძლივობაზე გამრავლებით მიიღება წყლის საჭირო  საერთო რაოდენობა .

13. წყლის მიწოდების ხანგრძლივობა  სულ მცირე უნდა შეადგენდეს 2 წუთს .

14. დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა უნდა შეესაბამებოდეს ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -4 ცხრილში , H2 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს .

შენიშვნა : 16 -ზე მეტი სიგრძის ან /და 2,5 -ზე მეტი სიგანის ფიუზელაჟის მქონე შვეულმფრენებისათვის , დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა შესაძლებელია შეესაბამებოდეს მე -3 დანართის მე -4 ცხრილში , H3 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს .

15. მყარი ზედაპირის მქონე , სპეციალურად აღჭურვილი ვერტოდრომები , რომლებზეც ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერებები მიეწოდება ხდება ქაფის მიწოდების სტაციონარული სისტემის (FFAS) მეშვეობით , უწყვეტი ჭავლის სახით ან გაფრქვევის მეთოდით , ქაფის წარმოსაქმნელად საჭირო წყლის რაოდენობა განისაზღვრება პრაქტიკული კრიტიკული არეს ( 2) და გახარჯვის შესაბამისი ინტენსიურობის ( /წთ / 2) ნამრავლით , რის საფუძველზეც მიიღება ქაფის ხსნარის ხვედრითი ხარჯი ( /წთ ). ხვედრითი ხარჯის , გახარჯვის ხანგრძლივობაზე გამრავლებით მიიღება ქაფის წარმოსაქმნელად საჭირო წყლის რაოდენობა .

16. მიწოდების ხანგრძლივობა , სულ მცირე უნდა შეადგენდეს 5 წუთს .

17. დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა უნდა შეესაბამებოდეს ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -4 ცხრილში  H0 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს 16 -ის ტოლი პარამეტრების მქონე ვერტობანისათვის , H1/H2 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს 16 -ზე მეტი ვერტობანისათვის . ხოლო , 24 -ზე მეტი ვერტობანისათვის გამოყენებული უნდა იყოს H3 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრული მნიშვნელობები .

შენიშვნა : ქაფის მიწოდების , ხელით რეგულირებადი საქშენების /ლულების გამოყენების სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc. 9261).

18. ცეცხლდამცავი , პასიური სისტემის ზედაპირით (DIFFS) (რომელიც იყენებს მხოლოდ წყალს ) აღჭურვილი , სპეციალურად მოწყობილი ვერტობანები , რომლებზეც ძირითადი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების მიწოდება ხდება სტაციონარული მიწოდების სისტემის (FAS) მეშვეობით , გაფრქვევის მეთოდით , წყლის საჭირო რაოდენობა განისაზღვრება პრაქტიკული კრიტიკული არეს ( 2) და გახარჯვის ინტენსიურობის (3.75 /წთ / 2) ნამრავლით , რის საფუძველზეც მიიღება წყლის ხვედრითი ხარჯი ( /წთ ). ხვედრითი ხარჯის , გახარჯვის ხანგრძლივობაზე გამრავლებით მიიღება წყლის საჭირო რაოდენობა .

შენიშვნა . შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს ზღვის წყალი .

19. მიწოდების ხანგრძლივობა , სულ მცირე , უნდა შეადგენდეს 3 წუთს .

20. დამატებითი ცეცხლმაქრი ნივთიერებების რაოდენობა უნდა შეესაბამებოდეს ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -4 ცხრილში , H0 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს 16 -მდე ვერტობანისათვის , H1/H2 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრულ მნიშვნელობებს 16 -ზე მეტი ვერტობანისათვის . ხოლო , 24 -ზე მეტი ვერტობანისათვის გამოყენებული უნდა იყოს H3 კატეგორიის ოპერაციებისათვის განსაზღვრული მნიშვნელობები .

21. ზედაპირის დონეზე განთავსებულ ვერტოდრომებზე , საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის რეაგირების დრო არ უნდა აღემატებოდეს 2 წუთს , ხილვადობის და საფარის მდგომარეობის ოპტიმალურ პირობებში .

შენიშვნა : რეაგირების დრო არის დრო სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის პირველი გამოძახებიდან იმ მომენტამდე , როდესაც ადგილზე მოსული სატრანსპორტო საშუალება (სამსახური ) შეძლებს ქაფის მიწოდებას ისეთი მოცულობით , რომელიც შეესაბამება ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე -3 დანართის მე -3 ცხრილში განსაზღვრული ხვედრითი ხარჯის , სულ მცირე , 50%- .

22. ზედაპირის დონიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებზე  ზედაპირის დონეზე განთავსებულ შეზღუდული ზომის ვერტოდრომებსა და ვერტობანებზე  დადგენილი ინტენსიურობით ძირითადი ცეცხლმაქრი საშუალებების მიწოდების დასაწყებად რეაგირების დრო უნდა შეადგენდეს 15 წამს , სისტემის ამოქმედების მომენტიდან . აღნიშნულ ვერტოდრომებზე , საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის პერსონალის არსებობის საჭიროებისას , შვეულმფრენებით ფრენების შესრულებისას , ისინი განთავსებუ ლი უნდა იქნეს უშუალოდ ვერტოდრომზე ან მის სიახლოვეს .

