О домашних животных

Структура документа

View explanations

Связанный документы

Комментарии к документу

Отметки документа

Вернуться назад
 

საქართველოს კანონი

 

 
შინაურ ბინადარ ცხოველთა შესახებ

მუხლი 1. კანონის მიზანი და ამოცანები

1. ამ კანონის მიზანია შინაურ ბინადარ ცხოველთა მართვის სფეროში სამართლებრივი საფუძვლების შექმნა ისეთი საქმიანობისთვის ან/და ქმედებისთვის, რომელიც ხელს შეუწყობს ადამიანისა და შინაური ბინადარი ცხოველისთვის უსაფრთხო საარსებო გარემოს შექმნას.

2. ამ კანონის ამოცანებია:

ა) შინაური ბინადარი ცხოველისა და ადამიანის დაცვა სხვა შინაური ბინადარი ცხოველისგან მომდინარე საფრთხეებისგან;

ბ) შინაური ბინადარი ცხოველის დაცვა არასათანადო და სასტიკი მოპყრობისგან;

გ) შინაური ბინადარი ცხოველის მოვლა-პატრონობისა და პოპულაციის მართვის ჰუმანური პრინციპებისა და მეთოდების დანერგვა.

მუხლი 2. კანონის რეგულირების სფერო

1. ამ კანონის რეგულირების სფეროს განეკუთვნება:

ა) შინაური ბინადარი ცხოველის კეთილდღეობის უზრუნველყოფა;

ბ) შინაური ბინადარი ცხოველის მიკვლევადობის უზრუნველყოფა;

გ) შინაურ ბინადარ ცხოველთა მართვის სფეროში უფლებამოსილი ორგანოების კომპეტენციების განსაზღვრა;

დ) შინაური ბინადარი ცხოველების მეპატრონეებისა და მიმკედლებლების ვალდებულებების განსაზღვრა;

ე) შინაურ ბინადარ ცხოველთა მართვის სფეროში საქმიანობის განმახორციელებელი სუბიექტებისთვის საქმიანობის სამართლებრივი საფუძვლების განსაზღვრა;

ვ) შინაური ბინადარი ცხოველის პოპულაციის მართვა.

2. ამ კანონის მოქმედება არ ვრცელდება ფერმერულ და გარეულ ცხოველებზე.

მუხლი 3. ტერმინთა განმარტება

ამ კანონის მიზნებისთვის მასში გამოყენებულ ტერმინებს აქვს შემდეგი მნიშვნელობა:

ა) შინაური ბინადარი ცხოველი (შემდგომ − ცხოველი) – პატრონიანი, მიკედლებული, უპატრონო, უმეთვალყურეო ძაღლი ან კატა, რომელიც გამოიყენება სოციალური მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად ან/და ფუნქციური დანიშნულებით;

ბ) ცხოველის მეპატრონე (შემდგომ − მეპატრონე) − ფიზიკური პირი ან იურიდიული პირი, რომელსაც საკუთრებაში ჰყავს ცხოველი და რომელიც უზრუნველყოფს მის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას, სტერილიზაციას/კასტრაციას, მოვლა-პატრონობას, მათ შორის, ვეტერინარულ მომსახურებას, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით;

გ) პატრონიანი ცხოველი − ცხოველი, რომელსაც ჰყავს ამ კანონით განსაზღვრული რეგისტრირებული მეპატრონე;

დ) უპატრონო ცხოველი − ცხოველი, რომელსაც არ ჰყავს ამ კანონით განსაზღვრული მეპატრონე ან ცხოველის მიმკედლებელი;

ე) მიკედლებული ცხოველი − გარკვეულ ტერიტორიაზე თავისუფლად ბინადარი ცხოველი, რომლის მეთვალყურეობას უზრუნველყოფს ცხოველის მიმკედლებელი;

ვ) უმეთვალყურეო ცხოველი − ცხოველი, რომელსაც დროის კონკრეტულ მონაკვეთში არ უდგინდება მეპატრონე ან ცხოველის მიმკედლებელი;

ზ) ცხოველის მიმკედლებელი (შემდგომ − მიმკედლებელი) – გარკვეულ ტერიტორიაზე თავისუფლად ბინადარი ცხოველის მეთვალყურე ფიზიკური პირი ან იურიდიული პირი, რომელიც უფლებამოსილ ორგანოში ცხოველის რეგისტრაციის საფუძველზე ახორციელებს მის კვება-დარწყულებას და რომელსაც უფლება აქვს, უზრუნველყოს იგი ვეტერინარული მომსახურებით;

თ) ცხოველის კეთილდღეობა − ცხოველის მოვლა-პატრონობისთვის საჭირო პირობების შექმნა, რომლებიც მოიცავს ცხოველის ხელმისაწვდომობას საკვებსა და წყალზე, დაავადების პრევენციას, მის დაცვას ტკივილისა და ტანჯვის მიყენებისგან;

ი) ცხოველის მოვლა-პატრონობა – ცხოველისთვის აუცილებელი საარსებო გარემოს შექმნა შესაბამისი სანიტარიულ-ჰიგიენური პირობების დაცვით, მისი კვება-დარწყულება, რეგულარული გასეირნება, სოციალიზაცია, ვეტერინარული მომსახურებით უზრუნველყოფა, დაავადებების პროფილაქტიკა, დიაგნოსტიკა, მკურნალობა, ცოფისა და სხვა დაავადებების საწინააღმდეგო დროული ვაქცინაცია, აგრეთვე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი ცხოველის კეთილდღეობისთვის აუცილებელი სხვა პირობების უზრუნველყოფა;

კ)  კინოლოგიური დაწესებულება − საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული პირი, რომელიც ახორციელებს საკონსულტაციო/საგანმანათლებლო მომსახურებას, მათ შორის, ძაღლის მოშენების, წვრთნის, სოციალიზაციის, ქცევის კორექციისა და მოვლა-პატრონობის მიმართულებებით, აგრეთვე უზრუნველყოფს ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილ მომსახურებას ცხოველთა (ძაღლების) მართვის სფეროში;

ლ) ფელინოლოგიური დაწესებულება − საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული პირი, რომელიც ახორციელებს საკონსულტაციო/საგანმანათლებლო მომსახურებას, მათ შორის, კატის მოშენების, სოციალიზაციის, ქცევის კორექციისა და მოვლა-პატრონობის მიმართულებებით, აგრეთვე უზრუნველყოფს ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილ მომსახურებას ცხოველთა (კატების) მართვის სფეროში;

მ) ვეტერინარული დაწესებულება − საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული პირი, რომელიც ახორციელებს ვეტერინარულ მომსახურებას;

ნ)  ცხოველის ევთანაზია − მხოლოდ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ შემთხვევებში უფლებამოსილი პირის (ვეტერინარის ან ვეტერინარი ტექნიკოსის) მიერ ცხოველისთვის სიცოცხლის შეწყვეტა ჰუმანურად, მყისიერად და უმტკივნეულოდ სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებული ნივთიერებებით ან სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებულ ფარმაცევტულ პროდუქტთან გათანაბრებული სამკურნალო საშუალებებით;

ო) ცხოველის იდენტიფიკაცია − მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ ცხოველის ნიშანდება მიკროჩიპით, საყურე ნიშნით (საჭდით), ხოლო კატის შემთხვევაში − აგრეთვე ვეტერინარული წესებით დასაშვები სხვა მეთოდით;

პ) ცხოველის რეგისტრაცია – მარეგისტრირებელი ორგანოს მიერ იდენტიფიცირებული ცხოველის შესახებ ინფორმაციის მონაცემთა ერთიან ბაზაში შეტანა, აგრეთვე სარეგისტრაციო მონაცემებში ცვლილებების შეტანა; 

ჟ) მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო − მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს მიერ განსაზღვრული მუნიციპალიტეტის მერიის სტრუქტურული ერთეული ან მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს მიერ უფლებამოსილი იურიდიული პირი;

რ) სააგენტო − საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სახელმწიფო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სამართლის იურიდიული პირი − სურსათის ეროვნული სააგენტო;

ს) მარეგისტრირებელი ორგანო − მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო, ვეტერინარული დაწესებულება, ცხოველების თავშესაფარი და ცხოველების საშენი;

ტ) საბელი − საშუალება, რომელიც უზრუნველყოფს ცხოველის გადაადგილების კონტროლს;

უ) ალიკაპი − მოწყობილობა, რომელიც ძაღლს უმაგრდება დრუნჩზე ან თავზე და განკუთვნილია სხვა ცხოველისა და ადამიანის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად;

ფ) ცხოველის გადამეტებული აგრესია − ცხოველის ისეთი ქცევითი დისბალანსი, რომელიც საფრთხეს უქმნის სხვა ცხოველის ან/და ადამიანის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას და შეუძლებელს ხდის ამ ცხოველის შემდგომ სოციალიზაციას;

ქ) ცხოველის გასეირნება − ცხოველის გადაადგილება ღია სივრცეში ან სპეციალურად გამოყოფილ ადგილებში შესაბამისი მეთვალყურეობით;

ღ) ცხოველების მოშენება − ცხოველების მიზნობრივი და გეგმაზომიერი გამრავლება;

ყ) ცხოველის პოპულაციის მართვა − ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია და გამრავლების უნარის შეწყვეტა სტერილიზაციით/კასტრაციით;

შ) ცხოველების თავშესაფარი (შემდგომ − თავშესაფარი) − მუნიციპალური თავშესაფარი ან საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული კერძო თავშესაფარი;

ჩ) ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო) − საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული პირი, რომელიც მომსახურებას უწევს მეპატრონეს მიბარებული ცხოველის დროებითი განთავსებისა და მოვლა-პატრონობის უზრუნველყოფით;

ც) დეჰელმინთიზაცია − ცხოველის ორგანიზმიდან პარაზიტების გამოდევნა;

ძ) ვაქცინაცია − ცხოველის ორგანიზმში დაავადებების საწინააღმდეგო ანტიგენის (ანტიგენების) შეყვანა დაავადებების მიმართ იმუნიტეტის (ორგანიზმის დამცველობითი უნარის) ჩამოსაყალიბებლად;

წ) კასტრაცია − ხვადი ცხოველისთვის გამრავლების უნარის შეწყვეტა;

ჭ) სტერილიზაცია − ძუ ცხოველისთვის გამრავლების უნარის შეწყვეტა;

ხ) ცხოველების ორთაბრძოლა − ცხოველის შებრძოლება თავისივე ან სხვა სახეობის ცხოველთან შეჯიბრების ან სხვა მიზნით;

ჯ) ვეტერინარული პასპორტი − ცხოველის საინფორმაციო ფურცელი, რომელშიც ვეტერინარმა ან ვეტერინარმა ტექნიკოსმა შეიძლება შეიტანოს ყოველწლიური ვაქცინაციის, სტერილიზაციის/კასტრაციის, ორგანიზმის ინდივიდუალური თავისებურების (მათ შორის, ალერგიული რეაქციის, ჯანმრთელობის კონდიციის, წონის) და ანტიპარაზიტული საშუალებების გამოყენების შესახებ ჩანაწერები, აგრეთვე მეპატრონის თაობაზე ინფორმაცია (საიდენტიფიკაციო მონაცემები და საკონტაქტო ინფორმაცია);

ჰ) მიკროჩიპი − წაკითხვადი პასიური რადიოსიხშირული იდენტიფიკაციის საშუალება, სპეციალური ინფორმაციის მატარებელი იმპლანტი, რომლის საშუალებითაც მონაცემთა ერთიან ბაზაში ასახული იქნება ცხოველისა და მისი მეპატრონის შესახებ ინფორმაცია;

ჰ1) საყურე ნიშანი (საჭდე) − იდენტიფიკაციის საშუალება, რომელიც შეიცავს საიდენტიფიკაციო ნომერს და მონაცემთა ერთიან ბაზაში ცხოველის შესახებ ინფორმაციის ასახვის შესაძლებლობას იძლევა;

ჰ2) ცხოველების საშენი (შემდგომ − საშენი) − საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული პირი, რომელიც ამ კანონით დადგენილი წესით ახორციელებს ცხოველების მიზნობრივ და გეგმაზომიერ მოშენებას;

ჰ3) ცხოველების რეალიზატორი (შემდგომ − რეალიზატორი) − საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული პირი, რომელიც ყიდის ცხოველებს;

ჰ4)  პოტენციურად მომეტებული რისკის ძაღლი − ძაღლი, რომელმაც თავისი ფიზიკური მახასიათებლიდან გამომდინარე (მათ შორის, ზომა, წონა) ან/და არასათანადო წვრთნისა და ქცევის საფუძველზე მომეტებული საფრთხე შეიძლება შეუქმნას სხვა ცხოველის ან/და ადამიანის სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას;

ჰ5) მორატორიუმი ცხოველის დროებით შემოყვანასა და იმპორტზე ან/და მოშენებაზე − პოტენციურად მომეტებული რისკის ძაღლის, აგრეთვე სხვა ცხოველის ჰიპერპოპულაციის მართვის მიზნით საქართველოს მთავრობის უფლებამოსილება, აკრძალოს ამგვარი ცხოველის დროებითი შემოყვანა და იმპორტი ან/და მოშენება; 

ჰ6) ცხოველების შემგროვებლობა − ფიზიკური პირის მიერ ცხოველების შეგროვება და, ამასთანავე, მათი მოვლა-პატრონობის წესების (საკვებზე ხელმისაწვდომობა, სანიტარიულ-ჰიგიენური პირობების დაცვა, ვეტერინარული მომსახურებით უზრუნველყოფა, რეგულარული გასეირნება) დაცვის შეუძლებლობა, ცხოველის მდგომარეობის (წონის კლება, ავადმყოფობა და ა. შ.) ან/და ცხოველის საარსებო გარემოს მნიშვნელოვანი გაუარესების მიუხედავად;

ჰ7) კინოლოგი − ფიზიკური პირი, რომელსაც აქვს შესაბამისი უნარები და ცოდნა ძაღლის მოშენების, წვრთნის, სოციალიზაციისა და ქცევის კორექციის მიმართულებებით;

ჰ8) ფელინოლოგი − ფიზიკური პირი, რომელიც ახორციელებს საკონსულტაციო მომსახურებას კატის მოვლა-პატრონობის, მოშენების, სოციალიზაციისა და ქცევის კორექციის მიმართულებებით;

ჰ9) სანაშენე ცხოველი − ცხოველი, რომლის ჯანმრთელობა, ჯიშიანობა და მოსაშენებლად ვარგისობა დადასტურებულია ამ კანონით დადგენილი წესით და რომელიც განკუთვნილია მიზნობრივი და გეგმაზომიერი მოშენებისთვის;

ჰ10) სასამსახურო ძაღლი – სპეციალურად გაწვრთნილი ძაღლი, რომლის მეპატრონე საჯარო დაწესებულებაა და რომელიც გამოიყენება დაცვის, საძიებო-სამაშველო სამუშაოების განხორციელების, დივერსიული ფაქტების აღმოფხვრის მიზნით, აგრეთვე ძაღლი, რომლის დანიშნულებაა მართლწესრიგის მასობრივი დარღვევის აღკვეთა, დანაშაულის ან საზოგადოებრივად საშიში ქმედების ჩამდენი პირის დევნა, დაკავება და იდენტიფიცირება, დაკავებულის ან დაპატიმრებულის ბადრაგირება, პირზე ან/და პოლიციელზე/სამხედრო პოლიციის თანამშრომელზე თავდასხმის მოგერიება, აკრძალული ნივთების აღმოჩენა;

ჰ11) ასისტენტი ძაღლი − ძაღლი, რომლის მეპატრონედ მონაცემთა ერთიან ბაზაში რეგისტრირებულია უსინათლო ან მხედველობადაქვეითებული შეზღუდული შესაძლებლობის სტატუსის მქონე პირი.

მუხლი 4. ცხოველის კეთილდღეობის პრინციპები

1. ცხოველის კეთილდღეობის პრინციპებია:

ა) თავისუფალი ხელმისაწვდომობა წყალსა და საკვებზე;

ბ) უსაფრთხო საარსებო გარემოსა და სათანადო საარსებო პირობების შექმნა;

გ) დაავადებების პრევენცია და მკურნალობა.

2. ცხოველის კეთილდღეობის პრინციპების დაცვა სავალდებულოა როგორც ამ კანონით დადგენილი პროცედურების ჩატარებისას, ისე ცხოველთა მართვის სფეროში საქველმოქმედო, საგანმანათლებლო და სხვა საქმიანობის განხორციელებისას.

3. საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე დაუშვებელია:

ა) ცხოველის მიტოვება, გარდა ამ კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა;

ბ) ცხოველის ევთანაზია, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა;

გ) ცხოველის ჯილდოს, პრიზის ან პრემიის სახით გადაცემა;

დ) ცხოველის საკვებად გამოყენება ან/და მისგან პრეპარატებისა და ქიმიური საშუალებების დამზადება;

ე) ავტოსაგზაო შემთხვევის დროს ცხოველის დაზიანებისას/დაღუპვისას სატრანსპორტო საშუალების მძღოლის მიერ აღნიშნულის შესახებ შესაბამისი ორგანოსთვის შეუტყობინებლობა;

ვ) ცხოველების შემგროვებლობა;

ზ) ძაღლის, გარდა სასამსახურო ძაღლისა, წვრთნა საბრძოლო მიზნებისთვის.

