LAW OF GEORGIA ON COOPERATION OF GEORGIA WITH THE INTERNATIONAL CRIMINAL COURT

Consolidated versions (01/05/2015 - 07/12/2017)

საქართველოს კანონი

სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობის შესახებ

თავი I. ზოგადი დებულებები

    მუხლი 1. კანონის რეგულირების სფერო

1. ეს კანონი არეგულირებს სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს 1998 წლის 17 ივლისის წესდების – რომის სტატუტის (შემდგომში – სტატუტი) საფუძველზე დაფუძნებულ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთან (შემდგომში – საერთაშორისო სასამართლო) საქართველოს თანამშრომლობის საკითხებს, განსაზღვრავს საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობაზე უფლებამოსილ სახელმწიფო ორგანოსა და საერთაშორისო სასამართლოსთან თანამშრომლობისას სამართლებრივი ურთიერთდახმარების ფორმებს.

2. კანონში ტერმინები გამოყენებულია სტატუტით განსაზღვრული მნიშვნელობით.

    მუხლი 2. საერთაშორისო სასამართლოსთან თანამშრომლობის სამართლებრივი საფუძვლები

საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობის სამართლებრივი საფუძვლებია საქართველოს კონსტიტუცია, სტატუტი, ეს კანონი და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტები.

 

თავი II. საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობაზე უფლებამოსილი სახელმწიფო ორგანო

    მუხლი 3. საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობაზე უფლებამოსილი სახელმწიფო ორგანო

1. საქართველოში საერთაშორისო სასამართლოსთან თანამშრომლობაზე უფლებამოსილი სახელმწიფო ორგანოა საქართველოს იუსტიციის სამინისტრო (შემდგომში – უფლებამოსილი ორგანო), რომელიც უზრუნველყოფს თანამშრომლობის თაობაზე საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის მიღებას, თხოვნის შესრულებისთვის აუცილებელი ღონისძიებების განხორციელებას, საჭიროების შემთხვევაში, თხოვნათა შესრულებისთვის საქართველოს შესაბამის სახელმწიფო ორგანოთა საქმიანობის კოორდინაციას.

2. საერთაშორისო სასამართლოსთან თანამშრომლობის ფუნქციის შესრულებისას უფლებამოსილი ორგანო უფლებამოსილია:

ა) მიიღოს საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა თანამშრომლობის თაობაზე;

ბ) მიიღოს გადაწყვეტილება საერთაშორისო სასამართლოსთან თანამშრომლობის დასაშვებობის შესახებ, შეიმუშაოს თანამშრომლობის პროცედურები, საჭიროების შემთხვევაში, მიიღოს გადაწყვეტილება საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობის გასაჩივრების თაობაზე;

გ) მიიღოს გადაწყვეტილება თანამშრომლობისთვის საჭირო ღონისძიებების განხორციელებაზე, ამასთან, განსაზღვროს რომელი სახელმწიფო ორგანოა უშუალოდ უფლებამოსილი თხოვნის შესრულებისთვის;

დ) უზრუნველყოს საერთაშორისო სასამართლოსთვის შესაბამისი ინფორმაციის მიწოდება თხოვნის შესრულების შედეგების თაობაზე;

ე) გამართოს თათბირი საერთაშორისო სასამართლოსთან თხოვნაში დასმული საკითხის თაობაზე სტატუტით განსაზღვრულ შემთხვევებში;

ვ) საჭიროების შემთხვევაში, მიიღოს ზომები სახაზინო წესით დამცველის დანიშვნის ან/და სხვაგვარი სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენისთვის, კანონმდებლობით დადგენილი წესით;

ზ) მიიღოს გადაწყვეტილება პირის საერთაშორისო სასამართლოსთვის გადაცემის შესახებ;

თ) გადასცეს შესაბამის უფლებამოსილ სახელმწიფო ორგანოს საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა სისხლისსამართლებრივი დევნის განხორციელების თაობაზე სტატუტის 70-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად;

ი) მიიღოს გადაწყვეტილება საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნაზე, თავისუფლების აღკვეთის სახით დანიშნული სასჯელის საქართველოში აღსრულების მიზნით, მსჯავრდებულის მიღებისა და საერთაშორისო სასამართლოს მიერ დანიშნული ფულადი სახდელის ან/და სხვა ხარჯების ანაზღაურების აღსრულების თაობაზე;

კ) განსაზღვროს თხოვნის შესრულების ფორმა და მის შესასრულებლად აუცილებელი პირობები თხოვნაში მითითებული გადაუდებელი ღონისძიებების შესრულების უზრუნველსაყოფად;

ლ) გადასცეს საერთაშორისო სასამართლოს შესაბამისი სახელმწიფო ორგანოების მიერ შეგროვებული მტკიცებულებები და ინფორმაცია საქართველოს სახელით, თუ აღნიშნული შესაძლებელს ხდის, რომ საერთაშორისო სასამართლომ დაიწყოს სისხლის-სამართლებრივი დევნა;

მ) მოითხოვოს საერთაშორისო სასამართლოსაგან საერთაშორისო სასამართლო თხოვნის შესრულებისთვის გაწეული ხარჯების ანაზღაურება სტატუტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში;

ნ) განახორციელოს სტატუტითა და ამ კანონით მინიჭებული სხვა უფლებამოსილებები.

    მუხლი 4. სახელმწიფო ორგანოთა ვალდებულებები საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნათა შესრულების უზრუნველსაყოფად

უფლებამოსილი ორგანო და შესაბამისი სახელმწიფო ორგანოები, რომლებსაც გადაეცათ საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა, ვალდებულნი არიან უზრუნველყონ მისი შესრულება სტატუტითა და საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული წესითა და დადგენილ ვადებში.

    მუხლი 5. თათბირი საერთაშორისო სასამართლოსთან

უფლებამოსილი ორგანო უფლებამოსილია საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნასთან დაკავშირებით, საერთაშორისო სასამართლოსთან გამართოს თათბირი, სტატუტით დადგენილი წესით. თათბირის გამართვა საერთაშორისო სასამართლოსთან აუცილებელია, თუ თხოვნის შესრულება:

ა) ეწინააღმდეგება სტატუტის 93-ე მუხლის მე-3 ნაწილით განსაზღვრულ სახელმწიფოს ძირითად სამართლებრივ პრინციპებს;

ბ) შეეხება სახელმწიფოს ეროვნული უსაფრთხოების ინტერესებს;

გ) საფრთხეს უქმნის სხვა საქმეზე მიმდინარე გამოძიებას ან სისხლისსამართლებრივ დევნას;

დ) შეეხება შიდასახელმწიფოებრივი ან დიპლომატიური იმუნიტეტის მქონე პირს.

საქართველოს 2015 წლის 4 მარტის კანონი №3132 – ვებგვერდი, 23.03.2015წ.

 

თავი III. საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობა

    მუხლი 6. იურისდიქციის განსაზღვრა და დავა განსჯადობაზე

1. საერთაშორისო სასამართლოს იურისდიქცია ვრცელდება საქართველოს ტერიტორიაზე ჩადენილ იმ დანაშაულთა მიმართ, რომლებიც სტატუტის შესაბამისად საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობას განეკუთვნება. თუ საერთაშორისო სასამართლო მიიჩნევს, რომ დანაშაულებრივი ქმედება მისი განსჯადია, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით განსაზღვრულ სისხლისსამართლებრივი დევნის განმახორციელებელ ორგანოებთან შეთანხმებით, მიიღოს საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა ან სტატუტის მე-19 მუხლის შესაბამისად, გაასაჩივროს საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობა.

2. თუ უფლებამოსილი ორგანო საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობას არ ასაჩივრებს ან მიიჩნევს, რომ საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობას უპირატესობა აქვს, საქმის მთლიანი მასალები გადაეცემა საერთაშორისო სასამართლოს. საერთაშორისო სასამართლოსთვის მასალების გადაცემა იწვევს საქართველოს შესაბამისი ორგანოს მიერ მის წარმოებაში არსებული სისხლისსამართლებრივი დევნის შეჩერებას.

3. საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობის გასაჩივრების თაობაზე მიღებული გადაწყვეტილება არ საჩივრდება.

    მუხლი 7. მტკიცებულების ან/და ინფორმაციის გადაცემა საერთაშორისო სასამართლოსთვის

უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს საერთაშორისო სასამართლოს გადაუგზავნოს ის მტკიცებულება ან/და ინფორმაცია, რომელიც საქართველოს სისხლისსამართლებრივი დევნის განმახორციელებელმა ორგანომ მოიპოვა მის მიერ წარმოებული გამოძიებისას, თუ ამ მტკიცებულებით ან/და ინფორმაციით შეიძლება დაიწყოს სისხლისსამართლებრივი დევნა, ან თუ ეს მტკიცებულება ან/და ინფორმაცია უკვე დაწყებულ გამოძიებას გააადვილებს.

    მუხლი 8. ვითარების შეტყობინება საერთაშორისო სასამართლოსთვის

1. უფლებამოსილი ორგანო სტატუტის მე-14 მუხლის შესაბამისად გადაწყვეტილებას იღებს, აცნობოს საერთაშორისო სასამართლოს, რომ არსებობს ეჭვი იმ დანაშაულის ჩადენის შესახებ, რომლის განსჯადობაც ექვემდებარება საერთაშორისო სასამართლოს იურისდიქციას, შემდგომი გამოძიების თხოვნით.

2. უფლებამოსილი ორგანო სტატუტის მე-14 მუხლის შესაბამისად მიღებულ გადაწყვეტილებას დაუყოვნებლივ უგზავნის საერთაშორისო სასამართლოს.

საქართველო 2008 წლის 1 ნოემბრის კანონი 478 - სსმ I , 30 , 07.11.2008 წ., მუხ. 195

 

თავი IV. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა

    მუხლი 9. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის ფორმა და მისი მიღების პირობები

1. უფლებამოსილ ორგანოს საერთაშორისო სასამართლოს ან უშუალოდ მისი ორგანოებისგან თხოვნა წარედგინება წერილობითი ფორმით.

2. თხოვნა და თანდართული მასალები შესრულებული უნდა იქნეს ქართულ ენაზე, ან მათ უნდა ერთვოდეს სათანადო წესით დამოწმებული ქართულენოვანი თარგმანი.

3. ძებნის, დაკავების ან სხვა გადაუდებელი ღონისძიებების გატარების თაობაზე თხოვნის გადაცემა, რომელიც მოგვიანებით სათანადო წესით უნდა იქნეს დამოწმებული, შეიძლება განხორციელდეს საერთაშორისო კრიმინალური პოლიციის (ინტერპოლის) დახმარებით ან სტატუტით განსაზღვრული სხვა საშუალებებით.

4. თუ უფლებამოსილი ორგანო მიიჩნევს, რომ საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის ფორმა არ შეესაბამება დადგენილ მოთხოვნებს ან/და არ შეუძლია მიიღოს თხოვნა განსახილველად, სტატუტით დადგენილი წესის შესაბამისად, უფლებამოსილი ორგანო ამის თაობაზე დაუყოვნებლივ აცნობებს საერთაშორისო სასამართლოს შესაბამისი საფუძვლის მითითებით და დაუყოვნებლივ გამართავს თათბირს საერთაშორისო სასამართლოსთან.

5. თუ უფლებამოსილი ორგანო მიიჩნევს, რომ საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა მიუღებელია ან უარს ამბობს თხოვნის შესრულებაზე, იგი საერთაშორისო სასამართლოს დაუყოვნებლივ აცნობებს თხოვნის მიუღებლად ცნობის ან მის შესრულებაზე უარის თქმის შესახებ, რაც უნდა იყოს დასაბუთებული. უფლებამოსილი ორგანო თხოვნის შესრულებაზე საბოლოო უარის თქმამდე თათბირს მართავს საერთაშორისო სასამართლოსთან.

    მუხლი 10. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის შინაარსი

1. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის შინაარსი უნდა აკმაყოფილებდეს სტატუტით დადგენილ შესაბამის საპროცესო ღონისძიებათა განხორციელებისთვის აუცილებელ მოთხოვნებს.