23. ვერტოდრომზე , შვეულმფრენის ექსპლუატაციის შესაბამისი რისკის საერთო დონის შესაბამისად  უზრუნველყოფილი უნდა იყოს საავარიო -სამაშველო საშუალებები და აღჭურვილობა .

შენიშვნა : საავარიო -სამაშველო საშუალებების და აღჭურვილობის , მაგალითად , პერსონალის დაცვის და საავარიო -სამაშველო აღჭურვილობის შესახებ სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc 9261).

24. ვერტოდრომზე , საგანგებო მართვის გეგმის შესაბამისად , გათვალისწინებული უნდა იყოს განგაშის გამოცხადების და /ან კავშირის სისტემა .

25. საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის პერსონალით დაკომპლექტებისას , მისი რაოდენობა საკმარისი უნდა იყოს დადგენილი ამოცანების შესასრულებლად .

შენიშვნა : საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის პერსონალით დაკომპლექტება შეიძლება  განისაზღვროს ამოცანის /რესურსის ანალიზის საფუძველზე . სახელმძღვანელო მასალა მოცემულია ICAO- ოფიციალურ გამოცემაშივერტოდრომის სახელმძღვანელო “ (Doc 9261).

26. საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის პერსონალით დაკომპლექტებისას , მათ გავლილი უნდა ჰქონდეთ საკუთარი მოვალეობების შესასრულებლად და კვალიფიკაციის შესანარჩუნებლად საჭირო სწავლება .

27. საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის პერსონალი აღჭურვილი უნდა იყოს დამცავი საშუალებებით .

28. ზედაპირის დონიდან შემაღლებულ ვერტოდრომებსა და ვერტობანებზე უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ძირითადი საავარიო გასასვლელი და ევაკუაციის  სულ მცირე  ერთი დამატებითი საშუალება .

29. საავარიო გასასვლელები , რამდენადაც ეს პრაქტიკულად შესაძლებელია , უნდა იყოს ერთმანეთისაგან მაქსიმალურად დაშორებული .

შენიშვნა : ინცინდენტის ადგილზე  საავარიო -სამაშველო და ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურის პერსონალის მისასვლელად და საევაკუაციოდ  ასევე გათვალისწინებული უნდა იყოს ევაკუაციის ალტერნატიული საშუალებები . საავარიო შესვლის /გასვლის მარშრუტის პარამეტრების განსაზღვრის მიზნით  შეიძლება  საჭირო გახდეს მგზავრების რაოდენობის ან ისეთი სპეციალური ოპერაციების განხორციელების გათვალისწინება , როგორიცაა გადაუდებელი სამედიცინო დახმარების (HEMS) შვეულმფრენების გამოყენება , როდესაც საჭიროა მგზავრების საკაცით ან ეტლით გადაყვანა .“.

131. დანართები 1 − 4 ჩამოყალიბდეს თანდართული რედაქციით .

მუხლი 2
ამ დადგენილების 1-ელი მუხლის 131-ე  პუნქტით დამტკიცებული     მე-2 დანართის მე-12 ნახაზის „ა1“ და „ბ1“ ნიმუშები ძალაშია 2026 წლის 26 ნოემბრამდე.
მუხლი 3
1. ეს დადგენილება, გარდა ამ დადგენილების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული „ტექნიკური რეგლამენტის − „სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების“ მე-2 მუხლის „ჰ53“, „ჰ58“ ქვეპუნქტებისა, ამ დადგენილების პირველი მუხლის მე-2 პუნქტისა და  ამ დადგენილების პირველი მუხლის მე-11 პუნქტით გათვალისწინებული „ტექნიკური რეგლამენტის − „სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების“ მე-10 მუხლის მე-2-მე-7 პუნქტებისა, ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

2. ამ დადგენილების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული „ტექნიკური რეგლამენტის − „სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების“ მე-2 მუხლის „ჰ53“, „ჰ58“ ქვეპუნქტები ამოქმედდეს 2024 წლის 28 ნოემბრიდან.

3.  ამ დადგენილების პირველი მუხლის მე-2 პუნქტი ამოქმედდეს 2022 წლის 3 ნოემბრიდან.

4. ამ დადგენილების პირველი მუხლის მე-11 პუნქტით გათვალისწინებული „ტექნიკური რეგლამენტის − „სამოქალაქო ავიაციის აეროდრომების/ ვერტოდრომების პროექტირებისა და ექსპლუატაციის ძირითადი პირობების“    მე-10 მუხლის მე-2-მე-7 პუნქტები ამოქმედდეს 2024 წლის 28 ნოემბრიდან.   

 

 


პრემიერ-მინისტრიირაკლი ღარიბაშვილი