მუხლი 5. ცხოველის მიტოვების აკრძალვა

1. აკრძალულია ცხოველის მიტოვება, გარდა ამ კანონით გათვალისწინებული ცხოველის სათანადო მოვლა-პატრონობის ან/და მეპატრონისა და ცხოველის თანაარსებობის შეუძლებლობის ობიექტური წინაპირობების არსებობის შემთხვევებისა.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში მეპატრონე ვალდებულია გონივრულ ვადაში ცხოველისთვის მოიძიოს ახალი მეპატრონე, ხოლო ახალი მეპატრონის მოძიების შეუძლებლობის შემთხვევაში − გადაიყვანოს იგი თავშესაფარში ამ კანონის მე-18 მუხლით განსაზღვრული ღონისძიებების განსახორციელებლად.

3. მეპატრონის მიერ ცხოველისთვის ახალი მეპატრონის მოძიების შემთხვევაში ახალი მეპატრონის რეგისტრაცია მონაცემთა ერთიან ბაზაში სავალდებულოა.

მუხლი 6. ცხოველთა მართვის სფეროში უფლებამოსილი ორგანოები

1. ცხოველთა მართვის სფეროში უფლებამოსილი ორგანოები არიან მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო და სააგენტო.

2. მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესით ახორციელებს:

ა)  მეპატრონის მიერ ვალდებულებების შესრულების ზედამხედველობას;

ბ) მიმკედლებლის მიერ ვალდებულებების შესრულების ზედამხედველობას;

გ) საშენის რეგისტრაციას;

დ) უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის პოპულაციის მართვასა და ანტირაბიულ ვაქცინაციას;

ე) მიკედლებული ცხოველის დაჭერის შესახებ ინფორმაციის მიმკედლებლისთვის შეტყობინებას;

ვ) უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის ლეშის განკარგვას;

ზ) ცხოველთა მართვის სფეროში საქმიანობის განმახორციელებელი სუბიექტების მიერ ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესების დაცვის გეგმურ და არაგეგმურ მონიტორინგს.

3. მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის დროებითი განთავსების, მოვლა-პატრონობის, პოპულაციის მართვისა და ანტირაბიული ვაქცინაციის უზრუნველსაყოფად დამოუკიდებლად ან სხვა მუნიციპალიტეტებთან ერთად ქმნის მუნიციპალურ თავშესაფარს ან აღნიშნულ საქმიანობებს ახორციელებს თავის მიერ უფლებამოსილი პირის მეშვეობით.

4. მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო ვალდებულია უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის პოპულაციის მართვა განახორციელოს ამ კანონის მე-18 მუხლით დადგენილი წესით.

5. სააგენტო ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესით:

ა) ახორციელებს მონაცემთა ერთიანი ბაზის მართვას ცხოველის მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად;

ბ) ახორციელებს ცხოველთა მართვის სფეროში საქმიანობის განმახორციელებელი სუბიექტების მიერ ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესების დაცვაზე სახელმწიფო კონტროლს;

გ) ასრულებს საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ სხვა ფუნქციებს.

6. სააგენტოს უფლება აქვს, საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით, ცხოველის ჰიპერპოპულაციის მართვის დროებითი ღონისძიებების განსახორციელებლად უზრუნველყოს ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია, სტერილიზაცია/კასტრაცია და ანტირაბიული ვაქცინაცია.

7. საქართველოს საბაჟო საზღვარზე ცხოველის გადაადგილებისას ვეტერინარულ სასაზღვრო-საკარანტინო კონტროლს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად ახორციელებენ სააგენტო და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირი − შემოსავლების სამსახური, თავისი კომპეტენციის ფარგლებში.

მუხლი 7. მეპატრონე

1. ცხოველის კეთილდღეობის, მოვლა-პატრონობისა და პოპულაციის მართვის ვალდებულებების ფარგლებში, ცხოველის სახეობისა და ჯიშის თავისებურებების გათვალისწინებით მეპატრონე ვალდებულია უზრუნველყოს:   

ა) ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია ამ კანონის მე-16 მუხლით დადგენილი წესით;

ბ) ცხოველის გასეირნება, მგზავრობა და ღონისძიებებში გამოყენება ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი უსაფრთხოების წესების დაცვით;

გ) ვეტერინარული შემოწმება, კომპლექსური ვაქცინაცია, დეჰელმინთიზაცია და სხვა სამკურნალო-პროფილაქტიკური ღონისძიებების განხორციელება;

დ) ანტირაბიული ვაქცინაცია საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით;

ე) ცხოველის გამრავლების უნარის შეწყვეტა სტერილიზაციით/კასტრაციით ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესით;

ვ) ცხოველის გამრავლების უნარის შეწყვეტა მისთვის სხვა, უვნებელი, ვეტერინარული წესებით დასაშვები მეთოდით სამედიცინო ჩვენების საფუძველზე სტერილიზაციის/კასტრაციის მეთოდის გამოყენების შეუძლებლობის შემთხვევაში;

ზ) ცხოველის დაუყოვნებლივ გადაყვანა ვეტერინარულ დაწესებულებაში მისი ავადობის შემთხვევაში;

თ) ცხოველის დაკარგვის/დაღუპვის შესახებ მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანოსთვის შეტყობინება;

ი) მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანოს/სააგენტოს ინფორმირება ცხოველის მიერ სხვა ცხოველის ან/და ადამიანის დაკბენის/დაკაწვრის/დადორბვლის ფაქტის შესახებ, თუ არსებობს ეჭვი ცოფით ან ცხოველიდან ადამიანზე გადამდები სხვა საშიში დაავადებით დაინფიცირებაზე/დაავადებაზე; 

კ) ცხოველის მიერ სხვა ცხოველის ან/და ადამიანის დაკბენის/დაკაწვრის/დადორბვლის შემთხვევაში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მასზე ვეტერინარული ზედამხედველობის განხორციელება იზოლირებულად, მეპატრონის ფაქტობრივ საცხოვრებელ მისამართზე ან თავშესაფარში;

ლ) საზოგადოებრივი სივრცის მყისიერი დასუფთავება ცხოველის მიერ მისი დაბინძურების შემთხვევაში;

მ) ცხოველის მიერ სხვა პირისთვის მიყენებული ზიანის ანაზღაურება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსისა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების შესაბამისად;

ნ) ცხოველის ლეშის განკარგვა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

2. მეპატრონეს უფლება აქვს, ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ და „გ“−„ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული პროცედურების შესახებ ინფორმაციის ვეტერინარულ პასპორტში შეტანის თაობაზე მიმართოს ვეტერინარულ დაწესებულებას.

3. მონაცემთა ერთიან ბაზაში ფიზიკური პირი მეპატრონედ შეიძლება დარეგისტრირდეს მხოლოდ 16 წლის ასაკის მიღწევისა და საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 259-ე მუხლით გათვალისწინებული ნასამართლობის არქონის შემთხვევებში.

4. პოტენციურად მომეტებული რისკის ძაღლის მეპატრონედ რეგისტრაციისთვის, გარდა ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული მოთხოვნების დაკმაყოფილებისა, სავალდებულოა ფსიქიკური მდგომარეობის შესახებ ცნობის წარდგენა.

5. მეპატრონის გარდაცვალების შემთხვევაში მისი მემკვიდრე ვალდებულია დარეგისტრირდეს მეპატრონედ მონაცემთა ერთიან ბაზაში. თუ მემკვიდრე საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უარს ამბობს სამკვიდროს მიღებაზე, იგი ვალდებულია უზრუნველყოს ცხოველისთვის ახალი მეპატრონის მოძიება, ხოლო ახალი მეპატრონის მოძიების შეუძლებლობის შემთხვევაში − მისი თავშესაფარში გადაყვანა.

მუხლი 8. ცხოველის მიკედლება

1. ფიზიკურ პირსა და იურიდიულ პირს უფლება აქვთ, უზრუნველყონ უპატრონო ცხოველის მიკედლება.

2. მიკედლების საფუძველია მიმკედლებლის რეგისტრაცია მონაცემთა ერთიან ბაზაში. მიკედლება წყდება მიმკედლებლის განცხადების საფუძველზე ან მის მიერ ამ კანონით დადგენილი ვალდებულების დარღვევის შემთხვევაში.

3. ცხოველის მიკედლება დასაშვებია მხოლოდ სტერილიზაციის/კასტრაციის შემდეგ.

4. დაუშვებელია ცხოველის მიკედლება ადრეული და სკოლამდელი აღზრდისა და განათლების დაწესებულების, ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულების, სამედიცინო დაწესებულებისა და მეტროპოლიტენის შენობებში, აგრეთვე საბავშვო და სპორტულ მოედნებზე.

5. მიმკედლებელს უფლება აქვს, უზრუნველყოს მიკედლებული ცხოველის:

ა) ვეტერინარული მომსახურება;

ბ) დაავადებების პროფილაქტიკა და დიაგნოსტიკა;

გ) დაავადებების საწინააღმდეგო ვაქცინაცია.

6. ცხოველის კეთილდღეობის პრინციპების გათვალისწინებით მიმკედლებელი ვალდებულია:

ა) მონაცემთა ერთიან ბაზაში მიმკედლებლად რეგისტრაციისთვის მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს;

ბ) უზრუნველყოს მიკედლებული ცხოველის კვება-დარწყულება;

გ) უზრუნველყოს მიკედლებული ცხოველის ანტირაბიული ვაქცინაცია, ხოლო ანტირაბიული ვაქცინაციის უზრუნველყოფის შეუძლებლობის შემთხვევაში − მიმართოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს;

დ) მიაწოდოს შესაბამისი ინფორმაცია მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს, თუ მიკედლებულ ცხოველს გამოუვლინდა სხვა ცხოველისთვის ან/და ადამიანისთვის საშიში დაავადება ან ასეთი დაავადების საეჭვო ნიშნები;

ე) ხელი შეუწყოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანოსა და სააგენტოს მიერ მიკედლებულ ცხოველთან დაკავშირებით ამ კანონით დადგენილი უფლებამოსილებების შეუფერხებლად განხორციელებას, მათ შორის, მიაწოდოს თავის ხელთ არსებული ინფორმაცია ცხოველის მდგომარეობის შესახებ;

ვ) მიკედლებაზე საკუთარი სურვილით უარის თქმის შემთხვევაში ამის შესახებ აცნობოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს და მიმკედლებლად რეგისტრაციის გაუქმებამდე განაგრძოს ცხოველის მეთვალყურეობა;

ზ) მიკედლებაზე საკუთარი სურვილით უარის თქმის შემთხვევაში მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს მიმკედლებლად რეგისტრაციის გაუქმების მოთხოვნით;

თ) მიკედლებული ცხოველის დაღუპვის შემთხვევაში ამის შესახებ აცნობოს მარეგისტრირებელ ორგანოს მონაცემთა ერთიან ბაზაში მიმკედლებლად რეგისტრაციის გაუქმების მიზნით.

7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში მიკედლებული ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას უზრუნველყოფს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო თავის სისტემაში შემავალი მუნიციპალური თავშესაფრის ან თავის მიერ უფლებამოსილი პირის მეშვეობით.

მუხლი 9. ცხოველთა მართვის სფეროში მონაწილე სუბიექტები

1. ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესით სახელმწიფო კონტროლს ექვემდებარებიან ცხოველთა მართვის სფეროში მონაწილე შემდეგი სუბიექტები:

ა) ვეტერინარული დაწესებულება − პირი, რომელიც ახორციელებს ცხოველის ვეტერინარულ მომსახურებას, მათ შორის, ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას, სტერილიზაციას/კასტრაციას, ჯანმრთელობისა და კეთილდღეობისთვის დაავადებების პროფილაქტიკასა და მკურნალობას, ზოონოზური დაავადებებისგან დაცვას (მათ შორის, ანტირაბიულ ვაქცინაციას), და ქვეყანაში ვეტერინარული კეთილსაიმედოობის უზრუნველყოფას;

ბ) თავშესაფარი − პირი, რომელიც უზრუნველყოფს ცხოველის დროებით მოვლა-პატრონობას, იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას, სტერილიზაციას/კასტრაციას, ვაქცინაციას ან/და უპატრონო ცხოველისთვის მეპატრონის/მიმკედლებლის მოძიებას;

გ) ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო) − პირი, რომელიც უზრუნველყოფს მეპატრონის მიერ მიბარებული ცხოველის დროებით განთავსებასა და მოვლა-პატრონობას;

დ) საშენი − პირი, რომელიც ახორციელებს ცხოველების მიზნობრივ და გეგმაზომიერ მოშენებას, აგრეთვე ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას, სანაშენე წიგნის (დოკუმენტი, რომელშიც შეტანილია ინფორმაცია ცხოველის წინაპრების შესახებ) წარმოებას, სანაშენე ცხოველისა და მიღებული ნაყარის დოკუმენტურ აღრიცხვას;

ე) კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულება − პირი, რომელიც ახორციელებს საკონსულტაციო/საგანმანათლებლო მომსახურებას, მათ შორის, ცხოველის მოშენების, წვრთნის, სოციალიზაციის, ქცევის კორექციისა და მოვლა-პატრონობის მიმართულებებით;

ვ) რეალიზატორი − პირი, რომელიც ახორციელებს ცხოველის მოვლა-პატრონობას, ყიდის მას, აგრეთვე უზრუნველყოფს ცოფისა და სხვა საშიში დაავადებების საწინააღმდეგო დროულ ვაქცინაციას და სხვა სახის ვეტერინარულ მომსახურებას;

ზ) ცხოველების მოვლისა და ჰიგიენური მომსახურების (გრუმინგი) ობიექტი − საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგისტრირებული პირი, რომელიც ახორციელებს ცხოველის ჰიგიენური და გარეგნული მდგომარეობის შენარჩუნებასთან/გაუმჯობესებასთან დაკავშირებულ მომსახურებას.

2. ცხოველების მოვლისა და ჰიგიენური მომსახურების (გრუმინგი) ობიექტი:

ა) ვალდებულია ცხოველის მიღებისთანავე გადაამოწმოს მისი იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაცია;

ბ) უფლებამოსილი არ არის, მომსახურება გაუწიოს ცხოველს, რომელიც რეგისტრირებული არ არის მონაცემთა ერთიან ბაზაში.

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული სუბიექტები ცხოველის კეთილდღეობის დაცვის უზრუნველსაყოფად ვალდებული არიან შეასრულონ ცხოველის მოვლა-პატრონობის ზოგადი მოთხოვნები:

ა) სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვა;

ბ) უსაფრთხოების წესების დაცვა;

გ) ცხოველის დარწყულება და საჭიროების შემთხვევაში აგრეთვე კვება;

დ) ცხოველის განსათავსებელი სივრცის სათანადო ინსოლაცია/განათება, დათბუნება და ვენტილაცია;

ე) მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანოს ან/და სააგენტოს მიმართვის საფუძველზე მოთხოვნილი ინფორმაციის წარდგენა;

ვ) ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი სხვა მოთხოვნების დაცვა.

მუხლი 10. ცხოველის ვეტერინარული მომსახურება

1. ქვეყანაში ვეტერინარული კეთილსაიმედოობისა და მოსახლეობის ზოონოზური დაავადებისგან დაცვის მიზნით, გარდა ამ კანონით განსაზღვრული სხვა პირებისა, დაავადებების პროფილაქტიკასა და მკურნალობას ახორციელებს ვეტერინარული დაწესებულება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

2. ცხოველის ვეტერინარულ მომსახურებას უზრუნველყოფს ვეტერინარი ან ვეტერინარი ტექნიკოსი საკუთარი კომპეტენციის ფარგლებში, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

3. ვეტერინარული მომსახურება ხორციელდება ცხოველისთვის უმტკივნეულო საშუალებით, საქართველოს კანონმდებლობით  დადგენილი პროცედურების შესაბამისად.

4. აკრძალულია არასამკურნალო მიზნით ან ფუნქციური დანიშნულების გარეშე ცხოველისთვის ვეტერინარული ოპერაციების ჩატარება, კერძოდ:

ა) ყურების კუპირება;

ბ) კუდის კუპირება;

გ) ეშვების ექსტრაქცია;

დ) კლანჭების ოპერაციული ამოკვეთა;

ე) სმენის დაქვეითება;

ვ) ხმის იოგების გადაჭრა.

5. ვეტერინარული დაწესებულება ვალდებულია ცხოველის მიღებისთანავე მონაცემთა ერთიან ბაზაში გადაამოწმოს მისი იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაცია.

6. თუ ცხოველის შესახებ ინფორმაცია შეტანილი არ არის მონაცემთა ერთიან ბაზაში, ვეტერინარული დაწესებულება ვალდებულია თავად უზრუნველყოს პატრონიანი ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია. ამ შემთხვევაში ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის ხარჯებს ანაზღაურებს მეპატრონე.

