„ქ. ზუგდიდის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმისა და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესის დამტკიცების შესახებ” ზუგდიდის მუნიციპლაიტეტის საკრებულოს 2014 წლის 16 იანვრის N2 დადგენილებაში ცვლილების და დამატების შეტანის თაობაზე

,,დამტკიცდეს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესი  თანახმად  დანართი №2-ის“.

1. ზუგდიდის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები (შემდგომში განაშენიანების რეგულირების წესები) შედგენილია ,,სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების შესახებ“ საქართველოს კანონის მოთხოვნათა შესაბამისად, წარმოადგენს რა ქალაქთმშენებლობითი რეგულირების სისტემის ნაწილს, არეგულირებს ზუგდიდის ტერიტორიებისათვის ქალაქთმშენებლობის სპეციფიურ სამართლებრივ ურთიერთობებს, განსაზღვრავს ამ სამართალურთიერთობის მონაწილეთა და მესამე პირთა უფლება–მოვალეობებს.
2. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების მიზანია ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე:

ა),,დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების განსაზღვრა;

ბ) მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის და განაშენიანების რეგულირების გეგმის შემადგენლობის განსაზღვრა;

გ) დასახლებათა სივრცით–ტერიტორიული დაგეგმვის დოკუმენტების მიზნების ფორმირება, შემუშავება, დამტკიცება, მათში ცვლილების შეტანა და ამ პროცესების საჯაროობა:

დ) მიწის ნაკვეთებზე შენობათა განთავსების პირობების დადგენა და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების გნსაზღვრა;

ე) დასახლებათა მდგრადი განვითარების მიზნით, კერძო და საზოგადოებრივი ინტერესების უზრუნველყოფა“

3. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები მოიცავს:

ა) ქალაქთმშნებლობითი დოკუმენტების ზონირების ნაწილის შემუშავების პირობებს;

ბ) კონკრეტული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის გამოყენებისა და განაშენიანების პირობებს, როდესაც არ არსებეობს შესაბამის ტერიტორიაზე უფლებრივი ზონირების დოკუმენტები;

გ) სპეციალური ზონალური შეთანხმების გაცემის წესს;“

1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქთგანვითარების პრიორიტეტია არსებული განაშენიანებული ტერიტორიების გამოყენების რაციონალიზაცია და ეფექტიანობის გაზრდა.
2. გაუშენებელი ტერიტორიების ათვისება დაიშვება, მხოლოდ განაშენიანებული ტერიტორიების ქალაქთგანვითარების პოტენციალის ამოწურვის და/ან საზოგადოებრივი ინტერესებიდან გამომდინარე, საქართველოს კანონმდებლობითა და ამ წესებით განსაზღვრული პროცედურებით მიღებული ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტით.
3. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების ამ წესებით დადგენილი ყველა სახით გამოყენება და განაშენიანება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევებში თუ ტერიტორიები უზრუნველყოფილია სათანადო საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით.
4. განაშენიანებული ტერიტორიების ქალაქთმშენებლობითი განვითარება (რაციონალიზაცია, ინტენსივობის, სიმჭიდროვის ზრდა) დასაშვებია, მხოლოდ არსებული საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის დოკუმენტურად დადასტურებული შესაბამისობის, ან გაუმჯობესების პირობებში.
5. გაუნაშენიანებელი ტერიტორიების განაშენიანება დასაშვებია მხოლოდ სათანადო საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფის პირობით.
6. საერთო საქალაქო საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფა ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგეობის პასუხისმგებლობის სფეროს განეკუთვნება.
7. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგეობის და საკრებულოს მიერ განსაზღვრული წესით საიჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის განვითარების ხარჯები, საკომუნიკაციო გადასახადის სახით, შეიძლება გაიღონ უძრავი ობიექტის მესაკუთრეებმა.

1. საქართველოს კანონმდებლობა, სახელმწიფო ნორმატივები და წესები, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მიწათსარგებლობის გეგმა, აგრეთვე სხვა მოქმედი ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაცია ქმნის წინამდებარე წესებით ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე უძრავი ობიექტების განვითარების სამართლებრივი რეგულირების საფუძველს.
2. განაშენინების წესები, როგორც ადგილობრივი თვითმმართველობის სამართლებრივი აქტი ავსებს და აზუსტებს ქალაქთმშენებლობის სფეროში: საქართველოს კანონმდებლობას, სახელმწიფო ნორმატივებსა და წესებს, აგრეთვე ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტების სისტემას.
3. განაშენინების წესები ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით დადგენილი ქალაქთმშენებლობითი ზონებისთვის, სამართლებრივად განსაზღვრავს (უფლებრივი ზონირება) ამ ზონების ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგლემენტებს.

1. ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაცია–ურთიერთდაკავშირებული და ურთიერთდამოკიდებული პროექტის წინა და საპროექტო დოკუმენტების ერთიანი სისტემა, რომელიც წარმოადგენს დასახლებათა სამართლებრივი, ტერიტორიულ–სივრცითი და ფუნქციური განვითარების საფუძველს.
2. მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა–მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა–ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტი, რომელიც განსაზღვრავს დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებას (მიწათსარგებლიბის) და განაშენიანების ძირითად პარამეტრებს, კეთილმოწყობას, გარემოსა და უძრავი კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ სივრცით–ტერიტორიულ პირობებს, სატრასპორტო, საინჟინრო და სოციალური ინფრასტრუქტურის, ასევე ეკონომიკური განვითარების სივრცით ასპექტებს და განსახლების ტერიტორიულ საკითხებს.
3. განაშენიანების რეგულირების გეგმა–ქალაქთმშენებლობის დოკუმენტი, რომელიც დასახლებათა ტერიტორიებისათვის ადგენს მიწათსარგებლობის ზონებს (ქვეზონებს) ან/და აზუსტებს ცალკეული გეგმარებითი ერთეულების, განაშენიანების არქიტექტურულ–გეგმარებითი და სივრცით–მოცულობით მახასიათებლებს, შენობების განთავსებას, მათ გეგმარებით პარამეტრებს; აზუსტებს უძრავი კულტურული მემკვიდრეობის დაცვას და განვითარების ქალაქთმშენებლობით მახასიათებლებს, რელიეფის ორგანიზებას, ტერიტორიების კეთილმოწყობასა და გამწვანებას, საინჟინრო და  სატრასპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფას.
4. განაშენიანების რეგულირების ხაზ(ებ)ი (წითელი ხაზ(ებ)ი)–მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) ქალქთმშენებლობითი დოკუმენტით დადგენილი წარმოსახვითი მიჯნა, რომლის მიღმაც უნდა განთავსდეს შენობა–ნაგებობები; მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) შეიძლება დადგინდეს ერთი ან რამდენიმე წითელი ხაზი.
5. განაშენიანების სავალდებულო ხაზები (ლურჯი ხაზები)–მიწის–ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) ქალქთმშენებლობითი დოკუმენტით დადგენილი წარმოსახვითი მიჯნა, რომელზედაც უნდა განთავსდეს შენობა–ნაგებობა; მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) შეიძლება დადგინდეს ერთი ან რამდენიმე ლურჯი ხაზი.
6. განაშენიანების დაბალი, საშუალო, მაღალი ინტენსივობა–ამ წესებით განსაზღვრული განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის მაჩვენებლით განპირობებული, ტერიტორიების განაშენიანების ინტენსივობა.
7. განაშენიანების სივრცით–გეგმარებითი წყობა–ტერიტორიებისა და განაშენიანებული გარემოს ჩამოყალიბებული ან/და ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით განსაზღვრული ურთიერთმიმართება, სტრუქტურა და მახასიათებელთა სისტემა.
8. უფლებრივი ზონირება–საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი დასახლებათა ტერიტორიების ცალკეული ზონებისათვის სივრცით–ტერიტორიული განვითარების პირობების დადგენა.
9. უფლებრივი ზონირების დეტალური რუკა–უფლებრივი ზონირების რუკის სახეობა, რომელიც ადგენს ,,ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესებით“ განსაზღვრული ქვეზონების შესაძლო სახეობებს და მათი ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების პარამეტრებს.
10. ფუნქციური ზონირება–ქალაქთმშენებლობითი ზონირების ნაწილი, რომელიც ახდენს ქალაქის ტერიტორიის იდენტიფიცირებას მათი გამოყენების დომინირებული სახეობის მიხედვით.
11. ზონირება გეგმარების შემზღუდავი პირობების საფუძველზე–ქალაქთმშენებლობითი ზონირების ნაწილი, რომელიც ახდენს ქალაქის ტერიტორიების იდენტიფიცირებას იმ ფაქტორების მოქმედებათა არეალის მიხედვით, რომლებიც ზღუდავენ უძრავი ობიექტების ქალაქთმშენებლობითი განვითარების შესაძლებლობებს.
12. ტერიტორიულ–სტრუქტურული ზონირება – ქალაქთმშენებლობითი ზონირების ნაწილი, რომელიც ახდენს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების იდენტიფიცირებას ტერიტორიულ–სტრუქტურული ნიშნით (ქალაქის ცენტრალური ზონა, შუალედური ზონა, პერიფერიული ზონა, გეგმარებითი კარკასი).
13. რეგლამენტები–მიწის ნაკვეთებისა და სხვა უძრავი ობიექტების გამოყენებისა  და განაშენიანების, ამ წესით დადგენილი სამართლებრივი და ნორმატიული პარამეტრები.
14. ,,მიწის ნაკვეთი“– საკადასტრო ერთეული საზღვრებით (საკადასტოს საზღვარი) სარგებლობის, მათი განკარგვისა და განვითარებისათვის.
15. სამშენებლო მიწის ნაკვეთი–საკადასტრო ერთეული– საჯარო რეესტრში რეგისტრირებული არასასოფლო–სამეურნეო ან/და საქართველოს მოქალაქეების, კომლების, ოჯახების, კერძო საკუთრებაში არსებული სასოფლო–სამეურნეო დანიშნულების, მათ  შორის საკომლო მეურნეობის, მიწის ნაკვეთი, რომელზეც მოქმედი კანონმდებლობით დაშვებულია სამშენებლი სამუშაოების (შენობა–ნაგებობების) გარკვეული ტიპები, ხოლო საზოგადოებრივ ადგილებში სახელმწიფო ან ადგილობრივი თვითმმართველობის უფლებამოსილი დაწესებულების ან ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის გადაწყვეტილების საფუძველზე მშენებლობისათვის განსაზღვრული ტერიტორია.
16. მიწის ნაკვეთის ფართობი – ნაკვეთის საზღვრებით შემოფარგლული ტერიტორიის ორთოგონალური პროექტის ფართობი.
17. მიწის ნაკვეთის საზღვარი–მიწის ნაკვეთის არსებული ან საპროექტო გამყოფი ხაზი.
18. ,,მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ფართობი“– მიწის ნაკვეთის კაპიტალური შენობა–ნაგებობებით დაფარული, განაშენიანებული ზედაპირის ფართობი.
19. ,,მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტი“–მიწის ნაკვეთის კაპიტალური შენობა–ნაგებობებით დაფარული, განაშენიანებული ზედაპირის ფართობის შეფარდება მიწის ნაკვეთის ფართობის მეათედის სიზუსტით“.
20. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტი– მიწის ნაკვეთის განაშენიანებული ზედაპირის ფართობის შეფარდება მიწის ფართობთან მეათედის სიზუსტით.
21. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი–მიწის ნაკვეთზე განთავსებული კაპიტალური შენობა–ნაგებობების სართულების ჯამური ფართობის შეფარდება მიწის ნაკვეთის ფართობთან მეათედის სიზუსტით.
22. მიწის ნაკვეთის გამოყენების სახეობა–მიწის ნაკვეთის არსებული ან ქალაქთმშენებლობითი–დოკუმენტაციით განსაზღვრული გამოყენების სახეობა
23. მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონა–სამშენებლო მიწის ნაკვეთის ნაწილი, რომელიც მიწის ნაკვეთის სამეზობლო საზღვრიდან დაშორებულია 3 მეტრით და ნაკლები მანძილით.
24. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზო–სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსების      მიზნით, სამშენებლო მიწის ნაკვეთის ის ნაწილი (ფართობი), რომელიც მოქცეულია საზოგადოებრივი საზღვრ(ებ)ის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვარსა/საზღვარებსა და წინამდებარე განაშენიანების ძირითადი დებულებების 26-ე მუხლის შესაბამისად დადგენილ წითელ ხაზ(ებ)ს შორის.
25. ზონის ტერიტორიის გამოყენების სახეობა–გამოყენების სახეობა, რომელიც განისაზღვრება ზონის ტერიტორიაზე განთავსებული ნაკვეთებისა და ინფრასტრუქტურის სახეობით; ზონის ფუნქცია ერთგვაროვანია, თუკი მასზე განთავსებული ნაკვეთების ან ინფრასტრუქტურის მინიმუმ 75% გამოყენებულია იდენტური ფუნქციით (დომინირებული სახეობა); ზონის ფუნქცია შერეულია, თუკი მის ტერიტორიაზე განთავსებული ნაკვეთების 25%–ზე მეტი გამოყენებულია განსხვავებული ფუნქციით.
26. უძრავი ობიექტების გამოყენების სახე–საქმიანობის, სარგებლობის სახე, რომლის განხორციელებისთვისაც განკუთვნილია, გამოყოფილია, დაკავებულია, გამოყენებულია მიწის ნაკვეთი და/ან უძრავი ობიექტები.
27. უძრავი ობიექტების ამ წესებთან შეუსაბამო გამოყენება–უძრავი ქონების გამოყენების სახეობა, რომელიც არ შედის მოცემული უფლებრივი ზონის დაშვებულ გამოყენებათა ჩამონათვალში.
28. უძრავი  ქონების (ობიექტის) გამოყენების სპეციალური(ზონალური) შეთანხმებით ნებადართული სახეობა–გამოყენების ნებადართული  სახეობები, რომლებიც დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების  რეგულირები წესებით და უფლებრივი ზონირების რუკებით განსაზღვრულია უძრავი ქონებისათვის (ობიექტისათვის), როგორც შესაბამისი, და რომლებისთვისაც სჭიროა სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება;
29. უძრავი ობიექტების გამოყენების ძირითადი დაშვებული სახეობა–გამოყენების დაშვებული სახეობები, რომლებიც განსაზღვრულია ამ წესებით და უფლებრივი ზონირების რუკებით უძრავი ობიექტისათვის, როგორც შესაბამისი და რომლებისთვისაც არ არის საჭირო სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება.

30. შეუსაბამო ობიექტი- მიწინ ნაკვეთი ან/და შენობა ნაგებობა, რომელიც არ შეესაბამება მოცემული ზონის,  ამ წესებით დადგენილ, რეგლამენტებს და ამასთან პერსპექტივაში მისი შესაბამისობის უზრუნველყოფა შესაძლებელია.

31. იძულებითი შეუსაბამო ობიექტი - მიწის ნაკვეთი ან/და შენობა ნაგებობა, რომელიც არ შეესაბამება მოცემული ზონის,  ამ წესებით დადგენილ, რეგლამენტებს და ამასთან, ისტორიულ- კულტურული, ქალაქთმშენებლობითი, არქიტექტურული, საინჟინრო, აგრეთვე ტერიტორიის ფიზიკური მახასიათებლების თავისებურებებიდან გამომდინარე, მისი შეუსაბამობის უზრუნველყოფა შეუძლებელია.

32. სპეციალური(ზონალური) შეთანხმება – შეთანხმება, რომლის მიღება სავალდებულოა უძრავ ქონებაში(ობოექტში) ცვლილებების შეტანამდე, ამ ქონების(ობიექტის) ისეთი გამოყენების შემთხვევაში, რომელიც ამ კანონით დადგენილი წესით მოითხოვს სპეციალურ(ზონალურ) შეთანხმებას.

33. ინფრასტრუქტურა - საინჟინრო–ტექნიკური და სოციალური მომსახურების, ასევე საკომუნიკაციო ობიექტების, ნაგებობებისა და ქსელების ერთობლიობა.

34. საზოგადოებრივი სივრცე - განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში მდებარე ქუჩა, მოედანი, ხიდი, სკვერი, პარკი, ბაღი, წყლის ზედაპირი და მისი სანაპირო ზოლი, ბუნებრივი ან ხელოვნური ლანდშაფტი, მიწის ნაკვეთებს შორის გასასვლელი და სხვა მსგავსი ტიპის სივრცეები.

