ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) ორგანოებისათვის სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტების გადაცემის წესის შესახებ

საქართველოს პრეზიდენტის

 ბრძანებულება №334

1999 წლის 25 მაისი

ქ. თბილისი

ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) ორგანოებისათვის სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტების გადაცემის წესის შესახებ

1. „ადგილობრივი თვითმმართველობისა და მმართველობის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის 33-ე მუხლის შესაბამისად დამტკიცდეს ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) ორგანოებისათვის სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტების გადაცემის თანდართული წესი.

2. ბრძანებულება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

ე. შევარდნაძე

ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) ორგანოებისათვის სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტების გადაცემის წესი

1. ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) ორგანოებისათვის სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტების გადაცემის წესი შემუშავებულია საქართველოს კონსტიტუციის და ადგილობრივი „ადგილობრივი თვითმმართველობისა და მმართველობის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის IV თავის, 33-ე მუხლის, მე-3 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის მოთხოვნათა შესაბამისად.

2. საქართველოს კონსტიტუციით განსაზღვრული საქართველოს უმაღლეს სახელმწიფო ორგანოთა განსაკუთრებულ გამგებლობას მიკუთვნებული ობიექტები ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) ორგანოების საკუთრებაში გადაცემას არ ექვემდებარება.

3. ქალაქ თბილისისა და იმ ქალაქების მერიებისათვის, რომლებიც არ შედიან რაიონების შემადგენლობაში, რაიონული გამგეობებისათვის, სახელმწიფო საკუთრების ობიექტების გადაცემის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს სახელმწიფო ქონების მართვის სამინისტრო, ეკონომიკის სამინისტრო, ფინანსთა სამინისტროსთან, შესაბამის სამინისტროებსა და უწყებებთან შეთანხმებით ქალაქ თბილისისა და იმ ქალაქების მერიების, რომლებიც არ შედიან რაიონულ შემადგენლიბაში, აგრეთვე რაიონული გამგეობების მოთხოვნის საფუძველზე. სახელმწიფო საკუთრების ობიექტების გადაცემის მოთხოვნას თან უნდა ერეთოდეს შესაბამისად საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებულის თანხმობა. აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკებში შემავალი ქალაქების მერიებისა და რაიონული გამგეობისათვის სახელმწიფო საკუთრების ობიექტების გადაცემის მოთხოვნას თან უნდა ერთვოდეს შესაბამისი ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თანხმობა.

4. სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტების გადაცემის შესახებ ქალაქ თბილისისა და იმ ქალაქების მერიების, რომლებიც არ შედიან რაიონების შემადგენლობაში, რაიონის გამგეობის მოთხოვნას, როგორც წესი, თან უნდა ერთოდეს სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტის ეფექტიანად გამოყენების ბიზნეს-გეგმა, მისი მომგებიანად ამუშავებისათვის საჭირო ინვესტიციების მოზიდვის გეგმა-გრაფიკი და საბანკო გარანტიები ან ფინანსური უზრუნველყოფის შესაბამისი დოკუმენტები, დამოუკიდებელი აუდიტის სათანადო დასკვნასთან ერთად.

5. საქართველოს სახელმწიფო ქონების მართვის სამინისტრო, ქალაქ თბილისისა და იმ ქალაქების მერიებისათვის, რომლებიც არ შედიან რაიონების შემადგენლობაში, აგრეთვე რაიონული გამგეობისათვის სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ობიექტების გადაცემის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს 2 თვეში საქართველოს სახელმწიფო ქონების მართვის სამინისტროში შემოსული შესაბამისი წინადადებების რეგისტრაციის დღიდან.

6. რაიონული გამგეობები, ქონების მათ საკუთრებაში გადცემიდან სამ თვეში განსაზღვრავენ და იღებენ გადაწყვეტილებას საერთო რაიონული, რაიონში შემავალი საქალაქო, სადაბო, სათემო, სასოფლო თვითმმართველობისათვის გადასაცემი ქონების ნუსხის დამტკიცების შესახებ ამ წესის მე-4 პუნქტის შესაბამისად.

7. ქალაქ თბილისის, იმ ქალაქების მერიების, რომლებიც არ შედიან რაიონების შემადგელობაში, რაიონული გამგეობების და მათში შემავალი საქალაქო, სადაბო, სათემო, სასოფლო თვითმმართველობის გადაცემული სახელმწიფო ქონების პრივატიზებას, მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, ახორციელებს საქართველოს სახელმწიფო ქონების მართვის სამინისტრო ან მისი ტერიტორიული ორგანო.

8. ქალაქ თბილისის, იმ ქალაქების მერიების, რომლებიც არ შედიან რაიონების შემადგენლობაში და რაიონული გამგეობებისათვის სახელმწიფო საკუთრების ობიექტების გადაცემის სადავო საკითხები განიხილება საქართველოს მთავრობის სხდომაზე.

9. რაიონული გამგეობებისათვის გადაცემული სახელმწიფო საკუთრების ობიექტებიდან საერთო რაიონული, რაიონში შემავალი საქალაქო, სადაბო, სათემო, სასოფლო თვითმმართველობისათვის ქონების გადაცემასთან დაკავშირებული სადავო საკითხები რეგულირდება საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებულის განკარგულებით, ხოლო აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკებში, შესაბამისის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს დადგენილებით.