7. მიკედლებული/უპატრონო ცხოველის მიღების შემთხვევაში ვეტერინარული დაწესებულება უფლებამოსილია თავად უზრუნველყოს ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია, სტერილიზაცია/კასტრაცია და ანტირაბიული ვაქცინაცია. ამ პროცედურების ჩატარების შეუძლებლობის შემთხვევაში ვეტერინარული დაწესებულება ვალდებულია ამის შესახებ აცნობოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს ამ კანონის მე-18 მუხლით გათვალისწინებული პროცედურების ჩატარების უზრუნველსაყოფად.

8. ვეტერინარულ დაწესებულებას უფლება აქვს, მომსახურება გაუწიოს არარეგისტრირებულ ცხოველს, რომელსაც ესაჭიროება გადაუდებელი ვეტერინარული მომსახურება. ამ მომსახურების გაწევის შემდეგ იგი ვალდებულია ჩაატაროს ამ მუხლის მე-6 ან მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული პროცედურები.

9. ვეტერინარული დაწესებულება ვალდებულია ცხოველის სტერილიზაციის/კასტრაციის, კომპლექსური ვაქცინაციისა და ანტირაბიული ვაქცინაციის შესახებ ინფორმაცია შეიტანოს მონაცემთა ერთიან ბაზაში, ხოლო მეპატრონის მოთხოვნის შემთხვევაში − აგრეთვე ვეტერინარულ პასპორტში. 

10. ვეტერინარული დაწესებულება ვალდებულია ამ კანონის 21-ე მუხლით დადგენილი წესით განხორციელებული ცხოველის ევთანაზიის შესახებ ინფორმაცია შეიტანოს მონაცემთა ერთიან ბაზაში.

11. ვეტერინარული დაწესებულება ვალდებულია ცოფის ან საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა ზოონოზური დაავადებების გამოვლენის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობოს სააგენტოსა და მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

12. ვეტერინარულ დაწესებულებას უფლება აქვს, სააგენტოსთან ან მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოსთან გაფორმებული შესაბამისი ხელშეკრულების საფუძველზე ვეტერინარული მომსახურება გაუწიოს მიკედლებულ/უპატრონო ცხოველს.

13. ვეტერინარულ დაწესებულებას უფლება აქვს, გასცეს ცხოველის ჯანმრთელობის შესახებ ცნობა.

14. ვეტერინარული დაწესებულება ვალდებულია განახორციელოს აქტიური კომუნიკაცია და კოორდინაცია შესაბამის სახელმწიფო უწყებებთან, მათ შორის, ინფორმაციის დროული გაცვლით ცოფის ან სხვა ზოონოზური დაავადებების გავრცელების თავიდან ასაცილებლად.

მუხლი 11. თავშესაფარი და მისი საქმიანობის ფარგლები

1. ამ კანონის მე-6 მუხლის მე-3 პუნქტის საფუძველზე მუნიციპალიტეტს უფლება აქვს, დამოუკიდებლად ან სხვა მუნიციპალიტეტებთან ერთად შექმნას მუნიციპალური თავშესაფარი ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის, სტერილიზაციის/კასტრაციის, ვაქცინაციისა და მისთვის მეპატრონის/მიმკედლებლის მოძიების უზრუნველსაყოფად.

2. ცხოველის კეთილდღეობის დაცვის, მოვლა-პატრონობისა და პოპულაციის მართვის მიზნით ნებისმიერ ფიზიკურ პირს ან იურიდიულ პირს შეუძლია შექმნას კერძო თავშესაფარი.

3. თავშესაფარი ვალდებულია საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სტანდარტების შესაბამისად მოაწყოს:

ა) ვოლიერები და ვეტერინარული სივრცე შესაბამისი პროცედურების ჩასატარებლად;

ბ) ვოლიერი, სადაც ცხოველი განთავსდება ჯანმრთელობის მდგომარეობის დადგენამდე, განკურნებამდე, თავშესაფრიდან გაყვანამდე ან ევთანაზიამდე. ვოლიერი უნდა აკმაყოფილებდეს შემდეგ მოთხოვნებს:

ბ.ა) ცხოველს უნდა აძლევდეს გადაადგილებისა და საკვების მიღების საშუალებას;

ბ.ბ) ცხოველს არ უნდა უზღუდავდეს თავისუფალი სივრცის ხედვის საშუალებას − არ უნდა იყოს ოთხმხრივად დახურული, აგრეთვე უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ვოლიერის სათანადო ვენტილაცია;

გ) საკარანტინო სივრცე ცხოველის იზოლაციის უზრუნველსაყოფად;

დ) გასასეირნებელი სივრცე ცხოველის სათანადო ფიზიკური აქტივობის უზრუნველსაყოფად.

4. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული თავშესაფრის საქმიანობა, მათ შორის, ცხოველის პოპულაციის მართვის მიზნით განსაზღვრული ღონისძიებები და პროცედურები, რეგულირდება ამ კანონის მე-18 მუხლით.

5. კერძო თავშესაფარი ვალდებულია ცხოველის მიღებისთანავე მონაცემთა ერთიან ბაზაში გადაამოწმოს მისი იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაცია.

6. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული პროცედურის ჩატარების შემდეგ ვეტერინარი ვალდებულია დაუყოვნებლივ შეამოწმოს ცხოველი. ამ შემოწმების საფუძველზე, ვეტერინარის გადაწყვეტილებით, ცხოველი შეიძლება მოთავსდეს კარანტინში/იზოლაციაში.

7. თუ ცხოველის შესახებ ინფორმაცია შეტანილი არ არის მონაცემთა ერთიან ბაზაში, კერძო თავშესაფარს უფლება აქვს, თავად უზრუნველყოს ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია, სტერილიზაცია/კასტრაცია და ანტირაბიული ვაქცინაცია. ამ პროცედურების ჩატარების შეუძლებლობის შემთხვევაში კერძო თავშესაფარი ვალდებულია ამის შესახებ აცნობოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს ამ კანონის მე-18 მუხლით გათვალისწინებული პროცედურების ჩატარების უზრუნველსაყოფად.

8. ცხოველის მიერ სხვა ცხოველის ან/და ადამიანის დაკბენის/დაკაწვრის/დადორბვლის შემთხვევაში ცხოველი უნდა მოთავსდეს კარანტინში/იზოლაციაში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

9. თუ კერძო თავშესაფარი მომსახურებას უწევს ცხოველს, რომელსაც გადაუდებელი ვეტერინარული მომსახურება ესაჭიროება, კერძო თავშესაფარი ვალდებულია მხოლოდ გადაუდებელი ვეტერინარული მომსახურების გაწევის შემდეგ უზრუნველყოს ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია ამ კანონის მე-16 მუხლით დადგენილი წესით.

10. კერძო თავშესაფარს უფლება აქვს, იდენტიფიცირებულ-რეგისტრირებული, სტერილიზებული/კასტრირებული და ვაქცინირებული (ანტირაბიული ვაქცინაცია) ცხოველისთვის მოიძიოს მეპატრონე/მიმკედლებელი და მონაცემთა ერთიან ბაზაში განაახლოს მის შესახებ ინფორმაცია.

11. კერძო თავშესაფარს უფლება აქვს, შესაბამისი ხელშეკრულების საფუძველზე, საკუთარი კომპეტენციის ფარგლებში მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს გაუწიოს მომსახურება, მათ შორის, ცხოველის პოპულაციის მართვასა და დროებით შეფარებაში.

12. კერძო თავშესაფარში საშენის მოწყობა აკრძალულია.

13. კერძო თავშესაფარი ვალდებულია განახორციელოს აქტიური კომუნიკაცია და კოორდინაცია შესაბამის სახელმწიფო უწყებებთან, მათ შორის, ცოფის ან სხვა ზოონოზური დაავადებების გავრცელების თავიდან ასაცილებლად. 

მუხლი 12. ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო)

1. ცხოველის კეთილდღეობის დაცვის მიზნით ცხოველის დროებით განთავსებასა და მოვლა-პატრონობას უზრუნველყოფს ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

2. ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო) ვალდებულია უზრუნველყოს:

ა) სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვა;

ბ)  ცხოველის კვება-დარწყულება;

გ) ცხოველის განსათავსებელი სივრცის სათანადო ინსოლაცია/განათება, დათბუნება და ვენტილაცია;

დ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნების შესრულება.

3. ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო) ვალდებულია ცხოველის მიღებისთანავე გადაამოწმოს მისი იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაცია მონაცემთა ერთიან ბაზაში. ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტს (სასტუმროს) უფლება არ აქვს, მომსახურება გაუწიოს იმ ცხოველს, რომელიც რეგისტრირებული არ არის მონაცემთა ერთიან ბაზაში.

4. თუ ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო) მიიღებს უმეთვალყურეო ძაღლს, რომელსაც 2 თვის ვადაში არ გამოუჩნდება მეპატრონე/მიმკედლებელი, იგი ვალდებულია ცხოველისთვის მოიძიოს მეპატრონე/მიმკედლებელი, ხოლო მისთვის მეპატრონის/მიმკედლებლის მოძიების შეუძლებლობის შემთხვევაში − მიმართოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოს ამ კანონის მე-18 მუხლით გათვალისწინებული ღონისძიებების განხორციელების უზრუნველსაყოფად.

5. ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტის (სასტუმროს) მოწყობა მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის ბინაში დასაშვებია ბინათმესაკუთრეთა უმრავლესობის თანხმობის საფუძველზე.

6. მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის ბინაში მოწყობილ ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტში (სასტუმროში) არ შეიძლება ერთდროულად განთავსდეს 15-ზე მეტი ცხოველი.

მუხლი 13. საშენი და მისი საქმიანობის ფარგლები

1. ცხოველის კეთილდღეობის დაცვისა და მოვლა-პატრონობის უზრუნველყოფის მიზნით ცხოველების მიზნობრივ და გეგმაზომიერ მოშენებას ახორციელებს საშენი.

2. საშენი ვალდებულია გაიაროს რეგისტრაცია მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოში ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესით.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული რეგისტრაციის მოქმედების ვადაა 3 წელი. აღნიშნული რეგისტრაციის საფასურს ადგენს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო.

4. საშენის რეგისტრაციის დამადასტურებელი დოკუმენტი უნდა განთავსდეს მომხმარებლისთვის თვალსაჩინო ადგილას.

5. სანაშენე ცხოველის მიზნობრივი და გეგმაზომიერი მოშენების უზრუნველყოფის მიზნით საშენი ვალდებულია:

ა)  ჰყავდეს კინოლოგი/ფელინოლოგი;

ბ) შეასრულოს ამ კანონის მე-17 მუხლით დადგენილი ცხოველის მოშენებასთან დაკავშირებული მოთხოვნები;

გ) დაიცვას სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმები;

დ) უზრუნველყოს ცხოველის კვება-დარწყულება;

ე) მოაწყოს ცხოველის განსათავსებელი ღია და დახურული სივრცეები, უზრუნველყოს მათი სათანადო ინსოლაცია/განათება, დათბუნება და ვენტილაცია;

ვ) მოაწყოს შესაბამისი სივრცე ნაყარის მიღების შემთხვევაში;

ზ) უზრუნველყოს სანაშენე ცხოველის და მიღებული ნაყარის დოკუმენტური აღრიცხვის წარმოება;

თ) უზრუნველყოს სანაშენე წიგნის (დოკუმენტი, რომელშიც შეტანილია ინფორმაცია ცხოველის წინაპრების შესახებ) წარმოება;

ი) უზრუნველყოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანოს ან/და სააგენტოს მიმართვის საფუძველზე მოთხოვნილი ინფორმაციის წარდგენა;

კ) უზრუნველყოს ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი სხვა მოთხოვნების შესრულება.

6. საშენი ვალდებულია უზრუნველყოს მიღებული ნაყარის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია ამ კანონის მე-16 მუხლით დადგენილი წესით.

7. საშენი უფლებამოსილია განახორციელოს ამ კანონის მე-15 მუხლით განსაზღვრული საქმიანობა.

8. საშენი ვალდებულია განახორციელოს აქტიური კომუნიკაცია და კოორდინაცია შესაბამის სახელმწიფო უწყებებთან, მათ შორის, სანაშენე ცხოველის მიზნობრივი და გეგმაზომიერი მოშენების უზრუნველსაყოფად.

მუხლი 14. კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულება და მისი საქმიანობის ფარგლები

1. ცხოველის კეთილდღეობის დაცვისა და მოვლა-პატრონობის მიზნით ცხოველთა მართვის სფეროში საკონსულტაციო მომსახურებას, ცხოველის წვრთნას, სოციალიზაციას, ქცევის კორექციას, სანაშენე წიგნის (დოკუმენტი, რომელშიც შეტანილია ინფორმაცია ცხოველის წინაპრების შესახებ) წარმოებას, ჯიშიანობისა და მოსაშენებლად ვარგისობის თაობაზე ცნობის გაცემას, ცხოველების გამოფენის ორგანიზება-ჩატარებასა და სხვა სახის მომსახურებას უზრუნველყოფს კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

2. კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულება ვალდებულია ჰყავდეს კინოლოგი/ფელინოლოგი.

3. კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულება ვალდებულია ცხოველის მიღებისთანავე მონაცემთა ერთიან ბაზაში გადაამოწმოს მისი იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაცია.

4. კინოლოგიურ/ფელინოლოგიურ დაწესებულებას უფლება არ აქვს, მომსახურება გაუწიოს ცხოველს, რომელიც რეგისტრირებული არ არის მონაცემთა ერთიან ბაზაში.

5. ცხოველის კეთილდღეობის დაცვის მიზნით კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულება უზრუნველყოფს:

ა) სანაშენე წიგნის (დოკუმენტი, რომელშიც შეტანილია ინფორმაცია ცხოველის წინაპრების შესახებ) წარმოებას;

ბ) ჯიშიანობისა და მოსაშენებლად ვარგისობის შესახებ ცნობის გაცემას;

გ) სხვადასხვა ჯიშის ცხოველების დატვირთვას მათი ფიზიკური მახასიათებლებისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის გათვალისწინებით, საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად;

დ) ცხოველის მოვლა-პატრონობასთან, მოშენებასთან, კვებასთან, სელექციასთან, ფიზიოლოგიურ თავისებურებებთან, აგრეთვე ქცევის შესწავლასთან დაკავშირებული საკონსულტაციო მომსახურების გაწევას;

ე) შესაბამის საწვრთნელ სივრცეში ცხოველის წვრთნას (ინდივიდუალური და სპორტული წვრთნა), სოციალიზაციას, ქცევის კორექციას;

ვ) ცხოველის მდგომარეობის შეფასებასა და გადამეტებული აგრესიის დადგენას;

ზ) ცხოველების გამოფენის ორგანიზება-ჩატარებას;

თ) სასწავლო კურსებისა და მოდულების ორგანიზება-ჩატარებას.

6. ამ მუხლის მე-5 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ ცნობად არ ჩაითვლება ის დოკუმენტი, რომელშიც მითითებული არ არის ინფორმაცია ცხოველის წინაპრების შესახებ.

7. კინოლოგიურ/ფელინოლოგიურ დაწესებულებას უფლება აქვს, მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოში რეგისტრაციის გავლის შემთხვევაში თავის ტერიტორიაზე მოაწყოს საშენი ამ კანონის მე-13 მუხლით დადგენილი წესით.

8. კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულება ცხოველის კეთილდღეობის უზრუნველსაყოფად ვალდებულია განახორციელოს აქტიური კომუნიკაცია და კოორდინაცია  შესაბამის სახელმწიფო უწყებებთან, მათ შორის, ინფორმაციის დროული გაცვლით.

9. ამ მუხლის მოქმედება არ ვრცელდება სასამსახურო ძაღლის მომსახურებაზე.

მუხლი 15. რეალიზატორი და მისი საქმიანობის ფარგლები

1. საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ცხოველის კეთილდღეობის დაცვისა და მოვლა-პატრონობის უზრუნველსაყოფად ცხოველს ყიდის რეალიზატორი.

2. რეალიზატორი ვალდებულია მარეგისტრირებელი ორგანოსთვის მიმართვით უზრუნველყოს ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია ამ კანონის მე-16 მუხლით დადგენილი წესით.

3. რეალიზატორი ვალდებულია ცხოველის მიღებისთანავე გადაამოწმოს მისი იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაცია.

4. რეალიზატორს უფლება არ აქვს, ჰყავდეს ცხოველი, რომელიც რეგისტრირებული არ არის მონაცემთა ერთიან ბაზაში.

