"ფარმაცევტული პროდუქტის (სამკურნალო საშუალების) გამოწერის ინსტრუქციისა და რეცეპტის (ფორმა №3) ნიმუშის დამტკიცების შესახებ”

საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის

ბრძანება №01-9/ნ

2011 წლის 11 მარტი

ქ. თბილისი

ფარმაცევტული პროდუქტის (სამკურნალო საშუალების ) გამოწერ ის ინსტრუქციისა და რეცეპტის (ფორმა №3) ნიმუშის დამტკიცების შესახებ   

 „წამლისა და ფარმაცევტული საქმიანობის შესახებ “ საქართველოს კანონის მე -3 მუხლის მე -2 პუნქტის „ე ” ქვეპუნქტის ა და „საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 61-ე მუხლის საფუძველზე, ვბრძანებ :

1. დამტკიცდეს :

ა) ფარმაცევტული პროდუქტის (სამკურნალო საშუალების ) გამოწერ ის ინსტრუქცია (დანართი №1);

ბ) ძირითადი სარეცეპტურო შემოკლებები (დანართი № 2);

 გ)რეცეპტის (ფორმა №3) ნიმუში (დანართი № 3).

2. ძალადაკარგულად გამოცხადდეს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2000 წლის 17 ოქტომბრის №148/ნ ბრძანება „სამკურნალო საშუალებების რეცეპტის გამოწერისა და მათი გაცემის შესახებ” და 2007 წლის 5 ივლისის №205/ნ ბრძანება „სუბსიდირებული მედიკამენტების რეცეპტის გამოწერისა და მათი გაცემის წესის შესახებ“.

 3. ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებიდან მე-15 დღეს.

ა . ურუშაძე

 დანართი №1

ფარმაცევტული პროდუქტის (სამკურნალო საშუალების ) გამოწერ ის ინსტრუქცია

    მუხლი 1.

1. წინამდებარე ინსტრუქცია განსაზღვრავს ფარმაცევტული პროდუქტის (სამკურნალო საშუალების) უნიფიცირებული ფორმით გამოწერის წესს. აღნიშნული არ ეხება „წამლისა და ფარმაცევტული საქმიანობის შესახებ’’ საქართველოს კანონით გათვალისწინებულ პირველ ჯგუფს მიკუთვნებულ სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებულ ფარმაცევტულ პროდუქტს.

2. დაუშვებელია რეალიზატორის მიერ ფარმაცევტული პროდუქტის გაცემაზე უარის თქმა რეცეპტის (ფორმა №3) წარმოუდგენლობის საბაბით.

    მუხლი 2.

1. ფარმაცევტული პროდუქტის (სამკურნალო საშუალების) დანიშვნა და გამოწერ ა ხდება დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტის – სერტიფიცირებულ ი ექიმ ის (შემდგომში–ექიმი) მიერ დანართ №3-ში მოცემული „რეცეპტის ნიმუშის’’ შესაბამისად.

2. სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებული ნივთიერებების, ამ ნივთიერებათა წამლის ფორმების, მათი შემცველი კომბინირებული პრეპარატების გამოსაწერი რეცეპტის ბლანკის ფორმების დამტკიცების, მათი დანიშვნისა და გამოწერის წესები რეგულირდება „სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებული ნივთიერებების, ამ ნივთიერებათა წამლის ფორმების, მათი შემცველი კომბინირებული პრეპარატების გამოსაწერი რეცეპტის ბლანკის ფორმების დამტკიცების, მათი დანიშვნისა და გამოწერის დროებითი წესების შესახებ“ საქართველოს ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 1999 წლის 29 ნოემბრის №465/ო ბრძანებით და „რეცეპტის სპეციალურ ბლანკზე გამოსაწერი სამკურნალო საშუალებების ჩამონათვალის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2003 წლის 1 სექტემბრის №192/ნ ბრძანებით.

3.  აკრძალულია საქართველოში არარეგისტრირებული ფარმაცევტული პროდუქტის გამოწერა , გარდა „წამლისა და ფარმაცევტული საქმიანობის შესახებ’’ საქართველოს კანონის 11¹³ მუხლის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

    მუხლი 3.