2. თხოვნა უნდა შეიცავდეს:

ა) საქმის არსებითი გარემოებების სრულყოფილ მიმოხილვას, ასევე მათ სამართლებრივ კვალიფიკაციას;

ბ) დეტალურ და სრულ ინფორმაციას იმ პირზე, რომლის მიმართაც წარმოებს სისხლის სამართლის საქმე, ასევე დეტალურ ცნობებს პირზე, ადგილზე ან ობიექტზე, რომელთა დადგენა და ამოცნობა საჭიროა აღნიშნული თხოვნის შესასრულებლად;

გ) თხოვნის ობიექტის, ასევე შესასრულებელი პროცედურებისა და მოთხოვნილი დახმარების სრულყოფილ მიმოხილვას.

3. თუ თხოვნა არ აკმაყოფილებს ამ მუხლის პირველ და მე-2 პუნქტებში მითითებულ პირობებს, უფლებამოსილი ორგანო უფლებამოსილია საერთაშორისო სასამართლოსგან ან/და მისი ორგანოებისგან მოითხოვოს ხარვეზების გამოსწორება.

    მუხლი 11. თხოვნის განხილვა და შესრულება

1. უფლებამოსილი ორგანო იხილავს მიღებულ თხოვნას და განსაზღვრავს, თუ რომელი სახელმწიფო ორგანოა უფლებამოსილი თხოვნის შესრულებისთვის, ამასთან, ადგენს დასაშვებ მოქმედებებს ურთიერთთანამშრომლობის ფარგლებში.

2. თუ თხოვნის დაუყოვნებლივ შესრულება ხელს შეუშლის საქართველოში მიმდინარე გამოძიებას ან სისხლისსამართლებრივ დევნას იმ საქმის გამო, რომელსაც თხოვნა არ ეხება, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, სტატუტის 94-ე მუხლით განსაზღვრული წესით, თხოვნის აღსრულება გადადოს იმ ვადით, რა ვადაზეც იგი საერთაშორისო სასამართლოსთან შეთანხმდება. ეს ვადა არ უნდა აღემატებოდეს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გამოძიების დასრულებისთვის დადგენილ ვადას.

3. თხოვნის განხილვის დამთავრების შემდეგ უფლებამოსილი ორგანო გადაწყვეტილებას იღებს თანამშრომლობის განხორციელებისა და თანამშრომლობის მოცულობის შესახებ.

4. უფლებამოსილი ორგანო ან/და თხოვნის აღმსრულებელი ორგანო თხოვნის მიღების თაობაზე მიღებულ გადაწყვეტილებას წერილობით ატყობინებს ამ კანონით გასაჩივრებისთვის უფლებამოსილ პირს, რომელსაც საცხოვრებელი ადგილი აქვს საქართველოში ან საქმიანობს საქართველოში.

    მუხლი 12. ეროვნული უსაფრთხოების დაცვის უზრუნველყოფა

1. თუ უფლებამოსილ ორგანოს აქვს სერიოზული საფუძველი, რომ თანამშრომლობის თაობაზე საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის შესრულება საფრთხეს შეუქმნის საქართველოს ეროვნულ უსაფრთხოებას, იგი ამის თაობაზე დაუყოვნებლივ აცნობებს სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭოს და საერთაშორისო სასამართლოსთან ითანამშრომლებს სტატუტის 72-ე მუხლის შესაბამისად.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭოს აქვს უფლება, მიიღოს გადაწყვეტილება თხოვნის შესრულებასთან დაკავშირებული მოქმედებების შეჩერების თაობაზე.

3. უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, სახელმწიფო უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭოს შუამდგომლობის საფუძველზე არ დააკმაყოფილოს საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა თანამშრომლობის თაობაზე, თუ თხოვნის შესრულება ხელყოფს საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების ინტერესებს.

საქართველოს 2015 წლის 4 მარტის კანონი №3132 – ვებგვერდი, 23.03.2015წ.

    მუხლი 13. იმუნიტეტებთან დაკავშირებული საკითხები

თუ საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა დაკავშირებულია იმ პირის მიმართ სისხლისამართლებრივი დევნის განხორციელებასთან, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად სარგებლობს იმუნიტეტით, უფლებამოსილი ორგანო შესაბამის სახელმწიფო ორგანოს მიმართავს ასეთი პირის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნის ღონისძიებათა განხორციელების საფუძვლის არსებობის თაობაზე და ხელს უწყობს იმ მოქმედებების დროულად შესრულებას, რომლებიც იმუნიტეტთან დაკავშირებით გათვალისწინებულია საქართველოს კონსტიტუციასა და საქართველოს კანონმდებლობაში.

    მუხლი 14. პირისთვის საქმის მასალების გაცნობა

1. უფლებამოსილი ორგანოს გადაწყვეტილებით, პირს, რომელსაც შეეხება საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა, უფლება აქვს გაეცნოს საქმის მასალებს.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული უფლებები შეიძლება შეიზღუდოს:

ა) საერთაშორისო სასამართლოში განსახილველი საქმის ინტერესებიდან გამომდინარე;

ბ) არსებითი სამართლებრივი საფუძვლის გამო, თუ ამას საერთაშორისო სასამართლო მოითხოვს;

გ) მისაღები ღონისძიების დაუყოვნებლივ განხორციელების აუცილებლობის გამო;

დ) კონფიდენციალური ინფორმაციის დაცვის გამო.

    მუხლი 15. საქართველოს მიერ წარდგენილი თხოვნა

1. საერთაშორისო სასამართლოს იურისდიქციას დაქვემდებარებული დანაშაულის ფაქტების არსებობის შემთხვევაში, სახელმწიფო ორგანოებს, რომლებიც ახორციელებენ სისხლისსამართლებრივ დევნას, უფლება აქვთ უფლებამოსილი ორგანოს მეშვეობით თხოვნით მიმართონ საერთაშორისო სასამართლოს.

2. საქართველოს სახელით უფლებამოსილი ორგანოს მიერ საერთაშორისო სასამართლოში წარდგენილი თხოვნა უნდა შეესაბამებოდეს სტატუტითა და ამ კანონით დადგენილ მოთხოვნებს.

    მუხლი 16. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის შესრულებასთან დაკავშირებული ხარჯების ანაზღაურების წესი

1. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა, როგორც წესი, აღსრულდება ანაზღაურების გარეშე. გამონაკლისს წარმოადგენს ხარჯები, რომელიც დაკავშირებულია:

ა) მოწმის, ექსპერტის ან სპეციალისტის გადაადგილებასა და დაცვასთან ან დაპატიმრებული პირის დროებით გადაცემასთან;

ბ) თარგმანის, სტენოგრამის შედგენასთან ან თარჯიმნის მომსახურებასთან;

გ) საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, პროკურორის, პროკურორის მოადგილის, მდივნის, მდივნის მოადგილის ან/და საერთაშორისო სასამართლოს ორგანოების სხვა პერსონალის მგზავრობასა და დღიურ ანაზღაურებასთან;

დ) სასამართლოს თხოვნით ჩატარებული ექსპერტიზის და სპეციალისტის დასკვნის მომზადებასთან;

ე) იმ პირის ტრანსპორტირებასთან, რომელიც საერთაშორისო სასამართლოს უნდა გადაეცეს;

ვ) საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის შესრულებისთვის საერთაშორისო სასამართლოსთან გამართული თათბირის შემდეგ წარმოშობილი ნებისმიერი გაუთვალისწინებელი ხარჯების ანაზღაურებასთან;

ზ) გადაწყვეტილების აღსრულებასთან.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ხარჯების ანაზღაურებას სტატუტით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს საერთაშორისო სასამართლო.

3. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის შესრულებისთვის საქართველოს სახელმწიფო ორგანოების მიერ ურთიერთდახმარების მიზნით გაწეული მომსახურება არ ანაზღაურდება.

4. დაპატიმრების შესახებ, უფლებამოსილი ორგანოს შუამდგომლობით, მიღებული გადაწყვეტილების აღსრულებასთან, ასევე, საჭიროების შემთხვევაში, დაპატიმრებული პირის დაცვის განხორციელებასთან დაკავშირებული ხარჯები ანაზღაურდება საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან.

    მუხლი 17. საქართველოს ტერიტორიის გამოყენება პირის გადაადგილებისთვის

1. სასამართლოს თხოვნით უფლებამოსილი ორგანო გასცემს ნებართვას დაპატიმრებულ პირთა საქართველოს ტერიტორიაზე ტრანზიტით გადაადგილების თაობაზე.

2. ტრანზიტით გადაადგილების ნებართვას არ საჭიროებს ის დაპატიმრებული პირი, რომლის ტრანზიტით გადაადგილება ხორციელდება საქართველოს საჰაერო სივრცეში ხმელეთზე დაუშვებლად.

3. გაუთვალისწინებელი დაფრენის შემთხვევაში, ტრანზიტით გადასაყვანი პირი დაკავებული და გადაყვანილი იქნება საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ დაკავებულ პირთა დროებითი ყოფნის იზოლატორში. უფლებამოსილი ორგანო დაუყოვნებლივ მიმართავს საერთაშორისო სასამართლოს, რათა მიიღოს თხოვნა ტრანზიტის თაობაზე. თუ დაკავებიდან 72 საათის განმავლობაში ასეთი თხოვნა არ იქნება წარმოდგენილი, დაკავებული პირი განთავისუფლდება. თუ თხოვნა დაგვიანებით იქნება მიღებული, განთავისუფლებული პირი ხელახლა იქნება დაკავებული და მისი ტრანზიტით გადაადგილებაზე გაიცემა ნებართვა.

4. ტრანზიტით გადაადგილებაზე გაცემული ნებართვა არ საჩივრდება.

    მუხლი 18. ერთდროული თხოვნები

1. თუ საქართველო ერთდრულად ერთი და იმავე პირის თაობაზე მიიღებს გადაცემის ან ექსტრადიციის თხოვნას საერთაშორისო სასამართლოსა და სხვა სახელმწიფოსაგან, უფლებამოსილი ორგანო გადაწყვეტილებას მიიღებს სტატუტის 90-ე მუხლის შესაბამისად.

2. თუ საქართველო ერთდროულად საერთაშორისო სასამართლოსა და სხვა სახელმწიფოსაგან მიიღებს იდენტურ თხოვნას იმ საკითხებზე თანამშრომლობის თაობაზე, რომელიც არ შეეხება პირის გადაცემას, ასეთ შემთხვევაში, უფლებამოსილი ორგანო გადაწყვეტილებას იღებს სტატუტის 93-ე მუხლის მე-9 ნაწილის შესაბამისად.

3. თუ ერთდროული თხოვნების არსებობისას უფლებამოსილმა ორგანომ დააკმაყოფილა სხვა სახელმწიფოს თხოვნა, იგი ამის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობებს საერთაშორისო სასამართლოს.

    მუხლი 19. ზიანის ანაზღაურება

1. უკანონო პატიმრობით ან სხვა უკანონო ქმედებით მიყენებული ზიანის ანაზღაურების შესახებ საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული ნორმები მოქმედებს იმ შემთხვევაში, თუ საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის საფუძველზე სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი პირის მიმართ ქმედებები ამ კანონის შესაბამისად საქართველოში განხორციელდა.

2. ზიანის ანაზღაურება შეიძლება შემცირდეს ან მასზე საერთოდ ეთქვას უარი, თუ პირმა, რომელიც იდევნებოდა სისხლისსამართლებრივი წესით პროცესის წარმოება განზრახ გააჭიანურა ან გააძნელა გამოძიების წარმოება და პატიმრობა მთლიანად ან ნაწილობრივ ამ პირის ბრალით იყო გამოწვეული.

3. უკანონო პატიმრობით ან სხვა უკანონო ქმედებით მიყენებული ზიანი საქართველოს მიერ არ ანაზღაურდება, თუ სტატუტით განსაზღვრული წესით ზიანის ანაზღაურებას უზრუნველყოფს საერთაშორისო სასამართლო ან საერთაშორისო სასამართლო მიიღებს გადაწყვეტილებას ზიანის ანაზღაურებაზე უარის თქმის თაობაზე.

 

თავი V. პირის გადაცემა საერთაშორისო სასამართლოსთვის

    მუხლი 20. გადაცემის სამართლებრივი საფუძველი

1. პირი საერთაშორისო სასამართლოს გადაეცემა, თუ თხოვნიდან და თანდართული მასალებიდან გამომდინარეობს, რომ ჩადენილი ქმედება საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადია.

2. თუ საერთაშორისო სასამართლო სტატუტის მე-17–მე-19 მუხლების შესაბამისად იხილავს საჩივარს განსჯადობის თაობაზე, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, თხოვნის შესრულება იმ ვადით გადადოს საერთაშორისო სასამართლოს მიერ ამ საკითხზე გადაწყვეტილების მიღებამდე.