5. ცხოველის კეთილდღეობის დაცვისა და მოვლა-პატრონობის უზრუნველსაყოფად რეალიზატორი ვალდებულია:

ა) უზრუნველყოს ცხოველის კვება-დარწყულება;

ბ) უზრუნველყოს ცხოველის განსათავსებელი სივრცის გამოყოფა, მისი სათანადო ინსოლაცია/განათება, დათბუნება და ვენტილაცია; 

გ) უზრუნველყოს ცხოველის რეგულარული გასეირნება;

დ) უზრუნველყოს ცხოველი ვეტერინარული მომსახურებით, მათ შორის, ცოფისა და სხვა საშიში დაავადებების საწინააღმდეგო დროული ვაქცინაციით;

ე) უზრუნველყოს სარეალიზაციო ობიექტის ტერიტორიაზე სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვა;

ვ) სარეალიზაციო ობიექტის ტერიტორიაზე არ დაუშვას არავაქცინირებული (ანტირაბიული ვაქცინაცია) ან/და საშიში (მათ შორის, ზოონოზური) დაავადების მქონე ცხოველი;

ზ) არ დაუშვას 2 თვის ასაკამდე ლეკვისა და 4 თვის ასაკამდე კნუტის დედისგან მოშორება გაყიდვის მიზნით;

თ) უზრუნველყოს სარეალიზაციო ობიექტზე ცხოველის შემოყვანისა და გაყიდვის აღრიცხვა.

6. რეალიზატორი ვალდებულია განახორციელოს აქტიური კომუნიკაცია და კოორდინაცია შესაბამის სახელმწიფო უწყებებთან, მათ შორის, ინფორმაციის დროული გაცვლით ცხოველის კეთილდღეობის უზრუნველსაყოფად.

მუხლი 16. ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია

1. ცხოველის კეთილდღეობის დაცვისა და მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად მარეგისტრირებელი ორგანო ახორციელებს ცხოველის იდენტიფიკაციასა და რეგისტრაციას მონაცემთა ერთიან ბაზაში, რომელსაც მართავს სააგენტო.

2. მონაცემთა ერთიანი ბაზის მიზანია:

ა) ცხოველების რაოდენობის დადგენა, თითოეული მათგანის შესახებ ინფორმაციის აღრიცხვა, მათი მეპატრონეებისა და მიმკედლებლების დადგენა და რეგისტრაცია;

ბ) მეპატრონის მიერ ცხოველის მიტოვების პრევენცია;

გ) უმეთვალყურეო ცხოველის მეპატრონის ან მიმკედლებლის დადგენა.

3. მონაცემთა ერთიან ბაზაში შეიტანება იდენტიფიცირებული ცხოველის შესახებ შემდეგი ინფორმაცია:

ა) სახეობა, ჯიში, სქესი, დაბადების თარიღი, სახელი, გარეგნობის აღწერა, შეფერილობა, მიკროჩიპის ან საყურე ნიშნის (საჭდის) ნომერი;

ბ) სტერილიზაციის/კასტრაციის შესახებ;

გ) ვაქცინაციის შესახებ;

დ) მეპატრონე/მიმკედლებელი ფიზიკური პირის სახელი, გვარი, პირადი ნომერი, ტელეფონის ნომერი და საცხოვრებელი მისამართი, ხოლო მეპატრონე/მიმკედლებელი იურიდიული პირის შემთხვევაში − სახელწოდება, საიდენტიფიკაციო კოდი, საკონტაქტო ინფორმაცია;

ე) სანაშენე ცხოველად, საგამოფენო ცხოველად და სასამსახურო ძაღლად აღნიშვნის შესახებ;

ვ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სხვა აუცილებელი მონაცემები, რომლებიც დაკავშირებულია იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციასთან.

4. მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო, ვეტერინარული დაწესებულება, თავშესაფარი და საშენი საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით სააგენტოსგან მიღებული მონაცემთა ერთიან ბაზაზე წვდომის საფუძველზე ახორციელებენ ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას.

5. ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო), კინოლოგიური დაწესებულება, ფელინოლოგიური დაწესებულება, რეალიზატორი და ცხოველების მოვლისა და ჰიგიენური მომსახურების (გრუმინგი) ობიექტი საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით სააგენტოსგან მიღებული მონაცემთა ერთიან ბაზაზე წვდომის საფუძველზე ამოწმებენ ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაციას.

6. მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო ვალდებულია უზრუნველყოს უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია.

7. მეპატრონის/მიმკედლებლის ცვლილების შემთხვევაში ახალი მეპატრონის/მიმკედლებლის რეგისტრაციის მიზნით სავალდებულოა ცვლილების შეტანა მონაცემთა ერთიან ბაზაში.

8. მიკროჩიპის ან საყურე ნიშნის (საჭდის) დაკარგვის/დაზიანების შემთხვევაში მეპატრონე/მიმკედლებელი ვალდებულია მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს ცხოველის განმეორებითი იდენტიფიკაციის მიზნით.

მუხლი 17. პატრონიანი ცხოველის მოშენება და პოპულაციის მართვა

1. ცხოველის პოპულაციის მართვის მიზნით საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სტერილიზაციის/კასტრაციის წესისა და ვადების შესაბამისად, ცხოველი ექვემდებარება სავალდებულო სტერილიზაციას/კასტრაციას, გარდა ამ კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

2. სანაშენე ცხოველის მოშენება დასაშვებია საშენის მიერ ან არაკომერციული მიზნით მეპატრონის მიერ ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი მოშენების წესისა და ვადების შესაბამისად.

3. ცხოველის მიზნობრივი და გეგმაზომიერი მოშენების უზრუნველსაყოფად აკრძალულია:

ა) პოტენციურად მომეტებული რისკის ძაღლის გამრავლება;

ბ) ნარევი (მეტისი) ცხოველის გამრავლება;

გ) იმ ცხოველის გამრავლება, რომელიც იდენტიფიცირებული და რეგისტრირებული არ არის მონაცემთა ერთიან ბაზაში;

დ) ცხოველის შეჯვარება გარეულ ცხოველთან.

4. სანაშენე ცხოველის გამრავლებაზე თანხმობას გასცემს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო ვეტერინარული დაწესებულების მიერ გაცემული ჯანმრთელობის შესახებ ცნობისა და კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულების მიერ გაცემული ჯიშიანობისა და მოსაშენებლად ვარგისობის თაობაზე ცნობის საფუძველზე.

5. საშენი სანაშენე ცხოველის მოშენებას ახორციელებს ამ კანონის მე-13 მუხლით დადგენილი წესითა და პირობებით, შესაბამისი რეგისტრაციის საფუძველზე.

6. მეპატრონეზე სანაშენე ცხოველის გამრავლებაზე შესაბამის თანხმობას მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო გასცემს ერთჯერადად, 2 წლის ვადით, მისი 1 წლამდე ვადით გაგრძელების უფლებით.

7. მეპატრონის მიერ სანაშენე ცხოველის გამრავლების შედეგად მიღებული ნაყარის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია ხორციელდება ამ კანონის მე-16 მუხლით დადგენილი წესით.

8. მეპატრონის მიერ გამრავლებული სანაშენე ცხოველი ექვემდებარება სტერილიზაციას/კასტრაციას საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესითა და დადგენილ ვადაში. 

9. ამ მუხლის მე-3 პუნქტით დადგენილი აკრძალვების გარდა, საქართველოს მთავრობა უფლებამოსილია გამოაცხადოს მორატორიუმი ცხოველის დროებით შემოყვანასა და იმპორტზე ან/და მოშენებაზე.

10. ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი სტერილიზაციის/კასტრაციის ვალდებულება არ ვრცელდება საგამოფენო ცხოველზე, რომელიც აკმაყოფილებს შესაბამის სახეობრივ/ინდივიდუალურ და ჯიშობრივ მახასიათებლებს და განკუთვნილია ცხოველების გამოფენაში მონაწილეობისთვის.

11. ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი სტერილიზაციის/კასტრაციის ვადის დადგომამდე მეპატრონე ვალდებულია მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს მონაცემთა ერთიან ბაზაში ცხოველის საგამოფენო ცხოველად აღნიშვნის მიზნით.

12. თუ ამ მუხლის მე-11 პუნქტით გათვალისწინებული რეგისტრაციიდან 2 წლის ვადაში მეპატრონე ვერ მოიპოვებს ცხოველების გამოფენაში ცხოველის მონაწილეობის დამადასტურებელ სერტიფიკატს, იგი ვალდებულია მონაცემთა ერთიან ბაზაში ცვლილების შესატანად მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს.

13. ამ მუხლის მე-12 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში ცხოველისთვის საგამოფენო ცხოველის სტატუსის მოხსნის შემდეგ იგი ექვემდებარება სტერილიზაციას/კასტრაციას საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესითა და დადგენილ ვადაში.

14. ამ მუხლის პირველი−მე-13 პუნქტების მოქმედება არ ვრცელდება სასამსახურო ძაღლზე.

15. სასამსახურო ძაღლის განკარგვის წესი და პირობები განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის დადგენილებით.

მუხლი 18. უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის პოპულაციის მართვა

1. უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის კეთილდღეობისა და პოპულაციის მართვის მიზნით მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო უზრუნველყოფს უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას, სტერილიზაციას/კასტრაციასა და ანტირაბიულ ვაქცინაციას.

2. პოპულაციის მართვის უზრუნველსაყოფად მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო ვალდებულია განახორციელოს უმეთვალყურეო/უპატრონო/მიკედლებული:

ა)  ძაღლის ჰუმანური მეთოდით დაჭერა და იზოლაცია;

ბ) ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის შესახებ ინფორმაციის მონაცემთა ერთიან ბაზაში გადამოწმება;

გ) ცხოველის ჯანმრთელობის მდგომარეობის (ვეტერინარული მომსახურება) და ქცევითი თავისებურებების დადგენა;

დ) ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია;

ე) ცხოველის სტერილიზაცია/კასტრაცია საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, თუ მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა ამის შესაძლებლობას იძლევა;

ვ) ცხოველის პოსტოპერაციული რეაბილიტაცია;

ზ) ცხოველის ანტირაბიული ვაქცინაცია;

თ) ცხოველის დეჰელმინთიზაცია ან/და კომპლექსური ვაქცინაცია საჭიროების შემთხვევაში.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში მეძუძური ძაღლის დაჭერა დასაშვებია მხოლოდ ნაყართან ერთად, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მეძუძურ ძაღლს ესაჭიროება გადაუდებელი ვეტერინარული მომსახურება.

4. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შესაბამისი პროცედურის ჩატარების შემდეგ ცხოველს დაუყოვნებლივ უნდა გაეწიოს ვეტერინარული მომსახურება.

5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული ვეტერინარული მომსახურების საფუძველზე, ვეტერინარის გადაწყვეტილებით, ცხოველი შეიძლება მოთავსდეს კარანტინში/იზოლაციაში.

6. ცხოველის მიერ სხვა ცხოველის ან/და ადამიანის დაკბენის/დაკაწვრის/დადორბვლის შემთხვევაში ცხოველი უნდა მოთავსდეს კარანტინში/იზოლაციაში საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

7. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული პროცედურების ჩატარების შემდეგ მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო ვალდებულია მეპატრონის/მიმკედლებლის მოსაძიებლად განახორციელოს აუცილებელი ღონისძიებები (მათ შორის, ცხოველის ფოტოსურათისა და მის შესახებ დეტალური ინფორმაციის მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანოს ვებგვერდზე ან/და სოციალურ ქსელებში განთავსება), ხოლო ამ ღონისძიებების განხორციელების შეუძლებლობის შემთხვევაში − დაარეგისტრიროს ცხოველი, როგორც უპატრონო, ამ კანონის მე-16 მუხლით დადგენილი წესით.

8. მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო ვალდებულია განახორციელოს აქტიური კომუნიკაცია და კოორდინაცია სააგენტოსთან, მათ შორის, სადეზინფექციო ან საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი სხვა ღონისძიებების ჩატარებით, ცოფის ან სხვა ზოონოზური დაავადებების გავრცელების თავიდან ასაცილებლად. 

მუხლი 19. ცხოველისადმი არასათანადო და სასტიკი მოპყრობა

1. დაუშვებელია ცხოველისადმი არასათანადო ან სასტიკი მოპყრობა ან ასეთი ქმედების ხელშეწყობა, მათ შორის:

ა) ცხოველის ცემა;

ბ) ცხოველის მუდმივად დაბმულ მდგომარეობაში ყოლა;

გ) ცხოველის ისეთი ფიზიკური დატვირთვა, რომელიც იწვევს მის ტანჯვას;

დ) ცხოველის მოწოდება აგრესიისკენ ან/და წახალისება სხვა ცხოველის ან/და ადამიანის ჯანმრთელობის ან/და სიცოცხლის საწინააღმდეგოდ;

ე) არასამკურნალო მიზნით ან ფუნქციური დანიშნულების გარეშე ამ კანონის მე-10 მუხლის მე-4 პუნქტით განსაზღვრული ვეტერინარული ოპერაციების ჩატარება;

ვ) ცხოველისთვის ჭრილობის მიყენება, მისი დასახიჩრება ან ჯანმრთელობის სხვაგვარი დაზიანება (მათ შორის, ავტოსაგზაო შემთხვევისას), რომელიც სახიფათოა სიცოცხლისთვის ან/და ჯანმრთელობისთვის;

ზ) ცხოველის გამოყენება სამეცნიერო ექსპერიმენტისთვის ან/და მასზე ლაბორატორიული ცდების ჩატარება, გარდა „ჯანმრთელობის დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა;

თ) ცხოველების ორთაბრძოლის ორგანიზება, ჩატარება და ორთაბრძოლისთვის ადგილის გადაცემა;

ი) სხვა ქმედება, რომელიც იწვევს ცხოველის ტანჯვას.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული აკრძალვა არ ვრცელდება სასამსახურო ძაღლზე.

3. ამ მუხლით გათვალისწინებული ქმედებებისთვის პასუხისმგებლობა განისაზღვრება საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსითა და საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით.

მუხლი 20. პატრონიანი ცხოველის გადაადგილების ზოგადი მოთხოვნები

1. ცხოველის კეთილდღეობის უზრუნველყოფისა და ადამიანისა და ცხოველის თანაარსებობის უსაფრთხო გარემოს შექმნის მიზნით ცხოველის გადაადგილება, მათ შორის, გასეირნება, მგზავრობა და ღონისძიებებში გამოყენება, უნდა განხორციელდეს ამ კანონითა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით დადგენილი წესით.

2. ძაღლის გასეირნება საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში, მათ შორის, ბულვარში, პარკში ან სკვერში (გარდა სპეციალურად გამოყოფილი ადგილებისა), დასაშვებია მხოლოდ საბლის ან ალიკაპის გამოყენებით, გარდა ამ მუხლის მე-8 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

3. აკრძალულია ცხოველის შეყვანა ადრეული და სკოლამდელი აღზრდისა და განათლების, ზოგადსაგანმანათლებლო, უმაღლესი საგანმანათლებლო და პროფესიული საგანმანათლებლო დაწესებულებების შენობებში (გარდა საგანმანათლებლო და კულტურულ ღონისძიებებში მონაწილეობის შემთხვევისა), ასევე საავადმყოფოში, გარდა კატისა და მცირე ზომის ძაღლისა, რომელთა შეყვანა დასაშვებია ხელში აყვანით ან სპეციალური გადამყვანის (კონტეინერის, ჩანთის) მეშვეობით, აგრეთვე ასისტენტი ძაღლისა.

4. ცხოველთან ერთად მგზავრობა საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ საზოგადოებრივ ტრანსპორტში დასაშვებია საბლის ან ალიკაპის გამოყენებით, ხოლო კატისა და მცირე ზომის ძაღლის შემთხვევაში აგრეთვე − ხელში აყვანით ან სპეციალური გადამყვანის (კონტეინერის, ჩანთის) მეშვეობით.

5. ცხოველის გამოყენება სპორტულ, კულტურულ ან გასართობ ღონისძიებაში დასაშვებია ცხოველის სახეობრივი/ინდივიდუალური მახასიათებლების შესაბამისად, მისთვის ზიანის მიყენების გარეშე.

6. ცხოველის მონაწილეობით სპორტული, კულტურული ან გასართობი ღონისძიების ჩატარება საზოგადოებრივ სივრცეებში ნებადართულია მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოსთან წინასწარ შეთანხმებულ ტერიტორიაზე.

7. ცხოველის დაშვების ამკრძალავი ნიშნის განთავსების შემთხვევაში პირი ვალდებულია მიმდებარე ტერიტორიაზე განათავსოს ცხოველის მისაბმელი.

8. მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანო უფლებამოსილია შინაური ბინადარი ცხოველების მოვლა-პატრონობისა და ყოლის წესებით დამატებით განსაზღვროს:

ა)  ადგილები, სადაც არ დაიშვება ძაღლის ყოფნა;

ბ) სპეციალურად გამოყოფილი ადგილები, სადაც დასაშვებია ძაღლის გასეირნება საბლის გარეშე;

გ) ცხოველის გასეირნების, მგზავრობის და ღონისძიებებში გამოყენების განსხვავებული წესი (მათ შორის, ალიკაპის გამოყენების წესი).

9. ამ მუხლის მოქმედება არ ვრცელდება სასამსახურო ძაღლზე.

მუხლი 21. ცხოველის ევთანაზია

1. საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით აკრძალულია ცხოველის ევთანაზია არაჰუმანური მეთოდებით.

