Comments

berdiabuskandze's picture
berdiabuskandze (ბერდია ბუსქანძე)
სხვა
Registration Date: 2010/12/29
Last visit: 2019/02/11 09:26:30
Contact - All comments

„ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის 23-ე მუხლის პირველი პუნქტში წინადადებები: “ახალარჩეული საკრებულოს პირველი სხდომა იმართება შესაბამისი საარჩევნო კომისიის მიერ არჩევნების შედეგების შემაჯამებელი ოქმის გამოქვეყნებიდან 2 კვირის განმავლობაში. ახალარჩეული საკრებულოს პირველი სხდომის დღეს ნიშნავს შესაბამისი საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე“ ეწინააღმდეგება საქართველოს ორგანული კანონის „საქართველოს საარჩევნო კოდექსის“ 151-ე მუხლს, რომლითაც საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოს – საკრებულოს პირველ სხდომას იწვევს საქართველოს პრეზიდენტი არჩევნების საბოლოო შედეგების შეჯამებიდან 30 დღის ვადაში. მოცემულ შემთხვევაში ვინაიდან, საქართველოს ორგანული კანონი „ საქართველოს საარჩევნო კოდექსი“ (მიღებულია 2011 წლის 27 დეკემბერს) მიღებულია უფრო გვიან ვიდრე „ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონი (მიღებულია 2005 წლის 16 დეკემბერს), „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მე-8 პუნქტის შესაბამისად, უნდა გამოვიყენოთ საქართველოს ორგანული კანონის „ საქართველოს საარჩევნო კოდექსის“ 151-ე მუხლის მოთხოვნები.
ამასთანავე, „ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის 23-ე მუხლის პირველი პუნქტი შესაბამისობაშია მოსაყვანი საქართველოს ორგანული კანონის „ საქართველოს საარჩევნო კოდექსის“ 151-ე მუხლთან.

berdiabuskandze's picture
berdiabuskandze (ბერდია ბუსქანძე)
სხვა
Registration Date: 2010/12/29
Last visit: 2019/02/11 09:26:30
Contact - All comments

საქართველოს ორგანული კანონის „საქართველოს საარჩევნო კოდექსის“ 45–ე მუხლის მე–4 პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, წინასაარჩევნო აგიტაციის გაწევის და აგიტაციაში მონაწილეობის უფლება არა აქვს სახელმწიფო ხელისუფლებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების საჯარო მოხელეებს – სამუშაო საათების განმავლობაში ან/და როდესაც ისინი უშუალოდ ასრულებენ სამსახურებრივ ფუნქციებს.
„საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე–5 მუხლის შესაბამისად, საჯარო სამსახურს ეწევა: ა) სახელმწიფო-პოლიტიკური თანამდებობის პირი; ბ) მოხელე; გ) დამხმარე მოსამსახურე; დ) შტატგარეშე მოსამსახურე.
ამავე, კანონის მე–6 მუხლის თანახმად, მოხელე არის პირი, რომელიც ინიშნება ან აირჩევა სახაზინო დაწესებულების საშტატო (შტატით გათვალისწინებულ) თანამდებობაზე. მოხელეები იყოფიან სახელმწიფო მოხელეებად და ადგილობრივი თვითმმართველობის მოხელეებად.
ამავე, კანონის მე–7 მუხლით, დამხმარე მოსამსახურე არის ტექნიკური მუშაკი, რომელიც შრომითი ხელშეკრულებით მიიღება დაწესებულების შტატით გათვალისწინებულ დამხმარე მოსამსახურის თანამდებობაზე.
ამავე, კანონის მე–8 მუხლის შესაბამისად, შტატგარეშე მოსამსახურე არის პირი, რომელიც დანიშვნით ან შრომითი ხელშეკრულებით გარკვეული ვადით მიიღება სამსახურში არამუდმივ ამოცანათა შესასრულებლად.
ვინაიდან, საქართველოს ორგანული კანონის „საქართველოს საარჩევნო კოდექსის“ 45–ე მუხლის მე–4 პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტში მითითებულია, რომ მხოლოდ სახელმწიფო ხელისუფლებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების საჯარო მოხელეებს არა აქვთ უფლება გაწიონ აგიტაცია, შესაბამისად, შტატგარეშე მოსამსახურეს, დამხმარე მოსამსახურეს აქვს აგიტაციის უფლება. ზემოხსენებულმა გარემოებამ შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს საარჩევნო პროცესზე.
საარჩევნო კანონმდებლობის სრულყოფის საკითხის განხილვისას გათვალისწინებულ უნდა იქნას ზემოხსენებული გარემოება და „საქართველოს საარჩევნო კოდექსის“ 45–ე მუხლის მე–4 პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტში სიტყვების „სახელმწიფო ხელისუფლებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების საჯარო მოხელეები“ ნაცვლად, მითითებული უნდა იყოს სიტყვები „საჯარო მოსამსახურეები“, რომელიც მოიცავს სახელმწიფო ხელისუფლებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების მოხელეს, შტატგარეშე მოსამსახურეს, დამხმარე მოსამსახურეს („საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე–4 მუხლის პირველი პუნქტი).