35. ქალაქის გეგმარებითი კარკასი- ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ცენტრალურ, საშუალედო და პერიფერიულ ზონებში, ქალაქის მატერიალური გარემოს ათვისების მაღალი ხარისხის, სხვადასხვა დანიშნულების ობიექტების კონცენტრაციის,  ტერიტორიების გამოყენების ინტენსივობის, არქიტექტურულ-ქალაქთმშენებლობითი ანსამბლებისა და მოცულობითი აქცენტების, საზოგადოებრივი ცენტრების-აქტიური საცხოვრებელი და საზოგადოებრივი გარემოს არსებობის ნიშნით გამოყოფილი სტრუქტურული ელემენტი, რომელიც ყალიბდება საერთო საქალაქო მნიშვნელობის უწყვეტი და რეგულირებადი, აგრეთვე რაიონული მნიშვნელობის სატრანსპორტო ან/და ფეხმავალი მაგისტრალებისა და ქუჩების გასწვრივ და რომელიც, როგორც წესი, მოიცავს ნაკვეთების პირველ რიგს, თუ სხვა რამ არ არის დადგენილი დეტალური გეგმარების პროექტებით.

36. ქუჩა - განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში არსებული გადაადგილებისათვის განკუთვნილი საზოგადოებრივი სივრცე, რომელიც შესაძლებელია შედგებოდეს მხოლოდ ქვეითად მოსიარულეთა სავალი ნაწილისაგან, მხოლოდ ტრანსპორტისათვის განკუთვნილი სავალი ნაწილისაგან ან ტრანსპორტისათვის განკუთვნილი სავალი ნაწილისაგან და ქვეითად მოსიარულეთა სავალი ნაწილისაგან (ტროტუარისაგან) ერთობლივად.

37. გამწვანებული ტერიტორია - მიწის ნაკვეთი, რომლის ფართობის არანაკლებ 80%-სა დაკავებულია მცენარეული საფარით, ღია სათამაშო მოედნით, ბილიკებით ან/და ქვეითთათვის განკუთვნილი მოპირკეთებული გრუნტის ზედაპირით, სადაც შესაძლებელია მოეწყოს დასასვენებელი/გასართობი ადგილები (მაგ. ბულვარი, პარკი, ბაღი, სკვერი, გაზონი).

38.  წყლის დამცავი ტერიტორია- ზღვის, ტბის, წყალსაცავის და მდინარის წყლის ზედაპირები, აგრეთვე მათი არსებობისათვის აუცილებელი სანაპირო ზოლების, ჭალების და მიწისქვესა წყალშემკრები და სხვა საინჟინრო ნაგებობათა და სისტემათა ტერიტორიები.                                                                                                                               

39. შენობა  - მიწასთან მყარად დაკავშირებული, სამშენებლო სამუშაოების შედეგად, საძირკვლის, მზიდი და შემომზღუდავი კონსტრუქციების გამოყენებითი, დახურული სივრცის შექმნის მიზნით აგებული, არქიტექტურულ-გეგმარებითი თვალსაზრისით განუყოფელი, ერთიანი სამშენებლო სისტემა, რომელიც გამიზნულია ადამიანთა ხანგრძლივი დროით სამყოფად და გამოიყენება საცხოვრებელი, საზოგადოებრივი და საწარმოო მიზნებისათვის;

40. დროებითი შენობა ნაგებობა- ანაკრები ელემენტებისგან შედგენილი, ასაწყობ დასაშლელი ან/და მობილური სისტემა, რომელიც მიწასთან დაკავშირებულია საკუთარი წონით ან/და მშრალი არამონოლითური ჩამაგრებით და არ გააჩნია მიწისქვეშა სათავსოები.

41. დამხმარე სამეურნეო დანიშნულების შენობა-ნაგებობა--შინამეურნეობაში არაკომერციული (არასამეწარმეო) მიზნებით ან სხვა დამხმარე მიზნებისათვის აგებული შენობა-ნაგებობა.

42. სრული  სართული- სართული, რომლის სიმაღლე იატაკის გეგმარებითი ნიშნულიდან ჭერის კონსტრუქციის ქვედა ნიშნულამდე არის 2,4 მეტრი ან მეტი.

43. არასრული სართული-სართული, რომლის სიმაღლე, იატაკის გეგმარებითი ნიშნულიდან ჭერის კონსტრუქციის ქვედა ნიშნულამდე 1,8 მეტრიდან 2.4 მეტრამდეა.

44 ტექნიკური სართული- სართული, რომლის მაქსიმალური სიმაღლე, იატაჯის გეგმარებითი ნიშნულიდან ჭერის კონსტრუქციის ქვედა ნიშნულამდე 1.8 მეტრია.

45. მანსარდა –– წარმოადგენს, შენობის ბოლო სართულის გადახურვის ზედა ზედაპირს ზემოთ, გარე კედლებს, ქანობიანი სახურავის ფერდ(ებ)ის შიდა ზედაპირებს და მასზედ მოწყობილ სამტრედეებს შორის არსებულ ისეთ სხვენის სივრცეს, რომელიც გამოყენებულია საცხოვრებლად/სამყოფად. მანსარდა ითვლება სრულ სართულად, როდესაც სხვენის იატაკის ზედაპირის ფართობის 3/4-დან მანსარდის ჭერამდე საშუალო სიმაღლე არის 2,4 მეტრი (მეათედის სიზუსტით) ან მეტი.

46. მიწისზედა სართული- სართული, რომლის იატაკის გეგმარებითი ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრი (მეათედის სიზუსტით) ან მეტია.

47. მიწისქვეშა სართული-სართული, რომლის ჭერის კონსტრუქციის ზედა ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრს (მეათედის სიზუსტით) არ აღემატება.

48. მიწისპირა სართული- სართული, რომლის იატაკის გეგმარებითი ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრამდეა (მეათედის სიზუსტით),ხოლო მისი ჭერის კონსტრუქციის ზედა ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრს (მეათედის სიზუსტით) აღემატება.

49. აივანი- შენობის ფასადის სიბრტყიდან კონსოლურად გამოწეული სართულის ნაწილი შემოკავებული მოაჯირით.

50. ტერასა (ბანი) – გადაუხურავი, ერთი, ორი, სამი ან ოთხი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული და ღია მხრიდან/მხარეებიდან საჭიროების შემთხვევაში მოაჯირით შემოკავებული ფართობი, აგრეთვე ისეთი ბრტყელი სახურავი ან ბრტყელი სახურავის ნაწილი, რომლის ზედაპირი მოპირკეთებულია ისე, რომ შესაძლებელია მისი გამოყენება სამყოფად და ღია მხრიდან/მხარეებიდან შემოსაზღვრულია მოაჯირით ან/და პარაპეტით. ტერასაზე შესაძლებელია მოეწყოს მარკიზი და საჩრდილობელი.

51. ვერანდა – გადახურული, ერთი ან ორი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული ან კედლებით შემოუსაზღვრავი და ღია მხრიდან/მხარეებიდან მოაჯირით შემოკავებული სივრცე.

52. ერკერი- შენობის ფასადის სიბრტყიდან გამოწეული გადახურული, კედლებით და შემინული ღიობებით შემოსაზღვრული სივრცე, რომელიც წარმოადგენს შენობის ძირითადი კონსტრუქციისა და შიდა სივრცის ნაწილს.

53- ლოჯია – შენობის ფასადში შეჭრილი, გადახურული, სამი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული და ფასადის მხრიდან გახსნილი და მოაჯირით შემოკავებული სამყოფი

54. საზიარო კედელი- სამეზობლო საზღვარზე არსებული კედელი, რომლის ნაწილი შეიძლება მომიჯნავე ნაკვეთებზე განთავსებული შენობ(ებ)ის ერთ-ერთ კედელს წარმოადგენდეს. ასევე საზიაროა სამეზობლო საზღვარზე არსებული ან ასაშენებელი საყრდენი კედელიც.

55. შენობის საანგარიშო ზედაპირი– გრუნტის ზედაპირიდან სახურავის საანგარიშო კიდემდე შენობის ყველა ზედაპირი, რომელიც გრუნტის ზედაპირის ჰორიზონტალური პროექციის მიმართ ქმნის 70–დან 90 გრადუსამდე კუთხეს.

56. სახურავის საანგარიშო კიდე– ქანობიანი სახურავის შემთხვევაში შენობის საანგარიშო ზედაპირისა და შენობის გადახურვის სიბრტყეების გადაკვეთის წარმოსახვითი ხაზი. ბრტყელი გადახურვის შემთხვევაში შენობის საანგარიშო ზედაპირის დამამთავრებელი ხაზი.

57. შენობის ფასადის საანგარიშო სიმაღლე  ––– შენობის ფასადის საშუალო სიმაღლე, რომელიც ტოლია ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიმაღლის. იმ შემთხვევაში, როდესაც შესაბამისი ფასადის მხარეს გამომავალი სამტრედეების და სახურავის სხვა მსგავსი მოცულობითი ელემენტების ჯამური სიგანე წარმოადგენს ამავე ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიგანის 1/2-ზე მეტს, მაშინ შენობის ფასადის საანგარიშო სიმაღლის განსაზღვრისას ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიმაღლეს ემატება შესაბამისი ფასადის მხარეს გამომავალი სამტრედეების და სახურავის სხვა მსგავსი მოცულობითი ელემენტების სიმაღლე

58. ფრონტონი–შენობის ფასადის დამაგვირგვინებელი, სამკუთხა ფორმის სიბრტყე, რომელიც ზევიდან შემოსაზღვრულია ორფერდა სახურავით.

59. რთული რელიეფი (საშუალო ქანობი–100 და მეტი)–მიწის ზედაპირის ფორმების ისეთი ერთობლიობა, რომელიც მნიშნვნელოვნად მოქმედებს ქალაქის სამშენებლო და სამეურნეო ფუნქციურ–საყოფაცხოვრებო, ჰიგიენურ–სანიტარულ, არქიტექტურულ–მოცულობით და ტექნიკურ–ეკონომიკურ მახასიათებლებზე და შესაბამისად განაპირობებს ქალაქის დაგეგმარების, განაშენიანების და კეთილმოწყობის სპეციალური საშუალებების გამოყენებას.

60. ტერასული საცხოვრებელი შენობა–ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში გეგმარებითი დოკუმენტებით განსაზღვრულ ტერიტორიებზე, რთული რელიების პირობებისათვის მიზანშეწონილი, რელიების ქანობზე მორგებული სპეციფიკური სივრცით–მოცულობითი და გეგმარებითი გადაწყვეტით გამორჩეული საცხოვრებელი სახლის ტიპი.

61. ,,ჩარჩო გეგმა“–ფუნქციურად, გეგმარებითად ეკონომიკურად თვითკმარი დიდი ქალაქთმშენებლობით ერთეულის ფუნქციონირებისა და განვითარებისათვის  სქემის სახით დამუშავებული ქალაქთმშენებლობითი არასამართლებრივი დოკუმენტი, რომელიც გეგმისათვის განსაზღვრავს გეგმარებით მიმართულებებსა და პრიორიტეტებს.

62. გაზონი–მოკლედ გაკრეჭილი, ბალახით გამწვანებული მიწის ფართობები ბაღებში, პარკებში, ბულვარებში, ეზოებში და სხვ.

63. ზამთრის ბაღი–მიწის ნიშნულის დონეზე განთავსებული დეკორატიული ბუნებრივი ლანდშაფტი, ბაღი, გადახურული გამჭვირვალე კონსტრუქციით და უზრუნველყოფილი შესაბამისი ტექნიკური ინფრასტრუქტურით.

64. პასაჟი– საზოგადოებრივი დანიშნულების გამჭვირვალე კონსტრუქციით გადახურული, გამჭოლი ქუჩა, გალერეა.

1 მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა, რომლის ნაწილია დასახლების მთელი ტერიტორიისათვის მიწათსარგებლობის უფლებრივი ზონირების ზოგადი რუკა;

2 განაშენიანების რეგულირების გეგმა, რომლის ნაწილია ზუგდიდის ტერიტორიის ნაწილებისათვის  მიწათსარგებლობის უფლებრივი ზონირების დეტალური რუკა.

ა)  მიწის ნაკვეთების განაშენიანების მაქსიმალურ კოეფიციენტს;

ბ)  მიწის ნაკვეთების განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალურ კოეფიციენტს;

გ)  მიწის ნაკვეთების გამწვანების მინიმალურ კოეფიციენტს;

2)   მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა განსაზღვრავს დასახლების ტერიტორიის გამოყენებას(მიწათსარგებლობას), გამომდინარე მიწათსარგებლობის ზონის ტიპიდან, ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების სტრატეგიისა და შესაძლო განვითარების გათვალისწინებით.

3) ტერიტორიული მოთხოვნები საქართველოს კანონის ,,სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების შესახებ“ 29–ე მუხლის მე–4 პუნქტში მოცემული ასპექტების დასაკმაყოფილებლად უნდა აისახოს დასახლების მიწათსარგებლობის ზონებად დაყოფისას. როგორც წესი გამოიყოფა განაშენიანების შემდეგი ძირითადი ზონები:

ა) საცხოვრებელი ზონა;

ბ) საზოგადოებრივ–საქმიანი ზონა;

გ) სამრეწველო ზონა:

დ) კომერციული–სასაწყოფო ზონა

ე) სპეციალური დანიშნულების ზონა;

4) დაგეგმვის ამოცანებიდან გამომდინარე, ადგილობრივი პირობების გათვალისწინებით, აღნიშნულ ზონებს შეიძლება დაემატოს სხვა სახის ზონები საქართველოს მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად;

5) საინჟინრო ნაწილი დაგეგმარებითი დავალებიდან გამომდინარე შესაძლებელია მოიცავდეს;

ა) საპროექტო ტერიტორიაზე წყალმომარაგებისა და საყოფაცხოვრებო წყალარინების ძირითადი ქსელების რუკას;

ბ) საპროექტო ტერიტორიაზე ელექტრომომარაგების ძირითადი ქსელის რუკას;

გ) საპროექტო ტერიტორიაზე ბუნებრივი აირით მომარაგების ძირითადი ქსელის რუკას;

დ) საპროექტო ტერიტორიაზე სანიაღვრე წყალარინების ძირითადი ქსელის რუკას;

ე) საპროექტო ტერიტორიაზე ძირითადი გზების და ქუჩების ქსელის რუკას.

   6) თემატური ნაწილი გეგმარებითი დავალებიდან გამომდინარე შესაძლებელია მოიცავდეს (მაგალითად) ტურიზმის განვითარების სისტემას, დაცული ტერიტორიების სისტემას, კულტურული მემკვიდრეობის, სარეკრეაციო ტერიტორიების სისტემას ,მომსახურების ცენტრების სისტემას და სხვა თემატურ საკითხებს.

7)  ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქგანვითარების მიზნებისა და ამოცანების გათვალისწინებით მოწათსარგებლობის გენერალური გეგმის ცალკეული ტერიტორიების დაზუსტება ან კორექტირება ხდება ყველა იმ შემთხვევაში, როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთებისათვის სხვაგვარად შეუძლებელია გამოყენებისა და განაშენიანების რეგლამენტების დადგენა, აგრეთვე სხვა, ამ წესებით გათვალისწინებულ, შემთხვევებში.

2 განაშენიანების რეგულირების გეგმის შესრულება სავალდებულოა ადგილობირვი თვითმმართველობის ორგანოების, ასევე ფიზიკური და იურიდიული პირებისათვის და მშენებლობის ნებართვის გაცემის საფუძველია.

3 განაშენიანების რეგულირების გეგმა შედგება ტექსტური და გრაფიკული ნაწილებისაგან და შესაძლოა დამატებითი რუკების არსებობა, რომლებიც გამოიყენებაგეგმაში მოცემული პირობების დასაზუსტებლად ან/და მუშავდება დარგობრივ გეგმებში ინტეგრირების მიზნით.

1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიებზე უფლებრივი ზონირება ხორციელდება ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვის დოკუმენტების  საფუძველზე შედგენილი ზონირების  დოკუმენტებით.
2.  ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების უფლებრივი ზონირების დოკუმენტები;

             ა) მიწათსარგებლობის ზოგადი უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი;

             ბ) მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი.

