ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე
კონსოლიდირებული ვერსიების არჩევა ცვლილების დოკუმენტები საინფორმაციო ბარათი ბეჭდვა ფაილის გადმოწერა
დოკუმენტის ნომერი 194
დოკუმენტის მიმღები საქართველოს ფინანსთა მინისტრი
მიღების თარიღი 30/03/2009
დოკუმენტის სახე საქართველოს მინისტრის ბრძანება
გამოქვეყნების წყარო, თარიღი სსმ, 42, 03/04/2009
სარეგისტრაციო კოდი 200.130.000.22.033.012.971
ძალის დაკარგვის თარიღი 01/01/2011
კონსოლიდირებული ვერსიების არჩევა

თქვენ უყურებთ დოკუმენტის პირველად სახეს
დოკუმენტის კონსოლიდირებული ვარიანტის ნახვა ფასიანია, აუცილებელია სისტემაში შესვლა და საჭიროების შემთხვევაში დათვალიერების უფლების ყიდვა, გთხოვთ გაიაროთ რეგისტრაცია ან თუ უკვე რეგისტრირებული ხართ, გთხოვთ, შეხვიდეთ სისტემაში

სახელმწიფო სარეგისტრაციო კოდი 200.130.000.22.033.012.971

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის

ბრძანება 194

2009 წლის 30 მარტი

ქ. თბილისი

„ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-3 მუხლის, 95-ე მუხლის მე-5 ნაწილის, XL თავის აღსრულების მიზნით და „საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს დებულების დამტკიცების შესახებ” საქართველოს მთავრობის 2004 წლის 21 მაისის N39 დადგენილებით დამტკიცებული დებულების მე–4 მუხლის მე–3 პუნქტის „ლ” ქვეპუნქტის საფუძველზე, ვბრძანებ:

 მუხლი 1.

დამტკიცდეს ინსტრუქცია „ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესის შესახებ” თანდართულ დანართებთან ერთად (დანართი N1, N2, N3, N4, N5, N6, N7, N8).

    მუხლი 2.

ფიზიკური პირები, ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე ქონების გადასახადის წლიურ დეკლარაციას 2008 წლის საგადასახადო წლისათვის საგადასახადო ორგანოებში წარადგენენ 2009 წლის 1 აპრილამდე. “ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე” საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 6 მარტის 176 ბრძანებით დამტკიცებული დანართი 1 და დანართი 2-ით დადგენილი ფორმისა და წესის შესაბამისად. ამასთან, ამავე ბრძანებით დამტკიცებული დანართი 1-ის ნაწილი IV”-ის შევსება სავალდებულო არ არის.

    მუხლი 3.

2009 წლის 1 მაისამდე ამ ბრძანებით დამტკიცებული დანართი 3-ის (ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია”) ფორმით წარმოდგენილ დეკლარაციაში 2008 წელში ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ქონება არ აისახება.

    მუხლი 4.

ამ ბრძანების ამოქმედებისთანავე ძალადაკარგულად გამოცხადდეს ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე” საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2007 წლის 6 მარტის 176 ბრძანება.    

 

    მუხლი 5.

ეს ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

კ. ბაინდურაშვილი

ი ნ ს ტ რ უ ქ ც ი ა

ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესის შესახებ

    მუხლი 1. ინსტრუქციაში გამოყენებულ ტერმინთა განმარტება

1. ქონება – ყველა ნივთი და არამატერიალური სიკეთე, რომელთა შეუზღუდავად შეძენა და რომელთა ფლობა, განკარგვა და რომლებით სარგებლობა შეუძლიათ პირებს.

2. უძრავი ქონება – შენობა-ნაგებობანი, რომლებიც მყარად დგას მიწაზე.

3. შენობა-ნაგებობა – ნებისმიერი შენობა, კონსტრუქცია ან ნაგებობა (ან მათი ნაწილი) მიწის ნაკვეთით, რომელზედაც იგი არის დამაგრებული.

4. დასაბეგრი ქონების ადგილსამყოფელი – ადგილი, სადაც უძრავი ქონება ფაქტობრივად მდებარეობს, ხოლო მოძრავი ქონება რეგისტრირებულია კანონმდებლობით დადგენილი წესით. თუ არ არსებობს მოძრავი ქონების რეგისტრაციის ადგილი, დასაბეგრი ქონების ადგილსამყოფელად ითვლება ადგილი, სადაც მოძრავი ქონება ფაქტობრივად მდებარეობს.

5. ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული ქონება – ძირითადი საშუალებები და არამატერიალური აქტივები, რომლებიც გამოიყენებიან ეკონომიკური საქმიანობისათვის, აგრეთვე დაუმონტაჟებელი მოწყობილობები და დაუმთავრებელი კაპიტალური დაბანდებები, რომლებიც განკუთვნილია ეკონომიკური საქმიანობისათვის.

6. არამატერიალური აქტივი – ფიზიკური ფორმის არმქონე იდენტიფიცირებადი არაფულადი აქტივი, რომელსაც პირი იყენებს საქონლის წარმოების, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის, სხვისთვის იჯარით გადაცემის ან/და ადმინისტრაციული მიზნებისათვის. არამატერიალურ აქტივს მიეკუთვნება საავტორო უფლება, პატენტი, სავაჭრო ნიშანი, გუდვილი, კომპიუტერული პროგრამა, ლიცენზია, იჯარის უფლება, ფრანჩიზი, საბადოების დამუშავების უფლება, იმპორტისა და ექსპორტის სპეციალური უფლებები.

7. ძირითადი საშუალება – მატერიალური აქტივი, რომელსაც პირი იყენებს საქონლის წარმოების, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის, იჯარით (მათ შორის, ლიზინგით) გადაცემის ან/და ადმინისტრაციული მიზნებისათვის და მისი სასარგებლო გამოყენების ვადა ერთ წელზე მეტია.

8. აქტივების ღირებულება – აქტივების ღირებულებაში შეიტანება მათი შესყიდვის, წარმოების, მშენებლობის, მონტაჟისა და დადგმის ხარჯები (დანახარჯები), აგრეთვე სხვა ხარჯები (დანახარჯები), რომლებიც ზრდის მათ ღირებულებას, ხოლო აქტივების უსასყიდლოდ მიღებისას – ამ აქტივების საბაზრო ფასი.

9. ლიზინგის საგანი – ლიზინგით მიღებული ძირითადი საშუალებები. ლიზინგის ხელშეკრულების მოქმედების პერიოდში აღნიშნული ძირითადი საშუალებები აისახება იჯარის მიმღების ბალანსზე.    

10. პირის ოჯახი – პირი, მისი მეუღლე, არასრულწლოვანი შვილი და გერი, აგრეთვე პირთან მუდმივად მცხოვრები მშობელი, შვილი და გერი, და, ძმა, ბებია, ბაბუა, შვილიშვილი, რომლებიც საერთო მეურნეობას ეწევიან. ქონების გადასახადით დაბეგვრის მიზნებისათვის თავად გადასახადის გადამხდელი უპირობოდ განსაზღვრავს იმ პირთა წრეს (ზემოაღნიშნულ პირთაგან), რომლებიც მასთან ერთად მუდმივად ცხოვრობენ და ეწევიან საერთო მეურნეობას.

11. ფიზიკური პირის საცხოვრებელი ადგილი – ფიზიკური პირის საცხოვრებელ ადგილად ითვლება ადგილი, რომელსაც იგი, ჩვეულებრივ, საცხოვრებლად ირჩევს, ან მისი ფაქტობრივად ყოფნის ადგილი. თუ ფიზიკურ პირს რამდენიმე საცხოვრებელი (ბინა ან სხვა საცხოვრებელი) აქვს, მის საცხოვრებელ ადგილს განსაზღვრავს საგადასახადო ორგანო ამ ფიზიკურ პირთან შეთანხმებით.

12. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწა – სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწას მიეკუთვნება:

ა) სახნავი, მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული მიწა, ბუნებრივი და გაკულტურებული სათიბები და საძოვრები;

ბ) კანონმდებლობით დადგენილი წესის მიხედვით სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულებით გამოყენებული ან გამოსაყენებლად ნებადართული წყლის ფონდისა და ტყის ფონდის მიწები;

გ) საკარმიდამო, საბაღე, საბოსტნე და სააგარაკო ნაკვეთები;

დ) დასახლებული პუნქტების ფარგლების გარეთ მდებარე მრეწველობის, ტრანსპორტის, კავშირგაბმულობის, ენერგეტიკის, თავდაცვის, დაცული ტერიტორიებისა და სხვა არასასოფლო-სამეურნეო მიწის ის ნაკვეთები, რომლებიც გამოიყენება სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულებით;

ე) ქალაქის, დაბის, სოფლის, კურორტისა და სხვა ტიპის დასახლებათა ფარგლებში მდებარე მიწის ის ნაკვეთები, რომელთა მიზნობრივი დანიშნულება არ არის შეცვლილი და რომელთა სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულებით გამოყენება ნებართულია კანონმდებლობით დადგენილი წესის მიხედვით;

ვ) სამელიორაციო ქსელებით დაკავებული მიწები;

ზ) სხვა მიწა, რომელიც სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის საკუთრების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად ითვლება სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწად.

13. არასასოლფო-სამეურნეო დანიშნულების მიწა – მიწა, რომელიც არ არის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწა.

14. ორგანიზაცია – ორგანიზაციებად ითვლება შემდეგი წარმონაქმნები:

ა) არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირები, აგრეთვე საზოგადოებრივი ან რელიგიური ორგანიზაციები (გაერთიანებები), დაწესებულებები, რომლებიც არიან საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად შექმნილი არასამეწარმეო იურიდიული პირები ან შექმნილი არიან და მოქმედებენ უცხო ქვეყნის კანონმდებლობის შესაბამისად, აგრეთვე უცხო ქვეყნის კანონმდებლობის შესაბამისად შექმნილი ორგანიზაციების საქართველოში არსებული ფილიალები და სხვა ანალოგიური ქვედანაყოფები, რომელთა მეშვეობითაც ისინი მთლიანად ან ნაწილობრივ ახორციელებენ საქმიანობას (რწმუნებული პირის საქმიანობის ჩათვლით), ასევე საბიუჯეტო ორგანიზაციები, საჯარო სამართლის იურიდიული პირები, კორპორაციები, დაწესებულებები;

ბ) საერთაშორისო (სახელმწიფოთაშორისი, სამთავრობათაშორისო, დიპლომატიური) ორგანიზაციები – საერთაშორისო სამართლით რეგულირებული ორგანიზაციები, საელჩოები, საკონსულოები, წარმომადგენლობები, უცხოური არასამეწარმეო ორგანიზაციები.

15. კალენდარული წელი – დროის მონაკვეთი ერთი წლის 1 იანვრიდან 31 დეკემბრის ჩათვლით, ხოლო ახალრეგისტრირებული გადასახადის გადამხდელებისათვის – პირველ წელს რეგისტრაციის თარიღიდან იმავე წლის 31 დეკემბრის ჩათვლით.

16. ბიოლოგიური აქტივი – ცხოველი ან მცენარე.

    მუხლი 2. ზოგადი დებულებები

 1. ქონების გადასახადი წარმოადგენს ადგილობრივ გადასახადს, რომლის შემოღების (გადახდის პირობების შეცვლის ან შემოღებული გადასახადის გაუქმების) უფლებამოსილება მინიჭებული აქვთ ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობით ორგანოებს. ადგილობრივი თვითმართველობის წარმომადგენლობით ორგანოს ნორმატიული აქტით შემოღებული ქონების გადასახადის გადახდა სავალდებულოა შესაბამისი სუბიექტის ტერიტორიაზე.

 2. ქონების გადასახადის საგადასახადო პერიოდად ითვლება კალენდარული წელი.

 3. საგადასახადო ორგანოებს, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით, უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა, საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, იმ შემთხვევაში, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო დოკუმენტაციას.

4. საგადასახადო ორგანო, გადასახადის გადამხდელის სათანადო მომართვის შემთხვევაში ვალდებულია, ქონების გადასახადის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით გადამხდელს მიაწოდოს სათანადო ინფორმაცია. ქონების გადასახადის ადმინისტრირების მიზნით:

ა) ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანო საგადასახადო ორგანოს ყოველი წლის 1 აპრილამდე წარუდგენს ინფორმაციას ქონების გადასახადის განაკვეთების (მიწაზე ზონების და კატეგორიის მითითებით) შესახებ, რომელიც ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანომ დაამტკიცა საგადასახადო წლისათვის, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მას ქონების გადასახადის განაკვეთები არ შეუცვლია. თუ ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს თავის სამოქმედო ტერიტორიაზე დადგენილი აქვს ზონირება, მან ამავე ვადაში საგადასახადო ორგანოს ასევე უნდა წარუდგინოს ინფორმაცია ზონირების შესახებ, ცალკეულ ზონაზე გასავრცელებელი განაკვეთის და ზონაში შემავალი ქუჩების (მოედნების, გამზირების და ა.შ.) მითითებით. ამასთანავე, თუ ერთი და იგივე ქუჩა სხვადასხვა ზონაში ხვდება, ზონები დაკონკრეტებული უნდა იყოს ქუჩის შესაბამისი ნომრების მიხედვით. კონკრეტულ ქუჩაზე გასავრცელებელი განაკვეთის გაურჩევლობის შემთხვევაში, საგადასახადო ორგანო ხელმძღვანელობს ამ ქუჩისათვის ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს მიერ დამტკიცებული მინიმალური განაკვეთით. ზონირებაში ტერიტორიის გამორჩენის შემთხვევაში გამორჩენილ ტერიტორიაზე (ქუჩა, მოედანი, სოფელი და ა.შ.) გავრცელდება ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს სამოქმედო ტერიტორიაზე დამტკიცებული მინიმალური განაკვეთი;

ბ) საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს შესაბამისი სარეგისტრაციო სამსახური შესაბამის საგადასახადო ორგანოს ყოველი წლის 1 აპრილამდე წარუდგენს მიწის მესაკუთრეთა სიებს, მათი პირადი ნომრების, საკუთრებაში არსებული მიწის ფართობისა და დანიშნულების (სასოფლო-სამეურნეო, არასასოფლო-სამეურნეო) მითითებით (დანართი 7).

 5. გადასახადის გადამხდელის მიერ, შესაბამისი დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით ქონების გადასახადში ჯამური საგადასახადო ვალდებულების თანხობრივი გაანგარიშება ხდება სრულ ლარებში. ამ მიზნით საგადასახადო ვალდებულება ერთ ლარამდე ნულდება.

 6. მიწაზე საგადასახადო ვალდებულება განისაზღვრება საგადასახადო წლის 1 აპრილისათვის მოქმედი, ხოლო სხვა დასაბეგრ ქონებაზე – საგადასახადო წლის 31 დეკემბრისათვის მოქმედი განაკვეთების მიხედვით.

    მუხლი 3. ქონების გადასახადის გადამხდელი

1. ქონების გადასახადის გადამხდელია პირი, რომელსაც საქართველოს ტერიტორიაზე:

ა) საკუთრებაში ან ლიზინგით აქვს აღებული ამ გადასახადით დაბეგვრის ობიექტი;

ბ) კანონით გათვალისწინებულ სარგებლობაში ან ფაქტობრივ მფლობელობაში აქვს სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწა. სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწის ფაქტობრივ მფლობელობაში იგულისხმება სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწის ფაქტობრივი ფლობა ან სარგებლობა, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული მიწის ფლობისა და მიწით კანონიერი სარგებლობისა;

მაგალითი 1

მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის მობინადრეებმა, სახლის მიმდებარე აუთვისებელი მიწის ფართობი (გარდა მათ თანასაკუთრებაში რიცხული მიწის ნაკვეთისა) საბოსტნე ნაკვეთებად დაინაწილეს და მისი დამუშავება დაიწყეს.