()
Registration Date: 1970/01/01
Last visit: 1970/01/01 04:00:00
All comments

კონსტიტუციის მუხლი 70

7. თუ არჩევნების პირველ ტურში მხოლოდ ერთი კანდიდატი მონაწილეობდა და მან ხმათა საჭირო რაოდენობა ვერ მიიღო, არჩევნების დღიდან ორი თვის ვადაში იმართება ხელახალი არჩევნები.
ორგანული კანონის 106–ე მუხლით ხელახალი არჩევნები არჩევნების შედეგების შეჯამებიდან 2 თვის ვადაში იმართება. რა საჭიროა ასეთი განსხვავებები? ვადის განსაზღვრისთვის აქვს კი მნიშვნელობა კანდიდატი ხმათა საჭირო რაოდენობას ვერ მიიღებს პირველ ტურში თუ პირველ ტურში კანდიდატურებს მოხსნიან?

()
Registration Date: 1970/01/01
Last visit: 1970/01/01 04:00:00
All comments

კონსტიტუციით შედეგების შეჯამება აუცილებელია იმის დასადგენად კანდიდატმა მიიღო თუ არა ხმათა საჭირო რაოდენობა თუმცა ხელახალი არჩევნების ვადა არჩევნების თარიღიდან და არა შედეგების შეჯამებიდან 2თვით განისაზღვრება. ორგანული კანონით კი თუ პირველ ტურში ყველამ კანდიდატურა მოხსნა და შესაჯამებელიც არაფერი არ არის მაინც შედეგების შეჯამებიდან 2თვის ვადაში?

()
Registration Date: 1970/01/01
Last visit: 1970/01/01 04:00:00
All comments

მთავრობის მიერ რეფერენდუმის დანიშვნის მოთხოვნის შემთხვევაში თუ პრეზიდენტმა მოტივირებულად უარყო მოთხოვნა და არ გამოსცა ბრძანებულება რეფერენდუმის დანიშვნაზე, მთავრობას რჩება ბერკეტი გადაწყვეტილების შესაცვლელედ? ამ მუხლით გათვალისწინებულია როგორც მოთხოვნის დაკმაყოფილება ასევე მისი უარყოფა. მთავრობის მოთხოვნის უარყოფისას გამოცემულ ბრძანებულებას მთავრობის კონტრასიგნაცია უნდა მივიჩნიოთ, რომ არ ესაჭიროება, შესაბამისად ამის შემდგომ მთავრობის მოქმედებების არეალი განსაზღვრული არ არის?

()
Registration Date: 1970/01/01
Last visit: 1970/01/01 04:00:00
All comments

ცესკო ყველა კომისიის საუბნოს და საოლქის გადაწყვეტილებებს იხილავს?