1. რეცეპტში გარკვევით უნდა აღინიშნოს:

ა)  რეცეპტის გამომწერი ექიმის სახელი, გვარი;

ბ)  რეცეპტის გამომწერი ექიმის და/ან სამედიცინო დაწესებულების საკონტაქტო ინფორმაცია (ტელეფონი და მისამართი);

გ)  გამოწერის თარიღი;

დ)     პაციენტის მონაცემები: სახელი, გვარი, ასაკი.

ე) ექიმის ხელმოწერა, პირადი ბეჭ ედი (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) და/ან სამედიცინო დაწესებულების ბეჭ ედი.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული მონაცემების გარდა, საჭიროების შემთხვევაში რეცეპტი შესაძლებლია მოიცავდეს სხვა დამატებით ინფორმაციასაც: პაციენტის მისამართს და ტელეფონს, დიაგნოზს, სადაზღვევო მონაცემებს, ინფორმაციას თანაგადახდის შესახებ, რეცეპტის მოქმედების ვადას.

3.  რეცეპტში, როგორც ფარმაცევტული პროდუქტის სახელწოდება, ისე ყველა სხვა პუნქტი, უნდა შეივსოს გარკვევით. ამასთან, რეცეპტის შევსებისას შესაძლებელია გამოყენებული იქნეს ელექტრონული საშუალებები.

4. ფარმაცევტული პროდუქტის შემადგენლობის, ფორმის, დოზის შესახებ ინფორმაცია იწერება ქართულ ან ლათინურ ენაზე. ლათინური შემოკლებების გამოყენება ნებადართულია მხოლოდ სამედიცინო და ფარმაცევტულ პრაქტიკაში დაშვებული შემოკლებების შესაბამისად (დანართი №2).

5.  ფარმაცევტული პროდუქტის მიღების წესი იწერება ქართულად ან პაციენტისათვის გასაგებ ენაზე, დოზის, რაოდენობის, მიღების სიხშირის და ხანგრძლივობის აღნიშვნით.

6.  თანაბარი დოზით ინგრედიენტების ერთმანეთის მიყოლებით გამოწერისას, საკმარისია ბოლო ინგრედიენტის გასწვრივ დაიწეროს „ana” ან შემოკლებით „aa” და დოზა.

7. იმ შემთხვევაში, თუ ავადმყოფი თავად არის რეცეპტის გამომწერი ექიმი, ბლანკზე უთითებს წარწერას „pro autore” (ავტორისათვის) ან „pro me” (ჩემთვის).

8.  ექიმი უფლებამოსილია ერთ რეცეპტზე გამოწეროს ერთი ან რამდენიმე ფარმაცევტული პროდუქტი (სამკურნალო საშუალება ).

9.  ქრონიკული დაავადებების არსებობისას, რეცეპტი შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს მრავალჯერადად. ასეთ შემთხვევაში, ექიმი რეცეპტზე აკეთებს ჩანაწერს - „ქრონიკულ ავადმყოფს” , ადგენს სამკურნალო საშუალების მოხმარების პერიოდულობას (ყოველკვირა, ყოველთვე და ა შ.) და დიაგნოზის გათვალისწინებით რეცეპტის მოქმედების ვადას.

10.     სამკურნალო საშუალებების რეცეპტი არ წარმოადგენს მკაცრი აღრიცხვის დოკუმენტს. ამასთან, იგი არ ექვემდებარება საგნობრივ-რაოდენობრივ აღრიცხვას.

11.     რეცეპტში ასახული ჩანაწერები უნდა შესრულდეს „ჯანმრთელობის დაცვის შესახებ’’ საქართველოს კანონის 30-ე მუხლით გათვალისწინებული მოთხოვნების შესაბამისად. დაუშვებელია რეცეპტის გამოყენება რეკლამი რების მიზნით, მათ შორის, ბლანკზე ფარმაცევტული პროდუქტის (სამკურნალო საშუალების) დასახელების ან მისი განმასხვავებელი ფაქტოგრაფიული ნიშნის დატანა.

     დანართი № 2

ძირითადი სარეცეპტურო შემოკლებები

 დანართი № 3

  რეცეპტის ნიმუში (ფორმა №3)

*ივსება საჭიროების შემთხვევაში