სოფლის მხარდაჭერის პროგრამის დამტკიცების შესახებ

2. პროგრამის შემუშავებისას გათვალისწინებულ იქნა „ად­გი­ლობრივი თვი­თ­მმართველობის შესახებ“ საქართველოს ორგა­ნული კანონით, საქარ­თვე­ლოს საბიუჯეტო კოდექსითა და სხვა ნორმატიული აქტებით განსაზღვ­რული პრინციპები და ნორმები.

ა) პროგრამით გათვალისწინებული თანხის წარმართვა სოფ­ლის პირ­ვე­ლი რიგის სოციალურ-ეკონომიკურ საჭიროე­ბათა და­სა­ფინანსებლად (ადგილო­ბრი­ვი ინფრასტრუქტურის ობიექტები, კეთილმოწყობის, სასოფლო-სამეურ­ნეო  სამუშაოები და სხვა);

ბ) ადგილობრივი თვითმმართველობის განხორციელებაში მოსახლეობის ჩართულო­ბის გაძლიერება და ადგილობრივი მნიშვნელობის პრობლემების გადაწყვეტა უშუალოდ მოსახლეობის მიერ დასახული პრიორიტეტების შესა­ბა­მისად;

გ) მოსახლეობასა და თვითმმართველობის ორგანოთა შორის ურთი­ერთ­კავშირის გაძლიერება;

დ) თვითმმართველობის დამოუკიდებლობის ხარისხის ამა­ღ­ლება და თვითმმართველი ერთეულის ტერიტორიული ორგანოს ხელმძღვანელის – თვი­თმმართველი ერთეულის რწმუნებულის (შემდგომში – რწმუნებული) უფ­ლებამოსილებათა ეფე­ქ­ტიანად განხორციელება. 

2. შესაძ­ლე­ბელია პროგრამის ფარგლებში განსახორციელებელი პროექ­ტე­ბი  დამატებით დაფინანსდეს საერთაშორისო და დონორი ორგანიზა­ციების ან/და ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის ბიუჯეტის, ასევე საქართ­ვე­ლოს კანონმდებლობით ნებადართული სხვა სახსრებით. 

ა) არა უმეტეს 50-სულიანი სოფლისათვის – 2 000 ლარი;

ბ) 51-დან 200-სულამდე სოფლისათვის – 4 000 ლარი;

გ) 201-დან 400-სულამდე სოფლისათვის – 5 000 ლარი;

დ) 401-დან 1 000-სულამდე სოფლისათვის – 8 000 ლარი;

ე) 1 000-ზე მეტსულიანი სოფლისათვის – 12 000 ლარი.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად განაწილების შემდეგ, პრო­გ­რამით გათვალისწინებული  თანხის ნაშთი სოფლებისათვის ნაწილ­დება ერთ სულ მოსახლეზე გაანგარიშებული მაჩვენებლის მიხედვით. აღ­ნიშ­ნული მაჩვენებ­ელი იანგარიშება სოფლის მოსახლეობის რაოდენობი­სა და 12,572422 კოეფიციენტის ნამრავლით.

ა) განსახორციელებელი პროგრამის (პროგრამების) დადებითი სოცი­ა­ლურ-ეკონომიკური ეფექტი  უნდა აისახებოდეს  სოფლის მოსახ­ლე­ობის უმ­რა­ვ­ლესობაზე;

ბ) პროგრამის ფარგლებში შესყიდული სამუშაო, საქონელი ან მომსა­ხუ­რება უნდა აუმჯობესებდეს სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობის მატერი­ა­ლურ, ყოფით, სოციალურ-ეკონომიკურ მდგომარეობას;

გ) სამუშაოთა შესასრულებლად მაქსიმალურად უნდა და­საქმდეს შე­სა­ბამისი სოფლის (ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათ­ვალისწინებულ შემ­თხვე­ვაში – სო­ფლების) მოსახლეობა.

2. საერთო ინტერესების გათვალისწინებით დასაშვებია რამდენიმე სოფ­ლისათვის გამოყოფილი თანხის გაერთიანება ამ სოფლების საერთო პრობ­ლე­მის (მაგალითად, სასმელი ან სარწყავი წყლის სისტემები, სასოფლო-სამეუ­რ­ნეო ტექნიკა, სამედიცინო პუნქტი და სხვა) გადასა­წყვეტად.

2.  სამინისტრო, პროგრამის მე-4 მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტების შესაბამისად,  ახორციელებს თითოეული სოფლისათვის გამოსაყოფი თანხის გაანგარიშებას და შესაბამის ინფორმაციას აწვდის  მუნიციპალიტეტებს.

3.  კონკრეტული სოფლისათვის გამოსაყოფი თანხის ოდენობის თაობაზე  მოსახლეობის ინფორმირებას, რწმუნებულების მეშვეობით ახორციელებს  მუნი­­ციპალიტეტი.

4.   კონკრეტულ სოფელთან მიმართებაში თანხის მიზნობრიობა დგინდება პროგრამის მე-5 მუხლით განსაზღვრული კრიტერიუმების შესაბამისად, მხო­ლოდ მოსახლეობასთან  წინასწარი კონსულტაციის შემდეგ.

5.   რწმუნე­ბული ორგანიზებას უწევს სოფლის კრე­ბის გამართვას, აწ­ყობს საჯარო გან­ხილ­ვას და კრების მონაწილეთა უმრავლესობის გადაწყვე­ტი­ლე­ბით, სოფლისათვის გამოსაყოფი თანხის ოდენობის გათვალისწინებით, ადგენს პროგრამით სოფ­ლი­სათ­ვის გამოსაყოფი თანხის გამოყენების მიზნობ­რი­ობას, რაც აისახება სოფლის მოსახლეობის კრების ოქმში.

6.   კრების ოქმს რწმუ­ნებული წა­რუდგენს შესაბამის მუნიციპალიტეტს.

7.  მუნიციპალიტეტი, სოფლების მიხედვით შესაბამისი პროექტებისა და თი­თოეულ პროექტზე საორიენტაციო თანხის მითითებით, ამზადებს ჯამურ ინფორმაციას, რომელსაც წარუდგენს სამინისტროს.

8. სამინისტრო, მუნიციპალიტეტებიდან მიღებული ინფორმაციების გათვალისწინებით, ამზადებს საქართველოს მთავრობის განკარგულების პრო­ექტს, რომელშიც აისახება მუნიციპალიტეტებისა და მასში შემავალი სოფ­ლების მიხედვით განსახორციელებელი პროექტების დასახელება, თანხის რაო­დე­ნობა და თვითმმართველი ერთეული, რომლის ბიუჯეტშიც ირიცხება პრო­გრამით გათვალისწინებული თანხა.

9. სამინისტრო, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან შეთანხმების შემდეგ, განკარგულების პროექტს განსახილველად წარუდგენს საქართველოს მთავრობას.

2. თანხის მიზნობრივად და ეფექტიანად გამოყენებისთვის  პასუხისმგე­ბელია შესაბამისი მუნიციპალიტეტი, რომელიც უზრუნველყოფს პროექტების განსახორციელებლად სამუშაოების, საქონლისა და მომსახურების სახელ­მ­წი­ფო შესყიდვას კანონმდებლობით დადგენილი წესითა და პროცედურების შესა­ბამისად.