Document structure
View explanations
Referenced documents
Document Highlights
Consolidated publications
Return back Consolidated versions (20/11/2013 - 17/05/2017)
1. ამ კანონის მიზანია ეროვნული მარეგულირებელი ორგანოებისა და ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობის, ნავთობის გადამუშავების, გაზის დამუშავების ან/და ტრანსპორტირების საქმიანობის რეგულირების განმახორციელებელი საჯარო სამართლის იურიდიული პირების ფინანსური დამოუკიდებლობის და მათ მიერ რეგულირების საჯარო ფუნქციის შესრულების უზრუნველყოფა.
2. ეს კანონი ადგენს ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ორგანოების დაფინანსების ერთ-ერთი წყაროს – რეგულირების საფასურის ცნებას, ოდენობას, სტრუქტურასა და გადახდის წესს. კანონი არ გამორიცხავს აღნიშნული ორგანოებისათვის დაფინანსების სხვა წყაროს არსებობას.
საქართველოს 2011 წლის 17 მაისის კანონი №4680 - ვებგვერდი, 01.06.2011წ.
საქართველოს 2013 წლის 25 მარტის კანონი №4 90 – ვებგვერდი, 05.04.2013წ.
საქართველოს 2013 წლის 20 ნოემბრის კანონი №15 90 - ვებგვერდი, 03 .1 2 .2013წ.
მუხლი 2. კანონის მოქმედების სფერო
ამ კანონის მოქმედება ვრცელდება ყველა ორგანოზე, რომლებიც, „ეროვნული მარეგულირებელი ორგანოების შესახებ“ საქართველოს კანონის თანახმად, არიან მარეგულირებელი ორგანოები, და საჯარო სამართლის იურიდიულ პირებზე − გარემოს ეროვნულ სააგენტოზე, რომელიც ახორციელებს ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობის რეგულირებას, და ნავთობისა და გაზის სახელმწიფო სააგენტოზე, რომელიც ახორციელებს ნავთობის გადამუშავების, გაზის დამუშავების ან/და ტრანსპორტირების საქმიანობის რეგულირებას.
საქართველოს 2013 წლის 25 მარტის კანონი №4 90 – ვებგვერდი, 05.04.2013წ.
საქართველოს 2013 წლის 20 ნოემბრის კანონი №15 90 - ვებგვერდი, 03 .1 2 .2013წ.
თავი II. რეგულირების საფასურის ცნება, ოდენობა, სტრუქტურა და გადახდის წესი
მუხლი 3. რეგულირების საფასურის ცნება
1. რეგულირების საფასური არის ამ კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ორგანოების ბიუჯეტების ფორმირების ერთ-ერთი წყარო და უშუალოდ არის დაკავშირებული საქართველოს კანონმდებლობით მინიჭებული დარგის რეგულირების ფუნქციის საჯაროდ და დამოუკიდებლად შესრულებასთან.
2. რეგულირების საფასურის ოდენობა დგინდება შესაბამისი ეროვნული მარეგულირებელი ორგანოს ნორმატიული აქტით, ხოლო ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობის, ნავთობის გადამუშავების, გაზის დამუშავების ან/და ტრანსპორტირების საქმიანობის რეგულირების განმახორციელებელი საჯარო სამართლის იურიდიული პირების − გარემოს ეროვნული სააგენტოს და ნავთობისა და გაზის სახელმწიფო სააგენტოს შემთხვევაში − მათი ნორმატიული აქტებით, საქართველოს მთავრობასთან შეთანხმებით.
3. ამ კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ორგანოების მიერ რეგულირების საფასურის მიღება არ არის ეკონომიკური საქმიანობა.
საქართველოს 2011 წლის 17 მაისის კანონი №4680 - ვებგვერდი, 01.06.2011წ.
საქართველოს 2013 წლის 25 მარტის კანონი №4 90 – ვებგვერდი, 05.04.2013წ.
საქართველოს 2013 წლის 20 ნოემბრის კანონი №15 90 - ვებგვერდი, 03 .1 2 .2013წ.
