Структура документа
View explanations
Связанный документы
Отметки документа
Консолидированный публикации
Консолидированная версия (02/10/2019 - 14/07/2020)
სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ
1. ეს კანონი განსაზღვრავს სისხლის სამართლის საქმეებზე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის, ექსტრადიციის, სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის შემდგომი წარმოების მიზნით გადაგზავნის, განაჩენის აღსრულების, ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობისა და თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულთა სასჯელის მოხდის მიზნით გადაცემის (გადმოცემის) პროცედურებს.
2. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობის საკითხები რეგულირდება სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს რომის წესდებით (რომის სტატუტით) და „სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
მუხლი 2. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის სამართლებრივი საფუძვლები
1. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა, როგორც წესი, ხორციელდება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულების საფუძველზე.
2. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა ცალკეულ შემთხვევებში შეიძლება განხორციელდეს ინდივიდუალური შეთანხმების ან ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე, იმ სახელმწიფოსთან, რომელთანაც საქართველოს არა აქვს დადებული შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულება.
3. ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა შეიძლება განხორციელდეს ამ კანონის პირველი მუხლის პირველ პუნქტში მითითებულ საკითხებზე, გარდა ამ კანონის III და VI თავებით გათვალისწინებული საკითხებისა.
4. ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის შემთხვევაში უნდა განისაზღვროს ნაცვალგების პირობები, რომლებიც უნდა შეიცავდეს ამ კანონით დადგენილ მინიმალურ გარანტიებს, თუმცა არ გამოირიცხება უფრო მაღალი სტანდარტების დაწესება.
5. ინდივიდუალური შეთანხმება დადებული უნდა იქნეს სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის მხოლოდ კონკრეტული შემთხვევისთვის და უნდა ითვალისწინებდეს ამ კანონით დადგენილ მინიმალურ გარანტიებს, თუმცა არ გამოირიცხება უფრო მაღალი სტანდარტების დაწესება.
6. ამ კანონით გათვალისწინებული თანამშრომლობა შეიძლება აგრეთვე განხორციელდეს ევროჯასტში მეკავშირე პროკურორის ან მისი დამხმარის მეშვეობით, „საქართველოსა და ევროჯასტს შორის თანამშრომლობის შესახებ“ 2019 წლის 29 მარტის შეთანხმებით, ამ კანონითა და საქართველოს სხვა ნორმატიული და ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტებით დადგენილი წესის შესაბამისად.
საქართველოს 2019 წლის 2 ოქტომბრის კანონი №5080 – ვებგვერდი, 07.10.2019წ.
მუხლი 3. კომუნიკაციის არხები და საშუალებები
1. სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა ხორციელდება შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილი კომუნიკაციის არხებითა და საშუალებებით.
2. თუ შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულება ან ინდივიდუალური შეთანხმება არ ადგენს კომუნიკაციის არხებსა და საშუალებებს, სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობა ხორციელდება პირდაპირი არხებით, თუკი შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ეროვნული სამართალი სხვაგვარ მოთხოვნას არ აწესებს.
3. ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის განხორციელების შემთხვევაში შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს დიპლომატიური არხები.
4. თუ შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ეროვნული სამართალი სხვაგვარ მოთხოვნას არ აწესებს, სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის განხორციელების პროცესში შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს კომუნიკაციის ელექტრონული საშუალებები ან სხვა ისეთი საშუალებები, რომლებიც იძლევა გაგზავნილი/მიღებული მასალის წერილობით წარდგენისა და ავთენტურობის დადგენის შესაძლებლობას, აგრეთვე საერთაშორისო კრიმინალური პოლიციის ორგანიზაციის (ინტერპოლის) არხები.
5. შესაბამისი თხოვნის შემთხვევაში ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული კომუნიკაციის საშუალებებითა და არხებით მიწოდებული მასალა შემდგომ შესაძლებელია დადასტურდეს დოკუმენტის ორიგინალის ან დამოწმებული ასლის წარდგენით.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
1. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საქართველო კისრულობს ყველა იმ ხარჯის გაღებას, რომელიც დაკავშირებულია საქართველოს ტერიტორიაზე სისხლის სამართლის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის განხორციელებასთან.
2. შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულების ან მხარეთა შეთანხმების საფუძველზე შესაძლებელია მოხდეს ხარჯების სხვაგვარი გადანაწილება.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
თავი II. სისხლის სამართლის საქმეებზე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა
1. თუ წარმოიშვა უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებული საპროცესო მოქმედების ჩატარების საჭიროება და, ამასთანავე, არსებობს შესაბამისი სამართლებრივი საფუძველი, გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია სათანადო შუამდგომლობით მიმართოს საქართველოს პროკურატურას.
2. საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა სრულდება უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის შესაბამისად, გარდა ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.
3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს მიმართოს თხოვნით საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებისას საქართველოს კანონმდებლობის გამოყენების თაობაზე.
4. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს მიმართოს თხოვნით, რათა საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების პროცესს დაესწრონ საქართველოს უფლებამოსილი წარმომადგენლები.
6. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შედეგად მოპოვებული ნებისმიერი ქონება ან დოკუმენტის ორიგინალი საჭიროების გასვლის შემდეგ, დაუყოვნებლივ უბრუნდება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს სახელმწიფო უარს აცხადებს მის დაბრუნებაზე.
7. დაუშვებელია უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე კანონმდებლობით დადგენილი წესით მოპოვებული ინფორმაციისა და სხვა მასალის გამოყენება სხვა მიზნებისთვის, გარდა იმ მიზნებისა, რომლებიც მითითებული იყო შესაბამის სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობაში.
8. ამ მუხლის მე-7 პუნქტში აღნიშნული ინფორმაცია და სხვა მასალა სხვა მიზნებისთვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში, რის შესახებაც იგზავნება დამატებითი შუამდგომლობა.
9. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე საპროცესო მოქმედების ჩატარების ამ თავით დადგენილი წესის მიუხედავად, კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში ასევე შესაძლებელია სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის გაგზავნის გარეშე უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე ჩატარდეს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებული საპროცესო მოქმედება.
10. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოებისთვის სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობით მიმართვის გარეშე ასევე დასაშვებია ღია წყაროებში არსებული ინფორმაციის მოპოვება და სისხლის სამართლის საქმის წარმოების მიზნებისთვის გამოყენება.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 6. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ფორმა
1. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობითი ფორმით და, როგორც წესი, უნდა შეიცავდეს:
ა) იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდებას, რომელსაც ეგზავნება შუამდგომლობა;
ბ) სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერას და მის სამართლებრივ კვალიფიკაციას;
გ) კანონის იმ მუხლის შინაარსს, რომელთან დაკავშირებითაც მიმდინარეობს სისხლის სამართალწარმოება შესაბამის სისხლის სამართლის საქმეზე, აგრეთვე, საჭიროების შემთხვევაში, ამონაწერს სხვა, შესაბამისი საკანონმდებლო აქტებიდან;
დ) მოთხოვნილი სამართლებრივი დახმარების შინაარსს;
ე) სამართლებრივი დახმარების მოთხოვნის მიზანსა და საჭიროებას;
ვ) იმ პირის შეძლებისდაგვარად ზუსტ საიდენტიფიკაციო მონაცემებს, რომლის მიმართაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა;
ზ) სხვა აუცილებელ მონაცემებს.
2. თუ საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი საპროცესო მოქმედების ჩასატარებლად მოითხოვს სასამართლო გადაწყვეტილებას (განჩინებას), მოსამართლის ხელმოწერითა და სასამართლოს გერბიანი ბეჭდით დამოწმებული ეს გადაწყვეტილება უნდა დაერთოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობას.
3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული სასამართლო გადაწყვეტილების (განჩინების) გამოტანისას არ გამოიყენება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 112-ე მუხლის მე-3 ნაწილითა და 143 3 მუხლის მე-13 ნაწილით განსაზღვრული ვადები.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
მუხლი 61. საპროცესო დოკუმენტის ჩაბარება
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით ან მის გარეშე უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფ პირს მისთვის გასაგებ ენაზე ფოსტის საშუალებით უშუალოდ მიაწოდოს სასამართლო გადაწყვეტილება ან სხვა სახის საპროცესო დოკუმენტი.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ დოკუმენტს უნდა დაერთოს წერილობითი განმარტება, რომლის თანახმად, ადრესატი უფლებამოსილია მიიღოს ინფორმაცია დოკუმენტის ჩაბარებასთან დაკავშირებით თავისი უფლება-მოვალეობების შესახებ.
3. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი პირისთვის პროცესის მწარმოებელ ორგანოში გამოძახების შესახებ უწყების ამ მუხლით დადგენილი წესით ჩაბარების შემთხვევაში დაცული უნდა იქნეს ამ კანონის მე-7 მუხლის მე-3, მე-4 და მე-6−მე-10 პუნქტების მოთხოვნები.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით მოითხოვოს უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი პირის გამოძახება თავის წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით, როგორც ბრალდებულისა, მოწმისა, ექსპერტისა ან დაზარალებულისა.
2. ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნული პირის გამოძახება ხდება შესაბამისი უწყების საფუძველზე, სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ფორმით, რომელიც ეგზავნება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
3. საქართველოს ტერიტორიაზე ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოძახებულ მოწმეს, ექსპერტსა და დაზარალებულს აუნაზღაურდებათ ყველა ის ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მათ მგზავრობასთან და საქართველოს ტერიტორიაზე ყოფნასთან, ასევე ძირითადი სამუშაოდან მოცდენასთან. გამოძახებულ ექსპერტს დამატებით აუნაზღაურდება ყველა ის ხარჯი და გასამრჯელო, რომელიც დაკავშირებულია მის მიერ საექსპერტო საქმიანობის განხორციელებასთან.
4. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის გამოძახების შესახებ უწყებაში ან სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობაში მიეთითება იმ ხარჯების ოდენობა, რომლებიც გამოცხადების შემთხვევაში უნდა აუნაზღაურდეს გამოძახებულ პირს.
5. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, შესაძლებელია საქართველოს პროკურატურის წინასწარი თხოვნის საფუძველზე შესაბამისმა უცხო სახელმწიფომ გამოსაძახებელ მოწმეს, ექსპერტს ან დაზარალებულს ავანსის სახით გადასცეს გარკვეული ოდენობის ფულადი თანხა, რომელსაც შემდგომ აანაზღაურებს საქართველოს კომპეტენტური ორგანო.
6. მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის მიმართ, რომელიც გამოძახებულ იქნა ამ მუხლის მე-2 პუნქტით დადგენილი წესით, პროცესის მწარმოებელ ორგანოში გამოუცხადებლობის შემთხვევაში არ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებული იძულებითი ღონისძიება.
7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება, თუ პირი ნებაყოფლობით დაბრუნდება საქართველოში და კანონმდებლობით დადგენილი წესით ხელახლა იქნება გამოძახებული.
8. ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოძახებულ მოწმეს, ექსპერტს ან დაზარალებულს პროცესის მწარმოებელი ორგანოს წინაშე გამოცხადების შემთხვევაში არ შეიძლება დაეკისროს ადმინისტრაციული ან სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა; იგი არ შეიძლება დაექვემდებაროს დაკავებას, დაპატიმრებას ან სასჯელს; ასევე არ შეიძლება მას რაიმე სხვა სახით შეეზღუდოს თავისუფლება იმ ქმედებისათვის, რომელიც ჩაიდინა შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიის დატოვებამდე. არ შეიძლება ასევე აღნიშნული პირების მიმართ გამოყენებულ იქნეს რაიმე სახის შეზღუდვა მათ მიერ მიცემული ჩვენების ან გაკეთებული დასკვნის გამო იმ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით, რომლისთვისაც იყვნენ ისინი გამოძახებული.
9. ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოძახებულ ბრალდებულს პროცესის მწარმოებელი ორგანოს წინაშე გამოცხადების შემთხვევაში არ შეიძლება დაეკისროს ადმინისტრაციული ან სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა; იგი არ შეიძლება დაექვემდებაროს დაკავებას, დაპატიმრებას ან სასჯელს; ასევე არ შეიძლება მას რაიმე სხვა სახით შეეზღუდოს თავისუფლება იმ ქმედებისათვის, რომელიც ჩაიდინა შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიის დატოვებამდე და არ იყო მითითებული გამოძახების შესახებ უწყებაში.
10. ამ მუხლის მე-8 და მე-9 პუნქტებით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება, თუ პირმა, რომელსაც ჰქონდა შესაძლებლობა, დაეტოვებინა საქართველოს ტერიტორია, არ დატოვა იგი 15 დღის განმავლობაში მას შემდეგ, რაც ამოიწურა მისი საქართველოში ყოფნის აუცილებლობა, ან ხელახლა დაბრუნდა საქართველოში მისი ტერიტორიის დატოვების შემდეგ, თუკი საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, როდესაც საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე საგამოძიებო მოქმედების ჩატარებისას საჭიროა საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის დასწრება, გამომძიებელი, პროკურორი ან მოსამართლე (სასამართლო) უფლებამოსილია საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით მოითხოვოს შესაბამის საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილეობის მიზნით ამ პირის უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანა.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანისათვის აუცილებელია მისი წინასწარი წერილობითი თანხმობა.
3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული თხოვნა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს ეგზავნება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ფორმით. შუამდგომლობას უნდა დაერთოს საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის წერილობითი თანხმობა ან მისი ასლი.
4. საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანის წესი და პირობები განისაზღვრება საქართველოს პროკურატურასა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს შორის გაფორმებული წერილობითი შეთანხმებით.
5. ამ მუხლის შესაბამისად უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანილი პირი, მათ შორის, მესამე სახელმწიფოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანის შემთხვევაში, რჩება პატიმრობაში, თუ საქართველოს პროკურატურამ არ მოითხოვა მისი პატიმრობიდან განთავისუფლება.
6. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე დროებით გადაყვანილი პირის პატიმრობაში ყოფნის პერიოდი ჩაითვლება სასამართლოს მიერ დანიშნული სასჯელის საერთო ვადაში.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოდან გამოითხოვოს ინფორმაცია მისი შიდა კანონმდებლობისა და ამ კანონმდებლობის გამოყენების პრაქტიკის შესახებ.
2. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში და სათანადო შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიაწოდოს ინფორმაცია საქართველოს კანონმდებლობისა და მისი გამოყენების პრაქტიკის შესახებ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობისას, საჭიროების შემთხვევაში, საქართველოს პროკურატურა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოებისაგან გამოითხოვს ინფორმაციას ან მასალებს მათ წარმოებაში არსებულ სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით.
2. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია სათანადო შუამდგომლობის საფუძველზე ან საკუთარი ინიციატივით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიაწოდოს საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების მიმდინარეობისას მოპოვებული ინფორმაცია ან მასალები.
3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტში მითითებული ინფორმაციის ან მასალების უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოებისათვის საკუთარი ინიციატივით მიწოდების შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია დააწესოს შეზღუდვა მიწოდებული ინფორმაციის ან მასალების გამოყენების წესთან დაკავშირებით.
4. საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები ვალდებული არიან, დაექვემდებარონ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოების მიერ დაწესებულ შეზღუდვას მათ მიერ მოწოდებული ინფორმაციის ან მასალების გამოყენებასთან დაკავშირებით.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 91. პირის ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით გამოკითხვა/დაკითხვა
1. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე შესაძლებელია საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვა/დაკითხვა.
2. საქართველოს ტერიტორიაზე აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის გამოძახება ხდება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
3. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოსაკითხ/დასაკითხ საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფ მოწმეს, ექსპერტსა და დაზარალებულს აქვთ საქართველოს კანონმდებლობით მათთვის მინიჭებული უფლება-მოვალეობები.
4. თუ შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის შესრულებისას გამოიყენება შემდეგი წესები:
ა) საქართველოს კომპეტენტური ორგანოს წარმომადგენელი უზრუნველყოფს გამოსაკითხი/დასაკითხი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის პიროვნების დადგენას და მისთვის საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული ფუნდამენტური პრინციპების დაცვას;
ბ) პირის უშუალოდ გამოკითხვას/დაკითხვას აწარმოებს შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წარმომადგენელი ან მისი მითითებით − საქართველოს კომპეტენტური ორგანოს უფლებამოსილი პირი. გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა შესაბამისად;
გ) საჭიროების შემთხვევაში პირის გამოკითხვის/დაკითხვის პროცესში მონაწილეობს თარჯიმანი.
5. თუ შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს ტერიტორიაზე აუდიოსაშუალებით გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება მხოლოდ მისი წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში.
6. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის შემდეგ დგება ოქმი, რომელშიც მიეთითება გამოკითხვის/დაკითხვის დრო და ადგილი, გამოკითხული/დაკითხული პირის საიდენტიფიკაციო მონაცემები, გამოკითხვის/დაკითხვის პროცესში მონაწილე პირები და გამოყენებული ტექნიკური საშუალებები, აგრეთვე სხვა აუცილებელი მონაცემები. აღნიშნული ოქმი ამ კანონით დადგენილი წესით ეგზავნება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის კომპეტენტურ ორგანოს.
7. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის საფუძველზე საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უზრუნველყოფენ უცხო სახელმწიფოში სისხლისსამართლებრივი დევნისადმი დაქვემდებარებული პირის საქართველოს ტერიტორიაზე აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვას/დაკითხვას. გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება მხოლოდ გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში.
8. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია სამართალწარმოების ნებისმიერ ეტაპზე უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს მიმართოს მის ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის თხოვნით.
9. უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი მოწმის, ექსპერტის ან დაზარალებულის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის შესახებ შუამდგომლობაში, გარდა ამ კანონის მე-6 მუხლის პირველ პუნქტში მითითებული მონაცემებისა, უნდა აღინიშნოს:
ა) მიზეზები, რომელთა გამოც შეუძლებელია პირის უშუალოდ წარმოდგენა პროცესის მწარმოებელ ორგანოში;
ბ) იმ ორგანოს და პირის (პირების) დასახელება, რომლებიც უფლებამოსილი არიან აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხონ/დაკითხონ მოწმე, ექსპერტი ან დაზარალებული.
10. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს მიმართოს საქართველოში სისხლისსამართლებრივი დევნისადმი დაქვემდებარებული პირის აუდიო- ან ვიდეოსაშუალებების გამოყენებით გამოკითხვის/დაკითხვის თხოვნით. გამოკითხვა/დაკითხვა ტარდება მხოლოდ გამოსაკითხი/დასაკითხი პირის წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში.
11. ამ მუხლის მოთხოვნების მიუხედავად, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უფლებამოსილი არიან უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მყოფი პირის დისტანციური გამოკითხვა/დაკითხვა ტექნიკური საშუალებების გამოყენებით აწარმოონ კანონით დადგენილი სხვა წესით.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 10. კონფიდენციალურობის დაცვა
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიმართოს თხოვნით, რათა სისხლის სამართლის საქმეზე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებისას დაცულ იქნეს კონფიდენციალურობა, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს თხოვნა ეწინააღმდეგება შუამდგომლობის შესრულებას.
2. შესაბამისი თხოვნის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უზრუნველყოფს კონფიდენციალურობის დაცვას სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის შესრულებისას. თუ კონფიდენციალურობის დაცვა ვერ ხერხდება, ეს დაუყოვნებლივ ეცნობება შესაბამის უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უზრუნველყოფს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის შესრულებას საქართველოს ტერიტორიაზე.
2. უცხო სახელმწიფოდან შემოსული სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა სრულდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად.
3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენისას, შესაბამისი თხოვნის არსებობის შემთხვევაში, გამოიყენება ასევე შუამდგომლობის ინიციატორი უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობა, თუ იგი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობის ფუნდამენტურ პრინციპებს.
4. თუ შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს ეროვნული სამართალი სხვაგვარ მოთხოვნას არ აწესებს, საპროცესო მოქმედებები, რომლებიც დაკავშირებულია პირის იძულებასთან და მისი კონსტიტუციური უფლებებისა და თავისუფლებების შეზღუდვასთან, ტარდება, თუ ისინი სანქციონირებულია უცხო სახელმწიფოს სასამართლოს ან სხვა კომპეტენტური ორგანოს მიერ.
5. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოდან შემოსული სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების პროცესს საქართველოს პროკურატურის წინასწარი თანხმობის შემთხვევაში შეიძლება დაესწრონ ამ უცხო სახელმწიფოს წარმომადგენლები. საქართველოს პროკურატურა ვალდებულია დააკმაყოფილოს თხოვნა, თუ დაინტერესებულ პირთა დასწრება უკეთესად უპასუხებს შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს საჭიროებებს და გამორიცხავს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ დამატებითი შუამდგომლობის წარმოდგენის აუცილებლობას.
6. თუ უცხო სახელმწიფოს მიერ მოწოდებული ინფორმაცია არასაკმარისი აღმოჩნდება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესასრულებლად, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოდან გამოითხოვოს დამატებითი ინფორმაცია.
7. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შედეგად მოპოვებული მასალები უცხო სახელმწიფოს ეგზავნება საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა არ მოხდება, თუ:
ა) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებამ შესაძლოა ზიანი მიაყენოს საქართველოს სუვერენიტეტს, უშიშროებას, საზოგადოებრივ წესრიგს ან სხვა არსებით ინტერესს;
ბ) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს კანონმდებლობას;
გ) დანაშაულს, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, საქართველო მიიჩნევს პოლიტიკურ დანაშაულად ან პოლიტიკურ დანაშაულთან დაკავშირებულ დანაშაულად. დანაშაული არ ჩაითვლება პოლიტიკურად, თუ დანაშაულის მიზნების, მოტივის, ფორმის, მეთოდების და სხვა გარემოებების მხედველობაში მიღებით სისხლის სამართლის ქმედების ნიშნები გადაწონის დანაშაულის ჩადენის პოლიტიკურ ასპექტებს;
დ) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებამ შესაძლოა ზიანი მიაყენოს ადამიანის საყოველთაოდ აღიარებულ უფლებებსა და ძირითად თავისუფლებებს;
ე) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, არის სამხედრო დანაშაული, რომელიც შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობით არ არის დასჯადი, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული;
ვ) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების შედეგად შესაძლოა დაირღვეს ერთი და იმავე დანაშაულისათვის განმეორებით მსჯავრის დადების აკრძალვის პრინციპი.
2. როდესაც სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობით მოითხოვება ჩხრეკა, ამოღება ან ქონებაზე ყადაღის დადება და შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, შუამდგომლობა შესრულდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს შემდეგი პირობები:
ა) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, დასჯადია როგორც შუამდგომლობის ინიციატორი უცხო სახელმწიფოს, ისე საქართველოს კანონმდებლობით;
ბ) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოითხოვება სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული დანაშაულია;
გ) შუამდგომლობის შესრულება შეესაბამება საქართველოს კანონმდებლობას.
„3. როდესაც უცხო სახელმწიფო მოითხოვს საქართველოში პატიმრობაში მყოფი პირის გამოცხადებას თავის ტერიტორიაზე საგამოძიებო ან სასამართლო მოქმედებების ჩასატარებლად, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უარი განუცხადოს უცხო სახელმწიფოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის შესრულებაზე, თუ:
ა) პატიმრობაში მყოფი პირი არ არის თანახმა;
ბ) პატიმრობაში მყოფი პირის საქართველოში ყოფნა აუცილებელია მის მიმართ მიმდინარე სისხლისსამართლებრივი პროცედურების განხორციელებისათვის;
გ) პატიმრობაში მყოფი პირის გადაცემამ შეიძლება გააჭიანუროს მისი პატიმრობაში ყოფნა;
დ) არსებობს სხვა გარემოებები, რომლებიც გამორიცხავს ამ პუნქტით გათვალისწინებული მიზნებისათვის პატიმრობაში მყოფი პირის უცხო სახელმწიფოსთვის გადაცემას.
4. საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია დროებით უარი განუცხადოს უცხო სახელმწიფოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენაზე, თუ დახმარების აღმოჩენა ზიანს მიაყენებს ან შეაფერხებს საქართველოში მიმდინარე სისხლის სამართალწარმოებას.
5. საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია მთლიანად ან ნაწილობრივ უარი განაცხადოს სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენაზე.
6. ამ მუხლით გათვალისწინებული გარემოებების დადგენის შემთხვევაში სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობა და თანდართული დოკუმენტები საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით უნდა დაუბრუნდეს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს, ამასთანავე, უნდა მიეთითოს შუამდგომლობის შესრულების გადავადების ან შეუსრულებლობის მიზეზები.
7. საქართველოს პროკურატურა ვალდებულია ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული პროცედურის განხორციელებამდე კონსულტაციები გამართოს შესაბამის უცხო სახელმწიფოსთან სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის ნაწილობრივ ან/და გარკვეული პირობებით შესრულების უზრუნველსაყოფად.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 121. ერთობლივი საგამოძიებო ჯგუფის შექმნა
1. თუ ჩადენილ დანაშაულთან დაკავშირებით გამოძიების წარმოება მოითხოვს უცხო სახელმწიფოს (სახელმწიფოების) კომპეტენტურ ორგანოებთან კოორდინირებულ მოქმედებას, საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოს (სახელმწიფოების) კომპეტენტურ ორგანოებთან ერთად შექმნას ერთობლივი საგამოძიებო ჯგუფი, რომლის შემადგენლობა, საქმიანობის წესი, საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯები და წევრთა უფლება-მოვალეობები განისაზღვრება შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან უცხო სახელმწიფოსთან (სახელმწიფოებთან) გაფორმებული წერილობითი შეთანხმებით (შეთანხმებებით).
2. ერთობლივი საგამოძიებო ჯგუფის ფარგლებში მოპოვებულ მტკიცებულებას საქართველოს ტერიტორიაზე მოპოვებული მტკიცებულების თანაბარი იურიდიული ძალა აქვს.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
პირები, რომელთა მიმართაც უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოები მოითხოვენ საპროცესო მოქმედებების ჩატარებას, სარგებლობენ იმავე საპროცესო სტატუსით, რომელიც მათ მინიჭებული აქვთ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში, თუ ამით არ ილახება საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული პირის ძირითადი უფლებები.
მუხლი 14. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიცია
1. საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია ამ კანონით დადგენილი წესით მიმართოს უცხო სახელმწიფოს შესაბამის დაწესებულებას იმ პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების ან ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობით, რომელსაც ბრალად ედება ისეთი დანაშაულის ჩადენა, რომელიც სასჯელის სახით ითვალისწინებს ერთ წელზე მეტი ვადით თავისუფლების აღკვეთას, ან რომელიც მსჯავრდებულია ამგვარი დანაშაულის ჩადენისათვის.
2. პირის ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების ან უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის მომზადების პროცესში მხედველობაში მიიღება ასევე ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმე, მისი საზოგადოებრივად საშიში ხასიათი, დანაშაულის შედეგად მიყენებული ზიანის ოდენობა, პირის საქართველოში ექსტრადიციის, მისი შემდგომი მსჯავრდებისა და დასჯის საჯარო ინტერესი, აგრეთვე სხვა გარემოებები, რომლებიც განსაზღვრავს პირის საქართველოში ექსტრადიციის მიზანშეწონილობას.
3. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების ან ექსტრადიციის მოთხოვნაზე უარი დასაბუთებული უნდა იყოს.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობა იგზავნება გადაუდებელ შემთხვევაში, ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობისა და თანდართული დოკუმენტების წარდგენამდე.
2. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობით და მასში მითითებული უნდა იყოს შემდეგი ინფორმაცია:
ა) ინფორმაცია ბრალდებულის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით დაპატიმრების გამოყენების შესახებ სასამართლოს განჩინების არსებობის თაობაზე, მსჯავრდებულის შემთხვევაში − კანონიერ ძალაში შესული სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენის არსებობის შესახებ;
ბ) მითითება იმის თაობაზე, რომ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა დამატებით იქნება წარდგენილი;
გ) ინფორმაცია იმის თაობაზე, თუ რა დანაშაულისთვის იქნება მოთხოვნილი ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის ექსტრადიცია;
დ) დანაშაულის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერილობა, დანაშაულის ჩადენის/შესაძლო ჩადენის ადგილისა და დროის მითითებით;
ე) ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის შეძლებისდაგვარად ზუსტი საიდენტიფიკაციო მონაცემები.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობითი ფორმით და უნდა შეიცავდეს:
ა) ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის სახელს, გვარს, დაბადების თარიღსა და ადგილს, შესაძლებლობის შემთხვევაში – ასევე მისი პიროვნების დამადასტურებელ სხვა საიდენტიფიკაციო მონაცემებს;
ბ) ჩადენილი დანაშაულის ფაქტობრივ გარემოებათა აღწერას იმ კანონზე მითითებით, რომელიც ითვალისწინებს პასუხისმგებლობას ამგვარი დანაშაულისათვის.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობას უნდა დაერთოს:
ა) სასამართლოს განჩინება პირისთვის აღკვეთის ღონისძიების სახით დაპატიმრების შეფარდების შესახებ;
ბ) პირის ბრალდების შესახებ დადგენილების ასლი, ხოლო თუ პირი მსჯავრდებულია – კანონიერ ძალაში შესული სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენის ასლი;
გ) კანონის ტექსტი, რომლითაც გათვალისწინებულია სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა ჩადენილი დანაშაულისათვის, ასევე ექსტრადიციის საკითხის განხილვისათვის საჭირო სხვა საკანონმდებლო აქტები;
დ) შესაძლებლობის შემთხვევაში – ექსტრადიციას დაქვემდებარებული პირის ფოტოსურათი, თითის ანაბეჭდები, დნმ-ის კოდი ან სხვა საიდენტიფიკაციო მონაცემები.