მოცემულ შემთხვევაში, აღნიშნული მობინადრეები სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწის ფაქტობრივ მფლობელებად ჩაითვლებიან;

გ) ფაქტობრივ მფლობელობაში ან/და სარგებლობაში აქვს გარდაცვლილი პირის საკუთრებაში რიცხული ამ გადასახადით დაბეგვრის ობიექტი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ფაქტობრივი მფლობელის მიერ ქონებით სარგებლობა ხორციელდება იჯარით, ქირით, უზუფრუქტით ან სხვა ამგვარი სახის ხელშეკრულების საფუძველზე.

მაგალითი 2

პირის გარდაცვალების შემდეგ, სოფლად მის საკუთრებაში არსებული პრივატიზებული მიწის ნაკვეთის დამუშავება და მოსავლის (ნაყოფის) მიღება დაიწყო გარდაცვლილი პირის შვილმა. ამასთან, მან მიწის ნაკვეთი საკუთრებაში არ დაირეგისტრირა.

მოცემულ შემთხვევაში, შვილი აღნიშნულ მიწის ნაკვეთის მიხედვით განიხილება ქონების გადასახადის გადამხდელად.

მაგალითი 3

ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული ბინა გაქირავებული იყო მის დიშვილზე. 2010 წელს პირი გარდაიცვალა, ამასთან მისმა შვილმა ბინა საკუთრებაში არ დაირეგისტრირა. დიშვილმა ბინის ქირის გადახდა განაგრძო გარდაცვლილის შვილის სასარგებლოდ.

მოცემულ შემთხვევაში, იმის გათვალისწინებით, რომ დიშვილის მიერ ქონებით სარგებლობა ხორციელდება ქირით, იგი აღნიშნულ ბინაზე ქონების გადასახადის გადამხდელად არ განიხილება, ასეთად, აღნიშნული ბინის მიხედვით, განიხილება გარდაცვლილის შვილი.

2. ქონების გადასახადის გადამხდელია აგრეთვე პირი, რომელიც საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 91-ე მუხლის მიხედვით ითვლება ამ გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის ცრუმაგიერ მფლობელად.

    მუხლი 4. დაბეგვრის ობიექტი

1. საქართველოს საწარმოსათვის ქონების, გარდა მიწისა, გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივები (გარდა ბიოლოგიური აქტივებისა), დაუმონტაჟებელი მოწყობილობები, დაუმთავრებელი მშენებლობა და არამატერიალური აქტივები.

მაგალითი 4

 საწარმოს, რომლის ეკონომიკური საქმიანობის სახეს წარმოადგენს სამშენებლო საქმიანობა (საცხოვრებელი ბინების მშენებლობა-მიწოდება), 2009 წელს საცხოვრებელი ბინის პარალელურად საკუთარი საჭიროებისათვის აშენებს საოფისე შენობას. აღნიშნული წლის მიხედვით საწარმოს დაუმთავრებელი დარჩა როგორც საცხოვრებელი ბინის, ასევე საოფისე შენობის მშენებლობა.

 მოცემულ შემთხვევაში, იმის გათვალისწინებით, რომ მიწოდებისათვის განკუთვნილი მშენებარე საცხოვრებელი სახლის ღირებულება განეკუთვნება საბრუნავ საშუალებებს და არა გრძელვადიან კაპიტალურ დაბანდებას ან ძირითად საშუალებას, 2009 წელს საწარმოსათვის ქონების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტი იქნება მხოლოდ მშენებარე საოფისე შენობის ღირებულება.

 2. უცხოური საწარმოსათვის ქონების, გარდა მიწისა, გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ქონება (მათ შორის, იჯარით, ქირით, უზუფრუქტით ან სხვა ამგვარი სახის ხელშეკრულების საფუძველზე გაცემული და საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული ქონება).

მაგალითი 5

უცხოურმა ავიაკომპანიამ საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული (რეგისტრირებული) საჰაერო ხომალდი იჯარით გადასცა საქართველოს ავიაკომპანიას.

მოცემულ შემთხვევაში, საქართველოს საწარმოზე (ავიაკომპანიაზე) უცხოური საწარმოს მიერ იჯარით გადაცემული ქონება (საჰაერო ხომალდი) ქონების გადასახადით დაიბეგრება.

3. ორგანიზაციებისათვის ქონების, გარდა მიწისა, გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია მის ბალანსზე რიცხული, ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ქონება ან ქონების ნაწილი, რომელიც გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის.

4. ფიზიკური პირისათვის ქონების, გარდა მიწისა, გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია მის საკუთრებაში (გარდა ლიზინგით გაცემულისა) არსებული ან ლიზინგით აღებული უძრავი ქონება (შენობა-ნაგებობები ან მათი ნაწილი), დაუმთავრებელი მშენებლობა ან/და იახტები (კატარღები), თვითმფრინავები, შვეულმფრენები, აგრეთვე ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელების შემთხვევაში მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივები (გარდა ბიოლოგიური აქტივებისა), დაუმონტაჟებელი მოწყობილობები და არამატერიალური აქტივები.

5. საქართველოს ან უცხოური საწარმოსათვის, ორგანიზაციისათვის ან/და ფიზიკური პირისათვის გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია საგადასახადო წლის 1 აპრილის მდგომარეობით:

ა) საკუთრებაში არსებული მიწა;

 ბ) კანონით გათვალისწინებულ სარგებლობაში ან ფაქტობრივ მფლობელობაში მყოფი, სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწა.

6. ამ ინსტრუქციის მე-3 მუხლის პირველი პუნქტის “გ” ქვეპუნქტით და მე-2 პუნქტით განსაზღვრული პირებისათვის დაბეგვრის ობიექტად განიხილება ფაქტობრივ მფლობელობაში არსებული შესაბამისი ქონება. ამასთანავე, ქონების გადასახადის გადახდისა და ანგარიშგების ვალდებულება განისაზღვრება შესაბამისი დაბეგვრის ობიექტისათვის დადგენილი წესით.

    მუხლი 5. საწარმოსათვის/ორგანიზაციისათვის დასაბეგრ ქონებაზე (გარდა მიწისა) ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესი

1. ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე, კერძოდ ამ ინსტრუქციის მე-4 მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 პუნქტებით განსაზღვრულ დაბეგვრის ობიექტებზე, ქონების გადასახადი გამოიანგარიშება გადასახადის გადამხდელის მიერ.

2. საწარმოსათვის/ორგანიზაციისათვის (ეკონომიკური საქმიანობის ნაწილში) ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთი განისაზღვრება აქტივების საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულების არა უმეტეს 1%-ის ოდენობით. ამასთან, საანგარიშო წლისათვის აქტივების საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულება გამოიანგარიშება კალენდარული წლის დასაწყისისა და ბოლოსათვის აქტივების ღირებულების ჯამის 2-ზე გაყოფით.

მაგალითი 6

საანგარიშო წლის 1 იანვარს საწარმოს ბალანსზე ერიცხება: 50 000 ლარის ძირითადი საშუალებები (ნარჩენი ღირებულებით); 5 000 ლარის დაუმონტაჟებელი მოწყობილობა; 10 000 ლარის დაუმთავრებელი კაპიტალური დაბანდებანი და 9 000 ლარის არამატერიალური აქტივები (ნარჩენი ღირებულებით), ხოლო საანგარიშო წლის 31 დეკემბერს იგივე აქტივები – შესაბამისად: 55 000 ლარის, 4 000 ლარის, 3 000 ლარის და 9 000 ლარის ოდენობით.

მოცემულ შემთხვევაში, წლის დასაწყისისათვის დასაბეგრი ქონების ღირებულება შეადგენს (50000+5000+10000+9000) 74 000 ლარს, წლის ბოლოსათვის – (55000+4000+3000+9000) 71 000 ლარს, ხოლო საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულება შეადგენს – [(74000+71000) / 2] 72500 ლარს.

3. თუ საწარმო/ორგანიზაცია არსებობს მხოლოდ არასრული კალენდარული წლის განმავლობაში, იგი გადასახადს იხდის ამ პერიოდის პროპორციულად. ამასთან, თუ გადასახადის გადამხდელი რეგისტრირებულია თვის პირველ ნახევარში, ან მოხსნილია რეგისტრაციიდან თვის მეორე ნახევარში, მაშინ გადასახადის გაანგარიშებისას სარეგისტრაციო და რეგისტრაციიდან მოხსნის თვე ჩაითვლება სრულ თვედ. წინააღმდეგ შემთხვევაში აღნიშნული თვე მხედველობაში არ მიიღება.

4. საწარმო/ორგანიზაცია ქონების გადასახადის წლიურ დეკლარაციას საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით საგადასახადო ორგანოს წარუდგენს არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 აპრილისა. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით, ხოლო სხვა დასაბეგრი ქონება წინა საგადასახადო წლის მიხედვით (დანართი 1).

5. საწარმოები/ორგანიზაციები ქონების (გარდა მიწისა) გადასახადს იხდიან არა უგვიანეს საგადასახადო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილისა. ამასთანავე, საწარმო/ორგანიზაცია ვალდებულია არა უგვიანეს საგადასახადო წლის 15 ივნისისა საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით გადაიხადოს მიმდინარე გადასახდელი გასული საგადასახადო წლის წლიური გადასახადის ოდენობით. მიმდინარე გადასახდელის სახით ბიუჯეტში ჩარიცხული თანხა ჩაითვლება საგადასახადო პერიოდის მიხედვით გამოანგარიშებულ გადასახადის თანხად. მიმდინარე გადასახდელების თანხების გადახდის ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთვევაში გამოიყენება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 84-ე მუხლით გათვალისწინებული საგადასახადო ვალდებულებების შესრულების უზრუნველყოფის ღონისძიებები.

6. თუ ქონების გადასახადში მიმდინარე საგადასახადო წლის მოსალოდნელი საგადასახადო ვალდებულების ოდენობა, მათ შორის საგადასახადო შეღავათების გათვალისწინებით, არანაკლებ 50%–ით მცირდება გასულ საგადასახადო წელთან შედარებით და აღნიშნულის შესახებ გადასახადის გადამხდელი მიმდინარე წლის არაუგვიანეს 1 ივნისისა აცნობებს შესაბამის საგადასახადო ორგანოს, გადასახადის გადამხდელს უფლება აქვს შეამციროს ან საერთოდ არ გადაიხადოს მიმდინარე გადასახდელის თანხა. ამასთანავე, თუ წარმოდგენილი ფაქტობრივი წლიური შედეგების მიხედვით არ დასტურდება მოსალოდნელი საგადასახადო ვალდებულების ოდენობის არანაკლებ 50%–ით შემცირება და გადასახადის გადამხდელს საანგარიშო წლის განმავლობაში სრული ოდენობით არ გადაუხდია მიმდინარე გადასახდელი, მან უნდა გადაიხადოს საურავი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად, მიმდინარე გადასახდელის გადახდის ვადის დადგენილი თარიღიდან საგადასახადო დეკლარაციის წარდგენის თარიღამდე არსებულ დროის მონაკვეთში.

7. თუ წინა საგადასახადო პერიოდთან შედარებით იცვლება გადასახადის განაკვეთი, მაშინ გადასახადის გადამხდელს უფლება აქვს მიმდინარე გადასახდელი გადაიხადოს წინა საგადასახადო წლის დასაბეგრი ობიექტიდან მიმდინარე წლისათვის მოქმედი განაკვეთის მიხედვით გადაანგარიშებული თანხიდან.

8. საწარმოს/ორგანიზაციას, რომელიც დაფუძნდა კალენდარული წლის დაწყების შემდეგ, შესაბამისი საგადასახადო პერიოდის მიხედვით მიმდინარე გადასახდელის გადახდის ვალდებულება არ ეკისრება. ამასთანავე, მომდევნო საგადასახადო პერიოდის მიხედვით მიმდინარე გადასახდელის ოდენობა განისაზღვრება გასული საგადასახადო წლის წლიური გადასახადის სრული ოდენობით.

 

 

 

მაგალითი 7

 საწარმო დაფუძნდა 2009 წლის 6 მაისს. ამავე წლის მიხედვით მის ბალანსზე რიცხული აქტივების მიხედვით ქონების გადასახადის ოდენობამ შეადგინა 120 ათასი ლარი.

მოცემულ შემთხვევაში:

ა) საწარმოს 2009 წლის 15 ივნისისათვის მიმდინარე გადასახდელის გადახდის ვალდებულება არ წარმოეშობა;

ბ) საწარმო ვალდებულია 2010 წლის 1 აპრილამდე 2009 წლის ქონების გადასახადი გადაიხადოს მისი ფუნქციონირების პერიოდის (8 თვე) პროპორციულად 80 ათასი ლარის ოდენობით;

გ) საწარმო ვალდებულია 2010 წლის 15 ივნისისათვის გადაიხადოს მიმდინარე გადასახდელი გასული საგადასახადო წლის (2009 წელი) წლიური გადასახადის სრული ოდენობით (120 ათასი ლარი).

 9. თუ დასაბეგრი ქონება ადგილობრივი თვითმმართველობის რამდენიმე სუბიექტის ტერიტორიაზეა განთავსებული, აქტივების ღირებულება განისაზღვრება ცალკეული სუბიექტების ტერიტორიაზე განთავსებული ქონების მიხედვით. ამასთან, პირი დეკლარაციას საგადასახადო ორგანოში წარადგენს საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით. თავის მხრივ, შესაბამისი სუბიექტების ადგილობრივ თვითმმართველი ერთეულების ბიუჯეტებში ქონების გადასახადის გადახდევინება ხორციელდება ამავე საგადასახადო ორგანოს მეშვეობით.

 მაგალითი 8

პირს, რომელიც საგადასახადო აღრიცხვაზე იმყოფება თბილისის რეგიონალურ ცენტრში (საგადასახადო ინსპექციაში), ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ქონება გააჩნია როგორც ქ. თბილისში, ასევე ქ. ქუთაისში.

მოცემულ შემთხვევაში, პირი ქონების გადასახადის წლიურ წარადგენს თბილისის რეგიონალურ ცენტრში (საგადასახადო ინსპექციაში). ამასთან, დეკლარაციაში ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიების მიხედვით ცალკე გამოიყოფა ქ. ქუთაისის ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის ბიუჯეტის კუთვნილი თანხა. რის მიხედვითაც, გადასახადის გადამხდელის მიერ ორივე ბიუჯეტის სასარგებლოდ (იგულისხმება ქ. თბილისის და ქ. ქუთაისის ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულების ბიუჯეტები) ქონების გადასახადის გადახდევინება განხორციელდება თბილისის რეგიონალური ცენტრის (საგადასახადო ინსპექციის) მეშვეობით.

    მუხლი 6. ფიზიკური პირის მიერ დასაბეგრ ქონებაზე (გარდა მიწისა) ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესი

1. ფიზიკური პირისათვის გადასახადის წლიური განაკვეთის ოდენობა დასაბეგრ ქონებაზე, გარდა მიწისა, დიფერენცირებულია გადასახადის გადამხდელის ოჯახის მიერ საგადასახადო წლის განმავლობაში მიღებული შემოსავლების მიხედვით და განისაზღვრება შემდეგი ოდენობით:

ა) 100 000 ლარამდე შემოსავლის მქონე ოჯახებისათვის – საგადასახადო პერიოდის ბოლოსათვის დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულების არანაკლებ 0.05 პროცენტისა და არაუმეტეს 0.2 პროცენტისა;

ბ) 100 000 ლარისა და მეტი შემოსავლის მქონე ოჯახებისათვის საგადასახადო პერიოდის ბოლოსათვის დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულების არანაკლებ 0.8 პროცენტისა და არაუმეტეს 1 პროცენტისა.