მუხლი 4. რეგულირების საფასურის გადამხდელები
1. რეგულირების საფასურის გადამხდელია ყველა პირი, რომლებიც ახორციელებენ:
ა) შესაბამისი კანონით განსაზღვრულ რეგულირებად საქმიანობას;
ბ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ბუნე ბრივი რესურსებით სარგებლობას;
გ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ნავთობისა და გაზის სახელმწიფოს კუთვნილი წილის განკარგვას.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის მოქმედება არ ვრცელდება იმ ფიზიკურ პირებზე, რომლებიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად პირადი მოხმარების მიზნით სარგებლობენ ბუნებრივი რესურსებით.
3. საქართველოს მთავრობა უფლებამოსილია რეგულირების საფასურის გადახდისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით გათავისუფლებულ იქნა ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობის ლიცენზიისგან.
საქართველოს 2011 წლის 17 მაისის კანონი №4680 - ვებგვერდი, 01.06.2011წ.
მუხლი 5. ეროვნული მარეგულირებელი ორგანოების რეგულირების საფასურის ოდენობა და სტრუქტურა
1. რეგულირების საფასურის ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს რეგულირებას დაქვემდებარებული საქონლის (მომსახურების) მიწოდების ან/და შესრულებული სამუშაოს მთლიანი ღირებულების (დღგ-ის გარეშე) 0,75 პროცენტს.
2. რეგულირების საფასური ამ კანონის მე-4 მუხლით განსაზღვრული გადამხდელებისათვის გამოიანგარიშება კალენდარული წლის განმავლობაში ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული თანხიდან.
3. რეგულირების საფასური არადისკრიმინაციული უნდა იყოს და ისე უნდა დადგინდეს, რომ საკმარისი იყოს ეროვნული მარეგულირებელი ორგანოს ბიუჯეტით განსაზღვრული ხარჯების დასაფარავად.
4. ამ კანონის მე-2 მუხლით განსაზღვრულ ეროვნულ მარეგულირებელ ორგანოებს, რეგულირების სფეროს სპეციფიკის გათვალისწინებით, უფლება აქვთ, ნორმატიული აქტით დაადგინონ ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ზღვრულ ოდენობაზე ნაკლები რეგულირების საფასური.
საქართველოს 2007 წლის 5 ივნის ის კანონი № 48 65 - სსმ I, № 21 , 18 . 06 .200 7 წ., მუხ. 180
საქართველოს 2010 წლის 16 ივლისის კანონი №43451 - სსმ I, №42, 22.07.2010 წ., მუხ.270
საქართველოს 2011 წლის 17 მაისის კანონი №4680 - ვებგვერდი, 01.06.2011წ.
საქართველოს 2013 წლის 20 ნოემბრის კანონი №15 90 - ვებგვერდი, 03 .1 2 .2013წ.
მუხლი 6. რეგულირების საფასურის გადახდის წესი
1. რეგულირების საფასური გადაირიცხება ამ კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შესაბამისი ორგანოს ანგარიშზე.
2. რეგულირების საფასური გადაიხდება ამ კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შესაბამისი ორგანოს ნორმატიული აქტით დადგენილი პერიოდულობით.
3. ამ კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შესაბამისი ორგანო საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული კომპეტენციის ფარგლებში უფლებამოსილია დააწესოს რეგულირების საფასური ამავე კანონის მე-4 მუხლის შესაბამისად, თითოეული რეგულირებადი საქმიანობისთვის ან/და ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობისთვის ცალ-ცალკე ან/და ნავთობისა და გაზის სახელმწიფოს კუთვნილი წილის განკარგვისთვის.
4. ეროვნული მარეგულირებელი ორგანოს მიერ მიმდინარე წელს გამოუყენებელი სახსრები გადადის მომდევნო წლის ანგარიშში და გაითვალისწინება რეგულირების საფასურის ცვლილებისას.