3. საქართველოს მოქალაქის საერთაშორისო სასამართლოსთვის გადაცემის შემთხვევაში, უფლებამოსილი ორგანო უფლებამოსილია თხოვნით მიმართოს საერთაშორისო სასამართლოში პროცესის დასრულების შემდეგ ამ პირის საქართველოში დაბრუნების თაობაზე.

    მუხლი 21. თხოვნის შინაარსი და თანდართული მასალები

1. თხოვნა იმ პირის დაკავებისა და გადაცემის შესახებ, რომლის დაკავებასა და გადაცემას ითხოვს საერთაშორისო სასამართლო, უნდა შეიცავდეს:

ა) პირის იდენტიფიცირებისათვის საჭირო მონაცემებს, ასევე მითითებას მისი სავარაუდო ადგილსამყოფლის თაობაზე;

ბ) დაპატიმრების შესახებ გაცემული ბრძანების (ორდერის) ასლს;

გ) დაპატიმრების საფუძველს.

2. საერთაშორისო სასამართლოს მიერ გასამართლებული პირის დაკავებისა და გადაცემის შესახებ თხოვნა დამატებით უნდა შეიცავდეს:

ა) პირის დამნაშავედ ცნობის შესახებ საერთაშორისო სასამართლოს გადაწყვეტილების (განაჩენის) ასლს;

ბ) ცნობას უკვე მოხდილი და დარჩენილი სასჯელის შესახებ, თუ პირის მიმართ დადგენილია გამამტყუნებელი განაჩენი და შეფარდებული აქვს თავისუფლების აღკვეთა.

3. თხოვნას უნდა დაერთოს ინფორმაცია საქმის არსებით გარემოებათა შესახებ, რომელიც საკმარისი იქნება ფაქტობრივი გარემოებების შეფასებისათვის.

    მუხლი 22. თხოვნა ძებნისა და დაკავების თაობაზე. მტკიცებულებათა დაცვის უზრუნველყოფა

1. ძებნისა და დაკავების თხოვნა უნდა შეიცავდეს:

ა) ზუსტ მონაცემებს იმ პირის შესახებ, ვის მიმართაც შემოვიდა თხოვნა, ასევე მითითებას პირის სავარაუდო ადგილსამყოფლის თაობაზე;

ბ) საქმის გარემოებების მოკლე აღწერას, ასევე ქმედების ჩადენის დროისა და ადგილის მითითებას;

გ) მითითებას, რომლის თანახმადაც, პირის მიმართ არსებობს კანონიერ ძალაში შესული დაპატიმრების ბრძანება ან განაჩენი;

დ) მითითებას, რომ პირის დაკავების შემთხვევაში, გადაცემის შესახებ თხოვნა დამატებით იქნება წარდგენილი.

2. უფლებამოსილი ორგანო თხოვნის დაკმაყოფილების შემთხვევაში კანონმდებლობით დადგენილი წესით უზრუნველყოფს პირის ძებნის, დაკავებისა და ჩხრეკის ღონისძიებათა განხორციელებას.

3. დაკავებისას უნდა მოხდეს იმ საგნების ამოღება და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შენახვა, რომლებიც შესაძლებელია საერთაშორისო სასამართლოში პროცესის დროს მტკიცებულებად იქნეს გამოყენებული.

4. დაკავების და მტკიცებულებათა ამოღების შესახებ ეცნობება უფლებამოსილ ორგანოს, რომელიც ამის თაობაზე დაუყოვნებლივ ატყობინებს საერთაშორისო სასამართლოს და მისგან მოითხოვს გადაცემის შესახებ თხოვნის დაუყოვნებლივ გადმოგზავნას.

საქართველო 2008 წლის 1 ნოემბრის კანონი 478 - სსმ I , 30 , 07.11.2008 წ., მუხ. 195

    მუხლი 23. პირის დაპატიმრება გადაცემის მიზნით

1. უფლებამოსილი ორგანო პირის დაკავებიდან 48 საათის განმავლობაში მიმართავს თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიას საერთაშორისო სასამართლოსთვის გადაცემის მიზნით პირის დაპატიმრების თაობაზე ბრძანების გაცემის შესახებ. სასამართლო მომდევნო 24 საათის განმავლობაში იღებს გადაწყვეტილებას პირის დაპატიმრების თაობაზე ბრძანების გაცემის შესახებ. თუ სასამართლო ამ ვადაში არ მიიღებს გადაწყვეტილებას, დაკავებული პირი თავისუფლდება.

2. დაპატიმრების ბრძანება უნდა შეიცავდეს:

ა) სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი პირის მონაცემებსა და მისთვის ბრალად შერაცხულ ქმედებას;

ბ) მითითებას, რომ პირის გადაცემას ითხოვს საერთაშორისო სასამართლო;

გ) მითითებას, რომ პირს აქვს გასაჩივრებისა და დაცვით სარგებლობის უფლება.

3. თუ სისხლისსამართლებრივად დევნილი პირის დაპატიმრება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის შესაბამისად არ შეიძლება, საერთაშორისო სასამართლოსთან თათბირის შემდეგ უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს ასეთი პირის მიმართ დაპატიმრების ნაცვლად გამოიყენოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული აღკვეთის სხვა ღონისძიება.

4. დაკავებისას უნდა დადგინდეს, დაპატიმრებული პირის იდენტურობა საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნაში მითითებულ პირთან. დაპატიმრებულ პირს განემარტება მისი საერთაშორისო სასამართლოსთვის გადაცემის საფუძველი და გადაცემის გამარტივებული პროცედურა. დაპატიმრებული პირი დაიკითხება პირადი მონაცემების თაობაზე და განემარტება დაცვის უფლებით სარგებლობის შესახებ.

5. გადასაცემ პირს უფლება აქვს, დაპატიმრების შესახებ ბრძანების ასლის მიღებიდან 5 დღის ვადაში გაასაჩივროს ეს ბრძანება სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში.

საქართველო 2005 წლის 20 აპრილი კანონი 1418 - სსმ I , 19 , 28.04.2005 წ., მუხ. 141

საქართველო 2005 წლის 23 ივნის კანონი 1737 - სსმ I , 36 , 11.07.2005 წ., მუხ. 224

საქართველო 2008 წლის 1 ნოემბრის კანონი 478 - სსმ I , 30 , 07.11.2008 წ., მუხ. 195

    მუხლი 24. პატიმრობა გადაცემის მიზნით

1. პატიმრობა გადაცემის მიზნით გრძელდება გადაცემის მთელი პროცესის მანძილზე.

2. დასაბუთებული საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილ პირს უფლება აქვს, ნებისმიერ დროს შეიტანოს შუამდგომლობა პატიმრობიდან დროებით განთავისუფლების მოთხოვნით საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში. ამ საკითხზე გადაწყვეტილების მიღებამდე უფლებამოსილი ორგანო დაუყოვნებლივ ატყობინებს საერთაშორისო სასამართლოს.

3. თუ საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნით გადასაცემი პირი პენიტენციურ დაწესებულებაშია მოთავსებული, უფლებამოსილი ორგანოს თანხმობის გარეშე არ დაიშვება მისი არც გათავისუფლება და არც საქართველოდან გაყვანა. ასევე აუცილებელია უფლებამოსილი ორგანოს თანხმობა ასეთი პირისათვის პატიმრობის პირობების ყოველგვარი შემსუბუქების, მისი ნახვისა და მისი კორესპონდენციის კონტროლისათვის.

საქართველო 20 10 წლის 9 მარტის კანონი 2706 - სსმ I , 12 , 24.03.2010 წ., მუხ. 72

საქართველოს 2015 წლის 1  მაისის   კანონი  №3555  - ვებგვერდი, 18.05.2015წ.

    მუხლი 25. პატიმრობის გაუქმება

1. სტატუტის 92-ე მუხლის საფუძველზე პატიმრობაში მყოფი პირის პატიმრობა გაუქმდება, თუ საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა გადაცემის თაობაზე, თანდართული მასალებით, პირის დაკავებიდან 60 დღის განმავლობაში უფლებამოსილ ორგანოში არ იქნება წარდგენილი.

2. თუ სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი პირი პატიმრობაში იმყოფება, ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ვადის ათვლა იწყება იმ მომენტიდან, როცა პირი გადაცემის მიზნით პატიმრობაში იქნა აყვანილი.

3. თუ პირი პატიმრობიდან განთავისუფლდება ამ მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად, ეს არ გამორიცხავს მის შემდგომ დაკავებასა და საერთაშორისო სასამართლოსთვის გადაცემას, გადაცემის თხოვნისა და თანდართული მასალების საერთაშორისო სასამართლოდან მოგვიანებით გადმოგზავნის შემთხვევაში.

4. პირის პატიმრობიდან განთავისუფლებისას ასევე გამოიყენება საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით გათვალისწინებული სხვა ნორმები, თუ ისინი არ ეწინააღმდეგება სტატუტის მოთხოვნებს.

    მუხლი 26. გადასაცემი პირის უფლებები

1. გადაცემის თხოვნა და თანდართული მასალები სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილ პირსა და მის დამცველს უნდა წარედგინოს მათთვის გასაგებ ენაზე.

2. უფლებამოსილი ორგანო სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილ პირს განუმარტავს გადაცემის საფუძველს, გადაცემის გამარტივებულ პროცედურასა და მის უფლებას:

ა) გაასაჩივროს ქმედებაზე საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობა;

ბ) მოიწვიოს მისი ინტერესების დასაცავად სასურველი დამცველი ან თუ არ ჰყავს იგი, უფლებამოსილი ორგანოსგან კანონმდებლობით დადგენილი წესით მოითხოვოს მისი შერჩევა ან სახაზინო წესით დანიშვნა.

3. სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი პირი დაიკითხება მისი პირადი მონაცემების შესახებ და განემარტება გადაცემის საფუძველი. პირს უფლება აქვს წარადგინოს მისი დაპატიმრებისა და გადაცემის საწინააღმდეგო არგუმენტები. დამცველს უფლება აქვს მონაწილეობა მიიღოს ზემოაღნიშნულ მოქმედებათა განხორციელების პროცესში.

    მუხლი 27. ნებართვის გაცემა პირის გადაცემაზე

1. სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი პირის, ასევე, ამოღებული და სათანადო წესით შენახული საგნისა და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთის გადაცემაზე გადაწყვეტილებას იღებს უფლებამოსილი ორგანო.

2. თუ სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი პირი ან უფლებამოსილი ორგანო ასაჩივრებს საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადობას, გადაცემაზე გადაწყვეტილების მიღება გადაიდება საერთაშორისო სასამართლოს მიერ გადაწყვეტილების მიღებამდე.

3. თუ მესამე პირი ან დაზარალებული, რომელთა ადგილსამყოფელიც საქართველოშია, მოითხოვს საკუთრების უფლების დაცვას ამოღებულ იმ საგანზე ან ქონებრივი ღირებულების მქონე იმ ნივთზე, რომელიც შეიძლება მტკიცებულებად იქნეს გამოყენებული, ასეთ შემთხვევაში, ეს საგანი ან ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი საერთაშორისო სასამართლოს გადაეცემა იმ პირობით, თუ იგი იკისრებს ვალდებულებას პროცესის დამთავრების შემდეგ უფასოდ დააბრუნოს აღნიშნული საგანი ან ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი.

    მუხლი 28. გადაცემის აღსრულება

1. გადაცემის აღსრულება ხორციელდება დაუყოვნებლივ. ამ მიზნით, უფლებამოსილი ორგანო საერთაშორისო სასამართლოსთან შეთანხმებით, იღებს სათანადო გადაწყვეტილებას.

2. უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, საერთაშორისო სასამართლოსთან შეთანხმებით, გადადოს გადაცემა, თუ გადასაცემი პირის მიმართ საქართველოში სხვა ქმედებისთვის ხორციელდება სისხლისსამართლებრივი დევნა ან იგი პატიმრობაში იმყოფება.