()
Registration Date: 1970/01/01
Last visit: 1970/01/01 04:00:00
All comments

მუხლი 100 საქართველოს პრეზიდენტობის კანდიდატს უფლება აქვს, ნებისმიერ დროს, კენჭისყრამდე არა უგვიანეს 10 დღისა, მოხსნას თავისი კანდიდატურა, რისთვისაც წერილობითი განცხადებით უნდა მიმართოს ცესკოს. თუ პირველ ტურში ყველა კანდიდატმა მოხსნა კანდიდატურა ამ შემთხვევაში რა შედეგებს აჯამებს კომისია? ეს ხომ კენჭისყრამდე ხდება თანაც 10 დღით ადრე? ამასთან კონსტიტუციის 70–ე მუხლით კანდიდატი თუ ერთი იყო და მან საჭირო რაოდენობის ხმები ვერ მიიღო კომისიამ უნდა შეაჯამოს შედეგები ამასთან შედეგების შეჯამებიდან კი არ იმართება არჩევნები არამედ არჩევნების დღიდან, თუ გავითვალისწინებთ ცესკოსთვის შედეგების გამოცხადებისტვის დადგენილ ვადას ამ შემთხვევაში ერთ თვეზე ცოტა დრო რჩება ხელახალი არჩევნებისთვის, ხოლო პირველ შემთხვევაში კი თუ კანდიდატები მოიხსნა და დასათვლელიც არაფერია ,,არჩევნების შედეგების შეჯამებიდან 2 თვის ვადაში", რაც ალბათ პრაქტიკულ ლოგიკას მოკლებულია.

()
Registration Date: 1970/01/01
Last visit: 1970/01/01 04:00:00
All comments

პირველი ნაწილით განსაზღვრული ვადები წინააღმდეგობაშია თვითმმართველობის კოდექსის 56–ე მუხლის მე–8 ნაწილთან, რომელიც არჩევნების შედეგების გამოცხადების შემდეგ უნდა შევიდეს ძალაში.

lili1's picture
lili1 (ლილი)
სხვა
Registration Date: 2024/04/27
Last visit: 2024/07/13 16:41:28
Contact - All comments

1.ირიბი ჩვენების მტკიცებულებითი მნიშვნელობა სისხლის სამართლის პროცესში
სისხლის სამართლის პროცესში ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ადგილი მტკიცებულებებს უკავია.
ირიბი ჩვენების წესი კრძალავს ისეთი ჩვენების სასამართლოში დასაშვებობას, რომლის პირველწყაროც არის სხვა პირი და არა უშუალოდ ის, ვინც სასამართლოს წინაშე იძლევა ჩვენებას.
ქართული კანონმდებლობისათვის ირიბი ჩვენება ხანგრძლივი ისტორიის მქონე ინსტიტუტს არ წარმოადგენს და მისი მოწესრიგების საკითხიც აქამდე ფართო მსჯელობის საგანი არ გამხდარა. საპროცესო კოდექსის 76-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ირიბია მოწმის ის ჩვენება, რომელიც ეფუძნება სხვა პირის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციას. ირიბი ჩვენება დასაშვები მტკიცებულებაა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ირიბი ჩვენების მიმცემი პირი მიუთითებს ინფორმაციის წყაროს, რომლის იდენტიფიცირება და რეალურად არსებობის შემოწმება შესაძლებელია.
შესაბამისად, სისხლის სამართალწარმოებაში ირიბი ჩვენების გამოყენებისათვის საპროცესო კოდექსი ადგენს ორ წინაპირობას: 1. მოწმემ სახელდებით უნდა მიუთითოს პირველწყარო, რომ შესაძლებელი იყოს საჭიროების შემთხვევაში მისი დაკითხვა; 2. აღნიშნული ინფორმაცია უნდა დასტურდებოდეს საქმეში არსებული ნებისმიერი სხვა მტკიცებულებით, რომელიც არ არის ირიბი ჩვენება . ირიბი ჩვენების სხვა მტკიცებულებით დადასტურების ვალდებულება წარმოადგენს ირიბი ჩვენების დასაშვებობის სავალდებულო წინაპირობას მხოლოდ სასამართლოში საქმის არსებითი განხილვის სტადიაზე.
ირიბი ჩვენების გამოყენება დაიშვება მხოლოდ საქმეში არსებული მტკიცებულებების და საგამოძიებო ვერსიების შემოწმების, დამატებითი მტკიცებულების მოძიების, მოწმის ჩვენების იმპიჩმენტის, აღკვეთის ღონისძიების შეფარდების, ქონებაზე ყადაღის დადების, სამედიცინო დაწესებულებაში პირის მოთავსების, ჩხრეკა-ამოღების და სხვა საგამოძიებო და საპროცესო მოქმედებების განხორციელებისათვის .