2. ქონების გადასახადის მიზნებისათვის:

ა) ქონების საბაზრო ღირებულება განისაზღვრება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 22-ე მუხლის მიხედვით, შესაბამისი ქონების ადგილმდებარეობისა და შესაძლო სარეალიზაციო ფასის გათვალისწინებით. საბაზრო ფასის განსაზღვრისას გამოიყენება ქონების საბაზრო ფასების შესახებ ინფორმაციის ოფიციალური წყაროები, აღმასრულებელი ხელისუფლების შესაბამისი ორგანოების საინფორმაციო ბაზა, გადასახადის გადამხდელთა მიერ მიწოდებული ინფორმაცია (ნასყიდობის ფასი, აუდიტორის დასკვნა და სხვა სარწმუნო ინფორმაცია);

ბ) ფიზიკური პირის ოჯახის მიერ საგადასახადო წლის განმავლობაში მიღებულ შემოსავლებში შეიტანება ყველა შემოსავალი (სარგებელი) საგადასახადო შეღავათების გათვალისწინების გარეშე, მათ შორის:

ბ.ა) ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული დასაბეგრი შემოსავალი;

ბ.ბ) ნებისმიერი შემოსავალი (სარგებელი), რომელიც დაკავშირებული არ არის ეკონომიკურ საქმიანობასთან;

ბ.გ) დარიცხული ხელფასი;

გ) არარეზიდენტ ფიზიკურ პირთან მიმართებით შემოსავლები განისაზღვრება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავლების მიხედვით.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრულ შემოსავლებში არ გაითვალისწინება ოჯახის წევრებისაგან მემკვიდრეობით, ჩუქებით ან განქორწინების საფუძველზე მიღებული ქონების ღირებულება.

4. ფიზიკური პირის და მისი ოჯახის წევრების შემოსავლების მოცულობების განსაზღვრისას გამოიყენება შემოსავლების მიღების საკასო მეთოდი.

5. ამ მუხლის მიხედვით განსაზღვრულ დასაბეგრ ქონებაზე ქონების გადასახადს შესაბამის ტერიტორიაზე მოქმედი განაკვეთების მიხედვით გამოიანგარიშებს საგადასახადო ორგანო. ამ მიზნით გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 მაისისა. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ (გარდა მიწისა) შეიტანება წინა საგადასახადო წლის მიხედვით. ამასთანავე, დეკლარაციაში აისახება მხოლოდ დასაბეგრი ქონების დასახელება, აღწერილობა, ღირებულება და შეღავათები (დანართი N3).

6. გადასახადის გადამხდელის მიერ ქონების გადასახადის დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს წარედგინება საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით, მისი არარსებობის შემთხვევაში – საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ხოლო ზემოაღნიშნულთა არარსებობის შემთხვევაში – დასაბეგრი ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით.

მაგალითი 9

გიორგის, რომელიც ცხოვრობს ქ. გორში, საკუთრებაში აქვს საცხოვრებელი სახლი და აგარაკი. გიორგის ოჯახი შედგება 5 წევრისაგან: პენსიონერი დედა, მეუღლე და 2 შვილი. 2009 წლის განმავლობაში გიორგის მეუღლეს, რომელიც პედაგოგია, ხელფასის სახით დაერიცხა და მიიღო 1500 ლარი; დედამ პენსიის სახით მიიღო 280 ლარი; თავად გიორგიმ, რომელიც ადვოკატია, საადვოკატო საქმიანობიდან მიიღო დასაბეგრი შემოსავალი (ერთობლივი შემოსავალი შემცირებული საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვებით შეღავათების გარეშე) 31000 ლარი; ამავე წელს გიორგიმ 30000 ლარად გაყიდა აგარაკი, რომელიც 2001 წელს ნაყიდი ჰქონდა 20000 ლარად.

მოცემულ შემთხვევაში, ქონების გადასახადით დაბეგვრის მიზნებისათვის გიორგის ოჯახის შემოსავალი 2009 წლისათვის იქნება 42780 ლარი (1500+280+31000+10000). შესაბამისად, ვინაიდან ოჯახის წლიურმა შემოსავალმა გადააჭარბა 40 000 ლარს, აღნიშნული პირი, როგორც დასაბეგრი ქონების მესაკუთრე, ვალდებულია 2010 წლის 1 მაისამდე ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია წარადგინოს გორის საგადასახადო ინსპექციაში. ამასთანავე, თუ დასახელებულ ოჯახის სხვა წევრთა საკუთრებაში ირიცხება დასაბეგრი ქონება, მაშინ ისინიც ვალდებულნი არიან 2010 წლის 1 მაისამდე წარადგინონ ქონების გადასახადის დეკლარაციები.

7. თუ ოჯახის ორ ან ორზე მეტ წევრს აქვს დასაბეგრი ქონება, მათგან ნებისმიერ სრულწლოვან ფიზიკურ პირს აქვს უფლება, წარადგინოს ქონების გადასახადის ერთიანი (საოჯახო) წლიური დეკლარაცია (დანართი №3), რომელშიც აისახება ამ პირის, ასევე ოჯახის სხვა წევრების დაბეგვრის ობიექტები. ამ შემთხვევაში დეკლარაციის წარმდგენ პირს ოჯახის სხვა წევრებთან მიმართებით ქონების გადასახადში საგადასახადო ვალდებულების შესრულების მიზნით ენიჭება გადასახადის გადამხდელის წარმომადგენლის უფლებამოსილება და აღნიშნულ საგადასახადო ვალდებულებებზე ეკისრება გადასახადის გადამხდელის ვალდებულებები. მოცემულ შემთხვევაში ითვლება, რომ ოჯახის სხვა წევრმაც (წევრებმაც) შეასრულა (შეასრულეს) ქონების გადასახადის მიხედვით საგადასახადო ანგარიშგების ვალდებულება.

8. ფიზიკურ პირს უფლება აქვს არ წარადგინოს ქონების გადასახადის დეკლარაცია, თუ:

ა) საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული შეღავათების მიხედვით მას საგადასახადო პერიოდის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულება არ წარმოეშვება. ამასთანავე, თუ ფიზიკური პირი გასული წლის მიხედვით იყო ქონების გადასახადის მიხედვით დეკლარანტი, გადაწყვეტილებას დეკლარაციის არწარდგენის შესახებ ფიზიკური პირი საგადასახადო ორგანოს აცნობებს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი ფორმით (დანართი №8) არაუგვიანეს საგადასახადო წლის 15 მაისისა;

ბ) საანგარიშო წლის წინა პერიოდის მიხედვით ქონების გადასახადის დეკლარაცია წარდგენილია ან დარიცხულია გადასახადი საგადასახადო ორგანოს მიერ და მომდევნო საანგარიშო პერიოდების მიხედვით არ ხდება დაბეგვრის ობიექტის რაოდენობრივი და ხარისხობრივი ცვლილება. ამ შემთხვევაში ითვლება, რომ გადასახადის გადამხდელმა განახორციელა საგადასახადო ანგარიშგება, ხოლო საგადასახადო ორგანომ გადამხდელს წარუდგინა „საგადასახადო მოთხოვნა“, რომლის მიხედვითაც საგადასახადო ვალდებულება შესაბამისი პერიოდის მიხედვით ბოლო დეკლარირებულის (დარიცხულის) ტოლია. ამასთანავე, თუ დეკლარირება შემდგომში განხორციელდება აღნიშნული პერიოდების მიხედვით, იგი ჩაითვლება შესწორებულ დეკლარაციად. თუ წინა საგადასახადო პერიოდთან შედარებით იცვლება გადასახადის განაკვეთი, საგადასახადო ორგანო ვალდებულია, გადამხდელს წარუდგინოს „საგადასახადო მოთხოვნა”.

9. საგადასახადო ორგანო გადასახადის გადამხდელ ფიზიკურ პირს საგადასახადო წლის 1 ივლისამდე, ხოლო იმ გადასახადის გადამხდელებს, რომლებიც იყენებენ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 96-ე მუხლით გათვალიწინებულ დეკლარაციის წარდგენის გადავადების უფლებას საგადასახადო წლის 1 აგვისტომდე წარუდგენს საგადასახადო მოთხოვნას ქონების გადასახადის მიხედვით დარიცხული საგადასახადო ვალდებულების შესახებ.

10. თუ ქონების გადასახადის გადამხდელი ფლობს ქონებას, რომელიც განთავსებულია ადგილობრივი თვითმმართველობის რამდენიმე სუბიექტის ტერიტორიაზე, მაშინ გადასახადის გადამხდელი მიერ ქონების გადასახადის დეკლარირება და გადახდა ხდება საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით, მისი არარსებობის შემთხვევაში – საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ხოლო ზემოაღნიშნულთა არასებობის შემთხვევაში დასაბეგრი ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით. ასეთ შემთხვევაში, საგადასახადო ორგანო დასაბეგრი ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით ბიუჯეტის კუთვნილი თანხის გათვალისწინებით განახორციელებს დასაბეგრ ობიექტზე ქონების გადასახადის გაანგარიშებას და მის გადახდევინებას.

მაგალითი №10

ფიზიკურ პირს, რომლის საცხოვრებელი ადგილი ქ. ბათუმია, საკუთრებაში გააჩნია უძრავი ქონება როგორც ქ. ბათუმში, ასევე ქ. ქუთაისსა და ქ.თბილისში. პირის ოჯახის წევრთა შემოსავალმა 2009 წელს 40.0 ათას ლარს გადააჭარბა.

მოცემულ შემთხვევაში, ფიზიკური პირი ვალდებულია ბათუმის რეგიონალურ ცენტრში (საგადასახადო ინსპექციაში) 2010 წლის 1 მაისამდე წარადგინოს ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია. დეკლარაციაში უნდა აისახოს აგრეთვე ქ.ქუთაისის და ქ.თბილისის ტერიტორიაზე პირის საკუთრებაში არსებულ ქონებაზე მონაცემები. ამასთან, ბათუმის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია) ვალდებულია წარდგენილი მონაცემების საფუძველზე გაიანგარიშოს და სამივე ბიუჯეტის სასარგებლოდ (იგულისხმება ქ. ბათუმის, ქ. ქუთაისის და ქ. თბილისის ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის ბიუჯეტები) განახორციელოს ქონების გადასახადის გადახდევინება.

მაგალითი №11

არარეზიდენტ ფიზიკურ პირს, რომლის საცხოვრებელ ადგილს ქ. მოსკოვი წარმოადგენს, საკუთრებაში გააჩნია უძრავი ქონება ქ.ბათუმში.

 მოცემულ შემთხვევაში, აღნიშნული პირი ვალდებულია ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია წარადგინოს საქართველოს ტერიტორიაზე არარეზიდენტი ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით, ბათუმის რეგიონალურ ცენტრში (საგადასახადო ინსპექციაში).

მაგალითი №12

მეწარმე ფიზიკური პირი საგადასახადო აღრიცხვაზე იმყოფება ქ. რუსთავში. მისი ოჯახის წლიურმა შემოსავალმა 2009 წელს შეადგინა 41 ათასი ლარი. აღნიშნულ პირს საკუთრებაში აქვს დასაბეგრი ქონება ქ. თბილისსა და ქ. რუსთავში.

მოცემულ შემთხვევაში, მეწარმე ფიზიკური პირი ვალდებულია საგადასახადო აღრიცხვის მიხედვით ქ. რუსთავის რეგიონალურ ცენტრში (საგადასახადო ინსპექციაში) 2010 წლის 1 მაისამდე წარადგინოს ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია, რომელშიც უნდა აისახოს ქ. რუსთავის და ქ. თბილისის ტერიტორიაზე ამ პირის საკუთრებაში არსებული ქონების მონაცემები. თავის მხრივ, აღნიშნულის საფუძველზე რუსთავის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია) როგორც ქ. რუსთავის, ისე ქ. თბილისის ბიუჯეტების სასარგებლოდ განახორციელებს გადასახადის გადამხდელის მიერ ქონების გადასახადის გადახდევინებას.

11. ფიზიკური პირები დასაბეგრ ქონებაზე ქონების გადასახადს იხდიან არა უგვიანეს კალენდარული წლის 15 ნოემბრისა.

12. თუ ფიზიკური პირის მიერ დასაბეგრი ქონება, გარდა მიწისა, შეძენილი, რეალიზებული (გასხვისებული ან განადგურებული) ან შეძენილი და რეალიზებული (გასხვისებული ან განადგურებული) იქნა კალენდარული წლის დაწყების შემდეგ, ამ წელს საგადასახადო პერიოდი ამ ქონების გადასახადზე განისაზღვრება გადასახადის გადამხდელის საკუთრებაში ქონების ყოფნის დროის პროპორციულად. ამასთან, თუ ქონება შეძენილია თვის პირველ ნახევარში ან რეალიზებულია თვის მეორე ნახევარში, მაშინ გადასახადის გაანგარიშებისას შეძენის და რეალიზების თვეები ჩაითვლება სრულ თვეებად.

მაგალითი: 13

ფიზიკურმა პირმა მის საკუთრებაში რიცხული საცხოვრებელი სახლი გაასხვისა 2009 წლის 12 თებერვალს და ამავე წლის 18 აპრილს შეიძინა სხვა ბინა.

მოცემულ შემთხვევაში აღნიშნულ პირს 2010 წლის 1 მაისამდე საგადასახადო ორგანოში წარსადგენი დეკლარაციის მიხედვით, ქონების გადასახადი გასხვისებულ საცხოვრებელ სახლზე გადახდება ერთ თვეზე იანვარზე გაანგარიშებით, ხოლო შეძენილ ქონებაზე 8 თვეზე (მაისი დეკემბერი) გაანგარიშებით.

    მუხლი 7. მიწაზე ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისა და გადახდის წესი

1. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის წლიური საბაზისო განაკვეთი დიფერენცირებულია ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულებისა და მიწის ხარისხის მიხედვით და დგინდება ერთ ჰექტარზე გაანგარიშებით, ლარებში:

     ა) სახნავი და მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული მიწებისათვის:

 

ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულისა და დასახლების დასახელება

საბაზისო განაკვეთი (ლარი/ჰა)

 

მიწის ხარისხი

 

კარგი

მწირი

1. თბილისი (გარდა თბილისის დასახლებებისა (სოფლებისა), მარნეული

 

57

31

2. ბოლნისი, გარდაბანი, თბილისის დასახლებები (სოფლები): წავკისი, კოჯორი, ტაბახმელა, შინდისი, დიდება, კვესეთი, სამადლო, კიკეთი, ნასაგურალი, ახალდაბა, დიდი ლილო, ვარკეთილი

 

52

 

27

 

3. რუსთავი, ბათუმი, გაგრა, გალი, გუდაუთა, გულრიფში, ოჩამჩირე, სოხუმი, ტყვარჩელი

 

51

 

27

 

4. ქობულეთი, ხელვაჩაური, გურჯაანი, დედოფლისწყარო

 

44

 

24

 

5. თელავი, ლაგოდეხი, სიღნაღი

 

43

 

22

6. ყვარელი, გორი, მცხეთა, ახმეტა, დმანისი, ერედვი, თიღვი, თბილისის დასახლებები (სოფლები): დიღომი, მშრალხევი, დაბა ზაჰესი, გლდანი, დიდგორი, ზურგოვანა, თელოვანა, ძველი ვეძისი, აგარაკი, თხინვალი, სოფელ გლდანიდან ავჭალის დასახლებამდე – საბაღე ნაკვეთები, გიორგიწმინდა – საბაღე ნაკვეთები, მუხიანის მიმდებარე – საბაღე ნაკვეთები, ხევძმარის მიმდებარე – “ავშიანის” დასახლება, ლოტკინის დასახლება – სანერგე მეურნეობა, რესის მიმდებარე დასახლება, თბილისის ზღვის არსებული”დასახლება

 

39

21

7. კასპი, თეთრიწყარო, სამტრედია

 

38

 

20

 

8. საგარეჯო, ქარელი, ხაშური

 

36

 

20

 

9. ქურთა, წალკა

 

34

 

19

 

10. აბაშა, ზუგდიდი

 

34

 

18

 

11. ახალქალაქი, ახალციხე

 

34

 

19

12. მარტვილი, სენაკი, ხობი, ფოთი

33

 

17

 

13. ნინოწმინდა

33

 

17

 

14. ახალგორი, ვანი, ზესტაფონი, ლანჩხუთი, ოზურგეთი

30

 

15

 

15. ბაღდათი, თერჯოლა, ხონი, ქუთაისი

 

28

 

15

 

16. წალენჯიხა, წყალტუბო, ჩხოროწყუ

 

24

 

13

 

17. საჩხერე, ცაგერი, ცხინვალი

 

22

 

12

 

18. ამბროლაური, დუშეთი, თიანეთი, ადიგენი, ბორჯომი

18

 