3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობას შეიძლება დაერთოს სხვა დოკუმენტებიც, თუ ეს გათვალისწინებულია საქართველოსა და უცხო სახელმწიფოს შორის არსებული შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით.
1. საქართველოში ექსტრადირებას დაქვემდებარებული პირის უცხო სახელმწიფოში დაპატიმრების შემთხვევაში საქართველოში მისი პატიმრობის ვადა აითვლება საქართველოს შესაბამისი ორგანოებისთვის მისი ფაქტობრივად გადმოცემის მომენტიდან. საქართველოში ექსტრადირებას დაქვემდებარებული პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირების მიზნით პატიმრობის ვადა ჩაითვლება სასამართლოს მიერ დანიშნული სასჯელის საერთო ვადაში.
2. დაუშვებელია საქართველოში ექსტრადირებული პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის წარმოება ან პირის მსჯავრდება მის გადმოცემამდე რაიმე სხვა დანაშაულის ჩადენისთვის, გარდა იმ დანაშაულისა, რომლის ჩადენისთვისაც იგი საქართველოში იქნა ექსტრადირებული (სპეციალობის წესი).
3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც:
ა) სახელმწიფო, რომელმაც განახორციელა პირის საქართველოში ექსტრადირება, ამაზე თანახმაა;
ბ) ექსტრადირებულმა პირმა, რომელსაც ჰქონდა შესაძლებლობა, დაეტოვებინა საქართველოს ტერიტორია, არ დატოვა იგი მისი საბოლოო გათავისუფლებიდან 45 დღის განმავლობაში, ან ხელახლა დაბრუნდა საქართველოში მისი ტერიტორიის დატოვების შემდეგ;
გ) პირის საქართველოში ექსტრადირება გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით განხორციელდა და ამ პირმა უარი განაცხადა მის მიმართ სპეციალობის წესის გამოყენებაზე.
4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოსგან თანხმობის გამოთხოვის შესახებ შუამდგომლობას უნდა დაერთოს შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით გათვალისწინებული დოკუმენტები და უნდა შეიცავდეს ამ კანონის მე-15 მუხლში აღნიშნულ ინფორმაციას.
5. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება, თუკი ექსტრადიციის შემდეგ მიმდინარე სამართალწარმოების დროს შეიცვალა პირის მიერ ჩადენილი ქმედების სამართლებრივი შეფასება (კვალიფიკაცია), მაგრამ უცვლელი დარჩა ჩადენილი დანაშაულის აღწერილობა და მისი ძირითადი შემადგენელი ელემენტები, და ახალი დანაშაული ექვემდებარება ექსტრადიციას.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
მუხლი 17. პირის მესამე სახელმწიფოსთვის გადაცემა
1. არ შეიძლება უცხო სახელმწიფოდან ექსტრადირებული პირი გადმომცემი სახელმწიფოს თანხმობის გარეშე გადაეცეს მესამე სახელმწიფოს.
2. ამ მუხლის მიზნებისათვის თანხმობას შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსაგან გამოითხოვს საქართველოს პროკურატურა.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 18. ექსტრადიციას დაქვემდებარებული დანაშაულები
1. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება განხორციელდება ისეთი დანაშაულების ჩადენისათვის, რომლებიც როგორც საქართველოს, ისე შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობით ისჯება სულ მცირე ერთი წლის ვადით თავისუფლების აღკვეთით ან უფრო მკაცრი სასჯელით. მსჯავრდებულის შემთხვევაში ასევე აუცილებელია, რომ მას მისჯილი ჰქონდეს სულ მცირე ოთხი თვით თავისუფლების აღკვეთა.
2. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება შეიძლება განხორციელდეს აგრეთვე, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა შეეხება რამდენიმე დანაშაულს, რომლებიც დასჯადია როგორც საქართველოს, ისე შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობით და რომელთაგან ზოგიერთი ვერ აკმაყოფილებს სასჯელის ზომის მიმართ ამ მუხლის პირველი პუნქტით დადგენილ მოთხოვნებს, მაგრამ ისჯება თავისუფლების აღკვეთით ან სანქციის სახით ითვალისწინებს ჯარიმას.
3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული წესი გამოიყენება აგრეთვე პირის უცხო სახელმწიფოდან საქართველოში ექსტრადირების შემთხვევაში.
მუხლი 19. პოლიტიკური დანაშაული
1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ დანაშაულს, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, საქართველო მიიჩნევს პოლიტიკურ დანაშაულად ან პოლიტიკურ დანაშაულთან დაკავშირებულ დანაშაულად.
2. პოლიტიკური დანაშაულის განსაზღვრისას მხედველობაში მიიღება ამ კანონის მე-12 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული წესი.
3. პოლიტიკურ დანაშაულად არ განიხილება სახელმწიფო მეთაურის ან მისი ოჯახის წევრის სიცოცხლის ხელყოფა ან ასეთი ხელყოფის მცდელობა, აგრეთვე ყველა ის დანაშაული, რომლის ჩადენის შემთხვევაშიც საქართველოს აღებული აქვს ექსტრადიციის ვალდებულება საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და ინდივიდუალური შეთანხმებების შესაბამისად.
1. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუკი დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, სამხედრო დანაშაულია.
2. სამხედრო დანაშაულის განსაზღვრისას გამოიყენება ამ კანონის მე-12 მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული წესი.
მუხლი 21. საქართველოს მოქალაქის ექსტრადიცია
დაუშვებელია საქართველოს მოქალაქის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება, გარდა საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ დანაშაულისათვის, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულია სიკვდილით დასჯა.
მუხლი 23. დაუსწრებლად გამოტანილი განაჩენი
1. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირება არ ხორციელდება, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში მის მიმართ დაუსწრებლად იქნა გამოტანილი სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენი და, ამასთანავე, იგი სათანადოდ არ იყო ინფორმირებული სასამართლო სხდომის შესახებ, ან დანაშაულის ჩადენაში ბრალდებულისთვის უზრუნველყოფილი არ იყო დაცვის მინიმალური უფლებები.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის ექსტრადიცია შეიძლება განხორციელდეს, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოები წარმოადგენენ სასამართლოს მიერ საქმის ხელახალი განხილვის გარანტიას, სადაც ექსტრადირებული პირი უზრუნველყოფილი იქნება დაცვის უფლებით.
ექსტრადიცია არ განხორციელდება იმ დანაშაულისათვის, რომლის ჩადენის შემთხვევაშიც საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით გასულია ხანდაზმულობის ვადა, რომელიც პირს ათავისუფლებს სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან ან სასჯელის მოხდისგან.
მუხლი 25. ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის სტატუსი, ამნისტია, შეწყალება
1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს საქართველოში თავშესაფარი აქვს მიცემული ან იგი საქართველოში საერთაშორისო დაცვის მქონე პირია, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მის ექსტრადიციას მესამე, უსაფრთხო სახელმწიფო მოითხოვს.
2. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა, საქართველოს კანონმდებლობით ამნისტირებულია და საქართველოს აქვს იურისდიქცია ამ დანაშაულთან დაკავშირებით.
3. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ პირის მიმართ იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება მისი გადაცემა, გამოცემულია შეწყალების აქტი.
4. საექსტრადიციო პროცედურების მწარმოებელი პროკურორი ვალდებულია ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს წერილობითი ფორმით, მისთვის გასაგებ ენაზე განუმარტოს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნის და თავშესაფრის პროცედურის ხელმისაწვდომობის უფლებები.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2016 წლის 1 დეკემბრის კანონი №45 - ვებგვერდი, 15.12.2016წ.
მუხლი 26. პრინციპი Non bis in idem
პირის ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ:
ა) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის ექსტრადიცია, არსებობს საქართველოს სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი;
ბ) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის ექსტრადიცია, საქართველოს შესაბამისმა ორგანოებმა მიიღეს საბოლოო გადაწყვეტილება სისხლისსამართლებრივი დევნის შეწყვეტის შესახებ.
მუხლი 27. სამართალწარმოება ერთსა და იმავე დანაშაულთან დაკავშირებით
ექსტრადიცია შეიძლება არ განხორციელდეს, თუ საქართველოს შესაბამისი ორგანოები ახორციელებენ სამართალწარმოებას იმავე დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის გადაცემა.
მუხლი 28. დანაშაულის ჩადენის ადგილი
საქართველოს უფლება აქვს, უარი თქვას პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადირებაზე, თუ დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება მისი გადაცემა, მთლიანად ან ნაწილობრივ ჩადენილია საქართველოს ტერიტორიაზე.
მუხლი 29. ექსტრადიციის გამომრიცხავი სხვა გარემოებები
1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ პირის ექსტრადიცია მოითხოვება იმ მიზნით, რომ შემდგომ იგი პასუხისგებაში იქნეს მიცემული ან დაისაჯოს მისი რასის, ეროვნების, ეთნიკური კუთვნილების, რელიგიური ან პოლიტიკური შეხედულებების ან სხვა მსგავს გარემოებათა გამო.
2. ექსტრადიცია არ განხორციელდება იმ შემთხვევაში, როდესაც, პირის არასრულწლოვანებიდან, ჯანმრთელობის მდგომარეობიდან ან პიროვნული თვისებებიდან გამომდინარე, ქმედების ბუნების და ექსტრადიციის მომთხოვნი სახელმწიფოს ინტერესების მხედველობაში მიღებით ითვლება, რომ ექსტრადიცია აშკარად არ შეესაბამება ადამიანური მოპყრობის ძირითად სტანდარტებს.
3. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში პირი დაექვემდებარება წამებას, სასტიკ, არაადამიანურ ან ღირსების შემლახავ მოპყრობას ან სასჯელს, რომელიც დაკავშირებული იქნება ამ პირის წამებასთან, მისდამი სასტიკ, არაადამიანურ ან ღირსების შემლახავ მოპყრობასთან.
4. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორ სახელმწიფოში პირი შეიძლება გასამართლებულ იქნეს ან პირს შეიძლება მიესაჯოს სასჯელი სპეციალური სასამართლოს ან ტრიბუნალის მიერ.
4 1. ექსტრადიცია არ განხორციელდება, თუ იგი ეწინააღმდეგება საქართველოს სახელმწიფო სუვერენიტეტს, უსაფრთხოებას ან ძირითად ინტერესებს.
5. ექსტრადიცია არ განხორციელდება აგრეთვე საქართველოსა და შესაბამის უცხო სახელმწიფოს შორის არსებული საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობის შემთხვევებში.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავება და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენება შესაძლებელია იმ შემთხვევაში, თუ:
ა) უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილია პირის ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა;
ბ) უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილია პირის ექსტრადიციის მიზნით დროებითი დაპატიმრების შესახებ შუამდგომლობა;
გ) უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ პირი საერთაშორისო დონეზე იძებნება.
2. პირის ამ მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე დაკავების შემთხვევაში მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების საკითხის განხილვისას აუცილებელია უცხო სახელმწიფომ წარმოადგინოს ამ კანონის 141 მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაცია.
3. უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავებისთანავე ამის თაობაზე უნდა ეცნობოს დამკავებელი ორგანოს საქმიანობაზე საპროცესო ხელმძღვანელობის განმახორციელებელ შესაბამის პროკურორს, რომელიც პირის დაკავებიდან 48 საათის განმავლობაში დაკავების ადგილის მიხედვით შესაბამის მაგისტრატ მოსამართლეს მიმართავს შუამდგომლობით პირის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების თხოვნით.
4. უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის მიმართ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს საექსტრადიციო პატიმრობა ან, საექსტრადიციო პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით, − საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი აღკვეთის ღონისძიების სხვა სახეები.
5. მაგისტრატი მოსამართლე უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების საკითხს განიხილავს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 206-ე მუხლით დადგენილი წესით და საექსტრადიციო პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით. მაგისტრატი მოსამართლის გადაწყვეტილება შეიძლება პირისთვის მისი გადაცემიდან 7 დღის ვადაში გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში, რომელიც საჩივარს 5 დღის ვადაში განიხილავს.
6. საქართველოს ტერიტორიაზე დაკავებული, უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის საექსტრადიციო პატიმრობის ვადაა 3 თვე, რომელიც საექსტრადიციო პროცედურების წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე ექსტრადიციის განხორციელებით გამოწვეული საჭიროების გამო შეიძლება გაგრძელდეს 3 თვით, მაგრამ არაუმეტეს ორჯერ.
7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პროკურორის მოტივირებული შუამდგომლობის საფუძველზე პირის საექსტრადიციო პატიმრობის ვადას აგრძელებს შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლე, რომლის გადაწყვეტილებაც შეიძლება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 207-ე მუხლით დადგენილი წესით გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში.
8. საექსტრადიციო პროცედურების წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე შესაძლებელია შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლის გადაწყვეტილების საფუძველზე შეიცვალოს ან გაუქმდეს უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიმართ გამოყენებული საექსტრადიციო პატიმრობა ან სხვა აღკვეთის ღონისძიება. ეს გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში.
9. ამ მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში გამოიყენება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 206-ე და 207-ე მუხლებით დადგენილი წესები საექსტრადიციო პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით.
10. უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის დაკავების და მის მიმართ სისხლის სამართლის საპროცესო იძულების ღონისძიების გამოყენების შესახებ საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით დაუყოვნებლივ ეცნობება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის კომპეტენტურ ორგანოს.
11. უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიმართ გამოყენებული საექსტრადიციო პატიმრობის ან სხვა აღკვეთის ღონისძიების შეცვლის ან გაუქმების შემთხვევაში, ექსტრადიციის განხორციელების, მათ შორის, ექსტრადიციის შესახებ ბრძანების აღსრულების (ეტაპირების), საჭიროებიდან გამომდინარე, არ გამოირიცხება საექსტრადიციო წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე სასამართლო გადაწყვეტილების საფუძველზე საექსტრადიციო პატიმრობის ან სხვა აღკვეთის ღონისძიების ხელახლა გამოყენება.
12. ამ მუხლის მე-11 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის მიმართ საექსტრადიციო პატიმრობის ხელახლა გამოყენებისას პირის საექსტრადიციო პატიმრობის საერთო ვადა 9 თვეს არ უნდა აღემატებოდეს.
13. უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის მიზნით დაკავებული პირი დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს პატიმრობიდან, თუ დადგინდა, რომ იგი საქართველოს მოქალაქეა.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 31. დამატებითი ინფორმაცია
თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის ინიციატორი უცხო სახელმწიფოს მიერ მოწოდებული ინფორმაცია არასაკმარისი აღმოჩნდება ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან ექსტრადიციის საკითხის განმხილველი შესაბამისი სასამართლოს მიმართვის საფუძველზე ან საკუთარი ინიციატივით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან გამოითხოვონ აუცილებელი დამატებითი ინფორმაცია და დააწესონ მისი მიღების ვადა.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. პირის ექსტრადიციის თაობაზე კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში მათი დასაშვებობის საკითხს ინდივიდუალურად, ამ კანონით დადგენილი წესით განიხილავს შესაბამისი უფლებამოსილი სასამართლო.
2. კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში პირის ამ კანონით დადგენილი წესით, გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის განხორციელება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პირის მიერ გამოხატულია თანხმობა თხოვნის გამომგზავნ ყველა სახელმწიფოში გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე.
3. ამ მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტებით გათვალისწინებული პროცედურების დასრულების შემდეგ საბოლოო გადაწყვეტილებას იმის თაობაზე, თუ რომელ სახელმწიფოს უნდა გადაეცეს ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი იღებს დანაშაულის ჩადენის ადგილის, დანაშაულის სიმძიმის, ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებითა და 341 მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის, ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობებით საქართველოსთვის მომართვის თარიღების, პირის მოქალაქეობისა და სხვა გარემოებების გათვალისწინებით.
4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის მინისტრი უფლებამოსილია პირის ექსტრადიციის საკითხის გადასაწყვეტად კონსულტაციები გამართოს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრთან.
5. პირის გადაცემის შესახებ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს და უცხო სახელმწიფოს კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში უპირატესობა ენიჭება სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნას.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
მუხლი 33. გადავადებული ექსტრადიცია და დროებითი გადაცემა
1. თუ პირი, რომლის მიმართაც შემოსულია ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა, სასჯელს იხდის საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენილი სხვა დანაშაულისათვის, მისი ექსტრადიცია შეიძლება გადავადდეს სასჯელის მოხდამდე ან სხვა კანონიერი საფუძვლით პირის სასჯელის მოხდისგან გათავისუფლებამდე. თუ პირს, რომლის მიმართაც შემოსულია ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა, წაყენებული აქვს ბრალდება საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენილი დანაშაულისათვის, მისი ექსტრადიცია შეიძლება გადავადდეს განაჩენის გამოტანამდე, სასჯელის მოხდამდე ან სხვა კანონიერი საფუძვლით გათავისუფლებამდე.
2. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია შეიძლება ასევე გადავადდეს ჰუმანიტარული მიზეზებით.
3. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის გადავადების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.
4. შესაბამისი თხოვნის არსებობის შემთხვევაში შესაძლებელია ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის უცხო სახელმწიფოსთვის დროებითი გადაცემა. დროებითი გადაცემის შესახებ შუამდგომლობა განიხილება ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის განხილვისათვის დადგენილი წესით. დროებითი გადაცემა შეიძლება განხორციელდეს იმ პირობით, რომ დადგენილი ვადის გასვლის შემდეგ მოხდება ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის საქართველოში დაბრუნება.
5. საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილი წესების შესაბამისად მიმართოს უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოს პირის დროებითი გადმოცემის შესახებ შუამდგომლობით.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 34. ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილება და მისი გასაჩივრების წესი
1. ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობის და თანდართული მასალების მიღების შემდეგ საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ან საქართველოს პროკურატურა განიხილავს, წარმოდგენილია თუ არა შესაბამისი დოკუმენტაცია საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილი ფორმისა და პროცედურების დაცვით.
2. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან საჭიროების შემთხვევაში მიმართონ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს დამატებითი ინფორმაციის ან/და დოკუმენტაციის გამოთხოვის თხოვნით.
3. თუ არსებობს გარემოება, რომელიც ამ მუხლით გათვალისწინებული შემდგომი პროცედურების განხორციელებამდე აშკარად გამორიცხავს პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციას, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი გამოსცემს ბრძანებას ექსტრადიციის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.
4. თუ ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა შეესაბამება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით დადგენილ მოთხოვნებს, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო დაუყოვნებლივ უგზავნის უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილ დოკუმენტაციას საქართველოს პროკურატურას.
5. საექსტრადიციო მასალების მიღების შემდეგ საამისოდ უფლებამოსილი პროკურორი შესაბამის დოკუმენტაციას აცნობს ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს, ამასთანავე, განუმარტავს მას საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის განსაზღვრულ უფლება-მოვალეობებს.
6. საექსტრადიციო მასალების მიღების შემდეგ უფლებამოსილი პროკურორი პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის გადასაწყვეტად გონივრულ ვადაში მიმართავს შუამდგომლობით შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს, რის თაობაზედაც 10 დღით ადრე ატყობინებს დაცვის მხარეს.
61. საექსტრადიციო პროცედურების წარმოების ნებისმიერ ეტაპზე მხარეები ვალდებული არიან მოთხოვნის შემთხვევაში ერთმანეთს გაუცვალონ იმ დროისთვის მათ ხელთ არსებული ის ინფორმაცია და დოკუმენტაცია, რომელთა სასამართლოში წარდგენასაც აპირებენ.
62. მხარეები ვალდებული არიან ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული შეტყობინებიდან 5 დღის ვადაში გაცვალონ მათ ხელთ არსებული ის ინფორმაცია და დოკუმენტაცია, რომელთა სასამართლოში წარდგენასაც აპირებენ. აღნიშნული ვალდებულების დარღვევის შემთხვევაში დაუშვებელია შესაბამისი ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის სასამართლოში გამოყენება.
7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტაციის მიღებიდან არაუგვიანეს 7 დღისა შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო ნიშნავს სხდომას ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის განსახილველად.
8. მხარეთა მოსაზრებების მოსმენის შემდეგ სასამართლო იღებს გადაწყვეტილებას ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ.
9. ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი სარგებლობს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით ბრალდებულისათვის მინიჭებული ყველა უფლებით, ექსტრადიციის პროცედურების თავისებურებათა გათვალისწინებით.
10. ექსტრადიციის საკითხის განსახილველად უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის აუცილებლობის შემთხვევაში შესაბამისი სასამართლო თხოვნით მიმართავს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას.
11. პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს განჩინება შეიძლება მისი გამოცხადებიდან 7 დღის ვადაში საკასაციო საჩივრის შეტანის გზით გაასაჩივრონ მხარეებმა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში, რომელიც საჩივრის განსახილველად პირველ სხდომას ნიშნავს მისი მიღებიდან არაუგვიანეს 5 დღისა.
12. ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხთან დაკავშირებით სასამართლოს მიერ მიღებული საბოლოო გადაწყვეტილების თაობაზე 5 დღის ვადაში ეცნობება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს.
13. თუ შესაბამისი სასამართლოს საბოლოო გადაწყვეტილებით პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია დაუშვებლად იქნა მიჩნეული, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი გამოსცემს ბრძანებას ექსტრადიციის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.
14. სასამართლოს მიერ პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის დადებითად გადაწყვეტის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის მინისტრი გამოსცემს ექსტრადიციის დაკმაყოფილების შესახებ ან ექსტრადიციის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ ბრძანებას, რომელიც საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.
15. ამ მუხლის მე-14 პუნქტით გათვალისწინებული უფლებამოსილების განხორციელებისას საქართველოს იუსტიციის მინისტრი ითვალისწინებს ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ სასამართლო გადაწყვეტილებას, ექსტრადიციის ამ კანონის 29-ე მუხლის 41 პუნქტის მოთხოვნებთან შესაბამისობას და ადამიანის უფლებათა დაცვის სფეროში საქართველოს მიერ ნაკისრ საერთაშორისო ვალდებულებებს. საქართველოს იუსტიციის მინისტრი ასევე უფლებამოსილია, ჰუმანიტარული მიზნებიდან გამომდინარე ან სხვა გარემოებების გათვალისწინებით, პირის უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციასთან დაკავშირებით მიიღოს უარყოფითი გადაწყვეტილება.
16. პირის ეტაპირების განხორციელების შემდეგ ექსტრადიციის მომთხოვნი შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს მიერ ექსტრადიციის შესახებ დამატებითი შუამდგომლობის წარმოდგენის შემთხვევაში შესაბამის გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით საქართველოს პროკურატურის პოზიციის გათვალისწინებით.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიცია შესაძლებელია განხორციელდეს მხოლოდ ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიერ ამ კანონით დადგენილი წესით სასამართლოს წინაშე თანხმობის გამოხატვის და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში.
2. თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ ძებნილი პირის ექსტრადიციის მიზნით დაკავება მოითხოვება ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უფლებამოსილი არიან განიხილონ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის საკითხი ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობისა და თანდართული დოკუმენტების წარმოდგენის გარეშე.
3. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად საკმარისია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ წარმოადგინოს შემდეგი ინფორმაცია:
ა) ძებნილი პირის საიდენტიფიკაციო მონაცემები, მათ შორის, ინფორმაცია მისი მოქალაქეობის შესახებ;
ბ) პირის დაკავების მომთხოვნი ორგანო;
გ) ძებნილი პირის დაპატიმრების შესახებ გადაწყვეტილების ან აღსრულებას დაქვემდებარებული განაჩენის არსებობა;
დ) მითითება იმის თაობაზე, რომ პირის ძებნა ექსტრადიციის მიზნით ხორციელდება;
ე) დანაშაულის ხასიათი და სამართლებრივი აღწერილობა;
ვ) დანაშაულის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერილობა, მათ შორის, დანაშაულის ჩადენის ადგილი, დრო და ძებნილი პირის ჩართულობის ხარისხი;
ზ) შესაძლებლობის ფარგლებში, ინფორმაცია დანაშაულის შედეგების შესახებ;
თ) ინფორმაცია პირის ექსტრადიციის შემთხვევაში მოსალოდნელი მაქსიმალური სასჯელის ან საბოლოო განაჩენით დადგენილი სასჯელის შესახებ;
ი) განაჩენის არსებობის შემთხვევაში − ინფორმაცია იმის თაობაზე, აღსრულდა თუ არა განაჩენი რომელიმე ნაწილში და გამოტანილ იქნა თუ არა განაჩენი დაუსწრებლად;
კ) ინფორმაცია ხანდაზმულობის ვადის და მისი დინების შეწყვეტის/შეჩერების თაობაზე.
4. იმ შემთხვევაში, თუ ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაცია არ არის საკმარისი პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან გამოითხოვონ დამატებითი ინფორმაცია და დაადგინონ ამ ინფორმაციის წარმოდგენის ვადა.
5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით დადგენილი წესით დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის შემთხვევაში მხედველობაში არ მიიღება ამ კანონის 342 მუხლით განსაზღვრული ვადები.
6. ამ მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებული შემთხვევების გარდა, გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ძებნილი პირის ექსტრადიცია შესაძლებელია ასევე განხორციელდეს, თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ უკვე წარმოდგენილია ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა და თანდართული დოკუმენტები.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 342. პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიცია
1. უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის ადგილსამყოფლის საქართველოს ტერიტორიაზე დადგენის ან ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში პირს დაკავების დროს დაუყოვნებლივ განემარტება გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის მოთხოვნის უფლება და მიეწოდება ინფორმაცია გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის სამართლებრივი შედეგების თაობაზე.
2. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე პირის დაკავების და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით საექსტრადიციო პატიმრობის გამოყენების შემთხვევაში პირის დამკავებელი ორგანოს საქმიანობაზე საპროცესო ხელმძღვანელობის განმახორციელებელი შესაბამისი პროკურორი დაკავებიდან არაუადრეს 5 დღისა და არაუგვიანეს 7 დღისა დაკავების ადგილის მიხედვით შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს მიმართავს შუამდგომლობით გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე პირის მიერ თანხმობის გამოხატვის მიზნით სასამართლო სხდომის დანიშვნის თაობაზე.
3. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე სასამართლო სხდომას ნიშნავს შუამდგომლობის წარდგენიდან 24 საათის განმავლობაში. სასამართლო სხდომაზე მოსამართლე ვალდებულია დარწმუნდეს, რომ:
ა) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი ნებაყოფლობით გამოხატავს თანხმობას და მკაფიოდ ითხოვს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციას;
ბ) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი სრულად აცნობიერებს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის სამართლებრივ შედეგებს და მისთვის ცნობილია ამ პროცედურასთან დაკავშირებული კანონით გათვალისწინებული ყველა მოთხოვნა, მათ შორის, ის, რომ მის მიერ გამოხატული თანხმობა საბოლოოა და რომ ექსტრადიციის მომთხოვნი სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანოებმა მის მიმართ შეიძლება განახორციელონ ამ მუხლის მე-19 პუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებები;
გ) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის მიერ თანხმობა გამოხატულია წამების, არაადამიანური ან ღირსების შემლახავი მოპყრობის, დაშინების, მუქარის, მოტყუების ან მის მიმართ რაიმე სხვა უკანონო ქმედებების განხორციელების გარეშე;
დ) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს ჰქონდა კვალიფიციური იურიდიული დახმარების მიღების შესაძლებლობა;
ე) ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი და მისი ადვოკატი სრულად იცნობენ საექსტრადიციო წარმოების მასალებს.
4. გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე პირის მიერ თანხმობის გამოხატვის მიზნით დანიშნულ სასამართლო სხდომაში სავალდებულოა ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის დამცველის და, საჭიროების შემთხვევაში, თარჯიმნის მონაწილეობა. პირის მიერ სასამართლო სხდომაზე ამ მუხლით დადგენილი წესით გამოხატული თანხმობა საბოლოოა და მისი გათხოვა დაუშვებელია.
5. გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის პოზიციის მოსმენის შემდეგ სასამართლო ადგენს ოქმს, რომელიც დაუყოვნებლივ ეგზავნება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას.
6. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა ვადა არ არის გათვალისწინებული, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ან საქართველოს პროკურატურა უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის დაკავებიდან არაუგვიანეს 10 დღის ვადაში აცნობებს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე სასამართლოს წინაშე პირის მიერ გამოხატული თანხმობის ან უარის თაობაზე.
7. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევის გარდა, უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილ პირს უფლება აქვს, ექსტრადიციის დასაშვებობის საკითხის გადაწყვეტამდე ნებისმიერ დროს მიმართოს შესაბამის (რაიონულ) საქალაქო სასამართლოს და მოითხოვოს მისი გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიცია.
8. ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე სასამართლო სხდომას ნიშნავს პირის მიერ შუამდგომლობის წარდგენიდან 24 საათის განმავლობაში და საქმეს იხილავს ამ მუხლის მე-3−მე-5 პუნქტებით დადგენილი წესით.
9. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ამ მუხლის მე-7 და მე-8 პუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის მიერ სასამართლოს წინაშე გამოხატული თანხმობა გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის განხორციელების თაობაზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურის მიერ გონივრულ ვადაში ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
10. ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის საფუძველზე პირის დაკავების და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით საექსტრადიციო პატიმრობის გამოყენების შემთხვევაში, ან იმ შემთხვევაში, თუ პირის დაკავება ან/და მის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით საექსტრადიციო პატიმრობის გამოყენება არ მომხდარა, უფლებამოსილი პროკურორი ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებულ პირს განუმარტავს გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის უფლებას და შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს გონივრულ ვადაში მიმართავს შუამდგომლობით გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე პირის მიერ თანხმობის გამოხატვის მიზნით სასამართლო სხდომის დანიშვნის თაობაზე.
11. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე სასამართლო სხდომას ნიშნავს შუამდგომლობის წარდგენიდან 24 საათის განმავლობაში. ამ შემთხვევაში გამოიყენება ამ მუხლის მე-3−მე-5 პუნქტებით გათვალისწინებული პროცედურები.
12. ამ მუხლის მე-10 და მე-11 პუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირის მიერ გამოხატული თანხმობა გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის განხორციელების თაობაზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურის მიერ გონივრულ ვადაში ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
13. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის მიერ ამ მუხლით დადგენილი წესით სასამართლოს წინაშე გამოხატული თანხმობის მიღებიდან 15 დღის განმავლობაში უფლებამოსილი პროკურორი შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს მიმართავს შუამდგომლობით უცხო სახელმწიფოს სამართალდამცავი ორგანოების მიერ ძებნილი პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის დასაშვებობის თაობაზე.
14. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მოსამართლე შუამდგომლობას განიხილავს და პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის დასაშვებობის შესახებ საბოლოო გადაწყვეტილებას იღებს შესაბამისი მასალის მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში. ამ გადაწყვეტილების თაობაზე დაუყოვნებლივ ეცნობება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს.
15. თუ ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირი სასამართლოს წინაშე გამოხატავს თანხმობას მის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე და შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციას დასაშვებად მიიჩნევს, საქართველოს იუსტიციის მინისტრი უფლებამოსილია მიიღოს ერთ-ერთი შემდეგი გადაწყვეტილება, რომელიც პირის მიერ სასამართლოს წინაშე თანხმობის გამოხატვიდან 20 დღის განმავლობაში ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა ვადა არ არის დადგენილი:
ა) პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის თაობაზე;
ბ) პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე უარის თქმის თაობაზე.
16. ამ მუხლის მე-15 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების მიღებისას საქართველოს იუსტიციის მინისტრი მხედველობაში იღებს პირის მიერ სასამართლოს წინაშე გამოხატულ თანხმობას, ამ კანონის 34-ე მუხლის მე-15 პუნქტით გათვალისწინებულ საფუძვლებს, აგრეთვე სხვა გარემოებებს, რომლებიც მნიშვნელოვანია ექსტრადიციის საკითხის გადაწყვეტისათვის. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ამ მუხლის მე-15 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.
17. პირის მიერ გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე სასამართლოს წინაშე უარის გამოხატვის, სასამართლოს მიერ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის დაუშვებლად მიჩნევის ან საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციაზე უარის თქმის თაობაზე გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში საექსტრადიციო პროცედურები წარიმართება ამ კანონის 34-ე მუხლით დადგენილი წესით.
18. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ექსტრადიციის თაობაზე გადაწყვეტილების აღსრულება (ეტაპირება) უნდა განხორციელდეს პირველი შესაძლებლობისთანავე და, ყველა შემთხვევაში, ამ მუხლის მე-15 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილების უცხო სახელმწიფოსთვის შეტყობინებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში.
19. პირის გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით უცხო სახელმწიფოში ექსტრადიციის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოები არ არიან შეზღუდული, განახორციელონ ექსტრადირებული პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა ან ამ პირის მსჯავრდება მის გადაცემამდე ჩადენილი რაიმე სხვა დანაშაულისთვის, რომლისთვისაც იგი არ ყოფილა ექსტრადირებული.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 35. ნივთიერ მტკიცებულებათა გადაცემა
1. თუ საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ექსტრადიციას დაქვემდებარებული პირისთვის ჩამორთმეული საგნები ან/და დოკუმენტები, რომლებიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს მტკიცებულებებად სისხლის სამართლის საქმეზე, ეგზავნება ექსტრადიციის მომთხოვნი სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
2. მატერიალური ღირებულების მქონე საგნები და დოკუმენტები, თუ ისინი არ ეკუთვნის ექსტრადიციას დაქვემდებარებულ პირს, უნდა გაიგზავნოს მათი შენახვისა და მესაკუთრისათვის დაბრუნების გარანტიის მიღების შემდეგ. გარანტიას იძლევა ორგანო, რომელიც მოითხოვს პირის ექსტრადიციას.
მუხლი 36. ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის ტრანზიტით გადაყვანა
1. საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო სამართლებრივ საკითხებთან დაკავშირებით საქართველოს პროკურატურის პოზიციის გათვალისწინებით.
2. საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების თაობაზე თხოვნა უნდა შეიცავდეს იმავე რეკვიზიტებს, რომლებსაც შეიცავს ექსტრადიციის შესახებ შუამდგომლობა.
3. თუ პირის ექსტრადიცია გამარტივებული პროცედურის გამოყენებით ხორციელდება, საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების თაობაზე თხოვნა უნდა შეიცავდეს ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებითა და 341 მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებულ ინფორმაციასა და დოკუმენტაციას, თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
4. თუ ამ მუხლის მე-3 პუნქტის საფუძველზე მოწოდებული ინფორმაცია არ აღმოჩნდა საკმარისი საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტის განხორციელების შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო და საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილი არიან, უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან გამოითხოვონ დამატებითი ინფორმაცია.
5. საჰაერო ტრანზიტის შემთხვევაში, როდესაც გათვალისწინებულია საქართველოს ტერიტორიაზე დაჯდომა, მომთხოვნმა მხარემ ოფიციალური თხოვნით უნდა მიმართოს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას.
6. საჰაერო ტრანზიტის შემთხვევაში, როდესაც გათვალისწინებული არ არის საქართველოს ტერიტორიაზე დაჯდომა, მომთხოვნმა მხარემ საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ან საქართველოს პროკურატურას უნდა აცნობოს ექსტრადიციისადმი დაქვემდებარებული პირის ტრანზიტით გადაყვანის შესახებ.
საქართველოს 2013 წლის 30 მაისის კანონი № 671 – ვებგვერდი, 24.0 6 .2013წ.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
თავი IV. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების გადაგზავნა
შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია უცხო სახელმწიფოში გადააგზავნოს საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებული სისხლის სამართლის საქმის მასალები ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლები პირის მიმართ შემდგომი სისხლისსამართლებრივი დევნის წარმოების მიზნით, თუ:
ა) საქართველოს კომპეტენტურ ორგანოებს არ გააჩნიათ იურისდიქცია შესაბამისი დანაშაულის გამოძიებასთან ან პირის მიმართ სისხლის სამართალწარმოების განხორციელებასთან დაკავშირებით;
ბ) პირი არ ექვემდებარება საქართველოში ექსტრადირებას მისი შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეობის გამო;
გ) უცხო სახელმწიფოში სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების გადაგზავნა ხელს შეუწყობს დანაშაულის სავარაუდოდ ჩამდენი პირის უკეთეს სოციალურ რეაბილიტაციას;
დ) უცხო სახელმწიფოში სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების გადაგზავნა ხელს შეუწყობს მართლმსაჯულების განხორციელებას.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის ინიციატორია პროცესის მწარმოებელი ორგანო, რომელიც შესაბამისი თხოვნით მიმართავს საქართველოს პროკურატურას.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული უფლებამოსილების განხორციელების დროს საქართველოს პროკურატურა სარგებლობს დისკრეციული უფლებამოსილებით.
3. სისხლის სამართლის საქმის მასალების ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შესახებ შუამდგომლობა უნდა შეიცავდეს:
ა) იმ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდებას, რომელსაც ეგზავნება შუამდგომლობა;
ბ) სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერას;
გ) საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის იმ მუხლიდან ამონაწერს, რომლითაც ქმედება ითვლება დანაშაულად, ასევე ამონაწერებს საქმეზე მნიშვნელობის მქონე სხვა საკანონმდებლო აქტებიდან;
დ) ბრალდებულის არსებობის შემთხვევაში – მის შეძლებისდაგვარად ზუსტ საიდენტიფიკაციო მონაცემებს;
ე) საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით გათვალისწინებულ სხვა მონაცემებს.
4. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს ეგზავნება სისხლის სამართლის საქმის მასალები, ხოლო იმავე მუხლის „ბ“−„დ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – სისხლის სამართლის საქმის მასალების სათანადოდ დამოწმებული ასლები, თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. საჭიროების შემთხვევაში იგზავნება აგრეთვე ნივთიერი მტკიცებულებები.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
1. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ბ“−„დ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე სისხლის სამართლის საქმის მასალების სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შემთხვევაში ავტომატურად არ წყდება პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა ძირითად სისხლის სამართლის საქმეზე. იგი უნდა შეწყდეს გადაგზავნილ მასალებთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შესახებ საქართველოს პროკურატურის ინფორმირების შემდეგ.
2. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის საფუძველზე სისხლის სამართლის საქმის მასალების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შემთხვევაში საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები წყვეტენ სამართალწარმოებას გადაგზავნილ მასალებთან დაკავშირებით.
3. ამ კანონის 37-ე მუხლის „ბ“−„დ“ ქვეპუნქტების საფუძველზე სისხლის სამართლის საქმის მასალების სათანადოდ დამოწმებული ასლების უცხო სახელმწიფოში გადაგზავნის შემთხვევაში საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები არ წყვეტენ სისხლის სამართლის საქმეზე სამართალწარმოებას. იგი უნდა გაგრძელდეს, თუ უცხო სახელმწიფო არ დააკმაყოფილებს საქართველოს პროკურატურის შუამდგომლობას შემდეგი პირობებისა და შეზღუდვების გამო:
ა) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის თანახმად გამოსაძიებელი დანაშაულისათვის გასულია ხანდაზმულობის ვადა;
ბ) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობის თანახმად გამოსაძიებელი დანაშაული არ ექცევა ამ სახელმწიფოს იურისდიქციაში;
გ) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფო გამოსაძიებელ დანაშაულს მიიჩნევს პოლიტიკურ დანაშაულად, პოლიტიკურ დანაშაულთან დაკავშირებულ დანაშაულად ან სამხედრო დანაშაულად;
დ) თუ გამოსაძიებელი დანაშაული შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფოს კანონმდებლობით არ არის დასჯადი;
ე) შუამდგომლობის მიმღები უცხო სახელმწიფო საკუთარი კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა მიზეზით, საქართველოს შუამდგომლობის საფუძველზე არ დაიწყებს სისხლის სამართალწარმოებას.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
თუ ბრალდებული, რომლის მიმართ არსებული სისხლის სამართლის საქმის მასალების დამოწმებული ასლებიც გადაიგზავნა უცხო სახელმწიფოში, შემდგომ დაკავებული ან დადგენილი იქნება საქართველოს ტერიტორიაზე, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები გააგრძელებენ მის მიმართ სამართალწარმოებას. აღნიშნულის შესახებ საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით დაუყოვნებლივ ეცნობება უცხო სახელმწიფოს შესაბამის ორგანოს.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
მუხლი 41. დაუსწრებელი სასამართლო განხილვის აკრძალვა
გადაგზავნილ სისხლის სამართლის საქმის მასალებთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოდან პასუხის მიღებამდე დაუშვებელია საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების წარმოებაში არსებული ძირითადი სისხლის სამართლის საქმე წარიმართოს სასამართლოში დაუსწრებელი განხილვისათვის, ხოლო თუ განხილვა დაწყებულია, იგი უნდა შეჩერდეს.
1. საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით ანდა ნაცვალგების პირობებით დადგენილი წესით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ გადმოგზავნილ სისხლის სამართლის საქმის მასალებს ან მათ სათანადოდ დამოწმებულ ასლებს საქართველოს პროკურატურა უგზავნის საქართველოს კომპეტენტურ ორგანოს მასზე სამართალწარმოების შემდგომი გაგრძელების მიზნით.
2. გადმოგზავნილ სისხლის სამართლის საქმეზე უცხო სახელმწიფოს მიერ მოპოვებულ მტკიცებულებას აქვს საქართველოს ტერიტორიაზე მოპოვებული მტკიცებულების თანაბარი იურიდიული ძალა.
3. გადმოგზავნილ სისხლის სამართლის საქმის მასალებთან დაკავშირებით სამართალწარმოება გრძელდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად და საბოლოო გადაწყვეტილების შესახებ საქართველოს პროკურატურის მეშვეობით ეცნობება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
საქართველოს 2018 წლის 30 ნოემბრის კანონი №3803 – ვებგვერდი, 13.12.2018წ.
თავი V. თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულთა სასჯელის მოხდის მიზნით გადაცემა (გადმოცემა)
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს მოქალაქესა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირს, რომლებიც თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულ იქნენ უცხო სახელმწიფოში, უფლება აქვთ, მოითხოვონ სასჯელის შემდგომი მოხდის მიზნით საქართველოში გადმოყვანა.
2. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოში თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეს უფლება აქვს, მოითხოვოს სასჯელის შემდგომი მოხდის მიზნით მისი იმ სახელმწიფოსთვის გადაცემა, რომლის მოქალაქეც იგი არის.
3. საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება − სპეციალური პენიტენციური სამსახური (შემდგომ − პენიტენციური სამსახური) უზრუნველყოფს საქართველოში თავისუფლების აღკვეთით მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეთა ინფორმირებას ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული უფლების შესახებ.
4. საქართველოს სასამართლოების მიერ მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეთა გადაცემის ან უცხო სახელმწიფოში მსჯავრდებულ საქართველოს მოქალაქეთა და საქართველოში მუდმივად მცხოვრებ პირთა გადმოცემის თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.
5. მსჯავრდებულთა გადაცემისა და გადმოცემის საკითხებზე უცხო სახელმწიფოებთან ურთიერთობას, აგრეთვე მსჯავრდებულთა გადაცემისა და გადმოცემის საკითხების განხილვისათვის და გადაწყვეტილების მიღებისათვის სათანადო პროცედურების განხორციელებას უზრუნველყოფს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.
6. მსჯავრდებულის გადაცემა (გადმოცემა) შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ მის მიმართ გამოტანილი სასამართლოს საბოლოო განაჩენის კანონიერ ძალაში შესვლის შემდეგ.
7. მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) საკითხის განხილვის დაწყების საფუძველია:
ა) იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული/იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა, რომლის სასამართლოს განაჩენის საფუძველზედაც იქნა პირი მსჯავრდებული;
ბ) მსჯავრდებულის, მისი ინტერესების დამცველის, ახლო ნათესავის ან კანონიერი წარმომადგენლის განცხადება.
8. მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) საკითხის განხილვის პროცესში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მოიპოვებს შემდეგ დოკუმენტებს:
ა) კანონიერ ძალაში შესული სასამართლოს საბოლოო განაჩენის დამოწმებულ ასლს;
ბ) დოკუმენტს სასამართლოს საბოლოო განაჩენის კანონიერ ძალაში შესვლის შესახებ;
გ) განაჩენის გამომტანი სასამართლოს ზემდგომი სასამართლო ინსტანციის გადაწყვეტილების დამოწმებულ ასლს (ასეთის არსებობის შემთხვევაში);
დ) დოკუმენტს მსჯავრდებულის მიერ სასჯელის მოხდილი ნაწილის შესახებ;
ე) დოკუმენტს მსჯავრდებულის მიერ სასჯელის მოუხდელი ნაწილის შესახებ;
ვ) სისხლის სამართლის კოდექსის იმ მუხლის ტექსტს, რომლის საფუძველზედაც იქნა პირი მსჯავრდებული;
ზ) თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით, ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, – მსჯავრდებულის წერილობით თანხმობას გადაცემაზე (გადმოცემაზე), ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც მას არ შეუძლია გამოხატოს თავისი ნება, – მისი ახლო ნათესავის ან კანონიერი წარმომადგენლის თანხმობას;
თ) ცნობას მსჯავრდებულის ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ;
ი) მიმღები სახელმწიფოს მოქალაქეობის დამადასტურებელ დოკუმენტს;
კ) საქართველოს პროკურატურის, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსაზრებებს მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) მიზანშეწონილობის შესახებ.
9. მსჯავრდებულის გადაცემა (გადმოცემა) არ განხორციელდება, თუ:
ა) იმ სახელმწიფოს კანონმდებლობის მიხედვით, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული და რომელიც ითხოვს მსჯავრდებულის გადაცემას (გადმოცემას), ქმედება, რომლისთვისაც მსჯავრდებულია პირი, არ არის დანაშაული ან არ ისჯება თავისუფლების აღკვეთით;
ბ) არ არსებობს მსჯავრდებულის თანხმობა (თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით, ანდა ნაცვალგების პირობებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული), ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც მას არ შეუძლია თავისუფლად გამოხატოს თავისი ნება ასაკის, ფიზიკური ან ფსიქიკური ნაკლის გამო, – მისი ახლო ნათესავის ან კანონიერი წარმომადგენლის თანხმობა;
გ) გადაცემის (გადმოცემის) შესახებ მოთხოვნის მიღების მომენტისათვის მსჯავრდებულის მიერ მოსახდელი თავისუფლების აღკვეთის დარჩენილი ვადა 6 თვეზე ნაკლებია. გამონაკლის შემთხვევაში საქართველო და შესაბამისი უცხო სახელმწიფო შეიძლება შეთანხმდნენ გადაცემაზე (გადმოცემაზე) იმ შემთხვევაშიც, როდესაც მოსახდელი სასჯელის დარჩენილი ვადა 6 თვეზე ნაკლებია;
დ) მხარეებმა ვერ მიაღწიეს შეთანხმებას მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) თაობაზე.
10. მსჯავრდებულის გადაცემის (გადმოცემის) შესახებ განცხადება/შუამდგომლობა შეიძლება არ დაკმაყო-ფილდეს, თუ:
ა) მსჯავრდებულის გადაცემა (გადმოცემა) საფრთხეს უქმნის საქართველოს საზოგადოებრივ წესრიგს, ეწინააღმდეგება სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და უშიშროების ინტერესებს;
ბ) საქართველოს თავისუფლების აღკვეთის დაწესებულებები გადატვირთულია;
გ) მსჯავრდებულს არ მოუხდია სასჯელის ნახევარი, თუ საქართველოსა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს შორის მიღწეული არ არის სხვაგვარი შეთანხმება;
დ) დაინტერესებულმა პირებმა უარი თქვეს მსჯავრდებულის გადაცემისათვის (გადმოცემისათვის) საჭირო ხარჯების გაღებაზე.
მუხლი 44. საქართველოს სასამართლოების მიერ მსჯავრდებულ უცხო სახელმწიფოს მოქალაქეთა გადაცემა
1. შუამდგომლობის/განცხადების მიღების შემდეგ საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო საქართველოს შესაბამისი უწყებებიდან გამოითხოვს ამ კანონის 43-ე მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებულ დოკუმენტებს და ცნობას მსჯავრდებულის მიერ დანაშაულებრივი ქმედებით მიყენებული ზიანის ანაზღაურების თაობაზე.
2. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მსჯავრდებულის განცხადების მიღების შემდეგ ადგენს შუამდგომლობას იმ სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წინაშე, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული.
3. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მსჯავრდებულის გადაცემის საკითხის განხილვის პროცესში მოპოვებული დოკუმენტების ანალიზის საფუძველზე ადგენს დასკვნას მსჯავრდებულის გადაცემის მიზანშეწონილობის თაობაზე, რომელსაც წარუდგენს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ საამისოდ უფლებამოსილ პირს.
4. მსჯავრდებულის გადაცემის საკითხის დადებითად გადაწყვეტის შემთხვევაში მსჯავრდებულის გადაცემა ხდება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის ბრძანების საფუძველზე.
5. მსჯავრდებულის გადაცემის საკითხის უარყოფითად გადაწყვეტის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო აცნობებს შუამდგომლობის აღმძვრელ მხარეს/განმცხადებელს შუამდგომლობის/ განცხადების დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.
6. მსჯავრდებულის გადაცემის შესახებ ბრძანების გამოცემიდან 5 დღის ვადაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო წერილობით აცნობებს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომლის მოქალაქეც არის მსჯავრდებული, აგრეთვე მიმართავს პენიტენციურ სამსახურს მსჯავრდებულის გადაცემის პროცედურების განხორციელებისათვის.
7. თუ გადაცემული მსჯავრდებულის მიმართ საქართველოში გამოტანილი განაჩენი შეიცვალა ან გაუქმდა, ან მსჯავრდებულს შეეხო საქართველოში გამოცემული ამნისტიის ან შეწყალების აქტი, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ამის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობებს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომელსაც გადაეცა მსჯავრდებული.
8. თუ განაჩენი გაუქმდა და ხელახლა დაიწყო საქმის გამოძიება ან სასამართლო განხილვა, უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ სათანადო შუამდგომლობის აღძვრის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო შესაბამისი გადაწყვეტილების ასლს და სხვა აუცილებელ დოკუმენტებს უგზავნის იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომელსაც გადაეცა მსჯავრდებული.
1. მსჯავრდებულის გადმოცემის საკითხის განხილვის დაწყების საფუძველია საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსთვის დაინტერესებული პირის მიერ წარდგენილი განცხადება ან უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარდგენილი შუამდგომლობა.
2. დაინტერესებული პირის განცხადებას/უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობას უნდა ერთოდეს:
ა) მსჯავრდებულის სრული საიდენტიფიკაციო მონაცემები (სახელი, გვარი, დაბადების თარიღი და ადგილი, პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის მონაცემები და სხვა ინფორმაცია);
ბ) დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს მსჯავრდებულის საქართველოს მოქალაქეობას ან საქართველოში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსს;
გ) განმცხადებლისათვის გადმოსაცემი მსჯავრდებულის მიერ შესაბამისი უფლებამოსილების მინიჭების დამადასტურებელი დოკუმენტი, ხოლო თუ განმცხადებელი ახლო ნათესავია – შესაბამისი ნათესაური კავშირის დამადასტურებელი დოკუმენტი.
3. უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობის ან დაინტერესებული პირის განცხადების მიღებისთანავე საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უცხო სახელმწიფოს შესაბამისი უწყებებიდან გამოითხოვს ამ კანონის 43-ე მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებულ დოკუმენტებს.
4. თუ მსჯავრდებულის გადმოცემის პროცედურის დაწყების საფუძველია დაინტერესებული პირის განცხადება, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წინაშე ადგენს პირველად შუამდგომლობას მსჯავრდებულის გადმოცემის საკითხის განხილვის დაწყების თაობაზე. პირველადი შუამდგომლობა მოიცავს გადმოცემის საკითხის განხილვისა და გადაწყვეტისათვის საჭირო დოკუმენტების მოწოდების თხოვნას და არ წარმოადგენს შუამდგომლობას გადმოცემის შესახებ.
5. თუ მსჯავრდებულის გადმოცემის პროცედურა უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობით ხორციელდება და შუამდგომლობა არ შეიცავს ყველა საჭირო დოკუმენტსა და მონაცემებს ან/და მოწოდებული მასალა არ არის საკმარისი მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსგან გამოითხოვს საჭირო მასალებს.
6. საჭიროების შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო დაინტერესებული პირისგან იღებს წერილობით დასტურს მსჯავრდებულის გადმოცემისათვის საჭირო ხარჯების გაღების თაობაზე, რომელიც სხვა დოკუმენტებთან ერთად, მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ დადებითი გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ ეგზავნება პენიტენციურ სამსახურს.
7. მოპოვებული დოკუმენტების საფუძველზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ადგენს დასკვნას მსჯავრდებულის გადმოცემის შესაძლებლობის შესახებ, რომელსაც ამტკიცებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ უფლებამოსილი პირი.
8. უარყოფითი დასკვნის შედგენის შემთხვევაში, შესაბამისი საფუძვლების მითითებით, 1 კვირის ვადაში ეცნობება დაინტერესებულ პირს/შუამდგომლობის აღმძვრელ მხარეს.
9. თუ ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული დასკვნა დადებითია, მისი დამტკიცებიდან 1 თვის ვადაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო საქართველოში აღსასრულებელ განაჩენს მსჯავრდებულის გადმოცემასთან დაკავშირებულ სხვა დოკუმენტებთან ერთად უგზავნის შესაბამის სასამართლოს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 289-ე მუხლით გათვალისწინებული პროცედურების განხორციელების მიზნით.
10. საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად, სასამართლოდან მიღებული განჩინების ასლი თარგმანთან ერთად ეგზავნება უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს. სასამართლოს განჩინების ასლს უნდა დაერთოს შუამდგომლობა გადმოცემის შესახებ.
11. თუ უცხო სახელმწიფო დაადასტურებს მსჯავრდებულის გადმოცემის სურვილს, საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ამზადებს მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ იუსტიციის მინისტრის ბრძანების პროექტს.
12. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ დადებითი გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მსჯავრდებულის გადმოცემის შესახებ მინისტრის ბრძანებას გადმოცემის პროცედურების განხორციელებისათვის უგზავნის პენიტენციურ სამსახურს.
13. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო გადმოცემული მსჯავრდებულის უცხო სახელმწიფოში ამნისტიის ან შეწყალების აქტით, შესაბამისი სასამართლო გადაწყვეტილებით ან სხვა კანონიერი საფუძვლით სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან ან/და სასჯელის შემდგომი მოხდისგან გათავისუფლების შემთხვევაში, აღნიშნულის შესახებ განაჩენის გამომტანი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსაგან ინფორმაციის მიღებისთანავე, დაუყოვნებლივ მიმართავს პენიტენციურ სამსახურს მსჯავრდებულის სასჯელის შემდგომი მოხდისგან გათავისუფლების თხოვნით.
მუხლი 46. მსჯავრდებულის ტრანზიტით გადაყვანა
1. უცხო სახელმწიფოს მიერ მესამე სახელმწიფოსთვის გადასაცემი მსჯავრდებულის საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანასთან დაკავშირებულ საკითხებს წყვეტს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.
2. მსჯავრდებულის საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანის თაობაზე შუამდგომლობით საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მიმართავს მსჯავრდებულის გადამყვანი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო.
3. საქართველოსთვის გადმოსაცემი მსჯავრდებულის სხვა სახელმწიფოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაყვანის თაობაზე შუამდგომლობით ამ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიმართავს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლო უფლებამოსილია საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მიმართოს შუამდგომლობით მის მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ.
2. საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი უცხო სახელმწიფოში აღსრულდება ამ სახელმწიფოს კანონმდებლობის შესაბამისად.
3. დაუშვებელია მსჯავრდებულის მიმართ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულება სასჯელის იმ ნაწილში, რომლის აღსრულებაც საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით ეთხოვა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც მსჯავრდებულის მიმართ სასჯელის სახით გამოყენებულია თავისუფლების აღკვეთა და განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ შუამდგომლობის უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსთვის წარდგენის მომენტისათვის აღნიშნული პირი დაკავებულია საქართველოს ტერიტორიაზე.
5. გარდა ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა, საქართველოს კომპეტენტური ორგანოები უფლებამოსილი არიან, თავად აღასრულონ უცხო სახელმწიფოში აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენი, თუ:
ა) უცხო სახელმწიფოში აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენი საქართველოს იუსტიციის სამინისტრომ გამოითხოვა აღსრულების თაობაზე უცხო სახელმწიფოდან შეტყობინების მიღებამდე;
ბ) უცხო სახელმწიფომ უარი განაცხადა საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულებაზე;
გ) საქართველო იუსტიციის სამინისტროს და უცხო სახელმწიფოს შესაბამისი ორგანოს შეთანხმების საფუძველზე უცხო სახელმწიფომ დათმო საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების უფლება;
დ) აღარ არსებობს საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოს მიერ აღსრულების შესაძლებლობა.
6. თუ საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ უცხო სახელმწიფოში აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენი შეიცვალა ან გაუქმდა ახლად აღმოჩენილ ან ახლად გამოვლენილ გარემოებათა გამო, ან აღსასრულებლად გადაგზავნილი განაჩენით მსჯავრდებულს საქართველოს კანონმდებლობის თანახმად შეეხო ამნისტიის ან შეწყალების აქტი, აღნიშნულის თაობაზე საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს შესაბამისი სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს.