3.   მიწათსარგებლობის  ზოგადი  უფლებრივი  ზონირების დოკუმენტი მოიცავს:

         ა) ზოგად  ფუნქციურ  ზონებს;

         ბ) ტერიტორიულ-სტრუქტურულ ზონებს;

         გ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს;

         დ) განსაკუთრებული სამშენებლო რეგულირების ზონებს:

4.   მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი მოიცავს:

ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების პირობებს;

ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების, განაშენიანების ინტენსივობის და გამწვანების კოეფიციენტებს;

გ) კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებს ( ქვეზონებს) და მათდამი ამ თავით წაყენებულ მოთხოვნებს;

დ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს.

1. მიწათსარგებლობის ზოგადი და დეტალური უფლებრივი ზონირების დოკუმენტების თითოეული ზონის ტერიტორია გამოყოფილ უნდა  იქნეს საზღვრებით.
2. ზონების ტერიტორიების საზღვრების დადგენისას, როგორც წესი, გამოყენებულ უნდა  იქნეს:

ა) ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის ადმინისტრაციული საზრვრები;

ბ) ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრები;

გ) ტერიტორიების ბუნებრივი და ხელოვნური საზღვრები / მიჯნები;

დ) დაცული ტერიტორიების საზღვრები;

ე) კულტურული მემკვიდრეობის კონკრეტული ძეგლის ტერიტორიის ან/და დამცავი ზონების ტერიტორიის საზღვრები/ფარგლები;

ვ) საცხოვრებელი, საზოგადოებრივ-საქმიანი, საწარმოო, სარეკრეაციო ტერიტორიების საზღვრები;

ზ) ქუჩებისა და მაგისტრალების ტერიტორიების საზღვრები;

თ) რკინიგზის, მილსადენებისა და სხვ საინჟინრო ინფრასტრუქტურის ტერიტორიების ან / და  გასხვისების ზოლის საზღვრები.

1. მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტში ასახული ტერიტორიული  ზონებისათვის რეგლამენტით დგინდება ზონების საზღვრები:

ა) ზონების ტერიტორიებზე სამშენებლო მიწის ნაკვეთების განაშენიანების რეგულირების ძირითადი პარამეტრები და მათი დასაშვები მაჩვენებლები;

ბ)  ზონების ტერიტორიებზე შესაძლებელია დადგინდეს ისეთი ობიექტების ჩამონათვალი, რომელთა განთავსებაც დაუშვებელია;

2. სამშენებლო მიწის ნაკვეთების განაშენიანების რეგულირების ძირითადი  პარამეტრები უნდა მოიცავდეს:

ა) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების მაქსიმალურ კოეფიციენტს;

ბ) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალურ კოეფიციენტს ან / და მიწის ნაკვეთების განაშენიანების მაქსიმალურ სიმაღლეს;

გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების მინიმალურ კოეფიციენტს.

3. სამშენებლო მიწის ნაკვეთების განაშენიანების რეგულირების ძირითადი პარამეტრები შესაძლებელია ასევე მოიცავდეს:

ა)  მაქსიმალურ მაჩვენებლებს განაშენიანების სართულიანობა/ სიმაღლისათვის ან/ და მოცულობისათვის;

ბ) მიწის ნაკვეთის ფართობ(ებ)ის  მინიმალურ და მაქსიმალურ ზომებს;

გ) განაშენიანების რეგულირების ხაზებს (წითელ ხაზებს)

დ) განაშენიანების სავალდებულო ხაზებს (ლურჯ ხაზებს)

ე) ავტომანქანების სადგომი ადგილების რაოდენობას;

ვ) განაშენიანების სივრცით-დაგეგმარებითი წყობის პირობებს ( მაგ: შენობების ფასადების ერთი ხაზის გასწვრივ განთავსება, შენობების შეტყუპება, შენობების სიმაღლეების განსაზღვრა, შენობების გადახურვის ტიპის განსაზღვრა და სხვა) ;

ზ) სხვა პარამეტრებს რომელთა მნიშვნელობა და მაჩვენებლები დგინდება  განაშენიანების რეგულირების გეგმით და /ან  სხვა ნორმატიული აქტებით.

1.  მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტი კ-1 განსაზღვრავს, კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ტერიტორიის მაქსიმუმ რა ნაწილზეა დასაშვები შენობა-ნაგებობების განთავსება.
2.   მიწის ნაკვეთის განაშენიანბის კოეფიციენტი კ-1 არის შენობა ნაგებობის მიწისპირა სართულის იატაკის ზედაპირის გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობის მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან შეფარდების მაქსიმალური მაჩვენებელი.
3. იმ შემთხვევში, როდესაც შენობა-ნაგებობას არ გააჩნია მიწისპირა სართული მაშინ კ-1 კოეფიციენთი განისაზღვრება პირველი მიწისზედა სართულის იატაკის ზედაპირის გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობის შეფარდებით მიწის ნაკვეთის ფართობთან.

მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტით განსაზღვრულ საანგარიშო ფართობში არ შედის:

ა) შენობა–ნაგებობების მიწისქვეშა სრთულები;

ბ) ქუჩის ზედაპირის დონეზე, შენობაში მოწყობილი ავტომობილის გასასვლელი;

გ) შენობა–ნაგებობები, რომლებიც არ საჭიროებენ მშენებლობის ნებართვას.

4. კ-1 კოეფიციენტი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით.

1. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი კ-2 განსაზღვრავს, ცალკეულ ზონაში, კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ტერიტორიაზე დასაშვებ, შენობა -ნაგებობის მიწისპირა და მიწისზედა სრული სართულების,  იატაკის ძირითადი კონსტრუქციების ზედაპირების ჯამურ ფართობს.
2.    მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფციენტი  კ-2 არის შენობა-ნაგებობის მიწისპირა და მიწისზედა სრული სართულების იატაკის ძირითადი კონსტრუქციების ზედაპირების ჯამური ფართობის მიწის  ნაკვეთის საერთო ფარდობთან  შეფარდბის მაქსიმალური მაჩვენებელი.
3.    შენობა-ნაგებობის მიწისპირა და მიწისზედა  სრული სართულების იატაკის ძირითადი კონსტრუქციების ზედაპირების ჯამური ფართობის, აგრეთვე სრულ სართულთან ამ წესებით გათანაბრებული მანსარდის ან მისი  ნაწილის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციების ზედაპირების ფართობი, იანგარიშება შესაბამისი სართულის გარე კონტურის ზომებით, აივნებისა და ტერასების ფართობების გამოკლებით.
4.    კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობი გამოითვლება ქვემოთ განსაზღვრული ჩამონათვალის შესაბამისად:

    ა) მიწისპირა და მიწისზედა სრული სართულის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის, გარე კონტურში მოქცეული ზედაპირის ფართობი კ-2 კოეფიციენტის  საანგარიშო ფართობში შედის სრულიად;

   ბ ) არასრული სართულის  იატაკის კონსტრუქციის იატაკის ფართობი შედის ½ –ით კ-2  კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში არ შედის;

   გ)  სხვენში, რომელშიც მოწყობილია ისეთი მანსარდა, რომელიც წარმოადგენს სრულ სართულს,  მაშინ ასეთი მანსარდა კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის ასეთი სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 3/4-ით;

დ)  სხვენში, რომელშიც მოწყობილია ისეთი მანსარდა,  რომელიც წარმოადგენს არასრულ სართულს, მაშინ ასეთი მანსარდა კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის ასეთი სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 1/3–ით;

 ე)  ერთბინიანი საცხოვრებელი სახლებისათვის (ზონებში სზ-1 და სზ-2) მანსარდის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის  ზედაპირის  ფართობი არ შედის კ-2-ის საანგარიშო ფართობში;

ვ) პირველ მიწისზედა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის და შესაბამის სართულზე არსებული  ლუფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილის, რომელიც 60მ²–ზე მეტია – კ–2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში  შედის სრულად;

ზ)  ,,აივნის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც გამოწეულია შენობა–ნაგებობის ფასადის გარე კედლიდან 1,5მ–ზე მეტი მანძილით –კ–2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად;

თ)    ლოჯიის და ვერანდის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის  ზედაპირის ფართობი კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის  ზედაპირის ფართობის ½ -ით;

ი)    სზ-1-ში კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში არ შედის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების დამხმარე შენობა ნაგებობ(ებ)ის, მათ შორის სათბურების  გარე  კონტურში მოქცეული ზედაპირის  ფართობი;

კ)   მიწისზედა ავტოფარეხი მიუხედავად მისი სიმაღლისა კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში არ შედის.

5. კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო  ფართობი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით.

1. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტით განისაზღვრება მიწის ნაკვეთის ტერიტორიის ფართობის მინიმალური წილი, რომელიც არ უნდა იყოს დაფარული, ან გადაფარული რაიმე წყალგაუმტარი (სამშენებლო თუ სხვა) მასალით, რომლის ქვეშაც არ უნდა არსებობდეს რაიმე ნაგებობა,  ან სათავსი და რომელიც განკუთვნილია გამწვანებისათვის.
2.    მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი არის მიწის ნაკვეთის გამწვანებული ზედაპირის, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან შეფარდების მინიმალური მაჩვენებელი.
3.    კ-3 კოეფიციენტის დამრგვალება შესაძლებელია მეათედი სიზუსტით.

1.      უფლებრივი ზონირების განხორციელების მიზნით ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია იყოფა მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის გადაწყვეტების შესაბამის ზოგად ფუნქციურ ზონებად და განაშენიანების რეგულირების გეგმების გადაწყვეტების შესაბამის კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებად (ქვეზონებად);
2. ზოგად ფუნქციურ ზონებად დაყოფა აისახება მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის შესაბამის  უფლებრივი ზონირების ზოგად რუკაში.

3. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გამოიყოფა შემდეგი ზოგადი ფუნქციური ზონები:

1. სარეკრეაციო ზონა - (რზ);
2. სატრანსპორტო ზონა - (ტზ)
3. სამრეწველო ზონა - ( ს)
4. სანიტარული ზონა  - ( სანზ)

4.    ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გამოიყოფა შემდეგი კონკრეტული ფუნქციური ზონები:

ა) საცხოვრებელი ზონა 2 – (სზ-2)

ბ) საცხოვრებელი ზონა 3 – (სზ-3)

გ) საცხოვრებელი ზონა  5 – (სზ-5)

დ) საცხოვრებელი ზონა 6 – ( სზ-6)

ე) საცხოვრებელი ზონა 1 – (სზ-1)

ვ) საზოგადოებრივ -საქმიანი ზონა 1 – ( სსზ-1)

ზ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 – (სსზ-2)

თ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 – (სსზ-3)

ი) სამრეწველო ზონა 1 (სდზ-1)

კ) სამხედრო დანიშნულების ზონა 1 (სდზ-1)

ლ) სპეციალური ზონა 1 (სპეცზ-1)

მ) სპეციალური ზონა 2 (სპეცზ-2)

5. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გამოიყოფა სხვა ზონები:

ა) პერსპექტიული სარეკრეაციო ზონა (რზ)

1.  საკურორტო სარეკრეაციო ზონა 1 (სრზ-1) წარმოადგენს სარეკრეაციო ზონას, რომელიც მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში და მოიცავს გამწვანებულ ტერიტორიას ( მაგ: პარკი, ბაღი, ბულვარი, სკვერი, გაზონი), ღია სათამაშო მოედნებს და მსგავსი ტიპის სხვა ტერიტორიებს, სადაც ასევე დასაშვებია ამ წესების დანართი 1-ით განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური ზონალური ნებართვით დაშვებული სახეობები. მიწის ნაკვეთის განაშენიანებული მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ-1) – 0,6;
2.  საკურორტო სარეკრეაციო ზონა 2 (სრზ-2) წარმოადგენს ზონას, რომელიც მდებარეობს განაშენიანებული ტერიტორიის საზღვრებში, სადაც დასაშვებია დასასვენებელი, სამკურნალო, სპორტული და გასართობი დანიშნულების შენობა ნაგებობების განთავსება. ასევე დასაშვებია ამ წესების დანართი 1-ით განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური ზონალური ნებართვით დაშვებული სახეობები.

ზონისათვის განაშენიანების რეგულირების  გეგმის შესაბამისად დგინდება:

  ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ-1) – 0,3

  ბ) მიწის ნაკვეთის გამწვანების მინიმალური კოეფიციენტი (კ-3) – 0,1

  გ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი (კ-2) – 3,0 

3. საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ–2)
        ა) ,,განაშენიანების დომინირებული სახეობაა საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით:
        ბ) კოეფიციენტები:
       ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–3) – 0,5;
       ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციეტი (კ–2) – 0,6 მდე;
       ბ.გ.) მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,25
4.  საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ–3)
      ა) ,,დაბალი ინტესივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით:
     ბ) კოეფიცინეტები:
     ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,5:
     ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) – 1,3:
      ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,2:
5.  საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ–5):
     ა) ,,საშუალო ინტესივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით.
     ბ) კოეფიციენტები:
      ბ.ა)  მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,5;
     ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) – 1,8;
    ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1.
6.  საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ – 6):
      ა) მაღალი ინტესივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით.
     ბ) კოეფიციენტები:
     ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,5;
     ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსოვობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) – 2,2;
     ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1.
7.     სატრანსპორტო ზონა1(ტზ–1) წარმოადგენს სატრანსპორტო ზონას, რომელიც მდებარეობს განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში და მოიცავს ქუჩებს(მ/შ: ტროტუარებს), მოედნებს, ღია ავტოსადგომებს, სარკინიგზო ხაზებს და მატარებლების სადგომ ტერიტორიებს(დეპოებს)
8.    სანტრანსპორტო ზონა 2 (ტრ–2) წარმოადგენს სატრანსპორტო ზონას, რომელიც მდებარეობს განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში და მოიცავს არსებულ და საპროექტო (პერსპექტიულ) ავტოსადგომებს , ავტოგასამართ სადგურებს, გზატკეცილების გასხვისების ზოლებს, სადგურებს (მათ შორის აეროსადგურები, საზღვაო სადგურები, ავტოსადგურები, რკინიგზის სადგურები ) და სატრანსპორტო მომსახურების უზრუნველმყოფ სხვა საზოგადოებრივ სამყოფებს/სათავსებს კანონმდებლობის შესაბამისად.
9.    საზოგადოებრივ – საქმიანი ზონა 1 (სსზ–1):
    ა) ,,საშუალო ინტენსივობის საზოგადოებრივ–საქმიანი ზონა განაშენიანების დომინირებული სახეობის გარეშე (შერეული ზონა) ;
   ბ) კოეფიციენტები:  
   ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,6;
   ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2)–3,5;
   ბ.გ) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1:
    გ) შესაძლებელია საზოგადოებრივ–საქმიანი ზონის ფუნქციონირებისათვის უზრუნველმყოფი საცხოვრებელი სამყოფების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად;
10.    საზოგადოებრივ – საქმიანი ზონა 2 (სსზ–2):
     ა) ,,განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის  ზონა, სადაც  დომინირებულ სახეობას შეადგენს საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტები;
     ბ) კოეფიციენტები:
     ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,7;
     ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) –  5,0;
     ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1;
     გ) შესაძლებელია საზოგადოებრივ–საქმიანი ზონის ფუნქციონირებისათვის უზრუნველმყოფი საცხოვრებელი სამყოფების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად;
11.  საზოგადოებრივ – საქმიანი ზონა 3 (სსზ–3) :
    ა) განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის ზონა სადაც დომინირებულ სახეობას შეადგენს საზოგადოებრივი დანიშულების ობიექტები;
     გ) მიწის ნაკვეთზე განაშენიანების მაქსიმალური სიმაღლე 15 მეტრი;
    დ) კოეფიციენტები:
    დ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,7;
    დ.ბ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1.
12.  სამრეწველო ზონა 1 (ს–1):
    ა) სამრეწველო ზონა , სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს სამრეწვლო ობიექტი, რომლებიც არ მიმდინარობს გარემოსა და ადამიანის ჯანმრთელობისათვის სახიფათო/მავნე საწარმოო პროცესები;
    ბ) შესაძლებელია სამრეწველო ზონა 1 (ს–1) – ის ფუნქციონირებისათვის უზრუნველმყოფი საზოგადოებრივი შენობების/სამყოფების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად.
13.  სანიტარული ზინა’ (სანზ’) როგორც წესი წარმოადგენს გამწვანებული ტერიტორიების ზონას, რომელიც იცავს სხვა ზონას /ებს მავნე ზემოქმედებისაგან და ამასთანავე გააჩნია გარემოს გამჯანსაღებელი ფუნქცია
14.  სამხედრო დანიშნულების ზონა 1 (სდზ–1) წარმოადგენს  სამხედრ დანიშნულების ტერიტორიას, სადაც განთავსებულია სამხედრო დანიშნულების შენობა ნაგებობები.
15.  სპეციალური ზონა 1 – (სპეცზ–1) წარმოადგენს ზონას, რომელიც მდებარეობს განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში ან საზღვრებს გარეთ, სადაც დასაშვებია სასწავლო, სამედიცინო კომპლექსები, სამეცნიერო –  კვლევითი, სამეცნიერო– საწარმოო დაწესებულების, აგრეთვე საქალაქო იმფრასტრუქტურის მომსახურებისა და სასაწყობო ობიექტების განთასება.