2. ცხოველის ევთანაზია უნდა განხორციელდეს ცხოველისთვის ფიზიკური ტკივილისა და ტანჯვის მიყენების გარეშე, სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებული ნივთიერებებით ან სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებულ ფარმაცევტულ პროდუქტთან გათანაბრებული სამკურნალო საშუალებებით.

3. ცხოველის ევთანაზია ვეტერინარის დასკვნის საფუძველზე, რომელიც ეფუძნება შესაბამის კვლევებს ან/და ვეტერინარულ დაკვირვებას, უნდა განახორციელოს მხოლოდ უფლებამოსილმა პირმა − ვეტერინარმა ან ვეტერინარმა ტექნიკოსმა ვეტერინარის ზედამხედველობით.

4. საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ცხოველის ევთანაზიის საფუძველი შეიძლება იყოს ცხოველის:

ა) არაკორექტირებადი აგრესიული ქცევა, რომელიც არ იძლევა სხვა ცხოველთან ან/და ადამიანთან მისი თანაარსებობის საშუალებას, მათ შორის, იდიოპათიური აგრესია (მყისიერი სიბრაზის სინდრომი) და დაკბენა, რომლებიც პროვოცირებული არ არის მისდამი აგრესიით ან არასათანადო მოპყრობით;

ბ)  სრული დამბლა, პარეზი ან/და სხვა განუკურნებელი დაავადება;

გ) ცოფით დაინფიცირებაზე/დაავადებაზე საეჭვო შემთხვევა მხოლოდ საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული წინაპირობების საფუძველზე;

დ) ისეთი ინფექცია, რომელიც განსაკუთრებით საშიშია ადამიანის ან/და ცხოველის ჯანმრთელობისთვის;

ე) ისეთი ტრავმა ან/და დაზიანება, რომელიც სიცოცხლესთან შეუთავსებელია;

ვ) შეუქცევი დაუძლურება; 

ზ) სიცოცხლესთან შეუთავსებელი თანდაყოლილი ნაკლი.

5. ამ მუხლის მე-4 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული გარემოებების დასადგენად, გარდა ვეტერინარის დასკვნისა, აუცილებელია კინოლოგიური/ფელინოლოგიური დაწესებულების დასკვნა.

6. ცხოველის ევთანაზიის პროცედურის დასრულების შემდეგ ვეტერინარი უნდა დარწმუნდეს, რომ ცხოველი მკვდარია, რის შემდეგაც დასაშვებია მისი ლეშის განკარგვა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

7. ცხოველის ევთანაზიის შემდეგ დასაშვებია ცხოველის პათოლოგანატომიური გამოკვლევა.

მუხლი 22. კანონთან დაკავშირებით მისაღები სამართლებრივი აქტები

საქართველოს მთავრობამ 2026 წლის 1 მარტამდე უზრუნველყოს შემდეგი სამართლებრივი აქტების დამტკიცება:

ა) შინაური ბინადარი ცხოველების იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის პირობებისა და ვადების დადგენის და მონაცემთა ერთიანი ბაზის მართვის წესი;

ბ) ტექნიკური რეგლამენტი შინაური ბინადარი ცხოველების სტერილიზაციის/კასტრაციისა და მოშენების წესებისა და ვადების შესახებ.

მუხლი 23. კანონის ამოქმედებასთან დაკავშირებული გარდამავალი დებულებები

1. საქართველოს მთავრობამ  2026 წლის 1 მარტამდე უზრუნველყოს:

ა) „ვეტერინარული საქმიანობის განმახორციელებელი ბიზნესოპერატორების საქმიანობასთან დაკავშირებული მოთხოვნების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის დადგენილების ამ კანონთან შესაბამისობა;

ბ) „ვეტერინარული საქმიანობის განმახორციელებელი ბიზნესოპერატორებისა და აგრარული ბაზრების/ბაზრობების, სადაც ხორციელდება ცოცხალი ცხოველის რეალიზაცია, ვეტერინარული სახელმწიფო კონტროლის განხორციელების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის დადგენილების ამ კანონთან შესაბამისობა.

2. ცხოველის პოპულაციის მართვის ღონისძიებების ეფექტიანად განსახორციელებლად საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტრომ 2026 წლის 1 თებერვლამდე საქართველოს რეგიონული განვითარების სამინისტროსა და მუნიციპალიტეტებთან კოორდინაციით შეიმუშაოს და საქართველოს მთავრობას დასამტკიცებლად წარუდგინოს შემდეგი სამართლებრივი აქტები:

ა) ჰიპერპოპულაციის მართვის მიზნით ძაღლების მოშენებაზე მორატორიუმის შესახებ;

ბ) ძაღლების ჰიპერპოპულაციის მართვის რეგულირების დროებითი წესის (პროგრამის) შესახებ.

3. საქართველოს მთავრობამ 2026 წლის 1 მარტამდე დაამტკიცოს ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული სამართლებრივი აქტები.

4. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ძაღლების ჰიპერპოპულაციის მართვის რეგულირების დროებითი წესით (პროგრამით) სულ მცირე უნდა განისაზღვროს:

ა) უპატრონო/მიკედლებული ძაღლის საყოველთაო იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის, სტერილიზაციის/კასტრაციისა და ანტირაბიული ვაქცინაციის ღონისძიებები მთელი ქვეყნის მასშტაბით;

ბ) საჭიროების შემთხვევაში, მუნიციპალიტეტის სპეციფიკიდან გამომდინარე, დამატებითი მხარდაჭერის ღონისძიებები შესაბამისი მუნიციპალიტეტის სოფლად მცხოვრები მეპატრონეებისთვის;

გ) უპატრონო/მიკედლებული ძაღლის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციის, სტერილიზაციის/კასტრაციისა და ანტირაბიული ვაქცინაციის მიზნით ძაღლის ვეტერინარული მომსახურების შესყიდვისა და მიწოდების გეგმა ყველა მუნიციპალიტეტის მიხედვით, აგრეთვე მუნიციპალიტეტების მიერ ამ დროებითი წესის (პროგრამის) განსახორციელებლად აუცილებელი ღონისძიებები.

5. საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ უზრუნველყოს ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ძაღლების ჰიპერპოპულაციის მართვის რეგულირების დროებითი წესით (პროგრამით) განსაზღვრული და საჭიროების შემთხვევაში ამ კანონით განსაზღვრული ცხოველის პოპულაციის მართვის ღონისძიებების განხორციელებასთან დაკავშირებული თანხების გათვალისწინება შესაბამისი მხარჯავი დაწესებულებებისთვის საშუალოვადიან პერიოდში ასიგნებების ზღვრული მოცულობების განსაზღვრისას (ქვეყნის ძირითადი მონაცემებისა და მიმართულებების დოკუმენტი) და საქართველოს შესაბამისი წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ საქართველოს კანონის პროექტის შემუშავებისას.

6. მუნიციპალიტეტებმა 2026 წლის 1 მარტამდე უზრუნველყონ შინაური ბინადარი ცხოველების მოვლა-პატრონობისა და ყოლის წესების დამტკიცება ან ამ წესების არსებობის შემთხვევაში მათი ამ კანონთან შესაბამისობა.

7. მეპატრონემ 2027 წლის 1 იანვრამდე უზრუნველყოს ცხოველის იდენტიფიკაცია-რეგისტრაცია ამ კანონით დადგენილი წესით.

8. მეპატრონე, რომელსაც უკვე იდენტიფიცირებული ჰყავს ცხოველი, ვალდებულია მონაცემთა ერთიან ბაზაში ცხოველის რეგისტრაციის მიზნით 2027 წლის 1 იანვრამდე მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს.

9. მიმკედლებელი, რომელსაც უკვე იდენტიფიცირებული ჰყავს ცხოველი, ვალდებულია მონაცემთა ერთიან ბაზაში ცხოველის რეგისტრაციის მიზნით 2027 წლის 1 იანვრამდე მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს.

10. მეპატრონე, რომლის ცხოველიც სტერილიზებული ან კასტრირებულია ამ კანონის ამოქმედებამდე, ვალდებულია 2027 წლის 1 იანვრამდე მიმართოს მარეგისტრირებელ ორგანოს ცხოველის სტერილიზაციის/კასტრაციის შესახებ ინფორმაციის მონაცემთა ერთიან ბაზაში შესატანად.

11. მეპატრონეზე, რომელსაც 2027 წლის 1 იანვრამდე რეგისტრირებული ჰყავს ცხოველი, არ ვრცელდება ამ კანონის მე-7 მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ და „ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ვალდებულებები.

12. მეპატრონეზე, რომელსაც 2027 წლის 1 იანვრამდე რეგისტრირებული ჰყავს ამ კანონით განსაზღვრული პოტენციურად მომეტებული რისკის ძაღლი, არ ვრცელდება ამავე კანონის მე-7 მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული მოთხოვნა.

13. ამ კანონის ამოქმედებამდე არსებული საშენი ვალდებულია 2027 წლის 1 იანვრამდე გაიაროს ამავე კანონის მე-13 მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული რეგისტრაცია მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილ ორგანოში.

14. ამ კანონის ამოქმედებამდე არსებული მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანო, ვეტერინარული დაწესებულება, თავშესაფარი და საშენი ვალდებული არიან 2026 წლის 1 მაისამდე მიმართონ სააგენტოს, რათა ამ კანონით განსაზღვრული უფლებამოსილებების სრულყოფილად განსახორციელებლად ჰქონდეთ წვდომა მონაცემთა ერთიან ბაზაზე.

15. ამ კანონის ამოქმედებამდე არსებული ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტი (სასტუმრო), კინოლოგიური დაწესებულება, ფელინოლოგიური დაწესებულება, რეალიზატორი და ცხოველების მოვლისა და ჰიგიენური მომსახურების (გრუმინგი) ობიექტი ვალდებული არიან 2026 წლის 1 მაისამდე მიმართონ სააგენტოს, რათა ამ კანონით განსაზღვრული უფლებამოსილებების სრულყოფილად განსახორციელებლად ჰქონდეთ წვდომა (რეგისტრაციისა და ცვლილების შეტანის უფლების გარეშე) მონაცემთა ერთიან ბაზაზე.

16. სააგენტომ 2026 წლის 1 ივლისამდე:

ა) ამ მუხლის მე-14 პუნქტით განსაზღვრული მიმართვის საფუძველზე უზრუნველყოს მუნიციპალიტეტის უფლებამოსილი ორგანოს, ვეტერინარული დაწესებულების, თავშესაფრისა და საშენის წვდომა მონაცემთა ერთიან ბაზაზე;

ბ) ამ მუხლის მე-15 პუნქტით განსაზღვრული მიმართვის საფუძველზე უზრუნველყოს ცხოველების დროებითი მოთავსების ობიექტის (სასტუმროს), კინოლოგიური დაწესებულების, ფელინოლოგიური დაწესებულების, რეალიზატორისა და ცხოველების მოვლისა და ჰიგიენური მომსახურების (გრუმინგი) ობიექტის წვდომა (რეგისტრაციისა და ცვლილების შეტანის უფლების გარეშე) მონაცემთა ერთიან ბაზაზე.

17. საქართველოს მთავრობამ 2027 წლის 1 ივლისამდე უზრუნველყოს კინოლოგისა და ფელინოლოგის სერტიფიცირების წესების დამტკიცება.

18. ფიზიკური პირები, რომლებიც საქმიანობენ ცხოველის მოვლა-პატრონობის, მოშენების, წვრთნის, სოციალიზაციისა და ქცევის კორექციის მიმართულებებით, ვალდებული არიან 2028 წლის 1 ივლისამდე გაიარონ სერტიფიცირებული კინოლოგის/ფელინოლოგის პროფესიული პროგრამა ან/და მიმართონ შესაბამის ორგანოს არაფორმალური განათლების აღიარების მიზნით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

მუხლი 24. კანონის ამოქმედება

1. ეს კანონი, გარდა ამ კანონის პირველი−21-ე მუხლებისა, ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

2. ამ კანონის პირველი−მე-4 მუხლები, მე-7 მუხლის პირველი პუნქტის „ზ“ და „ი“−„ნ“ ქვეპუნქტები და მე-2 პუნქტი, მე-8 მუხლის პირველი, მე-4 და მე-5 პუნქტები და მე-6 პუნქტის „ბ“, „დ“ და „ე“ ქვეპუნქტები, მე-9 მუხლის პირველი და მე-3 პუნქტები, მე-10 მუხლის პირველი−მე-4 და მე-11−მე-14 პუნქტები, მე-11 მუხლის პირველი−მე-3, მე-8 და მე-11−მე-13 პუნქტები, მე-12 მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტები, მე-14 მუხლის პირველი, მე-5, მე-6 და მე-8 პუნქტები, მე-15 მუხლის პირველი, მე-5 და მე-6 პუნქტები, მე-19 მუხლი, მე-20 მუხლის მე-8 პუნქტი და 21-ე მუხლი ამოქმედდეს 2026 წლის 1 იანვრიდან.

3. ამ კანონის მე-5 და მე-6 მუხლები, მე-7 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“−„ვ“ და „თ“ ქვეპუნქტები და მე-3−მე-5 პუნქტები, მე-8 მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტები, მე-6 პუნქტის „ა“, „გ“ და „ვ“−„თ“ ქვეპუნქტები და მე-7 პუნქტი, მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტი, მე-10 მუხლის მე-5−მე-10 პუნქტები, მე-11 მუხლის მე-4−მე-7, მე-9 და მე-10 პუნქტები, მე-12 მუხლის მე-3−მე-6 პუნქტები, მე-13 მუხლის პირველი−მე-4 პუნქტები, მე-5 პუნქტის „ბ“−„კ“ ქვეპუნქტები და მე-6−მე-8 პუნქტები, მე-14 მუხლის მე-3, მე-4, მე-7 და მე-9 პუნქტები, მე-15 მუხლის მე-2−მე-4 პუნქტები, მე-16−მე-18 მუხლები და მე-20 მუხლის პირველი−მე-7 და მე-9 პუნქტები ამოქმედდეს 2026 წლის 1 ივლისიდან.

4. ამ კანონის მე-13 მუხლის მე-5 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი და მე-14 მუხლის მე-2 პუნქტი ამოქმედდეს 2028 წლის 1 ივლისიდან.


საქართველოს პრეზიდენტიმიხეილ ყაველაშვილი

 

 

თბილისი,

2 ივლისი 2025 წ.

N906-IIIრს-XIმპ

 

 

Закон Грузии

О домашних животных

 

Статья 1. Цель и задачи Закона

1. Целью настоящего Закона является создание правовых основ в сфере управления домашними животными для осуществления деятельности или (и) действий, которые будут содействовать созданию безопасной среды для жизни людей и домашних животных.

2. Задачами настоящего Закона являются:

а) защита домашних животных и людей от угроз, исходящих от других домашних животных;

б) защита домашних животных от ненадлежащего и жестокого обращения с ними;

в) уход и содержание домашних животных, а также внедрение гуманных принципов и методов управления популяцией.

Статья 2. Сфера, регулируемая Законом

1. К сфере, регулируемой настоящим Законом, относятся:

а) обеспечение благополучия домашних животных;

б) обеспечение отслеживаемости домашних животных;

в) определение компетенций уполномоченных органов в сфере управления домашними животными;

г) определение обязательств владельцев и опекунов домашних животных;

д) определение правовых основ деятельности субъектов, осуществляющих деятельность в сфере управления животными;

е) управление популяцией домашних животных.

2. Действие настоящего Закона не распространяется на фермерских и диких животных.