11

 

19. ასპინძა, ტყიბული, ხულო, ქედა

 

17

 

9

 

20. შუახევი, ხარაგაული, ჭიათურა, ლენტეხი, ონი, ჩოხატაური, მესტია, სტეფანწმინდა, ჯავა

13

 

8

 

 

     ბ) ბუნებრივი სათიბებისა და საძოვრებისათვის:

 

ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის დასახელება

 

საბაზისო განაკვეთი (ლარი/ჰა)

 

სათიბები

 

საძოვ-რები

 

გაკულტურებული

 

 

 

 

სათიბები

 

საძოვრები

 

1. აბაშა, ახალქალაქი, გორი, ბათუმი, ბოლნისი, გაგრა, გალი, გარდაბანი, გუდაუთა, გულრიფში, გურჯაანი, დედოფლისწყარო, დმანისი, ზუგდიდი, თბილისი, თეთრიწყარო, თელავი, ლაგოდეხი, ლანჩხუთი, მარნეული, მცხეთა, ნინოწმინდა, ოზურგეთი, ოჩამჩირე, რუსთავი, სამტრედია, სენაკი, სიღნაღი, სოხუმი, ქუთაისი, ქობულეთი, ყვარელი, წალკა, წყალტუბო, ხელვაჩაური, ხობი, ფოთი

 

6

 

 

 

 

 

3

 

8

 

4

 

2. ადიგენი, ასპინძა, ახალგორი, ბაღდათი, ბორჯომი, ვანი, ზესტაფონი, თერჯოლა, თიანეთი, კასპი, მარტვილი, საგარეჯო, საჩხერე, ტყიბული, ქარელი, ქედა, შუახევი, ჩოხატაური, ჩხოროწყუ, წალენჯიხა, ხარაგაული, ხაშური, ხონი, ხულო, ახალციხე

 

4

 

 

 

2

 

7

 

3

 

3. ამბროლაური, ახმეტა, დუშეთი, ლენტეხი, მესტია, ონი, ყაზბეგი, ცაგერი, ცხინვალი, ჭიათურა, ჯავა

 

2,5

 

1,5

 

4

 

2

 

 

2. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთები კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის მიწის ხარისხისა და მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით განისაზღვრება ადგილობრივი თვითმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოების გადაწყვეტილებით. ამასთან, ეს განაკვეთები შეიძლება იყოს ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ შესაბამის საბაზისო განაკვეთებზე არანაკლებ 50 პროცენტისა და არა უმეტეს 150 პროცენტისა.

3. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის მიწის ხარისხის დამადასტურებელი დოკუმენტი. ამასთან, სათანადო ნორმატიული აქტით ზემოაღნიშნული დოკუმენტის გაცემაზე უფლებამოსილი პირის განსაზღვრამდე მონაცემებს სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ხარისხის შესახებ მოიპოვებენ საგადასახადო ორგანოები. ასეთი მონაცემების არარსებობის შემთხვევაში გამოიყენება ამ მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტებით განსაზღვრული გადასახადის განაკვეთების საშუალო არითმეტიკული სიდიდე. აღნიშნულის შეუსრულებლობის შემთხვევაში:

ა) სახნავი და მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული მიწების ნაკვეთები დაიბეგრება კარგი ხარისხის მიწის ნაკვეთებისათვის განსაზღვრული გადასახადის განაკვეთებით;

ბ) ბუნებრივი სათიბები და საძოვრები დაიბეგრება გაკულტურებული მიწის ნაკვეთისათვის განსაზღვრული გადასახადის განაკვეთებით.

4. ბუნებრივი საძოვრებისათვის დადგენილი განაკვეთით იბეგრება ბუნებრივი რესურსებით მოსარგებლე პირისათვის შესაბამისი ლიცენზიის გაცემის საფუძველზე გამოყოფილი სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწა.

5. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადი გამოიანგარიშება გადასახადის განაკვეთის გამრავლებით მიწის ნაკვეთის ფართობზე (ჰექტრებში).

6. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის საბაზისო განაკვეთი დადგენილია წელიწადში მიწის ერთ კვადრატულ მეტრზე 0.24 ლარის ოდენობით.

7. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთები კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის, მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, განისაზღვრება ადგილობრივი თვითმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოების გადაწყვეტილებით, შესაბამისი საბაზისო განაკვეთის გამრავლებით ტერიტორიულ კოეფიციენტზე. ამასთან, ეს ტერიტორიული კოეფიციენტი არ შეიძლება იყოს 1.5-ზე მეტი.

8. ზონის საზღვრების დადგენა და მიწის გადასახადის ტერიტორიული კოეფიციენტის დიფერენცირება ხდება ტერიტორიის ექსპერტული სოციალურ-ეკონომიკური შეფასების საფუძველზე, დასახლებული პუნქტის განაშენიანების გეგმის ან სხვა ქალაქთმშნებლობითი დოკუმენტების მონაცემთა გათვალისწინებით, რომელთაც ამტკიცებენ ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოები.

9. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადი გამოიანგარიშება გადასახადის საბაზისო განაკვეთის გამრავლებით ტერიტორიულ კოეფიციენტსა და მიწის ნაკვეთის ფართობზე, ფორმულით:

მქგ= [(მ/ფ X გსგ) X ტ/კ]

სადაც:

მქგ - მიწაზე ქონების გადასახადის ოდენობა;

გსგ - გადასახადის საბაზისო განაკვეთი;

ტ/კ - ტერიტორიული კოეფიციენტი;

მ/ფ - მიწის ფართობი კვ.მ-ში.

10. მიწაზე ქონების გადასახადს შესაბამის ტერიტორიაზე მოქმედი განაკვეთების მიხედვით გამოიანგარიშებს:

ა) ფიზიკურ პირთან მიმართებაში საგადასახადო ორგანო. ამ მიზნით გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 მაისისა. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის 1 აპრილის მდგომარეობით და მასში აისახება მხოლოდ მიწის ნაკვეთის მდებარეობა, კატეგორია, ფართობი და შეღავათი (დანართი N3). ფიზიკურ პირებს, რომლებსაც ქონების გადასახადში საგადასახადო ვალდებულება წარმოეშვათ მხოლოდ სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწასთან მიმართებაში, უფლება აქვთ ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია წარადგინონ გამარტივებული ფორმით (დანართი N5);

ბ) საწარმო/ორგანიზაცია საგადასახადო ვალდებულებას განსაზღვრავს დამოუკიდებლად. ამ მიზნით იგი ვალდებულია არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 აპრილისა, საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით საგადასახადო ორგანოში წარადგინოს ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია (დანართი №1). დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით, ხოლო სხვა დასაბეგრი ქონების შესახებ წინა საგადასახადო წლის მიხედვით.

11. გადასახადის გადამხდელის მიერ ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს წარედგინება საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით, მისი არარსებობის შემთხვევაში საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ხოლო ზემოაღნიშნულთა არარსებობის შემთხვევაში – მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის მიხედვით.

12. მიწაზე ქონების გადასახადის დარიცხვის საფუძველია მიწის საკუთრების დამადასტურებელი დოკუმენტი, იჯარის (ქირავნობის) ხელშეკრულება ან სხვა დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს მიწით სარგებლობის უფლებას, ან სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწის ფაქტობრივი მფლობელობა.

13. ამ მუხლის ნორმების გათვალისწინებით, ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებულ მიწაზე ქონების გადასახადის კუთხით საგადასახადო ანგარიშგება (ერთიანი საოჯახო დეკლარირების შესაძლებლობა, აგრეთვე შემთხვევები, როდესაც ფიზიკურ პირს უფლება აქვს არ წარადგინოს დეკლარაცია) და გადასახადის ადმინისტრირება ხორციელდება ამ ინსტრუქციის მე-6 მუხლით გათვალისწინებული საერთო წესებით.

14. თუ ქონების გადასახადის გადამხდელი ფლობს ქონებას, რომელიც განთავსებულია ადგილობრივი თვითმმართველობის რამდენიმე სუბიექტის ტერიტორიაზე, მაშინ გადასახადის გადამხდელის მიერ ქონების გადასახადის დეკლარირება და გადახდა ხდება საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით, მისი არარსებობის შემთხვევაში საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ხოლო ზემოაღნულთა არარსებობის შემთხვევაში დასაბეგრი ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით. ასეთ შემთხვევაში, საგადასახადო ორგანო დასაბეგრი ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით შესაბამისი ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის ბიუჯეტის კუთვნილი თანხის გათვალისწინებით, განახორციელებს დასაბეგრ ობიექტზე ქონების გადასახადის გაანგარიშებას და მის გადახდევინებას;

მაგალითი №14

ფიზიკურ პირს, რომლის საცხოვრებელი ადგილი ქ. ბათუმია, საკუთრებაში 2010 წლის 1 აპრილის მდგომარეობით გააჩნია მიწის ნაკვეთი როგორც ქ.ბათუმში, ასევე ქ. ქუთაისსა და ქ.თბილისში.

მოცემულ შემთხვევაში, ფიზიკური პირი ვალდებულია ბათუმის რეგიონალურ ცენტრში (საგადასახადო ინსპექციაში) 2010 წლის 1 მაისამდე წარადგინოს ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია. დეკლარაციაში უნდა აისახოს აგრეთვე ქ.ქუთაისის და ქ.თბილისის ტერიტორიაზე პირის საკუთრებაში არსებულ ქონებაზე მონაცემები. ამასთან, ბათუმის რეგიონალური ცენტრი (საგადასახადო ინსპექცია) ვალდებულია წარდგენილი მონაცემების საფუძველზე გაიანგარიშოს და სამივე ბიუჯეტის სასარგებლოდ (იგულისხმება ქ.ბათუმის, ქ.ქუთაისის და ქ.თბილისის ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის ბიუჯეტები) განახორციელოს ქონების გადასახადის გადახდევინება.

15. როგორც სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების, ისე არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადი გადაიხდება არა უგვიანეს კალენდარული წლის 15 ნოემბრისა.

16. ქონების გადასახადით დასაბეგრი მიწის ფართობი მოიცავს შენობა-ნაგებობებით დაკავებულ, ასევე მათი ფუნქციონირებისათვის აუცილებელ მიწის ნაკვეთებსა და შენობა-ნაგებობების სანიტარიულ-ტექნიკურ ზონას.

17. შენობა-ნაგებობებით დაკავებულ მიწის ნაკვეთზე, რომელიც რამდენიმე პირის საერთო საკუთრებაშია, გადასახადი გადაიხდება თითოეული პირის მიერ, საკუთრებაში (თანასაკუთრებაში) არსებული შენობა-ნაგებობის ფართობის პროპორციულად.
  მაგალითი N15

მიწის ნაკვეთზე განთავსებულია სამი ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული 150კვ.მ ფართობის შენობა-ნაგებობა. აღნიშნულიდან ერთ ფიზიკურ პირს დაკავებული აქვს 70კვ.მ, მეორეს 45კვ.მ, ხოლო მესამეს 35კვ.მ-ის ფართი.

მოცემულ შემთხვევაში, პირველი პირი ვალდებულია გადაიხადოს მიწაზე ქონების მთლიანი გადასახადის [(70 / 150) X 100] 46,7%, მეორემ [(45 / 150) X 100] 30%, ხოლო მესამემ [(35 / 150) X 100] 23,3%.    

    მუხლი 8. ქონების გადასახადისაგან გათავისუფლება

1. შესაბამისი დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით ქონების გადასახადისაგან გათავისუფლებულია:

ა) ფიზიკური პირის დასაბეგრი ქონება (გარდა სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთებისა), თუ ამ პირის ოჯახის მიერ მიმდინარე კალენდარული წლის წინა წლის განმავლობაში მიღებული შემოსავლები არ აღემატება 40 000 ლარს;

ბ) მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლში მცხოვრები ფიზიკური პირის თანასაკუთრებაში არსებული ფართობის პროპორციულად განსაზღვრული დაბეგვრის ობიექტი (მიწის ნაკვეთი), რომლის ფართობი არ აღემატება 30 კვადრატულ მეტრს.

მაგალითი N16

200 კვ.მ მიწის ნაკვეთზე აშენებულია მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი, რომლის საერთო ფართი 400კვ.მ-ია. შენობა სამი ფიზიკური პირის თანასაკუთრებაშია და მასში ფართი განაწილებულია შემდეგი პროპორციით: პირველზე 150კვ.მ; მეორეზე – 200კვ.მ, ხოლო მესამეზე – 50კვ.მ.

მოცემულ შემთხვევაში, აღნიშნულ ფიზიკურ პირთაგან თითოეულის წილი თანასაკუთრებაში არსებულ მიწაზე განისაზღვრება შემდეგნაირად: პირველი პირი – [(150 / 400) X 200] 75 კვ.მ.-ს, მეორე პირი – [(200 / 400) X 200] 100 კვ.მ.-ს, ხოლო მესამე პირი – [(50 / 400) X 200] 25 კვ.მ.-ს.

 ამასთან, ვინაიდან მესამე პირის თანასაკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის ფართობი შეადგენს მხოლოდ 25 კვ.მ-ს, შესაბამისად მესამე პირზე გავრცელდება ამ პუნქტით გათვალისწინებული შეღავათი. ასევე აღნიშნულ პირს არ წარმოექმნება მიწაზე ქონების გადასახადის გადახდასთან დაკავშირებით დეკლარაციის წარდგენის ვალდებულება;

გ) ბუნების დაცვისა და სახანძრო უსაფრთხოებისათვის გამოყენებული ქონება, გარდა მიწისა;

დ) მიმოსვლის გზები, საჰაერო და საკაბელო საკომუნიკაციო ხაზები, მათ შორის ელექტროგადამცემი და კავშირგაბმულობის ხაზები;

ე) საჯარო სამართლის იურდიული პირის – სტანდარტების, ტექნიკური რეგლამენტებისა და მეტროლოგიის ეროვნული საგენტოს საეტალონო და სასტენდო მოწყობილობები;

ვ) ორგანიზაციის ქონება, გარდა მიწისა და ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ქონებისა; იმ შემთხვევაში, როდესაც ორგანიზაციის ქონების შემადგენლობიდან შეუძლებელია ცალკე ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ქონების გამოყოფა (გამიჯვნა), ქონების გადასახადით დაბეგვრის მიზნით დასაბეგრი ქონების ღირებულება განისაზღვრება ორგანიზაციის მიერ მიღებულ შემოსავლებში ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლის ხვედრითი წილის პროპორციულად. ამასთან, ასეთ გაანგარიშებაში მონაწილეობას ღებულობს მხოლოდ ის ქონება, რომელიც ნაწილობრივ გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის, ხოლო ქონების ის ნაწილი, რომელიც სრულად გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის, გაანგარიშებაში ჩაირთვება მთლიანად.

მაგალითი 17

ორგანიზაციის შენობიდან, რომლის საერთო ფართია 2000კვ.მ და საბალანსო ღირებულება – 1000000 ლარი, იჯარით გაცემული, ანუ ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული აქვს შენობის ნაწილი, 450კვ.მ ფართით.

 მოცემულ შემთხვევაში, დასაბეგრი ქონების (შენობის) ღირებულება შეადგენს [(450 / 2000) X 1000.0] 225000 ლარს.

მაგალითი N18

თეატრს, რომელიც წარმოადგენს საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მიხედვით განიხილება როგორც ორგანიზაცია, ბალანსზე ერიცხება 2 მილიონი ლარის ქონება. საგადასახადო წლის განმავლობაში თეატრის შემოსავალმა შეადგინა 250 ათასი ლარი, მათ შორის ბილეთების რეალიზაციიდან 50 ათასი ლარი, ხოლო საბიუჯეტო ასიგნების სახით დაფინანსებამ 200 ათასი ლარი.