5. ბუნებრივი რესურსებით სარგებლობის და ნავთობის გადამუშავების, გაზის დამუშავების ან/და ტრანსპორტირების საქმიანობის რეგულირების განმახორციელებელი საჯარო სამართლის იურიდიული პირების მიერ მიმდინარე წელს გამოუყენებელი არასაბიუჯეტო სახსრები (რეგულირების საფასური) გადადის მომდევნო წლის ანგარიშში ან/და, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით, მიიმართება საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტში.
6. რეგულირების საფასურის გადახდის სხვა მოთხოვნები, ამ საფასურის გადამხდელთა ფუნქციონირების სპეციფიკის გათვალისწინებით, დგინდება ამ კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული შესაბამისი ორგანოს ნორმატიული აქტით.
საქართველოს 2011 წლის 17 მაისის კანონი №4680 - ვებგვერდი, 01.06.2011წ.
საქართველოს 2013 წლის 25 მარტის კანონი №4 90 – ვებგვერდი, 05.04.2013წ.
საქართველოს 2013 წლის 20 ნოემბრის კანონი №15 90 - ვებგვერდი, 03 .1 2 .2013წ.
მუხლი 7. რეგულირების საფასურის გადამხდელთა პასუხისმგებლობა
რეგულირების საფასურის გადამხდელის მიერ ამ საფასურის დადგენილი ოდენობით და დადგენილ ვადაში გადაუხდელობის შემთხვევაში დამრღვევი პასუხს აგებს საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, ამასთანავე, ამ კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ შესაბამის ორგანოს უფლება აქვს, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შეაჩეროს დამრღვევის მიმართ მარეგულირებელი ფუნქციების შესრულება.
საქართველოს 2011 წლის 17 მაისის კანონი №4680 - ვებგვერდი, 01.06.2011წ.
ეს კანონი ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.
საქართველოს პრეზიდენტი მ. სააკაშვილი
თბილისი,
2005 წლის 1 ივლისი.
№1860-რს
Закон Грузии
О плате за регулирование
Глава I
Общие положения
Статья 1. Цели Закона (17.05.2011N4680)
1. Целью настоящего Закона является обеспечение финансовой самостоятельности национальных регулирующих органов и юридических лиц публичного права, осуществляющих регулирование деятельности по пользованию природными ресурсами, переработке нефти, обработке или (и) транспортировке газа, и выполнения ими публичной функции регулирования.(20.11.2013 N1590)
2. Настоящим Законом устанавливаются понятие платы за регулирование как одного из источников финансирования органов, определенных пунктом первым настоящей статьи, ее размер, структура и порядок уплаты. Настоящим Законом не исключается возможность наличия иного источника финансирования указанных органов.
Статья 2. Сфера действия Закона (20.11.2013 N1590)
Действие настоящего Закона распространяется на все органы, представляющие собой регулирующие органы согласно Закону Грузии «О национальных регулирующих органах», и юридические лица публичного права – Национальное агентство окружающей среды, осуществляющее регулирование пользования природными ресурсами, и Государственное агентство нефти и газа, осуществляющее регулирование деятельности по переработке нефти, обработке или (и) транспортировке газа.
Глава II
Понятие, размер, структура и порядок внесения
платы за регулирование
Статья 3. Понятие платы за регулирование (17.05.2011 N4680)
1. Плата за регулирование является одним из источников формирования бюджетов органов, определенных пунктом первым статьи первой настоящего Закона, и непосредственно связана с публичным и независимым исполнением ими присвоенной законодательством Грузии функции регулирования определенной отрасли.
2. Размер платы за регулирование устанавливается нормативным актом соответствующего национального регулирующего органа, а в случае с юридическими лицами публичного права, осуществляющими регулирование деятельности по пользованию природными ресурсами, переработке нефти, обработке или (и) транспортировке газа, – Национальным агентством окружающей среды и Государственным агентством нефти и газа – их нормативными актами, по согласованию с Правительством Грузии. (20.11.2013 N1590)
3. Получение органами, определенными пунктом первым статьи первой настоящего Закона, платы за регулирование не является экономической деятельностью.