7. იმ შემთხვევაში, როდესაც მსჯავრდებული პატიმრობაში იმყოფებოდა საქართველოს ტერიტორიაზე და შემდგომ იგი საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების მიზნით გადაეცა უცხო სახელმწიფოს, მის გადაცემამდე სხვა დანაშაულის ჩადენის გამო მისი სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემის ან განაჩენის აღსრულების თაობაზე თანხმობის გამოთხოვის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობას იხილავს საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო.
8. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ვალდებულია დააკმაყოფილოს ამ მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა, თუ ახალი დანაშაული ექვემდებარება ექსტრადიციას საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ან არ ექვემდებარება ექსტრადიციას მხოლოდ იმ საფუძვლით, რომ ვერ აკმაყოფილებს სასჯელის ზომის მიმართ დადგენილ მოთხოვნას.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობითი ფორმით. მას უნდა დაერთოს შემდეგი დოკუმენტები:
ა) უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე აღსასრულებლად გადასაგზავნი განაჩენის ორიგინალი ან მისი სათანადოდ დამოწმებული ასლი;
ბ) უცხო სახელმწიფოს თხოვნის შემთხვევაში, შესაბამისი სისხლის სამართლის საქმის მასალები ან მათი სათანადოდ დამოწმებული ასლები.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო უფლებამოსილია საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულების შესახებ შუამდგომლობით მიმართოს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს:
ა) თუ მსჯავრდებულს აქვს საცხოვრებელი ადგილი შესაბამის უცხო სახელმწიფოში;
ბ) თუ საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულება ხელს შეუწყობს მსჯავრდებულის უკეთეს სოციალურ რეაბილიტაციას;
გ) თუ განაჩენი, რომლის საფუძველზედაც პირს სასჯელის სახით შეფარდებული აქვს თავისუფლების აღკვეთა, შესაძლებელია აღსრულდეს უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე მას შემდეგ, რაც აღნიშნული პირი მოიხდის თავისუფლების აღკვეთის სახით დანიშნულ სხვა სასჯელს, რომელიც მას დაეკისრა უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საფუძველზე;
დ) თუ შესაბამისი უცხო სახელმწიფო არის საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ მსჯავრდებული პირის წარმოშობის სახელმწიფო და ის აიღებს განაჩენის აღსრულების ვალდებულებას;
ე) თუ საქართველოს შესაბამისი ორგანოები მიიჩნევენ, რომ ექსტრადიციის შესაძლებლობის შემთხვევაშიც კი ვერ უზრუნველყოფენ განაჩენის აღსრულებას და უცხო სახელმწიფო შეძლებს საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულებას;
ვ) საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ შუამდგომლობა და თანდართული მასალები საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით ეგზავნება შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით ან საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის მიერ განსაზღვრულ უფლებამოსილ სასამართლოს.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტები შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს ეგზავნება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო შესაძლებლად მიიჩნევს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით შესაბამისი ღონისძიებების განხორციელებას.
3. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების თაობაზე გადაწყვეტილების მიღებამდე მსჯავრდებულს ეძლევა შესაძლებლობა, შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს წარუდგინოს საკუთარი მოსაზრებები განაჩენის აღსრულებასთან დაკავშირებით.
4. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო უფლებამოსილია მსჯავრდებულის მოსაზრებებს მის მიმართ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით გაეცნოს როგორც სასამართლოს წინაშე მსჯავრდებულის პირადად გამოცხადებით, ისე სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობის საშუალებით.
5. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო ვალდებულია მსჯავრდებულის მოსაზრებები მის მიმართ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით პირადად მოისმინოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც თავად მსჯავრდებული მოითხოვს აღნიშნული პროცედურის განხორციელებას.
6. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების საკითხის განხილვის დროს შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო, გარდა ამ თავით გათვალისწინებული საკითხებისა, ამოწმებს:
ა) არსებობს თუ არა შესაბამისი სამართლებრივი საფუძველი უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებისათვის;
ბ) არსებობს თუ არა ამ კანონის 55-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დამაბრკოლებელი გარემოებები;
გ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შემთხვევაში დაირღვევა თუ არა ერთი და იმავე დანაშაულისათვის განმეორებით მსჯავრის დადების აკრძალვის პრინციპი;
დ) არსებობს თუ არა საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით, ანდა საქართველოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებები.
7. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების საკითხის განხილვის დროს შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო შეზღუდულია იმ ფაქტობრივი გარემოებებით, რომლებიც მოცემულია უცხო სახელმწიფოს განაჩენში ან გამომდინარეობს მისგან.
8. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების საკითხს განიხილავს და შესაბამის გადაწყვეტილებას იღებს ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დოკუმენტების მიღებიდან არა უგვიანეს 4 თვისა.
9. ამ მუხლის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება მიიღება განჩინების ფორმით და გასაჩივრდება იმავე წესით, როგორითაც საქართველოს ტერიტორიაზე გამოტანილი განაჩენი.
10. საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო ვალდებულია დაუყოვნებლივ აცნობოს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს მისი უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებასთან დაკავშირებით განხორციელებული ღონისძიებების შესახებ.
11. შესაბამისი თხოვნის შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს ეგზავნება ამ მუხლის მე-9 პუნქტით გათვალისწინებული განჩინების ასლი.
12. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებისას გამოიყენება საქართველოს კანონმდებლობა, გარდა ამ კანონის 52-ე მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.
13. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებისას მსჯავრდებულის მიმართ გამოიყენება როგორც უცხო სახელმწიფოს, ისე საქართველოს კომპეტენტური ორგანოების მიერ გამოცემული ამნისტიის ან შეწყალების აქტი.
14. იმ შემთხვევაში, როდესაც მსჯავრდებული პატიმრობაში იმყოფებოდა უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე და შემდგომ იგი განაჩენის აღსრულების მიზნით გადმოეცა საქართველოს, დაუშვებელია მის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის წარმოება ან მისი მსჯავრდება მის გადმოცემამდე რაიმე სხვა დანაშაულის ჩადენისათვის, გარდა იმ დანაშაულისა, რომლის ჩადენისთვისაც მოხდა განაჩენის აღსრულების მიზნით მისი საქართველოსთვის გადმოცემა.
15. თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ მუხლის მე-14 პუნქტით გათვალისწინებული წესი არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც:
ა) სახელმწიფო, რომელმაც განახორციელა განაჩენის აღსრულების მიზნით მსჯავრდებულის საქართველოსთვის გადმოცემა, ამაზე თანახმაა;
ბ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების მიზნით გადმოცემულმა მსჯავრდებულმა, რომელსაც ჰქონდა შესაძლებლობა, დაეტოვებინა საქართველოს ტერიტორია, არ დატოვა იგი მისი საბოლოო გათავისუფლებიდან 45 დღის განმავლობაში, ან ხელახლა დაბრუნდა საქართველოში მისი ტერიტორიის დატოვების შემდეგ.
16. ამ მუხლის მე-15 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოსგან თანხმობის გამოთხოვა ხორციელდება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მეშვეობით, შესაბამისი შუამდგომლობის საფუძველზე, რომელსაც უნდა დაერთოს მსჯავრდებულის წერილობითი მოსაზრება და ყველა სხვა საჭირო დოკუმენტი.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო მსჯავრდებულს უფარდებს საქართველოს კანონმდებლობით მსგავსი სახის დანაშაულისათვის გათვალისწინებულ სასჯელს.
2. უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მიერ ამ მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად შეფარდებული სასჯელის სახე ან ზომა შესაძლოა განსხვავდებოდეს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით დადგენილი სასჯელის სახისაგან ან ზომისაგან.
3. თუ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით დადგენილი სასჯელის ზომა მსგავსი სახის დანაშაულისათვის საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით გათვალისწინებული მინიმალური სასჯელის ზომაზე ნაკლებია, უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო მსჯავრდებულის მიმართ იყენებს სასჯელის იმ ზომას, რომელიც გათვალისწინებულია შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კანონმდებლობით.
4. ამ მუხლით განსაზღვრული სასჯელის შეფარდებისას შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს არა აქვს უფლება, დაამძიმოს მსჯავრდებულის მდგომარეობა იმაზე მეტად, ვიდრე ეს გათვალისწინებულია უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით.
5. შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოს მიერ ამ მუხლის შესაბამისად შეფარდებული სასჯელის საერთო ვადაში ჩაითვლება დროის ის პერიოდი, როდესაც პირი იმყოფებოდა წინასწარ პატიმრობაში ან სასჯელს იხდიდა საქართველოში აღსასრულებლად გადმოგზავნილი განაჩენის საფუძველზე.
1. სასჯელის სახით ჯარიმასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას უფლებამოსილ რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს გამოაქვს განჩინება პირისთვის სასჯელის სახით დაკისრებული ჯარიმის აღსრულების თაობაზე.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული განჩინების გამოტანისას შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო უზრუნველყოფს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ პირისთვის სასჯელის სახით დაკისრებული ჯარიმის ოდენობის ლარებში კონვერტაციას გადაწყვეტილების მიღების დროს არსებული გაცვლითი კურსის მიხედვით.
3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ჯარიმა გადაიხდევინება შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად.
4. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ პირისთვის სასჯელის სახით დაკისრებული ჯარიმის თანხა გადაირიცხება საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტში.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. სასჯელის სახით თანამდებობის დაკავების ან საქმიანობის უფლების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსი ითვალისწინებს აღნიშნული სასჯელის გამოყენებას იმავე სახის დანაშაულისათვის.
2. ყველა საჭირო გარემოების მხედველობაში მიღების შემდეგ უფლებამოსილი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო წყვეტს, აღასრულოს თუ არა ამ მუხლით გათვალისწინებული განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე.
3. თუ შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო მიიღებს გადაწყვეტილებას ამ მუხლით გათვალისწინებული განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების შესახებ, მსჯავრდებულს დაენიშნება სასჯელი იმ ვადის ფარგლებში, რომელიც გათვალისწინებულია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით; იგი არ უნდა აღემატებოდეს უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენით დადგენილ სასჯელის ვადას.
მუხლი 54. განაჩენის აღსრულებასთან დაკავშირებული დროებითი ღონისძიებები
1. იმ შემთხვევაში, როდესაც საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის საფუძველზე პირს სასჯელის სახით შეფარდებული აქვს თავისუფლების აღკვეთა და იგი იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე, უფლებამოსილი მაგისტრატი მოსამართლის განჩინების საფუძველზე შესაძლოა მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებულ იქნეს პატიმრობა მას შემდეგ, რაც უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო განაცხადებს თანხმობას მის მიმართ გამოტანილი განაჩენის აღსრულებაზე.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული განჩინება გამოიტანება იმ მიზნით, რომ უზრუნველყოფილ იქნეს საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის უცხო სახელმწიფოში აღსრულება და მსჯავრდებულის შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის გადაცემა.
3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების საფუძველზე პატიმრობაში მყოფი პირი დაუყოვნებლივ უნდა გადაეცეს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს მას შემდეგ, რაც საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო მიიღებს თანხმობას საქართველოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის აღსრულებაზე.
4. იმ შემთხვევაში, როდესაც საქართველოს იუსტიციის სამინისტროში შემოსულია უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა მისი უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოში აღსრულების შესახებ, რომლის საფუძველზედაც საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფ პირს სასჯელის სახით შეფარდებული აქვს თავისუფლების აღკვეთა, შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლის განჩინების საფუძველზე შესაძლოა მის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებულ იქნეს პატიმრობა იმ შემთხვევაში, თუ ქმედება, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულება, დანაშაულად ითვლება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით და მისი ჩადენის შემთხვევაში პირის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით დაპატიმრების გამოყენება შესაძლებელია საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის თანახმად.
5. შესაძლებელია უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებულ იქნეს პატიმრობა იმ შემთხვევაშიც, როდესაც უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო გამოთქვამს მის მიმართ გამოტანილი განაჩენის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულების სურვილს.
6. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების გამოყენების საფუძველია შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს წერილობითი თხოვნა, რომელიც უნდა შეიცავდეს:
ა) ინფორმაციას იმ დანაშაულის შესახებ, რომლის ჩადენისთვისაც იქნა პირი მსჯავრდებული;
ბ) ინფორმაციას დანაშაულის ჩადენის ადგილისა და დროის შესახებ;
გ) დანაშაულის ჩამდენი პირის აღწერილობას;
დ) საქმის ფაქტობრივი გარემოებების მოკლე აღწერილობას, რომელიც საფუძვლად დაედო განაჩენის გამოტანას.
7. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების გამოყენების საკითხს განიხილავს შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლე. მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობა შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დაცულია ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული პირობები.
8. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულების მიზნით საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით გამოყენებული პატიმრობის ვადა არ უნდა აღემატებოდეს მის მიმართ განაჩენით დადგენილ ვადას, წინააღმდეგ შემთხვევაში მსჯავრდებული დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს პატიმრობიდან.
9. საქართველოს ტერიტორიაზე მყოფი მსჯავრდებული ასევე თავისუფლდება პატიმრობიდან, თუ მის მიმართ გამოყენებულია ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიება და მისი დაკავებიდან 18 დღის ვადაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს არ მიუღია უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა და მასალები განაჩენის აღსრულების თაობაზე.
10. ამ თავით გათვალისწინებული განაჩენის აღსრულების მიზნით მსჯავრდებულის დაკავებისთანავე უნდა ეცნობოს ამის შესახებ მისი ადგილსამყოფლის მიხედვით შესაბამისი რაიონის პროკურორს, რომელიც 48 საათში შუამდგომლობით მიმართავს დაკავების ადგილის მიხედვით შესაბამის მაგისტრატ მოსამართლეს მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობის გამოყენების თხოვნით.
11. მაგისტრატი მოსამართლე მსჯავრდებულის მიმართ დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობის გამოყენების საკითხს განიხილავს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 206-ე მუხლით დადგენილი წესით და განაჩენის აღსრულების პროცედურების თავისებურებების გათვალისწინებით. მაგისტრატი მოსამართლის გადაწყვეტილება შეიძლება მსჯავრდებულისთვის მისი გადაცემიდან 7 დღის ვადაში გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში, რომელიც საჩივარს 5 დღის ვადაში განიხილავს.
12. ამ მუხლით გათვალისწინებული დროებითი ღონისძიების ვადაა 2 თვე, რომელიც განაჩენის აღსრულებით გამოწვეული საჭიროების გამო შეიძლება გაგრძელდეს 2 თვით, მაგრამ არა უმეტეს ორჯერ.
13. ამ მუხლის მე-12 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პროკურორის მოტივირებული შუამდგომლობის საფუძველზე დროებითი ღონისძიების სახით პატიმრობის ვადას აგრძელებს შესაბამისი მაგისტრატი მოსამართლე, რომლის გადაწყვეტილებაც საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 207-ე მუხლით გათვალისწინებული წესით შეიძლება გასაჩივრდეს სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში.
14. (ამოღებულია - 20.07.2018, №3156).
15. (ამოღებულია - 20.07.2018, №3156).
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე არ აღსრულდება, თუ:
ა) ქმედება, რომლის ჩადენისთვისაც პირს უცხო სახელმწიფოში შეეფარდა სასჯელი, დანაშაულად არ ითვლება საქართველოს კანონმდებლობის მიხედვით და პირი, რომლის მიმართაც გამოტანილ იქნა განაჩენი, არ დაექვემდებარებოდა სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემას ან დასჯას ქმედების საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენის შემთხვევაში;
ბ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს სამართლებრივი სისტემის ფუნდამენტურ პრინციპებს;
გ) დანაშაულს, რომელთან დაკავშირებითაც უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილმა სასამართლომ გამოიტანა განაჩენი, საქართველო მიიჩნევს პოლიტიკურ ან სამხედრო დანაშაულად;
დ) არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ განაჩენი გამოტანილ იქნა ან პირის მდგომარეობა დამძიმდა მისი რასის, ეროვნების, ეთნიკური კუთვნილების, რელიგიური ან პოლიტიკური შეხედულებების ან სხვა მსგავს გარემოებათა გამო;
ე) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს მიერ ნაკისრ საერთაშორისო ვალდებულებებს;
ვ) საქართველოს შესაბამისი ორგანოები ახორციელებენ სამართალწარმოებას იმავე დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება პირის მიმართ განაჩენის აღსრულება;
ზ) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, არსებობს საქართველოს სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი ან საქართველოს შესაბამისმა ორგანოებმა მიიღეს საბოლოო გადაწყვეტილება პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის შეწყვეტის შესახებ;
თ) იმ დანაშაულთან დაკავშირებით, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, საქართველოს შესაბამისმა ორგანოებმა მიიღეს საბოლოო გადაწყვეტილება სისხლისსამართლებრივი დევნის დაწყებაზე უარის თქმის შესახებ;
ი) დანაშაული, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, ჩადენილია შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს ტერიტორიის გარეთ;
კ) საქართველოს არ შეუძლია უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება;
ლ) საქართველოს შესაბამისი ორგანო მიიჩნევს, რომ უცხო სახელმწიფოს თავად შეუძლია თავისი უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენის აღსრულება;
მ) იმ დანაშაულისათვის, რომლის ჩადენისთვისაც მოითხოვება განაჩენის აღსრულება, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით გასულია ხანდაზმულობის ვადა, რომელიც პირს ათავისუფლებს სასჯელის მოხდისგან;
ნ) უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს განაჩენის საფუძველზე სასჯელის სახით პირის მიმართ გამოყენებულია მხოლოდ თანამდებობის დაკავების ან საქმიანობის უფლების ჩამორთმევა.
2. გარდა ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული პირობებისა, უცხო სახელმწიფოს უფლებამოსილი სასამართლოს მიერ გამოტანილი განაჩენი საქართველოს ტერიტორიაზე ასევე არ აღსრულდება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობის შემთხვევებში.
პირის მიმართ საქართველოში მიმდინარე სამართალწარმოების დროს პროცესის მწარმოებელი ორგანო მხოლოდ იმ შემთხვევაში მიიღებს მხედველობაში უცხო სახელმწიფოს ტერიტორიაზე იმავე პირის მიმართ სხვა დანაშაულის ჩადენისათვის გამოტანილ განაჩენს, თუ ეს გათვალისწინებულია შესაბამისი საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით.
თავი VI1. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობა
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
მუხლი 561. ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონება
1. ამ თავით გათვალისწინებული მიზნებისთვის ჩამორთმევას ექვემდებარება დანაშაულის საგანი ან/და იარაღი, დანაშაულის ჩასადენად გამიზნული ნივთი ან/და დანაშაულებრივი გზით მიღებული ქონება (ყველა ნივთი და არამატერიალური ქონებრივი სიკეთე, იურიდიული დოკუმენტი, რომელიც იძლევა უფლებას ქონებაზე), აგრეთვე ამ ქონებიდან მიღებული ნებისმიერი სახის შემოსავალი ან მათი ღირებულების ეკვივალენტური ქონება.
2. ჩამორთმევას ექვემდებარება აგრეთვე საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის XLIV1 თავით გათვალისწინებული ქონება იმავე თავით დადგენილი წესის შესაბამისად.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
მუხლი 562. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის სახეები
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურასა და უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს შორის ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით შესაძლებელია განხორციელდეს შემდეგი სახის თანამშრომლობა:
ა) ჩხრეკა, ამოღება ან/და ქონებაზე ყადაღის დადება;
ბ) შუამდგომლობის მიმღები სახელმწიფოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა ღონისძიების განხორციელება, რომელიც ხელს შეუწყობს ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების იდენტიფიცირებასა და მოძიებას, მათ შორის, საბანკო ანგარიშებისა და საბანკო გადარიცხვების თაობაზე ინფორმაციის მოძიება და მონიტორინგი;
გ) ქონების ჩამორთმევა;
დ) ჩამორთმეული ქონების განაწილება (გაყოფა) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს და შუამდგომლობის მიმღები სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს შორის.
2. თუ არსებობს დასაბუთებული ვარაუდი, რომ ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებულ ქონებას გადამალავენ ან გაანადგურებენ, შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო უფლებამოსილია შუამდგომლობის მიმღებ სახელმწიფოს მიმართოს თხოვნით, რომ ქონების ჩამორთმევის თაობაზე შუამდგომლობის გაგზავნამდე განახორციელოს ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებები.
3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შუამდგომლობის ინიციატორი სახელწიფოს კომპეტენტური ორგანო ვალდებულია დაასაბუთოს ქონების ჩამორთმევის თაობაზე შუამდგომლობის გაგზავნამდე ჩხრეკის, ამოღების ან/და ქონებაზე ყადაღის დადების აუცილებლობა.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობა შედგენილი უნდა იყოს წერილობით და მასში მითითებული უნდა იყოს შემდეგი ინფორმაცია:
ა) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდება, აგრეთვე იმ უწყების დასახელება, რომელიც უშუალოდ ახორციელებს ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებულ პროცედურებს;
ბ) შუამდგომლობის მიმღები სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს სახელწოდება;
გ) თხოვნის საგანი და მიზეზი;
დ) სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების აღწერილობა და დანაშაულებრივი ქმედების სამართლებრივი კვალიფიკაცია;
ე) ამონაწერი შესაბამისი საკანონმდებლო აქტებიდან;
ვ) საჭიროების შემთხვევაში, იმ პირის (პირთა) თაობაზე მონაცემები, რომლის (რომელთა) მიმართაც უცხო სახელმწიფოში მიმდინარეობს სამართალწარმოება ან/და მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა;
ზ) იმ ქონების თაობაზე მონაცემები, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, მათ შორის, ინფორმაცია ქონების ადგილმდებარეობის, მისი კონკრეტულ პირთან (პირებთან) ან/და დანაშაულთან კავშირის შესახებ;
თ) ინფორმაცია იმ პროცედურების თაობაზე, რომელთა განხორციელებასაც ითხოვს შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფო დახმარების აღმოჩენისას.
2. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობას ასევე უნდა დაერთოს შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მიღებული ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების ჩხრეკის, ამოღების ან/და ქონებაზე ყადაღის დადების თაობაზე გადაწყვეტილების ორიგინალი ან დამოწმებული ასლი.
3. თუ ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე მოთხოვნილია პირის კონსტიტუციურ უფლებათა შემზღუდავი საგამოძიებო მოქმედების ჩატარება, თანამშრომლობის შესახებ შესაბამის შუამდგომლობას ასევე უნდა დაერთოს შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მიღებული მოთხოვნილი ღონისძიების განხორციელების ნებართვის გაცემის თაობაზე გადაწყვეტილების ორიგინალი ან დამოწმებული ასლი, თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი.
4. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობას ასევე უნდა დაერთოს შემდეგი ინფორმაცია და დოკუმენტები:
ა) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მიღებული ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილების ორიგინალი ან დამოწმებული ასლი;
ბ) შუამდგომლობის ინიციატორი სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს წერილობითი დასტური იმის შესახებ, რომ ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილება საბოლოოა და ექვემდებარება დაუყოვნებლივ აღსრულებას;
გ) ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რა მოცულობით არის მოთხოვნილი ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილების აღსრულება;
დ) ინფორმაცია ქონების ჩამორთმევის აღსრულების პროცესში დამატებითი ღონისძიებების გამოყენების შესახებ;
ე) ინფორმაცია იმის თაობაზე, ჰქონდათ თუ არა მესამე პირებს გამოთქმული რაიმე პრეტენზია ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებულ ქონებასთან დაკავშირებით.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
მუხლი 564. ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების თაობაზე ინფორმაციის პროაქტიულად მიწოდება
ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებული ქონების თაობაზე ინფორმაცია შესაძლებელია ამ ინფორმაციის მომპოვებელმა სახელმწიფომ მეორე სახელმწიფოს პროაქტიულად მიაწოდოს საკუთარი ინიციატივით, იმ შემთხვევაში, თუ აღნიშნული ინფორმაციის მეორე სახელმწიფოსთვის მიწოდება ხელს შეუწყობს მის ტერიტორიაზე გამოძიების/სისხლისსამართლებრივი დევნის დაწყებას ან ამ თავით გათვალისწინებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობის ინიციირებას.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია განიხილოს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს შუამდგომლობა ამ კანონის 562 მუხლით გათვალისწინებული ღონისძიებების საქართველოს ტერიტორიაზე განხორციელების შესახებ.
2. თუ უცხო სახელმწიფოს მიერ წარმოდგენილი საერთაშორისო თანამშრომლობის თაობაზე დოკუმენტაცია არ არის საკმარისი დახმარების აღმოსაჩენად, საქართველოს პროკურატურა შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს მიმართავს შუამდგომლობით დამატებითი ინფორმაციის/დოკუმენტაციის წარმოდგენის თაობაზე.
3. თუ წარმოდგენილი შუამდგომლობა აკმაყოფილებს შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით დადგენილ მოთხოვნებს, საქართველოს პროკურატურა გონივრულ ვადაში უზრუნველყოფს უცხო სახელმწიფოს შესაბამისი კომპეტენტური ორგანოსთვის დახმარების აღმოჩენას.
4. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული ამ თავით გათვალისწინებული დახმარების საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენისას გამოიყენება მსგავსი ღონისძიებების განხორციელებისთვის საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესები საერთაშორისო თანამშრომლობის თავისებურებების გათვალისწინებით.
5. თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ მოითხოვა ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დახმარების აღმოჩენა და წარმოდგენილი დოკუმენტაცია აკმაყოფილებს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ მოთხოვნებს, საქართველოს პროკურატურა ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით შესაბამის რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოს გონივრულ ვადაში მიმართავს შუამდგომლობით ქონების ჩამორთმევის თაობაზე უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის დაკმაყოფილების შესახებ.
6. რაიონული (საქალაქო) სასამართლო წარმოდგენილ შუამდგომლობას და მასალებს განიხილავს მიღებიდან 1 თვის ვადაში, პროკურორისა და იმ პირის მონაწილეობით, რომლის ქონებრივი უფლებებიც შეიძლება დაირღვეს ქონების ჩამორთმევით, და იღებს გადაწყვეტილებას წარმოდგენილი შუამდგომლობის დაკმაყოფილების ან მის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ. უცხო სახელმწიფოსგან დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის საჭიროების შემთხვევაში აღნიშნული ვადა სასამართლოს გადაწყვეტილებით შეიძლება გაგრძელდეს გონივრული პერიოდით.
7. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს გადაწყვეტილების საქართველოში აღსრულების საკითხის განხილვის დროს შესაბამისი რაიონული (საქალაქო) სასამართლო ისმენს მხარეთა მოსაზრებებს და ამოწმებს:
ა) არსებობს თუ არა შესაბამისი სამართლებრივი საფუძველი ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს გადაწყვეტილების საქართველოში აღსრულებისთვის;
ბ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ სრულყოფილად წარმოადგინა თუ არა საქართველოს ტერიტორიაზე ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული შუამდგომლობა და მასალები;
გ) არსებობს თუ არა ამ კანონის 566 მუხლით გათვალისწინებული დამაბრკოლებელი გარემოებები, გარდა იმავე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული გარემოებისა;
დ) არსებობს თუ არა საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ინდივიდუალური შეთანხმებით ან საქართველოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებები;
ე) არსებობს თუ არა მესამე პირთა სამართლებრივი მოთხოვნა ჩამორთმევისადმი დაქვემდებარებულ ქონებასთან დაკავშირებით.
8. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს გადაწყვეტილების საქართველოში აღსრულების საკითხის განხილვის დროს სასამართლო შეზღუდულია იმ ფაქტობრივი გარემოებებით, რომლებიც მოცემულია აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში ან გამომდინარეობს მისგან.
9. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება მიიღება განჩინების ფორმით, რომელიც შეიძლება მისი გამოცხადებიდან 15 დღის ვადაში, სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში გაასაჩივროს პროკურორმა ან/და იმ პირმა, რომლის ქონებრივი უფლებებიც შეიძლება დაირღვეს ქონების ჩამორთმევით. სააპელაციო სასამართლო საჩივარს განიხილავს გასაჩივრებული გადაწყვეტილებისა და შესაბამისი მასალების მიღებიდან 1 თვის ვადაში. უცხო სახელმწიფოსგან დამატებითი ინფორმაციის გამოთხოვის საჭიროების შემთხვევაში ეს ვადა შეიძლება გაგრძელდეს გონივრული პერიოდით.
10. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება შეიძლება მისი გამოცხადებიდან 15 დღის ვადაში, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში გაასაჩივროს პროკურორმა ან/და იმ პირმა, რომლის ქონებრივი უფლებებიც შეიძლება დაირღვეს ქონების ჩამორთმევით. საქართველოს უზენაესი სასამართლო განიხილავს საჩივარს და გასაჩივრებული გადაწყვეტილებისა და შესაბამისი მასალების მიღებიდან 1 თვის ვადაში იღებს გადაწყვეტილებას, რომელიც საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.