მოცემულ შემთხვევაში დასაბეგრი ქონების ღირებულება შეადგენს

[(50.0 / 250.0) X 100] = 20%, [(2000.0 X 20%) / 100] 400 ათას ლარს;

ზ) „ნავთობისა და გაზის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული ნავთობისა და გაზის ოპერაციების (საქმიანობა) საწარმოებლად გამოყენებული ქონება;

თ) სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის ის ნაწილი, რომელიც გადაცემული აქვს საბიუჯეტო ორგანიზაციას, გარდა ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული მიწებისა; იმ შემთხვევაში, როცა საბიუჯეტო ორგანიზაციაზე გამოყოფილი მიწის ფართობიდან შეუძლებელია ცალკე ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული მიწის ფართობის გამოყოფა, მიწაზე ქონების გადასახადით დაბეგვრის მიზნით დასაბეგრი მიწის ფართობი განისაზღვრება საბიუჯეტო ორგანიზაციის მიერ მიღებულ შემოსავლებში ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლის ხვედრითი წილის პროპორციულად. ამასთან, გადასახადის გაანგარიშებაში პროპორციულ მონაწილეობას ღებულობს მხოლოდ მიწის ის ფართობი, რომელიც ნაწილობრივ გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის, ხოლო მიწის ნაკვეთის ის ნაწილი, რომელიც სრულად გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის, გაანგარიშებაში ჩაირთვება მთლიანად, პროპორციის გარეშე;

მაგალითი №19

საბიუჯეტო ორგანიზაციის შენობიდან, რომლის საერთო ფართია 2500კვ.მ და განთავსებულია 8000კვ.მ არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ფართობზე, ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულია შენობის ნაწილი, ფართობით 500კვ.მ.

მოცემულ შემთხვევაში, დასაბეგრი მიწის ფართობი შეადგენს

[(500 / 2500) X 100] = 20%, [(8000 X 20%) /100] 1600კვ.მ-ს;

ი) ბუნებისა და ისტორიული ძეგლების დაცვის ორგანიზაციების მიწის ფართობები, რომლებზედაც განლაგებულია სახელმწიფოს მიერ ისტორიულ, კულტურულ ან/და არქიტექტურულ ძეგლებად მიჩნეული ნაგებობები, თუ ისინი არ გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის, რომელშიც არ იგულისხმება შესასვლელი ბილეთების რეალიზაცია;

კ) ბუნებრივი პარკებით, ბოტანიკური და დენდროლოგიური ბაღებით, კულტურისა და დასვენების მუნიციპალური პარკებით ან/და სასაფლაოებით, ზოოლოგიური ბაღებით ან/და პარკებით, ოკეანერიუმებით, სკვერებით, ხეივნებით, დაცული ტერიტორიებით, სატყეო ორგანიზაციებით, აგრეთვე ღია საუწყებო პარკებით, ბაღებით და ტყე-ბაღებით დაკავებული მიწები, გარდა ამ ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ნაკვეთებისა;

ლ) ქალაქის წყალსაცავები და მათი აკვატორიები, ის მიწები, რომლებიც გამოიყენება სატრანსპორტო და მიწისქვეშა კომუნიკაციებისათვის, თუ ისინი არ გამოიყენება სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის წარმოებისა და ეკონომიკური საქმიანობისათვის;

მ) ჰიდრომეტეოროლოგიური ცენტრების, გარემოს დაბინძურების კონტროლის სადგურებისა და დანადგარების ფუნქციონირებისათვის გამოყენებული მიწები;

ნ) სასმელი წყლით მოსახლეობის მომარაგებისათვის, ელექტროსადგურებისა და სამელიორაციო სისტემებისა და მათი ფუნქციონირებისათვის განკუთვნილი წყალსაცავებით დაკავებული მიწები და ამ ობიექტების სანიტარიულ-დაცვითი და ტექნიკური ზონები;

ო) “ნავთობისა და გაზის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული ნავთობისა და გაზის ოპერაციების (საქმიანობის) საწარმოებლად გამოყენებული მიწის ნაკვეთები, თუ ისინი სხვა მიზნით არ გამოიყენება;

პ) საქართველოს გემების სახელმწიფო რეესტრში რეგისტრირებული და საქართველოს სახელმწიფო ალმით მცურავი გემები, გარდა ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული გემებისა;

ჟ) სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები, რომელთა ნაყოფიერი ფენაც სანახევროდ ან მეტადაა დაზიანებული სტიქიის შედეგად;

რ) გაგრაში, გალში, გუდაუთაში, გულრიფში, ოჩამჩირეში, სოხუმში, ტყვარჩელში, ცხინვალში, ჯავაში, აგრეთვე ქურთის, ერედვისა და თიღვის თემებში, ავნევისა და ნულის სოფლებში არსებული ქონება – დროებით, კონფლიქტის მოგვარებამდე და ეკონომიკური სიტუაციის მოწესრიგებამდე;

 ს) სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული და გამოუყენებელი სათიბები, საძოვრები, სარეკულტივაციო და სამარაგო სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწები;

ტ) ის მიწები, რომლებიც გამოიყენება აეროდრომების, აეროპორტების, ვერტოდრომებისა და აერონავიგაციის უსაფრთხოების ზონებად და მიწისქვეშა კომუნიკაციებისათვის, აგრეთვე ნავსადგურებისათვის პერსპექტიული განვითარების მიზნით დამაგრებული მიწის ნაკვეთები, თუ ისინი არ გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის;

უ) ფიზიკური და იურიდიული პირები, რომლებმაც მიიღეს ახალასათვისებელი სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწები – მიღებიდან 5 წლის განმავლობაში. ახალასათვისებელი სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის კატეგორიას განეკუთვნება:

უ.ა) ყველა არასასოფლო-სამეურნეო სავარგული, რომელიც ტრანსფორმირდება სასოფლო-სამეურნეო სავარგულად. ასეთ მიწებს განეკუთვნება:

უ.ა.ა) ყამირი მიწები;

უ.ა.ბ) მელიორაციის (სარწყავი და დაშრობის) საშუალებით ასათვისებელი მიწები;

უ.ა.გ) გაკაფვა-ამოძირკვის საშუალებით ასათვისებელი, ბუჩქნარით დაკავებული მიწები;

უ.ა.დ) დატერასების საშუალებით ასათვისებელი ფერდობები;

უ.ა.ე) წიაღისეულის მოპოვებისა და მშენებლობების დროს დარღვეული სარეკულტივაციო მიწები აგრობიოლოგიური პროდუქტიულობის აღდგენით;

 უ.ბ) დაბალინტენსიური სასოფლო-სამეურნეო სავარგულები, რომლებიც ტრანსფორმირდება (გადაიყვანება) მაღალინტენსიურ სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების (სახნავი და მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული) მიწების სავარგულად, დაჭაობებული და დამლაშებული მიწები;

ფ) ნასოფლარების ტერიტორიაზე, აგრეთვე განსახლების სახელმწიფო ღონისძიებათა შესაბამისად დასახლებულ მოქალაქეთა ოჯახები, ამ ტერიტორიაზე არსებული სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთზე – დასახლებიდან 5 წლის განმავლობაში;

ქ) 2004 წლის 1 მარტის მდგომარეობით ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული 5 ჰჰექტრამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები;

ღ) „მიწების მელიორაციის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად საჯარო სამართლის იურიდიული პირისათვის უზუფრუქტის ხელშეკრულებით გადაცემული სახელმწიფო საკუთრების სამელიორაციო ინფრასტრუქტურა, აგრეთვე 2014 წლის 1 იანვრამდე „მიწების მელიორაციის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული სამელიორაციო ასოციაციებისათვის გადაცემული, მათი მომსახურების ტერიტორიაზე არსებული სამელიორაციო ინფრასტრუქტურა;

ყ) მეორე მსოფლიო ომის ინვალიდები და მათთან გათანაბრებული პირები – პრივატიზაციის წესით მიღებულ მიწის ნაკვეთებზე;

შ) „მაღალმთიანი რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური და კულტურული განვითარების შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული, კავკასიონის ქედის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფერდობზე განლაგებული რაიონებისა და აჭარა-გურიის მთიანეთის სოფლების, თემებისა და დაბების მცხოვრებნი – მოცემულ ტერიტორიებზე არსებულ მიწის ნაკვეთებზე. სამხრეთ საქართველოს მაღალმთიან რეგიონებში მცხოვრებთ მოცემულ ტერიტორიებზე არსებულ მიწის ნაკვეთებზე მიწის გადასახადი უმცირდებათ 50 პროცენტით;

ჩ) სამედიცინო საქმიანობისთვის გამოყენებული, სამედიცინო დაწესებულებათა საკუთრებაში არსებული ქონება, გარდა მიწისა;

ც) სამედიცინო საქმიანობისათვის გამოყენებული სამედიცინო დაწესებულებებზე დამაგრებული მიწის ნაკვეთები;

ძ) სამეცნიერო-კვლევითი, სასწავლო, საცდელ-სასელექციო, ექსპერიმენტული, ჯიშთა გამოცდის მიწის ის ნაკვეთები, რომლებიც გამოიყენება სამეცნიერო და სასწავლო მიზნებისათვის და რომლებზედაც სამუშაოები ფინანსდება ბიუჯეტიდან;

წ) მიწის ნაკვეთები, რომლებიც გამოიყენება ბიუჯეტიდან დაფინანსებული უსინათლოების, ყრუ-მუნჯების, გონებრივად ჩამორჩენილი და ფიზიკურად განუვითარებელი ბავშვების, ომის ვეტერანთა საზოგადოებების, მოხუცებულთა და ბავშვთა სახლების, მოზარდთა სოციალური ადაპტაციისა და შრომითი რეაბილიტაციის ცენტრების, საჯარო სამართლის იურდიული პირების- ზოგადსაგანმათლებლო დაწესებულებების (სკოლების) მიერ თავიანთი ძირითადი ფუნქციების შესრულებისათვის; მიწის ნაკვეთები, გამოყენებული ბავშვთა სახლების, სპეციალური სკოლა-ინტერნატების, ბავშვთა სოფლებისა და საბავშვო ბაღების მიერ, რომლებიც უსასყიდლოდ ეწევიან ბავშვთა მოვლა-აღზრდას და მათთვის განათლების მიცემას, თუ ისინი არ გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის;

ჭ) სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები, რომლებზედაც მოწეული მოსავლის ნახევარზე მეტი განადგურდა სტიქიის (ქარიშხალი, სეტყვა, გვალვა, წყალდიდობა) და სხვა ფორსმაჟორული შემთხვევების შედეგად. მიწის გადასახადისაგან გათავისუფლების საფუძველია ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოს გადაწყვეტილება, რომელიც მიიღება საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს შესაბამის ტერიტორიულ ორგანოსთან შეთანხმებით. კომისიის დასკვნა დგება ორჯერ – სტიქიის დამთავრების მომენტიდან 2 კვირის ვადაში და მოსავლის აღების წინ;

ხ) სამონადირეო მეურნეობების მიერ დაკავებული მიწები;

ჯ) თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში არსებული ქონება.

2. დადგენილი საგადასახადო შეღავათი არ ვრცელდება პირის მიერ იჯარით, უზუფრუქტით, ქირით ან სხვა ამგვარი ფორმით სხვა პირზე გადაცემულ მიწის ნაკვეთზე (ან მის ნაწილზე) ან/და საწარმო/ორგანიზაციის მიერ ამავე ფორმით გადაცემულ შენობა-ნაგებობებზე (ან მათ ნაწილზე).

3. 2009 წლის 1 იანვრამდე ქონების გადასახადისაგან გათავისუფლებულია ფიზიკური პირები იჯარით, ქირით, უზუფრუქტით ან სხვა ამგვარი სახის ხელშეკრულებით გაცემულ ქონებაზე. ამასთანავე, თუ აღნიშნული ქონება გამოყენებულია დამქირავებლის (მოიჯარის) მიერ სამეწარმეო საქმიანობისათვის, ქონების გადასახადის საგადასახადო ვალდებულება ეკისრება დამქირავებელს (მოიჯარეს), ქონების საბაზრო ღირებულების არაუმეტეს 1%-სა.

მაგალითი N20

 ფიზიკურმა პირმა მის საკუთრებაში არსებული საცხოვრებელი ფართი გააქირავა საწარმოზე, რომელიც აღნიშნულ ფართს იყენებს ოფისისათვის.

მოცემულ შემთხვევაში, გამქირავებელ ფიზიკურ პირს 2009 წლის 1 იანვრამდე აღნიშნული ფართის მიხედვით ქონების გადასახადი არ გადახდება. ამასთანავე, დამქირავებლის მიერ აღნიშნული ქონების საოფისე მიზნებისათვის გამოყენება, განიხილება ქონების სამეწარმეო საქმიანობისათვის გამოყენებად და დამქირავებელი 2009 წლის 1 იანვრამდე ამ ქონების მიხედვით დაიბეგრება ქონების გადასახადით.

ნაწილი v

საგადასახადო ორგანოს აღნიშვნა მიწაზე ქონების გადასახადის დეკლარირებული საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის და მათი ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიების მიხედვით განაწილების შესახებ

(ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ)

 

 

N

ტერიტროიული ერთეულის დასახელება

ბიუჯეტის შემოსულობის სახაზინო კოდი

ექვემდებარება გადახდას არა უგვიანეს საგადასახადო წლის 15 ნოემბრისა

1

2

3

4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

საგადასახადო ორგანოს პასუხისმგებელი პირის

––––––––––––––––––––– ––––––––––––––––––––––––– ––––––––––––––––––––––––––––

 (სახელი, გვარი) (თანამდებობა) ხელის მოწერა)

 

დანართი 2

საწარმოს/ორგანიზაციის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციის შევსების წესი

ნაწილი I

1. დეკლარაციის პირველ ნაწილში მიეთითება გადასახადის გადამხდელის საიდენტიფიკაციო ნომერი. დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი; ეკონომიკური საქმიანობის (NACE) კოდი.

 2. უჯრაში: “დეკლარაციის სახე” – მიეთითება დეკლარაცია პირველადია თუ დაზუსტებული (წარდგენილია წინა დეკლარაციის შესწორების (დაზუსტების) მიზნით). აღნიშნული მიზნით შესაბამის უჯრაში კეთდება აღნიშვნა „V”.

3. უჯრაში: ”წელი” - მიეთითება ის კალენდარული წელი, რომლის მიხედვითაც ხდება დეკლარაციის წარდგენა ან შესწორება (დაზუსტება).

4. უჯრაში: “წარედგინა” – მიეთითება იმ საგადასახადო ორგანოს სრული დასახელება, რომელსაც დეკლარაცია წარედგინება.

5. უჯრაში: “გადასახადის გადამხდელი” - ჩაიწერება გადასახადის გადამხდელის სრული დასახელება სადამფუძნებლო დოკუმენტების მიხედვით. ამასთან, დასახელებაში ლათინური ტრანსკრიფციის არსებობისას, იგი ასევე აღინიშნება.

6. უჯრაში: “მოცემული დეკლარაცია შედგენილია . . . ფურცელზე” - მიეთითება წარდგენილი დეკლარაციის შემადგენელი ფურცლების რაოდენობა, მათ შორის III და IV ნაწილების მონაცემების გაანგარიშებასთან დაკავშირებული დანართები (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

7. უჯრაში: “თანდართული დამადასტურებელი დოკუმენტები . . . ფურცელზე” - მიეთითება დეკლარაციით წარდგენილი მონაცემების (საგადასახადო შეღავათის, მიწის ხარისხის) დამადასტურებელი დოკუმენტების ფურცლების რაოდენობა

8. დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობასა და სისრულეს ხელმოწერით ადასტურებს საწარმოს/ორგანიზაციის ხელმძღვანელი ან მისი კანონიერი ან უფლებამოსილი წარმომადგენელი, თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი II

დეკლარაციის “ნაწილი II” ივსება საგადასახადო ორგანოს თანამშრომლის მიერ და აღინიშნება დეკლარაციის წარდგენის შესახებ მონაცემები, კერძოდ:

ა) დეკლარაციის წარდგენის ფორმა – ფოსტითაა გაგზავნილი თუ წარდგენილია პირადად;

ბ) დეკლარაციის შემადგენელი გვერდების და დეკლარაციით წარდგენილი მონაცემების დამადასტურებელი დოკუმენტების ფურცლების რაოდენობა;

გ) დეკლარაციის წარდგენის თარიღი (რიცხვი, თვე, წელი), თუ ფოსტითაა გაგზავნილი - ფოსტაში ჩაბარების თარიღი;

დ) დეკლარაციის საგადასახადო ორგანოში რეგისტრაციის ნომერი;

ე) მიეთითება საგადასახადო ორგანოს იმ თანამშრომლის სახელი და გვარი (სრულად), რომელმაც ჩაიბარა დეკლარაცია თანდართულ დოკუმენტებთან ერთად და სათანადო აღნიშვნა გააკეთა II ნაწილში, რაც დასტურდება მისი ხელმოწერით.