2. დათვალიერების, როგორც ნივთიერ მტკიცებულებათა შეკრების უმთავრესი საშუალების ჩატარების თავისებურებანი
ნივთიერი მტკიცებულება არის ნებისმიერი საგანი,რომელიც თავისი თვისებებითა და ნიშნებით,წარმოშობით,მასზე დარჩენილი კვალით დაკავშირებულია საქმის ფაქტობრივ გარემოებასთან და რომელსაც შეუძლია ხელი შეუწყოს ჭეშმარიტების დადგენას.
ნივთიერი მტკიცებულებების ანალიზისას არ არის ერთნაირი შეხედულებები მტკიცებულებაზე და მყკიცებულების წყაროზე.
გამოძიების პროცესში დიდი მნიშვნელობა ენიჭება ცალკეულ საგნებს ან მატერიალურ ობიექტებს, რომლებიც სწორედ მტკიცებულებითი ინფორმაციის წყაროს წარმოადგენენ. სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების მტკიცების პროცესი ოთხი ელემენტისაგან შედგება, რომელიც ერთმანეთთან მჭიდროდაა დაკავშირებული.
ესენია: 1. მტკიცებულებათა შეკრება, 2. საპროცესო დამაგრება, 3. შემოწმება, 4. შეფასება. მტკიცებულებათა შეკრება ეს არის კომპლექსური ცნება, რომელიც მოიცავს მოქმედებებს, რომლებიც მიმართულია მტკიცებულებათა მოსაძებნად, აღმოსაჩენად და ამოსაღებად . ნივთიერი მტკიცებულებებია, მაგალითად: ფეხის კვალი, თითის ანაბეჭდი, სიგარეტის ნამწვი, ადამიანის სისხლის კვალი, დოკუმენტები, სხვა და სხვა ნივთიერებები, ვიდეო და აუდიო ჩანაწერები და სხვა. გარდა ამისა, საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი ადგენს, რომ შედარებითი კვლევის ნიმუში, შენაცვლებადი ნივთიერი მტკიცებულებაა.
ნივთიერი მტკიცებულებები მჭიდროდ არის დაკავშირებული სისხლის სამართლის საქმესთან, რადგან მათზე აღბეჭდილია მტკიცებულებითი კვალი.
ნივთიერ მტკიცებულებათა შეკრების პირველი ეტაპია მოძებნა, რაც გულისხმობს ინფორმაციის მიღებას მათი ადგილსამყოფელის და ადგილმდებარეობის თაობაზე. ეს შესაძლებელია მოხდეს როგორც საპროცესო მოქმედების,ასევე ანონიმური ზარის საფუძველზეც. აღმოჩენას რაც შეეხება, იგი წარმოადგენს მტკიცების სუბიექტის მიერ კონკრეტული საგნის, ობიექტის, კვალის უშუალო აღქმას.