    მუხლი 29. პირის დროებითი გადაცემა

ამ კანონის 27-ე მუხლის მე-2 პუნქტით და 28-ე მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს გადაწყვეტილება მიიღოს სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი პირის დროებით გადაცემაზე, თუ საერთაშორისო სასამართლოსთან თათბირის შემდეგ დადგინდება:

ა) ვადა, რა დროის განმავლობაშიც საერთაშორისო სასამართლო ითხოვს პირის გადაცემას;

ბ) რომ პირი გადაცემის მთელი პერიოდის განმავლობაში პატიმრობაში დარჩება;

გ) რომ პირი პროცესის დამთავრების შემდეგ უფლებამოსილი ორგანოს თხოვნით უკან იქნება დაბრუნებული.

    მუხლი 30. ექსკლუზიურობის პრინციპი

საერთაშორისო სასამართლოსათვის გადაცემული პირის სისხლისსამართლებრივი დევნა, დაპატიმრება ან მსჯავრდება საერთაშორისო სასამართლოს მიერ შეიძლება განხორციელდეს ყველა იმ ქმედებისათვის, რომლებზეც ვრცელდება საერთაშორისო სასამართლოს იურისდიქცია.

 

თავი VI. თანამშრომლობის სხვა ფორმები

    მუხლი 31. თანამშრომლობის ძირითადი პრინციპი

1. საერთაშორისო სასამართლოსთან სტატუტითა და ამ კანონის 32-ე მუხლით გათვალისწინებულ საკითხებზე ხორციელდება თანამშრომლობა, თუ თხოვნიდან და თანდართული მასალებიდან გამომდინარეობს, რომ ქმედება საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადია.

2. თუ საერთაშორისო სასამართლო, სტატუტის მე-17–მე-19 მუხლების შესაბამისად, იხილავს საჩივარს მისი განსჯადობის თაობაზე, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს თხოვნის შესრულება გადადოს საერთაშორისო სასამართლოს მიერ გადაწყვეტილების მიღებამდე. ასეთ შემთხვევაში, უფლებამოსილი ორგანოს გადაწყვეტილებით შეიძლება განხორციელდეს წინასწარი ღონისძიებები.

    მუხლი 32. თანამშრომლობის ფორმები

ამ თავის შესაბამისად, საერთაშორისო სასამართლოსთან თანამშრომლობა უნდა მოიცავდეს სტატუტითა და საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული ნებისმიერი საპროცესო მოქმედების შესრულებას, რომელიც ხელს უწყობს საერთაშორისო სასამართლოს განსჯად ქმედებათა გამოძიებას და სისხლისსამართლებრივ დევნას, აგრეთვე დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული ქონების ამოღებას. ასეთ საპროცესო მოქმედებებს განეკუთვნება:

ა) პირთა იდენტიფიცირება, მათი ადგილსამყოფლის დადგენა;

ბ) მტკიცებულებათა, მათ შორის, მოწმის ჩვენების მოპოვება, საერთაშორისო სასამართლოსთვის აუცილებელ მტკიცებულებათა, მათ შორის, ექსპერტის ან სპეციალისტის დასკვნის მომზადება და წარდგენა;

გ) იმ პირის დაკითხვა, ვის მიმართაც წარმოებს გამოძიება ან ვინც სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მიერ სისხლისსამართლებრივი წესით იდევნება;

დ) დოკუმენტების, მათ შორის, სასამართლო გადაწყვეტილების ჩაბარება;

ე) დაპატიმრებული პირის დროებითი გადაცემა;

ვ) ადგილებისა და ობიექტების ადგილმდებარეობის დადგენა;

ზ) ჩხრეკა, ამოღება, ყადაღის დადება;

თ) მასალებისა და დოკუმენტების, მათ შორის, სასამართლო დოკუმენტების წარდგენა;

ი) მოწმეთა და დაზარალებულთა, ასევე მტკიცებულებათა დაცვა;

კ) თანხისა და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთების აღმოჩენა, დაყადაღება, ასევე, დანაშაულის საგნის და საშუალების ამოღება და დაყადაღება მისი ჩამორთმევის მიზნით;

ლ) სასამართლოს წინაშე მოწმეთა და ექსპერტთა სახით პირთა ნებაყოფლობითი გამოცხადებისთვის ხელის შეწყობა;

მ) ექსჰუმაციის ჩატარება, ადგილებისა და ობიექტების დათვალიერება, მათ შორის სამარხების აღმოჩენა და დათვალიერება;

ნ) დახმარების ნებისმიერი სხვა ფორმა, რომელიც აკრძალული არ არის საქართველოს კანონმდებლობით და რომელიც ხელს უწყობს სასამართლოს მის იურისდიქციაში შემავალი დანაშაულების გამოძიებასა და სისხლისსამართლებრივი დევნის განხორციელებაში.

    მუხლი 33. წინასწარი ღონისძიებები

1. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის საფუძველზე, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს იმ სამართლებრივი სიკეთისა და მტკიცებულებათა დაცვის უზრუნველყოფის მიზნით, რასაც საფრთხე ემუქრება, მიიღოს გადაწყვეტილება წინასწარი ღონისძიებების გამოყენების შესახებ.

2. გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, თხოვნის მიღებისთანავე, თუ არსებობს საკმარისი საფუძველი, მიიღოს გადაწყვეტილება წინასწარი ღონისძიებების გამოყენების შესახებ. ეს ღონისძიებები უქმდება, თუ საერთაშორისო სასამართლო უფლებამოსილი ორგანოს მიერ განსაზღვრულ ვადაში შესაბამის თხოვნას არ წარადგენს.

    მუხლი 34. საპროცესო ფორმის გამოყენება

საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნა, როგორც წესი, სრულდება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი საპროცესო ფორმით. საერთაშორისო სასამართლოს მოთხოვნით თხოვნის შესრულებისათვის შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს საერთაშორისო სასამართლოს მიერ დადგენილი საპროცესო ფორმა.

    მუხლი 35. სხვა სახელმწიფოსათვის მტკიცებულებათა გადაცემა

1. საერთაშორისო სასამართლო უფლებამოსილია, უფლებამოსილ ორგანოს თხოვნით მიმართოს იმ მტკიცებულებათა სხვა სახელმწიფოსთვის გადაცემაზე თანხმობის მიცემისთვის, რომელიც მას საქართველომ გადასცა.

2. უფლებამოსილი ორგანო საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნას დააკმაყოფილებს ამ თავით გათვალისწინებული ნორმების შესაბამისად, თუ საქმე ეხება იმ ქმედებას, რომელიც საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადია. სხვა შემთხვევაში საკითხი გადაწყდება სამართლებრივი ურთიერთდახმარების შესახებ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის შესაბამისად.

    მუხლი 36. პირის დაკითხვა

1. პირს, რომელსაც ბრალი ედება საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადი დანაშაულის ჩადენაში, დაკითხვისას უფლება აქვს:

ა) დაკითხვის წინ განემარტოს, რომ იგი იმ დანაშაულის ჩადენაშია ბრალდებული, რომელიც საერთაშორისო სასამართლოს განსჯადია;

ბ) ისარგებლოს დუმილის უფლებით;

გ) მოიწვიოს სასურველი დამცველი, ხოლო თუ არ ჰყავს იგი – უფლებამოსილი ორგანოსაგან მოითხოვოს მისი შერჩევა ან სახაზინო წესით დანიშვნა;

დ) დაიკითხოს დამცველის მონაწილეობით, თუ იგი ნებაყოფლობით არ ამბობს უარს დამცველის ყოლაზე.

2. თუ პირის დაკითხვა წარმოებს იმ ენაზე, რომელსაც პირი არ ფლობს ან არასათანადოდ ფლობს, მას ენიშნება თარჯიმანი. მას ასევე წარედგინება აუცილებელი დოკუმენტების მისთვის გასაგებ ენაზე შესრულებული თარგმანები.

3. პირს უფლება აქვს, უარი თქვას თავის ან იმ ახლობელთა წინააღმდეგ ჩვენების მიცემაზე, რომელთა წრეც განსაზღვრულია საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსითა და საერთაშორისო სასამართლოს „პროცედურისა და მტკიცების წესების“ მიხედვით, ან, თუ ჩვენების მიცემაზე უარის თქმით სურს, სტატუტის 72-ე მუხლის შესაბამისად, არ გახმაურდეს მისთვის სახელმწიფოს ეროვნულ უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით განდობილი ინფორმაცია. თუ პირი იყენებს აღნიშნულ უფლებას, უფლებამოსილი ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას ასეთ შემთხვევაში პირის დაკითხვის დასაშვებობის შესახებ.

4. პირს ამ მუხლით გათვალისწინებული უფლებები განემარტება დაკითხვის დაწყებამდე.

საქართველოს 2010 წლის 24 სექტემბრის კანონი №3619- სსმ I, №51,29.09.2010წ., მუხ.332

საქართველოს 2015 წლის 4 მარტის კანონი №3132 – ვებგვერდი, 23.03.2015წ.

    მუხლი 37. საპროცესო დოკუმენტების ჩაბარება

საერთაშორისო სასამართლოს უფლება აქვს, მისი გადაწყვეტილებები ან სხვა საპროცესო დოკუმენტები საქართველოში მიმღებს გადასცეს დიპლომატიური არხების ან ფოსტის მეშვეობით.

    მუხლი 38. საერთაშორისო სასამართლოში გამოძახება

1. მოწმის, ექსპერტის ან სპეციალისტის საერთაშორისო სასამართლოში გამოძახების უწყებას თან უნდა ერთვოდეს საერთაშორისო სასამართლოს „პროცედურისა და მტკიცების წესები“, რაც პირს უნდა ჩაბარდეს მისთვის გასაგებ ენაზე. საერთაშორისო სასამართლოში გამოცხადებულ მოწმეს, ექსპერტს ან სპეციალისტს სასამართლომ უნდა მისცეს გარანტია, რომ ის არ იქნება საერთაშორისო სასამართლოს მიერ სისხლისსამართლებრივი წესით დევნილი, დაპატიმრებული ან სხვაგვარად თავისუფლებაშეზღუდული იმ ქმედების გამო, რომელსაც ადგილი ჰქონდა მის საერთაშორისო სასამართლოში გამოცხადებამდე.

2. გამოძახებული პირი ვალდებული არ არის, გამოცხადდეს საერთაშორისო სასამართლოში, თუ მისი გადაადგილების ხარჯების ანაზღაურება არ იქნება უზრუნველყოფილი საერთაშორისო სასამართლოს მიერ.

3. საერთაშორისო სასამართლოს მიერ ამ მუხლით გათვალისწინებული თხოვნის წარდგენის შემთხვევაში, საერთაშორისო სასამართლოს მიერ უფლებამოსილ ორგანოში წარდგენილ უნდა იქნეს სათანადო დოკუმენტი, რომლის თანახმადაც, მოწმის, ექსპერტის ან სპეციალისტის თავისუფალი გადაადგილების ხარჯების ანაზღაურება უზრუნველყოფილი იქნება საერთაშორისო სასამართლოს მიერ.

    მუხლი 39. საგამოძიებო მოქმედებების წარმოება საქართველოს ტერიტორიაზე

1. უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის საფუძველზე, საერთაშორისო სასამართლოს წარმომადგენელს ნება დართოს, სტატუტის შესაბამისად, საგამოძიებო მოქმედებები ჩაატაროს საქართველოს ტერიტორიაზე.

2. სასამართლოს წარმომადგენელთა მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე საგამოძიებო მოქმედებების ჩატარების დაშვების თაობაზე უფლებამოსილი ორგანო აცნობებს იმ სახელმწიფო ორგანოს, რომლის კომპეტენციაში შედის შესაბამისი სისხლისსამართლებრივი დევნის ღონისძიებების განხორციელება.

    მუხლი 40. პატიმრობაში მყოფი პირის დროებითი გადაცემა

1. საქართველოს ტერიტორიაზე პატიმრობაში მყოფი პირი, სტატუტის 93-ე მუხლის შესაბამისად, შეიძლება საერთაშორისო სასამართლოს დროებით გადაეცეს იდენტიფიცირების, დაკითხვის, დაპირისპირების ან სხვა საგამოძიებო მოქმედების ჩასატარებლად.

2. პატიმრობაში მყოფი პირი საერთაშორისო სასამართლოს დროებით გადაეცემა, თუ საერთაშორისო სასამართლო უზრუნველყოფს გადაცემული პირის გადაადგილების ხარჯების ანაზღაურებას, მის პატიმრობაში დატოვებასა და უკან დაბრუნებას გადაცემის მიზნის შესრულებისთანავე.