11. სასამართლოს მიერ ამ კანონის 561 მუხლით გათვალისწინებული ქონების ჩამორთმევის შესახებ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ ჩამორთმეული ქონება დროებით შესანახად გადაეცემა საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს − აღსრულების ეროვნულ ბიუროს.
12. საქართველოს პროკურატურა ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ შუამდგომლობის შესრულების შედეგების თაობაზე ინფორმაციას აწვდის შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოებს.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
მუხლი 566. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებულ საერთაშორისო თანამშრომლობაზე უარის თქმის საფუძვლები
1. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა საქართველოს ტერიტორიაზე არ აღსრულდება, თუ:
ა) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობის შესრულება ეწინააღმდეგება საქართველოს სამართლებრივი სისტემის ფუნდამენტურ პრინციპებს;
ბ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობის შესრულებამ შეიძლება ზიანი მიაყენოს საქართველოს სუვერენიტეტს, უშიშროებას, საზოგადოებრივ წესრიგს ან სხვა არსებით ინტერესს;
გ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილი დახმარება არ არის იმ მნიშვნელობის, რომელიც გაამართლებდა მის საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულებას;
დ) დანაშაულს, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, საქართველო პოლიტიკურ დანაშაულად მიიჩნევს;
ე) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილი დახმარების აღმოჩენა შეეწინააღმდეგებოდა პრინციპს Non bis in idem;
ვ) დანაშაული, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით დანაშაულად არ მიიჩნევა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილია ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ისეთი ღონისძიების განხორციელება, რომელიც არ ზღუდავს პირის კონსტიტუციურ უფლებებს;
ზ) არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი, რომ დახმარების აღმოჩენის შედეგად პირი შესაძლოა აღმოჩნდეს დისკრიმინაციის მსხვერპლი რასის, ეროვნების, ეთნიკური კუთვნილების, რელიგიური ან პოლიტიკური შეხედულებების ან სხვა, მსგავსი გარემოების გამო;
თ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილი დახმარების აღმოჩენა ეწინააღმდეგება საქართველოს მიერ ნაკისრ საერთაშორისო ვალდებულებებს.
2. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, საქართველოს ტერიტორიაზე დახმარების აღმოჩენა ასევე არ მოხდება, თუ უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ წარმოდგენილი შუამდგომლობით მოთხოვნილია ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ადამიანის კონსტიტუციურ უფლებათა შემზღუდავი ღონისძიებების განხორციელება და ისეთი დანაშაულის საქართველოს იურისდიქციის ფარგლებში ჩადენის შემთხვევაში, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, საქართველოს კომპეტენტურ ორგანოებს არ ექნებოდათ შესაბამისი სამართალწარმოების პროცესში ამგვარი ღონისძიებების განხორციელების შესაძლებლობა.
3. თუ შესაბამისი სამართლებრივი საფუძვლებით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ამ კანონის 562 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დახმარების აღმოჩენა საქართველოს ტერიტორიაზე ასევე არ მოხდება, თუ:
ა) იმ დანაშაულისათვის, რომელთან დაკავშირებითაც მოთხოვნილია დახმარების აღმოჩენა, გასულია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით განსაზღვრული ხანდაზმულობის ვადა, რაც პირს ათავისუფლებს სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობისგან და სასჯელის მოხდისგან;
ბ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ გამოტანილი ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილება საბოლოო არ არის;
გ) უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტურმა ორგანომ ქონების ჩამორთმევის თაობაზე გადაწყვეტილება პირის დაუსწრებლად გამოიტანა და ამ დროს პირი არ იყო უზრუნველყოფილი დაცვის მინიმალური უფლებით;
დ) საქართველოს კანონმდებლობა არ ითვალისწინებს უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანოს მიერ მოთხოვნილი ქონების ჩამორთმევას.
4. ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობა საქართველოს ტერიტორიაზე არ აღსრულდება საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან ინდივიდუალური შეთანხმებით გათვალისწინებული სხვა დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობის შემთხვევაში.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის შესახებ უცხო სახელმწიფოს შუამდგომლობის შესრულება შეიძლება გადავადდეს, თუ მისი შესრულება ზიანს მიაყენებს საქართველოს ტერიტორიაზე მიმდინარე სამართალწარმოებას.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
ქონების ჩამორთმევასთან დაკავშირებული საერთაშორისო თანამშრომლობის თაობაზე კოლიზიური თხოვნების არსებობის შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურის მიერ თანამშრომლობის განხორციელების დროს სხვა გარემოებებთან ერთად გაითვალისწინება დანაშაულის ჩადენის ადგილი და დრო, დანაშაულის სიმძიმე, შესაბამის უცხო სახელმწიფოთა კომპეტენტური ორგანოების მიერ გადაწყვეტილების მიღების და დახმარების აღმოჩენის შესახებ შუამდგომლობით საქართველოს პროკურატურისთვის მიმართვის თარიღები.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
1. ამ კანონის 561 მუხლით გათვალისწინებული ქონების საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირისთვის − აღსრულების ეროვნული ბიუროსთვის დროებით შესანახად გადაცემის შემდეგ საქართველოს პროკურატურა უფლებამოსილია ჩამორთმეული ქონების განაწილების (გაყოფის) თაობაზე მოლაპარაკება აწარმოოს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოსთან, რომლის შუამდგომლობის საფუძველზედაც მოხდა მისი ჩამორთმევა.
2. ჩამორთმეული ქონების შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილება (გაყოფა) არ მოხდება, თუ ეს სახელმწიფო უარს აცხადებს ამ ქონებაზე ან/და აღნიშნული ქონების საერთო ღირებულება 40 000 ლარს არ აღემატება.
3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქართველოს პროკურატურის გადაწყვეტილებით ჩამორთმეული ქონება საქართველოს სახელმწიფოს საკუთრებაში მიექცევა.
4. თუ არ არსებობს ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული გარემოებები, ჩამორთმეული ქონების ნახევარი შეიძლება გადაეცეს შესაბამის უცხო სახელმწიფოს, ხოლო ქონების დარჩენილი ნაწილი საქართველოს სახელმწიფოს საკუთრებაში მიექცევა.
5. თუ ჩამორთმეული ქონება ფულადი თანხა არ არის, ამ ქონების შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილების (გაყოფის) უზრუნველსაყოფად შესაძლებელია აღნიშნული ქონების გასხვისება.
6. ჩამორთმეული ქონების უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილების (გაყოფის) დროს მხედველობაში მიიღება ამ ქონების მესაკუთრეთა და იმ პირთა ინტერესები, რომელთაც დანაშაულის შედეგად ზიანი მიადგათ.
7. ჩამორთმეული ქონების შესაბამისი უცხო სახელმწიფოსთვის განაწილების (გაყოფის) შესახებ გადაწყვეტილების მიღებამდე ამ ქონების ღირებულებას უნდა გამოაკლდეს ის ხარჯი, რომელიც საქართველოს კომპეტენტურმა ორგანოებმა აღნიშნული ქონების მოძიებისთვის, ჩამორთმევისა და შენახვისთვის გასწიეს.
8. საქართველოს პროკურატურა შესაბამის უცხო სახელმწიფოსთან აფორმებს ინდივიდუალურ შეთანხმებას ჩამორთმეული ქონების განაწილების (გაყოფის) თაობაზე.
9. საქართველოს პროკურატურა და შესაბამისი უცხო სახელმწიფოს კომპეტენტური ორგანო შესაძლებელია შეთანხმდნენ ჩამორთმეული ქონების განაწილების (გაყოფის) ამ მუხლით დადგენილისგან განსხვავებულ პირობებზე.
საქართველოს 2018 წლის 20 ივლისის კანონი №3156 – ვებგვერდი, 06.08.2018წ.
ეს კანონი ამოქმედდეს 2010 წლის 1 ოქტომბრიდან.
საქართველოს პრეზიდენტი მ. სააკაშვილი
თბილისი,
2010 წლის 21 ივლისი.
№3541–რს
Контрольный текст по состоянию на 2.10.2019 № 5080
Закон Грузии
О международном сотрудничестве
в области уголовного права
Глава I
Общие положения
Статья 1. Цели Закона
1. Настоящий Закон определяет процедуры оказания правовой помощи в производстве по уголовным делам, осуществления экстрадиции, направления материалов уголовных дел или их копий, заверенных надлежащим образом, в целях осуществления производства по делам после уголовного преследования лиц, исполнения приговора, международного сотрудничества, связанного с лишением имущества, и передачи (принятия) осужденных к лишению свободы с целью отбывания ими наказания. (20.07.2018 N3156)
2. Вопросы сотрудничества Грузии с Международным уголовным судом регулируются в порядке, установленном Римским уставом Международного уголовного суда (Римский статут) и Законом Грузии «О сотрудничестве Грузии с международным уголовным судом».
Статья 2. Правовые основания международного сотрудничества в области уголовного права
1. Международное сотрудничество в области уголовного права, как правило, осуществляется на основании международного договора Грузии.
2. Международное сотрудничество в области уголовного права в отдельных случаях может осуществляться на основании индивидуального соглашения или принципа взаимности с государствами, с которыми Грузией не заключен соответствующий международный договор.
3. На основании принципа взаимности международное сотрудничество в области уголовного права может осуществляться по вопросам, указанным в пункте первом статьи первой настоящего Закона, кроме вопросов, предусмотренных главами III и VI настоящего Закона. (20.07.2018 N3156)
4. В случае международного сотрудничества в области уголовного права на основании принципа взаимности должны быть определены условия взаимности, которые должны содержать установленные настоящим Законом минимальные гарантии, хотя не исключается установление более высоких стандартов.
5. Индивидуальные соглашения должны заключаться только для конкретного случая международного сотрудничества в области уголовного права и предусматривать установленные настоящим Законом минимальные гарантии, хотя не исключается установление более высоких стандартов.
6. Сотрудничество, предусмотренное настоящим Законом, может также осуществляться посредством прокурора по связям с Евроюстом или его помощника в порядке, установленном Соглашением о сотрудничестве между Грузией и Евроюстом от 29 марта 2019 года, настоящим Законом, другими нормативными и индивидуальными административно-правовыми актами Грузии. ( 2.10.2019 N5080)
Статья 3. Каналы и средства коммуникации
1. Международное сотрудничество в области уголовного права осуществляется с использованием каналов и средств, установленных соответствующим международным договором или индивидуальным соглашением.
2. Если соответствующим международным договором или индивидуальным соглашением не устанавливаются каналы и средства коммуникации, международное сотрудничество в области уголовного права осуществляется по прямым каналам, если национальным правом иностранного государства не установлено иное требование.
3. В случае осуществления международного сотрудничества в области уголовного права на основании принципа взаимности могут использоваться дипломатические каналы. (20.07.2018 N3156)
4. Если национальным правом соответствующего иностранного государства не установлено иное требование, в процессе осуществления международного сотрудничества в области уголовного права могут использоваться электронные средства коммуникации или иные средства, позволяющие представить в письменной форме отправленные/полученные материалы и установить аутентичность, а также каналы международной организации уголовной полиции (Интерпола). (20.07.2018 N3156)
5. В случае соответствующей просьбы материалы, полученные при помощи средств и каналов коммуникации, предусмотренных пунктом 4 настоящей статьи, могут быть затем подтверждены представлением оригинала или заверенной копии документа. (20.07.2018 N3156)
Статья 4. Расходы
1. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное, Грузия несет все расходы, связанные с осуществлением на территории Грузии международного сотрудничества в области уголовного права.
2. На основании соответствующего международного договора или согласования сторон возможно иное перераспределение средств. (30.05.2013 N 671)
Глава II
Оказание правовой помощи по уголовным делам
Статья 5. Общий порядок направления в иностранное государство и процедура исполнения ходатайства об оказании правовой помощи в связи с уголовным делом, находящимся в производстве компетентных органов Грузии
1. При возникновении необходимости проведения на территории иностранного государства процессуального действия, предусмотренного Уголовно-процессуальным кодексом Грузии, и при наличии вместе с тем соответствующего правового основания следователь, прокурор или судья (суд) правомочны обращаться с надлежащим ходатайством в прокуратуру Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. Ходатайство об оказании правовой помощи в связи с уголовным делом, находящимся в производстве компетентных органов Грузии, исполняется в соответствии с законодательством иностранного государства, кроме случая, предусмотренного пунктом 3 настоящей статьи.
3. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное, прокуратура Грузии правомочна обратиться к иностранному государству с просьбой о применении законодательства Грузии при исполнении ходатайства по поводу оказания правовой помощи по уголовному делу, находящемуся в производстве компетентных органов Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
4. При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии правомочна обратиться к иностранному государству с просьбой о присутствии уполномоченных представителей Грузии при процессе исполнения ходатайства по поводу оказания правовой помощи по уголовному делу, находящемуся в производстве компетентных органов Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
5. Доказательства, в установленном законодательством порядке добытые на территории иностранных государств, имеют равную юридическую силу с доказательствами, добытыми на территории Грузии. (30.05.2013 N 671)
6. Любое имущество или оригинал документа, добытые в результате оказания правовой помощи, при отпадении необходимости незамедлительно возвращаются соответствующему органу иностранного государства, кроме случая, когда указанное государство отказывается получать их. (30.05.2013 N 671)
7. Не допускается использование информации и иных материалов, добытых в установленном законодательством порядке на территории иностранного государства, для иных целей, кроме целей, указанных в соответствующем ходатайстве об оказании правовой помощи. (30.05.2013 N 671)
8. Информация и иные материалы, указанные в пункте 7 настоящей статьи, могут быть использованы для иных целей при наличии предварительного согласия компетентного органа соответствующего иностранного государства, о чем направляется дополнительное ходатайство. (30.05.2013 N 671)
9.Независимо от установленного настоящей главой порядка производства процессуального действия на территории иностранного государства, в случаях, предусмотренных законодательством, допускается также производство на территории иностранного государства процессуального действия, предусмотренного Уголовно-процессуальным кодексом Грузии без направления ходатайства об оказании правовой помощи. (20.07.2018 N3156)
10. Без обращения к компетентным органам иностранного государства с ходатайством об оказании правовой помощи допускается также сбор информации из открытых источников и ее использование для целей производства по уголовному делу. (20.07.2018 N3156)
Статья 6. Форма ходатайства об оказании правовой помощи
1. Ходатайство об оказании правовой помощи должно быть составлено в письменной форме и, как правило, содержать:
а) наименование компетентного органа государства, в которое направляется ходатайство;
б) описание фактических обстоятельств уголовного дела и его правовую квалификацию;
в) содержание статьи закона, в связи с которой ведется уголовное судопроизводство по соответствующему уголовному делу, а также, в случае необходимости, выписку из других соответствующих законодательных актов;
г) содержание испрашиваемой правовой помощи;
д) цели и необходимость испрашиваемой правовой помощи;
е) по возможности точные идентификационные данные лица, в отношении которого испрашивается оказание правовой помощи;
ж) другие необходимые данные.
2. Если согласно Уголовно-процессуальному кодексу Грузии для проведения процессуальных действий требуется судебное решение (определение), заверенное подписью судьи и гербовой печатью суда, указанное решение должно прилагаться к ходатайству об оказании правовой помощи.
3. При вынесении судебного решения (определения), предусмотренного пунктом 2 настоящей статьи, не применяются сроки, установленные частью 3 статьи 112 и частью 13 статьи 1433 Уголовно-процессуального кодекса Грузии. (20.07.2018 N3156)
Статья 61 . Вручение процессуального документа (30.05.2013 N 671)
1. При наличии соответствующего правового основания следователь, прокурор или судья (суд) правомочен посредством прокуратуры Грузии или без ее участия по почте непосредственно направить лицу, находящемуся на территории иностранного государства, судебное решение или иной процессуальный документ на понятном ему языке. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. К документу, предусмотренному пунктом первым настоящей статьи, должно прилагаться письменное объяснение, согласно которому адресат правомочен получить информацию о своих правах и обязанностях, касающихся вручения документа.
3. В случае вручения в установленном настоящей статьей порядке лицу, находящемуся на территории иностранного государства, повестки о вызове в орган, ведущий процесс, должны соблюдаться требования пунктов 3, 4 и 6 – 10 статьи 7 настоящего Закона.
Статья 7. Вызов лица, находящегося на территории иностранного государства, в связи с уголовным делом, находящимся в производстве компетентных органов Грузии
1. При наличии соответствующего правового основания следователь, прокурор или судья (суд) правомочны посредством прокуратуры Грузии требовать вызова лица, находящегося на территории иностранного государства, в связи с уголовным делом, находящимся в их производстве, в качестве обвиняемого, свидетеля, эксперта или потерпевшего. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. Вызов лица, указанного в пункте первом настоящей статьи, осуществляется на основании соответствующей повестки в форме ходатайства об оказании правовой помощи, которое направляется компетентному органу иностранного государства (30.05.2013 N 671)
3. Свидетелю, эксперту и потерпевшему, вызванным на территорию Грузии в порядке, установленном настоящей статьей, возмещаются все расходы, связанные с проездом и пребыванием на территории Грузии, а также с отрывом от основной работы. Вызванному эксперту дополнительно возмещаются все расходы и выплаты, связанные с осуществлением экспертной деятельности.
4. В повестке о вызове свидетеля, эксперта или пострадавшего, предусмотренного пунктом 2 настоящей статьи, или ходатайстве об оказании правовой помощи указывается объем расходов, которые в случае явки должны быть возмещены вызванному лицу. (30.05.2013 N 671)
5. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное, на основании предварительной просьбы прокуратуры Грузии соответствующее иностранное государство в качестве аванса может выплатить вызываемому свидетелю, эксперту или потерпевшему определенную денежную сумму, которая будет впоследствии возмещена компетентным органом Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
6. В отношении свидетеля, эксперта или потерпевшего, вызванного в порядке, установленном пунктом 2 настоящей статьи, в случае неявки в орган, ведущий процесс, не могут применяться меры принуждения, предусмотренные Уголовно-процессуальным кодексом Грузии. (30.05.2013 N 671)
7. Порядок, предусмотренный пунктом 6 настоящей статьи, не применяется, если лицо добровольно возвратится в Грузию и будет повторно вызвано в порядке, установленном законодательством.
8. На вызванных в порядке, установленном настоящей статьей, свидетеля, эксперта или потерпевшего в случае их явки в орган, осуществляющий процесс, не может возлагаться административная или уголовная ответственность; они не могут подлежать задержанию, аресту или наказанию; они также не могут подлежать ограничению свободы каким-либо иным образом за деяние, совершенное ими до отбытия с территории соответствующего иностранного государства. В отношении указанных лиц также не могут применяться какие-либо ограничения ввиду данных ими показаний или выводов, сделанных ими в связи с уголовным делом, по которому они были вызваны.
9. На обвиняемого, вызванного в порядке, установленном настоящей статьей, в случае явки в орган, ведущий процесс, не может возлагаться административная или уголовная ответственность; он не может подлежать задержанию, аресту или наказанию; он также не может подлежать ограничению свободы каким-либо иным образом за деяние, совершенное им до отбытия с территории соответствующего иностранного государства, и не указанное в повестке о вызове.
10. Порядок, предусмотренный пунктами 8 и 9 настоящей статьи, не применяется, если лицо, имеющее возможность покинуть территорию Грузии, не покинуло ее в течение 15 дней после истечения срока его необходимого пребывания в Грузии или оно вернулось в Грузию после отбытия с ее территории, если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное.
Статья 71 . Временный перевод содержащегося под стражей в Грузии лица на территорию иностранного государства для участия в следственных действиях (30.05.2013 N 671)
1. При наличии соответствующего правового основания, когда в связи с уголовным делом, находящимся в производстве компетентных органов Грузии, при производстве следственных действий на территории иностранного государства требуется присутствие лица, содержащегося под стражей в Грузии, следователь, прокурор или судья (суд) правомочен требовать через прокуратуру Грузии временного перевода указанного лица на территорию иностранного государства с целью участия в следственных действиях. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. В случае, предусмотренном пунктом первым настоящей статьи, для временного перевода на территорию иностранного государства лица, содержащегося под стражей в Грузии, необходимо его предварительное письменное согласие.
3. Просьба, предусмотренная пунктом первым настоящей статьи, направляется компетентному органу иностранного государства в форме ходатайства об оказании правовой помощи. К ходатайству должно прилагаться письменное согласие лица, содержащегося под стражей в Грузии, или его копия.
4. Порядок и условия временного перевода на территорию иностранного государства лица, содержащегося под стражей в Грузии, определяются письменным соглашением, оформленным между прокуратурой Грузии и компетентным органом иностранного государства. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
5. Лицо, временно переведенное на территорию иностранного государства в соответствии с настоящей статьей, в том числе – в случае проезда транзитом через территорию третьего государства, остается под стражей, если прокуратура Грузии не потребовала его освобождения из-под стражи. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
6. Период нахождения под стражей лица, временно переведенного на территорию иностранного государства, засчитывается в общий срок наказания, назначенного судом.
Статья 8. Запрос из иностранных государств и предоставление компетентным органам иностранных государств информации, связанной с правовыми вопросами
(30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
1. При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии правомочна истребовать из иностранного государства информацию о его внутреннем законодательстве и практике применения указанного законодательства.
2. При наличии соответствующего правового основания и по соответствующему ходатайству прокуратура Грузии правомочна предоставить компетентному органу иностранного государства информацию о законодательстве Грузии и практике его применения.».
Статья 9. Запрос из компетентных органов иностранных государств и предоставление компетентным органам иностранных государств информации или материалов в связи с уголовными делами (30.05.2013 N 671)
1. При наличии соответствующего правового основания в случае необходимости прокуратура Грузии истребует из компетентных органов иностранного государства информацию или материалы по уголовному делу, находящемуся в их производстве. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии правомочна на основании надлежащего ходатайства или по собственной инициативе предоставить компетентному органу иностранного государства информацию или материалы, добытые в ходе расследования по уголовному делу, находящемуся в производстве компетентных органов Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
3. Прокуратура Грузии в случае предоставления по собственной инициативе компетентным органам иностранного государства информации или материалов, указанных в пункте 2 настоящей статьи, правомочна установить ограничение в связи с порядком использования предоставленных информации или материалов. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
4. Компетентные органы Грузии обязаны подчиняться ограничению, установленному компетентными органами иностранного государства в связи с использованием предоставленных ими информации или материалов.
Статья 91 . Опрос/допрос лица с использованием технических средств
(20.07.2018 N3156)
1. На основании ходатайства компетентного органа иностранного государства об оказании правовой помощи опрос/допрос свидетеля, эксперта или потерпевшего, находящихся на территории Грузии, допускается с использованием аудио- или видеосредств .
2. Вызов лиц, подлежащих опросу/допросу на территории Грузии с использованием аудио- или видеосредств, осуществляется в порядке, установленном законодательством Грузии.
3. У находящихся на территории Грузии свидетеля, эксперта и потерпевшего, подлежащих опросу/допросу с использованием аудио- или видеосредств на основании ходатайства компетентного органа иностранного государства об оказании правовой помощи, есть права и обязанности, предоставленные им законодательством Грузии.
4. Если соответствующим международным договором, индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное, при исполнении ходатайства компетентного органа иностранного государства об опросе/допросе находящихся на территории Грузии свидетеля, эксперта или потерпевшего с использованием аудио- или видеосредств применяются следующие правила:
а) представитель компетентного органа Грузии обеспечивает установление личности подлежащих опросу/допросу свидетеля, эксперта или потерпевшего и соблюдение в отношении них фундаментальных принципов, определенных законодательством Грузии;
б) непосредственный опрос/допрос лица осуществляет представитель компетентного органа соответствующего иностранного государства или по его указанию – уполномоченное лицо компетентного органа Грузии. Опрос/допрос производится в соответствии с требованиями законодательства иностранного государства;
в) в случае необходимости в процессе опроса/допроса участвует переводчик.
5. Если соответствующим международным договором, индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное, на основании ходатайства компетентного органа иностранного государства опрос/допрос на территории Грузии при помощи аудиосредств производится только с его предварительного согласия.
6. После опроса/допроса находящихся на территории Грузии свидетеля, эксперта или потерпевшего на основании ходатайства компетентного органа иностранного государства с использованием аудио- или видеосредств составляется протокол, в котором указываются время и место опроса/допроса, идентификационные данные опрошенных/допрошенных лиц, лица, участвовавшие в процессе опроса/допроса, и использовавшиеся технические средства, а также другие необходимые данные. Указанный протокол в порядке, установленном настоящим Законом, направляется соответствующему компетентному органу иностранного государства.
7. На основании ходатайства компетентного органа иностранного государства об оказании правовой помощи компетентные органы Грузии обеспечивают опрос/допрос на территории Грузии лиц, подлежащих уголовному преследованию в иностранном государстве, с использованием аудио- или видеосредств. Опрос/допрос производится только с предварительного согласия подлежащих опросу/допросу лиц.
8. При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии правомочна на любом этапе судопроизводства обращаться к компетентным органам иностранного государства с просьбой о производстве опроса/допроса находящихся на его территории свидетеля, эксперта или потерпевшего с использованием аудио- или видеосредств. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
9. В ходатайстве об опросе/допросе находящихся на территории иностранного государства свидетеля, эксперта или потерпевшего с использованием аудио- или видеосредств кроме данных, указанных в пункте первом статьи 6 настоящего Закона, должны указываться:
а) причины, по которым лицо не может быть представлено непосредственно в орган, ведущий процесс;
б) наименование органа и лица (лиц), правомочных опрашивать/допрашивать свидетеля, эксперта или потерпевшего с использованием аудио- или видеосредств.
10. При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии правомочна обращаться к компетентным органам иностранного государства с просьбой о производстве опроса/допроса лиц, подлежащих уголовному преследованию в Грузии, с использованием аудио- или видеосредств. Опрос/допрос производится только с предварительного согласия подлежащего опросу/допросу лица. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
11. Независимо от требований настоящей статьи компетентные органы Грузии правомочны производить дистанционный опрос/допрос лиц, находящихся на территории иностранного государства, с использованием технических средств в ином порядке, установленном законом.
Статья 10. Соблюдение конфиденциальности
(30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
1. При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии правомочна обращаться к компетентному органу иностранного государства с просьбой о соблюдении конфиденциальности при исполнении ходатайства об оказании правовой помощи по уголовному делу, кроме случаев, когда подобная просьба противоречит исполнению ходатайства.
2. При наличии соответствующей просьбы прокуратура Грузии обеспечивает соблюдение конфиденциальности в ходе исполнения ходатайства компетентного органа иностранного государства об оказании правовой помощи. Если соблюсти конфиденциальность не удается, об этом незамедлительно извещается соответствующий компетентный орган иностранного государства.
Статья 11. Исполнение на территории Грузии ходатайства иностранного государства об оказании правовой помощи
1. При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии обеспечивает исполнение на территории Грузии ходатайства иностранного государства об оказании правовой помощи. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. Поступившее из иностранного государства ходатайство об оказании правовой помощи исполняется в соответствии с законодательством Грузии.
3. Если международным договором Грузии, индивидуальным соглашением или условиями взаимности не предусмотрено иное, при оказании правовой помощи, в случае соответствующей просьбы применяется также законодательство иностранного государства – инициатора ходатайства, если оно не противоречит фундаментальным принципам законодательства Грузии. (30.05.2013 N 671)
4. Если национальным правом соответствующего иностранного государства не установлено иное требование, процессуальные действия, связанные с применением к лицам принуждения и ограничения в его конституционных правах и свободах, осуществляются, если они санкционированы судом или другим компетентным органом иностранного государства. (20.07.2018 N3156)
5. При наличии соответствующего правового основания при процессе исполнения ходатайства об оказании правовой помощи, поступившего из иностранного государства, могут присутствовать представители указанного иностранного государства с предварительного согласия прокуратуры Грузии. Прокуратура Грузии обязана удовлетворить просьбу, если присутствие заинтересованных лиц наилучшим образом отвечает нуждам соответствующего иностранного государства и исключает необходимость представления дополнительного ходатайства об оказании правовой помощи. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
6. Если информации, предоставленной иностранным государством, окажется недостаточно для исполнения ходатайства об оказании правовой помощи, прокуратура Грузии правомочна истребовать дополнительную информацию из иностранного государства. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
7. Материалы, добытые в результате оказания правовой помощи, направляются иностранному государству посредством прокуратуры Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Статья 12. Основания для отказа в исполнении ходатайства об оказании правовой помощи
- Правовая помощь не будет оказана, если:
а) исполнение ходатайства об оказании правовой помощи может причинить вред суверенитету, безопасности, общественному порядку или другим существенным интересам Грузии;
б) исполнение ходатайства об оказании правовой помощи противоречит законодательству Грузии;
в) преступления, в связи с которыми испрашивается оказание правовой помощи, признаются Грузией политическими преступлениями или преступлениями, связанными с политическими преступлениями. Преступление не считается политическим, если с учетом целей, мотива, формы, методов и других обстоятельств преступления возобладают признаки уголовного деяния, нежели политические аспекты совершения преступления;
г) исполнение ходатайства об оказании правовой помощи может причинить вред общепризнанным правам и основным свободам человека;
д) преступление, в связи с которым испрашивается оказание правовой помощи, является военным преступлением, которое по уголовному законодательству государства – инициатора ходатайства, не является наказуемым, кроме случая, если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное;
е) в результате исполнения ходатайства об оказании правовой помощи может быть нарушен принцип, устанавливающий запрет на повторное осуждение за одно и то же преступление.
