„2010 წლის ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამების დამტკიცების შესახებ" საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2009 წლის 22 დეკემბრის N424/ნ ბრძანებაში დამატების შეტანის თაობაზე

საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის  

მინისტრის ბრძანება №431/ნ

2010 წლის 28 დეკემბერი

ქ. თბილისი

 „2010 წლის ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2009 წლის 22 დეკემბრის №424/ნ ბრძანებაში დამატების შეტანის თაობაზე

„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე -20 მუხლის მე -4 პუნქტის შესაბამისად , ვბრძანებ:

მუხლი 1. „2010 წლის ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2009 წლის                           22 დეკემბრის №424/ნ ბრძანების (სსმ III, 22.12.2009, №156 , მუხლი 1876) პირველ პუნქტს დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ს“  ქვეპუნქტი.

„ს) ფსიქიატრიული მომსახურების სახელმწიფო პროგრამა (დანართი №1 8) .

მუხლი 2. ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე

მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი                                                         ი. გოირგობიანი

დანართი №18

ფსიქიატრიული მომსახურების სახელმწიფო პროგრამა

    მუხლი 1. პროგრამის მიზანი

პროგრამის მიზანია ფსიქიატრიულ მომსახურებაზე საქართველოს მოსახლეობის გეოგრაფიული და ფინანსური ხელმისაწვდომობის გაზრდა.

    მუხლი 2. პროგრამის ამოცანა

პროგრამის ამოცანაა ფსიქიკური აშლილობის მქონე პაციენტებისათვის ეფექტური ფსიქიატრიული ამბულატორიული და სტაციონარული მკურნალობის განხორციელება, თემზე დაფუძნებული ფსიქიკური ჯანმრთელობის განვითარება.

    მუხლი 3. პროგრამის მოსარგებლეები

1.    პროგრამის ამბულატორიული და სტაციონარული კომპონენტის მოსარგებლეები არიან საქართველოს მოქალაქეები, ხოლო სტაციონარული კომპონენტის მოსარგებლეები, რომლებსაც ესაჭიროებათ არანებაყოფლობითი მომსახურება , არიან როგორც საქართველოს მოქალაქეები, ასევე უცხოელები და საქართველოში მუდმივად მცხოვრები მოქალაქეობის არმქონე პირები.

2.    მოსარგებლე ამ პროგრამით გათვალისწინებულ მომსახურებას იღებს სახელმწიფო დახმარების სახით.

    მუხლი 4. პროგრამის კომპონენტები და მომსახურების მოცულობა

1.    ამბულატორიული მომსახურების კომპონენტი შედგება ორი ქვეკომპონენტისაგან:

ა) ფსიქიატრიული ამბულატორიული მომსახურება მოიცავს ბიო-ფსიქო-სოციალურ მიდგომაზე დაფუძნებულ სამკურნალო და პროფილაქტიკურ ღონისძიებებს.

ა.ა) ოჯახის ექიმის/უბნის ექიმის მიმართვით გადაგზავნილი პაციენტების მომსახურება;

ა.ა.ა) პაციენტის პირველადი ვიზიტი დისპანსერში (ამბულატორიულ ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში);

ა.ა.ბ) იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტის ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში მისვლა ვერ ხერხდება, ფსიქიატრის ვიზიტი პაციენტთან ბინაზე, საჭიროების შემთხვევაში ფსიქიატრიის დარგის სხვა მუშაკთან (ექიმი, ფსიქოლოგი, ფსიქოთერაპევტი, სოციალური მუშაკი, ექთანი და სხვ.) ერთად;

ა.ა.გ) დანართი №18 -1-ით გათვალისწინებული ნოზოლოგიების დადასტურებისა და პაციენტის სურვილის შემთხვევაში პაციენტის ამბულატორიულ მეთვალყურეობაზე აყვანა;

ა.ბ) აღრიცხვაზე აყვანილი და ფსიქიატრიული სტაციონარული დაწესებულების მიმართვით გაგზავნილი პაციენტების მომსახურება:

ა.ბ.ა) დანართი №18 -1-ით განსაზღვრული ნოზოლოგიების გათვალისწინებით:

ა.ბ.ბ) პაციენტის ვიზიტები ექიმ-ფსიქიატრთან;

ა.ბ.გ) საჭიროების შემთხვევაში ფსიქიატრიის დარგის სხვა მუშაკების (ფსიქოლოგი, სოციალური მუშაკი, ფსიქოთერაპევტი, ლოგოპედი და სხვა.); დახმარება/კონსულტაცია;