    მუხლი 41. მტკიცებულებათა გადაცემა

1. მტკიცებულების მიზნით ამოღებული საგანი, ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი, დოკუმენტი, წერილობითი მასალა ან/და სხვა ნივთი, რომელიც სტატუტითა და საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის შესაბამისად, მტკიცებულებად შეიძლება იქნეს გამოყენებული, საერთაშორისო სასამართლოს გადაეცემა თავისივე თხოვნის საფუძველზე.

2. თუ მესამე პირი ან დაზარალებული, რომელთა ადგილსამყოფელიც საქართველოშია, მოითხოვენ მათი უფლებების დაცვას ამოღებულ საგანზე ან სხვა მტკიცებულებაზე, იგი საერთაშორისო სასამართლოს გადაეცემა იმ შემთხვევაში, თუ საერთაშორისო სასამართლო ვალდებულებას იღებს, რომ პროცესის დასრულების შემდეგ ამ საგანს ან სხვა მტკიცებულებას უფასოდ დააბრუნებს.

3. გადაცემა შეიძლება გადაიდოს, თუ საგანი ან სხვა მტკიცებულება საქართველოში მიმდინარე სისხლის სამართლის პროცესისთვის საჭიროა და საერთაშორისო სასამართლო, თათბირის შედეგად, ამაზე თანხმობას განაცხადებს.

    მუხლი 42. საგნისა და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთის ჩამორთმევა

1. საგანი და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი, რომელიც მტკიცებულების უზრუნველყოფისთვის არის ჩამორთმეული, შესაძლებელია, თავისივე თხოვნის საფუძველზე, გადაეცეს საერთაშორისო სასამართლოს ჩამორთმევის, სტატუტის 79-ე მუხლით გათვალისწინებული მიზნობრივი ფონდისთვის გადაცემის ან ანაზღაურების გაცემის პირობით.

2. ამ მუხლით გათვალისწინებულ საგანსა და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთს წარმოადგენს:

ა) დანაშაულის ჩადენის იარაღი, დანაშაულებრივი ქმედების საგანი;

ბ) დანაშაულებრივი ქმედების შედეგად მოპოვებული საგანი, ფული და ფასეულობა, მიღებული მოგება ან სარგებელი;

გ) საჩუქარი ან სხვა ფულადი საშუალება, რომელიც ემსახურებოდა ან იმისათვის იყო გამოყენებული, რომ ჩადენილიყო დანაშაული ან/და გადაცემული იყო დანაშაულის ჩადენისთვის.

3. საგანი და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი ამოღებული და დაყადაღებული უნდა იქნეს მანამ, ვიდრე იგი არ გადაეცემა საერთაშორისო სასამართლოს ან უფლებამოსილი ორგანო არ აცნობებს საერთაშორისო სასამართლოს გადაცემაზე უარის შესახებ.

4. საგანი და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი არ გადაეცემა საერთაშორისო სასამართლოს, თუ:

ა) დაზარალებული ცხოვრობს საქართველოში და აღნიშნული საგანი და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი მას უნდა დაუბრუნდეს;

ბ) მესამე პირს ამ საგანსა და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთზე აქვს კანონიერი უფლება;

გ) პირი, რომელსაც დანაშაულის ჩადენაში მონაწილეობა არ მიუღია, დაასაბუთებს, რომ მას ამ საგანსა და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთზე სხვა ქვეყანაში ან საქართველოში საკუთრების უფლება კეთილსინდისიერად აქვს მოპოვებული და ამ პირის საცხოვრებელი ადგილი ან ადგილსამყოფელი საქართველოშია;

დ) საგანი და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთი საჭიროა საქართველოში მიმდინარე სისხლის სამართლის პროცესისთვის ან ექვემდებარება ჩამორთმევას საქართველოს ტერიტორიაზე.

5. თუ პირი იყენებს ამ მუხლის მე-4 პუნქტში მითითებულ უფლებას, მაშინ საერთაშორისო სასამართლოსთვის საგნის და ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთის გადაცემა გადაიდება მანამ, ვიდრე არ გაირკვევა გადასაცემი ნივთის სამართლებრივი მდგომარეობა.

 

თავი VII. გასაჩივრება

    მუხლი 43. გასაჩივრება სასამართლოში

1. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნასთან დაკავშირებით უფლებამოსილი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება თხოვნის განხილვის პროცედურის დასრულების შემდეგ სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში შეიძლება გაასაჩივროს იმ პირმა, რომელსაც პირადად და უშუალოდ შეეხო გატარებული ღონისძიება ან აქვს გადაწყვეტილების შეცვლის ან გაუქმების კანონიერი საფუძველი.

2. თუ გასაჩივრებისთვის უფლებამოსილი პირი ასაჩივრებს იმ საკითხს, რომელსაც სტატუტის შესაბამისად შეფასება შეიძლება მისცეს მხოლოდ საერთაშორისო სასამართლომ, ასეთ შემთხვევაში, უფლებამოსილი ორგანო საჩივარს უგზავნის საერთაშორისო სასამართლოს, თუ მას ჯერ კიდევ არა აქვს გამოტანილი გადაწყვეტილება.

3. საჩივარი თხოვნის განხილვის პროცედურის დასრულების შესახებ შეიძლება შეტანილ იქნეს თხოვნის განხილვის პროცედურის დასრულებიდან 10 დღის ვადაში.

4. სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატა საჩივრის თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს საჩივრის წარდგენიდან 15 დღის ვადაში.

საქართველოს 2005 წლის 23 ივნისის კანონი №1737 - სსმ I, №36, 11.07.2005 წ., მუხ.224

    მუხლი 44. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის აღსრულების გადავადება

1. გასაჩივრება იწვევს საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის აღსრულების გადავადებას.

2. სტატუტით გათვალისწინებული გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევებში, უფლებამოსილ ორგანოს უფლება აქვს, თხოვნით მიმართოს საქართველოს უზენაეს სასამართლოს აღსრულების გადავადების გაუქმების თაობაზე.

3. საჩივრის დაუკმაყოფილებლობის შემთხვევაში განახლდება საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის აღსრულება.

 

თავი VIII. საერთაშორისო სასამართლოს გადაწყვეტილებათა აღსრულება

    მუხლი 45. საერთაშორისო სასამართლოს გადაწყვეტილებათა აღსრულების პირობები

1. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნით, საქართველოში შეიძლება აღსრულდეს კანონიერ ძალაში შესული საერთაშორისო სასამართლოს გადაწყვეტილება, თუ გასამართლებული პირი არის საქართველოს მოქალაქე ან/და მუდმივად ცხოვრობს საქართველოს ტერიტორიაზე ან/და საქართველოს ტერიტორიაზე აქვს საკუთრება.

2. საქართველოში საერთაშორისო სასამართლოს მიერ სასჯელის სახით დანიშნული ფულადი სახდელი შეიძლება აღსრულდეს იმ შემთხვევაშიც, თუ მსჯავრდებულს მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი საზღვარგარეთ აქვს, მაგრამ საქართველოში აქვს საკუთრება.

3. საერთაშორისო სასამართლოს გადაწყვეტილება აღსრულდება პატიმრობის კოდექსით, „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ და „არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულების წესისა და პრობაციის შესახებ“ საქართველოს კანონებით დადგენილი წესის შესაბამისად.

საქართველოს 2010 წლის 9 მარტის კანონი №2706 - სსმ I, №12,24.03.2010წ., მუხ.72

    მუხლი 46. თავისუფლების აღკვეთის სახით დანიშნული სასჯელის აღსრულება

1. საერთაშორისო სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთის შესახებ საქართველოს ტერიტორიაზე აღსრულდება მას შემდეგ, რაც უფლებამოსილი ორგანო ამ მოთხოვნის შესრულებაზე დათანხმდება.

2. უფლებამოსილი ორგანო, თავისუფლების აღკვეთის აღსრულებაზე უფლებამოსილ შესაბამის სახელმწიფო ორგანოსთან შეთანხმებით, გადაწყვეტილებას იღებს საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნის შესახებ თავისუფლების აღკვეთის საქართველოში აღსრულების თაობაზე. უფლებამოსილი ორგანო მიღებული გადაწყვეტილების შესახებ ატყობინებს საერთაშორისო სასამართლოს.

3. საერთაშორისო სასამართლოს თხოვნით, უფლებამოსილი ორგანო აწვდის მას ნებისმიერ ინფორმაციას საერთაშორისო სასამართლოს მიერ მსჯავრდებული პირის სასჯელის აღსრულებასთან დაკავშირებით. საერთაშორისო სასამართლოს შეუძლია, ნებისმიერ დროს გამოაგზავნოს თავისი წარმომადგენელი საქართველოში, რათა მან შეამოწმოს სასჯელის აღსრულების პირობები, შეხვდეს და ესაუბროს მსჯავრდებულს. საერთაშორისო სასამართლოს და მსჯავრდებულის ურთიერთობა ატარებს კონფიდენციალურ ხასიათს.

4. თუ მსჯავრდებულმა დააყენა შუამდგომლობა სასჯელის მოხდისაგან ვადამდე პირობით განთავისუფლების, შეწყალების, გასაჩივრების, ახლად გამოვლენილ ან ახლად აღმოჩენილ გარემოებათა გამო სისხლის სამართლის საქმის წარმოების აღძვრის შესახებ, უფლებამოსილი ორგანოს მიერ ასეთი შუამდგომლობები ყველა სხვა აუცილებელ დოკუმენტაციასთან ერთად, დაუყოვნებლივ წარედგინება საერთაშორისო სასამართლოს. მხოლოდ საერთაშორისო სასამართლოა უფლებამოსილი შეამციროს მსჯავრდებული პირის პატიმრობის ვადები ან სხვაგვარად შეუმსუბუქოს მას სასჯელის მოხდა.

5. სასჯელის აღსრულებასთან დაკავშირებული სხვა საკითხები გადაწყდება საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად.

    მუხლი 47. საგნის ან ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთის ჩამორთმევის შესახებ გადაწყვეტილების აღსრულება

საგნის ან ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთის ჩამორთმევის შესახებ საერთაშორისო სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულებისას გამოიყენება ამ კანონითა და საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი წესი, თუ საერთაშორისო სასამართლოს სტატუტის შესაბამისად მიღებული აქვს გადაწყვეტილება საგნის ან ქონებრივი ღირებულების მქონე ნივთის ჩამორთმევის შესახებ და საქართველოს სთხოვს აღსრულებასთან დაკავშირებული ღონისძიებების განხორციელებას.

    მუხლი 48. აღსრულების ხარჯები

აღსრულებასთან დაკავშირებული სატრანსპორტო, ასევე სტატუტის მე-100 მუხლით და 103-ე მუხლის მე-4 პუნქტით გათვალისწინებული ხარჯები ანაზღაურდება საერთაშორისო სასამართლოს მიერ. საქართველოს მხარე აანაზღაურებს სასჯელის აღსრულებასთან დაკავშირებულ სხვა ხარჯებს, თუ აღსრულება საქართველოში ხორციელდება.

 

თავი IX. გარდამავალი და დასკვნითი დებულებები

    მუხლი 49. ამ კანონის ამოქმედებისთვის გასატარებელი ღონისძიებები

1. ამ კანონის ამოქმედებიდან 30 დღის ვადაში საქართველოს იუსტიციის სამინისტრომ უზრუნველყოს საერთაშორისო სასამართლოსთან თანამშრომლობისთვის აუცილებელი ორგანიზაციულ-სამართლებრივი ღონისძიებების განხორციელება.

2. საქართველოს ფინანსთა სამინისტრომ 2004 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტში გაითვალისწინოს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მიერ ამ კანონით გათვალისწინებული უფლებამოსილებების განხორციელებისა და საერთაშორისო სასამართლოსთან საქართველოს თანამშრომლობისთვის აუცილებელი ხარჯები.

    მუხლი 50. კანონის ამოქმედება

1. ეს კანონი, გარდა 49-ე მუხლისა, ამოქმედდეს საქართველოსთვის სტატუტის ძალაში შესვლის დღიდან.

2. ამ კანონის 49-ე მუხლი ამოქმედდეს კანონის გამოქვეყნებისთანავე.

საქართველოს პრეზიდენტი ე. შევარდნაძე

თბილისი,

2003 წლის 14 აგვისტო

№2972-რს

PFRJY UHEPBB

О сотрудничестве Грузии с Международным уголовным судом

 

Глава I

Общие положения

 

Статья 1. Сфера регулирования Закона

1. Настоящий Закон регулирует вопросы сотрудничества Грузии с Международным уголовным судом (далее - Международный суд), учрежденным на основании Устава Международного уголовного суда - Римского статута (далее - Статут) от 17 июля 1998 года, определяет государственный орган, уполномоченный на сотрудничество Грузии с Международным судом, и формы правовой взаимопомощи при сотрудничестве с Международным судом.