Статья 4. Плательщики платы за регулирование (17.05.2011 N4680)
1. Плательщиками платы за регулирование являются все лица, осуществляющие:
а) определенную соответствующим законом регулируемую деятельность;
б) пользование природными ресурсами в порядке, установленном законодательством Грузии;
в) распоряжение принадлежащей государству долей нефти и газа в порядке, установленном законодательством Грузии.
2. Действие пункта первого настоящей статьи не распространяется на физических лиц, пользующихся природными ресурсами для личного потребления в соответствии с порядком, установленным законодательством Грузии.
3. Правительство Грузии правомочно освобождать от внесения платы за регулирование лиц, освобожденных в порядке, установленном законодательством Грузии, от лицензии на пользование природными ресурсами.
Статья 5. Размер и структура платы за регулирование национальных регулирующих органов. (20.11.2013 N1590)
1. Размер платы за регулирование не должен превышать 0,75 процента полной стоимости (без НДС) товаров (услуг), подлежащих регулированию, или (и) выполненных работ. (16.07.2010 N3451)
2. Плата за регулирование для плательщиков, определенных статьей 4 настоящего Закона, в течение календарного года исчисляется из суммы, определенной пунктом первым настоящей статьи.
3. Плата за регулирование должна быть недискриминационной и устанавливаться в размере, достаточном для покрытия расходов, определенных бюджетом национального регулирующего органа. (20.11.2013 N1590)
4. Определенные статьей 2 настоящего Закона национальные регулирующие органы с учетом специфики сферы регулирования вправе нормативным актом устанавливать размер платы за регулирование меньше определенного пунктом первым настоящей статьи предельного размера. (20.11.2013 N1590)
Статья 6. Порядок внесения платы за регулирование (17.05.2011 N4680)
1. Сумма платы за регулирование перечисляется на счет соответствующего органа, определенного пунктом первым статьи первой настоящего Закона.
2. Плата за регулирование вносится с периодичностью, установленной нормативным актом соответствующего органа, определенного пунктом первым статьи первой настоящего Закона.
3. Соответствующий орган, определенный пунктом первым статьи первой настоящего Закона в пределах компетенции, предоставленной законодательством Грузии, правомочен устанавливать плату за регулирование в соответствии со статьей 4 этого же Закона отдельно за каждый вид регулируемой деятельности или (и) пользование природными ресурсами отдельно или (и) распоряжение принадлежащей государству долей нефти и газа.
4. Средства, не использованные национальным регулирующим органом в текущем году, переходят в счет следующего года и учитываются при изменении платы за регулирование.(20.11.2013 N1590)
5. Небюджетные средства (плата за регулирование), не использованные в текущем году юридическими лицами публичного права, осуществляющими регулирование пользования природными ресурсами, и деятельности по переработке нефти, обработке или (и) транспортировке газа, переходят в счет будущего года или (и) в соответствии с законодательством Грузии, по решению Правительства Грузии направляются в государственный бюджет Грузии.(25.03.2013 N490)
6. Другие требования по внесению платы за регулирование с учетом специфики функционирования плательщиков указанной суммы устанавливаются нормативным актом соответствующего органа, определенного пунктом первым статьи первой настоящего Закона.
Статья 7. Ответственность лиц, вносящих плату за Регулирование (17.05.2011 N4680)
В случае неуплаты лицами, вносящими плату за регулирование, в установленном размере и в установленные сроки нарушитель несет ответственность в порядке, установленном законодательством Грузии, при этом соответствующий орган, определенный пунктом первым статьи первой настоящего Закона, вправе приостановить осуществление регулирующих функций в отношении нарушителя в порядке, установленном законодательством Грузии.
Глава III
Заключительное положение
Статья 8. Введение Закона в действие
Настоящий Закон ввести в действие по опубликовании.
Президент Грузии Михаил Саакашвили
Тбилиси
1 июля 2005 года
№ 1860-вс
Document comments