 სპეციალური ზონა 2 – (სპეცზ–2) წარმოადგენს სასაფლაოებისთვის განკუთვნილ ტერიტორიებს.

1. გარადამავალ პერიოდში, როდესაც კონკრეტული მიწის ნაკვეთ(ებ)ი არ ხვდება დასახლებათა ტერიტორიების მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების დოკუმენტების საზღვრებში, მაშინ კონკრეტული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის სამშენებლო საქმიანობის მიზნით განვითარება უნდა განხორციელდეს:

ა)  დაგეგმარებითი თვალსაზრისით მოწესრიგებული ტერიტორიის (მა.: კვარტალის) კვლევის საფუძველზე მიღებული არსებული მდგომარეობის შესაბამისად, იმ შემთხვევაში, როდესაც მიწის ნაკვეთები წარმოადგენენ ასეთი კვარტალის ნაწილს;

ბ)     მიწის ნაკვეთების პარამეტრის 50 მეტრის გარშემო მდებარე ტერიტორიის კვლევის საფუძველზე მიღებული არსებული მდგობარეობის შესაბამისად, იმ შემთხვევაში, როდესაც მიწის ნაკვეთები წარმოადგენენ დაურეგულირებელი/მოუწესრიგებელი განაშენიანების ნაწილს. (მიწის  ნაკვეთების პარამეტრის 50 მეტრის გარშემო ტერიტორიაში იგულისხმება ყველა ის მიწის ნაკვეთი, რომელიც შეხებაშია ამ მიწის ნაკვეთ(ებ)ის პარამეტრის 50 მეტრის გარშემო ტერიტორიასთან).

2. ქალაქთმშენებლობითი კვლევის არეალი განისაზღვრება ყველა ცალკეულ შემთხვევაში მშენებლობის  ნებართვის გამცემი შესაბამისი ორგანოს მიერ.
3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული კონკრეტული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის  მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებული განაშენიანების კვლევა მოიცავს:

ა) საჭიროების შემთხვევაში საკვლევი ტერიტორიის აეროფოტო გადაღაებას;

ბ) საკვლევი ტერიტორიის ტოპოგრაფიულ გეგმას;

გ) საკვლევ ტერიტორიაზე მიწის ნაკვეთების განაწილების რუკას (მიწის ნაკვეთის ნომრის და ფართობის ჩვენებით);

დ)   საკვლევ ტერიტორიაზე მიწის განაშენიანების კოეფიციენტებს;

ე)  საკვლევ ტერიტორიაზე მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტს;

ვ)  საკვლევ ტერიტორიაზე მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტებს;

ზ) საკვლევ ტერიტორიაზე  არსებული სამართლებრივი აქტების, სამართლებრივი რეჟიმების და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების მონაცემებს, რომლებმაც შესაძლია გავლენა მოახდინონ  კონკრეტული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის  სამშენებლო საქმიანობის მიზნით განვითარებაზე.

ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსასღვრული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის მიმდებარე ტერიტორიის არსებული განაშენიანების კვლევის საფუძველზე, მშენებლობის ნებართვის გამცემი ადმინისტრაციული ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას ასეთი მიწის ნაკვეთ(ებ)ის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების  შესახებ, რომლებიც მიახლოებული უნდა იყოს კვლევის შედეგთან

1.     განაშენიანების კოეფიცენტისა და განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტების მაქსიმალური მაჩვენებლები გადამეტებული შეიძლება იყოს განაშენიანების რეგულირების გეგმების  გადაწყვეტების საფუძველზე, თუ:

ა) ამას მოითხოვს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქთმშენებლობითი და არქიტექტურული, აგრეთვე ქალაქის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებული მიზეზები;

ბ)  გადამეტება წონასწორდება ან კომპესირდება გარკვეული ზომებით, რომელთა გატარება უზრუნველყოფს ჯანსაღი საცხოვრებელი და სამუშაო პირობების მოთხოვნების შელახვასა და გარემოზე არახელსაყრელი ზემოქმედების თავიდან აცილებას, სატრანსპორტო და საინჟინრო  ინფრასტრუქტურის  მოთხოვნების დაკმაყოფილებას;

გ)  ამას არ  დაუპირისპირდება სხვა საზოგადოებრივი ინტერესები.

2.   ცალკეულ შემთხვევებში, როდესაც  სამშენებლო ნაგებობების სიმაღლის ან სართულიანობის მაჩვენებლის  განსაზღვრის  საფუძველს წარმოადგენს არსებული განაშენიანების შესაბამის პარამეტრებთან გათანაბრება, დასაშვებია ტერიტორიის განაშენიანების  ინტენსივობის ამ რეგლამენტით განსაზღვრული კოეფიციენტის ზღვრული მაჩვენებლის  გადამეტების ამ  წესით განსაზღვრული  წესით  განხილვა. ( სპეციალური შეთანხმება)

3.    ცალკეულ შემთხვევებში, როდესაც სამშენებლო ნაგებობების  მშენებლობა გამართლებულია  დასახლების სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვისა და არქიტექტურული,  აგრეთვე ტერიტორიის განვითარებასთან  დაკავშირებული  სხვა განსაკუთრებულ  მიზნებთან ( სოციალური, ეკონომიკური, კულტურული და ქალაქგეგმარებითი  თვალსაზრისით), დასაშვებია კოეფიციენტის  (ტერიტორიის  განაშენიანებისა (კ-1) და განაშენიანების ინტენსივობის  (კ-2)) ზღვრული მაჩვენებლის გადამეტება,  შესაბამისი ქალაქგეგმარებითი პროექტის,  მშენებლობის ნებართვის  გამცემის შესაბამისი სამსახურის  და ქ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და  განაშენიანების საკითხთა კომისიის დასკვნის საფუძველზე, რომელსაც განკარგულებით ამტკიცებს  ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულო.

4.   სპეციალური ზონალური  შეთანხმებით, გადამეტება დასასვებია იძულებით შეუსაბამო ობიექტისათვის. ასეთი ტერიტორიისათვის ხდება ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების  ინდივიდუალური პარამეტრების დადგენა, რომლებიც უნდა ითვალისწინებდეს ტერიტორიის ეფექტური გამოყენების შეასაძლებლობას, არ უნდა ლახავდეს სხვა მესაკუთრეთა ინტერესებს და არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს არებული განაშენიანების გეგმარებით, მოცულობით, სივრცით და ერთეტიკურ პარამეტრებს.

5.  არსებული ფუნქციური და ტერიტორიულ-სტრუქტურული ზონისათვის, მიწის ნაკვეთზე შენობის განვითარების დროს, დასაშვებია ამ ნაკვეთის ფაქტობრივი გაანგირიშებით განსაზღვრული კოეფიციენტების (კ-1, კ-2) შენარჩუნება თუ მიწის ნაკვეთი არ წარმოადგენს ,,შეუსაბამო“ უძრავ ობიექტს.

6. სტრუქტურულად ჩამოყალიბებული განაშენიანების ფარგლებში დასაშვებია 100 კვ.მ-მდე ტერიტორიის (გარდა საცხოვრებელი ფუნქციის მქონე შენობებისა) 100$-ით განაშენიანება ყველა სახის სტრუქტურული და ფუნქციური ზონისათვის.

7.  მიწის ნაკვეთების 100კვ.მ-ის ფარგლებში განაშენიანება დასაშვებია (ტერიტორიის მაქსიმალური ფართობი, რომლის ფარგლებში უზრუნველყოფილია 10კვ.მ-ს მოშენება კონკრეტულ გეგმარებით ზონაში განსაზღვრულია შესაბამისი განაშენიანების კოეფიციენტის (კ1-ის) მიხედვით )ასე მაგალითად: სზ3-ში კ1_0,5, 100.0კვ.მ:0,5=200.0 კვ.მ) და წარმოადგენს იმ ზღვარს, რომლის ზემოთაც 100 კვ.მ და  მეტის მოშენება ნორმატიულად არის შესაძლებელი):

    ა) სზ-2-ში - 250 კვ.მ -ის ჩათვლით

ბ) სზ3 და სზ5-ში -200 კვ.მ-ის ჩათვლით

გ) სზ6-ში 160 კვ.მ-ის ჩათვლით

დ) სსზ-1-ში -140 კვ.მ-ის ჩათვლით

ე) სსზ 2-ში -120 კვ.მ-ის ჩათვლით

ამასთან, ასეთ მიწის ნაკვეთებზე სამშენებლო საქმიანობა უნდა ითვალისწინებდეს ეფექტური განვითარების შესაძლებლობებს, არ უნდა ლახავდეს სხვა მესაკუთრეთა ინტერესებს და არ ეწინააღმდეგობოდეს არსებული გაანგარიშების გეგმარებას, სივრცით-მოცულობით და ესთეტიკურ პარამეტრებს“.

8. საშუალო  ინტენსივობის საზოგადოებრივ-საქმიან ზონაში (სს-1) მაღალი ინტენსივობის მრავალფუნქციური შენობებისათვის (საცხოვრებელი <25% ოფისები) განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის კ-2=4,6 მინიჭება შესაძლებელია სპეციალური  ზონალური შეთანხმების საფუძველზე.

1. სპეციალური(ზონალური) შეთანხმება ითვალისწინებს კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის განსაზღვრული კ–2 კოეფიციენტის მნიშვნელობის გაზრდას;
2.  იმ შემთხვევაში, როდესაც ნებარვის მაძიებელს სურვილი აქვს გაზარდოს კ–2 კოეფიციენტის სიდიდე, მან მიწის  ნაკვეთ(ებ)ის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების მიღებაზე განცხადებაში უნდა დააფიქსიროს სეციალური (ზონალური) შეთანხმების მიღების მოთხოვნა;
3. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვრებში სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებაზე გადაწყვეტილებას იღებს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულო, დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხთა კომისიის დასკვნის საფუძველზე.
4.  სპეციალურ(ზონალურ) შეთანხმებაზე გადაწყვეტილება მიიღება მშენებლობის ნებართვის გაცემის პირველ სტადიაზე.

5.  სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებაზე გადაწყვეტილების მისაღებად 30 დღიანი ვადის არასაკმარისობის შემთხვევაში, ადმინისტრაციული წარმოების ვადის გაგრძელება ხდება დადგენილი წესით.

6. სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებაზე მოსაკრებელი განისაზღვრება „ადგილობრივი მოსაკრებლების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად.

1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს გადაწყვეტილებით შესაძლებელია შეიქმნას  „დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საკითხთა კომისია“ ( შემდგომში- კომისია);
2. კომისიის კომპეტენციათა სფეროს შესაძლებელია განეკუთვნებოდეს:

ა)  ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგეობის და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოსათვის ზუგდიდის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხებში რეგულარული მოხსენებების მომზადება და კონსულტაციების გაწევა;

ბ) ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტების შემუშავების, განხილვისა და დამტკიცების პროცესების საჯაროობის მიზნით საზოგადოებრივი ინფორმირების სამუშაოებისა და განხილვების ორგანიზება თვითმმართველობის ორგანოს და სხვა შესაბამის სამსახურთან ერთად;

გ) დასახლებათა ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხებზე წინადადებების, შენიშვნების და საჩივრების განხილვა;

დ) მიწათსარგებლობის უფლებრივი ზონირების რუკების დამტკიცებისათვის საკრებულოსა და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს გადაწყვეტილებათა პროექტების მომზადება, თვითმმართველობის ორგანოს შესაბამის სამსახურთან ერთად;

ე) სპეციალური ზონალური შეთანხმებისათვის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარესათვის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის პროექტის მომზადება;

ვ) ზუგდიდის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საკითხებთან დაკავშირებით, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგეობის სტრუქტურათა კოორდინაციის წინადადებების შემუშავება, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოსათვის წარსადგენად;

ზ)  შეუსაბამო უძრავი ობიექტების ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საკითხებზე შესაბამისი მშენებლობის ნებართვის გამცემი ორგანოს მიერ მომზადებული დასკვნების განხილვა, დასაბუთებული წინადადებების მომზადება მათი მიზანშეწონილობის ან მიზანშეუწონლობის შესახებ;

3. კომისიის ფუნქცია, უფლება-მოვალეობები და საქმიანობის წესი განისაზღვრება დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულო.

1. უფლებრივი ზონირების დოკუმენტების, როგორც ადგილობრივი სამართლებრივი აქტების, მიღების შემდგომ უფლებრივი ზონირებით მოცული ტერიტორიების ფარგლებში არსებული ის ცალკეული მიწის ნაკვეთები, შენობები და ნაგებობები, რომლებიც არ პასუხობენ ამ წესების მოთხოვნებს იძენენ ,, შეუსაბამო“ უძრავი ობიექტების იურიდულ სტატუსს, რომელსაც ანიჭებს მშენებლობის ნებართვის გამცემი შესაბამისი ორგანო.
2.  შეუსაბამო უძრავი ობიექტების არსებობა და გამოყენება, როგორც წესი, არ იზღუდება მათი ამ წესებთან შესაბამისობაში მოყვანის ვადით. გამონაკლისს წარმოადგენს ის შემთხვევები, როდესაც უძრავი ობიექტის ამ წესებთან შეუსაბამობა საფრთხეს უქმნის ადამიანების სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, აგრეთვე  ბუნებრივ და ისტორიულ-კულტურულ ღირებულებებს. ასეთ შემთხვევაში ადგილობრივი თვითმმართველობის სამართლებრივი აქტით იკრძალება ან იზღუდება ასეთი ობიქეტების გამოყენება და  ისაზღვრება მათი შესბამისობაში მოყვანის ვადა.
3. შეუსაბამო უძრავი ობიექტების შემდგომი განვითარება, მათ შორის; ტერიტორიის გაფართოება, ფუნქციის შეცვა შენობა-ნაგებობების რეკონსტრუქცია შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ ამ წესებისა და უფლებრივი ზონირების სავალდებულო რუკებით განსაზღვრული მოთხოვნების დაკმაყოფილების მიმართულებით.
4. დაშვებულია ,,შეუსაბამო“ უძრავი ობიექტების ისეთი ექსპლუატაცია (გამოყენება, განვითარება) და რემონტი, რომელიც არ ზრდის შეუსაბამობის არსებულ ხარისხს.
5.  იმ შემთხვევებში, როდესაც შეუსაბამო სტატუსის მქონე მიწის ნაკვეთი უშუალოდ ესაზღვრება სხვა მიწის ნაკვეთებს, დაუშვებელია მისი გაფართოება, ხელახალი გამიჯვნა მეზობელი ნაკვეთის ტერიტორიის ხარჯზე, თუ ეს არის დაკავშირებული ნაკვეთის ამ რეგლამენტით განსაზრვრულ მოთხოვნებთან შესაბამისობაში მოყვანსთან.
6. შეუსაბამო სტატუსის მქონე უძრავი ობიეტების გამოყენებასა და განაშენიანებასთან დაკავშირებული ნებისმიერ ქმედება ამ მუხლის მე-4 პუნქტით დადგენილი ქმედების გარდა, საჭიროებს სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას.

2.  ასეთი ტერიტორიებისათვის, ამ წესებით განსაზღვრული პირობით, ხდება ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ინდივიდუალური პარამეტრების დადგენა, რომლებიც უნდა ითვალისწინებდეს ტერიტორიის ეფექტური გამოყენების შესაძლებლობას, არ უნდა ლახავდეს სხვა მესაკუთრეთა ინტერესებს. და არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს არსებულ განაშენიანების გეგმარებით, მოცულობით-სივრცით და ესთეტიკურ პარამეტრებს.

ა) დაადგინონ სპეციალური კოეფიციენტები მიწისა და მასზე განთავსებული უძრავი ქონების გადასახადისათვის;

ბ) გასცენ შეღავათიანი კრედიტები;

გ) განახორციელონ პირდაპირი და ირიბი პროგრამული სუბსიდირება;

დ) დააწესონ კანონმდებლობის შესაბამისად სხვა შეღავათები და მხარდაჭერის ღონისძიებები.