2. Термины в Законе использованы в значении, определенном Статутом.

 

Статья 2. Правовые основы сотрудничества с Международным c удом

Правовыми основами сотрудничества Грузии с Международным судом являются Конституция Грузии, Статут, настоящий Закон и иные законодательные акты Грузии.

 

Глава II

Государственный орган, уполномоченный на сотрудничество Грузии с Международным судом

 

Статья 3. Государственный орган, уполномоченный на сотрудничество Грузии с Международным судом

1. В Грузии государственным органом, уполномоченным на сотрудничество с Международным судом, является Министерство юстиции Грузии (далее - уполномоченный орган), обеспечивающее получение просьбы Международного суда о сотрудничестве, осуществление мероприятий, необходимых для выполнения просьбы, в случае необходимости координацию деятельности соответствующих государственных органов Грузии для выполнения просьб.

2. При выполнении функции сотрудничества с Международным судом уполномоченный орган правомочен:

а) получать просьбу Международного суда о сотрудничестве;

б) принимать решение о допустимости сотрудничества Грузии с Международным судом, разрабатывать процедуры сотрудничества, в случае необходимости принимать решение об обжаловании подсудности Международному суду;

в) принимать решение об осуществлении необходимых для сотрудничества мероприятий, при этом определять, какой государственный орган непосредственно уполномочен выполнять просьбу;

г) обеспечивать предоставление Международному суду соответствующей информации о результатах выполнения просьбы;

д) проводить совещания с Международным судом по вопросам, поставленным в просьбе, в случаях, определенных Статутом;

е) принимать в случае необходимости меры к назначению защитника в казенном порядке или(и) оказанию иной правовой помощи в установленном законодательством порядке;

ж) принимать решение о передаче лица Международному суду;

з) передавать соответствующему уполномоченному государственному органу просьбу Международного суда об осуществлении уголовного преследования в соответствии с подпунктом "b" части 4 статьи 70 Статута;

и) принимать решение по просьбе Международного суда в целях исполнения в Грузии назначенного наказания в виде лишения свободы, принятия осужденного и исполнения возмещения назначенного Международным судом денежного взыскания или(и) иных расходов;

к) определять форму выполнения просьбы и необходимые для её выполнения условия для обеспечения осуществления неотложных мероприятий, указанных в просьбе;

л) передавать от имени Грузии Международному суду собранные соответствующими государственными органами доказательства и информацию, если указанное позволяет Международному суду начать уголовное преследование;

м) требовать от Международного суда возмещения расходов, понесенных для выполнения просьбы Международного суда в случаях, предусмотренных Статутом;

н) осуществлять предоставленные Статутом и настоящим Законом иные правомочия.

 

Статья 4. Обязанности государственных органов по обеспечению выполнения просьб Международного суда

Уполномоченный орган и соответствующие государственные органы, которым передана просьба Международного суда, обязаны обеспечивать её выполнение в определенном Статутом и законодательством Грузии порядке и в установленные ими сроки.

 

Статья 5. Совещание с Международным судом

Уполномоченный орган правомочен проводить с Международным судом совещание в связи с просьбой Международного суда в порядке, установленном Статутом. Проведение совещания с Международным судом необходимо, если выполнение просьбы:

а) противоречит основным правовым принципам государства, определенным частью 3 статьи 93 Статута;

б) касается интересов национальной безопасности государства; (4.03.2015 N3132)

в) препятствует ведущемуся расследованию или уголовному преследованию по другому делу;

г) касается лиц, обладающих внутригосударственным или дипломатическим иммунитетом.

 

Глава III

Подсудность Международному суду

 

Статья 6. Определение юрисдикции и споры о подсудности

1. Юрисдикция Международного суда распространяется в отношении совершенных на территории Грузии преступлений, которые в соответствии со Статутом подсудны Международному суду. Если Международный суд признает, что преступное деяние подсудно ему, уполномоченный орган вправе по согласованию с определенными Уголовно-процессуальным кодексом Грузии органами, осуществляющими уголовное преследование, получать просьбу Международного суда или в соответствии со статьей 19 Статута обжаловать подсудность Международному суду.

2. Если уполномоченный орган не обжалует подсудность Международному суду или признает примат подсудности Международному суду, материалы по делу в полном объеме передаются Международному суду. Передача материалов Международному суду влечет приостановление соответствующим органом Грузии уголовного преследования по делу, находящемуся в его производстве.

3. Решение, принятое по поводу обжалования подсудности Международному суду, обжалованию не подлежит.

 

Статья 7. Передача Международному судудоказательств или(и) информации

Уполномоченный орган вправе направлять Международному суду доказательства или(и) информацию, добытые осуществляющим уголовное преследование органом Грузии в ходе проводимого им расследования, если на основании этих доказательств или(и) информации может быть начато уголовное преследование или если эти доказательства или(и) информация облегчат уже начатое расследование.

 

Статья 8. Передача ситуации Международному суду

1. Уполномоченный орган в соответствии со статьей 14 Статута принимает решение об уведомлении международного суда о подозрении в совершении преступления, подпадающего под юрисдикцию международного суда, с просьбой о проведении дальнейшего расследования. (1.11.2008 N478)

2. Уполномоченный орган незамедлительно направляет принятое в соответствии со статьей 14 Статута решение Международному суду.

 

Глава IV

Просьба Международного суда

 

Статья 9. Форма просьбы Международного суда и условия её получения

1. Просьба от Международного суда или непосредственно от его органов представляется уполномоченному органу в письменной форме.

2. Просьба и приобщенные к ней материалы должны быть выполнены на грузинском языке или препровождаться удостоверенными в соответствующем порядке переводами на грузинский язык.

3. Передача просьб о розыске, задержании или проведении других неотложных мероприятий, которая позднее должна быть удостоверена в соответствующем порядке, может осуществляться при содействии Международной организации уголовной полиции (Интерпола) или с помощью других средств, определенных Статутом.

4. Если уполномоченный орган признает, что форма просьбы Международного суда не соответствует установленным требованиям или(и) он не может принять просьбу к рассмотрению, в установленном Статутом порядке уполномоченный орган незамедлительно сообщает об этом Международному суду с указанием соответствующих оснований и немедленно проводит совещание с Международным судом.

5. Если уполномоченный орган признает просьбу Международного суда неприемлемой или отказывается от выполнения просьбы, он незамедлительно сообщает Международному суду о признании просьбы неприемлемой или отказе в её выполнении, что должно быть обосновано. Уполномоченный орган до окончательного отказа в выполнении просьбы проводит совещание с Международным судом.

 

Статья 10. Содержание просьбы Международного суда

1. Содержание просьбы Международного суда должно удовлетворять требованиям, необходимым для осуществления соответствующих процессуальных мероприятий, установленных Статутом.

2. Просьба должна содержать:

а) полноценный обзор существенных обстоятельств дела, а равно их правовую квалификацию;

б) детальную и полную информацию о лице, в отношении которого ведется производство по уголовному делу, а равно детальные сведения о лице, месте или объекте, установление и опознание которых необходимо для выполнения указанной просьбы;

в) полноценный обзор объекта просьбы, а равно подлежащих выполнению процедур и испрашиваемой помощи.

3. Если просьба не удовлетворяет условиям, указанным в пунктах первом и 2 настоящей статьи, уполномоченный орган правомочен потребовать от Международного суда или(и) его органов устранения недостатков.

 

Статья 11. Рассмотрение и выполнение просьбы

1. Уполномоченный орган рассматривает полученную просьбу и определяет, какой государственный орган уполномочен выполнить просьбу, при этом устанавливает допустимые действия в пределах взаимного сотрудничества.

2. Если немедленное выполнение просьбы будет препятствовать ведущемуся в Грузии расследованию или уголовному преследованию по делу, которого не касается просьба, уполномоченный орган вправе в порядке, определенном статьей 94 Статута, отложить выполнение просьбы на срок, согласуемый с Международным судом. Этот срок не должен превышать срок, установленный Уголовно-процессуальным кодексом Грузии для окончания расследования.

3. По окончании рассмотрения просьбы уполномоченный орган принимает решение об осуществлении сотрудничества и объеме сотрудничества.

4. Уполномоченный орган или(и) орган, выполняющий просьбу, письменно сообщает о решении, принятом по поводу принятия просьбы, лицу, правомочному в соответствии с настоящим Законом обжаловать решение, имеющему место жительства или осуществляющему деятельность в Грузии.

 

Статья 12. Обеспечение защиты национальной безопасности (4.03.2015 N3132)

1. При наличии у уполномоченного органа серьезных оснований полагать, что выполнение просьбы Международного суда о сотрудничестве создаст угрозу национальной безопасности Грузии, он незамедлительно сообщает об этом Совету государственной безопасности и управления кризисами и будет сотрудничать с Международным судом в соответствии со статьей 72 Статута.

2. В случае, предусмотренном пунктом первым настоящей статьи, Совет государственной безопасности и управления кризисами вправе принять решение о приостановлении действий, связанных с выполнением просьбы.

3. Уполномоченный орган на основании ходатайства Совета государственной безопасности и управления кризисами правомочен не удовлетворить просьбу Международного суда о сотрудничестве, если выполнение просьбы ущемляет интересы национальной безопасности Грузии.

 

Статья 13. Вопросы, связанные с иммунитетами

Если просьба Международного суда связана с осуществлением уголовного преследования в отношении лица, в соответствии с законодательством Грузии пользующегося иммунитетом, уполномоченный орган обращается к соответствующему государственному органу по поводу наличия оснований для осуществления мер уголовного преследования в отношении такого лица и содействует своевременному выполнению действий, предусмотренных в связи с иммунитетом в Конституции Грузии и законодательстве Грузии.

 

Статья 14. Ознакомление лица с материалами дела

1. По решению уполномоченного органа лицо, которого касается просьба Международного суда, вправе ознакомиться с материалами дела.

2. Право, предусмотренное пунктом первым настоящей статьи, может ограничиваться:

а) исходя из интересов дела, рассматриваемого в Международном суде;

б) при наличии существенных правовых оснований, если этого требует Международный суд;

в) ввиду необходимости немедленного осуществления подлежащего проведению мероприятия;

г) ввиду защиты конфиденциальной информации.

Статья 15. Просьба, представленная Грузией

1. В случае наличия фактов совершения преступления, подпадающего под юрисдикцию Международного суда, государственные органы, осуществляющие уголовное преследование, вправе обратиться с просьбой в Международный суд через уполномоченный орган.

2. Просьба, представленная от имени Грузии уполномоченным органом в Международный суд, должна соответствовать требованиям, установленным Статутом и настоящим Законом.

 

Статья 16. Порядок возмещения расходов, связанных с выполнением просьбы Международного суда

1. Просьба Международного суда, как правило, выполняется без возмещения расходов. Исключение составляют расходы, связанные с:

а) передвижением и охраной свидетелей, экспертов или специалистов или временной передачей арестованного лица;

б) переводом, составлением стенограмм или услугами переводчика;

в) возмещением путевых расходов и суточных судей, Прокурора, заместителей Прокурора, Секретаря, заместителя Секретаря или(и) другого персонала органов Международного суда;

г) проведением по просьбе Суда экспертизы и подготовкой заключения специалиста;

д) транспортировкой лица, передаваемого Международному суду;

е) возмещением любых непредвиденных расходов, возникших после проведения с Международным судом совещания для выполнения просьбы Международного суда;

ж) исполнением решения.

2. Возмещение расходов, предусмотренных пунктом первым настоящей статьи, в установленном Статутом порядке обеспечивает Международный суд.

3. Услуги, в целях взаимопомощи оказываемые государственными органами Грузии для выполнения просьбы Международного суда, не оплачиваются.

4. Расходы, связанные с исполнением решения об аресте, принятого по ходатайству уполномоченного органа, а равно с осуществлением защиты арестованного лица, возмещаются из Государственного бюджета Грузии.

 

Статья 17. Использование территории Грузии для перемещения лица

1. По просьбе Суда уполномоченный орган дает разрешение на перемещение арестованных лиц через территорию Грузии транзитом.

2. Не требуется разрешения на перемещение транзитом арестованного лица, перемещение транзитом которого осуществляется через воздушное пространство Грузии без посадки на её территории.