ნაწილი III

1. დეკლარაციის “ნაწილი III”-ში განისაზღვრება დასაბეგრი ობიექტის (გარდა მიწისა) მდებარეობის მიხედვით ქონების გადასახადი, ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიების მიხედვით.

2. უჯრაში: “გსნ” - გადასახადის გადამხდელზე საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო რეგისტრაციისას მინიჭებული საიდენტიფიკაციო ნომერი.

3. უჯარაში: “გვერდი” - დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

4. მე-2 სვეტში: “ტერიტორიული ერთეული” - მიეთითება იმ ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტის დასახელება, რომლის ტერიტორიაზე განთავსებულია (ირიცხება) დასაბეგრი ობიექტი.

5. მე-3 სვეტში: “ქონების ღირებულება”- აისახება ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი სუბიექტის ტერიტორიაზე საწარმოს ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივების (გარდა ბიოლოგიური აქტივებისა), დაუმონტაჟებელი მოწყობილობების, დაუმთავრებელი მშენებლობის და არამატერიალური აქტივების საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულება (გამოიანგარიშება კალენდარული წლის დასაწყისისა და ბოლოსათვის აქტივების ღირებულების ჯამის 2-ზე გაყოფით).

6. მე-4 სვეტში: “ქონების ღირებულება შეღავათის გათვალისწინებით” - აისახება საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათებით შემცირებული ქონების ღირებულება.

7. მე-5 სვეტში: “საგადასახადო შეღავათის საფუძველი” - მიეთითება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მუხლი (ნაწილი, ქვეპუნქტი), რომელიც დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით გადამხდელს უწესებს შეღავათს.

8. მე-6 სვეტში: “გადასახადის განაკვეთი %” – მიეთითება დასაბეგრი ობიექტის მდებარეობის (აღრიცხვის) მიხედვით შესაბამისი ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიაზე შემოღებული გადასახადის პროცენტული განაკვეთი.

9. მე-7 სვეტში: “ქონების გადასახადი”- გამოიანგარიშება ცალკეული ტერიტორიული ერთეულის მიხედვით შემოღებული გადასახადის განაკვეთის და ამ ტერიტორიაზე არსებული დასაბეგრი ობიექტის ღირებულების შესაბამისად.

10. მე-8 სვეტში: „საანგარიშო პერიოდის მიხედვით დარიცხული მიმდინარე გადასახდელი” - აისახება ცალკეული ტერიტორიული ერთეულის მიხედვით საანგარიშო წელს დარიცხული მიმდინარე გადასახდელის ოდენობა.

11. მე-9 სვეტში: „ექვემდებარება დამატებით დარიცხვას (+) შემცირებას (-)” - აისახება საანგარიშო პერიოდის მიხედვით დამატებით დასარიცხი ან შესამცირებელი მიმდინარე გადასახადის თანხა, მათ შორის:

ა) „+” ნიშნით დადებითი სხვაობა საანგარიშო პერიოდში გადახდილ ქონების გადასახადსა (მე-7 სვეტი) და ამავე პერიოდის მიხედვით დარიცხული მიმდინარე გადასახდელების (მე-8 სვეტი) ჯამურ თანხას შორის;

ბ) „-” ნიშნით დადებითი სხვაობა საანგარიშო პერიოდის მიხედვით დარიცხული მიმდინარე გადასახდელების ჯამურ თანხასა (მე-8 სვეტი) და ქონების გადასახადს (მე-7 სვეტი) შორის.

12. დეკლარაციის „ნაწილი III”-ში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ შეიტანება წინა საგადასახადო წლის მიხედვით.

13. მონაცემების უტყუარობა და სისრულე ხელის მოწერით დასტურდება გადასახადის გადამხდელის მიერ თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი IV

 1. დეკლარაციის „ნაწილი IV”-ით განისაზღვრება მიწაზე ქონების გადასახადის წლიური ოდენობა და შესაბამისად, ადგილობრივი თვითმმართველობის ობიექტების ტერიტორიების მიხედვით მისი განაწილება.

2. უჯრაში: „გსნ” - გადასახადის გადამხდელზე საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო რეგისტრაციისას მინიჭებული საიდენტიფიკაციო ნომერი.

3. უჯარაში: „გვერდი” - დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

4. მე-2 სვეტში: “ტერიტორიული ერთეულის დასახელება, მიწის ნაკვეთის მდებარეობა (მისამართი)” მიეთითება იმ ადგილობრივი თვითმართველობის სუბიექტის დასახელება, რომლის ტერიტორიაზე განთავსებულია კონკრეტული დასაბეგრი ობიექტი (მიწის ნაკვეთი) და მისამართი (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

5. მე-3 სვეტში: „სახეობა და აღწერილობა (კატეგორია, ხარისხი)” მიეთითება მიწის ნაკვეთის დანიშნულება (სასოფლო-სამეურნეო; არასასოფლო-სამეურნეო), კატეგორია (სახნავი, მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული, ბუნებრივი სათიბები, საძოვრები) და ხარისხი (კარგი, მწირი, გაკულტურებული).

6. მე-4 სვეტში: „ფართობი (ჰა; კვ.მ)” კონკრეტული დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით მიეთითება:

ა) სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის შემთხვევაში – ფართობი (ჰექტრებში);

ბ) არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის შემთხვევაში – ფართობი (კვადრატულ მეტრებში).

7. მე-5 სვეტში: „დაბეგვრის ობიექტის ფართობი საგადასახადო შეღავათის გათვალისწინებით” მიეთითება საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული შეღავათით შემცირებული კონკრეტული ობიექტის ფართობი.

8. მე-6 სვეტში: „საგადასახადო შეღავათის საფუძველი” მიეთითება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მუხლი (ნაწილი, ქვეპუნქტი), რომელიც დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით გადასახადის გადამხდელს უწესებს შეღავათს.

9. მე-7 სვეტში: “გადასახადის განაკვეთი” - დასაბეგრი ობიექტის მდებარეობის გათვალისწინებით მიეთითება ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი სუბიექტების ტერიტორიაზე შემოღებული გადასახადის განაკვეთი.

10. მე-8 სვეტში: “ქონების გადასახადი (ლარი)” - აისახება კონკრეტული დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით ქონების გადასახადის ოდენობა. რაც ჯამში საგადასახადო წელს დარიცხულ ქონების გადასახადს განსაზღვრავს.

11. უჯრაში: „წარმოდგენილია მიწის ხარისხის, შეღავათის დამადასტურებელი დოკუმენტი” - მიეთითება საგადასახადო შეღავათის, მიწის ხარისხის დამადასტურებელი დოკუმენტების რეკვიზიტები (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

12. დეკლარაციის „ნაწილი IV”-ში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით 1 აპრილის მდგომარეობით.

13. მონაცემების უტყუარობა და სისრულე ხელის მოწერით დასტურდება გადასახადის გადამხდელის მიერ თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი V

დეკლარაციის “ნაწილი V” ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ.

დანართი N3

ნაწილი I

გსნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 გვერდი

 

 

 

 

              

 გპნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია

ფიზიკური პირის მიერ ივსება იმ შემთხვევაში, თუ მიმდინარე კალენდარული წლის წინა წლის განმავლობაში მისი ოჯახის მიერ მიღებული შემოსავლები აღემატება 40 000 ლარს, ან თუ გადასახადის გადამხდელი მხოლოდ სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის გადახდის მიზნით ავსებს საოჯახო დეკლარაციას.

 

დეკლარაციის ტიპი:

 

 

 

საოჯახო:

 

 

 

ინდივიდუალური

 

დეკლარაციის სახე:

 

 

 

 

პირველადი

 

 

 

დაზუსტებული

 

 

წელი

 

 

 

 

 

             (საჭირო აღნიშნეთ V ნიშნით)

 

 წარედგინა     –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                                     (საგადასახადო ორგანოს დასახელება)

გადასახადის გადამხდელი –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––   (დეკლარანტი)                                                  (ფიზიკური პირის გვარი, სახელი)

 –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

 (მისამართი: ბინა, კორპუსი, ქუჩა, ქალაქი/მუნიციპალიტეტი) (საკონტატო ტელეფონი)

 

მოცემული დეკლარაცია

შედგენილია:

 

 

 

 

 

ფურცელზე

 

დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობას და სისრულეს ვადასტურებ:

 

გადასახა-დის გადამხ-დელი:

 

 

–––––––––––––––

(ხელის მოწერა)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 (თარიღი)

 

ნაწილი II

 

 გვერდი

 

 

 

 

საგადასახადო ორგანოს აღნიშვნა დეკლარაციის წარმოდგენის შესახებ.

ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ

 

დეკლარაცია წარმოდგენილია

 

ფოსტით

 

 

 

პირადად

 

 

 

 (საჭირო აღნიშნეთ V ნიშნით)

 

მოცემული დეკლარაცია შედგენილია

 

 

 

 

ფურ-ცელზე

 

თანდართული დამადასტურე-ბელი დოკუმენტები

 

 

 

 

ფურ-

ცელზე

 

 

წარმოდგენის თარიღი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

რეგისტრაციის ნომერი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

საგადასახადო ორგანოს: ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                                      (დასახელება) (პასუხისმგებელი პირის სახელი, გვარი) (ხელისმოწერა)

 

შენიშვნა: -

1. დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს წარედგინება არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 მაისისა. საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით, მისი არარსებობის შემთხვევაში – საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ხოლო ზემოაღნიშნულთა არარსებობის შემთხვევაში – ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით.

2. დეკლარაციაში მონაცემები მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით (1 აპრილის მდგომარეობით), ხოლო სხვა დასაბეგრი ქონების შესახებ წინა საგადასახადო წლის მიხედვით.

ნაწილი III

 გვერდი

 

 

 

 

მონაცემები გადასახადის გადამხდელის ოჯახის წევრების მიერ 20 . . წლის (მიმდინარე კალენდარული წლის წინა წლის) განმავლობაში მიღებული შემოსავლების შესახებ.

 

N

ოჯახის წევრის, გვარი, სახელი

 

 

პირადი ნომერი პირადობის მოწმობის მიხედვით

დაბადების წელი

 

 

 

მიღებული შემოსავალი (ლარი)

 

 

 

 

 

 

 

 

1

2

3

4

5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

სულ (ოჯახის) შემოსავალი

 

 

     შენიშვნა: - აღნიშნული ნაწილი (ნაწილი III) ივსება მხოლოდ ქვემოთ მოყვანილი ერთ-ერთი პირობის არსებობისას, კერძოდ:

     ა) თუ ფიზიკური პირის ოჯახის შემოსავალი მიმდინარე კალენდარული წლის წინა წლის განმავლობაში აღემატებოდა 40 000 ლარს:

     ბ) თუ გადასახადის გადამხდელი მხოლოდ სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის გადახდის მიზნით ავსებს ქონების გადასახადის ერთიან (საოჯახო) საოჯახო წლიურ დეკლარაციას. მოცემულ შემთხვევაში მე-5 სვეტის შევსება სავალდებულო არ არის.

 

დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობას და სისრულეს ვადასტურებ:

 

 

 

გადასახადის გადამხდელი: –––––––––––––––––––––––––                               

                                                     (ხელის მოწერა) (თარიღი)

 

 

 

გსნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

გვერდი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

გპნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ნაწილი IV

ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე (გარდა მიწისა) ქონების გადასახადის გაანგარიშება და განაწილება ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიების მიხედვით

 

                                                                                                         ივსება საგ. ორგანოს მიერ

N

ტერი-ტორიუ-ლი

ერთე-ული

 

ქონების ღირებუ-ლება

მესაკუთ-რის, (მოსარ-გებლის, ფაქტობ-რივი მფლო-ბელის) გვარი, სახელი

ქონების ღირებუ-ლება შეღავა-თის გათვა-ლისწი–ნებით

საგადა-სახადო

შეღავა-თის

საფუძ-ველი

საკუთრე-ბაში (სარგებლო-ბაში, ფაქტობრივ მფლობე-ლობაში) ყოფნის პერიოდი (თვე)

გადასახადის განაკვეთი

(%)

ქონების

გადასახა-დი

(ლარი)

1

2

3

4

5

6

7

8

9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

სულ

 

 

 

 

 

 

 

 

 დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობას და სისრულეს ვადასტურებ:

გადასახადის გადამხდელის ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                                                                    (ხელის მოწერა)

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(თარიღი)

 

 

გსნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 გვერდი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

გპნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ნაწილი V

მიწაზე ქონების გადასახადის გაანგარიშება და განაწილება ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიების მიხედვით.

 

                                                                                                        ივსება საგ. ორგანოს მიერ

N

ტერიტო-რიული ერთეუ-ლის დასახელე-ბა მიწის

ნაკვეთის მდებარე-ობა (მისამარ-თი)

სახეობა და აღწერილობა (კატეგო-რია, ხარისხი)

მესაკუთრის (მოსარგებ-ლის, ფაქტობრივი მფლობელის) გვარი, სახელი

ფართ-ობი

(ჰა; კვ.მ)

დაბეგვრის ობიექტის ფართობი საგადასახა-დო შეღავათის გათვალისწინებით

საგადასახა-დო

შეღავ-ათის

საფუ-ძველი

გადასახა-დის განაკვეთი

(ლარი)

ქონების

გადასახა-დი

(ლარი)

1

2

3

4

5

6

7

8

9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

jamჯამი

 

                        

წარმოდგენილია მიწის

ხარისხის, შეღავათის დამადასტურებელი

დოკუმენტი

შენიშვნა: 1. მე-3 სვეტში მიეთითება მიწის ნაკვეთის დანიშნულება (სასოფლო-სამეურნეო ან არასასოფლო-სამეურნეო), კატეგორია (სახნავი, მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული, ბუნებრივი

სათიბები, საძოვრები) და ხარისხი (კარგი, მწირი, გაკულტურებული).

2. თუ დეკლარაცია საოჯახოა, მასში შეიტანება ფიზიკური პირის ოჯახის წევრთა საკუთრებაში არსებული

მიწის შესახებ მონაცემები, სხვა შემთხვევაში დეკლარაციაში აისახება მხოლოდ დეკლარანტი ფიზიკური

პირის საკუთრებაში არსებული მიწის შესახებ მონაცემები.

3. დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს წარედგინება არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 მაისისა.

დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის 1 აპრილის მდგომარეობით.

 დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობას და სისრულეს ვადასტურებ:

გადასახადის გადამხდელის ––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                                                                    (ხელის მოწერა)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(თარიღი)

 

 

გსნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

გვერდი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

გპნ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ნაწილი VI

ქონების გადასახადის გაანგარიშება იმ დასაბეგრი ქონების მიხედვით (გარდა მიწისა), რომელიც არ გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის.

 

N

ტერიტორი-ული ერთეული

ქონების სახე და აღწერი-ლობა

მესაკუთრის (მოსარგებლის, ფაქტობრივი მფლობელის) გვარი, სახელი

ქონების ღირებულება

ქონების ღირებულება შეღავათის გათვალისწინებით

შეღავათის საფუძველი

საკუთრებაში (სარგებლობაში, ფაქტობრივ მფლობელობაში)ყოფნის პერიოდი (თვე)

გადასახადის განაკვეთი (%)

ქონების გადასახადი

(ლარი)

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

სულ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობას და სისრულეს ვადასტურებ:

გადასახადის გადამხდელის ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                     (ხელის მოწერა)

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(თარიღი)

                                    დანართი 4

ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციის შევსების წესი

ნაწილი I

1. დეკლარაციის “ნაწილი I”-ში მიეთითება გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის საიდენტიფიკაციო ნომერი (ასეთის არსებობის შემთხვევაში), პირადობის მოწმობაში აღნიშნული პირადი ნომერი, დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

2. „დეკლარაციის ტიპი” - მიეთითება დეკლარაცია ინდივიდუალურია თუ საოჯახო. აღნიშნული მიზნით შესაბამისი უჯრა აღინიშნება “V” ნიშნით.