2. Если ходатайство об оказании правовой помощи содержит требование о проведении обыска, изъятия или наложении ареста на имущество и соответствующим правовым основанием не предусмотрено иное, ходатайство будет исполнено только при наличии следующих условий: (30.05.2013 N 671)
а) преступление, в связи с которым требуется оказание правовой помощи, наказуемо как законодательством иностранного государства – инициатора ходатайства, так и законодательством Грузии;
б) преступление, в связи с которым требуется оказание правовой помощи, относится к числу преступлений, подразумевающих экстрадицию в соответствии с законодательством Грузии;
в) исполнение ходатайства соответствует законодательству Грузии.
3. Когда иностранное государство требует явки на свою территорию для проведения следственных либо судебных действий лица, содержащегося под стражей в Грузии, прокуратура Грузии правомочна отказать иностранному государству в исполнении ходатайства об оказании правовой помощи, если: (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
а) лицо, содержащееся под стражей, не изъявляет согласия;
б) нахождение в Грузии лица, содержащегося под стражей, необходимо для осуществления уголовно-правовых процедур, производимых в отношении него;
в) выдача лица, содержащегося под стражей, может затянуть срок его нахождения под стражей;
г) имеются другие обстоятельства, исключающие выдачу лица, содержащегося под стражей, иностранному государству для целей, предусмотренных настоящим пунктом.
4. Прокуратура Грузии правомочна временно отказать иностранному государству в оказании правовой помощи, если оказание правовой помощи причинит вред или будет препятствовать уголовному судопроизводству, ведущемуся в Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
5. В других случаях, предусмотренных международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности, прокуратура Грузии правомочна полностью или частично отказать в оказании правовой помощи. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
6. В случае установления наличия обстоятельств, предусмотренных настоящей статьей, ходатайство об оказании правовой помощи с прилагаемыми документами должны быть возвращены соответствующему иностранному государству посредством прокуратуры Грузии; при этом должны указываться причины отсрочки исполнения или неисполнения ходатайства. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
7. Прокуратура Грузии обязана до осуществления процедуры, предусмотренной пунктом 6 настоящей статьи, провести консультации с соответствующим иностранным государством для обеспечения исполнения ходатайства об оказании правовой помощи частично или (и) на определенных условиях. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Статья 121 . Создание совместной следственной группы (20.07.2018 N3156)
1. Если производство расследования в связи с совершенным преступлением требует действий, координированных с компетентными органами иностранного государства (государств), прокуратура Грузии правомочна совместно с компетентными органами иностранного государства (государств) создать совместную следственную группу, состав, порядок деятельности, расходы, связанные с деятельностью, права и обязанности членов которой определяются соответствующим международным договором или письменным соглашением (соглашениями), оформленным с иностранным государством (государствами). (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. Доказательства, добытые в рамках совместной следственной группы, имеют равную юридическую силу с доказательствами, добытыми на территории Грузии.
Статья 13. Процессуальный статус
Лица, в отношении которых компетентные органы иностранного государства требуют проведения процессуальных действий, пользуются тем же процессуальным статусом, который присвоен им в государстве – инициаторе ходатайства, если указанным не ущемляются основные права лиц, предусмотренные законодательством Грузии.
Глава III
Экстрадиция
Статья 14. Экстрадиция лиц из иностранных государств в Грузию (20.07.2018 N3156)
1. Прокуратура Грузии правомочна в порядке, установленном настоящим Законом, обратиться в соответствующее учреждение иностранного государства с ходатайством о временном аресте с целью экстрадиции или об экстрадиции из иностранного государства в Грузию лица, обвиняемого в совершении преступления, в качестве наказания предусматривающего лишение свободы на срок более одного года, или которое осуждено за совершение такого преступления. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. В процессе подготовки ходатайства о временном аресте с целью экстрадиции или об экстрадиции лица из иностранного государства в Грузию учитываются также тяжесть совершенного преступления, его общественно опасный характер, размер вреда, причиненного в результате преступления, публичный интерес в отношении экстрадиции лица в Грузию, его последующего осуждения и наказания, а также другие обстоятельства, определяющие целесообразность экстрадиции лица в Грузию.
3. Отказ в исполнении требования о временном аресте с целью экстрадиции или об экстрадиции лица из иностранного государства в Грузию должен быть обоснован.
Статья 141. Основания и форма подачи ходатайства о временном аресте лица с целью его экстрадиции из иностранного государства в Грузию (20.07.2018 N3156)
1. Ходатайство о временном аресте лица с целью его экстрадиции из иностранного государства в Грузию направляется в случае неотложной необходимости, до подачи ходатайства об экстрадиции и прилагаемых документов.
2. Ходатайство о временном аресте лица с целью его экстрадиции из иностранного государства в Грузию должно быть составлено в письменной форме и содержать следующую информацию:
а) информация о наличии судебного определения о применении в отношении обвиняемого в качестве меры пресечения ареста, в случае с осужденным – о наличии вступившего в законную силу обвинительного приговора суда;
б) указание того, что ходатайство об экстрадиции будет подано дополнительно;
в) информация о том, за совершение какого преступления поступит требование об экстрадиции обвиняемого или осужденного;
г) описание фактических обстоятельств преступления с указанием места и времени совершения/возможного совершения преступления;
д) по возможности точные идентификационные данные обвиняемого или осужденного.
Статья 15. Форма ходатайства об экстрадиции лиц из иностранных государств в Грузию и прилагаемые документы
1. Ходатайство об экстрадиции лица из иностранного государства в Грузию должно быть составлено в письменной форме и содержать:
а) имя, фамилию, дату и место рождения обвиняемого или осужденного, а в случае возможности – также другие идентификационные данные, подтверждающие его личность;
б) описание фактических обстоятельств совершенного преступления со ссылкой на закон, предусматривающий ответственность за подобное преступление.
2. К предусмотренному пунктом первым настоящей статьи ходатайству должны прилагаться:
а) определение суда о применении в отношении лица меры пресечения в виде ареста;
б) копия постановления об обвинении лица, а если лицо осуждено – копия вступившего в законную силу обвинительного приговора суда;
в) текст закона, предусматривающего уголовную ответственность за совершенное преступление, а также другие законодательные акты, необходимые для рассмотрения вопроса об экстрадиции;
г) при возможности – фотокарточка, отпечатки пальцев, код ДНК или другие идентификационные данные лица, подлежащего экстрадиции.
3. К ходатайству об экстрадиции, предусмотренному пунктом первым настоящей статьи, могут прилагаться также другие документы, если это предусмотрено соответствующим международным договором между Грузией и иностранным государством или индивидуальным соглашением.
Статья 16. Эффект от проводимых в иностранном государстве процедур экстрадиции в отношении уголовных процедур в Грузии
1. В случае ареста в иностранном государстве лица, подлежащего экстрадиции в Грузию, срок его содержания под стражей в Грузии исчисляется с момента его фактической выдачи соответствующим органам в Грузии. Срок содержания лица под стражей в иностранном государстве в целях его экстрадиции в Грузию зачитывается в общий срок назначенного судом наказания.
2. Не допускается осуществление в отношении лица, экстрадированного в Грузию, уголовного преследования или его осуждение за совершение какого-либо иного преступления до его выдачи, кроме преступления, за совершение которого оно экстрадировано в Грузию (правило специальности). (20.07.2018 N3156)
3. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением не установлено иное, порядок, предусмотренный пунктом 2 настоящей статьи, не применяется также в случаях, когда:
а) государство, осуществившее экстрадицию лица в Грузию, изъявляет согласие;
б) экстрадированное лицо, которое имело возможность покинуть территорию Грузии, не покинуло ее в течение 45 дней после его окончательного освобождения или вернулось в Грузию после того, как покинуло ее территорию.
в) экстрадиция лица в Грузию была произведена по упрощенной процедуре и указанное лицо отказалось от применения в отношении него правила специальности. (20.07.2018 N3156)
4. В случае, предусмотренном подпунктом «а» пункта 3 настоящей статьи, к ходатайству о получении согласия от иностранного государства должны прилагаться документы, предусмотренные соответствующими правовыми основаниями, и в нем должна содержаться информация, указанная в статье 15 настоящего Закона. (20.07.2018 N3156)
5. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением не установлено иное, порядок, предусмотренный пунктом 2 настоящей статьи, не применяется, если во время судопроизводства после экстрадиции была изменена правовая оценка (квалификация) деяния, совершенного лицом, но неизменными остались описание совершенного преступления и его основные элементы, и новое преступление подлежит экстрадиции.
Статья 17. Выдача лица третьему государству (30.05.2013 N 671)
1.Не допускается выдача экстрадированного из иностранного государства лица третьему государству без согласия экстрадировавшего государства.
2. Для целей настоящей статьи согласие иностранного государства истребует прокуратура Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Статья 18. Преступления, подлежащие экстрадиции
1. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением не установлено иное, экстрадиция лица в иностранное государство осуществляется за совершение преступлений, которые как законодательством Грузии, так и законодательством соответствующего иностранного государства наказываются лишением свободы сроком не менее, чем на один год или более строгим наказанием. В случае с осужденным необходимо также, чтобы ему было присуждено лишение свободы сроком не менее, чем на четыре месяца.
2. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением не установлено иное, экстрадиция лица в иностранное государство может осуществляться также, если ходатайство об экстрадиции касается нескольких преступлений, которые наказуемы как законодательством Грузии, так и законодательством соответствующего иностранного государства и некоторые из них не соответствуют установленным пунктом первым настоящей статьи требованиям, относящимся к мере наказания, но наказываются лишением свободы или предусматривают в виде санкции штраф.
3. Порядок, предусмотренный пунктом 2 настоящей статьи, применяется также в случае экстрадиции лиц из иностранных государств в Грузию.
Статья 19. Политические преступления
1. Экстрадиция не осуществляется, если преступление, за совершение которого лицо подлежит экстрадиции, признается Грузией политическим преступлением или преступлением, связанным с политическим преступлением.
2. При определении политического преступления учитывается порядок, предусмотренный подпунктом «в» пункта первого статьи 12 настоящего Закона.
3. В качестве политических преступлений не рассматриваются посягательство на жизнь главы государства или членов его семьи или попытка подобного посягательства, а также все преступления, в случае совершения которых Грузией взято обязательство по экстрадиции в соответствии с международными договорами и индивидуальными соглашениями.
Статья 20. Военные преступления
1. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением не установлено иное, экстрадиция не осуществляется, когда преступление, за совершение которого лицо подлежит выдаче, является военным преступлением.
2. Для определения военного преступления применяется порядок, предусмотренный подпунктом «д» пункта первого статьи 12 настоящего Закона.
Статья 21. Экстрадиция граждан Грузии
Не допускается экстрадиция граждан Грузии в иностранные государства, кроме случаев, предусмотренных международными договорами Грузии.
Статья 22. Смертная казнь
Экстрадиция не осуществляется, если за совершение преступления, в связи с которым лицо подлежит выдаче, законодательством государства – инициатора экстрадиции предусмотрена смертная казнь.
Статья 23. Приговор, вынесенный заочно
1. Экстрадиция лица в иностранное государство не осуществляется, если в государстве – инициаторе ходатайства об экстрадиции в отношении него был заочно вынесен обвинительный приговор суда и, при этом, оно не было надлежащим образом информировано о заседании суда либо не были обеспечены минимальные права на защиту лица, обвиняемого в совершении преступления.
2. В случае, предусмотренном пунктом первым настоящей статьи, экстрадиция лица может осуществляться при представлении компетентными органами государства – инициатора ходатайства об экстрадиции гарантии повторного рассмотрения дела судом, и экстрадированному лицу будет обеспечено право на защиту.
Статья 24. Срок давности
Экстрадиция не осуществляется за преступление, срок давности которого согласно Уголовному кодексу Грузии истек, что освобождает лицо от уголовной ответственности или отбывания наказания.
Статья 25. Статус, амнистия, помилование лица, подлежащего экстрадиции (30.05.2013 N 671)
1. Экстрадиция не осуществляется, если лицу, подлежащему экстрадиции, предоставлено убежище в Грузии или оно является лицом, пользующимся международной защитой в Грузии, за исключением случая, когда его экстрадиции требует третье, безопасное государство. (1.12.2016 N 45, ввести в действие с 1 февраля 2017 года)
2. Экстрадиция не осуществляется, если преступление, за совершение которого требуется выдача лица, амнистировано законодательством Грузии и Грузия обладает юрисдикцией в связи с указанным преступлением.
3.Экстрадиция не осуществляется, если в отношении лица в связи с преступлением, за совершение которого требуется его выдача, издан акт о помиловании.
4. Прокурор, производящий экстрадиционные процедуры, обязан разъяснить лицу, подлежащему экстрадиции, в письменной форме на понятном ему языке права на требование международной защиты и доступ к процедурам предоставления убежища в порядке, установленном законодательством Грузии. (1.12.2016 N 45, ввести в действие с 1 февраля 2017 года)
Статья 26. Принцип Non bis in idem
Экстрадиция лиц не осуществляется, если:
а) в связи с преступлением, за совершение которого требуется экстрадиция лица, существует вынесенный судом Грузии обвинительный приговор;
б) в связи с преступлением, за совершение которого требуется экстрадиция лица, соответствующими органами Грузии принято окончательное решение о прекращении уголовного преследования.
Статья 27. Судопроизводство в связи с одним и тем же преступлением
Экстрадиция может не осуществляться, если соответствующие органы Грузии осуществляют судопроизводство в связи с тем же преступлением, за совершение которого лицо подлежит выдаче.
Статья 28. Место совершения преступления
Грузия вправе отказать в экстрадиции лица в иностранное государство, если преступление, за совершение которого оно подлежит выдаче, полностью или частично совершено на территории Грузии.
Статья 29. Другие обстоятельства, исключающие экстрадицию
1. Экстрадиция не осуществляется при наличии обоснованного предположения о том, что экстрадиция лица потребована в целях его дальнейшего привлечения к ответственности или его наказания ввиду расовой, этнической принадлежности, национальности, религиозных или политических взглядов либо других подобных обстоятельств.
2. Экстрадиция не осуществляется в случае, когда с учетом несовершеннолетия, состояния здоровья или личных качеств лица, а также природы деяния и интересов государства, требующего экстрадицию, установлено, что экстрадиция явно не соответствует основным стандартам человечного обращения.
3. Экстрадиция не осуществляется при наличии обоснованного предположения о том, что в государстве – инициаторе ходатайства об экстрадиции лицо будет подвергнуто пыткам, жестокому, нечеловечному или оскорбляющему достоинство обращению или наказанию, связанному с пытками, жестоким, нечеловечным или оскорбляющим достоинство обращением.
4. Экстрадиция не осуществляется, если в государстве – инициаторе ходатайства об экстрадиции лицо может быть отдано под суд или ему может быть назначено наказание специальным судом или трибуналом.
41 . Экстрадиция не осуществляется, если она противоречит государственному суверенитету, безопасности или основным интересам Грузии. (30.05.2013 N 671)
5. Экстрадиция не осуществляется также при наличии других препятствующих обстоятельств, предусмотренных международным договором, заключенным между Грузией и соответствующим иностранным государством, или индивидуальным соглашением.
Статья 30. Задержание на территории Грузии лица, подлежащего экстрадиции в иностранное государство, и применение в отношении него мер пресечения (20.07.2018 N3156)
1. При наличии соответствующего правового основания задержание на территории Грузии лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, и применение в отношении него мер пресечения могут производиться в случаях:
а) подачи иностранным государством ходатайства об экстрадиции лица;
б) подачи иностранным государством ходатайства о временном аресте лица с целью экстрадиции;
в) розыска лица правоохранительными органами иностранного государства на международном уровне.
2. При рассмотрении вопроса о применении в отношении лица меры пресечения в случае его задержания на основании подпункта «в» пункта первого настоящей статьи необходимо предоставление иностранным государством информации, предусмотренной пунктом 2 статьи 141 настоящего Закона.
3. При задержании на территории Грузии лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, об указанном немедленно должен быть извещен соответствующий прокурор, осуществляющий процессуальное руководство деятельностью органа, задержавшего лицо, который в течение 48 часов с момента задержания лица обращается к соответствующему судье – магистрату по месту задержания лица с ходатайством, содержащим просьбу о применении в отношении лица меры пресечения.
4. В отношении лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, может применяться экстрадиционное содержание под стражей или с учетом особенностей процедур экстрадиции – меры пресечения других видов, установленные Уголовно-процессуальным кодексом Грузии.
5. Судья-магистрат рассматривает вопрос о применении мер пресечения в отношении лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, в порядке, установленном статьей 206 Уголовно-процессуального кодекса Грузии, и с учетом особенностей процедур экстрадиции. Решение судьи-магистрата в течение 7-дневного срока после его вручения лицу может быть обжаловано в Следственной коллегии Апелляционного суда, которая рассматривает жалобу в течение 5-дневного срока.
6. Срок экстрадиционного содержания под стражей задержанного на территории Грузии лица, подлежащего экстрадиции в иностранное государство, – 3 месяца, который может по необходимости, связанной с осуществлением экстрадиции, на любом этапе производства процедур экстрадиции продлеваться на 3 месяца, но не более, чем дважды.
7. В случае, предусмотренном пунктом 6 настоящей статьи, на основании мотивированного ходатайства прокурора срок экстрадиционного содержания лица под стражей продлевает соответствующий судья-магистрат, решение которого в порядке, предусмотренном статьей 207 Уголовно-процессуального кодекса Грузии, может быть обжаловано в Следственной коллегии Апелляционного суда.
8. На любом этапе производства процедур экстрадиции на основании решения соответствующего судьи-магистрата может быть изменено или отменено применяемое к лицу, подлежащему экстрадиции в иностранное государство, экстрадиционное содержание под стражей, или иная мера пресечения. Указанное решение может быть обжаловано в Следственной коллегии Апелляционного суда.
9. В случаях, предусмотренных пунктом 8 настоящей статьи, применяются правила, установленные статьями 206 и 207 Уголовно-процессуального кодекса Грузии, с учетом особенностей процедур экстрадиции.
10. О задержании лица, подлежащего экстрадиции в иностранное государство, и применении к нему уголовно-процессуальной меры принуждения посредством прокуратуры Грузии незамедлительно сообщается соответствующему компетентному органу иностранного государства. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
11. В случае изменения или отмены экстрадиционного содержания под стражей или другой меры пресечения, применяемой в отношении лица, подлежащего экстрадиции в иностранное государство, не исключается, исходя из необходимости осуществления экстрадиции, в том числе исполнения приказа об экстрадиции (этапировании), повторное применение на любом этапе экстрадиционного производства экстрадиционного содержания под стражей или иной меры пресечения на основании судебного решения.
12. При повторном применении в отношении лица экстрадиционного содержания под стражей в случае, предусмотренном пунктом 11 настоящей статьи, общий срок экстрадиционного содержания лица под стражей не должен превышать 9 месяцев.
13. Лицо, задержанное с целью экстрадиции в иностранное государство, должно быть незамедлительно освобождено из-под стражи, если будет установлено, что оно является гражданином Грузии.
Статья 31. Дополнительная информация
(30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Если информации, предоставленной иностранным государством – инициатором ходатайства об экстрадиции, окажется недостаточно для принятия решения об экстрадиции, Министерства юстиции Грузии и прокуратура Грузии правомочны на основании обращения соответствующего суда, рассматривающего вопрос об экстрадиции, или по собственной инициативе истребовать из компетентного органа иностранного государства необходимую дополнительную информацию и установить срок ее получения.
Статья 32. Коллизионные просьбы (20.07.2018 N3156)
1. При наличии коллизионных просьб об экстрадиции лица вопрос их допустимости индивидуально рассматривает соответствующий уполномоченный суд в порядке, установленном настоящим Законом.
2. При наличии коллизионных просьб осуществление экстрадиции лица в порядке, установленном настоящим Законом, с применением упрощенной процедуры допускается только в случае, если лицо выразит согласие на экстрадицию с применением упрощенной процедуры в любое из государств, направивших просьбы.
3. По завершении процедур, предусмотренных пунктами первым и 2 настоящей статьи, окончательное решение о том, какому государству должно быть передано лицо, подлежащее экстрадиции, Министр юстиции Грузии принимает с учетом места совершения преступления, тяжести преступления, информации и документации, определенной подпунктами «б» и «в» пункта первого статьи 30 и пунктом 3 статьи 341 настоящего Закона, дат обращения к Грузии с ходатайствами об экстрадиции, гражданства лица и других обстоятельств.
4. В случае, предусмотренном пунктом 3 настоящей статьи, Министр юстиции Грузии правомочен для решения вопроса об экстрадиции лица проводить консультации с Министром иностранных дел Грузии.
5. При наличии коллизионных просьб от Международного уголовного суда и иностранного государства о выдаче лица предпочтение отдается просьбе Международного уголовного суда.
Статья 33. Отсроченная экстрадиция и временная выдача (30.05.2013 N 671)
1. Если лицо, в отношении которого поступило ходатайство об экстрадиции, отбывает наказание за другое преступление, совершенное на территории Грузии, его экстрадиция может быть отсрочена до отбытия наказания или освобождения от отбывания наказания по иному законному основанию. Если лицу, в отношении которого поступило ходатайство об экстрадиции, предъявлено обвинение за преступление, совершенное на территории Грузии, его экстрадиция может быть отсрочена до вынесения приговора, отбытия наказания или освобождения по иному законному основанию.
2. Экстрадиция лица в иностранное государство может быть отсрочена также по гуманитарным причинам.
3. Решение об отсрочке экстрадиции лица в иностранное государство принимает Министр юстиции Грузии.
4. При наличии соответствующей просьбы возможна временная выдача иностранному государству лица, подлежащего экстрадиции. Ходатайство о временной выдаче рассматривается в порядке, установленном для рассмотрения ходатайства об экстрадиции. Временная выдача может осуществляться при условии, что по истечении установленного срока лицо, подлежащее экстрадиции, будет возвращено в Грузию.
5. Прокуратура Грузии правомочна в соответствии с правилами, установленными международным договором Грузии или индивидуальным соглашением, обращаться к соответствующему органу иностранного государства с ходатайством о временной выдаче лица. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Статья 34. Решение об экстрадиции и порядок его обжалования(30.05.2013 N 671)
1. После получения ходатайства об экстрадиции с прилагаемыми материалами Министерство юстиции Грузии или прокуратура Грузии рассматривают, была ли соответствующая документация представлена с соблюдением формы и процедур, установленных международным договором Грузии или индивидуальным соглашением. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. Министерство юстиции Грузии и прокуратура Грузии правомочны в случае необходимости обращаться к компетентному органу иностранного государства с просьбой об истребовании дополнительной информации или (и) документации. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
3. При наличии обстоятельства, явно исключающего экстрадицию лица в иностранное государство до осуществления последующих процедур, предусмотренных настоящей статьей, Министр юстиции Грузии издает приказ об отказе в удовлетворении экстрадиции.
4. Если ходатайство об экстрадиции соответствует требованиям, установленным международным договором Грузии или индивидуальным соглашением, Министерство юстиции Грузии незамедлительно направляет прокуратуре Грузии документацию, представленную иностранным государством.
5. После получения экстрадиционных материалов уполномоченный на то прокурор ознакамливает с соответствующей документацией лицо, подлежащее экстрадиции, разъясняя при этом ему его права и обязанности, определенные законодательством Грузии.
6. После получения экстрадиционных материалов уполномоченный прокурор в разумные для разрешения вопроса о допустимости экстрадиции лица в иностранное государство сроки обращается с ходатайством в соответствующий районный (городской) суд, о чем за 10 дней извещает сторону защиты. (20.07.2018 N3156)
61. На любом этапе производства процедур экстрадиции стороны обязаны в случае требования обменяться имеющимися у них на тот момент информацией и документацией, которые они намереваются представить в суд. (20.07.2018 N3156)
62. Стороны обязаны в 5-дневный срок после извещения, предусмотренного пунктом 6 настоящей статьи, обменяться имеющимися у них на тот момент информацией и документацией, которые они намереваются представить в суд. В случае нарушения указанного обязательства не допускается использование в суде соответствующей информации и документации. (20.07.2018 N3156)
7. Не позднее 7 дней со дня получения документации, предусмотренной пунктом 6 настоящей статьи, соответствующий районный (городской) суд назначает заседание для рассмотрения вопроса о допустимости экстрадиции.
8. Заслушав мнения сторон, суд принимает решение о допустимости экстрадиции.
9. Лицо, подлежащее экстрадиции, пользуется всеми правами, предоставленными обвиняемому Уголовно-процессуальным кодексом Грузии, с учетом особенностей процедур экстрадиции.
10. В случае необходимости истребования дополнительной информации из компетентного органа иностранного государства для рассмотрения вопроса об экстрадиции соответствующий суд обращается с просьбой к Министерству юстиции Грузии или прокуратуре Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
11. Определение районного (городского) суда о допустимости экстрадиции лица в иностранное государство в 7-дневный срок после его объявления может быть обжаловано сторонами путем подачи кассационной жалобы в Палату по уголовным делам Верховного Суда Грузии, которая не позднее 5 дней после поступления жалобы назначает первое заседание по ее рассмотрению. (20.07.2018 N3156)
12. Об окончательном решении, принятом судом в связи с вопросом о допустимости экстрадиции, в 5-дневный срок извещается Министерство юстиции Грузии.
13. Если окончательным решением соответствующего суда экстрадиция лица в иностранное государство была признана недопустимой, Министр юстиции Грузии издает приказ об отказе в удовлетворении экстрадиции.
14. В случае положительного решения судом вопроса о допустимости экстрадиции лица в иностранное государство Министр юстиции Грузии издает приказ об удовлетворении или отказе в удовлетворении экстрадиции, который является окончательным и обжалованию не подлежит. (20.07.2018 N3156)
15. При осуществлении полномочий, предусмотренных пунктом 14 настоящей статьи, Министр юстиции Грузии учитывает судебное решение о допустимости экстрадиции, соответствие экстрадиции требованиям пункта 41
статьи 29 настоящего Закона и международным обязательствам, принятым Грузией в сфере защиты прав человека. Министр юстиции Грузии правомочен также исходя из гуманитарных целей или с учетом иных обстоятельств принимать отрицательное решение по поводу экстрадиции лица в иностранное государство.
16. Если после осуществления этапирования лица соответствующее иностранное государство, требующее экстрадиции, представит дополнительное ходатайство об экстрадиции, соответствующее решение принимает Министр юстиции Грузии с учетом позиции прокуратуры Грузии в связи с правовыми вопросами. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Статья 341. Основания для экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры и информация, необходимая для принятия решения (20.07.2018 N3156)
1. Экстрадиция лица с применением упрощенной процедуры может осуществляться только в случае выражения лицом, подлежащим экстрадиции, согласия перед судом в порядке, установленном настоящим Законом, и принятия Министром юстиции Грузии решения об экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры.
2. При наличии требования компетентного органа иностранного государства о задержании разыскиваемого лица с целью экстрадиции на основании подпунктов «б» и «в» пункта первого статьи 30 настоящего Закона, компетентные органы Грузии правомочны рассмотреть вопрос об экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры без подачи ходатайства об экстрадиции и прилагаемых документов.
3. Если международными договорами Грузии или индивидуальным соглашением не предусмотрено иное, для принятия решения об экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры достаточно предоставления компетентным органом иностранного государства следующей информации:
а) идентификационные данные разыскиваемого лица, в том числе информации о его гражданстве;
б) орган, требующий задержания лица;
в) наличие решения об аресте разыскиваемого лица или подлежащего исполнению приговора;
г) указание о том, что розыск лица осуществляется с целью экстрадиции;
д) характер и правовое описание преступления;
е) описание фактических обстоятельств преступления, в том числе место, время совершения преступления и степень причастности разыскиваемого лица;
ж) информация о последствиях преступления, по возможности;
з) информация об ожидаемом максимальном наказании в случае экстрадиции лица или наказании, установленном окончательным приговором;
и) при наличии приговора – информация о том, был ли исполнен приговор в какой-либо части и был ли вынесен приговор заочно;
к) информация о сроке давности и прекращении/приостановлении его течения.
4. Если информации, предусмотренной пунктом 3 настоящей статьи, недостаточно для принятия решения об экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры, Министерство юстиции Грузии и прокуратура Грузии правомочны истребовать из компетентного органа иностранного государства дополнительную информацию и установить срок предоставления указанной информации. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
5. В случае истребования дополнительной информации в порядке, установленном пунктом 4 настоящей статьи, во внимание не принимаются, определенные статьей 342 настоящего Закона.
6. Кроме случаев, предусмотренных пунктами 2 и 3 настоящей статьи, экстрадиция разыскиваемого лица с применением упрощенной процедуры может также осуществляться, если компетентным органом иностранного государства уже представлены ходатайство об экстрадиции и прилагаемые документы.
Статья 342. Экстрадиция лица в иностранное государство с применением упрощенной процедуры (20.07.2018 N3156)
1. В случае установления местонахождения на территории Грузии лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, или при задержании лица в случаях, предусмотренных пунктом первым статьи 30 настоящего Закона, лицу незамедлительно разъясняется право на требование экстрадиции с применением упрощенной процедуры и предоставляется информация о правовых последствиях экстрадиции с применением упрощенной процедуры.
2. Если международным договором или индивидуальным соглашением не предусмотрено иное, в случае задержания лица на основании подпунктов «б» и «в» пункта первого статьи 30 настоящего Закона, и применения в отношении него в качестве меры пресечения экстрадиционного содержания под стражей соответствующий прокурор, осуществляющий процессуальное руководство деятельностью органа, задержавшего лицо, не ранее 5 дней и не позднее 7 дней со дня задержания лица обращается в соответствующий районный (городской) суд по месту задержания с ходатайством о назначении судебного заседания с целью выражения лицом согласия на экстрадицию с применением упрощенной процедуры.