  2.  შეუსაბამო უძრავ ობიექტებში ცვლილებების შეტანის სტიმულირების ღონისძიებების გატარებისას, პრიორიტეტულად უნდა იქნეს მიჩნეული დედაქალაქის ისტორიულ და დაბალ ქალაქთმშენებლობით ღირებულებების ზონებში მოქცეულ შეუსაბამო უძრავი ობიექტების ცვლილებების სტიმულირება.

1. ყველა ის მიწის ნაკვეთი, რომელიც თავისი ფართობით, ფორმითა და ხაზოვანი ზომებით არ შეესაბამება დეტალური გეგმარების დოკუმენტებით ან/და ზონირების რუკებით განსაზღვრულ პირობებს და არსებობს მათი შესაბამისობაში მოყვანის შესაძლებლობა, კანონმდებლობის შესაბამისად შეიძლება ხელახლა გაიმიჯნოს და/ან შეინაცვლოს.
2. მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნის საფუძველს წარმოადგენს განაშენიანების რეგულირების გეგმა.
3. მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნა ხორციელდება მესაკუთრეთა ინტერესების დაცვითა და კომპენსირებით:

ა)    საკუთრების უფლებების გადანაწილებით;

ბ)    ნაკვეთის საზღვრების მოწესრიგებითა და შენაცვლებით;

4. განაშენიანების რეგულირების გეგმაში ის მიწის ნაკვეთები, რომლებიც ექვემდებარებიან ხელახალ გამიჯვნას გამოყოფილი უნდა იყოს სპეციალური აღნიშვნებით.
5. ასეთი ნაკვეთებისათვის, განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე, მუშავდება მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნის პროექტი, რომელიც საბოლოოდ განსაზღვრავს მიწის ნაკვეთის საზღვრებს.

1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების პროცესში, ტერიტორიისათვის შესაძლებელია დადგენილ იქნეს საზოგადოებრივი და კერძო სერვიტუტები.
2. საზოგადოებრივი სერვიტუტი დგინდება ადგილობრივი მმართველობისა და თვითმმართველობის ორგანოების სამართლებრივი აქტებით, რომლებიც ეფუძნება განაშენიანების რეგულირების გეგმების და ამ წესების მოთხოვნებს თუ ისინი განპირობებულია სახელმწიფო და საზოგადოებრივი ინტერესებით.
3. კერძო სერვიტუტები შესაძლებელია დადგენილ იქნეს მომიჯნავე მიწის ნაკვეთის ან უძრავი ქონების სხვა ობიექტის შეზღუდული სარგებლობის მიზნით, იმ შემთხვევაში,  როდესაც არ არსებობს სხვა შესაძლებლობა და უზრუნველყოფილი უნდა იქნეს:

          ა)    შენობა–ნაგებობების მშენებლობა, რეკონსტრუქცია, რემონტი და ექსპლოატაცია;

ბ)   საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის მშენებლობა, რეკონსტრუქცია, რემონტი და ექსპლოატაცია;

გ)    ტერიტორიების საინჟინრო მომზადება და დაცვა;

          დ) მისასვლელის მოწყობა.

  4. საზოგადოებრივი და კერძო სერვიტუტების დადგენის წესი განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით.

1. კერძო  საკუთრებაში  არსებული მიწის ნაკვეთების უპირატესი შესყიდვის უფლება ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს საშუალებას აძლევს, საზოგადოებრივი ინტერესების გათვალისწინებით, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, ფარგლებში მოქცეულ ტერიტორიაზე შეიძინოს გარკვეული მიწის ნაკვეთები და სხვა უძრავი ქონება. 
2. ადგილობრივთვითმმართველობას აქვს ფიზიკური და იურიდიული პირთა კერძო საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების უპირატესი შესყიდვის უფლება, თუ:

ა) ტერიტორიები მოქცეულია განაშენიანების რეგულირების გეგმის მოქმედების არეალში და მათი გამოყენება ითვალისწინებს საზოგადეობრივი დანიშნულების ობიექტების მშენებლობას, ქალაქთმშენებლობით რეკონსტრუქციას ან დასახლების განვითარების პროგრამის განხორცილებას;

ბ) ტერიტორიების დაგეგმარება და განაშენიანება უნდა განხორციელდეს მიზნობრივად, გარემოს დაცვის, ეკოლოგიური და საინჟინრო უსაფრთოების თვალსაზრისით;

გ) ტერიტორიები მოქცეულია ურბანილი მემკვიდრეობისა და ქალაქის ისტორილი ნაწილის ზონაში;

3. ადგილობრივ თვითმმართველობას უპირატესი შესყიდვის უფლების მოსაპოვებლად აუცილებლად უნდა განსაზღვროს და უნდა დაასაბუთოს მიწის ნაკვეთის გამოყენების მიზნები და შესაძლებლობები.

ადგილობრივი თვითმმრთველობის ორგანოებისათვის უპირატესი შესყიდვის უფლებით დატვირთული მიწის ნაკვეთები აღნიშნული უნდა იყოს სივრცით–ტერიტორიული დაგეგმვის დოკუმენტაციაში, რომელიც არეგულირებს დასახლებათა ტერიტორიების ამ ნაწილის განაშენიანებას.

ა) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსების პირობების დადგენა;

ბ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობების მაქსიმალურ დასაშვებ სიმაღლე(ებ)სა და ამ შენობ(ებ)იდან მომიჯნავე მიწის ნაკვეთების სამეზობლო საზღვრამდე მანძილებს შორის ურთიერთდამოკიდებულების განსაზღვრა;

გ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობების მაქსიმალური დასაშვებ სიმაღლე(ებ)სა და ამ შენობ(ებ)იდან მომიჯნავე ქუჩებთან ან/და სხვა საზოგადოებრივ სივცეებთან ურთიერთდამოკიდებულების განსაზღვრა;

2. მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსების და და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრის ამ წესით დადგენილი პირობები მოქმედებს, თუ განაშენიენების რეგულირების გეგმებით დასახლებათა კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ ზონებში კონკრეტული მიწის ნაკვეთებისათვის არ არის დადგენილი სხვაგვარი რეგულირება:

ა) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსების პირობების;

ბ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობების მაქსიმალურ დასაშვებ სიმაღლე(ებ)სა და ამ შენობ(ებ)იდან მომიჯნავე მიწის ნაკვეთების სამეზობლო საზღვრებამდე მანძილებს შორის ურთიერდამოკიდებულების;

გ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობების მაქსიმალურ დასაშვებ სიმაღლე(ებ)სა და ამ შენობ(ებ)იდან მომიჯნავე ქუჩებთან ან/და სხვა საზოგადოებრივ სივრცეებთან ურთიერდამოკიდებულების.

3. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონისათვის განაშენიანების რეგულირების გეგმით და განსაკუთრებული სამშენებლო რეგულირების ზონებისათვის შესაბამისი რეგლამენტით ასევე შესაძლებელია დადგინდეს საქართველოს ეკონომიკური განვითარების მინისტრის 2008 წლის 8 ივლისის  N1-1/1254 ბრძანების ,,დასახლებათა ტერიტორების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების დამტკიცების თაობაზე“ 27-ე მუხლის მეორე პუნქტით განსაზღვრული Y-ის განსხვავებული მნიშვნელობები.

4. ამ თავის მოთხოვნები არ ვრცელდება ნაგებობებზე, მათ შორის:

ა) ანძებსა და კოშკებზე

ბ) აეროპორტის, საზრვაო პორტის და რკინისგზის ნაგებობებზე

გ) საჰაერო საბაგირო გზების ნაგებობებზე

დ) ჰიდრო, თბო და ატომურ ელექტროსადგურებზე; აგრეთვე ელექტროქვესადგურებზე;

ე) ნავთობის, ნავთობპროდუქტებისა და თხევადი აირის საცავებზე, ტერმინალებზე;

ვ) ნაპირსამაგრ ხაზოვან და სხვა სპეციალური დანიშნულების საინჟირნო ნაგებობებზე.

ზ) მონუმენტებზე;

1. ამ მუხლის მე–4 პუნქტით გათვალისწინებული ობიექტების განთავსების პირობები და მათი მაქსიმალური სიმაღლეები უნდა განისაზღვროს სხვა ნორმატიული აქტების საფუძველზე.
2. მშენებლობის ნებართვის გამცემმა ორგანომ უნდა იმოქმედოს შემდეგი პრინციპით თუ შენობები აშენებულია წინამდებარე წესის ძალაში შესვლამდე, ამ თავის მოთხოვნების შეუსაბამოდ, მათი რეკონსტრუქციისას დაუშვებელია ამ თავის მოთხოვნათა მიმართ არსებული შეუსაბამობის ხარისხის კიდევ უფრო მეტად გაზრდა. მის შესამცირებლად გამოყენებულ უნდა იქნეს ყველა შესაძლებლობა.
3. იმ ობიექტებზე, რომელთა მიმართაც წინამდებარე წესების ძალაში შესვლამდე დაწყებულია მშენებლობის ნებართვის გაცემის პროცედურა ვრცელდება განაცხადის შეტანის მომენტისათვის მოქმედი რეგულირება.
4. მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსებისას და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრისას, როდესაც კონკრეტულ საკითხს არეგულირებს რამდენიმე ნორმა, რომლებიც ერთმანეთს არ ეწინააღმდეგება, მაგრამ სხვადასხვა პირობებს აწესებს, ასეთ შემთხვევაში უნდა დაკმაყოფილდეს ყველა შესაბამისი ნორმის მოთხოვნა.

ა) სამშენებლო მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი საზღვარი–როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება ქუჩას ან/და სხვა საზოგადოებრივ სივრცეს (გარდა ჩიხს)

ბ) სამშენებლო მიწის ნაკვეთის სამეზობლო საზღვარი–როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება სამშენებლო მიწის ნაკვეთს, ან ისეთ არასამშენებლო მიწის ნაკვეთს, რომელიც არ წარმოადგენს საზოგადოებრივ სივრცეს.

2. ამ თავის მიზნებისათვის, მიწის ნაკვეთის საზღვრის ორი ერთმანეთის მოსაზღვრე (გადამკვეთი) საზღვარი, რომლებიც ერთმანეთთან ქმნიან 160 გრადუსიდან 180 გრადუსამდე კუთხეს, წარმოადგენს მიწის ნაკვეთის საზღვრის ერთ მხარეს.

3. შესაბამისი საზღვრის მხარეს განთავსებულად ითვლება შენობის ყველა ის საანგარიშო ზედაპირი, რომელიც საზღვრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყესთან ქმნის 0–დან 45 გრადუსის ჩათვილით კუთხეს.

4. მიჯნის ზონა წარმოადგენს სამშენებლო მიწის ნაკვეთის იმ ნაწილს, რომელიც მიწის ნაკვეთის სამეზობლო საზღვრებიდან დაშორებულია 3,0 მეტრ მანძილზე ნაკლებით.

5. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის ის ნაწილი (ფართობი) რომელიც მოქცეულია საზოგადოებრივი საზღვრ(ებ)ის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვარსა/საზღვრებსა და ამ მუხლის შესაბამისად დადგენილ წითელ ხაზ(ებ)ს შორის არის მიჯნის ზონის ნაწილი, რომელსაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსების მიზნებისათვის ეწოდება სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზო

6. . სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზო, ამ წესების მოთხოვნათა შესაბამისად, ყველა კონკრეტული შემთხვევებისათვის დგინდება ქალაქგეგმარებითი პირობების ან/და განაშენიანების რეგულირების გეგმის გადაწვეტების საფუძველზე.

7. იმ შემთხვევაში, როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთს, რომელსაც გააჩნია ერთმანეთის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) საზოგადოებრივი საზღვრები ან/და მხოლოდ ერთი მხრიდან სამეზობლო საზღვარი, მაშინ მასზე შენობის განთავსებისათვის სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე უკანა ეზოს განსაზღვრა არ ხდება.

8. სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე, ამ მუხლის მე–9 და მე–10 პუნქტების შესაბამისად სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს განსაზღვრის მიზნით დგინდება განაშენიანების რეგულირების ხაზ(ებ)ი (წითელი ხაზ(ებ)ი).

9. იმ შემთხვევაში, როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთი მხოლოდ ერთი მხრიდან ესაზღვრება ქუჩას ან სხვა საზოგადიებრივ სივრცეს, მაშინ საზოგადოებრივი საზღვრის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვრ(ებ)იდან  წითელი ხაზები უნდა დადგინდეს 3,0 მეტრ მანძილზე.

10 . იმ შემთხვევაში, როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება ორ ურთიერთგადამკვეთ ქუჩას ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეს, მაშინ საზოგადოებრივი საზღვრის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვრ(ებ)იდან  წითელი ხაზები უნდა დადგინდეს 3,0 მეტრ მანძილზე  ურთიერთგადაკვეთამდე.

11. თუ სამშენებლო მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრის კონტურის გამო არ ხერხდება ამ მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივის საზღვრის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვრის გამოყოფა და აქედან გამომდინარე, სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს დასადგენად ვერ ხერხდება წითელი ხაზ(ებ)ის დადგენა, მაშინ მიწის ნაკვეთზე შენობის განთავსება უნდა მოხდეს ამ მუხლის 22–ე პუნქტის შესაბამისად.

12. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს ტერიტორიაზე შენობის ან მისი ნაწილის განთავსება დაუშვებელია, გამონაკლისს წარმოადგენს ამ მუხლის 12-ე პუნქტით განსაზღვრული პირობები.

13. დასაშვებია სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს ტერიტორიაზე შენობის ან მისი ნაწილის განთავსება იმ შემთხვევაში თუ ამ სამშენებლო მიწის ნაკვეთის მომიჯნავე სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს ტერიტორიაზე განთავსებულია შენობა,  ისე რომ დაცული იქნას ამ მუხლის მოთხოვნები იმ სხვა მოსაზღვრე სამშენებლო მიწის ნაკვეთ(ებ)ის მიმართ, რომელთა უკანა ეზოს ტერიტორიაზე შენობა არ არის განთავსებული.

14. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონაში განთავსებულად ითვლება შენობა ან მისი  ნაწილი, რომელიც სამეზობლო საზღვრიდან 3 მეტრზე მანძილით არის დაოშორებული.

15. შენობის საანგარიშო ზედაპირის ან მისი ნაწილის განთავსება სამშენებლო მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონაში სამეზობლო საზღვრის მხარეს კარის, ფანჯრის, სამტრედეს და კედელში არსებული სხვა ღია ნაწილის, ასევე აივნის, ერკერის და ტერასისი გარეშე გარდა 16–ე; 17–ე და 18–ე პუნქტებში მოცემული შემთხვევებისა.

16. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონაში შენობაზე შესაძლებელია მოეწყოს კარი, ფანჯარა, სამტრედე და კედელში არსებული სხვა ღია ნაწილი, ასევე აივანი და ერკერი, თუ შენობის საანგარიშო ზედაპირი (რომელზეც ასეთი ნაწილები არის განლაგებული) სამეზობლოს საზღვრის შვეულ წარმოსახვით სიბრტყესთან ქმნის 75 გრადუსიდან 90 გრადუსამდე კუთხეს და სამეზობლო საზღვრიდან დაშორებულია არანაკლებ 0.6 მეტრით.

17. სამეზობლო საზღვარზე ცეცხლგამძლე ყრუ საზიარო ღობის ან მიწის ნაკვეთის ფარგლებში, მიჯნის ზონაში, ცეცხგამძლე ყრუ ღობის არსებობის შემთხვევაში შესაძლებელია მიჯნის ზონაში მდებარე შენობის კედელში ფანჯრის, კარის ან სხვა ღიან ნაწილების მოწყობა იმ პირობით, რომ მათი ზედა ნიშნული იქნება ღობის ზედა ნიშნულზე 0.6 მეტრით დაბლა. ასეთი კედლის დემონტაჟის შემთახვევაში თუ არ მოხდება მისი აღდგენა გუნივრულ ვადაში მაშინ მიჯნის ზონაში არსებული ღია ნაწილები უნდა შეივსოს არაწვადი სამშენებლო მასალით.