3. “დეკლარაციის სახე” – მიეთითება დეკლარაცია პირველადია თუ დაზუსტებული (წარდგენილია წინა დეკლარაციის შესწორების (დაზუსტების) მიზნით). აღნიშნული მიზნით შესაბამისი უჯრა აღინიშნება “V” ნიშნით.

4. უჯრაში: ”წელი” - მიეთითება ის წელი, რომელი წლის მიხედვითაც ხდება დეკლარაციის წარდგენა ან შესწორება (დაზუსტება).

5. უჯრაში: “წარედგინა” – მიეთითება იმ საგადასახადო ორგანოს სრული დასახელება, რომელსაც დეკლარაცია წარედგინება.

6. უჯრაში: „გადასახადის გადამხდელი (დეკლარანტი)” - მიეთითება გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის გვარი და სახელი სრულად (გარკვევით), საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით მისამართი და საკონტაქტო ტელეფონის ნომერი.

7. უჯრაში: „მოცემული დეკლარაცია შედგენილია... ფურცელზე” - მიეთითება წარდგენილი დეკლარაციის შემადგენელი ფურცლების რაოდენობა, მათ შორის III, IV, V და VI ნაწილების მონაცემების გაანგარიშებასთან დაკავშირებული დანართები (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

8. დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობასა და სისრულეს ხელმოწერით ადასტურებს გადასახადის გადამხდელი თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი II

დეკლარაციის „ნაწილი II” ივსება საგადასახადო ორგანოს თანამშრომლის მიერ და აღინიშნება დეკლარაციის წარდგენის შესახებ მონაცემები, კერძოდ:

ა) დეკლარაციის წარდგენის ფორმა - ფოსტითაა გაგზავნილი, თუ წარდგენილია პირადად;

ბ) დეკლარაციის შემადგენელი გვერდების და დეკლარაციის მონაცემების დამადასტურებელი დოკუმენტების ფურცლების რაოდენობა;

გ) დეკლარაციის წარდგენის თარიღი (რიცხვი, თვე, წელი), თუ ფოსტითაა გაგზავნილი - ფოსტაში ჩაბარების თარიღი;

დ) დეკლარაციის საგადასახადო ორგანოში რეგისტრაციის ნომერი;

ე) იმ საგადასახადო ორგანოს სრული დასახელება, რომელსაც წარედგინება დეკლარაცია;

ვ) მიეთითება საგადასახადო ორგანოს იმ თანამშრომლის სახელი და გვარი (სრულად), რომელმაც ჩაიბარა დეკლარაცია თანდართულ დოკუმენტებთან ერთად და სათანადო აღნიშვნა გააკეთა ნაწილი II-ში, რაც დასტურდება მისი ხელმოწერით.

ნაწილი III

 1. დეკლარაციის „ნაწილი III”-ში შეიტანება მონაცემები გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის ოჯახის წევრის (წევრების) და მათ მიერ მიმდინარე კალენდარული წლის წინა წლის განმავლობაში მიღებული შემოსავლების შესახებ.

2. უჯრაში: „გვერდი” - დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

3. მე-2 სვეტში: „ოჯახის წევრის გვარი და სახელი” - მიეთითება გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის და მისი ოჯახის წევრების გვარი და სახელი (სრულად).

4. მე-3 სვეტში: „პირადი ნომერი პირადობის მოწმობის მიხედვით” - მიეთითება გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის და მისი სრულწლოვანი ოჯახის წევრის (წევრების) პირადობის მოწმობაში აღნიშნული პირადი ნომერი.

5. მე-4 სვეტში: „დაბადების წელი” - მიეთითება გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის და მისი ოჯახის წევრის (წევრების) დაბადების წელი.

6. მე-5 სვეტში: „მიღებული შემოსავალი (ლარი)” – მიეთითება მიმდინარე კალენდარული წლის წინა წლის განმავლობაში ოჯახის ცალკეული წევრის მიერ მიღებული შემოსავლის ოდენობა, რაც ჯამში ოჯახის წევრის (წევრების) მთლიან შემოსავალს განსაზღვრავს.

7. მონაცემთა უტყუარობა და სისრულე ხელმოწერით დასტურდება გადასახადის გადამხდელის მიერ თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი IV

1. დეკლარაციის „ნაწილი N4”-ში განისაზღვრება ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებულ ქონებაზე (გარდა მიწისა) ქონების გადასახადი, ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიების მიხედვით.

2. უჯრაში: „გსნ” - გადასახადის გადამხდელზე საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო რეგისტრაციისას მინიჭებული საიდენტიფიკაციო ნომერი.

3. უჯრაში: „გპნ” - საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობაში აღნიშნული პირადი ნომერი.

4. უჯრაში: „გვერდი” - დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

5. თუ დეკლარაცია საოჯახოა „ნაწილი IV”-ში შეიტანება ფიზიკური პირის ოჯახის წევრთა საკუთრებაში არსებული დასაბეგრი ქონებაც, სხვა შემთხვევაში მასში აისახება მხოლოდ გადასახადის გადამხდელი ფიზიკურის პირის ქონება, რომელიც გამოიყენება ეკონომიკური სამიანობისთვის.

6. მე-2 სვეტში: „ტერიტორიული ერთეული” – მიეთითება იმ ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტის დასახელება, რომლის ტერიტორიაზე განთავსებულია (ირიცხება) დასაბეგრი ობიექტი.

7. მე-3 სვეტში: „ქონების ღირებულება” – აისახება ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი სუბიექტის ტერიტორიაზე არსებული და გადასახადის გადამხდელის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხული აქტივების (გარდა ბიოლოგიური აქტივებისა), დაუმონტაჟებელი მოწყობილობების და არამატერიალური აქტივების საბაზრო ღირებულება საგადასახადო პერიოდის ბოლოსათვის.

8. მე-4 სვეტში: თუ დეკლარაცია საოჯახოა მე-4 სვეტში მიეთითება დასაბეგრი ობიექტის კონკრეტული მესაკუთრის (მოსარგებლის, ფაქტობრივი მფლობელის) გვარი და სახელი. თუ დეკლარაცია ინდივიდუალურია მე-4 სვეტის შევსება სავალდებულო არ არის.

9. მე-5 სვეტში: „ქონების ღირებულება შეღავათის გათვალისწინებით” – აისახება საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათებით შემცირებული ქონების ღირებულება.

10. მე-6 სვეტში: „საგადასახადო შეღავათის საფუძველი” – მიეთითება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მუხლი, რომელიც დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით გადამხდელს უწესებს შეღავათს.

11. მე-7 სვეტში: „საკუთრებაში (საარგებლობაში, ფაქტობრივ მფლობელობაში) ყოფნის პერიოდი (თვე)” – მიეთითება საგადასახადო წლის განმავლობაში, ეკონომიკური სამიანობისთვის გამოყენებული დასაბეგრი ქონების ფიზიკური პირის საკუთრებაში (სარგებლობაში, ფაქტობრივ მფლობელობაში) არსებული თვეების რაოდენობა.

12. მე-8 სვეტში: „გადასახადის განაკვეთი %” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ და მიეთითება დასაბეგრი ობიექტის მდებარეობის (აღრიცხვის) მიხედვით შესაბამისი ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიაზე შემოღებული გადასახადის პროცენტული განაკვეთი.

13. მე-9 სვეტში: „ქონების გადასახადი (ლარი)” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ, რომელიც ქონების გადასახადს გამოიანგარიშებს ცალკეული ტერიტორიული ერთეულის მიხედვით შემოღებული გადასახადის განაკვეთის და ამ ტერიტორიაზე არსებული დასაბეგრი ობიექტის ღირებულების შესაბამისად.

14. დეკლარაციის „ნაწილი IV”-ში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ შეიტანება წინა საგადასახადო წლის მიხედვით.

15. მონაცემების უტყუარობა და სისრულე ხელის მოწერით დასტურდება გადასახადის გადამხდელის მიერ თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი V

1. დეკლარაციის „ნაწილი V”-ით განისაზღვრება მიწაზე ქონების წლიური გადასახადის ოდენობა და შესაბამისად, ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიების მიხედვით მისი განაწილება.

2. თუ დეკლარაცია საოჯახოა „ნაწილი V”-ში შეიტანება ფიზიკური პირის ოჯახის წევრთა საკუთრებაში არსებული დასაბეგრი ქონებაც, სხვა შემთხვევაში მასში აისახება მხოლოდ გადასახადის გადამხდელი ფიზიკურის პირის ქონება.

3. უჯრაში: „გსნ” – გადასახადის გადამხდელზე საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო რეგისტრაციისას მინიჭებული საიდენტიფიკაციო ნომერი.

4. უჯრაში: „გპნ” – საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობაში აღნიშნული პირადი ნომერი.

5. უჯრაში: „გვერდი” – დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

6. მე-2 სვეტში: „ტერიტორიული ერთეულის დასახელება, მიწის ნაკვეთის მდებარეობა (მისამართი)” – მიეთითება იმ ადგილობრივი თვითმართველობის სუბიექტის დასახელება, რომლის ტერიტორიაზე განთავსებულია კონკრეტული დასაბეგრი ობიექტი (მიწის ნაკვეთი) და მისამართი (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

7. მე-3 სვეტში: „სახეობა და აღწერილობა (კატეგორია, ხარისხი)” – მიეთითება მიწის ნაკვეთის დანიშნულება (სასოფლო-სამეურნეო; არასასოფლო-სამეურნეო), კატეგორია (სახნავი, მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული, ბუნებრივი სათიბები, საძოვრები) და ხარისხი (კარგი, მწირი, გაკულტურებული).

8. თუ დეკლარაცია საოჯახოა მე-4 სვეტში მიეთითება დასაბეგრი ობიექტის (კანონით გათვალისწინებულ სარგებლობაში ან ფაქტობრივ მფლობელობაში მყოფი, სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული მიწის) კონკრეტული მესაკუთრის გვარი და სახელი. თუ დეკლარაცია ინდივიდუალურია მე-4 სვეტის შევსება სავალდებულო არ არის.

9. მე-5 სვეტში: „ფართობი (ჰა; კვ.მ)” – კონკრეტული დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით მიეთითება:

ა) სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის შემთხვევაში – ფართობი (ჰექტრებში);

ბ) არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის შემთხვევაში – ფართობი (კვ. მეტრებში).

10. მე-6 სვეტში: „დაბეგვრის ობიექტის ფართობი საგადასახადო შეღავათის გათვალისწინებით” – მიეთითება საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული შეღავათით შემცირებული კონკრეტული ობიექტის ფართობი.

11. მე-7 სვეტში: „საგადასახადო შეღავათის საფუძველი” – მიეთითება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მუხლი, რომელიც დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით გადამხდელს უწესებს შეღავათს.

12. მე-8 სვეტში: „გადასახადის განაკვეთი (ლარი)” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ და მიეთითება დასაბეგრი ობიექტის მდებარეობის (აღრიცხვის) მიხედვით შესაბამისი ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიაზე შემოღებული გადასახადის განაკვეთი.

13. მე-9 სვეტში: „ქონების გადასახადი” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ, რომელიც ქონების გადასახადს გამოიანგარიშებს ცალკეული ტერიტორიული ერთეულის მიხედვით შემოღებული გადასახადის განაკვეთის და ამ ტერიტორიაზე არსებული დასაბეგრი ობიექტის ღირებულების შესაბამისად.

14. უჯრაში: „წარმოდგენილია მიწის ხარისხის, შეღავათის დამადასტურებელი დოკუმენტი” – მიეთითება საგადასახადო შეღავათის, მიწის ხარისხის დამადასტურებელი დოკუმენტების (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) რეკვიზიტები.

15. დეკლარაციის „ნაწილი V”-ში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით 1 აპრილის მდგომარეობით.

16. მონაცემების უტყუარობა და სისრულე ხელის მოწერით დასტურდება გადასახადის გადამხდელის მიერ თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი VI

1. დეკლარაციის „ნაწილი VI”-ში განისაზღვრება ქონების გადასახადი იმ დასაბეგრი ქონების მიხედვით (გარდა მიწისა), რომელიც არ გამოიყენება ეკონომიკური საქმიანობისათვის.

2. თუ დეკლარაცია საოჯახოა „ნაწილი VI”-ში შეიტანება ფიზიკური პირის ოჯახის წევრთა საკუთრებაში არსებული დასაბეგრი ქონებაც, სხვა შემთხვევაში მასში აისახება მხოლოდ გადასახადის გადამხდელი ფიზიკურის პირის ქონება.

3. უჯრაში: “გსნ” – გადასახადის გადამხდელზე საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო რეგისტრაციისას მინიჭებული საიდენტიფიკაციო ნომერი.

4. უჯრაში: „გპნ” – საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობაში აღნიშნული პირადი ნომერი.

5. უჯრაში: “გვერდი” - დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

6. მე-2 სვეტში: “ტერიტორიული ერთეული” – მიეთითება იმ ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტის დასახელება, რომლის ტერიტორიაზე განთავსებულია (ირიცხება) დასაბეგრი ობიექტი.

7. მე-3 სვეტში: „ქონების სახე და აღწერილობა” – მიეთითება ფიზიკური პირის საკუთრებაში (გარდა ლიზინგით გაცემულისა) არსებული ან ლიზინგით აღებული უძრავი ქონება (შენობა-ნაგებობა ან მათი ნაწილი), დაუმთავრებელი მშენებლობა (საცხოვრებელი სახლი, აგარაკი, ავტოფარეხი) ან/და იახტები (კატარღები), თვითმფრინავები, შვეულმფრენები.

8. თუ დეკლარაცია საოჯახოა მე-4 სვეტში მიეთითება კონკრეტული დასაბეგრი ობიექტის მესაკუთრის (მოსარგებლის, ფაქტობრივი მფლობელის) გვარი და სახელი. თუ დეკლარაცია ინდივიდუალურია მე-4 სვეტის შევსება სავალდებულო არ არის.

9. მე-5 სვეტში: „ქონების ღირებულება”“– აისახება მე-3 სვეტში ასახული დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულება საგადასახადო პერიოდის ბოლოსათვის.

10. მე-6 სვეტში: „ქონების ღირებულება შეღავათის გათვალისწინებით” – აისახება საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათებით შემცირებული ქონების ღირებულება.

11. მე-7 სვეტში: „შეღავათის საფუძველი” – მიეთითება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მუხლი (ნაწილი, ქვეპუნქტი), რომელიც დასაბეგრი ობიექტის მიხედვით გადასახადის გადამხდელს უწესებს შეღავათს.

12. მე-8 სვეტში: „საკუთრებაში (სარგებლობაში, ფაქტობრივ მფლობელობაში) ყოფნის პერიოდი (თვე)” – მიეთითება დასაბეგრი ქონების საგადასახადო წლის განმავლობაში ფიზიკური პირის საკუთრებაში (სარგებლობაში, ფაქტობრივ მფლობელობაში) არსებობის თვეების რაოდენობა.

13. მე-9 სვეტში: „გადასახადის განაკვეთი %” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ და მიეთითება დასაბეგრი ობიექტის მდებარეობის (აღრიცხვის) მიხედვით შესაბამისი ადგილობრივი თვითმმართველობის სუბიექტების ტერიტორიაზე შემოღებული გადასახადის პროცენტული განაკვეთი.

14. მე-10 სვეტში: „ქონების გადასახადი (ლარი)” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ, რომელიც ქონების გადასახადს გამოიანგარიშებს ცალკეული ტერიტორიული ერთეულის მიხედვით შემოღებული გადასახადის განაკვეთის და ამ ტერიტორიაზე არსებული დასაბეგრი ობიექტის ღირებულების შესაბამისად.