3. В случае непредвиденной посадки перевозимое транзитом лицо будет задержано и переведено в предусмотренный законодательством Грузии изолятор временного содержания задержанных лиц. Уполномоченный орган незамедлительно обращается в Международный суд для получения просьбы о транзите. Если в течение 72 часов после задержания такая просьба не будет представлена, задержанное лицо освобождается. Если просьба будет получена с опозданием, освобожденное лицо подлежит повторному задержанию и выдается разрешение на его перемещение транзитом.

4. Выданное разрешение на перемещение транзитом обжалованию не подлежит.

 

Статья 18. Коллидирующие просьбы

1. Если Грузия одновременно получит просьбы о передаче или экстрадиции одного и того же лица от Международного суда и другого государства, уполномоченный орган принимает решение в соответствии со статьей 90 Статута.

2. В случае, если Грузия одновременно получит идентичные просьбы от Международного суда и другого государства о сотрудничестве по вопросам, не касающимся передачи лица, уполномоченный орган принимает решение в соответствии с частью 9 статьи 93 Статута.

3. Если при наличии коллидирующих просьб уполномоченный орган удовлетворил просьбу другого государства, он об этом незамедлительно сообщает Международному суду.

 

Статья 19. Возмещение вреда

1. Предусмотренные законодательством Грузии нормы о возмещении вреда, причиненного незаконным арестом или иным незаконным деянием, действуют в случае, если деяния в отношении лица, подвергнутого уголовному преследованию на основании просьбы Международного Суда, в соответствии с настоящим Законом были осуществлены в Грузии.

2. Возмещение вреда может быть сокращено или в нем может быть отказано вообще, если лицо, подвергавшееся уголовному преследованию, умышленно затягивало ведение процесса или усложнило производство расследования и арест был полностью или частично вызван виной этого лица.

3. Вред, причиненный незаконным арестом или иным незаконным деянием, Грузией не возмещается, если возмещение вреда в порядке, определенном Статутом, обеспечивает Международный суд или если Международный суд примет решение об отказе в возмещении вреда.

 

Глава V

Передача лица Международному суду

 

Статья 20. Правовые основания передачи

1. Лицо передается Международному суду, если из просьбы и приобщенных к ней материалов следует, что совершенное деяние подсудно Международному суду.

2. Если Международный суд в соответствии со статьями 17-19 Статута рассматривает жалобу о подсудности, уполномоченный орган вправе отсрочить выполнение просьбы до принятия по этому вопросу решения Международным судом.

3. В случае передачи гражданина Грузии Международному суду уполномоченный орган правомочен обратиться с просьбой о возвращении этого лица в Грузию по завершении процесса в Международном суде.

 

Статья 21. Содержание просьбы и приобщенные к ней материалы

1. Просьба о задержании и передаче лица, задержания и передачи которого требует Международный суд, должна содержать:

а) необходимые для идентификации лица данные, а также указание относительно вероятного местонахождения этого лица;

б) копию выданного приказа (ордера) на арест;

в) основания ареста.

2. Просьба о задержании и передаче осужденного Международным судом лица дополнительно должна содержать:

а) копию решения (приговора) Международного суда о признании его виновным;

б) в случае постановления в отношении лица обвинительного приговора и назначения наказания в виде лишения свободы сведения об отбытом и подлежащем отбытию сроке наказания.

3. К просьбе должна прилагаться информация о существенных обстоятельствах дела, достаточных для оценки фактических обстоятельств.

 

Статья 22. Просьба о розыске и задержании. Обеспечение защиты доказательств

1. Просьба о розыске и задержании должна содержать:

а) точные данные о лице, в отношении которого поступила просьба, а также указание относительно его вероятного местонахождения;

б) краткое описание обстоятельств дела, а также указание относительно времени и места совершения деяния;

в) указание, в соответствии с которым в отношении лица существует вступивший в законную силу приказ или приговор об аресте;

г) указание, что в случае задержания лица просьба о передаче будет представлена дополнительно.

2. В случае удовлетворения просьбы уполномоченным органом он в установленном законодательством порядке обеспечивает осуществление мероприятий по розыску, задержанию и обыску лица. (1.11.2008 N478)

3. При задержании должно производиться изъятие и хранение в установленном законодательством Грузии порядке предметов, могущих быть использованными в качестве доказательств в ходе процесса в Международном суде.

4. О задержании и изъятии доказательств сообщается уполномоченному органу, который об этом немедленно извещает Международный суд и требует от него незамедлительной пересылки просьбы о передаче.

 

Статья 23. Арест лица с целью передачи

1. Уполномоченный орган в течение 48 часов после задержания лица обращается в судебную коллегию по уголовным делам Тбилисского городского суда по поводу выдачи приказа об аресте лица с целью передачи международному суду. Суд в течение последующих 24 часов принимает решение о выдаче приказа об аресте лица. Если суд в этот срок не примет решения, задержанное лицо подлежит освобождению.(1.11.2008 N478)

2. Приказ об аресте должен содержать:

а) данные о лице, преследуемом в уголовном порядке, и деяние, вменяемое ему в вину;

б) указание, что передачи лица требует Международный суд;

в) указание, что лицо имеет право на обжалование и право на защиту.

3. В случае невозможности ареста лица, преследуемого в уголовном порядке, в соответствии с Уголовно-процессуальным кодексом Грузии, уполномоченный орган после совещания с международным судом вправе применить в отношении такого лица вместо ареста иные предусмотренные законодательством меры пресечения. (1.11.2008 N478)

4. При задержании должна быть установлена идентичность арестованного лица с лицом, указанным в просьбе Международного суда. Арестованному лицу разъясняются основания и упрощенная процедура его передачи Международному суду. Арестованное лицо допрашивается по поводу личных данных, и ему разъясняется право на защиту.

5. Подлежащее передаче лицо вправе в 5-дневный срок после получения копии приказа об аресте обжаловать этот приказ в палате по уголовным делам апелляционного суда.(23.06.2005 N1737)

 

Статья 24. Арест с целью передачи

1. Арест с целью передачи длится в течение всего процесса передачи.

2. При наличии мотивированных оснований лицо, преследуемое в уголовном порядке, вправе в любое время подать в Палату по уголовным делам Верховного Суда Грузии ходатайство с требованием о временном освобождении из-под стражи. До принятия решения по данному вопросу уполномоченный орган немедленно извещает о поступлении ходатайства Международный суд.

3. Если по просьбе Международного суда подлежащее передаче лицо находится в учреждении содержания под стражей или лишения свободы, без согласия уполномоченного органа не допускаются ни его освобождение, ни вывоз из Грузии. Согласие уполномоченного органа необходимо также для любого смягчения условий содержания под стражей такого лица, свиданий с ним и контроля его корреспонденции.(9.03.2010 N2706)

3. Если лицо, подлежащее передаче по просьбе Международного суда, содержится в пенитенциарном учреждении, без согласия уполномоченного органа не допускаются ни его освобождение, ни вывоз из Грузии. Согласие уполномоченного органа необходимо также для любого смягчения условий содержания такого лица под стражей, свиданий с ним и контроля за его корреспонденцией.(1.05.2015 N3555, ввести в действие с 1 июля 2015 года .)

 

Статья 25. Отмена ареста

1. Арест лица, находящегося под арестом на основании статьи 92 Статута, отменяется, если просьба Международного суда о передаче с приобщенными материалами не представлена в уполномоченный орган в течение 60 дней после задержания лица.

2. Если лицо, преследуемое в уголовном порядке, находится под арестом, исчисление срока, предусмотренного пунктом первым настоящей статьи, начинается с момента заключения лица под стражу с целью передачи.

3. Если лицо освобождается из-под ареста в соответствии с пунктом первым настоящей статьи, это не исключает его последующего задержания и передачи Международному суду в случае перенаправления просьбы о передаче и приобщенных к ней материалов позднее.

4. При освобождении лица из-под ареста применяются также другие нормы, предусмотренные Уголовно-процессуальным кодексом Грузии, если они не противоречат требованиям Статута.

 

Статья 26. Права подлежащего передаче лица

1. Просьба о передаче с приобщенными к ней материалами должна представляться преследуемому в уголовном порядке лицу и его защитнику на понятном для них языке.

2. Уполномоченный орган разъясняет преследуемому в уголовном порядке лицу основания передачи, упрощенную процедуру передачи и его право:

а) обжаловать подсудность деяния Международному суду;

б) привлечь для защиты его интересов желательного для него защитника или при отсутствии такового в установленном законодательством порядке потребовать от уполномоченного органа его подбора или назначения за казенный счет.

3. Преследуемое в уголовном порядке лицо допрашивается о его личных данных, и ему разъясняются основания передачи. Лицо вправе представить аргументы против его ареста и передачи. Защитник вправе участвовать в процессе осуществления вышеуказанных действий.

 

Статья 27. Выдача разрешения на передачу лица

1. Решение о передаче лица, преследуемого в уголовном порядке, а также изъятых и хранящихся в соответствующем порядке предметов и вещей, имеющих имущественную ценность, принимает уполномоченный орган.

2. Если лицо, преследуемое в уголовном порядке, или уполномоченный орган обжалует подсудность Международному суду, принятие решения о передаче откладывается до принятия решения Международным судом.

3. В случае, если третье лицо или потерпевший, местонахождением которого является Грузия, потребует защиты права собственности на изъятый предмет или вещь, имеющую имущественную ценность, которые могут использоваться в качестве доказательств, этот предмет или вещь, имеющая имущественную ценность, передаются Международному суду с условием, что тот обязуется по окончании процесса бесплатно возвратить указанный предмет или вещь, имеющую имущественную ценность.

 

Статья 28. Исполнение передачи

1. Исполнение передачи осуществляется немедленно. С этой целью уполномоченный орган по согласованию с Международным судом принимает соответствующее решение.

2. Уполномоченный орган вправе по согласованию с Международным судом отсрочить передачу, если подлежащее передаче лицо в Грузии преследуется в уголовном порядке за другое деяние или находится под арестом.

 

Статья 29. Временная передача лица

В случаях, предусмотренных пунктом 2 статьи 27 и пунктом 2 статьи 28 настоящего Закона, уполномоченный орган вправе принять решение о временной передаче лица, преследуемого в уголовном порядке, если после совещания с Международным судом будут установлены:

а) срок, в течение которого Международный суд требует передачи лица;

б) что лицо в течение всего периода передачи будет оставаться под арестом;

в) что лицо по окончании процесса будет возвращено по просьбе уполномоченного органа.

 

Статья 30. Принцип эксклюзивности

Уголовное преследование, арест или осуждение лица, переданного Международному суду, могут осуществляться Международным судом за все деяния, на которые распространяется юрисдикция Международного суда.

 

Глава VI

Другие формы сотрудничества

 

Статья 31. Основные принципы сотрудничества

1. Сотрудничество по вопросам, предусмотренным Статутом Международного суда и статьей 32 настоящего Закона, осуществляется, если из просьбы и приобщенных к ней материалов следует, что деяние подсудно Международному суду.

2. Если Международный суд в соответствии со статьями 17-19 Статута рассматривает жалобу о подсудности дела суду, уполномоченный орган вправе отсрочить выполнение просьбы до принятия решения Международным судом. В таком случае по решению уполномоченного органа могут осуществляться предварительные мероприятия.

 

Статья 32. Формы сотрудничества

В соответствии с настоящей главой сотрудничество с Международным судом должно включать выполнение предусмотренных Статутом и законодательством Грузии любых процессуальных действий, способствующих расследованию и уголовному преследованию подсудных Международному суду деяний, а также изъятию имущества, добытого преступным путем. К таким процессуальным действиям относятся:

а) идентификация лиц, установление их местонахождения;

б) добывание доказательств, в том числе получение показаний свидетелей, подготовка и представление необходимых Международному суду доказательств, в том числе заключений экспертов или специалистов;

в) допрос лица, в отношении которого ведется расследование или преследуемого в уголовном порядке Международным судом;

г) вручение документов, в том числе судебных решений;

д) временная передача арестованного лица;

е) установление местонахождения мест и объектов;

ж) обыск, изъятие, наложение ареста;

з) представление материалов и документов, в том числе судебных документов;

и) защита свидетелей и потерпевших, а также доказательств;

к) обнаружение, арест сумм и вещей, имеющих имущественную ценность, а равно изъятие и арест предмета и орудия преступления с целью их изъятия;

л) содействие добровольной явке лиц в суд в качестве свидетелей и экспертов;

м) проведение эксгумации, осмотр мест и объектов, в том числе обнаружение и осмотр захоронений;

н) любая иная форма помощи, не запрещенная законодательством Грузии и содействующая суду в осуществлении расследования преступлений, относящихся к его юрисдикции, и уголовного преследования.