3. Судья соответствующего районного (городского) суда назначает судебное заседание в течение 24 часов с момента подачи ходатайства. В судебном заседании судья обязан убедиться, что:
а) лицо, подлежащее экстрадиции, добровольно выражает согласие и четко требует экстрадиции с применением упрощенной процедуры;
б) лицо, подлежащее экстрадиции, полностью осознает правовые последствия экстрадиции с применением упрощенной процедуры и ему известно о предусмотренных законом всех требованиях, связанных с указанной процедурой, в том числе о том, что выраженное им согласие является окончательным и что компетентными органами государства, требующего экстрадицию, могут быть осуществлены в отношении него мероприятия, предусмотренные пунктом 19 настоящей статьи;
в) лицо, подлежащее экстрадиции, выразило согласие без применения к нему пыток, бесчеловечного или унижающего достоинство обращения, запугивания, угроз, обмана или осуществления каких-либо иных незаконных действий;
г) у лица, подлежащего экстрадиции, была возможность воспользоваться квалифицированной юридической помощью;
д) лицо, подлежащее экстрадиции, и его адвокат ознакомлены с материалами экстрадиционного производства в полном объеме.
4. В судебном заседании, назначенном с целью выражения лицом согласия на экстрадицию с применением упрощенной процедуры, обязательно участие защитника лица, подлежащего экстрадиции, и, в случае необходимости, переводчика. Согласие, выраженное лицом в судебном заседании в порядке, установленном настоящей статьей, является окончательным, и его отзыв не допускается.
5. Заслушав позицию лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, относительно экстрадиции с применением упрощенной процедуры, суд составляет протокол, который незамедлительно направляется Министерству юстиции Грузии или прокуратуре Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
6. Если международным договором или индивидуальным соглашением не предусмотрен иной срок, Министерство юстиции Грузии или прокуратура Грузии не позднее 10 дней со дня задержания лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, извещает компетентный орган иностранного государства о выраженном перед судом согласии или отказе лица от экстрадиции с применением упрощенной процедуры. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
7. За исключением случая, предусмотренного пунктом 2 настоящей статьи, лицо, разыскиваемое правоохранительными органами иностранного государства, вправе в любое время до решения вопроса о допустимости экстрадиции обратиться в соответствующий районный (городской) суд с требованием о его экстрадиции с применением упрощенной процедуры.
8. В случае, предусмотренном пунктом 7 настоящей статьи, судья соответствующего районного (городского) суда назначает судебное заседание в течение 24 часов с момента подачи лицом ходатайства и рассматривает дело в порядке, установленном пунктами 3–5 настоящей статьи.
9. Если международным договором или индивидуальным соглашением не предусмотрено иное, о согласии на осуществление экстрадиции с применением упрощенной процедуры, выраженном лицом перед судом в случае, предусмотренном пунктами 7 и 8 настоящей статьи, Министерство юстиции Грузии или прокуратура Грузии в разумные сроки извещает компетентный орган иностранного государства. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
10. В случае задержания лица на основании подпункта «а» пункта первого статьи 30 настоящего Закона и применения в отношении него в качестве меры пресечения экстрадиционного ареста или в случае, если задержание или (и) экстрадиционный арест в качестве меры пресечения в отношении лица не осуществлялись, уполномоченный прокурор разъясняет лицу, подлежащему экстрадиции, право на экстрадицию с применением упрощенной процедуры и в разумный срок обращается в соответствующий районный (городской) суд с ходатайством о назначении судебного заседания с целью выражения лицом согласия на экстрадицию с применением упрощенной процедуры.
11. Судья соответствующего районного (городского) суда назначает судебное заседание в течение 24 часов с момента подачи ходатайства. В таком случае применяются процедуры, предусмотренные пунктами 3–5 настоящей статьи.
12. О согласии на осуществление экстрадиции с применением упрощенной процедуры, выраженном лицом в случае, предусмотренном пунктами 10 и 11 настоящей статьи, Министерство юстиции Грузии или прокуратура Грузии в разумные сроки извещает компетентный орган иностранного государства. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
13. Если международным договором или индивидуальным соглашением не предусмотрено иное, в течение 15 дней после получения согласия лица, выраженного перед судом в порядке, установленном настоящей статьей, уполномоченный прокурор обращается в соответствующий районный (городской) суд с ходатайством о допустимости экстрадиции лица, разыскиваемого правоохранительными органами иностранного государства, с применением упрощенной процедуры.
14. Судья соответствующего районного (городского) суда рассматривает ходатайство и принимает окончательное решение о допустимости экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры в течение 24 часов с момента получения соответствующих материалов. Об указанном решении незамедлительно извещается Министерство юстиции Грузии.
15. Если лицо, подлежащее экстрадиции, выразит перед судом согласие на экстрадицию с применением упрощенной процедуры и соответствующий районный (городской) суд признает экстрадицию лица с применением упрощенной процедуры допустимой, Министр юстиции Грузии правомочен принять одно из следующих решений, о котором в течение 20 дней с момента выражения лицом перед судом согласия извещается компетентный орган иностранного государства, если международным договором или индивидуальным соглашением не установлен иной срок:
а) об экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры;
б) об отказе в экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры.
16. При принятии решения, предусмотренного пунктом 15 настоящей статьи, Министр юстиции Грузии принимает во внимание согласие, выраженное лицом перед судом, основания, предусмотренные пунктом 15 статьи 34 настоящего Закона, а также другие обстоятельства, имеющие значение для решения вопроса об экстрадиции. Решение Министра юстиции Грузии, предусмотренное пунктом 15 настоящей статьи, является окончательным и обжалованию не подлежит.
17. В случае выражения лицом перед судом отказа от экстрадиции с применением упрощенной процедуры, признания судом недопустимой экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры или принятия Министром юстиции Грузии решения об отказе в экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры, процедуры экстрадиции будут осуществляться в порядке, установленном статьей 34 настоящего Закона.
18. Если международным договором или индивидуальным соглашением не предусмотрено иное, исполнение решения об экстрадиции лица с применением упрощенной процедуры (этапировании) должно осуществляться по первой же возможности и в любом случае в течение 10 рабочих дней со дня извещения иностранного государства о решении, предусмотренном подпунктом «а» пункта 15 настоящей статьи.
19. В случае экстрадиции лица в иностранное государство с применением упрощенной процедуры компетентные органы иностранного государства не ограничены в осуществлении уголовного преследования в отношении экстрадируемого лица или его осуждения за какое-либо другое, совершенное им до его выдачи преступление, за которое он не был экстрадирован.
Статья 35. Передача вещественных доказательств
1. Если международным договором или индивидуальным соглашением не предусмотрено иное, предметы или(и) документы, изъятые у лица, подлежащего экстрадиции, которые могут использоваться в качестве доказательств по уголовному делу, направляются компетентному органу государства, требующего экстрадицию.
2. Имеющие материальную ценность предметы и документы, если они не принадлежат лицу, подлежащему экстрадиции, должны быть направлены по получении гарантии их сохранности и возврата собственнику. Гарантия предоставляется органом, требующим экстрадицию лица.
Статья 36. Транзитная перевозка лица, подлежащего экстрадиции
(20.07.2018 N3156)
1. Решение об осуществлении транзита через территорию Грузии принимает Министерство юстиции Грузии с учетом позиции прокуратуры Грузии в связи с правовыми вопросами. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. Просьба об осуществлении транзита через территорию Грузии должна содержать те же реквизиты, что и ходатайство об экстрадиции.
3. Если экстрадиция лица осуществляется с применением упрощенной процедуры, просьба об осуществлении транзита через территорию Грузии должна содержать информацию и документацию, предусмотренные подпунктами «б» и «в» пункта первого статьи 30 и пунктом 3 статьи 341 настоящего Закона, если международными договорами Грузии или индивидуальным соглашением не предусмотрено иное.
4. Если информации, предоставленной на основании пункта 3 настоящей статьи, недостаточно для принятия решения об осуществлении транзита через территорию Грузии, Министерство юстиции Грузии и прокуратура Грузии правомочны истребовать из компетентного органа иностранного государства дополнительную информацию. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
5. В случае воздушного транзита, когда предусмотрена посадка на территории Грузии, запрашивающая сторона должна обратиться в Министерство юстиции Грузии или прокуратуру Грузии с официальной просьбой. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
6. В случае воздушного транзита, когда посадка на территории Грузии не предусмотрена, запрашивающая сторона должна известить Министерство юстиции Грузии или прокуратуру Грузии о транзитной перевозке лица, подлежащего экстрадиции.
(30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Глава IV
Направление материалов уголовного дела или их копий,заверенных надлежащим образом
Статья 37. Условия направления в иностранное государство материалов уголовного дела или их копий, заверенных надлежащим образом
(30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
При наличии соответствующего правового основания прокуратура Грузии правомочна направить в иностранное государство материалы уголовного дела, находящегося в производстве компетентных органов Грузии, или их копии, заверенные надлежащим образом, в целях дальнейшего осуществления уголовного преследования в отношении лица, если:
а) компетентные органы Грузии не обладают юрисдикцией в связи с расследованием соответствующего преступления или осуществлением уголовного судопроизводства в отношении лица;
б) лицо не подлежит экстрадиции в Грузию ввиду того, что является гражданином соответствующего иностранного государства;
в) направление в иностранное государство материалов уголовного дела или их копий, заверенных надлежащим образом, будет способствовать лучшей социальной реабилитации лица, предположительно совершившего преступление.
г) направление в иностранное государство материалов уголовного дела или их копий, заверенных надлежащим образом, будет способствовать осуществлению правосудия.
Статья 38. Порядок направления в иностранное государство материалов уголовного дела или их копий, заверенных надлежащим образом
1. Инициатором направления в иностранное государство материалов уголовного дела или их копий, заверенных надлежащим образом, является орган, ведущий процесс, который обращается с соответствующей просьбой в прокуратуру Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. При осуществлении полномочий, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, прокуратура Грузии пользуется дискреционными полномочиями. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
3. Ходатайство о направлении в иностранное государство материалов уголовного дела или их копий, заверенных надлежащим образом, должно содержать:
а) наименование компетентного органа иностранного государства, которому направляется ходатайство;
б) описание фактических обстоятельств уголовного дела;
в) выписку из статьи Уголовного кодекса Грузии, по которой деяние считается преступлением, а также выписки из других, имеющих значение для дела законодательных актов;
г) если есть обвиняемый – его по возможности точные идентификационные данные;
д) другие данные, предусмотренные международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности.
4. В случаях, предусмотренных подпунктом «а» статьи 37 настоящего Закона, компетентному органу иностранного государства направляются материалы уголовного дела, а в случаях, предусмотренных подпунктами «б»–«г» той же статьи, – копии материалов уголовного дела, заверенные надлежащим образом, если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное. В случае необходимости направляются также вещественные доказательства. (20.07.2018 N3156)
Статья 39. Эффект направления в иностранное государствоматериалов уголовного дела или их заверенных копийв отношении судопроизводства в Грузии
1. В случае направления на основании подпунктов «б»–«г» статьи 37 настоящего Закона в иностранное государство заверенных надлежащим образом копий материалов уголовного дела уголовное преследование в отношении лица по основному уголовному делу не прекращается автоматически. Оно должно быть прекращено после того, как прокуратура Грузии будет проинформирована о принятии компетентным органом иностранного государства окончательного решения в связи с направленными материалами. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. В случае направления на основании подпункта «а» статьи 37 настоящего Закона в иностранное государство материалов уголовного дела компетентные органы Грузии прекращают судопроизводство в связи с направленными материалами.
3. В случае направления на основании подпунктов «б»–«г» статьи 37 настоящего Закона в иностранное государство заверенных надлежащим образом копий материалов уголовного дела компетентные органы Грузии не прекращают судопроизводство по уголовному делу. Оно должно быть продолжено, если ходатайство прокуратуры Грузии не будет удовлетворено иностранным государством ввиду следующих условий и ограничений: (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
а) согласно законодательству иностранного государства, получившего ходатайство, истек срок давности преследования за расследуемое преступление;
б) согласно законодательству иностранного государства, получившего ходатайство, расследуемое преступление не подпадает под юрисдикцию этого государства;
в) иностранное государство, получившее ходатайство, признает расследуемое преступление политическим преступлением, преступлением, связанным с политическим преступлением, или военным преступлением;
г) расследуемое преступление не является наказуемым по законодательству иностранного государства, получившего ходатайство;
д) получившее ходатайство иностранное государство не начинает уголовное судопроизводство на основании ходатайства, поступившего из Грузии, по иным причинам, предусмотренным его собственным законодательством.
Статья 40. Продолжение судопроизводства по уголовному делу в случае задержания обвиняемого или установления его личности на территории Грузии
(30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
В случае задержания обвиняемого или установления его личности на территории Грузии после направления в иностранное государство заверенных копий материалов уголовного дела, ведущегося в отношении него, компетентные органы Грузии продолжают судопроизводство в отношении указанного лица. Об указанном соответствующий орган иностранного государства незамедлительно извещается посредством прокуратуры Грузии.
Статья 41. Запрет на заочное судебное рассмотрение
До получения из иностранного государства ответа в связи с направленными материалами уголовного дела не допускается заочное судебное рассмотрение находящегося в производстве компетентных органов Грузии основного уголовного дела, а если рассмотрение начато, оно должно быть прекращено.
Статья 42. Процедуры, осуществляемые в Грузии в связи с направленными компетентным органом иностранногогосударства материалами уголовного дела или ихкопиями, заверенными надлежащим образом
1. Полученные из компетентного органа иностранного государства в порядке, установленном международным договором Грузии, или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности, материалы уголовного дела или их копии, заверенные надлежащим образом, прокуратура Грузии направляет компетентному органу Грузии для дальнейшего продолжения судопроизводства. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
2. Доказательства по направленному в Грузию уголовному делу, добытые в иностранном государстве, имеют равную юридическую силу с доказательствами, добытыми на территории Грузии.
3. Судопроизводство по направленным в Грузию материалам уголовного дела продолжается в соответствии с законодательством Грузии, и об окончательном решении компетентный орган иностранного государства извещается посредством прокуратуры Грузии. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
Глава V
Выдача лиц, осужденных на лишение свободы,для отбывания ими наказания
Статья 43. Общие положения в связи с выдачей лиц,осужденных на лишение свободы, для отбыванияими наказания
1. При наличии соответствующего правового основания граждане Грузии и постоянно проживающие в Грузии лица, осужденные в иностранном государстве на лишение свободы, вправе требовать перевода в Грузию в целях дальнейшего отбывания наказания.
2. При наличии соответствующего правового основания граждане иностранных государств, осужденные в Грузии на лишение свободы, вправе требовать их выдачи государству, гражданами которого они являются, в целях дальнейшего отбывания наказания.
3. Государственное подведомственное учреждение, входящее в систему Министерства юстиции Грузии, – Специальная пенитенциарная служба (далее – Пенитенциарная служба) обеспечивает информирование граждан иностранных государств, осужденных в Грузии к лишению свободы, о праве, предусмотренном пунктом 2 настоящей статьи. (5.07.2018 N 3138)
4. Решение о выдаче граждан иностранных государств, осужденных судами Грузии, или о выдаче Грузии граждан Грузии и постоянно проживающих в Грузии лиц, осужденных в иностранных государствах, принимает Министр юстиции Грузии.
5. Отношения с государствами по вопросам выдачи осужденных, а также осуществление надлежащих процедур, связанных с выдачей осужденных и принятием решений, обеспечивает Министерство юстиции Грузии.
6. Выдача осужденного может осуществляться только после вступления в законную силу вынесенного в отношении него окончательного приговора суда.
7. Основанием для начала рассмотрения вопроса о выдаче осужденного являются:
а) ходатайство компетентного органа государства, гражданином которого является осужденный/ходатайство компетентного органа государства, на основании приговора суда которого лицо было осуждено;
б) заявление осужденного, защитника его интересов, близкого родственника или законного представителя осужденного.
8. В процессе рассмотрения вопроса о выдаче осужденных Министерство юстиции Грузии собирает следующие документы:
а) заверенная копия вступившего в законную силу окончательного приговора суда;
б) документ о вступлении в законную силу окончательного приговора суда;
в) заверенная копия решения вышестоящей судебной инстанции (при наличии таковой) суда, вынесшего приговор;
г) документ об отбытой осужденным части наказания;
д) документ о не отбытой осужденным части наказания;
е) текст статьи Уголовного кодекса, на основании которой лицо было осуждено;
ж) если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное, - письменное согласие осужденного на выдачу, а в случае, когда он не может выразить свою волю, - согласие его близкого родственника или законного представителя;
з) справку о состоянии здоровья осужденного;
и) документ, подтверждающий, что осужденный является гражданином принимающего государства;
к) соображения прокуратуры Грузии, Министерства внутренних дел Грузии и Службы государственной безопасности Грузии о целесообразности выдачи (передачи) осужденного. (30.11.2018 N 3803, ввести в действие с принятием присяги Президентом Грузии, избранным в результате следующих выборов Президента Грузии.)
9. Выдача осужденного не осуществляется, если:
а) по законодательству государства, гражданином которого является осужденный, и которое требует выдачи осужденного, деяние, за которое лицо осуждено, не является преступлением или не наказывается лишением свободы;
б) нет согласия осужденного (если международным договором или индивидуальным соглашением либо условиями взаимности не предусмотрено иное), а в случае, когда он не может свободно выразить свою волю ввиду возраста, физического или психического недостатка, - согласия его близкого родственника или законного представителя;
в) на момент получения требования о выдаче оставшийся срок отбываемого осужденным наказания в виде лишения свободы - меньше 6 месяцев. В исключительных случаях Грузия и соответствующее иностранное государство могут прийти к соглашению по поводу выдачи также в случае, когда оставшийся срок отбываемого осужденным наказания в виде лишения свободы - меньше 6 месяцев;
г) сторонам не удалось достичь согласия по поводу выдачи осужденного.
10. В удовлетворении заявления/ходатайства о выдаче осужденного может быть отказано, если:
а) выдача осужденного создает угрозу общественному порядку, противоречит интересам государственной безопасности Грузии;
б) учреждения исполнения наказания Грузии перегружены;
в) осужденным не отбыта половина наказания, если между Грузией и компетентным органом иностранного государства не достигнуто иное соглашение;
г) заинтересованные лица отказали в возмещении расходов, связанных с выдачей осужденного.
Статья 44. Выдача иностранных граждан, осужденных судами Грузии
1. Министерство юстиции Грузии после получения ходатайства/заявления истребует из соответствующих ведомств Грузии документы, предусмотренные пунктом 8 статьи 43 настоящего Закона, и справку о возмещении вреда, причиненного преступным деянием осужденного.
2. Министерство юстиции Грузии после получения заявления осужденного составляет ходатайство перед компетентным органом государства, гражданином которого является осужденный.
3. Министерство юстиции Грузии на основании анализа документов, собранных в процессе рассмотрения вопроса о выдаче осужденного, составляет заключение о целесообразности выдачи осужденного, которое представляет лицу, уполномоченному на то Министром юстиции Грузии.
4. В случае положительного решения вопроса о выдаче осужденного выдача осужденного осуществляется на основании приказа Министра юстиции Грузии.
5. В случае отрицательного решения вопроса о выдаче осужденного Министерство юстиции Грузии извещает сторону, заявившую ходатайство/заявителя об отказе в удовлетворении ходатайства/заявления.
6. В 5-дневный срок после издания приказа о выдаче осужденного Министерство юстиции Грузии письменно извещает об этом компетентный орган государства, гражданином которого является осужденный, а также обращается в Пенитенциарную службу с целью осуществления процедур выдачи осужденного. (5.07.2018 N 3138)
7. Если приговор, вынесенный в Грузии в отношении выданного осужденного, был изменен или отменен, или на осужденного распространяется изданный в Грузии акт об амнистии или помиловании, Министерство юстиции Грузии незамедлительно извещает об этом компетентный орган государства, которому был выдан осужденный.
8. Если приговор отменен или расследование дела или судебное рассмотрение было начато повторно, в случае заявления надлежащего ходатайства компетентным органом иностранного государства Министерство юстиции Грузии направляет копию соответствующего решения и другие необходимые документы компетентному органу государства, которому выдан осужденный.
Статья 45. Выдача осужденных в иностранных государствах граждан Грузии и лиц, постоянно проживающих в Грузии
1. Основанием для начала рассмотрения вопроса о выдаче осужденного является заявление, поданное заинтересованным лицом Министерству юстиции Грузии, или ходатайство, заявленное компетентным органом иностранного государства.
2. К заявлению заинтересованного лица/ходатайству компетентного органа иностранного государства должны прилагаться:
а) полные идентификационные данные осужденного (имя, фамилия, дата и место рождения, данные по документу, удостоверяющему личность, и другая информация);
б) документ, подтверждающий, что осужденный является гражданином Грузии или имеет статус постоянно проживающего в Грузии лица;
в) документ, подтверждающий предоставление осужденным, подлежащим выдаче, заявителю соответствующих полномочий, а если заявитель является его близким родственником – соответствующий документ, подтверждающий степень родства.
3. По получении ходатайства компетентного органа иностранного государства или заявления заинтересованного лица Министерство юстиции Грузии испрашивает из соответствующих ведомств иностранного государства документы, предусмотренные пунктом 8 статьи 43 настоящего Закона.
4. Если основанием для начала процедуры выдачи осужденного является заявление заинтересованного лица, Министерство юстиции Грузии составляет первичное ходатайство перед компетентным органом иностранного государства по поводу начала рассмотрения вопроса о выдаче осужденного. Первичное ходатайство содержит просьбу о предоставлении документов, необходимых для рассмотрения и решения вопроса о выдаче, и не представляет собой ходатайство о выдаче.
5. Если процедура выдачи осужденного осуществляется по ходатайству иностранного государства и ходатайство не содержит всех необходимых документов и данных или(и) предоставленных материалов недостаточно для принятия решения о выдаче осужденного, Министерство юстиции Грузии испрашивает необходимые материалы из компетентного органа иностранного государства.
6. В случае необходимости Министерство юстиции Грузии получает от заинтересованного лица письменное подтверждение покрытия расходов, необходимых для выдачи осужденного, которое вместе с другими документами после принятия положительного решения о выдаче осужденного направляется Пенитенциарной службе.
(5.07.2018 N 3138)
7. На основании собранных документов Министерство юстиции Грузии составляет заключение о возможности выдачи осужденного, которое утверждает лицо, уполномоченное на то Министром юстиции Грузии.
8. В случае составления отрицательного заключения, с указанием соответствующих оснований, в недельный срок извещается заинтересованное лицо/сторона, заявившая ходатайство.
9 . Если заключение, предусмотренное пунктом 7 настоящей статьи, является положительным, в течение месяца после его утверждения Министерство юстиции Грузии направляет приговор, подлежащий исполнению в Грузии, вместе с другими документами, связанными с выдачей осужденного, соответствующему суду в целях осуществления процедур, предусмотренных статьей 289 Уголовно-процессуального кодекса Грузии.
10. В соответствии с частью 7 статьи 289 Уголовно-процессуального кодекса Грузии копия полученного из суда определения вместе с переводом направляется компетентному органу иностранного государства. К копии определения суда должно прилагаться ходатайство о выдаче.
11. Если иностранное государство подтвердит намерение выдать осужденного, Министерство юстиции Грузии готовит проект приказа Министра юстиции о выдаче осужденного.
12. В случае принятия Министром юстиции Грузии положительного решения Министерство юстиции Грузии направляет приказ Министра о выдаче осужденного для осуществления процедур выдачи Пенитенциарной службе. (5.07.2018 N 3138)
13. Министерство юстиции Грузии в случае освобождения выданного осужденного от уголовной ответственности или (и) дальнейшего отбывания наказания актом об амнистии или помиловании, соответствующим судебным решением или на ином законном основании в государстве, с получением информации об указанном из компетентного органа государства, вынесшего приговор, незамедлительно обращается в Пенитенциарную службу с просьбой об освобождении осужденного от дальнейшего отбывания наказания. (5.07.2018 N 3138)
Статья 46. Транзитная перевозка осужденных
1. Вопросы, связанные с транзитной перевозкой через территорию Грузии осужденного, подлежащего выдаче иностранным государством третьему государству, решает Министр юстиции Грузии.
2. С ходатайством по поводу транзитной перевозки осужденного через территорию Грузии в Министерство юстиции Грузии обращается компетентный орган государства, осуществляющего перевозку осужденного.
3. С ходатайством по поводу транзитной перевозки через территорию иностранного государства осужденного, подлежащего выдаче Грузии в компетентный орган этого государства обращается Министерство юстиции Грузии.
Глава VI
Исполнение приговора
Статья 47. Исполнение в иностранном государстве приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии (кроме лишения имущества)
(20.07.2018 N3156 Заглавие )
1. При наличии соответствующего правового основания уполномоченный суд Грузии правомочен обратиться в Министерство юстиции Грузии с ходатайством по поводу исполнения вынесенного им приговора в иностранном государстве.
2. Приговор, вынесенный уполномоченным судом Грузии, исполняется в иностранном государстве в соответствии с законодательством этого государства.
3. Не допускается исполнение на территории Грузии вынесенного в отношении осужденного приговора в той части наказания, просьба об исполнении которой компетентному органу иностранного государства была направлена посредством Министерства юстиции Грузии.
4. Порядок, предусмотренный пунктом 3 настоящей статьи, не применяется в случае, когда в отношении осужденного в виде наказания назначено лишение свободы и на момент представления компетентному органу иностранного государства ходатайства об исполнении приговора в иностранном государстве указанное лицо задержано на территории Грузии.
5. Кроме случая, предусмотренного пунктом 4 настоящей статьи, компетентные органы Грузии правомочны сами исполнять приговор, направленный для исполнения в иностранное государство, если:
а) приговор, направленный для исполнения в иностранное государство, был отозван Министерством юстиции Грузии до получения из иностранного государства извещения об исполнении;
б) иностранное государство отказало в исполнении приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии;
в) на основании соглашения Министерства юстиции Грузии и соответствующего органа иностранного государства иностранное государство уступило право на исполнение приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии;
г) не существует более возможности исполнения иностранным государством приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии.
6. Если приговор, направленный уполномоченным судом Грузии в иностранное государство для исполнения, изменен или отменен ввиду открывшихся или вновь выявленных обстоятельств или по приговору, направленному для исполнения, на осужденного согласно законодательству Грузии распространяется акт об амнистии или помиловании, об указанном посредством Министерства юстиции Грузии незамедлительно извещается компетентный орган соответствующего государства.
7. В случае, когда осужденный находился под стражей на территории Грузии и впоследствии в целях исполнения приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии, был выдан иностранному государству, ходатайство иностранного государства о получении согласия на его привлечение к уголовной ответственности или об исполнении приговора ввиду совершения им до его выдачи другого преступления рассматривает Министерство юстиции Грузии.
8. Министерство юстиции Грузии обязано удовлетворить предусмотренное пунктом 7 настоящей статьи ходатайство иностранного государства, если новое преступление подлежит экстрадиции согласно законодательству Грузии или не подлежит экстрадиции только по тому основанию, что не соответствует требованию, установленному в отношении меры наказания.
Статья 48. Форма ходатайства по поводу исполнения в иностранном государстве приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии (кроме лишения имущества), и прилагаемые документы (20.07.2018 N3156 Заглавие )
Ходатайство по поводу исполнения в иностранном государстве приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии, должно быть составлено в письменной форме. К нему должны прилагаться следующие документы:
а) оригинал приговора, подлежащего направлению для исполнения на территории иностранного государства, или его копия, заверенная надлежащим образом;
б) при наличии просьбы иностранного государства, материалы соответствующего уголовного дела или их копии, заверенные надлежащим образом.
Статья 49. Условия направления приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии (кроме лишения имущества), в иностранное государство для исполнения (20.07.2018 N3156 Заглавие )
При наличии соответствующего правового основания Министерство юстиции Грузии правомочно обратиться к компетентному органу иностранного государства с ходатайством об исполнении в иностранном государстве приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии:
а) при наличии у осужденного места жительства в соответствующем иностранном государстве;
б) если исполнение в иностранном государстве приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии, будет способствовать лучшей социальной реабилитации осужденного;
в) если приговор, на основании которого лицу в качестве наказания назначено лишение свободы, может быть исполнен на территории иностранного государства после отбытия лицом другого наказания в виде лишения свободы, назначенного ему на основании приговора, вынесенного компетентным органом иностранного государства;
г) если соответствующее иностранное государство является государством происхождения лица, осужденного уполномоченным судом Грузии, и оно берет обязательство по исполнению приговора;
д) если соответствующие органы Грузии сочтут, что даже при наличии возможности экстрадиции не смогут обеспечить исполнение приговора и иностранное государство сможет исполнить приговор, вынесенный уполномоченным судом Грузии;
е) в других случаях, предусмотренных международным договором Грузии или индивидуальным соглашением.
Статья 50. Общая процедура исполнения на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства (кроме лишения имущества) (20.07.2018 N3156 Заглавие )
1. При наличии соответствующих правовых оснований ходатайство по поводу исполнения на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, и прилагаемые материалы посредством Министерства юстиции Грузии направляются соответствующему районному (городскому) суду по месту жительства осужденного или уполномоченному суду, определенному Председателем Верховного суда Грузии.