ა.ბ.დ) საჭიროების შემთხვევაში სხვა ექიმი-სპეციალისტების კონსულტაცია (ექიმი-თერაპევტი, ექიმი-ნევროლოგი);

ა.ბ.ე) ამბულატორიულ მეთვალყურეობაზე მყოფი პაციენტების მკურნალობა და ექიმი-ფსიქიატრის დანიშნულების მიხედვით მედიკამენტებით უზრუნველყოფა;

ა.ბ.ვ) საჭიროების შემთხვევაში ფსიქიატრიის დარგის მუშაკთა ვიზიტები ბინაზე;

ბ) ფსიქო სოციალური რეაბილიტაცია მოიცავს ბავშვთა, მოზარდთა და მოზრდილთა ფსიქოსოციალურ რეაბილიტაციას:

ბ.ა) იმ პაციენტების შერჩევა, რომელთაც ესაჭიროებათ სოციალურ უნარ-ჩვევათა და შემეცნებითი უნარების აღდგენა-გავარჯიშება;

ბ.ბ) შესაბამისი სპეციალისტის მიერ პაციენტთა შეფასება სპეციალური ტესტებით და ჯგუფების დაკომპლექტება;

ბ.გ) მოზრდილთა ფსიქო-სოციალური რეაბილიტაციის მეთოდების განხორციელება ხდება სტანდარტების შესაბამისად (საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის ბრძანება №112/ნ 02.04.2007 “ფსიქო-სოციალური რეაბილიტაციის სტანდარტების დამტკიცების შესახებ”);

ბ.დ) პაციენტების საბოლოო შეფასება ტესტების საშუალებით.

2. სტაციონარული მომსახურება შედგება ოთხი ქვეკომპონენტისგან:

ა. ფსიქიატრიული სტაციონარული მომსახურება მოიცავს ფსიქოზური რეგისტრის აშლილობების მქონე პაციენტთა სტაციონარულ მომსახურებას 15 წლის ასაკიდან (“ფსიქიატრიულ სტაციონარში მოთავსების წესის დამტკიცების შესახებ” საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2007 წლის 20 მარტის №87/ნ ბრძანების საფუძველზე), კერძოდ:

ა.ა) პაციენტის ფსიქო-ფიზიკური მდგომარეობის შეფასება;

ა.ბ) საჭიროების მიხედვით კლინიკო-ლაბორატორიული გამოკვლევები:

ა.ბ.ა) სისხლის საერთო ანალიზი;

ა.ბ.ბ) შარდის საერთო ანალიზი;

ა.ბ.გ) ღვიძლის ფუნქციური სინჯები;

ა.ბ.დ) ვასერმანის რეაქცია;

ა.ბ.ე) ელექტროენცეფალოგრაფია;

ა.გ) საჭიროების მიხედვით ექიმი-სპეციალისტის კონსულტაცია;

ა.დ) მოკლევადიანი სტაციონარული მომსახურება, რომელიც გულისხმობს იმ მდგომარეობების კუპირებას, რომლებიც მიმდინარეობს მწვავე ფსიქოზური სიმპტომებით (ან მასთან გათანაბრებული ემოციური და ნებითი სფეროს დარღვევებით), რაც განაპირობებს ფსიქო-სოციალური ფუნქციონირების მწვავე მოშლას. მომსახურება საჭიროებს აქტიურ მედიკამენტოზურ მკურნალობას, გაძლიერებულ მეთვალყურეობას და მომსახურების გრძელვადიან ტიპთან შედარებით მეტ სამედიცინო პერსონალს.

ა.ე) გრძელვადიანი სტაციონარული მომსახურება, რომელიც გულისხმობს საჭიროების შემთხვევაში მოკლევადიანი სტაციონარული დახმარების შემდგომი მკურნალობის გაგრძელებას ან იმ პაციენტთა თერაპიას, რომელთა სტაციონარგარეშე დახმარება ვერ ხერხდება ფსიქო-სოციალური ფუნქციონირების უხეში დარღვევების გამო.

ა.ვ) იმ პაციენტების მკურნალობა, რომელთა მიმართაც არსებობს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 191-ე მუხლით გათვალისწინებული სასამართლო გადაწყვეტილება არანებაყოფლობითი ფსიქიატრიული დახმარების მიზნით პირის სტაციონარში მოთავსების შესახებ. მომსახურება საჭიროებს აქტიურ შემანარჩუნებელ მედიკამენტურ მკურნალობას, სარეაბილიტაციო ღონისძიებებს და დამატებით მომსახურებას.

ა.ზ) იმ პაციენტების კვებით უზრუნველყოფა, რომლებიც გადიან სტაციონარულ მომსახურებას.