15. დეკლარაციის „ნაწილი VI”-ში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ შეიტანება წინა საგადასახადო წლის მიხედვით.

16. მონაცემების უტყუარობა და სისრულე ხელის მოწერით დასტურდება გადასახადის გადამხდელის მიერ თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

 

დანართი №5

ნაწილი I

 გვერდი

 

 

 

 

 პირადი ნომერი პირადობის მოწმობის მიხედვით

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია

 

დეკლარაციის სახე:

 

 

 

 

პირველადი

 

 

 

დაზუსტებული

 

 

წელი

 

 

 

 

 

 (საჭირო აღნიშნეთ V ნიშნით)

წარედგინა ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

(საგადასახადო ორგანოს დასახელება)

 

 გადასახადის

 გადამხდელი –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

 (დეკლარანტი) (ფიზიკური პირის გვარი, სახელი)

 ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– –––––––––––––––––––

 მისამართი: ბინა, კორპუსი, ქუჩა, ქალაქი/მუნიციპალიტეტი საკონტაქტო ტელეფონი

 

მოცემული დეკლარაცია შედგენილია

 

 

 

 

 

ფურცელზე

 

დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობასა და სისრულეს ვადასტურებ:

გადასახადის გადამხდელი:

 

–––––––––––––––

(ხელის მოწერა)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                   (თარიღი)

ნაწილი II

საგადასახადო ორგანოს აღნიშვნა დეკლარაციის წარმოდგენის შესახებ:

(ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ)

დეკლარაცია წარმოდგენილია

 

ფოსტით

 

 

 

პირადად

 

 

 

 

მოცემული დეკლარაცია შედგენილია

 

 

 

 

ფურცელზე

 

თანდართული დამადასტურებე-ლი დოკუმენტები

 

 

 

 

ფურ-ცელზე

 

წარმოდგენის თარიღი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

რეგისტრაციის ნომერი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

საგადასახადო ორგანო ––––––– ––––––––––––––––––––––––––––––––––– –––––––––––

 (დასახელება) (პასუხისმგებელი პირის სახელი, გვარი) (ხელის მოწერა)

 

ნაწილი III

სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის გაანგარიშება

 

 

თუ პირი სარგებლობს საგადასახადო შეღავათით

ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ

N

ტერიტორიული ერთეულის დასახელება, მიწის ნაკვეთის მდებარეობა (მისამართი)

კატეგორია, (სახნავი, მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული, ბუნებრივი სათიბები, საძოვრები)

ფარ-თობი

(ჰა)

დეკლარა-ციის დანართის შესაბამისი პუნქტის ნომერი

დასაბეგრი მიწის ნაკვეთის ფართობი საგადასა-ხადო შეღავათის გათვალისწინებით

გადა-სახა-დის განაკ-ვეთი

ქონე-ბის გადა-სახადი

(ლარი)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1

2

3

4

5

6

7

8

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ჯამი

 

 

 

წარმოდგენილია მიწის

ხარისხის, შეღავათის

დამადასტურებელი

დოკუმენტი

მონაცემების უტყუარობასა და სისრულეს ვადასტურებ:

გადასახადის გადამხდელი: ––––––––––––––––––––––––––––––––

 (ხელის მოწერა) (თარიღი)

 

შენიშვნა:

დეკლარაცია საგადასახადო ორგანოს წარედგინება არა უგვიანეს საგადასახადო წლის 1 მაისისა, საგადასახადო აღრიცხვის ადგილის მიხედვით, მისი არარსებობის შემთხვევაში – საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ხოლო ზემოაღნიშნულთა არარსებობის შემთხვევაში – ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით.

დეკლარაციის დანართი

ფიზიკურ პირთა ქონების გადასახადში მოქმედი შეღავათები:

ქონების გადასახადისაგან თავისუფლდება:

1. მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლში მცხოვრები ფიზიკური პირის თანასაკუთრებაში არსებული ფართობის პროპორციულად განსაზღვრული დაბეგვრის ობიექტი (მიწის ნაკვეთი), რომლის ფართობიც არ აღემატება 30 კვადრატულ მეტრს. თანასაკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის ფართობი განისაზღვრება მრავალბინიანი სახლის საერთო ფართში ფიზიკური პირის კუთვნილი ფართის ხვედრითი წილის მიხედვით (ფიზიკური პირის კუთვნილი ფართი: შენობის საერთო ფართი X შენობაზე დამაგრებული მიწის ნაკვეთის ფართობზე).

2. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები, რომელთა ნაყოფიერი ფენა სანახევროდ ან მეტად იქნა დაზიანებული სტიქიის შედეგად.

3. გაგრაში, გალში, გუდაუთაში, გულრიფშში, ოჩამჩირეში, სოხუმში, ტყვარჩელში, ცხინვალში, ჯავაში, აგრეთვე ქურთის, ერედვისა და თიღვის თემებში, ავნევისა და ნულის სოფლებში არსებული ქონება – დროებით, კონფლიქტის მოგვარებამდე და ეკონომიკური სიტუაციის მოწესრიგებამდე.

4. ფიზიკური პირები, რომლებმაც მიიღეს ახალასათვისებელი სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწები – მიღებიდან 5 წლის განმავლობაში.

5. ნასოფლარების ტერიტორიაზე, აგრეთვე განსახლების სახელმწიფო ღონისძიებათა შესაბამისად დასახლებულ მოქალაქეთა ოჯახები – დასახლებიდან 5 წლის განმავლობაში.

6. 2004 წლის 1 მარტის მდგომარეობით ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული 5 ჰექტარამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები.

7. მეორე მსოფლიო ომის ინვალიდები და მათთან გათანაბრებული პირები – პრივატიზების წესით მიღებულ მიწის ნაკვეთებზე.

8. „მაღალმთიანი რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური და კულტურული განვითარების შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული, კავკასიონის ქედის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფერდობებზე განლაგებული რაიონებისა და აჭარა-გურიის მთიანეთის სოფლების, თემებისა და დაბების მცხოვრებნი – აღნიშნულ ტერიტორიებზე არსებულ მიწის ნაკვეთებზე. სამხრეთ საქართველოს მაღალმთიან რეგიონებში მცხოვრებთ მოცემულ ტერიტორიებზე არსებულ მიწის ნაკვეთებზე ქონების გადასახადი უმცირდებათ 50 პროცენტით.

9. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები, რომლებზედაც მოწეული მოსავლის ნახევარზე მეტი განადგურდა სტიქიის (ქარიშხალი, სეტყვა, გვალვა, წყალდიდობა) და სხვა ფორსმაჟორული შემთხვევების შედეგად. მიწის გადასახადისაგან გათავისუფლების საფუძველია ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოს გადაწყვეტილება, რომელიც მიიღება საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს შესაბამის ტერიტორიულ ორგანოსთან შეთანხმებით. კომისიის დასკვნა დგება ორჯერ – სტიქიის დამთავრების მომენტიდან 2 კვირის ვადაში და მოსავლის აღების წინ.

10. საგადასახადო კანონმდებლობით დაწესებული სხვა შეღავათები.

 ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

მიუთითეთ შეღავთის სახე

შენიშვნა: – დადგენილი საგადასახადო შეღავათები არ ვრცელდება იმ მიწის ნაკვეთზე (ან მათ ნაწილზე) რომელსაც შეღავათების მქონე პირი იჯარით, უზურფრუქტით, ქირით ან სხვა ამგვარი ფორმით გადასცემს სხვა პირს.

დანართი №6

სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციის შევსების წესი

ნაწილი I

1. დეკლარაციის „ნაწილი I”-ში მიეთითება გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის პირადობის მოწმობაში აღნიშნული პირადი ნომერი, დეკლარაციის გვერდის რიგითი ნომერი.

2. „დეკლარაციის სახე” – მიეთითება დეკლარაცია პირველადია თუ დაზუსტებული (წარდგენილია წინა დეკლარაციის შესწორების (დაზუსტების) მიზნით). აღნიშნული მიზნით შესაბამისი უჯრა აღინიშნება „V” ნიშნით.

3. უჯრაში: „წელი” - მიეთითება ის წელი, რომელი წლის მიხედვითაც ხდება დეკლარაციის წარდგენა ან შესწორება (დაზუსტება).

4. უჯრაში: „წარედგინა” – მიეთითება იმ საგადასახადო ორგანოს სრული დასახელება, რომელსაც დეკლარაცია წარედგინება.

5. უჯრაში: „გადასახადის გადამხდელი (დეკლარანტი)” – მიეთითება გადასახადის გადამხდელი ფიზიკური პირის გვარი და სახელი (სრულად), საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით მისამართი და საკონტაქტო ტელეფონის ნომერი.

6. უჯრაში: „მოცემული დეკლარაცია შედგენილია... ფურცელზე” – მიეთითება წარდგენილი დეკლარაციის შემადგენელი ფურცლების რაოდენობა, მათ შორის „ნაწილი III”-ის მონაცემების გაანგარიშებასთან დაკავშირებული დანართები (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

7. დეკლარაციაში მოცემული მონაცემების უტყუარობასა და სისრულეს ხელმოწერით ადასტურებს გადასახადის გადამხდელი თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

ნაწილი II

დეკლარაციის „ნაწილი II” ივსება საგადასახადო ორგანოს თანამშრომლის მიერ და აღინიშნება დეკლარაციის წარდგენის შესახებ მონაცემები, კერძოდ:

ა) დეკლარაციის წარდგენის ფორმა – ფოსტითაა გაგზავნილი, თუ წარდგენილია პირადად;

ბ) დეკლარაციის შემადგენელი გვერდების და დეკლარაციის მონაცემების დამადასტურებელი დოკუმენტების ფურცლების რაოდენობა;

გ) დეკლარაციის წარდგენის თარიღი (რიცხვი, თვე, წელი), თუ ფოსტითაა გაგზავნილი - ფოსტაში ჩაბარების თარიღი;

დ) დეკლარაციის საგადასახადო ორგანოში რეგისტრაციის ნომერი;

ე) იმ საგადასახადო ორგანოს სრული დასახელება, რომელსაც წარედგინება დეკლარაცია;

ვ) მიეთითება საგადასახადო ორგანოს იმ მუშაკის სახელი და გვარი (სრულად), რომელმაც ჩაიბარა დეკლარაცია თანდართულ დოკუმენტებთან ერთად და სათანადო აღნიშვნა გააკეთა „ნაწილი II”-ში, რაც დასტურდება მისი ხელმოწერით.

ნაწილი III

1. დეკლარაციის “ნაწილი III”-ით განისაზღვრება სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების წლიური გადასახადის ოდენობა და შესაბამისად, ადგილობრივი თვითმმართველობის ობიექტების ტერიტორიების მიხედვით მისი განაწილება.

2. მე-2 სვეტში: “ტერიტორიული ერთეულის დასახელება, მიწის ნაკვეთის მდებარეობა (მისამართი)” – მიეთითება იმ ადგილობრივი თვითმართველობის სუბიექტის დასახელება, რომლის ტერიტორიაზე განთავსებულია მიწის ნაკვეთი და მისამართი (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

3. მე-3 სვეტში: „კატეგორია” – მიეთითება მიწის ნაკვეთის კატეგორია: სახნავი, მრავალწლიანი ნარგავებით დაკავებული, ბუნებრივი სათიბები, საძოვრები.

4. მე-4 სვეტში: „ფართობი (ჰა)” – კონკრეტული მიწის ნაკვეთის მიხედვით მიეთითება ფართობი ჰექტრებში.

5. მე-5 და მე-6 სვეტები ივსება იმ შემთხვევაში, თუ გადასახადის გადამხდელი ქონების გადასახადში სარგებლობს საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული შეღავათებით და მიეთითება:

ა) მე-5 სვეტში – დეკლარაციის დანართის შესაბამისად, ქონების გადასახადში შეღავათის შესაბამისი პუნქტის რიგითი ნომერი;

ბ) მე-6 სვეტში – გათვალისწინებული შეღავათით შემცირებული კონკრეტული ობიექტის ფართობი.

6. მე-7 სვეტში: „გადასახადის განაკვეთი” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ და დასაბეგრი ობიექტის (მიწის) მდებარეობის გათვალისწინებით მიეთითება ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი სუბიექტების ტერიტორიაზე შემოღებული გადასახადის განაკვეთი.

7. მე-8 სვეტში: „ქონების გადასახადი” – ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ და აისახება კონკრეტული დასაბეგრი ობიექტის (მიწის) მიხედვით ქონების გადასახადის ოდენობა. რაც ჯამში საგადასახადო წელს ქონებაზე (მიწაზე) დარიცხული ქონების გადასახადს განსაზღვრავს.

8. უჯრაში: “წარმოდგენილია მიწის ხარისხის, შეღავათის დამადასტურებელი დოკუმენტი” - მიეთითება საგადასახადო შეღავათის, მიწის ხარისხის დამადასტურებელი დოკუმენტების რეკვიზიტები (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).

9. მონაცემების უტყუარობა და სისრულე ხელის მოწერით დასტურდება გადასახადის გადამხდელის მიერ თარიღის (რიცხვი, თვე, წელი) მითითებით.

10. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი მიწის შესახებ შეიტანება მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით 1 აპრილის მდგომარეობით.

დანართი 7

სია

პირის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის შესახებ

20 . . წლის 1 აპრილის მდგომარეობით

 

N

გადასახადის გადამხდელი (გვარი,სახელი)

 

 

 

 

გადასახადის გადამხდელის მისამართი

 

 

გადასახადის გადამხდელის საიდენტიფიკაციო ნომერი/პირადი ნომერი პირადობის მოწმობის მიხედვით

 

დასაბეგრი მიწის ნაკვეთის ნომერი საკადასტრო რუკაზე

 

მიწის ფართობის ზომის ერთეული (ჰა: კვ.მ)

 

 

 

გადასახადით დასაბეგრი მიწის ნაკვეთის

 

 

 

 

 

 

 

მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთი

 

 

 

 

 

შენიშვნა

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ფარ-თობი

 

 

 

კატე-გორიის ან ზონის კოდი

ხარი-სხის კოდი

 

 

ადგი-ლმდე-ბარეო-ბის კოდი

 

 

 

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

შენიშვნა: საგადასახადო ორგანოს წარედგინება ყოველი წლის 1 აპრილამდე.

 

 დანართი 8

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

გადამხდელის საიდენტიფიკაციო ნომერი

 

              

 პირადი ნომერი პირადობის მოწმობის მიხედვით                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

გადასახდის გადამხდელი –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                                                                (ფიზიკური პირის გვარი, სახელი)

 

 –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

(მისამართი: ბინა, კორპუსი, ქუჩა, ქალაქი/მუნიციპალიტეტი) (საკონტატო ტელეფონი)

    

წარედგინა –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                                         (საგადასახადო ორგანოს დასახელება)

 

გ ა ნ ც ხ ა დ ე ბ ა

ვაცხადებ, რომ საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული შეღავათების შესაბამისად საგადასახადო ვალდებულება ქონების გადასახადში - - - - კალენდარული წლისათვის არ წარმომეშვება. შესაბამისად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-14 ნაწილის საფუძველზე გაცნობებთ, რომ მიმდინარე წლისათვის ჩემს მიერ ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაცია წარმოდგენილი არ იქნება.

 

გადასახადის გადამხდელი:

 

–––––––––––––––––––

 (ხელის მოწერა)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

საგადასახადო ორგანოს აღნიშვნა განცხადების წარმოდგენის შესახებ.

(ივსება საგადასახადო ორგანოს მიერ)

 

განცხადება წარმოდგენილია:

 

ფოსტით

 

 

 

პირადად

 

 

 

(საჭირო აღნიშნეთ V ნიშნით)

 

წარმოდგენის თარიღი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

რეგისტრაციის ნომერი

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

საგადასახადო ორგანოს: ––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

                                 (დასახელება) (პასუხისმგებელი პირის სახელი, გვარი) (ხელისმოწერა)

 


პირველადი სახე (03/04/2009 - 08/12/2009)