2. Документы, предусмотренные пунктом первым настоящей статьи, направляются соответствующему районному (городскому) суду только в случае, если Министерство юстиции Грузии сочтет возможным осуществление соответствующих мероприятий в связи с исполнением на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства.
3. До принятия решения об исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, осужденному дается возможность представить соответствующему районному (городскому) суду свои соображения по поводу исполнения приговора.
4. Соответствующий районный (городской) суд правомочен ознакомиться с соображениями потерпевшего по поводу исполнения на территории Грузии приговора, вынесенного в отношении него уполномоченным судом иностранного государства, изложенными как при личной явке осужденного в суд, так и в ходатайстве об оказании правовой помощи.
5. Соответствующий районный (городской) суд обязан лично заслушать соображения потерпевшего по поводу исполнения на территории Грузии приговора, вынесенного в отношении него уполномоченным судом иностранного государства, только в случае, когда осуществления указанной процедуры требует сам осужденный.
6. Во время рассмотрения вопроса об исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, соответствующий районный (городской) суд кроме вопросов, предусмотренных настоящей главой, проверяет:
а) наличие соответствующего правового основания для исполнения на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства;
б) наличие препятствующих обстоятельств, предусмотренных подпунктами «а» и «б» пункта первого статьи 55 настоящего Закона;
в) не будет ли нарушен принцип, устанавливающий запрет на повторное осуждение за одно и то же преступление, в случае исполнения на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства;
г) наличие других препятствующих обстоятельств, предусмотренных международным договором Грузии или индивидуальным соглашением либо уголовным законодательством Грузии.
7. Во время рассмотрения вопроса об исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, соответствующий районный (городской) суд ограничен фактическими обстоятельствами, указанными в приговоре иностранного государства, или вытекающими из него.
8. Соответствующий районный (городской) суд рассматривает вопрос об исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, и принимает соответствующее решение не позднее 4 месяцев после получения документов, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи.
9. Решение, предусмотренное пунктом 8 настоящей статьи, принимается в форме определения и обжалуется в том же порядке, что и приговор, вынесенный на территории Грузии.
10. Министерство юстиции Грузии обязано незамедлительно известить соответствующее иностранное государство о мероприятиях, осуществляемых в связи с исполнением на территории Грузии приговора, вынесенного его уполномоченным судом.
11. В случае соответствующей просьбы компетентному органу иностранного государства направляется копия определения, предусмотренного пунктом 9 настоящей статьи.
12. При исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, применяется законодательство Грузии, кроме случаев, предусмотренных пунктом 3 статьи 52 настоящего Закона.
13. При исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, в отношении осужденного применяется акт об амнистии или помиловании, изданный компетентными органами как иностранного государства, так и Грузии.
14. В случае, когда осужденный содержался под стражей в иностранном государстве, а затем для исполнения приговора был выдан Грузии, не допускается осуществление в отношении него уголовного преследования или его осуждение за совершение им до выдачи какого-либо иного преступления, кроме преступления, за совершение которого он выдан Грузии для исполнения приговора.
15. Если международным договором Грузии или индивидуальным соглашением не установлено иное, порядок, предусмотренный пунктом 14 настоящей статьи, не применяется в случае, когда:
а) государство, осуществившее выдачу осужденного Грузии в целях исполнения приговора, выражает согласие;
б) осужденный, выданный для исполнения приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, имел возможность покинуть территорию Грузии и не покинул ее в течение 45 дней после окончательного освобождения либо вернулся в Грузию после того, как покинул ее территорию.
16. В случае, предусмотренном подпунктом «а» пункта 15 настоящей статьи, согласие компетентного органа иностранного государства испрашивается посредством Министерства юстиции Грузии на основании соответствующего ходатайства, к которому должно прилагаться соображение осужденного в письменном изложении и все другие необходимые документы.
Статья 51. Процедура исполнения на территории Грузии вынесенного уполномоченным судом иностранногогосударства приговора, связанного с лишением свободы в виде наказания
1. После принятия решения об исполнении на территории Грузии вынесенного уполномоченным судом иностранного государства приговора, связанного с лишением свободы в виде наказания, уполномоченный районный (городской) суд назначает осужденному наказание, предусмотренное законодательством Грузии для подобных преступлений.
2. Вид или мера наказания, назначенного уполномоченным районным (городским) судом в соответствии с пунктом первым настоящей статьи, могут отличаться от вида и меры наказания, установленного приговором, вынесенным уполномоченным судом иностранного государства.
3. Если мера наказания, установленная приговором, вынесенным уполномоченным судом иностранного государства, меньше минимальной меры наказания, предусмотренной Уголовным кодексом Грузии для подобных преступлений, уполномоченный районный (городской) суд применяет в отношении осужденного меру наказания, предусмотренную законодательством страны – инициатора ходатайства.
4. При назначении наказания, определенного настоящей статьей, соответствующий районный (городской) суд не вправе ухудшить положение осужденного более, чем это предусмотрено приговором, вынесенным уполномоченным судом иностранного государства.
5. В общий срок наказания, назначенного соответствующим районным (городским) судом в соответствии с настоящей статьей, засчитывается период времени, когда лицо находилось в предварительном заключении или отбывало наказание на основании приговора, направленного в Грузию для исполнения.
Статья 52. Процедура исполнения на территории Грузии вынесенного уполномоченным судом иностранного государства приговора, связанного с назначением наказания в виде наложения штрафа (20.07.2018 N3156)
1. При принятии решения об исполнении на территории Грузии вынесенного уполномоченным судом иностранного государства приговора, связанного с назначением наказания в виде наложения штрафа, уполномоченный районный (городской) суд выносит определение об исполнении назначенного наказания лицу в виде штрафа.
2. При вынесении определения, предусмотренного пунктом первым настоящей статьи, соответствующий районный (городской) суд обеспечивает конвертацию суммы назначенного лицу уполномоченным судом иностранного государства наказания в виде штрафа в лари по обменному курсу на момент принятия решения.
3. Сумма штрафа, предусмотренного пунктом 2 настоящей статьи, взимается в порядке, установленном государством – инициатором ходатайства.
4. Сумма назначенного лицу наказания в виде штрафа перечисляется уполномоченным судом иностранного государства в государственный бюджет Грузии.
Статья 53. Процедура исполнения на территории Грузии вынесенного уполномоченным судом иностранного государства приговора, связанного с лишением в виде наказания права занимать должность или заниматься деятельностью
1. Вынесенный уполномоченным судом иностранного государства приговор, связанный с лишением в виде наказания права занимать должность или заниматься деятельностью, исполняется на территории Грузии только в случае, если Уголовным кодексом Грузии предусмотрено применение указанного наказания за подобные преступления.
2. После учета всех необходимых обстоятельств уполномоченный районный (городской) суд решает, будет ли исполнен на территории Грузии приговор, предусмотренный настоящей статьей.
3. Если соответствующим районным (городским) судом будет принято решение об исполнении на территории Грузии приговора, предусмотренного настоящей статьей, осужденному назначается наказание в пределах срока, предусмотренного согласно Уголовному кодексу Грузии; он не должен превышать срока наказания, установленного приговором, вынесенным уполномоченным судом иностранного государства.
Статья 54. Временные мероприятия, связанные с исполнением приговора
1. В случае, когда на основании приговора уполномоченного суда Грузии лицу в качестве наказания назначено лишение свободы и оно находится на территории Грузии, на основании определения уполномоченного судьи – магистрата в отношении осужденного в качестве временной меры может быть применено содержание под стражей после того, как компетентным органом иностранного государства будет дано согласие на исполнение вынесенного в отношении него приговора.
2. Определение, предусмотренное пунктом первым настоящей статьи, выносится с целю обеспечения исполнения в иностранном государстве приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии, и выдачи осужденного соответствующему иностранному государству.
3. Лицо, содержащееся под стражей на основании предусмотренного пунктом первым настоящей статьи определения о применении временной меры, должно быть незамедлительно выдано соответствующему иностранному государству после того, как Министерством юстиции Грузии будет получено согласие на исполнение приговора, вынесенного уполномоченным судом Грузии.
4. В случае поступления в Министерство юстиции Грузии ходатайства иностранного государства по поводу исполнения на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом этого государства, на основании которого находящемуся на территории Грузии лицу в качестве наказания назначено лишение свободы, на основании определения соответствующего судьи-магистрата заключение под стражу применяется в отношении него в качестве временной меры только в случае, если деяние, за совершение которого требуется исполнение на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, считается преступлением согласно Уголовному кодексу Грузии, и в случае его совершения к лицу в качестве меры пресечения может быть применено заключение под стражу согласно Уголовно-процессуальному кодексу Грузии.
5. Применение заключения под стражу в качестве временной меры в отношении лица, осужденного уполномоченным судом иностранного государства, допускается также в случае, когда компетентный орган иностранного государства выражает желание об исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного в отношении указанного лица.
6. Основанием для применения временной меры, предусмотренной пунктом 5 настоящей статьи, является письменная просьба соответствующего иностранного государства, которая должна содержать:
а) информацию о преступлении, за совершение которого лицо было осуждено;
б) информацию о месте и времени совершения преступления;
в) описание лица, совершившего преступление;
г) краткое описание фактических обстоятельств дела, взятых за основу при вынесении приговора.
7. Вопрос о применении временной меры, предусмотренной пунктом 5 настоящей статьи, рассматривает соответствующий судья-магистрат. Заключение под стражу может применяться в качестве временной меры в отношении осужденного только в случае, когда соблюдены условия, предусмотренные пунктом 4 настоящей статьи.
8. Срок заключения под стражу, применяемого в качестве временной меры в отношении находящегося на территории Грузии осужденного в целях исполнения приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, не должен превышать срока, установленного приговором, в противном случае осужденный должен быть незамедлительно освобожден из под стражи.
9. Осужденный, находящийся на территории Грузии, также освобождается из под стражи, если в отношении него применена предусмотренная пунктом 5 настоящей статьи временная мера и в течение 18 дней после его задержания Министерство юстиции Грузии не получало ходатайства компетентного органа иностранного государства и материалов об исполнении приговора.
10. При задержании осужденного в целях исполнения приговора, предусмотренного настоящей главой, об этом незамедлительно должен быть извещен прокурор соответствующего района по его местонахождению, который в течение 48 часов обращается к соответствующему судье-магистрату по месту задержания лица с ходатайством, содержащим просьбу о применении к осужденному в качестве временной меры заключения под стражу.
11. Судья-магистрат рассматривает вопрос о применении в отношении осужденного заключения под стражу в качестве временной меры в порядке, установленном статьей 206 Уголовно-процессуального кодекса Грузии, и с учетом особенностей процедур исполнения приговора. Решение судьи-магистрата в 7-дневный срок со дня его вручения осужденному может быть обжаловано в Следственной коллегии Апелляционного суда, которое рассматривает жалобу в 5-дневный срок.
12. Срок временной меры, предусмотренной настоящей статьей, – 2 месяца, который ввиду необходимости, связанной с исполнением приговора может продлеваться на 2 месяца, но не более, чем дважды.
13. В случае, предусмотренном пунктом 12 настоящей статьи, срок заключения под стражу в качестве временной меры на основании мотивированного ходатайства прокурора продлевает соответствующий судья-магистрат, решение которого в порядке, предусмотренном статьей 207 Уголовно-процессуального кодекса Грузии, может быть обжаловано в Следственной коллегии Апелляционного суда.
14. искл . (20.07.2018 N3156)
15. искл . (20.07.2018 N3156)
Статья 55. Основания для отказа в исполнении на территории Грузии приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства
1. Приговор, вынесенный уполномоченным судом иностранного государства, не исполняется на территории Грузии, если:
а) деяние, за совершение которого лицу в иностранном государстве было назначено наказание, не считается преступлением согласно законодательству Грузии, и лицо, в отношении которого был вынесен приговор, не подлежало бы привлечению к уголовной ответственности или наказанию в случае совершения деяния на территории Грузии;
б) исполнение приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, противоречит фундаментальным принципам правовой системы Грузии;
в) преступление, в связи с которым уполномоченным судом иностранного государства был вынесен приговор, Грузией признается политическим или военным преступлением;
г) есть обоснованное предположение о том, что приговор был вынесен уполномоченным судом иностранного государства или положение лица было ухудшено ввиду расовой, этнической принадлежности, национальности, религиозных или политических взглядов либо других подобных обстоятельств;
д) исполнение приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, противоречит взятым Грузией международным обязательствам;
е) соответствующие органы Грузии осуществляют судопроизводство в связи с тем же преступлением, за совершение которого требуется исполнение приговора в отношении лица;
ж) в связи с преступлением, за совершение которого требуется исполнение приговора, имеется вынесенный судом Грузии приговор или соответствующими органами Грузии принято окончательное решение о прекращении уголовного преследования в отношении лица;
з) в связи с преступлением, за совершение которого требуется исполнение приговора, соответствующими органами Грузии принято окончательное решение об отказе в начале уголовного преследования в отношении лица;
и) преступление, за совершение которого требуется исполнение приговора, совершено за пределами территории иностранного государства – инициатора ходатайства;
к) Грузия не может исполнить приговор, вынесенный уполномоченным судом иностранного государства;
л) соответствующий орган Грузии считает, что иностранное государство в состоянии исполнить приговор, вынесенный его уполномоченным судом;
м) согласно Уголовному кодексу Грузии истек срок давности преступления, за совершение которого потребовано исполнение приговора, что освобождает лицо от отбывания наказания;
н) на основании приговора уполномоченного суда иностранного государства в отношении лица в качестве наказания применено только лишение права занимать должность или заниматься деятельностью.
2. Кроме условий, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, вынесенный уполномоченным судом иностранного государства приговор также не исполняется на территории Грузии при наличии других препятствующих обстоятельств, предусмотренных международным договором Грузии или индивидуальным соглашением.
Статья 56. Эффект приговора, вынесенного уполномоченным судом иностранного государства, в отношении судопроизводства в Грузии
Во время судопроизводства в отношении лица в Грузии орган, осуществляющий процесс, принимает во внимание приговор, вынесенный в отношении того же лица на территории иностранного государства за совершение другого преступления, только в том случае, если это предусмотрено соответствующим международным договором или индивидуальным соглашением.
Глава VI 1 . Международное сотрудничество, связанное
с изъятием имущества (20.07.2018 N3156 )
Статья 561. Имущество, подлежащее изъятию (20.07.2018 N3156 )
1. Для целей, предусмотренных настоящей главой, изъятию подлежит предмет или (и) орудие совершения преступления, предмет, предназначенный для совершения преступления, или (и) имущество, полученное преступным путем (все вещи и нематериальные имущественные блага, юридические документы, дающие право на имущество), а также любые доходы, полученные от указанного имущества, или эквивалентное по стоимости имущество.
2. Изъятию подлежит также имущество, предусмотренное главой XLIV1 Гражданского процессуального кодекса Грузии, в порядке, установленном той же главой.
Статья 562. Виды международного сотрудничества, связанного с изъятием имущества (20.07.2018 N3156 )
1. При наличии соответствующего правового основания между прокуратурой Грузии и компетентным органом иностранного государства в связи с изъятием имущества может осуществляться сотрудничество следующих видов:
а) обыск, изъятие или (и) наложение ареста на имущество;
б) осуществление других мероприятий, предусмотренных законодательством государства, получившего ходатайство, что будет способствовать идентификации и розыску имущества, подлежащего изъятию, в том числе сбор и мониторинг информации о банковских счетах и банковских отчислениях;
в) изъятие имущества;
г) распределение (раздел) изъятого имущества между компетентными органами государства – инициатора и государства – получателя ходатайства.
2. При наличии обоснованного предположения, что имущество, подлежащее изъятию, будет перепрятано или уничтожено, компетентный орган государства – инициатора ходатайства правомочен обратиться к государству – получателю ходатайства с просьбой об осуществлении до направления ходатайства об изъятии имущества мероприятий, предусмотренных подпунктом «а» пункта первого настоящей статьи.
3. В случае, предусмотренном пунктом 2 настоящей статьи, компетентный орган государства – инициатора ходатайства обязан обосновать необходимость произвести до направления ходатайства об изъятии имущества обыск, изъятие или (и) наложение ареста на имущество.
Статья 563. Форма ходатайства о международном сотрудничестве, связанном с изъятием имущества, и прилагаемые материалы (20.07.2018 N3156 )
1. Если соответствующими правовыми основаниями не установлено иное, ходатайство о международном сотрудничестве, связанном с изъятием имущества, должно быть составлено письменно, и в нем должна быть указана следующая информация:
а) наименование компетентного органа государства – инициатора ходатайства, а также наименование ведомства, непосредственно осуществляющего процедуры, связанные с изъятием имущества;
б) наименование компетентного органа государства – получателя ходатайства;
в) предмет и причина просьбы;
г) описание фактических обстоятельств уголовного дела и правовая квалификация преступного деяния;
д) выписки из соответствующих законодательных актов;
е) в случае необходимости данные о лице (лицах), в отношении которого (которых) в иностранном государстве ведется судопроизводство или (и) испрашивается помощь;
ж) данные об имуществе, в связи с которым испрашивается помощь, в том числе информация о местонахождении имущества, его связи с конкретным лицом (лицами) или (и) преступлением;
з) информация о процедурах, осуществления которых требует государство – инициатор ходатайства при оказании помощи.
2. Если соответствующими правовыми основаниями не установлено иное, к ходатайству о сотрудничестве, предусмотренному подпунктом «а» пункта первого статьи 562 настоящего Закона, также должны прилагаться оригинал или заверенная копия принятого компетентным органом иностранного государства – инициатора ходатайства решения об обыске, изъятии или (и) наложении ареста на имущество, подлежащее изъятию
3. Если на основании подпункта «б» пункта первого статьи 562 настоящего Закона истребовано проведение следственных действий, ограничивающих конституционные права лица, к соответствующему ходатайству о сотрудничестве должны также прилагаться оригинал или заверенная копия принятого компетентным органом иностранного государства – инициатора ходатайства решения о выдаче разрешения на осуществление требуемых мероприятий, если соответствующими правовыми основаниями не установлено иное.
4. Если соответствующими правовыми основаниями не установлено иное, к ходатайству о сотрудничестве, предусмотренному подпунктом «в» пункта первого статьи 562 настоящего Закона, должны также прилагаться следующие информация и документы:
а) оригинал или заверенная копия решения об изъятии имущества, принятого компетентным органом государства – инициатора ходатайства;
б) письменное подтверждение компетентного органа государства – инициатора ходатайства о том, что решение об изъятии имущества является окончательным и подлежит незамедлительному исполнению;
в) информация о том, в каком объеме истребовано исполнение решения об изъятии имущества;
г) информация о применении дополнительных мер в процессе исполнения изъятия имущества;
д) информация о том, высказывали ли третьи лица какие-либо претензии в связи с имуществом, подлежащим изъятию.
Статья 564. Проактивное предоставление информации об имуществе, подлежащем изъятию (20.07.2018 N3156 )
Государство, получившее информацию об имуществе, подлежащем изъятию, может проактивно по собственной инициативе предоставить ее другому государству в случае, если предоставление указанной информации другому государству будет способствовать началу на его территории расследования/уголовного преследования или инициированию ходатайства о международном сотрудничестве, предусмотренного настоящей главой.
Статья 565. Процедуры исполнения в Грузии ходатайства иностранного государства о международном сотрудничестве, связанном с изъятием имущества (20.07.2018 N3156 )
1. При наличии соответствующих правовых оснований Прокуратура Грузии правомочна рассмотреть ходатайство компетентного органа об осуществлении на территории Грузии мероприятий, предусмотренных статьей 562 настоящего Закона.
2. Если предоставленной иностранным государством документации о международном сотрудничестве недостаточно для оказания помощи, Прокуратура Грузии обращается к компетентному органу соответствующего иностранного государства с ходатайством о предоставлении дополнительной информации/документации.
3. Если поданное ходатайство удовлетворяет требованиям, установленным соответствующими правовыми основаниями, Прокуратура Грузии в разумный срок обеспечивает оказание помощи соответствующему компетентному органу иностранного государства.
4. При оказании на территории Грузии предусмотренной настоящей главой помощи, связанной с изъятием имущества, применяются правила, законодательством Грузии установленные для осуществления подобных мероприятий с учетом особенностей международного сотрудничества.
5. Если компетентный орган иностранного государства требует оказания помощи, предусмотренной подпунктом «в» пункта первого статьи 562 настоящего Закона, и представленная документация удовлетворяет требованиям, установленным законодательством Грузии, Прокуратура Грузии в разумный срок обращается в соответствующий районный (городской) суд по местонахождению имущества с ходатайством об удовлетворении ходатайства иностранного государства об изъятии имущества.
6. Районный (городской) суд рассматривает поданное ходатайство и представленные материалы в месячный срок со дня их получения с участием прокурора и лица, имущественные права которого могут быть нарушены вследствие изъятия имущества, и принимает решение об удовлетворении поданного ходатайства или отказе в его удовлетворении. В случае необходимости истребования дополнительной информации из иностранного государства указанный срок по решению суда может быть продлен на разумный период.
7. Во время рассмотрения вопроса об исполнении в Грузии решения компетентного органа иностранного государства по поводу изъятия имущества соответствующий районный (городской) суд заслушивает мнения сторон и проверяет:
а) имеется ли соответствующее правовое основание для исполнения в Грузии решения компетентного органа иностранного государства по поводу изъятия имущества;
б) в полном ли объеме представлены компетентным органом иностранного государства ходатайство и материалы, связанные с изъятием имущества на территории Грузии;
в) имеются ли препятствующие обстоятельства, предусмотренные статьей 566 настоящего Закона, за исключением обстоятельства, предусмотренного подпунктом «б» пункта первого той же статьи;
г) имеются ли другие препятствующие обстоятельства, предусмотренные международным договором Грузии, индивидуальным соглашением или уголовным законодательством Грузии;
д) имеется ли правовое требование третьих лиц в связи с имуществом, подлежащим изъятию.
8. При рассмотрении вопроса об исполнении в Грузии решения компетентного органа иностранного государства в связи с изъятием имущества суд ограничен фактическими обстоятельствами, приведенными в указанном решении, или вытекающими из него.
9. Решение, предусмотренное пунктом 6 настоящей статьи, принимается в форме определения, которое в 15-дневный срок со дня его оглашения может быть обжаловано в Палате по уголовным делам Апелляционного суда прокурором или (и) лицом, имущественные права которого могут быть нарушены в результате изъятия имущества. Апелляционный суд рассматривает жалобу в месячный срок со дня получения обжалуемого решения и соответствующих материалов. В случае необходимости истребования дополнительной информации из иностранного государства указанный срок может продлеваться на разумный период.
10. Решение апелляционного суда в 15-дневный срок со дня его оглашения может быть обжаловано в Палате по уголовным делам Верховного Суда прокурором или (и) лицом, имущественные права которого могут быть нарушены в результате изъятия имущества. Верховный Суд Грузии рассматривает жалобу и в месячный срок со дня получения обжалуемого решения и соответствующих материалов принимает решение, которое является окончательным и обжалованию не подлежит.
11. Имущество, изъятое после принятия судом окончательного решения об изъятии имущества, предусмотренного статьей 561 настоящего Закона, передается на временное хранение юридическому лицу, входящему в сферу управления Министерства юстиции Грузии, – Национальному бюро исполнения.
12. Прокуратура Грузии предоставляет компетентным органам соответствующего иностранного государства информацию о результатах исполнения ходатайства о международном сотрудничестве, связанном с изъятием имущества.
Статья 566. Основания для отказа в международном сотрудничестве, связанном с изъятием имущества (20.07.2018 N3156 )
1. Если соответствующими правовыми основаниями не установлено иное, ходатайство иностранного государства об изъятии имущества исполнению на территории Грузии не подлежит, если:
а) исполнение ходатайства, поданного компетентным органом иностранного государства, противоречит фундаментальным принципам правовой системы Грузии;
б) исполнение ходатайства, поданного компетентным органом иностранного государства, может причинить вред суверенитету, безопасности, общественному порядку или другим существенным интересам Грузии;
в) помощь, требуемая ходатайством, представленным компетентным органом иностранного государства, не имеет того значения, которое оправдывало бы его исполнение на территории Грузии;
г) преступление, в связи с которым требуется оказание помощи, Грузия признает политическим преступлением;
д) оказание помощи, требуемой ходатайством, поданным компетентным органом иностранного государства, противоречило бы принципу Non bis in idem ;
е) преступление, в связи с которым требуется оказание помощи, Уголовным кодексом Грузии преступлением не признается, за исключением случая, когда поданным ходатайством требуется осуществить мероприятие, предусмотренное пунктом первым статьи 562 настоящего Закона, которое не ограничивает конституционные права лица;
ж) имеется обоснованное предположение, что в результате оказания помощи лицо может оказаться жертвой дискриминации по признаку расы, национальности, этнической принадлежности, религиозных или политических взглядов или иных подобных обстоятельств;
з) оказание помощи, требуемой ходатайством, представленным компетентным органом иностранного государства, противоречит принятым Грузией международным обязательствам.
2. Если соответствующими правовыми основаниями не установлено иное, помощь на территории Грузии также не будет оказана, если ходатайством, представленным компетентным органом иностранного государства, требуется осуществление мероприятий, ограничивающих конституционные права человека, предусмотренных подпунктами «а» и «б» пункта первого статьи 562 настоящего Закона, и в случае совершения в пределах юрисдикции Грузии преступления, в связи с которым требуется оказание помощи, у компетентных органов Грузии не было бы возможности осуществления подобных мероприятий в процессе соответствующего судопроизводства.
3. Если соответствующими правовыми основаниями не установлено иное, помощь, предусмотренная подпунктом «в» пункта первого статьи 562 настоящего Закона, также не может быть оказана на территории Грузии, если:
а) истек срок давности, определенный Уголовным кодексом Грузии для преступления, в связи с которым требуется оказание помощи, что освобождает лицо от уголовной ответственности и отбывания наказания;
б) решение об изъятии имущества, вынесенное компетентным органом иностранного государства, не является окончательным;
в) решение об изъятии имущества было вынесено компетентным органом иностранного государства в отсутствие лица и лицу на указанный момент не было обеспечено минимальное право на защиту;
г) законодательством Грузии не предусмотрено изъятие имущества, требуемое компетентным органом иностранного государства.
4. Ходатайство иностранного государства в связи с изъятием имущества не подлежит исполнению на территории Грузии при наличии других препятствующих обстоятельств, предусмотренных международным договором Грузии или индивидуальным соглашением.
Статья 567. Отсрочка исполнения ходатайства иностранного государства о международном сотрудничестве, связанном
с изъятием имущества (20.07.2018 N3156 )
Исполнение ходатайства иностранного государства о международном сотрудничестве, связанном с изъятием имущества, может быть отсрочено, если его исполнение может причинить вред судопроизводству, ведущемуся на территории Грузии.
Статья 568. Порядок решения коллизионных просьб по поводу международного сотрудничества, связанного с изъятием
имущества (20.07.2018 N3156 )
При наличии коллизионных просьб по поводу международного сотрудничества, связанного с изъятием имущества, Прокуратура Грузии в ходе осуществления сотрудничества помимо других обстоятельств учитывает место и время совершения преступления, тяжесть преступления, даты обращения компетентных органов соответствующих иностранных государств в Прокуратуру Грузии с ходатайством о принятии решения и оказании помощи.
Статья 569. Порядок распоряжения имуществом, изъятым на основании ходатайства компетентного органа иностранного государства (20.07.2018 N3156 )
1. После передачи имущества, предусмотренного статьей 561 настоящего Закона, на временное хранение юридическому лицу публичного права, входящему в сферу управления Министерства юстиции Грузии, – Национальному бюро исполнения Прокуратура Грузии правомочна вести переговоры по поводу распределения (раздела) изъятого имущества с компетентным органом государства, на основании ходатайства которого было осуществлено изъятие.
2. Изъятое имущество не будет распределено (поделено) с соответствующим иностранным государством, если указанное государство отказывается от этого имущества или (и) общая стоимость указанного имущества не превышает 40 000 лари.
3. В случае, предусмотренном пунктом 2 настоящей статьи, имущество, изъятое по решению Прокуратуры Грузии, обращается в собственность Грузинского государства.
4. При отсутствии обстоятельств, предусмотренных пунктом 2 настоящей статьи, половина изъятого имущества может быть передана соответствующему иностранному государству, а остальная часть имущества обращается в собственность Грузинского государства.
5. Если изъятое имущество не является денежной суммой, для обеспечения распределения (раздела) этого имущества с соответствующим иностранным государством указанное имущество может быть отчуждено.
6. При распределении (разделе) изъятого имущества с иностранным государством учитываются интересы собственников указанного имущества и лиц, которым был причинен вред в результате преступления.
7. До принятия решения о распределении (разделе) изъятого имущества с соответствующим иностранным государством из стоимости указанного имущества подлежит вычету сумма расходов, понесенных компетентными органами Грузии при розыске, изъятии и хранении указанного имущества.
8. Прокуратура Грузии оформляет с соответствующим иностранным государством индивидуальное соглашение о распределении (разделе) изъятого имущества.
9. Прокуратура Грузии и компетентный орган соответствующего иностранного государства могут прийти к соглашению об условиях распределения (раздела) изъятого имущества, отличающихся от установленных настоящей статьей.
Глава VII
Заключительное положение
Статья 57. Введение Закона в действие
Настоящий Закон ввести в действие с 1 октября 2010 года.
Президент Грузии Михаил Саакашвили
Тбилиси
21 июля 2010 года
№ 3541-вс
Вернуться назад
Комментарии к документу