Статья 3. Разъяснение терминов

Для целей настоящего Закона используемые в нем термины имеют следующие значения:

а) домашнее животное (далее – животное) – собака или кошка, имеющая владельца, опекаемая собака или кошка, собака или кошка без владельца, безнадзорная собака или кошка, используемые для удовлетворения социальных потребностей или (и) по функциональному назначению;

б) владелец животного (далее – владелец) – физическое лицо или юридическое лицо, в собственности которого имеется животное и которое обеспечивает его идентификацию и регистрацию, стерилизацию/кастрацию, уход и содержание, в том числе оказание ему ветеринарных услуг, в порядке, установленном законодательством Грузии;

в) животное, имеющее владельца, – животное, у которого имеется зарегистрированный владелец, определенный настоящим Законом;

г) животное без владельца – животное, у которого не имеется определенный настоящим Законом зарегистрированный владелец или опекун животного;

д) опекаемое животное – свободно обитающее на определенной территории животное, наблюдение за которым обеспечивает опекун животного;

е) безнадзорное животное – животное, в отношении которого в конкретный отрезок времени не установлен владелец или опекун животного;

ж) опекун животного (далее – опекун) – физическое лицо или юридическое лицо, осуществляющее наблюдения за животным, свободно обитающим на определенной территории, которое на основании регистрации животного в уполномоченном органе осуществляет его кормление и поение и вправе обеспечить оказание ему ветеринарных услуг;

з) благополучие животного – создание условий, необходимых для ухода и содержания животного, включающих доступ животного к еде и воде, превенцию заболевания, его защиту от причинения ему боли и страданий;

и) уход и содержание животного – создание необходимой для жизни животного среды обитания с соблюдением соответствующих санитарно-гигиенических условий, его кормление и поение, регулярные выгулы, его социализация, обеспечение оказание ему ветеринарных услуг, профилактика, диагностика, лечение заболеваний, своевременная вакцинация от бешенства и других заболеваний, а также обеспечение других необходимых для благополучия животных условий, установленных законодательством Грузии;

к) кинологическое учреждение – лицо, зарегистрированное в порядке, установленном законодательством Грузии, которое оказывает консультационные/просветительские услуги, в том числе в направлении разведения, дрессировки, социализации, коррекции поведения, ухода и содержания собак, а также обеспечивает оказание услуг в сфере управления животными (собаками), установленное настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии;

л) фелинологическое учреждение – лицо, зарегистрированное в порядке, установленном законодательством Грузии, которое оказывает консультационные/просветительские услуги, в том числе в направлении разведения, социализации, коррекции поведения, ухода и содержания кошек, а также обеспечивает оказание услуг в сфере управления животными (кошками), установленное настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии;

м) ветеринарное учреждение – зарегистрированное в установленном законодательством Грузии порядке лицо, оказывающее ветеринарные услуги;

н) эвтаназия животного – только в случаях, установленных законодательством Грузии, прерывание управомоченным лицом (ветеринаром или ветеринарным техником) жизни животному гуманно, мгновенно и безболезненно с использованием веществ, подлежащих специальному контролю, или лечебных средств, приравненных к фармацевтическому продукту, подлежащему специальному контролю;

о) идентификация животного – маркирование регистрирующим органом животного с помощью микрочипа, ушной метки (бирки), а в случае с кошками – также иным методом, допустимым согласно ветеринарным правилам;

п) регистрация животного – внесение регистрирующим органом информации об идентифицированном животном в единую базу данных, а также внесение изменения в регистрационные данные;

р) уполномоченный орган муниципалитета – структурная единица мэрии муниципалитета, определенная представительным органом муниципалитета, или юридическое лицо, уполномоченное представительным органом муниципалитета;

с) Агентство – юридическое лицо публичного права, подлежащее государственному контролю Министерства охраны окружающей среды и сельского хозяйства Грузии, – Национальное агентство продовольствия;

т) регистрирующий орган – уполномоченный орган муниципалитета, ветеринарное учреждение, приют для животных и заводчик животных;

у) поводок – средство, обеспечивающее контроль за передвижением животного;

ф) намордник – приспособление, закрепляемое на морде или голове собаки и предназначенное для обеспечения безопасности других животных и людей;

х) избыточная агрессия у животного – поведенческий дисбаланс животного, создающий угрозу жизни и здоровью других животных или (и) людей и делающий невозможной дальнейшую социализацию этого животного;

ц) выгул животного – передвижение животного в открытом пространстве или в специально отведенных местах под соответствующим надзором;

ч) разведение животных – целевое и планомерное размножение животных;

ш) управление популяцией животного – идентификация и регистрация животного и прекращение его способности к размножению путем стерилизации/кастрации;

щ) приют для животных (далее – приют) – муниципальный приют или зарегистрированный в установленном законодательством Грузии порядке частный приют;

ы) объект (гостиница) временного содержания животных – лицо, зарегистрированное в порядке, установленном законодательством Грузии, оказывающее услуги владельцу путем обеспечения временного размещения, ухода и содержания переданного ему животного;

э) дегельминтизация – выведение паразитов из организма животного;

ю) вакцинация – введение в организм животного антигена (антигенов) против заболеваний с целью формирования иммунитета (защитной способности организма) к заболеваниям;

я) кастрация – прекращение способности животных-самцов к размножению;

я1) стерилизация – прекращение способности животных-самок к размножению;

я2) бои животных – схватка животного с животным своего или другого вида с целью соревнования либо с иной целью;

я3) ветеринарный паспорт – информационный лист животного, в который ветеринар или ветеринарный техник может вносить записи о ежегодной вакцинации, стерилизации/кастрации, индивидуальных особенностях организма (в том числе, об аллергической реакции, кондиции здоровья, весе) и о применении антипаразитарных средств, а также информацию о владельце животного (идентификационные данные и контактная информация);

я4) микрочип – считываемое пассивное средство радиочастотной идентификации, имплант – носитель специальной информации, с помощью которой в единой базе данных будет отражаться информация о животном и его владельце;

я5) ушная метка (бирка) – средство идентификации, содержащее идентификационный номер и предоставляющее возможность отражения информации о животном в единой базе данных;

 я6) заводчик животных (далее – заводчик) – лицо, зарегистрированное в порядке, установленном законодательством Грузии, которое в порядке, установленном настоящим Законом, осуществляет целевое и планомерное разведение животных;

я7) реализатор животных (далее – реализатор) – лицо, зарегистрированное в порядке, установленном законодательством Грузии, которое занимается продажей животных;

я8) собака с потенциально повышенным риском – собака, которая исходя из ее физических характеристик (в том числе, размера, веса) или (и) вследствие ее ненадлежащей дрессировки и поведения представляет повышенную угрозу для жизни и здоровья других животных или (и) людей;

я9) мораторий на временный ввоз и импорт или (и) разведение животного – полномочие Правительства Грузии относительно запрета, касающегося временного ввоза и импорта или (и) разведения собак с потенциально повышенным риском, а также других животных в целях управления гиперпопуляцией таких животных;

 я10) накопительство животных – собирание физическим лицом животных при неспособности к соблюдению правил по их уходу и содержанию (доступ к пище, соблюдение санитарно-гигиенических условий, обеспечение ветеринарных услуг, регулярные выгулы), несмотря на значительное ухудшение состояния животного (исхудание, болезни и т. д.) или (и) условий, необходимых для жизни животного;

я11) кинолог – физическое лицо, обладающее соответствующими умениями и знанием в направлении разведения, дрессировки, социализации и коррекции поведения собак;

я12) фелинолог – физическое лицо, оказывающее консультационные услуги в направлении ухода, содержания, разведения, социализации и коррекции поведения кошек;

я13) племенное животное – предназначенное для целевого и планомерного разведения животное, здоровье, породность и пригодность к разведению которого подтверждены в порядке, установленном настоящим Законом;

я14) служебная собака – специально обученная собака, владельцем которой является публичное учреждение и которая используется в целях охраны, осуществления поисково-спасательных работ, устранения диверсионных фактов, а также собака, назначением которой являются пресечение массовых нарушений правопорядка, преследование, задержание и идентификация лица, совершившего преступление или общественно опасное деяние, конвоирование задержанного или заключенного под стражу лица, отражение нападения на человека или (и) полицейского/сотрудника Военной полиции, обнаружение запрещенных вещей;

я15) собака-ассистент – собака, владельцем которой является зарегистрированное в единой базе данных незрячее или слабовидящее лицо, имеющее статус ограничения возможностей.

Статья 4. Принципы благополучия животного

1. Принципами благополучия животного являются:

а) свободный доступ к воде и еде;

б) создание безопасной среды обитания и надлежащих условий обитания;

в) превенция заболеваний и их лечение.

2. Соблюдение принципов благополучия животного является обязательным как при проведении процедур, установленных настоящим Законом, так и при осуществлении благотворительной, просветительской и иной деятельности в сфере управления животными.

3. На всей территории Грузии не допускается следующее:

а) оставление животного владельцем, кроме случаев, предусмотренных настоящим Законом;

б) эвтаназия животного, кроме случаев, предусмотренных законодательством Грузии;

в) передача животного в качестве награды, приза или премии;

г) употребление в пищу животного или (и) изготовление из него препаратов и химических средств;

д) неуведомление водителем транспортного средства соответствующего органа о повреждении/гибели животного в результате автодорожного происшествия;

е) накопительство животных;

ж) дрессировка собаки, за исключением служебной собаки, в боевых целях.

Статья 5. Запрет на оставление животного владельцем

1. Запрещается оставление животного владельцем, кроме предусмотренных настоящим Законом случаев наличия объективных предпосылок невозможности обеспечения надлежащего ухода и содержания животных или (и) совместного проживания владельца и животного.

2. В случаях, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, владелец обязан в разумные сроки найти нового владельца для животного, а в случае невозможности поиска нового владельца – передать его в приют для осуществления мероприятий, определенных статьей 18 настоящего Закона.

3. В случае нахождения владельцем нового владельца для животного регистрация нового владельца в единой базе данных является обязательной.

Статья 6. Уполномоченные органы в сфере управления животными

1. Уполномоченными органами в сфере управления животными являются уполномоченной орган муниципалитета и Агентство.

2. Уполномоченной орган муниципалитета в порядке, установленном настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии, осуществляет:

а) надзор за выполнением владельцем своих обязательств;

б) надзор за выполнением опекуном своих обязательств;

в) регистрацию заводчика;

г) управление популяцией и антирабическую вакцинацию животных без владельцев/опекаемых животных;

д) уведомление опекуна об отлове опекаемого животного;

е) распоряжение трупами животных без владельцев/опекаемых животных;

ж) плановый и внеплановый мониторинг соблюдения субъектами, осуществляющими деятельность в сфере управления животными, правил, установленных настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии.

3. Уполномоченный орган муниципалитета самостоятельно или совместно с другими муниципалитетами создает муниципальный приют для временного размещения, ухода и содержания, управления популяцией и антирабической вакцинации животных без владельцев/опекаемых животных или осуществляет указанные виды деятельности через уполномоченное им лицо.

4. Уполномоченный орган муниципалитета обязан осуществлять управление популяцией животных без владельцев/опекаемых животных в порядке, установленном статьей 18 настоящего Закона.

5. Агентство в порядке, установленном настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии:

а) управляет единой базой данных для обеспечения отслеживаемости животных;

б) осуществляет государственный контроль за соблюдением субъектами, осуществляющими деятельность в сфере управления животными, правил, установленных настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии;

в) исполняет другие функции, определенные законодательством Грузии.

6. Агентство вправе по решению Правительства Грузии обеспечивать идентификацию и регистрацию, стерилизацию/кастрацию и антирабическую вакцинацию животных для осуществления временных мер по управлению гиперпопуляцией животных.

7. Ветеринарный погранично-карантинный контроль за передвижением животных через таможенную границу Грузии осуществляют в порядке, установленном законодательством Грузии, Агентство и юридическое лицо публичного права, входящее в сферу управления Министерства финансов Грузии, – Служба доходов в пределах своей компетенции.

Статья 7. Владелец

1. Владелец в рамках обязательств по обеспечению благополучия, уходу, содержанию и управлению популяцией животных, с учетом особенностей вида и породы животного, обязан обеспечить:

а) идентификацию и регистрацию животного в порядке, установленном статьей 16 настоящего Закона;

б) выгул, передвижение и использование животного в мероприятиях с соблюдением правил безопасности, установленных настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии;

в) ветеринарное обследование, комплексную вакцинацию, дегельминтизацию и осуществление других лечебно-профилактических мероприятий;

г) антирабическую вакцинацию в порядке, установленном законодательством Грузии;

д) прекращение способности животного к размножению путем стерилизации/кастрации в порядке, установленном настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии;

е) прекращение способности животного к размножению другим, безвредным для него, разрешенным ветеринарными правилами методом в случае невозможности применения метода стерилизации/кастрации по медицинским показаниям;

ж) незамедлительную перевозку животного в ветеринарное учреждение в случае его болезни;

з) уведомление уполномоченного органа муниципалитета о пропаже/гибели животного;

и) информирование уполномоченного органа муниципалитета/Агентства о факте укуса/оцарапывания/ослюнения животным другого животного или (и) человека, если имеется подозрение на инфицирование/заболевание бешенством или другим опасным заболеванием, передающимся от животных человеку;

к) в случае укуса/оцарапывания/ослюнения животным другого животного или (и) человека осуществление в порядке, установленном законодательством Грузии, ветеринарного надзора за указанным изолированно, по адресу фактического проживания владельца или в приюте;

л) незамедлительную уборку общественного пространства в случае его загрязнения животным;

м) возмещение вреда, причиненного животным другому лицу, в соответствии с Гражданским кодексом Грузии и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии;

н) распоряжение трупом животного в порядке, установленном законодательством Грузии.

2. Владелец вправе обращаться в ветеринарное учреждение в связи с внесением в ветеринарный паспорт информации о процедурах, предусмотренных подпунктами «а» и «в»–«е» пункта первого настоящей статьи.

3. Физическое лицо может быть зарегистрировано в качестве владельца в единой базе данных только в случае достижения им 16-летнего возраста и отсутствия судимости, предусмотренной статьей 259 Уголовного кодекса Грузии.

4. Для регистрации в качестве владельца собаки с потенциально повышенным риском помимо удовлетворения требований, предусмотренных пунктом 3 настоящей статьи, обязательным условием является представление справки о психическом состоянии.

5. В случае смерти владельца его наследник обязан зарегистрироваться в качестве владельца в единой базе данных. В случае отказа наследника от принятия наследства в порядке, установленном законодательством Грузии, он обязан обеспечить поиск нового владельца для животного, а в случае невозможности найти нового владельца — передать его в приют.

Статья 8. Опека животного

1. Физическое лицо и юридическое лицо вправе обеспечить опеку над животными без владельцев.

2. Основанием для опеки является регистрация опекуна в единой базе данных. Опека прекращается на основании заявления опекуна или в случае нарушения им обязательств, установленных настоящим Законом.

3. Опека животного допускается только после его стерилизации/кастрации.

4. Не допускается осуществлять опеку над животными в зданиях учреждений раннего и дошкольного воспитания и образования, общеобразовательных учреждений, медицинских учреждений и на станциях метрополитена, а также на детских и спортивных площадках.

5. Опекун вправе обеспечивать:

а) оказание опекаемому животному ветеринарных услуг;

б) профилактику и диагностику заболеваний опекаемого животного;

в) вакцинацию опекаемого животного от болезней.

6. С учетом принципов благополучия животного опекун обязан:

а) обратиться в регистрирующий орган в связи с регистрацией в качестве опекуна в единой базе данных;

б) обеспечивать кормление и поение опекаемого животного;

в) обеспечить антирабическую вакцинацию опекаемого животного, а в случае невозможности обеспечения антирабической вакцинации – обратиться в уполномоченный орган муниципалитета;

г) предоставить уполномоченному органу муниципалитета соответствующую информацию в случае выявления у опекаемого животного заболевания, опасного для других животных или (и) человека, или подозрительных признаков на наличие такого заболевания;

д) содействовать осуществлению уполномоченным органом муниципалитета и Агентством установленных настоящим Законом полномочий в связи с опекаемым животным, в том числе предоставлять имеющуюся в его распоряжении информацию о состоянии животного;

е) в случае отказа по собственному желанию от осуществления опеки сообщить об этом уполномоченному органу муниципалитета и продолжать наблюдение за животным до отмены его регистрации в качестве опекуна;

ж) в случае отказа по собственному желанию от осуществления опеки обратиться в регистрирующий орган с требованием об отмене регистрации в качестве опекуна;

з) в случае гибели опекаемого животного сообщить об этом в регистрирующий орган с целью отмены регистрации в качестве опекуна в единой базе данных.

7. В случае, предусмотренном подпунктом «а» пункта 6 настоящей статьи, идентификацию и регистрацию опекаемого животного обеспечивает уполномоченный орган муниципалитета через муниципальный приют, входящий в его систему, или уполномоченное им лицо.

Статья 9. Субъекты, участвующие в сфере управления животными

1. В порядке, установленном настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии, государственному контролю подлежат следующие субъекты, участвующие в сфере управления животными:

а) ветеринарное учреждение – лицо, оказывающее животным ветеринарные услуги, в том числе осуществляющее идентификацию и регистрацию, стерилизацию/кастрацию животных, профилактику и лечение заболеваний в целях их здоровья и благополучия, защиту от зоонозных заболеваний (включая антирабическую вакцинацию) и обеспечение ветеринарной благонадежности в стране;

б) приют – лицо, обеспечивающее временный уход и содержание, идентификацию и регистрацию, стерилизацию/кастрацию, вакцинацию животных или (и) поиск владельца/опекуна для животных без владельцев;

в) объект (гостиница) временного содержания животных – лицо, обеспечивающее временное размещение, уход и содержание животного, переданного ему владельцем;

г) заводчик – лицо, осуществляющее целевое и планомерное разведение животных, а также идентификацию и регистрацию животных, ведение племенной книги (документ, в который вносится информация о родословной животного), документальный учет племенных животных и полученного приплода;

д) кинологическое/фелинологическое учреждение – лицо, оказывающее консультационные/просветительские услуги, в том числе в направлении разведения, дрессировки, социализации, коррекции поведения, ухода и содержания животных;

е) реализатор – лицо, осуществляющее уход и содержание животных, их продажу, а также обеспечивающее своевременную вакцинацию против бешенства и других опасных заболеваний и оказывающее иные виды ветеринарных услуг;

ж) объект по уходу за животными и оказанию им гигиенических услуг (груминг) – лицо, зарегистрированное в порядке, установленном законодательством Грузии, которое оказывает услуги, связанные с поддержанием/улучшением гигиенического и внешнего состояния животных.

2. Объект по уходу за животными и оказанию им гигиенических услуг (груминг):

а) обязан при поступлении животного перепроверять информацию о его идентификации и регистрации;

б) не правомочен оказывать услуги животным, не зарегистрированным в единой базе данных.