3.ჩხრეკისა და ამოღების,როგორც მტკიცებულებათა შეკრების საშუალებებ ის ჩატარების თავისებურებანი
ჩხრეკის საგანი სხვა არაფერია, თუ არა ის, რაც საძიებოა და რის დასაძებნად და აღმოსაჩენადაც წარმოებს ეს საგამოძიებო მოქმედება. ჩხრეკის ობიექტი კი არის ის, სადაც ან რაშიც უნდა ვეძიოთ გამოსაძიებელ საქმეზე მნიშვნელობის მქონე საგანი. ამ შემთხვევაში საძიებო საგანში იგულისხმება დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული ყოველგვარი ფასეულობა, დანაშაულის ჩადენის იარაღები, დოკუმენტები, კანონით აკრძალული სხვადასხვა სახის საგანი (ცეცხლსასროლი იარაღი, საბრძოლო ვაზნები, ნარკოტიკული ნივთიერებები და სხვ.), ძებნაში მყოფი პირები, ადამიანის გვამი და სხვა.
გამოძიების პროცესში დიდი მნიშვნელობა ენიჭება ცალკეულ საგნებს ან მატერიალურ ობიექტებს, რომლებიც სწორედ მტკიცებულებითი ინფორმაციის წყაროს წარმოადგენენ. სისხლის სამართლის საქმის ფაქტობრივი გარემოებების მტკიცების პროცესი ოთხი ელემენტისაგან შედგება, რომელიც ერთმანეთთან მჭიდროდაა დაკავშირებული. ესენია: 1. მტკიცებულებათა შეკრება, 2. საპროცესო დამაგრება, 3. შემოწმება, 4. შეფასება.
მტკიცებულებათა შეკრება ეს არის კომპლექსური ცნება, რომელიც მოიცავს მოქმედებებს, რომლებიც მიმართულია მტკიცებულებათა მოსაძებნად, აღმოსაჩენად და ამოსაღებად.
ნივთიერი მტკიცებულება უნდა დათვალიერდეს და დაილუქოს. დათვალიერების დროს უნდა გამოვლინდეს და აღიწეროს ობიექტის ინდივიდუალური და გვარეობითი ნიშნები. ნივთიერი მტკიცებულებები მჭიდროდ არის დაკავშირებული სისხლის სამართლის საქმესთან, რადგან მათზე აღბეჭდილია მტკიცებულებითი კვალი. ისინი წარმოადგენენ: 1. დანაშაულის ჩადენის იარაღსა და საშუალებას; 2. დანაშაულის ჩადენის საგანს; 3. შეინარჩუნეს დანაშაულის სხვა და სხვა კვალი; 4. წარმოიქმნენ დანაშაულის ჩადენის შედეგად; 5. წარმოადგენენ დამნაშავე პირის იდენტიფიცირების და მისი აღმოჩენის, ბრალდების დადასტურების ან უარყოფის საშუალებას ნივთიერი მტკიცებულებების წარმომავლობის შესახებ ინფორმაცია მოიპოვება სისხლის სამართლის საქმეში. სწორედ ამ ინფორმაციის მეშვეობით დგინდება, თუ რა კავშირი აქვს ამა თუ იმ მტკიცებულებას მოცემულ სისხლის სამართლის საქმესთან.