18. იმ შემთხვევაში, როდესაც შენობის საანგარიშო ზედაპირზე ან მის ნაწილზე ამ მუხლის მოთხოვნათა დაცვით მოწყობილია კარი, ფანჯარა, და კედელში არსებული სხვა ღია ნაწილი, მაშინ სამეზობლოს საზღვარისა და შენობის ორ უახლოეს წერტილ შორის დაშორებაში მხედველობაში არ მიიღება შენობის სამეზობლო საზღვრის მხარეს 1.2 მეტრამდე გამოწეული შენობის ისეთი ნაწილები როგორიცაა; აივანი, ერკერი, შენობაში შესასვლელი კიბე(ებ)ი, მათი გადახურვები და სხვა მსგავსი არქიტექტურულ –კონსტრუქციული ნაწილები, ამასთანავე ამ ნაწილების კიდიდან სამეზობლოს საზღვრამდე მანძილი უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 1.8 მეტრს. იმ შემთხვევაში თუ ასეთი არქიტექტურული–კონსტრუქციული ნაწილების გამოწევა 1.2 მეტრზე მეტია, მაშინ შენობის სამეზობლო საზღვრამდე მანძილი განისაზღვრება სამეზობლო საზღვრის წარმოსახვითი ვერტიკალური სიბრტყისა და ამ ნაწილების უახლოეს წერტილებს შორის მანძილით.

19. სამეზობლოს საზღვრიდან 5 მეტრამდე მანძილზე დაუშვებელია შენობის ნაწილის კონსტრუქციად  და მოსაპირკეთებლას  წვადი სამშენებლო მასალების გამოყენება. აღნიშნული პირობა ასევე ეხება შენობის იმ ნაწილს, რომელიც საზოგადოებრივის საზღვრის მხარეს არის განთავსებული, იმ შემთხვევაში, როდესაც ქუჩის სიგანე 5.0 მეტრზე ნაკლებია.

20. სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე მიჯნის ზონაში სახანძრო უსაფრთოების მოთხოვნათა დაცვით ასევე დასაშვებია:

ა) დამხმარე შენობა–ნაგებობების (მაგ. შენობა ნაგებობების შესასვლელი კიბეებისა და პანდუსების მოწყობა და მათი გადახურვა ნალექებისაგან მათი დაცვის მიზნით, ავტოსადგომები, ტერასები, ბავშვებისათვის ღია სათამაშო მოედნები, ინვენტარის შესანახი სათავსო, ფარდული, სასოფლო–სამეურნეო დანიშნულების, მათ შორის, შინაური ცხოველებისა და ფრინველთა სადგომები დასახლებათა იმ ზონებში სადაც ასეთი ნებადართულია და სხვა მსგავსი ტიპის შენობა–ნაგებობები) განთავსება, რომლის მიმაღლე გრუნტის ზედაპირიდან არ აღემატება 3.5მეტრს, ხოლო ქანობიანი სახურავის შემთავევაში კეხამდე 5.0 მეტრს.

ბ) ამ პუნქტის ,,ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული ისეთი დამხმარე შენობა–ნაგებობების განთავსება, რომელთა სიმაღლე გრუნტის ზედაპირიდან კეხამდე აღემატება 5.0მეტრს. ამ შემთავევაში მათზე ვრცელდება ამ წესით დადგენილი მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსების და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრის პირობები.

21. სამეზობლო მიჯნის ზონაში აშენებულ შენობაზე სამეზობლოს საზღვრის მხარს მოწყობილი კარი, ფანჯარა, სამტრედე და კედელში არსებული სხვა ღია ნაწილი არ შეიძლება გამოყენებულ იქნას დაბრკოლებად მომიჯნავე მიწის ნაკვეთზე მიჯნის ზონაში ამ თავის მოთხოვნათა დაცვით ახალი  შენობ(ებ)ის მშენებლობისას.

22. იმ შემთავევაში როდესაც კონკრეტული მიწის ნაკვეთი არ იძლევა ამ თავის მოთხოვნათა დაცვით შენობათა განთავსების შესაძლებლობას, მაშინ მასზე შენობ(ები)ა უნდა განთავსდეს განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე, რომელიც შეთანხმებული უნდა იყოს მომიჯნავე მიწის ნაკვეთების მესაკუთრეებთან და ასახული მშენებლობის ნებართვის გამცემი ორგანოს მიერ ქალაქთმშენებლობით პირობებში .

23. მიწის ნაკვეთზე შენობის განთავსებისას ერთ შენობად ითვლება შენობა, რომელსაც გააჩნია დამოუკიდებლად მომუშავე საძირკვლის კონსტრუქციული სისტემა;

1. სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე შენობის მაქსიმალურად დასაშვები სიმაღლე განისაზღვრება მისი უკანა ეზოს და საზოგადოებრივი საზღვრ(ებ)ის მხრიდან.
2. სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე შენობის მაქსიმალურად დასაშვები სიმაღლე განისაზღვრება ფორმულით H=L/Y, სადაც;

ა) L  წარმოადგენს

ა.ა) სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე საზოგადოებრივი საზღვრის (ქუჩის)მხარეს მდებარე შენობის საანგარიშო ზედაპირის გრუნტის ზედაპირთან შეხების ხაზიდან ქუჩის სიგანის ნახევრის წარმოსახვითი ვერტიკალური სიბრტყის მიმართ პერპენდიკულარურ მანძილს.

ა.ბ) სამშენებლო მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი საზღვრის მხარეს მდებარე შენობის საანგარიშო ზედაპირის გრუნტის ზედაპირთან შეხების ხაზიდან საზოგადოებრივი სივრცის საპირისპირო საზღვრამდე (კიდემდე) მანძილის ნახევრის წარმოსახვითი ვერტიკალური სიბრტყის მიმართ პერპენდიკულარურ მანძილს; იმ შემთვევაში როდესაც მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება უშუალოდ საზოგადოებრივ სივრცეს ან ქუჩას, რომელიც მეორე მხრიდან ესაზღვრება საზოგადოებრივ სივრცეს;

ა.გ) სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს მხარეს მდებარე შენობის საანგარიშო ზედაპირის გრუნტის ზედაპირთან შეხების ხაზიდან სამეზობლო საზღვრის წარმოსახვითი ვერტიკალური სიბრტყის მიმართ პერპენდიკულალურ მანძილს;

ა.დ) იმ შემთხვევაში, როდესაც შენობის საანგარიშო ზედაპირი არ წარმოადგენს სიბრტყეს, მაშინ შესაბამისი საზღვრის მხარეს L განისაზღვრება საზღვრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყემდე შენობის უახლოესი წერტილიდან შესაბამისად ან ქუჩის სიგანის ნახევრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყემდე ან საზოგადოებრივი სივრცის საპირისპირო საზღვრამდე (კიდემდე) მანძილის ნახევრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყემდე

ა.ე) L-ის მაქსიმალური საანგარიშო მნიშვნელობა საცხოვრებელ ზონებში ტოლია 20 მ-ის, გარდა სზ-1 და სზ-2 ზონებისა, სადაც L – ის მაქსიმალური საანგარიშო მნიშვნელობა ტოლია 6 მ-ის. L-ის განსაზღვრისას მხედველობაში არ მიიღება კანონმდებლობის დარღვევით აშენებული შენობა-ნაგებობა.

ბ) Y წარმოადგენს კოეფიციენტს, რომლის მნიშვენლობაა:

ბ.ა) 0.35 დასახლებათა საზოგადოებრივ-საქმიანი და განსაკუთრებული სამშენებლო რეგულირების ზონებისათვის

ბ.ბ) 0.25  სამრეწველო ზონებისათვის;

ბ.გ) 0.4 ყველა სხვა ზონისათვის;

გ)   H შენობის ფასადის საანგარიშო სიმაღლე;

3. როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთს ერთზე მეტი მხრიდან ესაზღვერბა ერთმანეთის გადამკვეთი კუჩა ან/და სხვა საზოგადოებრივი სივრცე, შენობის ფასადის საანგარიშო სიმაღლე იანგარიშება უფრო განიერი ქუჩის ან საზოგადოებრივი სივრცის მხრიდან. სიმაღლის ეს მაჩვენებელი აგრეთვე ვრცელდება უფრო ვიწრო ქუჩაზე განთავსებული შენობის საანგარიშო ზედაპირის (ფასადის) იმ ნაწილზეც, რომელიც არ აღემატება უფრო განიერ ქუჩაზე გამავალ საანგარიშო ზედაპირის (ფასადის) სიგრძეს მაგრამ არაუმეტეს 20 მეტრისა.უფრო ვიწრო ქუჩაზე განთავსებული საანგარიშო ზედაპირის (ფასადის) დანარჩენ ნაწილზე მაქსიმალურად დასაშვები სიმაღლე განისაზღვრება მისი მოსაზღვრე ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცის მხრიდან.
4. მიწის ნაკვეთს, რომელსაც გააჩნია ერთმანეთის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) საზოგადოებრივი საზღვრები მასზე განთავსებული შენობის მაქსიმალური სიმაღლე განისაზღვრება ასეთი მოპირდაპირე საზოგადოებრივი საზღვრებიდან ცალ–ცალკე მათი მოსაზღვრე ქუჩის ან საზოგადოებრივი სივრცის მხრიდან.

როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთი მდებარეობს საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონის მოქმედების არეალში და მას ერთზე მეტი მხრიდან ესაზღვრება ქუჩა ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცე, მაშინ შენობის მაქსიმალური სიმაღლე საზოგადოებრივი საზღვრების მხარეებიდან განისაზღვრება უფრო განიერი ქუჩიდან ან სხვა საზოგადოებრივი სივრციდან, რომელსაც ესაზღვრება ასეთი მიწის ნაკვეთი;

5. როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთი მდებარეობს საზოგადოებრივ–საქმიანი ზონის მოქმედების არეალში და მასზე განთავსებული შენობის უკანა ეზოს მხარეს მდებარე საანგარიშო ზედაპირსა და სამეზობლო საზღვრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყეს შორის პერპენდიკულარური დაშორება აღემატება 10 მეტრს, მაშინ შენობის მაქსიმალური სიმაღლე განისაზღვრება სამშენებლო მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი საზღვრ(ებ)ის მხრიდან.
6. შენობათა საანგარიშო სიმაღლეების განსაზრვრისას, შენობის ფასადის სიმაღლე, ქანობიანი სახურავის შემთავევაში მოიცავს კედლის სიმაღლეს სახურავის საანგარიშო კიდემდე, დამატებული:

ა) ქანობის მხრიდან:

ა.ა) სიმაღლე სახურავის საანგარიშო კიდიდან კეხამდე, როცა სახურავის სიბრტყ(ეებ)ის დახრის კუთხე (კუთხეთა ჯამი) საანგარიშო ზედაპირის თარაზული სიბრტყის მიმართ აღემატება 70 გრადუსს.

ა.ბ) სიმაღლის ერთი მესამედი  სახურავის საანგარიშო კიდიდან კეხამდე, თუ  სახურავის სიბრტყ(ეებ)ის დახრის კუთხე (კუთხეთა ჯამი) საანგარიშო ზედაპირის თარაზული სიბრტყის მიმართ შეადგენ 45 გრადუსიდან 70 გრადუსის ჩათვლით.

ბ) ფრონტონის მხრიდან:

ბ.ა) სიმაღლე სახურავის საანგარიშო კიდიდან კეხამდე, როცა სახურავის სიბრტყ(ეებ)ის დახრის კუთხე (კუთხეთა ჯამი) საანგარიშო ზედაპირის თარაზული სიბრტყის მიმართ 140 გრადუსსზე მეტია.

ბ.ბ) სიმაღლის ერთი მესამედი სახურავის საანგარიშო კიდიდან კეხამდე, თუ სახურავის სიბრტყეების დახრის კუთხეთა ჯამია საანგარიშო ზედაპირის თარაზული სიბრტყის მიმართ 90 გრადუსიდან 140 გრადუსის ჩათვლით.

7. იმ შემთვევაში როდესაც შესაბამისი ფასადის მხარეს გამომავალი სამტრედეების და სახურავის სხვა მსგავსი მოცულობითი ელემენტების ჯამური სიგანე წარმოადგენს ამავე ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიგანის ½ ზე მეტს, მაშინ შენობის ფასადის საანგარიშო სიმაღლის განსაზღვრისას ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიმაღლეს ემატება შესაბამისი ფასადის მხარეს გამომავალი სამტრედეების და სახურავის სხვა მსგავსი მოცულობითი ელემენტების სიმაღლე.
8. ისტორიული დაცვის ზონებში თუ გადამეტებულია ამ წესების საფუძველზე დადგენილი სიმაღლეების განსაზღვრასთან დაკავშირებული მოთხოვნები მაშინ საკითხს განიხილავს ,,დასახლებათა ტერიტორიების არქიტექტურულ გეგმარებითი საკითხთა კომისია“  საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვის და სპორტის სამინისტროს რეკომენდაციის საფუძველზე.

1.   ერთ სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე რამდენიმე სხვადასხვა შენობის დაგეგმარების შემთხვევაში, ტერიტორიაზე მათი განთავსება და სიმაღლეების განსაზღვრა ხორცილედება განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე.

 2.   ერთ სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე რამდენიმე მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის განთავსების შემთხვევაში, ამ თავით განსაზღვრული მოთხოვნები ხორცილედება ამავე სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე, წარმოსახვითი სამეზობლო საზღვრ(ებ)ის დადგენის საფუძვლეზე (ანუ ერთ სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე ისე უნდა განთავსდეს ერთზე მეტი მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი, როგორც ამ თავის მოთხოვნათა შესაბამისად ერთმანეთის მომიჯნავე სხვადასხვა სამშენებლო მიწის ნაკვეთზეა ერთმანეთის მიმართ განთავსებული).

1.    ამ მუხლის მოთხოვნები ვრცელდება სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების საზოგადოებრივ სივრცეებში ისეთ შეჭრაზე, რომელიც არ საჭიროებს საზოგადოებრივი ტერიტორიის/სივრცის მესაკუთრესთან შეთანხმებას.
2.   დაუშვებელია სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში გრუნტის ზედაპირიდან 4.5 მ-მდე სიმაღლეზე

ა) აივნებისა და ერკერების შეჭრა 0,3 მ–ზე მეტად;

ბ)სხვა არქიტექტურული დეტალების ნებისმიერი შეჭრა 0,3 მ–ზე მეტად;

გ) ფანჯრების ფრთების/დარაბების (ბოლომდე გაღებულ მდგომარეობაში), შეჭრა 0.6 მ-ზე მეტი მანძილით, მაგარამ ტროტუარის კიდის ვერტიკალური წარმოსახვითი სიბრტყიდან პერპენდიკულარული მანძილი უნდა იყოს მინიმუმ 0.8 მ

3.   დაუშვებელია სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეში გრუნტის ზედაპირიდან 4.5 მ-ზე მეტ სიმაღლეზე:

ა) აივნებისა და ერკერების შეჭრა 1,4 მ–ზე მეტად;

ბ) აივნებისა და ერკერების მიახლოება ტროტუარის კიდის ვერტიკალურ წარმოსახვით სიბრტყემდე 0,8 მ–ზე მეტად;

გ) ფასადის არქიტექტურული დეტალების ნებისმიერი გადმოწევა 0,3 მ–ზე მეტად;

დ) შენობის დამამთავრებელი კარნიზების და სახურავის არქიტექტურული დეტალების ნებისმიერი გადმოწევა 1.0 მ-ზე მეტად.

4.    შენობის წვიმის წყლის სარინებლების წყლის გამოსასვლელი არ უნდა იყოს შეჭრილი საზოგადოებრივ სივრცეში ქუჩის ტროტუარის სიბრტყიდან 0,3 მ–ზე მეტ სიმაღლეზე  და არ უნდა იყოს ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცის მხარეს არსებული საზოგადოებრივი საზღვრიდან ტროტუარზე 0,3 მ–ზე მეტი მანძილით შეჭრილი, როდესაც ის განთავსებულია გრუნტის ზედაპირის ზემოთ.
5.   შენობის წვიმის წყლის სარინებლების წყლის გამოსასვლელი არ უნდა იყოს შეჭრილი საზოგადოებრივ სივრცეში ქუჩის ტროტუარის სიბრტყიდან 0,3 მ-ზე მეტ სიმაღლეზე და არ უნდა იყოს ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცის მხარეს არსებული საზოგადოებრივი საზღვრიდან ტროტუარზე 0,3 მ-ზე მეტი მანძილით შეჭრილი, როდესაც ის განთავსებულია გრუნტის ზედაპირის ზემოთ.

