„საქართველოს კიბერუსაფრთხოების 2017-2018 წლების ეროვნული სტრატეგიისა და მისი სამოქმედო გეგმის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2017 წლის 13 იანვრის №14 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე

2010 წლიდან დღემდე საქართველომ შეიმუშავა კიბერუსაფრთხოების უზრუნველმყოფი ძირითადი სამართლებრივი ჩარჩო, რომელიც მიზნად ისახავს ამ სფეროში უსაფრთხოების დაცვის ქმედით და ეფექტიან განხორციელებას, განსაზღვრავს საჯარო და კერძო სექტორების უფლება-მოვალეობებს ინფორმაციული უსაფრთხოების დაცვის სფეროში, არეგულირებს ინფორმაციული უსაფრთხოების პოლიტიკის განხორციელების სახელმწიფო კონტროლის მექანიზმებს. გარდა ჩარჩო საკანონმდებლო აქტებისა, ინფორმაციული და კიბერუსაფრთხოების დეტალური იმპლემენტაციის მიზნით შემუშავებულია კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტები, რომლებიც კრიტიკული ინფორმაციული სისტემის სუბიექტებისთვის კიბერუსაფრთხოების უზრუნველყოფის პროცესში სახელმძღვანელო ნორმების შემცველია, ამასთანავე შემუშავებულია კომპიუტერულ ინციდენტებზე რეაგირების ჯგუფის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლები და, ზოგადად, განსაზღვრულია სხვა უფლებამოსილი უწყებების კომპეტენციისა და საქმიანობის სამართლებრივი არეალი.

მიუხედავად ზემოაღნიშნულისა, საქართველოს კიბერუსაფრთხოების უზრუნველმყოფი სამართლებრივი ჩარჩო საჭიროებს გაცილებით ფართო და სპეციალურ გადამუშავებასა და შეფასებას, იმისათვის რათა აღმოიფხვრას ყველა შესაძლო იურიდიული ხარვეზი და შეივსოს ამ სფეროში არსებული სამართლებრივი ვაკუუმი. შედეგად, მივიღებთ კიბერუსაფრთხოების დახვეწილ და თანამედროვე კიბერგამოწვევებთან ბრძოლის პროცესში ხელშემწყობ სამართლებრივ ბერკეტს.

ზემოაღნიშნული მიზეზების გამო, სათანადო რეგულირების მიღმაა დარჩენილი ინფორმაციული აქტივების კლასიფიცირების საკითხი, რომელიც ქვეყნის კიბერუსაფრთხოების ინტერესებს მნიშვნელოვან საფრთხეებს უქმნის.

ამასთან, სახელმწიფო უსაფრთხოების ინტერესებისთვის განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ატარებს კერძო კრიტიკული ინფორმაციული სისტემების ბაზარზე ოპერირების მექანიზმების დახვეწა, ვინაიდან საქართველოს მოწინააღმდეგეების მიერ აღნიშნული სისტემების დაუფლება ქვეყნის საკომუნიკაციო სივრცეს აბსოლუტურად დაუცველს ტოვებს. ამრიგად, საჭიროა კიბერუსაფრთხოების სფეროში ისეთი რეგულაციების მიღება, რაც ხელს შეუწყობს კიბერუსაფრთხოების დაცვის ქმედითი და ეფექტიანი მექანიზმების შექმნას.

კიბერუსაფრთხოების სფეროში სამართლებრივი ბაზის სრულყოფისათვის აუცილებელია შემდეგი ღონისძიებების გატარება:

კრიტიკული ინფორმაციული ინფრასტრუქტურის განმსაზღვრელი და მისი კიბერუსაფრთხოების უზრუნველმყოფი ნორმატიული ბაზის შემდგომი დახვეწა, განვითარება;

კრიტიკული ინფორმაციული სისტემების კიბერუსაფრთხოების უზრუნველმყოფი სამართლებრივი ბაზის განახლება;

კრიტიკული ინფორმაციული სისტემების სუბიექტების საქმიანობისთვის საჭირო პროგრამული და ტექნიკური აღჭურვილობის მომწოდებლებთან თანამშრომლობის მექანიზმების დახვეწა;

ინფორმაციული უსაფრთხოების მარეგულირებელი კანონმდებლობით გათვალისწინებული ვალდებულებების აღსრულების მექანიზმების შემუშავება;

ევროპის საბჭოს 2001 წლის ,,კიბერდანაშაულის შესახებ“ კონვენციის რატიფიცირების შედეგად აღებული ვალდებულებების შესრულების გაგრძელება;

საგანგებო, საომარი და სხვა სახის კრიზისული სიტუაციების დროს კიბერინციდენტებთან დაკავშირებულ მოვლენათა სავარაუდო განვითარების სცენარების დამუშავება და შესაბამისი მოქმედების სარეზერვო გეგმების და პროცედურების გაწერა.“.