4.ექსპერტი
ექსპერტი არის სპეციალური ცოდნის, ჩვევებისა და გამოცდილების მქონე ფიზიკური პირი, რომელიც სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი წესით, სისხლის სამართლის საქმეზე საჭირო გამოკვლევის ჩასატარებლად და დასკვნის შესადგენად მიწვეულია მხარის ან მხარის შუამდგომლობით სასამართლოს მიერ.
ექსპერტს გააჩნია ის ცოდნა, უნარ-ჩვევები და გამოცდილება (მაგ., მედიცინაში, ფსიქოლოგიაში, ფსიქიატრიაში, საფინანსო ან ტექნიკურ საკითხებში), რომლის გარეშეც მხარეები და სასამართლო დამოუკიდებლად ვერ შეძლებდნენ საქმისათვის მნიშვნელოვანი გარემოებების გამორკვევას, მტკიცებულებების გამოვლენასა და გამოკვლევას.
სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებყლ შემთხვევებში მხარეებმა ცალკეული მოქმედებები მხოლოდ ექსპერტის მონაწილეობით უნდა ჩაატარონ.
ქსპერტს უფლება აქვს: ა) გაეცნოს საექსპერტო კვლევისათვის საჭირო მასალას, ამოიწეროს საჭირო ცნობა და გადაიღოს ასლი; ბ) მოითხოვოს დამატებითი მასალის წარდგენა; გამოკვლევის პროცესში აიღოს მასრის, ტყვიისა და სხვა ობიექტის საცდელი ნიმუში; ექსპერტიზის ჩატარების ინიციატორს მოსთხოვოს საექსპერტო კვლევისათვის საჭირო დამატებითი ინფორმაცია; გ) უარი თქვას დასკვნის მიცემასა და ექსპერტიზის გაგრძელებაზე, თუ დასმული საკითხები სცილდება მისი ცოდნის ფარგლებს, ან თუ მისთვის წარდგენილი მასალა საკმარისი არ არის დასკვნის მისაცემად; დ) ექსპერტიზის ჩატარების .

5. მტკიცებულებათა კლასიფიკაცია
სისხლის სამართლის პროცესში გამოძიებისა და სასამართლოში საქმის განხილვის ეტაპზე მრავალრიცხოვან ფაქტებთან გვაქვს საქმე,ამიტომ საჭიროა მტკიცებულებათა კლასიფიკაცია ანუ დაყოფა ცალკეულ სახეებად გარკვეული ნიშნების მიხედვით,რაც ხელს უწყობს დასაბუთებული დასკვნების ფორმირებას სისხლის სამართლის საქმეზე.
მტკიცებულებათა კლასიფიკაცია თავისი შინაარსის მიხედვით შესაძლოა იყოს - გამამტყუნებელი და გამამართლებელი მტკიცებულებები,პიროვნული და ნივთიერი მტკიცებულებები , პირველადი და წარმოებული მტკიცებულებები ,პირდაპირი და არაპირდაპირი მტკიცებულებები.
გამამტყუნებელი და გამამართლებელი მტკიცებულებები - მოცემულ კლასიფიკაციას საფუძვლად უდევს შეჯიბრებითი და თანასწორი სისხლის სამართლის პროცესი. სისხლის სამართლის პროცესში მხარეები ერთმანეთისაგან დამოუკიდებლად მოიპოვებენ მტკიცებულებებს.
პიროვნული და ნივთიერი მტკიცებულებები - მტკიცებულებები შესაძლოა დაიყოს ინფორმაციის წყაროს მიხედვით, ანუ თუ საიდან მომდინარეობენ ისინი. პიროვნულ მტკიცებულებებს წარმოადგენენ ცნობები და მონაცემები სისხლის სამართლის საქმისათვის მნიშვნელოვანი გარემოებების შესახებ,რომლებიც მიიღება სისხლის სამართლის პროცესში მონაწილე პირთაგან.
პირველად მტკიცებულებად ჩაითვლება ისეთი მტკიცებულება,რომელიც მიღებულია პირველი წყაროდან, ხოლო მეორე წყაროდან მიღებული ყველა ინფორმაცია და მონაცემი მიეკუთვნებიან წარმოებულ მტკიცებულებებს. მაგალითად, დანაშაულის თვითმხილველი მოწმის მიერ მიცემული ჩვენება პირველადი მტკიცებულებაა, ხოლო წარმოებული მტკიცებულებაა მოწმის ჩვენებ, რომელიც ეფუძნება სხვა პირის მიერი გავრცელებულ ცნობებს.
პირდაპირი მტკიცებულებების საშუალებით ხდება საქმეში მთავარი ფაქტების დამტკიცება. მაგალითად, სათვალთვალო კამერით გადაღებული ვიდეოკარდრი პირდაპირი მტკიცებულებაა, თუ მასში ჩანს, როგორ უხსნის ცეცხლს ბრალდებული დანაშაულის მსხვერპლს. არაპირდაპირი მტკიცებულება უშუალოდ პირდაპირ კავშირში არ არის მტკიცების საგანთან, მაგრამ სხვა მტკიცებულებებთან ერთობლიობაში შესაძლებელია მნიშვნელოვანი დასკვნების გაკეთება მთავარი ფაქტების შესახებ.

6. ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობა
ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობა, მისი განმახორციელებელი ორგანოების სახით წყვეტს ფართომასშტაბიან ამოცანებს და სისხლის სამართლის პროცესს ეხება მხოლოდ იმნაწილში, რომელიც ეხმარება სასამართლო, პროკურატურისა და საგამოძიებო ორგანოებსსხვადასხვა სახის დანაშაულისა და სხვა მართლსაწინააღმდეგო ქმედებების გახსნაში, აგრეთვე დანაშაულის ჩამდენ პირთა დადგენასა და გამოაშკარავებაში.
ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობა არის კანონით დადგენილი სახელმწიფო ორგანოების სპეციალური სამსახურების მიერ თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში ღია თუ ფარული მეთოდით ჩატარებული ღონისძიებების სისტემა, რომლის მიზანია ადამიანის უფლებებისა დათავისუფლებების, იურიდიული პირის უფლებების, საზოგადოებრივი უშიშროების დაცვა დანაშაულებრივი და სხვა მართლსაწინააღმდეგო ხელყოფისაგან.
ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობის განმახორციელებელ სახელმწიფო ორგანოებს უფლება აქვთ, თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში, ამ კანონის საფუძველზე და კანონით დადგენილი წესით, საქართველოს გენერალური პროკურორის თანხმობით, ოპერატიულ-სამძებრო საქმიანობის ცალკეულ საკითხებზე გამოსცენ უწყებრივი ნორმატიული აქტები.

7. ფარული საგამოძიებო მოქმედების ობიექტი − პირი, რომლის მიმართაც ხორციელდება ფარული საგამოძიებო მოქმედება,არული საგამოძიებო მოქმედებები ვრცელდება მხოლოდ განზრახ მძიმე და განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულზე და ასევე, გარკვეული კატეგორიის დანაშაულებზე, რომელიც საზოგადოებრივად განსაკუთრებით საშიშ ქმედებას წარმოადგენს.ფარული საგამოძიებო მოქმედებების გავრცელების აუცილებლობა თითოეულ მუხლთან მიმართებაში უნდა იყოს დასაბუთებული. ფარული საგამოძიებო მოქმედებები წარმოადგენს ადამიანის პირადი ცხოვრების უფლების შეზღუდვას და მხოლოდ უკიდურესი აუცილებლობით უნდა იყოს განპირობებული მათი სამართალდამცავი ორგანოების მიერ გამოყენება.