 

Статья 33. Предварительные меры

1. По просьбе Международного суда с целью обеспечения защиты правовых благ и доказательств, которым угрожает опасность, уполномоченный орган вправе принять решение о применении предварительных мер.

2. В случае неотложной необходимости уполномоченный орган вправе по получении просьбы, при наличии достаточных оснований принять решение о применении предварительных мер. Эти меры отменяются в случае непредставления Международным судом соответствующей просьбы в срок, определенный уполномоченным органом.

 

Статья 34. Применение процессуальной формы

Просьба Международного суда, как правило, выполняется в процессуальной форме, установленной законодательством Грузии. По требованию Международного суда для выполнения просьбы может применяться процессуальная форма, установленная Международным судом.

 

Статья 35. Передача доказательств иностранному государству

1. Международный суд правомочен обратиться к уполномоченному органу с просьбой о даче согласия на передачу иностранному государству доказательств, переданных ему Грузией.

2. Уполномоченный орган удовлетворяет просьбу Международного суда в соответствии с нормами, предусмотренными настоящей главой, если дело касается деяния, подсудного Международному суду. В ином случае вопрос разрешается в соответствии с международными договорами Грузии о правовой взаимопомощи и Уголовно-процессуальным кодексом Грузии.

 

Статья 36. Допрос лица

1. Лица, обвиняемые в совершении преступления, подсудного Международному уголовному суду, вправе: (24.09.2010 N3619)

а) перед допросом получить разъяснения по поводу того, что преступление в совершении которого они обвиняются, подсудно Международному уголовному суду;

б) пользоваться правом молчания;

в) пригласить желаемого защитника, а в случае отсутствия такового – от уполномоченного органа требовать его подбора или назначения за счет государственной казны;

г) быть допрошенным в присутствии защитника, если он не отказался добровольно от услуг защитника.

2. Если допрос лица ведется на языке, которым лицо не владеет или владеет ненадлежащим образом, ему назначается переводчик. Ему также представляются переводы необходимых документов, выполненные на понятном для него языке.

3. Лицо вправе отказаться свидетельствовать против себя или своих близких, круг которых определяется Уголовно-процессуальным кодексом Грузии и Правилами процедуры и доказывания Международного суда, либо отказаться от дачи показаний в соответствии со статьей 72 Статута с тем, чтобы не разглашать информацию, доверенную ему в связи с национальной безопасностью государства. Если лицо воспользуется указанным правом, уполномоченный орган принимает решение о допустимости допроса лица в таком случае. (4.03.2015 N3132)

4. Предусмотренные настоящей статьей права разъясняются лицу до начала допроса.

 

Статья 37. Передача процессуальных документов

Международный суд вправе передать свои решения или процессуальные документы получателю в Грузии по дипломатическим каналам или почте.

 

Статья 38. Вызов в Международный суд

1. К повестке о вызове свидетеля, эксперта или специалиста в Международный суд должны прилагаться "Правила процедуры и доказывания" Международного суда, которые должны быть вручены лицу выполненные на понятном для него языке. Явившимся в Международный суд свидетелю, эксперту или специалисту судом должна быть дана гарантия, что они не будут преследоваться Международным судом в уголовном порядке, подвергаться преследованию, аресту или иному ограничению свободы за деяние, имевшее место до их явки в Международный суд.

2. Вызванное лицо не обязано являться в Международный суд, если возмещение расходов по его передвижению не будет обеспечиваться Международным судом.

3. В случае представления Международным судом предусмотренной настоящей статьей просьбы Международный суд должен представить в уполномоченный орган соответствующий документ, согласно которому возмещение расходов по свободному передвижению свидетеля, эксперта или специалиста будет обеспечиваться Международным судом.

 

Статья 39. Производство следственных действий на территории Грузии

1. Уполномоченный орган вправе на основании просьбы Международного суда разрешить представителю Международного суда в соответствии со Статутом производство следственных действий на территории Грузии.

2. О допуске представителей суда к производству следственных действий на территории Грузии уполномоченный орган уведомляет государственный орган, в компетенцию которого входит осуществление соответствующих мер уголовного преследования.

 

Статья 40. Временная передача лица, находящегося под арестом

1. Лицо, находящееся под арестом на территории Грузии, в соответствии со статьей 93 Статута может быть временно передано Международному суду для производства идентификации, допроса, очной ставки или других следственных действий.

2. Лицо, находящееся под арестом, временно передается Международному суду, если Международный суд обеспечивает возмещение расходов по передвижению передаваемого лица, оставлению его под арестом и возвращению по достижении цели передачи.

 

Статья 41. Передача доказательств

1. Изъятые в качестве доказательств предметы, имеющие имущественную ценность вещи, документы, письменные материалы или(и) другие вещи, которые в соответствии со Статутом и Уголовно-процессуальным кодексом Грузии могут быть использованы в качестве доказательств, передаются Международному суду на основании его же просьбы.

2. Если третье лицо или потерпевший, местонахождением которого является Грузия, потребует защиты его прав на изъятые предметы или другие доказательства, они передаются Международному суду в случае взятия Международным судом обязательства о бесплатном возвращении данного предмета или другого доказательства по завершении процесса.

3. Передача может быть отсрочена, если предмет или иное доказательство необходимы для уголовного процесса, ведущегося в Грузии, и Международный суд заявит на это согласие в результате совещания.

 

Статья 42. Изъятие предмета и вещи, имеющей имущественную ценность

1. Предмет и вещь, имеющая имущественную ценность, изъятые для обеспечения доказательств, могут быть переданы Международному суду по его же просьбе на условиях передачи целевому фонду, предусмотренному статьей 79 Статута, или возмещения.

2. Предусмотренными настоящей статьей предметом и вещью, имеющей имущественную ценность, являются:

а) орудие совершения преступления, предмет преступного деяния;

б) добытые в результате преступного деяния предмет, деньги и ценности, извлеченная прибыль или проценты;

в) подарок или иное денежное средство, служившие или использовавшиеся или(и) переданные для совершения преступления.

3. Предмет и вещь, имеющая имущественную ценность, должны быть изъяты и арестованы до передачи Международному суду или уведомления уполномоченным органом об отказе в передаче Международному суду.

4. Предмет и вещь, имеющая имущественную ценность, не передаются Международному суду, если:

а) потерпевший проживает в Грузии и указанные предмет и вещь, имеющая имущественную ценность, должны быть ему возвращены;

б) третье лицо имеет законное право на данный предмет и вещь, имеющую имущественную ценность;

в) лицо, не принимавшее участия в совершении преступления, обоснует, что право собственности на данный предмет и вещь, имеющую имущественную ценность, добросовестно приобретено в иностранном государстве или Грузии, и местожительством или местонахождением данного лица является Грузия;

г) предмет и вещь, имеющая имущественную ценность, необходимы для ведущегося в Грузии уголовного процесса или подлежат изъятию на территории Грузии.

5. Если лицо пользуется правом, указанным в пункте 4 настоящей статьи, передача Международному суду предмета и вещи, имеющей имущественную ценность, откладывается до выяснения правового положения подлежащей передаче вещи.

 

Глава VII

Обжалование

 

Статья 43. Обжалование в суде

1. Решение, принятое уполномоченным органом в связи с просьбой Международного суда, по завершении процедуры рассмотрения просьбы может обжаловаться в палате по уголовным делам апелляционного суда лицом, которого лично и непосредственно коснулось проведенное мероприятие или которое имеет законное основание изменения или отмены решения. (23.06.2005 N1737)

2. В случае, если правомочное на обжалование лицо обжалует вопрос, оценку которому в соответствии со Статутом может дать только Международный суд, уполномоченный орган направляет жалобу Международному суду, если им ещё не вынесено решение.

3. Жалоба на завершение процедуры рассмотрения просьбы может быть подана в 10-дневный срок по завершении процедуры рассмотрения просьбы.

4. Палата по уголовным делам апелляционного суда принимает решение по жалобе в 15-дневный срок после подачи жалобы. (23.06.2005 N1737)

 

Статья 44. Отсрочка выполнения просьбы Международного суда

1. Обжалование влечет отсрочку выполнения просьбы Международного суда.

2. В случаях предусмотренной Статутом неотложной необходимости уполномоченный орган вправе обратиться в Верховный Суд Грузии с просьбой об отмене отсрочки выполнения.

3. В случае неудовлетворения жалобы выполнение просьбы Международного суда возобновляется.

 

Глава VIII

Исполнение решений Международного суда

 

Статья 45. Условия исполнения решений Международного суда

1. По просьбе Международного суда вступившее в законную силу решение Международного суда может быть исполнено в Грузии, если осужденное лицо является гражданином Грузии или(и) постоянно проживает на территории Грузии, или(и) имеет собственность на территории Грузии.

2. Назначенное Международным судом наказание в виде денежного взыскания может исполняться в Грузии и в случае, если постоянное местожительство осужденного находится за границей, но в Грузии он имеет собственность.

3. Решение Международного суда исполняется в порядке, установленном Кодексом о содержании под стражей, законами Грузии «Об исполнительных производствах» и «О порядке исполнения наказаний, не связанных с заключением под стражу, и пробации».(9.03.2010 N2706)

 

Статья 46. Исполнение назначенного наказания в виде лишения свободы

1. Принятое Международным судом решение о назначении наказания в виде лишения свободы исполняется на территории Грузии после получения согласия уполномоченного органа на исполнение этого требования.

2. Уполномоченный орган по согласованию с соответствующим государственным органом, уполномоченным на исполнение лишения свободы, принимает решение о выполнении в Грузии просьбы Международного суда о лишении свободы. Уполномоченный орган сообщает о принятом решении Международному суду.

3. По просьбе Международного суда уполномоченный орган предоставляет ему любую информацию в связи с исполнением наказания в отношении лица, осужденного Международным судом. Международный суд может в любое время направить своего представителя в Грузию, с тем чтобы он проверил условия исполнения наказания, встретился и пообщался с осужденным. Отношения Международного суда с осужденным носят конфиденциальный характер.

4. Если осужденный подал ходатайство об условно- досрочном освобождении от отбытия наказания, помиловании, обжаловании, возбуждении производства по уголовному делу по вновь выявленным и вновь открывшимся обстоятельствам, такие ходатайства вместе со всеми необходимыми документами немедленно представляются уполномоченным органом в Международный суд. Только Международный суд правомочен сокращать сроки содержания осужденного лица под стражей или иным образом смягчать ему отбытие наказания.

5. Иные вопросы, связанные с исполнением наказания, решаются в соответствии с законодательством Грузии.

 

Статья 47. Исполнение решения об изъятии предмета или вещи, имеющей имущественную ценность

При исполнении решения Международного суда об изъятии предмета или вещи, имеющей имущественную ценность, применяется порядок, установленный настоящим Законом и Уголовно-процессуальным кодексом Грузии, если Международным судом в соответствии со Статутом принято решение об изъятии предмета или вещи, имеющей имущественную ценность, и он обращается к Грузии с просьбой осуществления связанных с исполнением мероприятий.

 

Статья 48. Расходы по исполнению

Связанные с исполнением транспортные расходы, а также расходы, предусмотренные статьей 100 и пунктом 4 статьи 103 Статута, возмещаются Международным судом. Грузинская сторона возмещает иные связанные с исполнением наказания расходы, если исполнение осуществляется в Грузии.

 

Глава IX

Переходные и заключительные положения

 

Статья 49. Мероприятия, подлежащие проведению в связи с вводом в действие настоящего Закона

1. В 30-дневный срок после ввода настоящего Закона в действие Министерству юстиции Грузии обеспечить осуществление организационно-правовых мероприятий, необходимых для сотрудничества с Международным судом.

2. Министерству финансов Грузии предусмотреть в Государственном бюджете Грузии на 2004 год расходы, необходимые для осуществления Министерством юстиции Грузии предусмотренных настоящим Законом полномочий и сотрудничества Грузии с Международным судом.

 

Статья 50. Ввод Закона в действие

1. Настоящий Закон, за исключением статьи 49, ввести в действие со дня вступления Статута в силу для Грузии.

2. Статью 49 настоящего Закона ввести в действие по опубликовании Закона.

 

 

Президент Грузии                                              Эдуард Шеварднадзе

Тбилиси

14 августа 2003 года

№ 2972-Пс