3. В целях обеспечения защиты благополучия животных субъекты, определенные пунктом первым настоящей статьи, обязаны соблюдать общие требования к уходу и содержанию животных:

а) соблюдение санитарно-гигиенических норм;

б) соблюдение правил безопасности;

в) поение и в случае необходимости также кормление животных;

г) обеспечение надлежащей инсоляции/освещения, обогрева и вентиляции в пространстве для содержания животных;

д) предоставление истребуемой информации на основании заявления уполномоченного органа муниципалитета или (и) Агентства;

е) соблюдение других требований, установленных настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии.

Статья 10. Оказание животным ветеринарных услуг

1. В целях обеспечения ветеринарной благонадежности и защиты населения от зоонозных заболеваний в стране, профилактику и лечение заболеваний помимо других лиц, определенных настоящим Законом, осуществляет ветеринарное учреждение в порядке, установленном законодательством Грузии.

2. Ветеринарные услуги животным оказывает ветеринарный врач или ветеринарный техник в пределах своей компетенции в порядке, установленном законодательством Грузии.

3. Ветеринарные услуги оказываются способами, не причиняющими боли животным, в соответствии с процедурами, установленными законодательством Грузии.

4. Запрещается в нелечебных целях или без функционального назначения проводить ветеринарные операции на животных, в частности:

а) купирование ушей;

б) купирование хвостов;

в) экстракция клыков;

г) операционное удаление когтей;

д) снижение слуха;

е) подрезание голосовых связок.

5. Ветеринарное учреждение при поступлении животного обязано перепроверять информацию о его идентификации и регистрации в единой базе данных.

6. Если информация о животном не внесена в единую базу данных, ветеринарное учреждение обязано само обеспечить идентификацию и регистрацию животного, имеющего владельца. В таком случае расходы на идентификацию и регистрацию животного возлагаются на владельца.

7. В случае поступления опекаемого животного/животного без владельца ветеринарное учреждение правомочно само обеспечивать идентификацию и регистрацию, стерилизацию/кастрацию и антирабическую вакцинацию животных. В случае невозможности проведения указанных процедур ветеринарное учреждение обязано уведомить об этом уполномоченный орган муниципалитета для обеспечения проведения процедур, предусмотренных статьей 18 настоящего Закона.

8. Ветеринарное учреждение вправе оказывать услуги незарегистрированным животным, нуждающимся в безотлагательном ветеринарном обслуживании. После оказания данной услуги оно обязано провести мероприятия, предусмотренные пунктом 6 или 7 настоящей статьи.

9. Ветеринарное учреждение обязано вносить сведения о стерилизации/кастрации, комплексной вакцинации и антирабической вакцинации животного в единую базу данных, а по требованию владельца – также в ветеринарный паспорт.

10. Ветеринарное учреждение обязано вносить информацию об эвтаназии животного, осуществленной в порядке, установленном статьей 21 настоящего Закона, в единую базу данных.

11. Ветеринарное учреждение обязано незамедлительно уведомлять Агентство и уполномоченный орган муниципалитета о выявлении бешенства или других зоонозных заболеваний, предусмотренных законодательством Грузии, в порядке, установленном законодательством Грузии.

12. Ветеринарное учреждение вправе оказывать ветеринарные услуги опекаемым животным/животным без владельцев на основании соответствующего договора, оформленного с Агентством или уполномоченным органом муниципалитета.

13. Ветеринарное учреждение вправе выдавать справку о здоровье животных.

14. Ветеринарное учреждение обязано осуществлять активную коммуникацию и координацию с соответствующими государственными ведомствами, в том числе путем своевременного обмена информацией в целях предотвращения распространения бешенства или других зоонозных заболеваний.

Статья 11. Приют и рамки его деятельности

1. На основании пункта 3 статьи 6 настоящего Закона муниципалитет вправе самостоятельно или совместно с другими муниципалитетами создать муниципальный приют для обеспечения идентификации и регистрации, стерилизации/кастрации, вакцинации животных и поиска для них владельцев/опекунов.

2. В целях защиты благополучия, ухода, содержания и управления популяцией животных любое физическое лицо или юридическое лицо может создать частный приют.

3. Приют обязан в соответствии со стандартами, установленными законодательством Грузии, обустроить:

а) вольеры и ветеринарное пространство для проведения соответствующих процедур;

б) вольер, в котором животное будет находиться до определения состояния его здоровья, исцеления, выбытия из приюта или эвтаназии. Вольер должен удовлетворять следующим требованиям:

б.а) он должен предоставлять животному возможность передвижения и получения корма;

б.б) он не должен ограничивать животное в возможности видеть открытое пространство – не должен быть закрыт со всех четырех сторон, в вольере также должна быть обеспечена надлежащая вентиляция;

в) карантинное пространство для обеспечения изоляции животного;

г) выгульное пространство для обеспечения надлежащей физической активности животного.

4. Деятельность приюта, предусмотренная пунктом первым настоящей статьи, в том числе мероприятия и процедуры, определенные в целях управления популяцией животных, регулируются статьей 18 настоящего Закона.

5. Частный приют обязан при поступлении животного перепроверять информацию о его идентификации и регистрации в единой базе данных.

6. После проведения процедуры, предусмотренной пунктом 5 настоящей статьи, ветеринар обязан незамедлительно осмотреть животное. На основании этого осмотра, по решению ветеринара животное может быть помещено в карантин/изоляцию.

7. Если информация о животном не внесена в единую базу данных, частный приют вправе самостоятельно обеспечить идентификацию и регистрацию, стерилизацию/кастрацию и антирабическую вакцинацию животного. В случае невозможности проведения этих процедур частный приют обязан уведомить об этом уполномоченный орган муниципалитета для обеспечения осуществления процедур, предусмотренных статьей 18 настоящего Закона.

8. В случае укуса/оцарапывания/ослюнения животным другого животного или (и) человека животное подлежит помещению в карантин/изоляцию в порядке, установленном законодательством Грузии.

9. В случае оказания в частном приюте услуг животному, нуждающемуся в неотложном ветеринарном обслуживании, частный приют обязан обеспечить идентификацию и регистрацию животного только после оказания ему неотложных ветеринарных услуг в порядке, установленном статьей 16 настоящего Закона.

10. Частный приют вправе найти владельца/опекуна для идентифицированного и зарегистрированного, стерилизованного/кастрированного и вакцинированного (антирабическая вакцинация) животного и обновить информацию о нем в единой базе данных.

11. Частный приют вправе на основании соответствующего договора, в пределах своей компетенции оказывать услуги уполномоченному органу муниципалитета, в том числе при управлении популяцией животных и предоставлении временного приюта.

12. В частном приюте устройство племенного хозяйства запрещается.

13. Частный приют обязан осуществлять активную коммуникацию и координацию с соответствующими государственными ведомствами, в том числе в целях предотвращения распространения бешенства или других зоонозных заболеваний.

Статья 12. Объект (гостиница) временного содержания животных

1. В целях защиты благополучия животных временное размещение, уход и содержание животных обеспечивает объект (гостиница) временного содержания животных в порядке, установленном законодательством Грузии.

2. Объект (гостиница) временного содержания животных обязан обеспечивать:

а) соблюдение санитарно-гигиенических норм;

б) кормление и поение животных;

в) надлежащую инсоляцию/освещение, обогрев и вентиляцию в пространстве для содержания животных;

г) соблюдение других требований, установленных законодательством Грузии.

3. Объект (гостиница) временного содержания животных обязан при приеме животного перепроверять информацию о его идентификации и регистрации в единой базе данных. Объект (гостиница) временного содержания животных не вправе оказывать услуги животным, не зарегистрированным в единой базе данных.

4. Если объект (гостиница) временного содержания животных примет безнадзорную собаку, владелец/опекун которой не объявится в 2-месячный срок, он обязан найти животному нового владельца/опекуна, а в случае невозможности для него найти владельца/опекуна – обратиться в уполномоченный орган муниципалитета для обеспечения осуществления мероприятий, предусмотренных статьей 18 настоящего Закона.

5. Размещение объекта (гостиницы) временного содержания животных в квартире многоквартирного жилого дома допускается на основании согласия большинства собственников квартир.

6. В объекте (гостинице) временного содержания животных, размещенном в квартире многоквартирного жилого дома, одновременно могут находиться не более 15 животных.

Статья 13. Заводчик и рамки его деятельности

1. В целях обеспечения защиты благополучия, ухода и содержания животных целевое и планомерное разведение животных осуществляется заводчиком.

2. Заводчик обязан зарегистрироваться в уполномоченном органе муниципалитета в порядке, установленном настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии.

3. Срок действия регистрации, предусмотренной пунктом 2 настоящей статьи, составляет 3 года. Плату за указанную регистрацию устанавливает уполномоченный орган муниципалитета.

4. Документ, удостоверяющий регистрацию заводчика, размещается на видном для пользователей месте.

5. В целях обеспечения целевого и планомерного разведения племенных животных заводчик обязан:

а) иметь кинолога/фелинолога;

б) выполнять требования, связанные с разведением животных, установленные статьей 17 настоящего Закона;

в) соблюдать санитарно-гигиенические нормы;

г) обеспечивать кормление и поение животных;

д) обустроить открытые и закрытые пространства для содержания животных, обеспечить их надлежащую инсоляцию/освещение, обогрев и вентиляцию;

е) обустроить соответствующее пространство в случае получения приплода;

ж) обеспечить ведение документального учета племенных животных и полученного приплода;

з) обеспечить ведение племенной книги (документ, в который вносится информация о родословной животного);

и) обеспечить представление уполномоченному органу муниципалитета или (и) Агентству истребуемой ими на основании обращения информации;

к) обеспечить выполнение других требований, установленных настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии.

6. Заводчик обязан обеспечить идентификацию и регистрацию полученного приплода в порядке, установленном статьей 16 настоящего Закона.

7. Заводчик правомочен осуществлять деятельность, определенную статьей 15 настоящего Закона.

8. Заводчик обязан осуществлять активную коммуникацию и координацию с соответствующими государственными ведомствами, в том числе с целью обеспечения целевого и планомерного разведения племенных животных.

Статья 14. Кинологическое/фелинологическое учреждение и рамки его деятельности

1. В целях защиты благополучия, ухода и содержания животных кинологическое/фелинологическое учреждение в порядке, установленном законодательством Грузии, обеспечивает оказание консультационных услуг в сфере управления животными, дрессировку, социализацию, коррекцию поведения животных, ведение племенной книги (документ, в который вносится информация о родословной животного), выдачу справки о породности и пригодности к разведению, организацию и проведение выставок животных, а также другие виды услуг.

2. Кинологическое/фелинологическое учреждение обязано иметь кинолога/фелинолога.

3. Кинологическое/фелинологическое учреждение обязано при поступлении животного перепроверять информацию о его идентификации и регистрации в единой базе данных.

4. Кинологическое/фелинологическое учреждение не вправе оказывать услуги животным, не зарегистрированным в единой базе данных.

5. В целях защиты благополучия животных кинологическое/фелинологическое учреждение обеспечивает:

а) ведение племенной книги (документ, в который вносится информация о родословной животного);

б) выдачу справки о породности и пригодности к разведению;

в) нагрузку для животных разных пород с учетом их физических характеристик и состояния здоровья, в соответствии с международными стандартами;

г) оказание консультационных услуг, связанных с уходом, содержанием, разведением, кормлением, селекцией, физиологическими особенностями животных, а также с изучением их поведения;

д) дрессировку животного в соответствующем пространстве, предназначенном для дрессировок (индивидуальная и спортивная дрессировка), социализацию, коррекцию поведения животного;

е) оценку состояния животного и установление избыточной агрессии;

ж) организацию и проведение выставок животных;

з) организацию и проведение учебных курсов и модулей.

6. В качестве справки, предусмотренной подпунктом «б» пункта 5 настоящей статьи, не признается документ, в котором не указана информация о родословной животного.

7. Кинологическое/фелинологическое учреждение вправе в случае прохождения регистрации в уполномоченном органе муниципалитета заниматься целевым и планомерным разведением племенных животных на своей территории в порядке, установленном статьей 13 настоящего Закона.

8. В целях обеспечения благополучия животных кинологическое/фелинологическое учреждение обязано осуществлять активную коммуникацию и координацию с соответствующими государственными ведомствами, в том числе путем своевременного обмена информацией.

9. Действие настоящей статьи не распространяется на услуги служебной собаки.

Статья 15. Реализатор и рамки его деятельности

1. В целях обеспечения благополучия, ухода и содержания животных в порядке, установленном законодательством Грузии, продажей животных занимается реализатор.

2. Реализатор обязан путем обращения в регистрирующий орган обеспечивать идентификацию и регистрацию животных в порядке, установленном статьей 16 настоящего Закона.

3. Реализатор обязан по поступлении животного перепроверять информацию о его идентификации и регистрации.

4. Реализатор не вправе содержать животных, не зарегистрированных в единой базе данных.

5. В целях обеспечения защиты благополучия, ухода и содержания животных реализатор обязан:

а) обеспечивать кормление и поение животного;

б) обеспечивать выделение пространства для содержания животного, его надлежащую инсоляцию/освещение, обогрев и вентиляцию;

в) обеспечивать регулярный выгул животного;

г) обеспечивать оказание животному ветеринарных услуг, в том числе своевременную вакцинацию против бешенства и других опасных заболеваний;

д) обеспечивать соблюдение санитарно-гигиенических норм на территории объекта, подлежащего реализации;

е) не допускать ввоза на территорию объекта, предназначенного для реализации животных, невакцинированных (антирабическая вакцинация) животных или (и) животных, имеющих опасные (в том числе зоонозные) заболевания;

ж) не допускать отлучения от матери щенков в возрасте до 2 месяцев и котят в возрасте до 4 месяцев в целях продажи;

з) обеспечивать регистрацию ввоза и продажи животных на объекте, предназначенном для реализации животных.

6. Реализатор обязан осуществлять активную коммуникацию и координацию с соответствующими государственными ведомствами, в том числе путем своевременного обмена информацией в целях обеспечения благополучия животного.

Статья 16. Идентификация и регистрация животных

1. В целях обеспечения защиты благополучия животных и их отслеживаемости регистрирующий орган осуществляет идентификацию и регистрацию животных в единой базе данных, которой управляет Агентство.

2. Целями единой базы данных являются:

а) установление численности животных, учет информации о каждом из них, установление и регистрация их владельцев и опекунов;

б) превенция оставления животного владельцем;

в) установление владельца или опекуна безнадзорного животного.

3. В единую базу данных вносится следующая информация об идентифицированном животном:

а) вид, порода, пол, дата рождения, кличка, описание внешности, окрас, номер микрочипа или ушной метки (бирки);

б) о стерилизации/кастрации;

в) о вакцинации;

г) имя, фамилия, личный номер, номер телефона и адрес места жительства владельца/опекуна –физического лица, а в случае, если владелец/опекун является юридическим лицом, – наименование, идентификационный код, контактная информация;

д) об указании в качестве племенного животного, выставочного животного и служебной собаки;

е) установленные законодательством Грузии другие данные, необходимые для идентификации и регистрации.

4. Уполномоченный орган муниципалитета, ветеринарное учреждение, приют и заводчик идентифицируют и регистрируют животных, на основании доступа к единой базе данных, обеспеченной Агентством в порядке, установленном законодательством Грузии.

5. Объект (гостиница) временного содержания животных, кинологическое учреждение, фелинологическое учреждение, реализатор и объект по уходу за животными и оказанию им гигиенических услуг (груминг) проверяют информацию об идентификации и регистрации животного на основании доступа к единой базе данных, обеспеченной Агентством в порядке, установленном законодательством Грузии.

6. Уполномоченный орган муниципалитета обязан обеспечивать идентификацию и регистрацию животных без владельцев/опекаемых животных.

7. В случае смены владельца/опекуна в целях регистрации нового владельца/опекуна обязательным условием является внесение изменения в единую базу данных.

8. В случае утери/повреждения микрочипа или ушной метки (бирки) владелец/опекун обязан обратиться в регистрирующий орган с целью повторной идентификации животного.

Статья 17. Разведение животных, имеющих владельцев, и управление их популяцией

1. В целях управления популяцией животных в соответствии с порядком и сроками стерилизации/кастрации, установленными законодательством Грузии, животное подлежит обязательной стерилизации/кастрации, кроме случаев, предусмотренных настоящим Законом.

2. Разведение племенных животных допускается заводчиком или в некоммерческих целях владельцем в соответствии с порядком и сроками разведения, установленными настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии.

3. В целях обеспечения целевого и планомерного разведения животных запрещаются:

а) разведение собак с потенциально повышенным риском;

б) разведение помесных животных (метисов);

в) разведение животных, не идентифицированных и не зарегистрированных в единой базе данных;

г) спаривание животного с диким животным.

4. Разрешение на размножение племенного животного выдает уполномоченный орган муниципалитета на основании справки о состоянии здоровья, выданной ветеринарным учреждением, и справки о породности и пригодности к разведению, выданной кинологическим/фелинологическим учреждением.

