„დაცული ტერიტორიების უძრავი ქონების სარგებლობაში გადაცემისას საწყისი სააუქციონო ფასის განსაზღვრისა და აუქციონის ჩატარების შესახებ დებულების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 22 მაისის №125 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის შესახებ

1. პირველი მუხლის მე-5 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„5. „დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ“ საქართველოს  კანონის მე-12 მუხლის 2⁴ პუნქტით განსაზღვრულ შემთხვევაში, ქონების აუქციონის ფორმით სარგებლობაში გადაცემის მიზანია, სარგებლობის უფლება მიენიჭოს აუქციონში მონაწილე იმ პირს, რომელიც ვაჭრობის პროცესში სააგენტოს შესთავაზებს „დაცული ტერიტორიების სისტემის  შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12  მუხლის  2⁴  პუნქტით  განსაზღვრული ქონების სარგებლობით განხორციელებული ყოველწლიური ბრუნვიდან (ბრუნვა − სარგებლობაში გადაცემული ქონებიდან მიღებული ერთობლივი შემოსავალი (დღგ-ის გარეშე), ხარჯების გამოკლების გარეშე) ყველაზე მაღალ საპროცენტო განაკვეთს, ხოლო თუ აუქციონი გამოცხადდება პირობებით – სარგებლობის უფლება მიენიჭოს აუქციონში მონაწილე იმ პირს, რომელიც აიღებს ვალდებულებას, დააკმაყოფილოს გამოცხადებული პირობები და ვაჭრობის პროცესში სააგენტოს შესთავაზებს ყოველწლიური ბრუნვიდან ყველაზე მაღალ საპროცენტო განაკვეთს.“.

2. მე-2 მუხლის:

ა) პირველი და მე-2 პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„1. „დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის 2⁴ პუნქტით განსაზღვრულ შემთხვევებში, ქონების  სარგებლობაში გადაცემის საწყისი სააუქციონო ფასი შეადგენს ყოველწლიური ბრუნვის 10%-ს, ამასთან, ქონების სარგებლობაში მიმღების ყოველწლიური სარგებლობის საზღაური არ უნდა იყოს გადაცემის მომენტისათვის დამოუკიდებელი აუდიტორის (ექსპერტის) შესაბამისი დასკვნით განსაზღვრული ქონების ღირებულების (დღგ-ის გარეშე) 1.5%-ზე ნაკლები.

2. „დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის 2¹ და 2³ პუნქტებით განსაზღვრულ შემთხვევებში, უძრავი ქონების სარგებლობაში გადაცემის საწყისი საფასური (დღგ-ის გარეშე), ხოლო 2² პუნქტით განსაზღვრულ შემთხვევაში, სარგებლობის საფასური (დღგ-ის გარეშე) განისაზღვრება დამოუკიდებელი აუდიტორის (ექსპერტის) შესაბამისი დასკვნის საფუძველზე.“;

ბ) მე-3 პუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 3¹ პუნქტი:

„3¹. საქართველოს მთავრობა უფლებამოსილია, ადგილობრივი მოსახლეობის სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესებასთან დაკავშირებული ან/და სახელმწიფოებრივი ან საზოგადოებრივი მნიშვნელობის ღონისძიებების განხორციელების მიზნით, ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში, შეცვალოს ამ მუხლის მე-3 პუნქტით დადგენილი სარგებლობის საფასური ან დაინტერესებული პირი გაათავისუფლოს მისი გადახდის ვალდებულებისგან.“;

გ) მე-4 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„4. ამ დებულების პირველი მუხლის მე-10 პუნქტით განსაზღვრულ შემთხვევაში, ქონების სარგებლობაში გადაცემის საფასურს (დღგ-ის გარეშე), დამოუკიდებელი აუდიტორის (ექსპერტის) შესაბამისი დასკვნის საფუძველზე, განსაზღვრავს საქართველოს მთავრობა.“.

2. დადგენილების პირველი მუხლის პირველი პუნქტისა და მე-2 პუნქტის „ა“ და „გ“ ქვეპუნქტების მოქმედება გავრცელდეს 2021 წლის 1 იანვრიდან წარმოშობილ ურთიერთობებზე.