6.  შენობაზე მიმაგრებული ნიშნები და აბრები შესაძლებელია იყოს შეჭრილი საზოგადოებრივ სივრცეში გრუნტის ზედაპირიდან 2.5 მ-ზე მაღლა სიმაღლეზე, მაგრამ ტროტუარის კიდის ვერტიკალური წარმოსახვითი სიბრტყიდან პერპენდიკულარული მანძილი ამ ნიშნებამდე და აბრებამდე უნდა იყოს მინიმუმ 0.8 მ

7.               მიწის ნაკვეთი, რომელიც ესაზღვრება ისეთ ქუჩას, რომელიც გამოიყენება მხოლოდ ქვეითად მოსიარულეთა მოძრაობისათვის, ასეთ შემთხვევაში ამ მიწის ნაკვეთიდან დაუშვებელია:

ა)      შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან/და საზოგადოებრივი სივრცეში შეჭრა 0.3 მ–ზე მეტად, როდესაც ასეთი ქუჩა ან/და საზოგადოებრივი სივრცე არის 3.0 მ. ან ნაკლები;

ბ)      შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან/და საზოგადოებრივი სივრცის მხარეს შენობა–ნაგებობის და ტროტუარის გადაკვეთის წერტილიდან 4.5 მ–მდე სიმაღლეზე, საზოგადოებრივ სივრცეში შეჭრა 0.3 მ–ზე მეტად, როდესაც ასეთი ქუჩა 3.0 მ–ზე მეტი;

გ)      შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან/და საზოგადოებრივი სივრცეში შეჭრა შენობის და ტროტუარის გადაკვეთის წერტილიდან 4,5 მ–ზე მეტ სიმაღლეზე, საზოგადოებრივი საზღვრის გარეთ 0.5 მ–ზე  მეტად, როდესაც ასეთი ქუჩა არის 3.0 მ–ზე მეტი.

1.  ამ მუხლის მოთხოვნები ვრცელდება სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების საზოგადოებრივ სივრცეებში ისეთ შეჭრაზე, რომელიც საჭიროებს საზოგადოებრივი სივრცის მესაკუთრესთან (ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამის უფლებამოსილ ორგანოსთან) შეთანხმებას და ხელშეკრულების  საფუძველზე საზოგადოებრივი ტერიტორიით/სივრცით სარგებლობის უფლების მიღებას.

 დასაშვებია სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებულ შენობაში შესასვლელი კიბეების მოწყობა გრუნტის ზედაპირიდან ისეთ მიწისპირა სართულამდე, რომლის იატაკის ზედაპირი მდებარეობს გრუნტის ზედაპირს ზემოთ ან პირველ მიწისზედა სართულამდე, მაგრამ არა უმეტეს 4.5 მეტრ სიმაღლემდე, ამასთანავე ტროტუარის კიდის ვერტიკალური წარმოსახვითი სიბრტყიდან პერპენდიკულარული მანძილი ამ კიბეებამდე უნდა იყოს მინიმუმ 1.8 მეტრი.

3. დასაშვებია სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებულ შენობა-ნაგებობაში ჩასასვლელი კიბეების და ბუნებრივი განათების მოწყობა გრუნტის ზედაპირიდან 2.7 მეტრ სიღრმემდე, თუმცა ტროტუარის კიდის ვერტიკალური წარმოსახვითი სიბრტყიდან პერპენდიკულარული მანძილი ამ კიბეებამდე უნდა იყოს მინიმუმ 1.8 მეტრი.

4. დასაშვებია სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში გრუნტის ზედაპირიდან 2.7 მ-დან 4.5 მ სიმაღლეზე გადახურვის კონსტრუქციების, ფარდულების, ტენტების, მარკიზების და სხვა მსგავსი ტიპის არქიტექტურული ნაწილების შეჭრა, მაგარამ ტროტუარის კიდის ვერტიკალური წარმოსახვითი სიბრტყიდან ასეთ არქიტექტურულ ნაწილებამდე პერპენდიკულარული მანძილი უნდა იყოს მინიმუმ 0.6 მეტრი. საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია საყრდენი სვეტების მოწყობა ისე, რომ ხელი არ შეეშალოს ტროტუარის ფუნქციონირებას.

5. ამ მუხლით განსაზღვრული პირობების გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ საზოგადოებრივ ტერიტორიებზე/სივრცეებში, სადაც თვითმმართველობის შესაბამისი აღმასრულებელი ორგანოს მიერ არის დაშვებული.

2. საზიარო კედელი/ღობე უნდა აშენდეს ისე, რომ მან თავისი მზიდუნარიანობით, სხვადასხვა სიმაღლის ბლოკირებულ (შეწყვილებულ) შენობათა მშენებლობის შემთხვევაში დააკმაყოფილოს მეზობლების მოთხოვნები.

3. საზიარო კედლის/ღობის სიგანე თანაბრად უნდა გადანაწილდეს სამეზობლო საზღვრიდან ორივე მეზობლის მხარეს.

4. თუ ერთ–ერთ სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე ასაშენებელი შენობა მოითხოვს საზიარო კედლის მეტ სიგანეს, ვიდრე კედლის ნახევარია, მაშინ კედლის ეს ნაწილი უნდა აშენდეს ამ ნაკვეთის ფარგლებში.
5. საზიარო კედლის საძირკვლის მშენებლობისას ერთ–ერთმა მეზობელმა შეიძლება მოითხოვოს საზიარო კედლისათვის ისეთი საძირკვლის მოწყობა, რომელიც მის მიერ გამოყენებული იქნება შემდგომი მშენებლობისათვის. ეს უკანასკნელი ვალდებულია აანაზღაუროს საძირკვლის მოწყობის დამატებითი სამუშაოების ღირებულება.
6. საზიარო კედლის/ღობის გამოყენებისას გასაწევი ხარჯები ნაწილდება ორივე მეზობელზე კედლის შესაბამისი წილის პროპორციულად.
7. შენობის რეკონსტრუქციისას, მეზობლის ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე, შესაძლებელია საზიარო კედლის/ღობის დანგრევა კანონმდებლობის დაცვით.
8. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის თითოეულ მესაკუთრეს უფლება აქვს თავის მხარეს გაამაგროს საზიარო კედელი/ღობე კანონმდებლობის დაცვით.
9. თუ ორი სამეზობლო კედლის შეერთებისას, ერთ–ერთ მეზობელს თავისი შენობისათვის სჭირდება საძირკვლის მეტი ჩაღრმავება, ვიდრე არსებული კედლის საძირკველია, მაშინ კანონმდებლობის დაცვით მას უფლება აქვს თავისი კედლის საძირკველი ჩააღრმავოს საპროექტო დოკუმენტით გათვალისწინებულ ნიშნულამდე, ისე რომ ამით ზიანი არ მიაყენოს უკვე არსებულ კედელს.
10. თუ საძირკვლის ჩაღრმავებისას დაზიანდა არსებული შენობის კედელი ან საძირკველი და დადგინდა, რომ ეს გამოწვეულია მიმდინარე მშენებლობით, მაშინ დაზიანებული საძირკვლის კედლის აღდგენა–გამაგრება ეკისრება მეზობელს, რომელიც ახორციელებს ასეთ მშენებლობას.

მიწის ნაკვეთის საზღვრებში შესაბამისი მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთების მესაკუთრეთა ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე შესაძლებელია განთავსდეს 2,2 მეტრზე მეტი სიმაღლის ღობე.“ წესის 32–ე მუხლის მე–2 პუნქტის შესაბამისად

1. სამშენებლო მიწის ნაკვეთების კეთილმოწყობა უნდა განხორციელდეს ისე, რომ ამ მიწის ნაკვეთიდან:

ა) მეზობლის ნაკვეთში არ მოხვდეს წყალი და ატმოსფერული ნალექები;

ბ) ქუჩაზე ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეში მოხვედრილმა ატმოსფერულმა ნალექებმა არ უნდა მიაყენონ ზიანი ქუჩას ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეს და მესამე პირებს.

2. ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნული პირობები არ ეხება რუს, ღელეს, მდინარეს და საერთო მოხმარების არხს.
3. როდესაც რელიეფის გამო ვერ ხერხდება ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნულ ღონისძიებათა განხორციელება, მეზობელი ვალდებულია თავის ნაკვეთზე გაატაროს მეზობლის ნაკვეთიდან ჩამონადენი ატმოსფერული ნალექები.
4. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის საზღვარზე, მეზობლის სამშენებლო მიწის ნაკვეთის მხარეს შენობის სახურავის მოწყობისას დამკვეთმა/მესაკუთრემ უნდა უზრუნველყოს ისეთი საინჟინრო ღონისძიებების განხორციელება, რაც ააცილებს ატმოსფერული ნალექების მოხვედრას მეზობლის მიწის ნაკვეთში.
5. მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთის მესაკუთრეს არ აქვს უფლება ხელი შეუშალოს მეზობლის საინჟინრო-კომუნალური ქსელების საკუთარ მიწის ნაკვეთზე გატარებას ძირითად საინჟინრო-კომუნალურ ქსელებთან მიერთების მიზნით, თუ ამისთვის არ არსებობს სხვა ტექნიკური საშუალება.
6. მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთზე საინჟინრო–კომუნალური ქსელების გატარების შესახებ მეზობელი უნდა იყოს წინასწარ ინფორმირებული ერთი თვით ადრე, გარდა ამისა ასეთი სამუშაოების წარმოების საშუალებას უნდა იძლეოდეს მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთი (არ უნდა შეეხოს მრავალწლიან ნარგავებს და არსებულ შენობა–ნაგებობებს). იმ  შემთხვევაში  თუ დათესილია ერთწლიანი კულტურები, აღნიშნული სამუშაო უნდა შესრულდეს მოსავლის აღების ან კომპენსაციის გადახდის შემდეგ. სამუშაოების დასრულებისას პირვანდელ მდგომარეობაში უნდა იქნეს მოყვანილი ის ტერიტორია, სადაც გატარდა საინჟინრო–კომუნალური ქსელები.
7. ამ მუხლის მე–4 პუნქტით განსაზღვრული მოთხოვნები უნდა გავრცელდეს ასევე მეზობლის მიწის ნაკვეთში უკვე გატარებული საინჟინრო–კომუნალური ქსელის შეკეთებაზე ან რეკონსტრუქციაზე.

მიწის ნაკვეთში გატარებული მომიჯნავე მიწის ნაკვეთისათვის განკუთვნილი საინჟინრო–კომუნალური ქსელები არ შეიძლება ჩაითვალოს დაბრკოლებად მომავალში ამ მიწის ნაკვეთზე მშენებლობის განხორციელებისათვის. ასეთ მიწის ნაკვეთზე მშენებლობის დაწყებამდე ქსელი უნდა იქნეს გადატანილი მოთხოვნისთანავე.

1.  საცხოვრებელ ზონაში მიწის ნაკვეთის და სხვა უძრავი ობიექტების სამშენებლო განვითარებისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს მინიმუმ ერთი ავტოსადგომი ერთ საცხოვრებელ ერთეულზე.
2.   საცხოვრებელი ზონების ცალკეულ ქვეზონებში სატრანსპორტო საშუალებების შენახვის რეკომენდირებული სახეობაა ავტოსადგომი რელიეფის გამოყენებით (მიწისქვეშა ავტოსადგომები).
3.  სისტემურად მოწყობილ (ჩამოყალიბებულ) ავტოფარეხებს შორის დარჩენილი ცარიელი სივრცე შესაძლებელია შეივსოს მსუბუქი კონსტრუქციის დროებითი შენობა–ნაგებობით. დროებითი შენობა–ნაგებობის ექსპლოატაციის ვადა განისაზღვრება მაქსიმუმ სამი წლით, რომლის ამოწურვის შემდეგაც  დროებითი შენობა–ნაგებობა თვითმმართველი ერთეულის პირველივე მოთხოვნისთანავე ექვემდებარება დემონტაჟს.

1. საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ–2): განაშენიანების დომინირებული სახეობაა ერთ–ბინიანი საცხოვრებელი სახლები.

ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები:

• ერთბინიანი ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლი (დომინირებული სახეობაა);
• ბაღი;
• სკვერი;
• საოჯახე საბაღე და საბოსტნე მეურნეობა (არასამეწარმეო);
• ინდივიდუალური სამეურნეო და  ტექნიკური დამხმარე ნაგებობა;
• ინდივიდუალური სამეწარმეო  და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრებელ სახლებში, სამეზობლო თმენისა და სანიტარულ–ჰიგიენური ნორმების დაცვით;
• საბავშვო და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება;
• დაწყებითი სკოლა;
• საჯარო სკოლა;
• ღია საცურაო აუზი;
• სპორტული მოედანი;
• ამბულატორია;
• აფთიაქი;
• კლუბი ( მრავალფუნქციური დარბაზით შეხვედრებისათვის, გამოფენებისათვის);
• პირველადი მოხმარების საქონლის მაღაზია;
• საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილებები;
• ღია ავტოსადგომი, ცალკე მდგომი ჩაშენებული გარაჟი.

ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• პარკი;
• ბულვარი;
• განაშენიანების დაბალი ინტენსივობის მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი;
• პოლიკლინიკა;
• ბარი;
• კაფე;
• საყოფაცხოვრებო მომსახურეობის ობიექტი;
• საცალო ვაჭრობისა და მომსახურების ჯიხურები, დროებითი პავილიონი;
• ბანკის ფილიალი, განყოფილება;
• კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი;
• ოფისი და კანტორა;
• საერთო სარგებლობის და ავტოსადგომი;
• საკულტო შენობები და ნაგებობები;

2. საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ-3);

დაბალი ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები.

ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიენების ძირითადი დასაშვები სახეობები:

• ერთბინიანი ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლი ( დომინირებული სახეობა);
• განაშენიანების დაბალი ინტენსივობის მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი (არადომინირებული სახეობა);
• ბაღი;
• სკვერი;
• საოჯახო საბაღე და საბოსტნე მეურნეობა (არასამეწარმეო);
• საბავშვო მოედნები;
• საოჯახო ორანჟერეა და სათბური (არასამეწარმეო);
• ინდივიდუალური სამეურნეო და ტექნიკური დამხმარე ნაგებობა;
• ინდივიდუალური სამეწარმეო და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრებელ სახლებში, სამეზობლო თმენისა და სანიტარულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვით;
• საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება;
• დაწყებითი სკოლა;
• საშუალო სკოლა;
• ღია საცურაო აუზი;
• სპორტული მოედანი;
• ამბულატორია;
• აფთიაქი;
• კლუბი (მრავალფუნქციური დარბაზით შეხვედრებისათვის, გამოფენებისთვის);
• პირველადი მოხმარების საქონლის მაღაზია;
• საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილება;
• ღია ავტოსადგომი, ცალკე მდგომი ჩაშენებული გარაჟი;

ბ)  ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• პარკი;
• ბულვარი;
• პოლიკლინიკა;
• ბარი;
• კაფე;
• საყოფაცხოვრებო მომსახურების ობიქტი;
• ჯიხურები, დროებითი პავილიონი, საცალო ვაჭრობისა და მომსახურებისათვის;
• ბანკის ფილიალი, განყოფილება;
• სასურსათო და საყოფაცხოვრებო საქონლის სავაჭრო ცენტრი;
• ოფისი და კანტორა;
• პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება;
• კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი;
• საერთო სარგებლობის ღია ავტოსადგომი;
• საკულტო შენობები და ნაგებობები;

3. საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ-5);

საშუალო ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები.

ა. ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები:

• ინდივიდუალური და განაშენიენების საშუალო ინტენსივობის მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი (დომინირებული სახეობა);
• პარკი,
• ბაღი;
• სკვერი;
• ბულვარი;
• საბავშვო მოედანი;
• ინდივიდუალური სამეწარმეო და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრებელ სახლებში  და ცალკე მდგომი, სამეზობლო თმენისა და სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვით;
• საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება;
• დაწყებითი სკოლა;
• სასუალო სკოლა;
• პოლიკლინიკა;
• ამბულატორია;
• აფთიაქი;
• სპორტული დარბაზი;
• ღია საცურაო აუზი;
• სპორტული მოედანი;
• კლუბი (მრავალფუნქციური დარბაზით შეხვედრებისათვის,  გამოფენებისათვის);
• კინოთეატრი;
• საინფორმაციო ცენტრი;
• საგამოფენო დარბაზი;
• პირველადი მოხმარების საქონლის მაღაზია;
• სამრეწველო საქონლის მაღაზია;
• სასურსათო მაღაზია;
• უნივერსალური მაღაზია;
• ბარი;
• კაფე;
• სწრაფი კვების ობიექტი;
• საყოფაცხოვრებო მომსახურების ობიექტი;
• საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილება;
• ბანკის ფილიალი, განყოფილება;
• იურიდული კონსულტაცია;
• სანოტარო კანტორა;
• ღია ავტოსადგომი, ცალკე მდგომი და ჩაშენებული გარაჟი;
• საერთო სარგებლობის ღია და დახურული ავტოსადგომი;
• კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი;
• ოფისი და კანტორა.

ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• საშუალო და პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება;
• ინდივიდუალური სამეურნეო და ტექნიკური დამხმარე ნაგებობა;
• მოხუცთა, ბავშვთა და სხვათა  ინტერნატი;
• საავადმყოფი;
• საცურაო აუზი;
• თეატრი;
• საქალაქო ბიბლიოთეკა;
• არქივი;
• მუზეუმი;
• საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა;
• რესტორანი;
• კიოსკი, დროებითი პავილიონი, საცალო ვაჭრობისა და მომსახურებისათვის;
• ბანკი;
• მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია;
• სასამართლო;
• პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება;
• სახანძრო დეპო;
• სასტუმრო;
• საზოგადოებრივი ტუალეტი;
• ავტოგასამართი სადგური;
• საკულტო შენობები და ნაგებობები;

4. საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6);

მაღალი ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები.

ა) ტერიტორიებისა გამოყენების და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები:

• განაშენიანების საშუალო და მაღალი ინტენსივობის მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლები (დომინირებული სახეობა);
• პარკი;
• ბაღი;
• სკვერი;
• ბულვარი;
• საბავშვო მოედანი;
• ინდივიდუალური სამეწარმეო და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრეებლ სახლებში და ცალკე მდგომი, სამეზობლო თმენისა და სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვით;
• საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება;
• დაწყებითი სკოლა;
• საშუალო სკოლა;
• საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება;
• პოლიკლინიკა;
• ამბულატორის;
• აფთიაქი;
• სპორტული დარბაზი;
• საცურაო აუზი;
• სპორტული მოედანი;
• კლუბი;
• კინოთეატრი;
• საქალაქო ბიბლიოთეკა;
• საიფნორმაციო ცენტრი;
• საგამოფენო დარბაზი;
• პირველადი მოხმარების საქონლის მაღაზია;
• სამრეწველო საქონლის მაღაზია;
• სასურსათო მაღაზია;
• უნივერსალური მაღაზია;
• ბარი;
• კაფე;
• სწრაფი კვების ობიექტი;
• საყოფაცხოვრებო მომსახურების ობიექტი;
• ოფისი და კანტორა;
• საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილება;
• ბანკების ფილიალი, განყოფილება;
• იურიდიული კონსულტაცია;
• სანოტარო კანტორა;
• ღია ავტოსადგომი და ჩაშენებული გარაჟი;
• საერთო სარგებლობის მიწისქვეშა და მიწისზედა ავტოსადგომები.

ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• მოხუცთა, ბავშვთა და სხვათა ინტერნატი;
• საავადმყოფო;
• უმაღლესი სასწავლებელი;
• სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სადგური;
• თეატრი;
• არქივი;
• მუზეუმი;
• საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა;
• რესტორანი;
• კიოსკი, დროებითი პავილიონი, საცალო ვაჭრობის და მომსახურეობისათვის;
• ბანკი;
• მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია;
• ოფისი და კანტორა;
• სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაცია;
• სასამართლო;
• პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება;
• სახანძრო დეპო;
• სასტუმრო;
• საზოგადოებრივი ტუალეტი;
• ავტოგასამართი სადგური;
• კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტები;
• საკულტო შენობები და ნაგებოები.

5. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 1 (სსზ-1): საშუალო ინტენსივობის საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა, მათ შორის კარკასი განაშენიანების დომინირებული სახეობის გარეშე (შერეული ზონა);

ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეოებები:

• მრავალფუნქციური შენობა (რომელშიც დომინირებულად არ არის გამოყოფილი რომელიმე ფუნქციური სახეობა);
• პარკი;
• ბაღი;
• სკვერი;
• ბულვარი;
• საბავშვო მოედანი;
• საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება;
• დაწყებითი სკოლა;
• საშუალო სკოლა;
• საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური დაწესებულება;
• უმღლესი სასწავლებელი;
• პოლიკლინიკა;
• ამბულატორია;
• აფთიაქი;
• სპორტული აუზი;
• კლუბი;
• კინოთეატრი;
• თეატრი;
• საქალაქო ბიბლიოთეკა;
• არქივი;
• საინფორმაციო ცენტრი;
• მუზეუმი;
• საგამოფენო დარბაზი;
• საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა;
• სამრეწველო საქონლის მაღაზია;
• სასურსათო მაღაზია;
• უნივერსალური მაღაზია და სავაჭრო ცენტრი;
• ბარი;
• კაფე;
• რესტორანი;
• სწრაფი კვების ობიექტი;
• საყოფაცხოვრებო მომსახურების ობიექტი;
• საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილებები;
• ბანკის ფილიალი, განყოფიელება;
• ბანკი;
• მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია;
• ოფისი და კანტორა;
• სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაცია;
• სასამართლო;
• იურიდიული კონსულტაცია;
• სანოტარო კანტორა;
• სასტუმრო;
• ღია ავტოსადგომი და ჩაშენებული გარაჯი.

ბ) ტერიტორიების გამოყენების და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომლების საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• საავადმყოფო;
• სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სადგური;
• ღია საცურაო აუზი;
• სპორტული მოედანი;
• საკონცერტო დარბაზი;
• უნივერსალური სპორტულ-სამაყურებლო დარბაზი;
• კაზინო და სხვა აზარტული თამაშების ობიექტი;
• სავაჭრო ცენტრი;
• კიოსკი, დროებითი პავილიონი, საცალო ვაჭრობისა და მომსახურეობისათვს;
• პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება;
• სახანძრო დეპო;
• საზოგადოებრივი ტუალეტი;
• რკინიგზის სადგური;
• ავტოსადგური;
• აეროსადგური;
• ავტოგასამართი სადგური;
• კომუნალური და საინჟირო ტექნიკური ობიექტები;
• საკულტო შენობები და ნაგებობები.

6. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 (სსზ-2): განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის ზონა, მათ შორის კარკასი სადაც დომინირებულ სახეობას შეადგენს ობიექტები საზოგადოებრივი დანიშნულების ფუნქციებით:

ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები:

• მრავალფუნქციური შენობა (დომინირებული სახეობა);
• განაშენიანების საშუალო და მაღალი ინტენსივობის მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი (არადომინირებული სახეობა);
• პარკი;
• ბაღი;
• სკვერი;
• ბულვარი;
• აფთიაქი;
• კლუბი;
• კინოთეატრი;
• თეატრი;
• საკონცერტო დარბაზი;
• უნივერსალური სპორტულ-სამაყურებლო დარბაზი;
• საქალაქო ბიბლიოთეკა;
• არქივი;
• საინფორმაციო ცენტრი;
• მუზეუმი;
• საგამოფენო დარბაზი;
• საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა;
• უნივერსალური მაღაზია;
• სავაჭრო ცენტრი;
• ბარი;
• კაფე;
• რესტორანი;
• სწრაფი კვების ობიექტი;
• საყოფაცხოვრებო მომსახურების ობიექტი;
• საფოსტო და კავშირგაბმულობის  ობიექტი;
• ბანკის ფილიალი, განყოფილება;
• ბანკი;
• მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია;
• ოფისი და კანტორა;
• სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაციები;
• სასამართლო;
• იურიდიული კონსულტაცია;
• სანოტარო კანტორა;
• სასტუმრო;
• ჩაშენებული საზოგადოებრივი ტუალეტი;
• ღია ავტოსადგომი და ჩაშენებული გარაჯი;
• საერთო სარგებლობის მიწისქვეშა და მიწისზედა ავტოსადგომები.

ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომელბიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• დაწყებითი სკოლა;
• საშუალო სკოლა;
• საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება;
• უმაღლესი სასწავლებელი;
• პოლიკლინიკა;
• კაზინო, დროებითი პავილიონი, საცალო ვაჭრობისა და მომსახურებისათვის;
• პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება;
• აეროსადგური;
• ავტოგასამართი სადგური საერთო სარგებლობის მიწისქვესა და მიწისზედა ავტოსადგომის კომპლექსში;
• კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი;
• საკულტო შენობები და ნაგებობები;

7. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 (სსზ-3):

განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის ზონა, მათ შორის კარკასი სადაც დომინირებულ სახეობას შეადგენს ობიექტები საზოგადოებრივი დანუშნულების ფუნქციებით:

ა) ტერიტოეიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები:

• მრავალფუნქციური შენობა (დომინირებული სახეობა);
• განაშეენიანების საშუალო და მაღალი ინტენსივობის მრავალბინიანი საცხოვრებლი სახლი (არადომინირებული სახეობა);
• პარკი;
• ბაღი;
• სკვერი;
• ბულვარი;
• აფთიაქი;
• კლუბი;
• კინოთეატრი;
• თეატრი;
• საკონცერტო დარბაზი;
• უნივერსალური სპორტულ-სამაყურებლო დარბაზი;
• საქალაქო ბიბლიოთეკა;
• არქივი;
• საინფორმაციო ცენტრი;
• მუზეუმი;
• საგამოფენო დარბაზი;
• საცეკვაო დარბზი-დისკოთეკა;
• უნივერსალური მაღაზია;
• სავაჭრო ცენტრი;
• ბარი;
• კაფე;
• რესტორანი;
• სწრაფი კვბის ობიექტი;
• საყოფაცხოვრებო მომსახურების ობიექტი;
• საფოსტო და კავშირგაბმულობის ობიექტი;
• ბანკის ფილიალი, განყოფილება;
• ბანკი;
• მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია;
• ოფისი და კანტორა;
• სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაციები;
• სასამართლო;
• იურიდიული კონსულტაცია;
• სანოტარო კანტორა;
• სასტუმრო;
• ჩაშენებული საზოგადოებრივი ტუალეტი;
• ღია ავტოსადგომი და ჩაშენბული გარაჟი;
• საერთო სარგებლობის მიწისქვეშა და მიწისზედა ავტოსადგომები;

ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• დაწყებითი სკოლა;
• საშუალო სკოლა;
• საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური დაწესებულება;
• უმაღლესი სასწავლებელი;
• პოლიკლინიკა;
• კაზინო და სხვა აზარტული თამაშების ობიექტი;
• კიოსკი, დროებითი პავილიონი, საცალო ვაჭრობისა და მომსახურებისათვის;
• პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება;
• აეროსადგური;
• ავტოგასამართი სადგური საერთო სარგებლობის მიწისქვეშა და მიწისზედა ავტოსადგომის კომპლექსში;
• კომუნალური საინჟინრო და ტექნიკური ობიექტი;
• საკულტო შენობები და ნაგებობები.

8. სარეკრეაციო ზონა (რზ-2) წარმოადგენს სარეკრეაციო ზონას, რომელიც მდებარეობს თბილისის განაშენიანებული ტერიტორიების საზრვღვრებში და მოიცავს გამწვანებულ ტერიტორიას.

ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები:

• პარკი;
• ბაღი;
• სკვერი;
• ბულვარი;
• დეკორატიული გაფორმების ობიექტი;
• მცირე არქიტექტურული ფორმები: საპარკო პავილიონი, როტონდა, ფანჩატური, პერგოლა, ურნა, ტრელაჟი, საბავშვო მოედანი, შადრევანი, დეკორატიული აუზი, წყლის სასმელი შადრევანი, კასკადი, არხი, ღია კიბე და პანდუსი, საყრდენი კედელი და სხვა;
• სკულპტურულ-არქიტექტურული მონუმენტი;
• სპორტული მოედანი;
• პირველადი სამედიცინო დახმარების პუნქტი;
• სავაჭრო და საგამოფენო პავილიონი;
• ატრაქციონი;
• საწყალოსნო ობიექტი (ნავმისადგომი, ელინგი);
• საზოგადოებრივი ტუალეტი;

ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლი;
• სასტუმრო;
• სამაყურებლო ობიექტი (ესტრადა, ამფითეატრი, საგამოფენო დარბაზი, ღია და გადახურული კინოთეატრი);
• სპორტულ-ფიზკულტურული ნაგებობა (სტადიონი, სათამაშო მოედანი, სპორტდარბაზი, ღია და დახურული საურაო აუზები);
• სათამაშო ავტომატების დარბაზი, საბილიარდო, კაზინო და ა.შ. ;
• ზოოპარკი;
• კაფე, რესტორანი;
• სასკოლო და სკოლამდელი ასაკის საბავშვო სპეციალიზებული დაწესებულებები;
• სამეურნეო ობიექტი და მისი ფუნქციონირებისთვის განკუთვნილი ადმინისტრაციული შენობა, საყოფაცხოვრებო სათავსები, სახელოსნოები, გარაჟები და საწყობები;
• საკულტო შენობები და ნაგებობები;
• ღია მიწისქვეშა ავტოსადგომები.

9. სარეკრეაციო ზონა 3 (რზ-3) წარმოადგენს ზონას, რომელიც მდებარეობს განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში ან მის გარეთ და (p) სადაც დასაშვებია დასასვენებელი, სამკურნალო, სპორტული და გასართობი დანიშნულების შენობა-ნაგებობის განთავსება.

ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები;

• ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები:
• პარკი;
• ბაღი;
• სკვერი;
• ბულვარი;
• მცირე არქიტექტურული ფორმები: საპარკო პავილიონი, როტონდა, ფანჩატური, პერგოლა, ურნა, ტრელაჟი, საბავშვო მოედანი, შადრევანი, დეკორატიული აუზი, წყლის სასმელი შადრევანი, კასკადი, არხი, ღია კიბე და პანდუსი, საყრდენი კედელი და სხვა;
• სკულპტურულ-არქიტექტურული მონუმენტი;
• სპორტული მოედანი;
• პირველადი სამედიცინო დახმარების პუნქტი;
• სავაჭრო ჯიხურები, სავაჭრო და საგამოფენო პავილიონი;
• საწყალოსნო ობიექტი (ნავმისადგომი ელინგი);
• დასასვენებელი სახლი;
• დასვენების ბანაკი და ბაზა;
• სანატორიუმი;
• სასტუმრო;
• საზოგადოებრივი ტუალეტი:

ბ) ტერიტორეიების გამოყენებისა და განაშენიანების დასაშვები სახეობები, რომელბიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას:

• ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლი;
• სამაყურებლო ობიექტი (ესტრადა, ამფითეატრი, საგამოფენო დარბაზი, კინოთეატრი);
• მოხუცთა, ბავშვთა და სხვათა ინტერნატი;
• საავადმყოფო;
• პოლიკლინიკა;
• ამბულატორია;
• სპორტულ-ფიზკულტურული ნაგებობა (საწვრთნელი ბაზა, სპორტული მოედანი, სტადიონი, სპორტდარბაზი, ღია და დახურული საცურაო აუზები);
• ატრაქციონი;
• კაფე, რესტორანი;
• სამეურნეო ობიექტი და მისი ფუნქციონირებისთვის განკუთვნილი ადმინისტრაციული შენობა, საყოფაცხოვრებო სათავსები, სახელოსნოები, გარაჟები და საწყოებები;
• საკულტო შენობები ნაგებობები.

10. სპეციალური ზონალური ნებართვის საფუძველზე მხოლოდ საკულტო შენობა-ნაგებობების განთავსება ასევე დასაშვებია ქვემოთ ჩამოთვლილ ფუნქციურ ზონებში:

ა) სარეკრეაციო ზონა 1 –(რზ-1):

ბ) სამხედრო დანიშნულების ზონა 2 – (სდზ-2):

გ) სპეციალური ზონა - სპეცზ);

დ) საცხოვრებელი ზონებში;

ე) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 – (სსზ-3);

ვ) სამრეწველო ზონა 1 – (ს-1);

ზ) სამხედრო დანიშნულების ზონა 1 – ( სდზ-1_;

თ) სატრანსპორტო ზონა - (ტზ);

პ) სანიტარიული ზონა - (სანზ):