5. Заводчик занимается разведением племенных животных в порядке и с соблюдением условий, установленных статьей 13 настоящего Закона, на основании соответствующей регистрации.

6. Соответствующее согласие на размножение племенного животного выдается владельцу уполномоченным органом муниципалитета в разовом порядке, на 2-годичный срок, с правом продления на срок до 1 года.

7. Идентификация и регистрация приплода, полученного владельцем в результате размножения племенного животного, осуществляются в порядке, установленном статьей 16 настоящего Закона.

8. Племенные животные, размноженные владельцем, подлежат стерилизации/кастрации в порядке и сроки, установленные законодательством Грузии.

9. Помимо запретов, установленных пунктом 3 настоящей статьи, Правительство Грузии правомочно объявлять мораторий на временный ввоз или (и) разведение животных.

10. Обязательство по стерилизации/кастрации, установленное настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии, не распространяется на выставочных животных, удовлетворяющих соответствующим видовым/индивидуальным и породным характеристикам и предназначенных для участия в выставке животных.

11. До наступления срока стерилизации/кастрации, установленного настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии, владелец обязан обратиться в регистрирующий орган с целью указания животного в качестве выставочного животного в единой базе данных.

12. Если в 2-годичный срок после регистрации, предусмотренной пунктом 11 настоящей статьи, владелец не получит сертификат, удостоверяющий участие животного в выставке животных, он обязан обратиться в регистрирующий орган для внесения изменения в единую базу данных.

13. В случае, предусмотренном пунктом 12 настоящей статьи, после отмены статуса выставочного животного животное подлежит стерилизации/кастрации в порядке и сроки, установленные законодательством Грузии.

14. Действие пунктов первого–13 настоящей статьи не распространяется на служебных собак.

15. Порядок и условия распоряжения служебной собакой определяются постановлением Правительства Грузии.

Статья 18. Управление популяцией животных без владельцев/опекаемых животных

1. В целях обеспечения благополучия животных без владельцев/опекаемых животных и управления их популяцией уполномоченный орган муниципалитета обеспечивает идентификацию и регистрацию, стерилизацию/кастрацию и антирабическую вакцинацию животных без владельцев/опекаемых животных.

2. В целях обеспечения управления популяцией уполномоченный орган муниципалитета обязан осуществлять в отношении безнадзорных животных/животных без владельцев/опекаемых животных следующие действия:

а) отлов и изоляцию собак гуманным методом;

б) перепроверку информации об идентификации и регистрации животного в единой базе данных;

в) установление состояния здоровья (ветеринарные услуги) и поведенческих особенностей животного;

г) идентификацию и регистрацию животных;

д) стерилизацию/кастрацию животных в порядке, установленном законодательством Грузии, если состояние их здоровья позволяет провести указанную операцию;

е) постоперационную реабилитацию животных;

ж) антирабическую вакцинацию животных;

з) дегельминтизацию или (и) комплексную вакцинацию животных в случае необходимости.

3. В случае, предусмотренном подпунктом «а» пункта 2 настоящей статьи, отлов кормящей собаки допускается только вместе с приплодом, кроме случая, когда кормящая собака нуждается в неотложном ветеринарном обслуживании.

4. После проведения соответствующей процедуры, предусмотренной подпунктом «б» пункта 2 настоящей статьи, животному незамедлительно должны быть оказаны ветеринарные услуги.

5. На основании ветеринарных услуг, предусмотренных пунктом 4 настоящей статьи, по решению ветеринара животное может быть помещено в карантин/изоляцию.

6. В случае укуса/оцарапывания/ослюнения животным другого животного или (и) человека животное подлежит помещению в карантин/изоляцию в порядке, установленном законодательством Грузии.

7. После проведения процедур, предусмотренных пунктом 2 настоящей статьи, уполномоченный орган муниципалитета обязан осуществить необходимые мероприятия по поиску владельца/опекуна (в том числе размещение фотографии животного и детальной информации о нем на веб-странице уполномоченного органа муниципалитета или (и) в социальных сетях), а в случае невозможности осуществления указанных мероприятий – зарегистрировать животное как животное без владельца в порядке, установленном статьей 16 настоящего Закона.

8. Уполномоченный орган муниципалитета обязан осуществлять активную коммуникацию и координацию с Агентством, в том числе путем проведения дезинфекционных мероприятий или иных мероприятий, установленных законодательством Грузии, в целях предотвращения распространения бешенства или других зоонозных заболеваний.

Статья 19. Ненадлежащее и жестокое обращение с животными

1. Не допускается ненадлежащее или жестокое обращение с животными, а также содействие подобным деяниям, в том числе:

а) нанесение животному побоев;

б) постоянное содержание животного на привязи;

в) подвергание животного физической нагрузке, причиняющей ему страдания;

г) провоцирование животного на агрессию или (и) побуждение его к действиям, направленным против здоровья или (и) жизни другого животного или (и) человека;

д) проведение ветеринарных операций, определенных пунктом 4 статьи 10 настоящего Закона, в нелечебных целях или без функционального назначения;

е) нанесение животному ран, увечий или иного вреда здоровью (в том числе в результате автодорожного происшествия), опасного для жизни или (и) здоровья;

ж) использование животного для научных экспериментов или (и) проведение лабораторных опытов над ним, за исключением случаев, предусмотренных Законом Грузии «О здравоохранении»;

з) организация, проведение боев животных и предоставление места для их проведения;

и) иные деяния, причиняющие страдания животному.

2. Запрет, предусмотренный подпунктом «г» пункта первого настоящей статьи, не распространяется на служебных собак.

3. Ответственность за деяния, предусмотренные настоящей статьей, определяется Кодексом Грузии об административных правонарушениях и Уголовным кодексом Грузии.

Статья 20. Общие требования к передвижению животных, имеющих владельцев

1. В целях обеспечения благополучия животных и создания безопасной среды для совместного проживания человека и животных передвижение животных, в том числе выгул, перевозку и использование в мероприятиях, должны осуществляться в порядке, установленном настоящим Законом и другими законодательными и подзаконными нормативными актами Грузии.

2. Выгул собак в общественных местах, включая бульвары, парки или скверы (кроме специально отведенных мест), допускается только с использованием поводка или намордника, кроме случая, предусмотренного подпунктом «б» пункта 8 настоящей статьи.

3. Запрещается приносить животных в здания учреждений раннего и дошкольного воспитания и образования, общеобразовательных, высших образовательных и профессиональных образовательных учреждений (кроме случаев участия в просветительских и культурных мероприятиях), а также в больницы, кроме кошек и собак мелких пород, вход которых допускается на руках или с помощью специальной переноски (контейнера, сумки), а также собак-ассистентов.

4. Перевозка животных в общественном транспорте, определенном законодательством Грузии, допускается с использованием поводка или намордника, а в случае с кошками и собаками мелких пород – также на руках или с помощью специальной переноски (контейнера, сумки).

5. Использование животных в спортивных, культурных или развлекательных мероприятиях допускается в соответствии с видовыми/индивидуальными характеристиками животного, без причинения ему вреда.

6. Проведение спортивных, культурных или развлекательных мероприятий с участием животных в общественных пространствах разрешается на территории, предварительно согласованной с уполномоченным органом муниципалитета.

7. В случае размещения знака, запрещающего допуск животных, лицо обязано оборудовать на прилегающей территории место для привязывания животного.

8. Представительный орган муниципалитета правомочен дополнительно определять правилами ухода и содержания домашних животных:

а) места, где находиться собакам запрещено;

б) специально отведенные места, где разрешается выгуливать собак без поводка;

в) отличающийся порядок выгула, перевозки и использования животных в мероприятиях (в том числе порядок использования намордника).

9. Действие настоящей статьи не распространяется на служебных собак.

Статья 21. Эвтаназия животного

1. Согласно порядку, установленному законодательством Грузии, запрещается эвтаназия животного негуманными методами.

2. Эвтаназия животного должна осуществляться без причинения животному физической боли и страданий, с использованием веществ, подлежащих специальному контролю, или лечебных средств, приравненных к фармацевтическому продукту, подлежащему специальному контролю.

3. Эвтаназия животного на основании заключения ветеринара, основанного на соответствующих исследованиях или (и) ветеринарных наблюдениях, должна осуществляться только управомоченным лицом – ветеринаром или ветеринарным техником под наблюдением ветеринара.

4. В порядке, установленном законодательством Грузии, основанием для эвтаназии животного могут быть:

а) некорректируемое агрессивное поведение, не допускающее его совместного проживания с другим животным или (и) человеком, в том числе идиопатическая агрессия (синдром внезапной ярости) и укусы, не спровоцированные агрессией по отношению к нему или ненадлежащим обращением с ним;

б) полный паралич, парез или (и) иное неизлечимое заболевание;

в) подозрение на инфицирование/заболевание бешенством только при наличии предпосылок, предусмотренных законодательством Грузии;

г) инфекция, представляющая особую опасность для здоровья человека или (и) животного;

д) травма или (и) повреждение, несовместимые с жизнью;

е) необратимое обессиливание;

ж) врожденный дефект, несовместимый с жизнью.

5. Для установления обстоятельств, предусмотренных подпунктом «а» пункта 4 настоящей статьи, помимо заключения ветеринара необходимо заключение кинологического/фелинологического учреждения.

6. После завершения процедуры эвтаназии животного ветеринар должен убедиться в том, что животное мертво, после чего допускается распоряжение его трупом в порядке, установленном законодательством Грузии.

7. После эвтаназии животного допускается патологоанатомическое исследование животного.

Статья 22. Правовые акты, подлежащие принятию в связи с Законом

Правительству Грузии до 1 марта 2026 года обеспечить утверждение следующих правовых актов:

а) Порядок установления условий и сроков идентификации и регистрации домашних животных и ведения единой базы данных;

б) Технический регламент о правилах и сроках стерилизации/кастрации и разведения домашних животных.

Статья 23. Переходные положения, связанные с введением Закона в действие

1. Правительству Грузии до 1 марта 2026 года обеспечить:

а) соответствие настоящему Закону постановления Правительства Грузии «Об утверждении требований, связанных с деятельностью бизнес-операторов, осуществляющих ветеринарную деятельность»;

б) соответствие настоящему Закону постановления Правительства Грузии «Об утверждении Порядка осуществления государственного ветеринарного контроля в отношении бизнес-операторов, осуществляющих ветеринарную деятельность, и аграрных рынков/ярмарок, где производится реализация живых животных».

2. В целях эффективного осуществления мероприятий по управлению популяцией животных Министерству охраны окружающей среды и сельского хозяйства Грузии до 1 февраля 2026 года в координации с Министерством регионального развития Грузии и муниципалитетами разработать и представить на утверждение Правительства Грузии следующие правовые акты:

а) о моратории на разведение собак в целях управления гиперпопуляцией;

б) о временном порядке (программе) регулирования управления гиперпопуляцией собак.

3. Правительству Грузии до 1 марта 2026 года утвердить правовые акты, предусмотренные пунктом 2 настоящей статьи.

4. Временным порядком (программой) регулирования управления гиперпопуляцией собак, предусмотренным подпунктом «б» пункта 2 настоящей статьи, по меньшей мере должны определяться:

а) мероприятия по всеобщей идентификации и регистрации, стерилизации/кастрации и антирабической вакцинации собак без владельцев/опекаемых собак в масштабах всей страны;

б) в случае необходимости, с учетом специфики муниципалитета – мероприятия по дополнительной поддержке владельцев, проживающих в селах муниципалитета;

в) в целях идентификации и регистрации, стерилизации/кастрации и антирабической вакцинации собак без владельцев/опекаемых собак – План закупки и поставки ветеринарных услуг для собак по всем муниципалитетам, а также мероприятия, необходимые для осуществления указанного Временного порядка (программы).

5. Министерству финансов Грузии обеспечить учет денежных сумм, определенных Временным порядком (программой) регулирования управления гиперпопуляцией собак, предусмотренным подпунктом «б» пункта 2 настоящей статьи, и, в случае необходимости, денежных сумм, связанных с осуществлением определенных настоящим Законом мероприятий по управлению популяцией животных, при определении предельного объема ассигнований в среднесрочный период для соответствующих расходующих учреждений (Документ по основным данным и направлениям страны) и при разработке проекта закона Грузии о Государственном бюджете Грузии на соответствующий год.

6. Муниципалитетам до 1 марта 2026 года обеспечить утверждение правил ухода и содержания домашних животных или в случае наличия этих правил их соответствие настоящему Закону.

7. Владельцам до 1 января 2027 года обеспечить идентификацию и регистрацию животных в порядке, установленном настоящим Законом.

8. Владельцы, животные которых уже идентифицированы, обязаны до 1 января 2027 года обратиться в регистрирующий орган с целью регистрации животного в единой базе данных.

9. Опекуны, животные которых уже идентифицированы, обязаны до 1 января 2027 года обратиться в регистрирующий орган с целью регистрации животного в единой базе данных.

10. Владельцы, животные которых стерилизованы или кастрированы до введения настоящего Закона в действие, обязаны до 1 января 2027 года обратиться в регистрирующий орган для внесения в единую базу данных информации о стерилизации/кастрации животного.

11. На владельцев, животные которых зарегистрированы до 1 января 2027 года, не распространяются обязательства, предусмотренные подпунктами «д» и «е» пункта первого статьи 7 настоящего Закона.

12. На владельцев, зарегистрировавших до 1 января 2027 года собак с потенциально повышенным риском, определенных настоящим Законом, не распространяется требование, предусмотренное пунктом 4 статьи 7 этого же Закона.

13. Заводчики, осуществлявшие деятельность до введения настоящего Закона в действие, обязаны до 1 января 2027 года пройти регистрацию, предусмотренную пунктом 2 статьи 13 этого же Закона, в уполномоченном органе муниципалитета.

14. Уполномоченные органы муниципалитетов, ветеринарные учреждения, приюты и заводчики, осуществлявшие деятельность до введения настоящего Закона в действие, обязаны до 1 мая 2026 года обратиться в Агентство с тем, чтобы иметь доступ к единой базе данных для полноценного осуществления полномочий, определенных настоящим Законом.

15. Объекты (гостиницы) временного содержания животных, кинологические учреждения, фелинологические учреждения, реализаторы и объекты по уходу за животными и оказанию им гигиенических услуг (груминг), существовавшие до введения настоящего Закона в действие, обязаны до 1 мая 2026 года обратиться в Агентство с тем, чтобы иметь доступ к единой базе данных (без права регистрации и внесения изменения) для полноценного осуществления полномочий, определенных настоящим Законом.

16. Агентству до 1 июля 2026 года:

а) на основании обращения, определенного пунктом 14 настоящей статьи, обеспечить доступ уполномоченного органа муниципалитета, ветеринарного учреждения, приюта и заводчика к единой базе данных;

б) на основании обращения, определенного пунктом 15 настоящей статьи, обеспечить доступ (без права регистрации и внесения изменения) объекта (гостиницы) временного содержания животных, кинологического учреждения, фелинологического учреждения, реализатора и объекта по уходу за животными и оказанию им гигиенических услуг (груминг), к единой базе данных.

17. Правительству Грузии до 1 июля 2027 года обеспечить утверждение правил сертификации кинологов и фелинологов.

18. Физические лица, занимающиеся деятельностью в направлении ухода, содержания, разведения, дрессировки, социализации и коррекции поведения животных, обязаны до 1 июля 2028 года пройти профессиональную программу сертифицированного кинолога/фелинолога или (и) обратиться в соответствующий орган для признания неформального образования, в порядке, установленном законодательством Грузии.

 

Статья 24. Введение Закона в действие

1. Настоящий Закон, за исключением статей первой–21 настоящего Закона, ввести в действие по опубликовании.

2. Статьи первую–4, подпункты «ж» и «и»–«н» пункта первого и пункт 2 статьи 7, пункты первый, 4 и 5 и подпункты «б», «г» и «д» пункта 6 статьи 8, пункты первый и 3 статьи 9, пункты первый–4 и 11–14 статьи 10, пункты первый–3, 8 и 11–13 статьи 11, пункты первый и 2 статьи 12, пункты первый, 5, 6 и 8 статьи 14, пункты первый, 5 и 6 статьи 15, статью 19, пункт 8 статьи 20 и статью 21 настоящего Закона ввести в действие с 1 января 2026 года.

3. Статьи 5 и 6, подпункты «а»–«е» и «з» пункта первого и пункты 3–5 статьи 7, пункты 2 и 3, подпункты «а», «в» и «е»–«з» пункта 6 и пункт 7 статьи 8, пункт 2 статьи 9, пункты 5–10 статьи 10, пункты 4–7, 9 и 10 статьи 11, пункты 3–6 статьи 12, пункты первый–4, подпункты «б»–«к» пункта 5 и пункты 6–8 статьи 13, пункты 3, 4, 7 и 9 статьи 14, пункты 2–4 статьи 15, статьи 16–18 и пункты первый–7 и 9 статьи 20 настоящего Закона ввести в действие с 1 июля 2026 года.

4. Подпункт «а» пункта 5 статьи 13 и пункт 2 статьи 14 настоящего Закона ввести в действие с 1 июля 2028 года.

 

Президент Грузии                  Михаил Кавелашвили

 

Тбилиси,

2 июля 2025 г.

№906-IIIრს-XIმპ