8. მტკიცებულებათა დასაშვებობის პროცესულური მახასიათებლები
მტკიცებულებათა დასაშვებად ცნობის უმნიშვნელოვანესი წინაპირობაა, რომ თავდაპირველად შემოწმდეს, მისი მოპოვებისას ხომ არ დარღვეულა პროცესის მონაწილის კონსტიტუციით გარანტირებული რომელიმე უფლება, რათა შესრულდეს ინფორმაციის მტკიცებულებად დაასაშვებობის აკრზალვის ამოცანა , როგორც ცალკეული პირების ინდივიდუალური უფლებების დაცვის ინსტრუმენტი.
ასევე მტკიცებულების მოპოვებისას უნდა შემოწმდეს, კანონის დარღვევა ობიექტური და სუბიექტური თვალთახედვით შეერაცხყოს თუ არა სისხლის სამართლის საქმის მწარმოებელს სახელმიფო ორგანოებს.
თუ მტკიცებულების დაშვებით პროცესის სამართლიანობას იმდენად არსებითი ზიანი მიადგა, რომ ბრალდებულის სამართლებრივი დაცვის ინტერესი აშკარად აღემატება ეფექტური სისხლის სამართლებრივი დევნის უზრუნველყოფის სახელმწიფო ინტერესს უნდა შეიზღუდოს ასეთი მტკიცებულების საქმის არსებით სხდომაზე განსახილველად დაშვება და მისი სამართლის მიერ საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებისას გამოყენება.
სამართლებრივ სახელმწიფოში ისევე მნიშვნელოვანია ცალკეული ინდივიდების უფლებების და ინტერესების დაცვა, როგორც დანაშაულის დასჯის სახელმწიფოს უფლებამოსილების რეალიზაცია. შესაბამისად მტკიცებულების დასაშვებაც ცნობის საკითხის გადაწყვეტისას აუცილებლად უნდა მოხდეს პროცესის მონაწილეთა უფლებების დაცვის ინტერესისა და საქმეზე ჭეშმარიტების დადგენის საჯარო ინტერესის შეფასება.

9. მოწამლული ნაყოფის დოქტრინა
როგორც ცნობილია, მოწამლული ხის ნაყოფის დოქტრინას საფუძველი ჩაეყარა და განვითარდა აშშ-ს სამოსამართლეო სამართალში. აღნიშნული დოქტრინა აშშ-ში მოქმედებს როგორც სამოსამართლეო სამართლის ნაყოფი და მას საკანონმდებლო რეგლამენტაცია არ გააჩნია. შესაბამისად ამერიკელ მოსამართლეს ფართო შესაძლებლობა და დამოუკიდებლობა აქვს მტკიცებულებათა ბედის გადაწყვეტისას და არ იზღუდება მოწამლული ნაყოფის დოქტრინით. ასევე მას შეუძლია ყოველი ინდივიდუალური შემთვევისას იმსჯელოს ,,მოწამლული ხის ნაყოფის დოქტრინის“ გამოყენების თაობაზე და თუ იგი ჩათვლის, რომ მისი გამოყენების შედეგად გაუმართლებლად მოხდება ცალკეული მტკიცებულებების საქმიდან ამორიცხვა, მაშინ მიიღებს განსხვავებულ გადაწყვეტილებას.
საქართველოს მოქმედი სისხლის სამართლის საპროცესო კანონმდებლობა არ იძლევა იმის საშუალებას, რომ ,,მოწამლული ხის ნააყოფის დოქტრინიდან“ დაშვებული იყოს გამონაკლისები, როდესაც მტკიცებულებების მოპოვება ეფუძნება კანონის არსებითად დარღვევით მიღებუი ინფორმაციას და მონაცემებს.
ასევე, როცა კანონის არსებითი დარღვევით მოპოვებულ მტკიცებულებასა და შემდგომში კანონიერად აღმოჩენილ მტკიცებულებას შორის არსებული მიზეზობრივი კავშირი გარკვეულ მოვლენათა განვითარების შედეგად შეწყვეტილია ან იმდენად შესუსტდა რომ ეჭვქვეშ დგას, თუ თუ რამდენად არის ,,მოწამლული“ მტკიცებულება კანონდარღვევით მიღებული მტკიცებულების ,,ნაყოფი“. ასევე შესაძლებელია კანონიერად მოპოვებული მტკიცებულების დასაშვებად ცნობა. რაც შეეხება დანარჩენ საგამონნაკლისო შემთხვევებს, როდესაც კანონის არსებითი დარღვევით მოპოვებულ მტკიცებულებასა და ამის საფუძველზე შემდგომში კანონიერად აღმოჩენილ მტკიცებულებებს შორის მიზეზობრიობა სახეზეა, მათი გამოყენება წინააღმდეგობაში მოვა საქართველოს სისხლის სამართლოის საპროცესო კანონმდებლობასთან.