ა.თ) დამატებითი მომსახურება: იმ პაციენტების დაცვის და უსაფრთხოების უზრუნველყოფა, რომელთა მიმართაც არსებობს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 191-ე მუხლით გათვალისწინებული სასამართლო გადაწყვეტილება არანებაყოფლობითი ფსიქიატრიული დახმარების მიზნით პირის სტაციონარში მოთავსების შესახებ.

ა.ი) სარეაბილიტაციო მომსახურება გრძელვადიანი მდგომარეობების დროს: სხვადასხვა სარეაბილიტაციო მეთოდებით მომსახურების უზრუნველყოფა, საჭიროების მიხედვით ფსიქო-სოციალური რეაბილიტაციის სტანდარტების შესაბამისად.

ბ. ბავშვთა ფსიქიატრიული სტაციონარული მომსახურება მოიცავს 15 წლამდე ასაკის ბავშვთა ნეიროფსიქიატრიული აშლილობების მკურნალობას დანართი №18- 2-ით განსაზღვრული ნოზოლოგიების გათვალისწინებით.

გ. ფსიქოზური რეგისტრის აშლილობების მქონე იმ პაციენტთა ურგენტული სტაციონარული მომსახურება, რომლებიც პროგრამაში მონაწილე ფსიქიატრიულ სტაციონარულ დაწესებულებებში ყოფნის დროს საჭიროებენ გადაუდებელ სტაციონარულ მომსახურებას.

გ.ა) ქვეკომპონენტით გათვალისწინებული მომსახურების მოცულობა იდენტურია მოსახლეობის ურგენტული მომსახურების სახელმწიფო პროგრამით განსაზღვრული მოცულობისა.

დ. ფსიქოაქტიური ნივთიერებებით გამოწვეული ფსიქიკური და ქცევითი აშლილობების სტაციონარული მომსახურების ქვეკომპონენტი:

    მუხლი 5. შესყიდვისა და განხორციელების მექნიზმები

პროგრამით გათვალისწინებული მომსახურების შესყიდვისა და განხორციელების პრინციპები განსაზღვრულია შემდეგ ცხრილში

2.    ხელშეკრულების პირობებს, ანგარიშსწორების ფორმებსა და წესს განსაზღვრავს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს სახელმწიფო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – სოციალური მომსახურების სააგენტო და ინფორმაციის სახით წარუდგენს სამინისტროს.

    მუხლი 6. დაფინანსების მეთოდოლოგია

1.    პროგრამით გათვალისწინებული მომსახურება სახელმწიფოს მიერ ანაზღაურდება სრულად, გარდა ფსიქოაქტიური ნივთიერებებით გამოწვეული ფსიქიკური და ქცევითი აშლილობების სტაციონარული მომსახურების ქვეკომპონენტით გათვალისწინებული მომსახურებისა.

2.    ამბულატორიული ფსიქიატრიული მომსახურების დაფინანსება ხორციელდება გლობალური ბიუჯეტის მეთოდით დანართი  №18 -3 -ის შესაბამისად.

3.    მოზრდილთა სტაციონარული ფსიქიატრიული მომსახურების ანაზღაურება ხორციელდება გლობალური ბიუჯეტის მეთოდით დანართი  №18 -4 -ის შესაბამისად.

4.    ბავშვთა სტაციონარული ფსიქიატრიული მომსახურების ანაზღაურება ხორციელდება გლობალური ბიუჯეტის მეთოდით: 1 თვის ბიუჯეტი – 12 586 ლარი.

 5.   ფსიქოზური რეგისტრის აშლილობების მქონე პაციენტთა ურგენტული სტაციონარული მომსახურების ანაზღაურება ხორციელდება „მოსახლეობის ურგენტული მომსახურების სახელმწიფო პროგრამით“ განსაზღვრული ნოზოლოგიური ჯგუფებისათვის დადგენილი ტარიფებით სრულად (თანაგადახდის გარეშე).

6. ფსიქოაქტიური ნივთიერებებით გამოწვეული ფსიქიკური და ქცევითი აშლილობების სტაციონარული მომსახურების ქვეკომპონენტით გათვალისწინებული მომსახურება სახელმწიფოს მიერ ანაზღაურდება 70%-ით.

    მუხლი 7. ბიუჯეტი

„2010 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ” საქართველოს კანონის შესაბამისად პროგრამის ბიუჯეტი განისაზღვრება 9 941 144 ლარით, შემდეგი ცხრილის მიხედვით:

დანართი №18-1

დანართი №18-2

 დანართი №18-3

დანართი №18-4